GEOPOLITICO
Η ρωσική ρουλέτα του καλωδίου και η…«βρόμικη» δουλειά της Γαλλίας
Η ενδεχόμενη ενημέρωση της Άγκυρας από τη Γαλλία και η τρύπα στην ελληνική υφαλοκρηπίδα
Του Γιάννου Χαραλαμπίδη, ΣΗΜΕΡΙΝΗ
Στο έργο του καλωδίου, που θα ενώνει Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ, η Τουρκία – με τη βοήθεια των λανθασμένων χειρισμών των ημετέρων (Αθηνών, κυρίως, αλλά και Λευκωσίας) – επιδιώκει να μας εμπλέξει σε ένα παιχνίδι ρωσικής ρουλέτας. Γι’ αυτό, τώρα, αναζητείται φόρμουλα εκτόνωσης. Η Άγκυρα έχει το πιστόλι στα χέρια της υπό την εξής έννοια: Αυτή θέτει υπό αμφισβήτηση τα κυριαρχικά και ειδικά κυριαρχικά δικαιώματα των Αθηνών και της Λευκωσίας, όπως αυτά καθορίζονται από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Και απειλεί ακόμη και με κρίση, κάτι που συνιστά πάγια τακτική. Εκείνο, δε, που θα επιδιώξει είναι να γεμίσει τις μισές θαλάμες του πιστολιού και να το βάλει στο κεφάλι των Αθηνών, καλώντας τις να πατήσουν τη σκανδάλη! Εκτός και αν λειτουργήσει αφοπλιστικά η μυστική διπλωματία με την υιοθέτηση μιας φόρμουλας επί τη βάσει της οποίας η κάθε πλευρά θα είναι δυνατό να δίνει τη δική της ερμηνεία. Και σε αυτήν όμως την περίπτωση, θα υπάρχει ή όχι κόστος για την Ελλάδα και τα ειδικά της κυριαρχικά δικαιώματα επί της υφαλοκρηπίδας και της νοητής, ακαθόριστης, έστω και μονομερώς, ΑΟΖ της;
Μέσω Παρισίων
Μια τέτοια περίπτωση, δηλαδή φόρμουλα εκτόνωσης, έχει ειπωθεί: Ότι δηλαδή το Παρίσι είναι αυτό που θα κάνει το “dirty job” (βρόμικη δουλειά), ενημερώνοντας την Τουρκία για τις έρευνες του πλοίου Abeille Marengo, που φέρει τη σημαία της, και μάλιστα γραπτώς, εάν δεν το έχει πράξει ήδη. Για να είναι με τον τρόπο αυτό ικανοποιημένη η Άγκυρα. Δηλαδή πληρώνει η Ελλάδα αλλά και η Κύπρος μια γαλλική εταιρεία ερευνών για να έρθει το Παρίσι να δημιουργήσει τις συνθήκες που είναι πιθανό δημιουργήσουν τον εξής κίνδυνο: Να δώσουν στην Τουρκία την ευκαιρία να ισχυρίζεται ότι έχει δικαιοδοσία εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας ή σε υπό αμφισβήτηση περιοχές. Ανοίγει, με άλλα λόγια, τρύπα στα ελληνικά ειδικά κυριαρχικά δικαιώματα μέσω Γαλλίας ή όχι; Αυτό θα το απαντήσει το ίδιο το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Για να γίνουν καθαρές δουλειές στην υπόθεση του καλωδίου…
Έκδοση της NAVTEX
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: Εντός των επομένων ημερών, εκτός και αν τύχει κάτι άλλο, η Ελλάδα ετοιμάζει την έκδοση NAVTEX, προκειμένου να επαναρχίσουν οι υποθαλάσσιες έρευνες για το Great Sea Interconnector (GSI) που αφορά στην ηλεκτρική διασύνδεση Κύπρου, Ελλάδας και Ισραήλ. Οι έρευνες καλύπτουν περιοχή ανατολικά της Κρήτης και της Κάσου, με προοπτική συνέχισης προς την Κύπρο. Οι ακριβείς συντεταγμένες και οι ημερομηνίες θα καθοριστούν από τη NAVTEX, η οποία δεν καθορίζει από μόνη της τα όρια της υφαλοκρηπίδας, αλλά εκδίδεται για λόγους ασφαλείας, υποδηλώντας όμως δικαιοδοσία. Το πλοίο που θα διεξάγει τις έρευνες φέρει την ονομασία Abeille Marengo και έχει γαλλική σημαία. Από τις 27 Οκτωβρίου είναι αγκυροβολημένο στο Ηράκλειο και αναμένει την έναρξη των εργασιών. Η έκδοση της NAVTEX θα έχει ως νομική βάση την εισήγηση της ελληνικής διυπουργικής Επιτροπής Χορήγησης Αδειών Ερευνών Θαλάσσης (ΕΧΑΕΘ) και το πλοίο θα ενημερώνει τις αρμόδιες ελληνικές υπηρεσίες τουλάχιστον 72 ώρες πριν από τις εργασίες και καθημερινά κατά την εκτέλεσή τους. Αυτή είναι ελληνική διοικητική διαδικασία, χωρίς ενημέρωση προς την Τουρκία, διότι σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, η Αθήνα έχει δικαιοδοσία εφόσον η δραστηριότητα είναι εντός της δικής της υφαλοκρηπίδας, αλλά ακόμη και αν τμήμα της τίθεται υπό τουρκική αμφισβήτηση εκτός κάποιων εξαιρετικών περιπτώσεων που δεν συντρέχουν με την υφιστάμενη έρευνα.
Σημασία του έργου
Η ανωτέρω θέση τεκμαίρεται από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας ως εξής: Το Abeille Marengo θα πραγματοποιήσει υποθαλάσσιες έρευνες για την προετοιμασία της πόντισης του ηλεκτρικού καλωδίου Great Sea Interconnector (GSI), που περιλαμβάνουν:
- Βυθομετρικές έρευνες: Χαρτογράφηση του βυθού, καταγραφή του βάθους και της μορφολογίας του.
- Γεωφυσικές έρευνες: Εντοπισμός πετρωμάτων, απότομων κλίσεων και άλλων εμποδίων στη διαδρομή του καλωδίου.
- Γεωτεχνικές έρευνες: Εξέταση της σύστασης και της σταθερότητας των ιζημάτων, όπου απαιτείται.
