GEOPOLITICO
Τα κινήματα και ο AI Λεβιάθαν
Η απάντηση των κινημάτων του 2026 σε αυτή την ασφυκτική επιτήρηση είναι διπλή: από τη μία πλευρά, η καταφυγή σε ακόμα πιο βαθιά, δυσπρόσιτα και κρυπτογραφημένα ψηφιακά κανάλια και, από την άλλη, η αναγκαστική επιστροφή σε παραδοσιακές μεθόδους οργάνωσης (προφορική επικοινωνία, offline δίκτυα) που ο αλγόριθμος δεν μπορεί να διαβάσει.
Του Βαγγέλη Χωραφά, GeoEurope
Στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα, η φύση των παγκόσμιων εξεγέρσεων αναδιαμορφώθηκε ριζικά, μέσα από μια αδιάκοπη τεχνολογική κούρσα ανάμεσα στην κοινωνία των πολιτών και το κράτος. Η τεχνολογία δεν υπήρξε ποτέ ένας ουδέτερος διαμεσολαβητής, αλλά το ίδιο το πεδίο της μάχης. Η εξέλιξη αυτή καταγράφεται σε τρεις μεγάλες ιστορικές φάσεις, με την τελευταία να διαμορφώνει τις προϋποθέσεις για μια πρωτοφανή συνθήκη ψηφιακού ολοκληρωτισμού.
Τη περίοδο 2000-2010, τα κινήματα ανακάλυψαν τα πρώτα εργαλεία ψηφιακού συντονισμού. Χρησιμοποιώντας τα γραπτά μηνύματα SMS, τα emails και τα blogs, οι διαδηλωτές κατάφεραν να σπάσουν το μονοπώλιο της ενημέρωσης των κρατικά ελεγχόμενων ΜΜΕ. Ήταν η εποχή των «Έγχρωμων Επαναστάσεων» στην Ανατολική Ευρώπη και των πρώτων μεγάλων αντιπαγκοσμιοποιητικών κινημάτων.
Η σχέση κινημάτων και καταστολής σε αυτή τη φάση χαρακτηρίστηκε από τον στρατηγικό αιφνιδιασμό του κράτους. Ενώ η νεολαία συντονιζόταν (και) ψηφιακά στους δρόμους, οι μηχανισμοί καταστολής παρέμεναν βαθύτατα παραδοσιακοί. Το κράτος απαντούσε με ωμή, φυσική βία στις διαδηλώσεις και μαζικές συλλήψεις, αδυνατώντας να παρακολουθήσει ή να προβλέψει τα ψηφιακά δίκτυα που γεννιούνταν στη βάση της κοινωνίας.
Τη περίοδο 2010-2020, η έλευση των smartphones και η κυριαρχία των πλατφορμών κοινωνικής δικτύωσης (Facebook, Twitter, YouTube) μετέτρεψαν το διαδίκτυο από αποθετήριο κειμένων σε έναν ζωντανό, οπτικό αναμεταδότη της οργής. Ήταν η δεκαετία των Millennials, του Κινήματος των Πλατειών, της Αραβικής Άνοιξης, των Occupy Wall Street κλπ. Η τεχνολογία επέτρεψε τη μαζική οριζόντια δικτύωση και τη διεθνοποίηση των κινημάτων, ενώ η ζωντανή μετάδοση της κρατικής βίας λειτουργούσε ως παγκόσμιος πυροκροτητής αλληλεγγύης.
Το κράτος, έχοντας αναγνωρίσει την απειλή, πέρασε στην αντεπίθεση μέσω των «ψηφιακών μπλακάουτ». Η βασική στρατηγική της καταστολής ήταν πλέον η βίαιη αποσύνδεση: το κλείσιμο των κεντρικών διακοπτών του διαδικτύου σε περιφέρειες ή ολόκληρες χώρες, ώστε να τυφλωθούν οι διαδηλωτές. Παράλληλα, ο καπιταλισμός άρχισε να αναπτύσσει μηχανισμούς αλγοριθμικής χειραγώγησης της κοινής γνώμης, μετατρέποντας τις πλατφόρμες σε εργαλεία εμπορευματοποίησης της διαμαρτυρίας.