- Έλεγχος της διαδρομής: Επιβεβαίωση ότι το καλώδιο μπορεί να τοποθετηθεί με ασφάλεια στον επιλεγμένο υποθαλάσσιο διάδρομο.
Οι συγκεκριμένες εργασίες χαρακτηρίζονται από τον φορέα του έργου ως προπαρασκευαστικές έρευνες για την πόντιση καλωδίου. Ωστόσο, ο ακριβής νομικός χαρακτηρισμός κάθε δραστηριότητας έχει σημασία. Το κρίσιμο νομικό ερώτημα είναι εάν οι εργασίες του Abeille Marengo αφορούν τεχνικές έρευνες για την πόντιση υποθαλάσσιου καλωδίου ή θαλάσσια επιστημονική έρευνα (Marine Scientific Research – MSR).
Άδεια και ενημέρωση
Η διάκριση είναι καθοριστική, διότι διαφορετικά άρθρα της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS, 1982) ρυθμίζουν κάθε δραστηριότητα (Βλέπε πίνακα).

Επί του παρόντος έχουμε εργασίες έρευνας επί της υφαλοκρηπίδας, ανεξαρτήτως ποια τμήματά της τίθενται από τουρκική αμφισβήτηση. Η ελληνική ΑΟΖ δεν είναι καθορισμένη ούτε καν μονομερώς. Υπάρχει, όμως, νοητώς με βάση το ΔΔΘ. Άρα η Ελλάδα: 1) Δεν χάνει τα δικαιώματά της για την ΑΟΖ, ακόμη και αν δεν την έχει καθορίσει με την Τουρκία, μάλλον τα δικαιώματα αυτά υπερκαλύπτονται επί του παρόντος από την υφαλοκρηπίδα, που είναι ipso facto, υπάρχει και παράγει δικαιώματα εκ της φύσεώς της, χωρίς να χρειάζεται ανακήρυξη. Συμφωνία είναι δυνατό να επιβάλλεται όταν υπάρχει αμφισβήτηση από άλλο κράτος ως προς τα όρια του καθενός. 2) Με βάση το άρθρο 79 δεν υπάρχει ρητή υποχρέωση για ενημέρωση, πολλώ δε μάλλον για αίτημα άδειας.
Συναφώς επισημαίνονται τα εξής: Α) Εάν θα γίνουν γεωτρήσεις απαιτείται άδεια του κράτους που έχει νόμιμη δικαιοδοσία επί της συγκεκριμένης υφαλοκρηπίδας (άρθρο 81 UNCLOS), δηλαδή της Ελλάδας. Β) Για άλλες μορφές έρευνας, όπως η επιστημονική, είναι δυνατό να χρειαστεί, όπως το άρθρο 246, συναίνεση. Υπάρχουν περιπτώσεις που η μορφή των ερευνών είναι ζήτημα ερμηνείας. Η Τουρκία θέλει να εισπράξει συναίνεση ή άδεια για να δημιουργήσει προηγούμενο δικής της δικαιοδοσίας επί της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και επί της νοητής ΑΟΖ, που δεν έχει σήμερα, επειδή δεν έχει τα σχετικά δικαιώματα, εάν λάβει κάποιος υπόψη όσα το ΔΔΘ καθορίζει.
Αμφισβητούμενες περιοχές και επήρεια
Ερώτημα: Θα είναι διαφορετική η νομική διαδικασία για περιοχές που είναι μεν ελληνικές αλλά υπό τουρκική αμφισβήτηση; Εάν πρόκειται για ελληνική υφαλοκρηπίδα, η αρμοδιότητα ανήκει εκ των πραγμάτων στην Ελλάδα. Αυτό ισχύει ακόμη και αν το τουρκολιβυκό μνημόνιο δεν δημιουργεί από μόνο του δικαίωμα συναίνεσης για την Άγκυρα, ειδικώς εάν υπάρχει σαφής παραβίαση από μέρους της σε σχέση με το ΔΔΘ.
Για μη οριοθετημένη υφαλοκρηπίδα, το άρθρο 83(3) προβλέπει ότι τα ενδιαφερόμενα κράτη οφείλουν:
- Να καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για προσωρινές πρακτικές διευθετήσεις.
- Να μην παρεμποδίζουν ή θέτουν σε κίνδυνο την επίτευξη τελικής συμφωνίας οριοθέτησης.
- Να διασφαλίζουν ότι οι προσωρινές διευθετήσεις δεν προδικάζουν την τελική οριοθέτηση (αντίστοιχη ρύθμιση για την ΑΟΖ περιλαμβάνει το άρθρο 74(3)).
Ως προς το θέμα της συναίνεσης, αυτή δεν απαιτείται: 1) Για βυθομετρήσεις, που δεν προκαλούν αλλαγή του βυθού. 2) Για σεισμικές και γεωφυσικές επιπτώσεις. Διαφορετική είναι η περίπτωση ερευνητικών γεωτρήσεων για τις οποίες ενδέχεται να χρειάζεται συναίνεση εφόσον υπάρχει αλλαγή του βυθού. Συνεπώς, σε καμιά των περιπτώσεων που εξετάζουμε, η Ελλάδα δεν υποχρεούται είτε να ζητήσει άδεια είτε να ζητήσει συναίνεση από την Τουρκία. Ο τρόπος ενεργείας, δηλαδή η μορφή της έρευνας, θα καθοριστεί άλλωστε από τη NAVTEX. Υπάρχει βεβαίως και κάτι άλλο: Το τουρκολιβυκό μνημόνιο στηρίζεται στην τουρκική θέση ότι τα νησιά της Ελλάδας, ακόμη και η Κρήτη, δεν έχουν δικαιώματα για ΑΟΖ. Και, ως εκ τούτου, η Τουρκία και η Λιβύη χάραξαν το 2019 μια θαλάσσια οριοθετική γραμμή, αντιμετωπίζοντας τις ακτές τους ως αντικείμενες, χωρίς να αποδώσουν την επήρεια που διεκδικεί η Ελλάδα για τα ενδιάμεσα ελληνικά νησιά. Η Άγκυρα θεωρεί ότι τα νησιά της Ελλάδας δεν έχουν επήρεια, δηλαδή δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη στη μέση γραμμή της οριοθέτησης ΑΟΖ ή ακόμη και υφαλοκρηπίδας επειδή αδικούν την ίδια διότι παρεμβάλλονται μεταξύ των δυο ηπειρωτικών χώρων κατά τρόπο που περιορίζουν την Τουρκία στο Αιγαίο και αλλού. Συμβαίνει, δε, αυτό παρότι το άρθρο 121, παρ. 2 του ΔΔΘ τονίζει ρητώς ότι τα νησιά, πλην εκείνων που θεωρούνται βράχοι (121 παρ. 3), έχουν δικαίωμα για ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, άρα και πλήρη επήρεια.
Ο ρόλος της Γαλλίας και η τουρκική προσφορά
Υπό αυτές λοιπόν τις συνθήκες, εάν η Γαλλία έχει ενημερώσει ή θα ενημερώσει την Τουρκία και δη γραπτώς, ανοίγει τρύπα στα ειδικά κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας. Και κανείς δεν ξέρει αν δεν διαβάσει τη γαλλική ενημέρωση πώς μπορεί να εκληφθεί το περιεχόμενό της, κατά πόσον δηλαδή η Άγκυρα θα το μεταφράσει ως συναίνεση μόνο ή ακόμη και ως άδεια. Επί τούτου μπορεί να ξεκινήσει μια άλλη αντιμαχία: Εάν η κίνηση της Γαλλίας ήταν αυτό που ονομάζουμε στο Διεθνές Δίκαιο αρχή της αντιφατικότητας: «Estoppel». Τι σημαίνει αυτή η αρχή; Η Τουρκία μπορεί να ισχυριστεί ότι η γαλλική γραπτή δήλωση-ενημέρωση είναι συνδεδεμένη με την Ελλάδα. Και έτσι να προβάλει τον δεύτερο συναφή ισχυρισμό: ότι η Ελλάδα τηρεί αντιφατική στάση. Ότι, δηλαδή, έχει υπαναχωρήσει από την αρχική της θέση αφού αποδέχεται έστω και σιωπηρώς τη γαλλική ενέργεια, που μπορεί να ερμηνευτεί από την Άγκυρα ως αναγνώριση δικής της δικαιοδοσίας επί αμφισβητούμενης υφαλοκρηπίδας. Εάν, η Τουρκία στηριχθεί στη νεότερη ελληνική θέση όπως η ίδια η Άγκυρα την ερμηνεύει, παρέχοντας διευκολύνσεις που θα έπρεπε να δοθούν από την Ελλάδα, και η Ελλάδα αντιδράσει, τότε η Τουρκία μπορεί να επιχειρήσει να θεμελιώσει την αρχή της estoppel. Δηλαδή να πει ότι, με τη γαλλική γραπτή δήλωση είχε αλλάξει η αρχική ελληνική. Άρα η Άγκυρα θα μπορούσε να προβαλει τον ισχυρισμμο οτι είχε δεχθεί η ίδια μέσω Γαλλίας μορφή τουρκικής δικαιοδοσίας. Εφόσον εν συνεχεία η Ελλάδα αντιδράσει, η στάση της θα ήταν δυνατόν να θεωρηθεί απο την Τουρκία ως αντιφατική. Γιατί; Διότι η Τουρκία θα ηταν δυνατον να ισχυριστει τα εξης: Η Αθηνα έχει ήδη προβεί σε αμεσες ή έμμεσες δράσεις (γαλλική ενημερωση) ή σε αδράνεια (σιωπηρή αποδοχή) και μετά από όλα αυτά υπαναχωρησε εκ νεου, κακή τη πίστη, για να πλήξει τα δικαιώματα της Άγκυρας και να αποκτήσει όφελος μαζί με τη Γαλλία από το καλώδιο. Υπάρχει επί τούτου σχετική υπόθεση στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, στην υπόθεση Delimitation of the Maritime Boundary in the Gulf of Maine Area (Canada/United States), 1984, που αναγνώρισε ότι τα ίδια πραγματικά περιστατικά μπορούν να εξεταστούν τόσο υπό το πρίσμα της acquiescence όσο και του estoppel.
Ούτως ή άλλως, το θέμα της αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών και ειδικών κυριαρχικών δικαιωμάτων δεν τελειώνει εδώ. Γιατί; Διότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο μοιάζει με την κατοχή της Κύπρου και το ψευδοκράτος. Είναι μεν παράνομο κατά το ΔΔΘ, αλλά επί του πεδίου η Τουρκία κρατεί και τις δυο περιπτώσεις ως «ανοικτή πληγή» και προστατεύει αυτό το de facto καθεστώς διά της ισχύος της. Και προχωρεί σε παροχή δώρων προς την Αίγυπτο για να την δελεάσει, έτσι ώστε να την φέρει κοντά με την προσδοκία ανατροπής της μερικώς καθορισθείσας ΑΟΖ της με την Ελλάδα και της ΑΟΖ της με την Κύπρο.
Τα ξένα κόλλυβα…
Πώς η Άγκυρα επιχειρεί να το πράξει; Με την προσφορά περί των 15.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων πρόσθετης περιοχής από αυτήν που το ΔΔΘ καθορίζει για την Αίγυπτο. Σημειώνεται ότι μέρος αυτής της προσφοράς ανήκει στη νοητή ΑΟΖ της Ελλάδας και σε εκείνη της Κύπρου. Έτσι, η Άγκυρα επιδιώκει όπως αλλάξει η Αίγυπτος στρατόπεδο και παυθεί των δικαιωμάτων της από τμήματα του τουρκολιβυκού μνημονίου, που με βάση το ΔΔΘ τής ανήκουν, εφόσον θα λάβει τα τουρκικά ανταλλάγματα… με ξένα κόλλυβα. Στο θέμα της Κύπρου, η Τουρκία αντιμετωπίζει ένα σοβαρό πρόβλημα: Δεν είναι μόνο το γεγονός ότι η Αίγυπτος καθόρισε ΑΟΖ με την Κύπρο, αλλά το ότι υπάρχει και η σύνδεση μεγάλων συμφερόντων, που αφορούν τη μεταφορά φυσικού αερίου προς το Ιντκού και από εκεί στην Ευρώπη. Βεβαίως, υπάρχει πάντα η επιλογή του μερικού καθορισμού ΑΟΖ της Τουρκίας με την Αίγυπτο, όπως συνέβη και στην περίπτωση Ελλάδας – Αιγύπτου, οπότε το σκηνικό θα περιπλεχθεί.