Μετά το 2020, μέχρι σήμερα, η σχέση κινημάτων, τεχνολογίας και καταστολής εισήλθε σε μια νέα, ποιοτικά διαφορετική και βαθιά δυστοπική φάση. Πρωταγωνιστής αυτής της περιόδου είναι η Γενιά Ζ (Gen Z), η πρώτη γενιά «ψηφιακών αυτόχθονων», η οποία ενηλικιώθηκε μέσα σε ένα περιβάλλον οικονομικής ασφυξίας, στεγαστικής κρίσης και κλιματικής κατάρρευσης.
Τα κινήματα της Gen Z (από το Μπανγκλαντές το 2024 έως τη Γαλλία και τις ΗΠΑ το 2026) απέκτησαν έναν απόλυτα «ρευστό» και οριζόντιο χαρακτήρα. Αναγνωρίζοντας ότι οι μεγάλες πλατφόρμες της Big Tech συνεργάζονται στενά με τις κυβερνήσεις, οι νέοι εγκατέλειψαν μαζικά το Facebook και το Twitter ως εργαλεία οργάνωσης. Ο συντονισμός μεταφέρθηκε σε κλειστά, κρυπτογραφημένα και αποκεντρωμένα δίκτυα, όπως το Discord, το Signal και το WhatsApp. Το TikTok μετατράπηκε σε έναν παγκόσμιο αναμεταδότη αισθητικής και συμβόλων, όπου η ποπ κουλτούρα και τα anime (όπως η σημαία των Straw Hat από το One Piece στο Νεπάλ και την Ινδονησία) αντικατέστησαν τις παραδοσιακές πολιτικές ιδεολογίες. Οι εξεγέρσεις έπαψαν να έχουν ανάγκη από ένα σταθερό γεωγραφικό κέντρο (μια πλατεία)-έγιναν διάχυτες, ακαριαίες και ασύμμετρες.
Απέναντι σε αυτή τη ρευστή ψηφιακή δομή, το κράτος δεν απαντά πλέον με απλές διακοπές του ίντερνετ. Η νέα μορφή κρατικής και συστημικής κυριαρχίας ονομάζεται Αλγοριθμικός Λεβιάθαν (AI Leviathan). Πρόκειται για ένα ολοκληρωμένο σύστημα προληπτικής, προβλεπτικής και καθολικής επιτήρησης, το οποίο βασίζεται στην Τεχνητή Νοημοσύνη και τα Big Data.
Ο Αλγοριθμικός Λεβιάθαν διαρθρώνεται γύρω από τρεις βασικούς άξονες:
Προληπτική Επιτήρηση και Αναγνώριση Προσώπου: Μέσω εξελιγμένων δικτύων καμερών στους δρόμους και αλγορίθμων AI, οι αρχές είναι σε θέση να αναγνωρίζουν, να ταυτοποιούν και να απομονώνουν διαδηλωτές σε πραγματικό χρόνο. Η μέθοδος αυτή, που εφαρμόστηκε πιλοτικά στο Ιράν για τον εντοπισμό γυναικών χωρίς χιτζάμπ και στο Χονγκ Κονγκ, αποτελεί πλέον μόνιμο εργαλείο των σύγχρονων κρατών.
Αλγοριθμική Λογοκρισία: Οι αλγόριθμοι των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, υπό την πίεση ή τη νομοθετική συμμόρφωση προς τις κυβερνήσεις, έχουν εκπαιδευτεί να ανιχνεύουν και να «θάβουν» (ή να διαγράφουν αυτόματα) οπτικοακουστικό υλικό από διαδηλώσεις πριν αυτό προλάβει να γίνει viral, ελέγχοντας τη ροή της πληροφορίας στην πηγή της.