Η Θαλάσσια Φιλία και τα διπλά ΜΟΕ…
Ούτως ή άλλως, μπορεί μεν η Αίγυπτος να μην απάντησε στην τουρκική προσφορά, όμως διαφώνησε με την επικύρωση του τουρκολιβυκού μνημονίου. Πλην, όμως, προχωρεί τις επόμενες μέρες – από τις 2 ώς τις 9 Νοεμβρίου – σε κοινή άσκηση με την Άγκυρα, που φέρει την επωνυμία Θαλάσσια Φιλία (“Dostluk Denizi”). Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, της 27ης Οκτωβρίου του 2026, η άσκηση θα διεξαχθεί στην περιοχή της Αλεξάνδρειας με τα Πολεμικά Ναυτικά της Τουρκίας και της Αιγύπτου. Αντικείμενο της άσκησης είναι οι επιχειρήσεις επιφανείας και η εκπαίδευση μονάδων υποβρύχιων καταστροφών (SAT). Η Τουρκία θα συμμετάσχει με την κορβέτα TCG Burgazada (F-513), που θα βρίσκεται στην Αλεξάνδρεια από την 1 έως τις 3 Νοεμβρίου. Η άσκηση αποτελεί συνέχεια της επαναπροσέγγισης Άγκυρας–Καΐρου, που είχε σηματοδοτηθεί τον Σεπτέμβριο του 2025, όταν οι δύο χώρες πραγματοποίησαν την πρώτη κοινή ναυτική τους άσκηση έπειτα από 13 χρόνια. Τις ίδιες περίπου ημέρες, από τις 5 έως τις 5 Νοεμβρίου, θα πραγματοποιηθεί στην Τουρκία επίσκεψη από τον Διοικητική της Ελληνικής Τακτικής Αεροπορίας και την αντιπροσωπία του στο πλαίσιο του σχεδιασμού Μέτρων Οικοδόμησης Ελλάδας – Τουρκίας. Και δεν είναι μόνο αυτά που συντρέχουν την ίδια χρονική στιγμή. Είναι και η επίσκεψη της Εκπροσώπου του ΓΓ του ΟΗΕ στο Κυπριακό, Μαρία Άνχελα Ολγκίν, που συναντήθηκε ήδη με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη χθες, ενώ αύριο συναντάται με τον κατοχικό ηγέτη Τουφάν Ερχιουρμάν, προκειμένου να προετοιμάσει μια κοινή συνάντηση μαζί τους στις 9 του μήνα, για να εξετάσουν πώς μπορεί να συνεχιστούν οι προσπάθειες επανέναρξης των συνομιλιών.

Πρόκειται για χάρτη που δείχνει τα όρια των ΑΟΖ της Κύπρου, της Ελλάδας, της Τουρκίας, της Αιγύπτου και άλλων κρατών στη βάση του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας.

Ο χάρτης αποτυπώνει με πράσινο διάγραμμα την Αιγυπτιακή ΑΟΖ όπως προκύπτει από τη συμφωνία με την Ελλάδα.

Η Τουρκία επιδιώκει να κατανείμειτην Κυπριακή και Ελληνική ΑΟΖ, εάν καταφέρει να φέρειτην Αίγυπτο με τα νερά της. Θέλει για την ίδια το 41% της Κυπριακής ΑΟΖ και προσφέρειτο 17% στην Αίγυπτο. Ταυτοχρόνως, θεωρεί ότι η Ελλάδα θα πρέπει να χάσει περίτο 16% από την ΑΟΖ της. Από αυτό το ποσοστό, η Τουρκία λαμβάνειτο 14% και η Αίγυπτος το 2%.

Ο χάρτης δείχνει την πορεία του ηλεκτρικού καλωδίου από την Κύπρο στην Ελλάδα. Είναι πρόδηλον ότι η πορεία του διέρχεται από περιοχές, τις οποίες η Τουρκία θέτει υπό αμφισβήτηση, και δη από την περιοχή της Κρήτης, όπου υπάρχει και ο παράνομος χώρος του τουρκολιβυκού μνημονίου.
GEOPOLITICO
Παρακμή! Η μοναδική υπερδύναμη
Αυθεντία στις απάτες, ονομάζω Δημοκρατία τον ολοκληρωτισμό και την απολυταρχία. Του Νικόλαου Ταμουρίδη.
Γράφει ο Νικόλαος Ταμουρίδης Αντγος (ε.α)-Επίτιμος Α’ Υπαρχηγός ΓΕΣ
Είμαι η Παρακμή! Σας μιλάω από την θέση των ισχυρών της γης!
Δεν έχω κρυφά σχέδια αλλά επίσημα στρατηγικά πλάνα για το 2030 και το 2050. Έχω σήμερα ως μοναδικής ισχύος πυρηνικά όπλα την «ψηφιακή μετάβαση» και την «τεχνητή νοημοσύνη». Σας παρουσιάζομαι λοιπόν ανοικτά και σας αναλύω τι έκανα και τι σκοπεύω να κάνω με τελικό σκοπό να σας ελέγχω απόλυτα κάνοντας πράξη την Παγκόσμια Διακυβέρνηση!
Ορίστε λοιπόν η ατζέντα μου:
Είμαι αρνητής του Θεού και της φύσης, εχθρός του ανθρώπου, φορέας του πολέμου, καταστροφέας των εθνών!
Εγώ επινόησα τη Νέα Παγκόσμια Τάξη, τη Μεγάλη Επανεκκίνηση, την Woke ατζέντα και τον Μετανθρωπισμό, πολύτιμα εργαλεία για την Παγκόσμια Διακυβέρνηση.
Είμαι εφευρέτης και ιδρυτής του ψευδεπίγραφου ουμανισμού, της πολυπολιτισμικότητας και της πολτοποίησης των εθνικών ταυτοτήτων.
Εγώ υποστηρίζω την αντίχριστη διδασκαλία, την «διαφορετικότητα», τον «δικαιωματισμό» και την «ισλαμολαγνία».
Είμαι διδάσκαλος της παρά φύσιν φιλοσοφίας, της διαστροφής και της ανωμαλίας, της κτηνοβασίας, της παιδοφιλίας και του σατανισμού.
Εγώ επέβαλα τη μεταστροφή της έννοιας της οικογένειας και την ανατροπή του βιολογικού φύλου (άνδρας-γυναίκα).
Είμαι εγώ, η Παρακμή, ακούστε με:
Εγώ πολυδιαφημίζω την περίσσεια γνώση της ψηφιακής εποχής και την υπερσύγχρονη τεχνολογία χωρίς ηθική.
Εγώ θα επιβάλλω σε όλους την ψηφιακή ταυτότητα, με την ενοποίηση όλων των προσωπικών δεδομένων σας σε παγκόσμιες ψηφιακές πλατφόρμες, με δικαιολογία την «απλοποίηση» των υπηρεσιών και την «ενίσχυση της ασφάλειας», δηλ. τον πλήρη έλεγχό σας.
Εγώ προωθώ τον βιασμό της λογικής και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Είμαι αρνητής του κλασικού ελληνικού πολιτισμού, καθώς και των ηθικών και των πνευματικών αρετών.
Είμαι εφευρέτης των πολυδιαφημιζόμενων «έξυπνων πόλεων», δηλ. των σύγχρονων φυλακών.
Είμαι εραστής και μαέστρος της αισχρής, όλων των ειδών, προπαγάνδας, της χειραγώγησης των μαζών και της αστυνόμευσης των σκέψεων.
Είμαι η Παρακμή! Τί νομίζετε;
Είμαι εγώ που ονομάζω Δημοκρατία τον ολοκληρωτισμό και την απολυταρχία.
Είμαι εγώ που βαπτίζω τον πατριώτη φασίστα, ακροδεξιό, ρατσιστή, οπισθοδρομικό και ξενοφοβικό και τον προδότη ρεαλιστή.
Είμαι εγώ που ονομάζω πολιτική ορθότητα την απόλυτη υποδούλωση στην γνωστή παγκόσμια πολιτικοοικονομική ελίτ και στις εξουσίες των ύποπτων σκοτεινών διαδρόμων.
Είμαι εγώ που ελέγχω απόλυτα τα παντοδύναμα ΜΜΕ και κατευθύνω τις ΜΚΟ και τις δήθεν ανεξάρτητες αρχές, που κάνουν το έργο των εντολοδόχων τους καλυπτόμενοι με βελούδινο μανδύα.
Και επιπλέον, προσέξτε:
Είμαι μαέστρος του παγκόσμιου ελέγχου και της παγκόσμιας υγειονομικής και διατροφικής δικτατορίας.
Είμαι εμπνευστής της μαζικής κορωνοϊκής παρανοϊκής ψύχωσης και των μεταμφιεσμένων βιολογικών όπλων αφανισμού της ανθρώπινης ζωής.
Είμαι αυθεντία στις απάτες, όπως της τεράστιας απάτης της «κλιματικής κρίσης», της ενεργειακής κρίσης και της «υπερθέρμανσης του πλανήτη».
Είμαι εντολέας της ζωοκτονίας, της «παρασκευής» συνθετικού κρέατος και συνθετικών τροφών για «να μειωθεί το διοξείδιο του άνθρακα», καθώς και της «σκουπιδοφαγίας» και εντομοφαγίας (!) για να σωθεί ο πλανήτης.
Είμαι η Παρακμή! Η μοναδική υπερδύναμη στον πλανήτη γη!
Θαυμάστε με! Προσκυνήστε! Υπακούστε!
GEOPOLITICO
Βιομηχανική Ασφάλεια σε Εμπόλεμες Ζώνες: Διδάγματα από Πραγματικές Επιθέσεις & η Ελληνική Προετοιμασία
Οι επιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές στη Σαουδική Αραβία, την Ουκρανία και το Ισραήλ δείχνουν ότι η φυσική ασφάλεια, η κυβερνοάμυνα και η επιχειρησιακή ανθεκτικότητα έχουν περάσει στο επίκεντρο της σύγχρονης στρατηγικής. Στο άρθρο του, ο Γρηγόριος Γιαννούτσος αναλύει πραγματικά παραδείγματα, καταγράφει τα διεθνή πρότυπα που πρέπει να εφαρμοστούν και προειδοποιεί ότι η Ελλάδα οφείλει να προετοιμαστεί άμεσα για σενάρια υβριδικής κρίσης με στόχο τις υποδομές ζωτικής σημασίας.
Του Γρηγόριου Γιαννούτσου*
1. Εισαγωγή: Το Γεωπολιτικό Πλαίσιο & οι Σύγχρονες Απειλές
Οι σύγχρονες πολεμικές συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Ευρώπη έχουν καταστήσει σαφές ότι οι βιομηχανικές και ενεργειακές υποδομές αποτελούν πλέον πρωταρχικούς στρατιωτικούς στόχους. Η χρήση μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) χαμηλού κόστους, οι συνδυαστικές κυβερνοεπιθέσεις σε συστήματα βιομηχανικού ελέγχου (SCADA/ICS) και οι στοχευμένες δολιοφθορές αποδεικνύουν ότι μια βιομηχανική μονάδα μπορεί να εξουδετερωθεί χωρίς την παρουσία τακτικού στρατού.
Για τους Διευθυντές Ασφαλείας (Security Managers), η προστασία των εγκαταστάσεων δεν είναι πλέον θεωρητικό σενάριο, αλλά επιχειρησιακή ανάγκη.
2. Ανάλυση Πραγματικών Περιστατικών (Case Studies)
Α. Saudi Aramco (Abqaiq & Khurais, Σαουδική Αραβία): Η Απειλή των Drones & η Ταχεία Αποκατάσταση
- Το Περιστατικό: Η συντονισμένη επίθεση με σμήνος drones και πυραύλους κρουζ κατά των διυλιστηρίων της Saudi Aramco έπληξε καίρια σημεία επεξεργασίας πετρελαίου, αποκόπτοντας προσωρινά το 5% της παγκόσμιας παραγωγής.
- Πώς το διαχείρίστηκαν: Η Aramco είχε εφαρμόσει αυστηρά πρωτόκολλα Business Continuity (ISO 22301). Παρά τις εκτεταμένες φυσικές ζημιές, η ενεργοποίηση αυτόματων συστημάτων απομόνωσης (lockdown) των πληγέντων τμημάτων απέτρεψε δευτερογενείς εκρήξεις. Η εταιρεία αποκατέστησε την παραγωγή σε χρόνο-ρέκορ, αξιοποιώντας προαγορασμένα εφεδρικά ανταλλακτικά (strategic inventory) και εναλλακτικές διαδρομές εφοδιασμού που είχαν προσχεδιαστεί στο πλάνο εκτάκτου ανάγκης.
Β. Ουκρανικό Δίκτυο Ενέργειας & Βιομηχανία: Συνδυασμός Κυβερνοεπιθέσεων & Φυσικών Πληγμάτων
- Το Περιστατικό: Στο πλαίσιο των υβριδικών επιχειρήσεων, βιομηχανικοί σταθμοί και δίκτυα διανομής στην Ουκρανία δέχθηκαν ταυτόχρονες επιθέσεις με λογισμικό τύπου BlackEnergy/KillDisk στα συστήματα SCADA και φυσικά πλήγματα από πυραύλους.
- Πώς το διαχείρίστηκαν: Η επιτυχία της ανθεκτικότητάς τους βασίστηκε στη μετάβαση από τον αυτόματο στον χειροκίνητο έλεγχο (manual override). Παράλληλα, οι βιομηχανίες που επιβίωσαν εφάρμοσαν πρωτόκολλα διασποράς (redundancy), αξιοποιώντας αυτόνομες γεννήτριες ισχύος, δορυφορική επικοινωνία (Starlink) και άμεση μεταφορά κρίσιμων λειτουργιών σε προστατευμένα ή υπόγεια κέντρα επιχειρήσεων.
Γ. Βιομηχανίες Διυλιστηρίων & Χημικών στο Ισραήλ (IDF Home Front Command)
- Το Περιστατικό: Βιομηχανίες υψηλής επικινδυνότητας στον βορρά του Ισραήλ (π.χ. εγκαταστάσεις αμμωνίας και διυλιστήρια στη Χάιφα) βρίσκονται υπό συνεχή απειλή πυραυλικών επιθέσεων.
- Πώς το διαχείρίστηκαν: Οι εγκαταστάσεις λειτουργούν υπό την άμεση εποπτεία της Διοίκησης Εσωτερικού Μετώπου (IDF Home Front Command). Τα πρωτόκολλα επιβάλλουν:
- Αυτοματοποιημένη έγκαιρη προειδοποίηση: Σύνδεση των εργοστασίων με τα στρατιωτικά ραντάρ, δίνοντας στο προσωπικό παράθυρο ελάχιστων δευτερολέπτων για καταφύγιο.
- Σκληρυμένα Καταφύγια (Bunkers): Ειδικά σχεδιασμένους χώρους εντός του βιομηχανικού ιστού με προστασία NBC (Πυρηνική, Βιολογική, Χημική).
- Ακαριαίο τερματισμό επικίνδυνων διεργασιών: Αυτόματη εκκένωση επικίνδυνων χημικών από τις γραμμές μεταφοράς σε υπόγειες δεξαμενές ασφαλείας πριν την πρόσκρουση.
3. Πρακτικός Οδηγός Φυσικής Ασφάλειας (Physical Security Protocols)
Από την ανάλυση των παραπάνω περιστατικών προκύπτουν συγκεκριμένα πρακτικά βήματα που πρέπει να ακολουθεί ένας Security Manager, βάσει των διεθνών προτύπων ISO 31000 και CISA/FEMA:
- Διαβάθμιση Περιμέτρου & Lockdown:
- Εγκατάσταση ζωνών άμυνας σε βάθος (Defense-in-Depth) με φυσικά εμπόδια για την απόσβεση ωστικών κυμάτων.
- Συστήματα αυτόματου αποκλεισμού πυλών και απομόνωσης τομέων υψηλού κινδύνου.
- Προστασία Ανθρώπινου Δυναμικού:
- Δημιουργία προστατευμένων χώρων/καταφυγίων κοντά στις γραμμές παραγωγής.
- Τακτικές ασκήσεις προσομοίωσης ταχείας εκκένωσης (Evacuation Drills) με μετρήσιμους χρόνους απόκρισης.
- Επιχειρησιακή Ανθεκτικότητα (Business Continuity):
- Ύπαρξη εφεδρικών συστημάτων ενέργειας, νερού και τηλεπικοινωνιών, πλήρως ανεξάρτητων από τα δημόσια δίκτυα.
4. Μεταφορά στην Ελληνική Πραγματικότητα
Το Σενάριο της Υβριδικής Κρίσης στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα, το πλέον πιθανό σενάριο δεν είναι ένας παρατεταμένος πόλεμος φθοράς, αλλά μια ταχεία υβριδική κρίση ή ένα «θερμό επεισόδιο» διάρκειας λίγων ωρών ή ημερών. Σε αυτό το διάστημα, κρίσιμες εθνικές υποδομές (διυλιστήρια, λιμάνια, ενεργειακοί κόμβοι ΑΠΕ, τηλεπικοινωνιακές υποδομές) ενδέχεται να αποτελέσουν στόχους δολιοφθοράς, επιθέσεων με drones ή κυβερνοεπιθέσεων με σκοπό την πρόκληση πανικού.
Η Ευρωπαϊκή Οδηγία CER & τα Εγχώρια Κενά
Η ενσωμάτωση της Ευρωπαϊκής Οδηγίας CER (Critical Entities Resilience Directive – 2022/2557) υποχρεώνει την χώρα να θωρακίσει τις κρίσιμες οντότητες εισάγοντας ένα εντελώς νέο και αυστηρό θεσμικό πλαίσιο για την προστασία των υποδομών ζωτικής σημασίας.
Η Οδηγία αυτή αντικαθιστά την παλαιότερη Ευρωπαϊκή Οδηγία του 2008 (2008/114/ΕΚ) και φέρνει μια θεμελιώδη φιλοσοφική και επιχειρησιακή αλλαγή: μετατοπίζει το επίκεντρο από την απλή «παθητική προστασία» (Protection) στη συνολική «ανθεκτικότητα» (Resilience). Δεν εξετάζει δηλαδή μόνο τα μέτρα αποτροπής μιας απειλής, αλλά την ικανότητα ενός οργανισμού να προλαμβάνει, να αντέχει, να απορροφά, να αντιδρά και να αποκαθιστά ακαριαία τη λειτουργία του μετά από ένα φυσικό, τεχνολογικό ή υβριδικό συμβάν.
Πεδίο Εφαρμογής & Διεύρυνση Τομέων
Η Οδηγία CER διευρύνει αισθητά το φάσμα των τομέων που θεωρούνται «κρίσιμες οντότητες». Ενώ το παλαιό πλαίσιο κάλυπτε κυρίως την Ενέργεια και τις Μεταφορές, η CER 2022/2557 επεκτείνεται υποχρεωτικά σε 11 κρίσιμους τομείς:
- Ενέργεια (Ηλεκτρισμός, Πετρέλαιο, Φυσικό Αέριο, Τηλεθέρμανση, Υδρογόνο)
- Μεταφορές (Αεροπορικές, Σιδηροδρομικές, Θαλάσσιες, Οδικές)
- Τραπεζικός Τομέας & Υποδομές Χρηματοπιστωτικών Αγορών
- Υγεία (Νοσοκομεία, Φαρμακευτικές Βιομηχανίες)
- Πόσιμο Νέρο & Επεξεργασία Λυμάτων
- Ψηφιακές Υποδομές & Τηλεπικοινωνίες
- Δημόσια Διοίκηση
- Διάστημα
- Παραγωγή, Επεξεργασία & Διανομή Τροφίμων
Βασικές Υποχρεώσεις για τις Βιομηχανίες & Οργανισμούς
Βάσει της Οδηγίας CER, οι φορείς εκμετάλλευσης κρίσιμων υποδομών υποχρεούνται να εφαρμόσουν συγκεκριμένα τεχνικά και οργανωτικά μέτρα:
- Διενέργεια Εκτιμήσεων Κινδύνου (Risk Assessments): Τακτική χαρτογράφηση όλων των σχετικών φυσικών και ανθρωπογενών κινδύνων, συμπεριλαμβανομένων των υβριδικών απειλών, της τρομοκρατίας, των δολιοφθορών, των επιθέσεων με μη επανδρωμένα μέσα (drones) και των συνεπειών της κλιματικής αλλαγής.
- Σχέδια Ανθεκτικότητας (Resilience Plans): Σύνταξη και εφαρμογή εγκεκριμένων επιχειρησιακών σχεδίων που περιλαμβάνουν μέτρα φυσικής ασφάλειας (έλεγχος πρόσβασης, θωράκιση περιμέτρου, καταφύγια προσωπικού) και πρωτόκολλα επιχειρησιακής συνέχειας (Business Continuity).
- Δοκιμές Πίεσης (Stress Tests) & Ασκήσεις Ετοιμότητας: Υποχρεωτική διενέργεια τακτικών ασκήσεων προσομοίωσης κρίσεων για τον έλεγχο της αποτελεσματικότητας των μέτρων και των χρόνων απόκρισης του προσωπικού.
- Διαχείριση Εφοδιαστικής Αλυσίδας (Supply Chain Security): Έλεγχος και αξιολόγηση της ανθεκτικότητας των εξωτερικών προμηθευτών και συνεργατών που επηρεάζουν την αλυσίδα λειτουργίας της εγκατάστασης.
- Θεσμική Αναφορά Συμβάντων: Υποχρέωση ακαριαίας κοινοποίησης σοβαρών περιστατικών ασφαλείας στις αρμόδιες εθνικές αρχές εντός καθορισμένων χρονικών ορίων.
Έλεγχοι & Κυρώσεις
Η Οδηγία δεν περιορίζεται σε γενικές κατευθυντήριες γραμμές, αλλά θεσπίζει μηχανισμούς εποπτείας. Τα κράτη-μέλη υποχρεούνται να ορίσουν εθνικές αρμόδιες αρχές που θα διενεργούν ελέγχους, ενώ προβλέπονται διοικητικές και οικονομικές κυρώσεις για τις επιχειρήσεις και τα διοικητικά τους στελέχη που αποτυγχάνουν να συμμορφωθούν με τις απαιτήσεις ανθεκτικότητας. Ωστόσο, η ελληνική βιομηχανία εμφανίζει αδυναμίες:
- Έλλειψη Κουλτούρας Ασφαλείας: Η ασφάλεια αντιμετωπίζεται συχνά ως οικονομικό βάρος (cost center) και όχι ως στρατηγική επένδυση επιβίωσης.
- Απουσία Ρεαλιστικών Stress Tests: Οι ασκήσεις ετοιμότητας περιορίζονται σε τυπικά σενάρια πυρκαγιάς ή σεισμού. Σπάνια διενεργούνται Stress Tests που να δοκιμάζουν την αντίδραση της εγκατάστασης σε συνδυαστικές υβριδικές απειλές (π.χ. ταυτόχρονη διακοπή ρεύματος, κυβερνοεπίθεση και απόπειρα δολιοφθοράς).
- Ο Ρόλος του Security Manager: Ο Έλληνας Security Manager οφείλει να αναβαθμιστεί σε επιχειρησιακό αναλυτή κινδύνου, σχεδιάζοντας πλάνα επιχειρησιακής συνέχειας και διατηρώντας διαρκή δίαυλο επικοινωνίας με τις κρατικές αρχές ασφαλείας.
5. Επίλογος
Τα πραγματικά περιστατικά σε Σαουδική Αραβία, Ουκρανία και Ισραήλ αποδεικνύουν ότι η επιβίωση μιας βιομηχανίας σε συνθήκες κρίσης δεν βασίζεται στην τύχη, αλλά στην προετοιμασία. Η υιοθέτηση των προτύπων ISO 31000 και ISO 22301 και η πλήρης εφαρμογή της Οδηγίας CER αποτελούν τη μοναδική οδό για την ελληνική βιομηχανική ανθεκτικότητα.
Η φυσική ασφάλεια των υποδομών δεν είναι κόστος — είναι επένδυση εθνικής και επιχειρησιακής επιβίωσης.
Βιογραφικό Σημείωμα Συντάκτη
*Ο Γρηγόριος Γιαννούτσος είναι Αναλυτής Θεμάτων Ασφαλείας, Υπεύθυνος Τύπου & Εκπαίδευσης και μέλος Δ.Σ. του Πανελλήνιου Σωματείου Ασφάλειας Προσώπων Υποδομών Χρηματαποστολών «Ο Οδυσσέας», καθώς και μέλος της Ένωσης Δημοσιογράφων Περιοδικού & Ηλεκτρονικού Τύπου Μακεδονίας Θράκης (ΕΔΠΗΤ). Αρθρογραφεί τακτικά σε εξειδικευμένα περιοδικά και ειδησεογραφικά μέσα του χώρου της ασφάλειας (Security Manager, The Undercover Journal, Hellenic Media Group, Security-Net).
GEOPOLITICO
Η παγίδα της Τουρκίας με το καλώδιο – Ο κίνδυνος για την Ελλάδα
Ο Γιάννος Χαραλαμπίδης αναλύει στο ΣΙΓΜΑ την παγίδα που, όπως προειδοποιεί, μπορεί να κρύβει η ενημέρωση της Τουρκίας για το ηλεκτρικό καλώδιο μέσω της Γαλλίας.
Τον κίνδυνο μια διευθέτηση για την προώθηση του ηλεκτρικού καλωδίου να αξιοποιηθεί από την Άγκυρα ως επιχείρημα αποδοχής των θαλάσσιων διεκδικήσεών της ανέδειξε ο Γιάννος Χαραλαμπίδης, κατά την παρέμβασή του στο ΣΙΓΜΑ. Στο επίκεντρο της ανάλυσής του βρέθηκε το ενδεχόμενο ενημέρωσης της Τουρκίας από τη Γαλλία αντί της Ελλάδας, καθώς και οι ευρύτερες τουρκικές επιδιώξεις στην Ανατολική Μεσόγειο.
Ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι τάσσεται υπέρ της υλοποίησης του καλωδίου. Η προειδοποίησή του αφορά τον τρόπο με τον οποίο θα προχωρήσει το έργο και τις συνέπειες που ενδέχεται να έχουν οι σχετικοί χειρισμοί για τις ελληνικές θέσεις.
Το ζήτημα δεν είναι μόνο ποιος ενημερώνει
Σύμφωνα με την ανάλυσή του, η Άγκυρα επιχειρεί, μέσω της πίεσης που ασκεί, να εξασφαλίσει μια ενέργεια την οποία θα μπορούσε στη συνέχεια να παρουσιάσει ως αναγνώριση δικαιοδοσίας στις περιοχές από τις οποίες θα περάσει το καλώδιο.
Σε αυτό το πλαίσιο, εξέτασε τη φόρμουλα κατά την οποία η Γαλλία θα αναλάμβανε να ενημερώσει την Τουρκία. Όπως υποστήριξε, η μεταφορά της ενημέρωσης από την Αθήνα στο Παρίσι δεν εξαλείφει αυτομάτως τον κίνδυνο για την ελληνική πλευρά.
Το επιχείρημά του είναι ότι, εφόσον Ελλάδα και Γαλλία συνεργάζονται για το έργο, η Τουρκία θα μπορούσε να ισχυριστεί πως η γαλλική ενέργεια έγινε κατόπιν συνεννόησης με την Αθήνα. Θα επιχειρούσε έτσι, κατά την εκτίμησή του, να προβάλει τη συγκεκριμένη κίνηση ως ένδειξη σιωπηρής ελληνικής αποδοχής.
Ο κίνδυνος για τους επόμενους χειρισμούς
Ο Γιάννος Χαραλαμπίδης συνέδεσε αυτή την προειδοποίηση με το ενδεχόμενο η Τουρκία να απαιτήσει μελλοντικά ενημέρωση από άλλα πλοία ή ακόμη και άδεια για γεωτρήσεις σε περιοχές όπου προβάλλει διεκδικήσεις.
Σε μια τέτοια περίπτωση, εκτίμησε ότι η Άγκυρα θα μπορούσε να επικαλεστεί αντιφατική ελληνική συμπεριφορά: από τη μια, την προηγούμενη ενημέρωσή της μέσω της Γαλλίας και, από την άλλη, την ελληνική αντίδραση σε νέες τουρκικές απαιτήσεις.
Πρόκειται για τον κίνδυνο που περιέγραψε ως «σιωπηρή αποδοχή», επιμένοντας στην ανάγκη πρόληψης δυσμενών εξελίξεων πριν δημιουργηθούν περιθώρια αξιοποίησης των ελληνικών χειρισμών από την τουρκική πλευρά.
Το τουρκολιβυκό μνημόνιο και η άσκηση δικαιωμάτων
Περνώντας στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, το οποίο χαρακτήρισε παράνομο, προειδοποίησε για την απόσταση ανάμεσα στην κατοχύρωση δικαιωμάτων και στη δυνατότητα άσκησής τους στην πράξη.
Παραλληλίζοντας τον κίνδυνο παγίωσης τετελεσμένων με την περίπτωση του ψευδοκράτους, τόνισε ότι δεν αρκεί η επίκληση της παρανομίας όταν η άλλη πλευρά επιχειρεί να επιβάλει εμπόδια επί του πεδίου.
Η τουρκική προσέγγιση προς την Αίγυπτο
Ξεχωριστό μέρος της παρέμβασής του αφορούσε την τουρκική προσέγγιση προς την Αίγυπτο. Παρουσιάζοντας χάρτες, υποστήριξε ότι η Άγκυρα προβάλλει ως προσφορά θαλάσσιες εκτάσεις που, σύμφωνα με την ανάλυσή του, αντιστοιχούν σε δικαιώματα της Ελλάδας και της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Ο ίδιος εξέφρασε την εκτίμηση ότι η Αίγυπτος δεν θα προχωρήσει εύκολα σε συμφωνία με την Τουρκία, λόγω των υφιστάμενων συμφωνιών και συμφερόντων της. Ωστόσο, δεν απέκλεισε η Άγκυρα να επιδιώκει μια μερική συμφωνία οριοθέτησης.
Κατά την εκτίμησή του, μια τέτοια κίνηση θα μπορούσε να υπηρετεί την τουρκική επιδίωξη να παρεμβληθεί στον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, αξιοποιώντας την απουσία μεταξύ τους οριοθέτησης ΑΟΖ.
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΙνδός στρατηγός προειδοποιεί τον Ερντογάν: «Θα κάνουμε κομμάτια κάθε τουρκική αρμάδα που θα σπεύσει να βοηθήσει το Πακιστάν»
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΣύμβαση ΟΗΕ της Βαρκελώνης: “Άγκυρα, έχεις υπογράψει”! “Αθήνα για ποιον λόγο σιωπάς”;
-
Πολιτική2 μήνες πρινΣΟΚ στη Λέσβο! Τούρκοι τουρίστες έβαλαν στο νησί αυτοκίνητο με εικόνα του σφαγέα Κεμάλ στο παρμπρίζ