Γεωεντοπισμός και Χαρτογράφηση Πλήθους: Κατά τη διάρκεια των πρόσφατων εξεγέρσεων κατά του ICE στις ΗΠΑ το 2026, οι ομοσπονδιακές αρχές χρησιμοποίησαν προηγμένα μεταδεδομένα κινητής τηλεφωνίας ,για να χαρτογραφήσουν τις κινήσεις των διαδηλωτών, εντοπίζοντας τους πυρήνες της οργάνωσης χωρίς να χρειάζεται φυσική παρακολούθηση.
Αυτό δημιουργεί το μεγάλο παράδοξο της εποχής μας. Η Gen Z είναι η πιο διασυνδεδεμένη γενιά στην ανθρώπινη ιστορία, αλλά ταυτόχρονα και η πιο ορατή στα μάτια του κράτους. Κάθε ψηφιακό ίχνος που αφήνει ένας διαδηλωτής για να οργανώσει μια διαμαρτυρία, μετατρέπεται σε δεδομένο εκπαίδευσης για τον AI Λεβιάθαν.
Η απάντηση των κινημάτων του 2026 σε αυτή την ασφυκτική επιτήρηση είναι διπλή: από τη μία πλευρά, η καταφυγή σε ακόμα πιο βαθιά, δυσπρόσιτα και κρυπτογραφημένα ψηφιακά κανάλια και, από την άλλη, η αναγκαστική επιστροφή σε παραδοσιακές μεθόδους οργάνωσης (προφορική επικοινωνία, offline δίκτυα) που ο αλγόριθμος δεν μπορεί να διαβάσει.
Η ιστορία των εξεγέρσεων στον 21ο αιώνα παραμένει ανοιχτή, καθώς ο αγώνας των ανθρώπων για ελευθερία, προσπαθεί συνεχώς να ξεπεράσει την αλγοριθμική νοημοσύνη της καταστολής.
GEOPOLITICO
Εγκολφόπουλος: «Μη φοβάστε την Τουρκία!» – Το λάθος της Αθήνας με το καλώδιο
Ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος, σε παρέμβασή του στην τηλεόραση της Ναυτεμπορικής, αναλύει τις τελευταίες εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου, Great Sea Interconnector.
Την εκτίμηση ότι η Τουρκία δεν πρόκειται να εμποδίσει την ολοκλήρωση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου διατύπωσε ο αντιναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος, μιλώντας στην τηλεόραση της «Ναυτεμπορικής». Αναλύοντας τις τελευταίες εξελίξεις γύρω από το Great Sea Interconnector, υποστήριξε ότι η Άγκυρα αναγκάστηκε να χαμηλώσει τους τόνους εξαιτίας διεθνών παρεμβάσεων, ενώ άσκησε κριτική στην επικοινωνιακή διαχείριση της υπόθεσης από την ελληνική πλευρά.
«Οι Τούρκοι έκαναν πίσω» – Ο ρόλος ΗΠΑ και Γαλλίας
Ο Γιάννης Εγκολφόπουλος εκτίμησε ότι η τουρκική πλευρά υποχώρησε από την αρχική επιθετική ρητορική της, καθώς διαπίστωσε ότι η συνέχιση της έντασης θα προκαλούσε αντιδράσεις από ισχυρούς διεθνείς παράγοντες.
Σύμφωνα με τον αντιναύαρχο ε.α., καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισαν οι διπλωματικές παρεμβάσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Γαλλία. Επικαλέστηκε, μάλιστα, τις τοποθετήσεις του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο για την προστασία ενεργειακών έργων που εξυπηρετούν την ευημερία των λαών.
Όπως υποστήριξε, οι τηλεφωνικές επικοινωνίες και οι παρεμβάσεις που πραγματοποιούνται μακριά από τη δημοσιότητα αποτελούν μέρος της διπλωματικής πρακτικής και επηρεάζουν άμεσα τις αποφάσεις της Άγκυρας.
Στάθηκε επίσης στη δήλωση του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν, ο οποίος επιχείρησε να παρουσιάσει την κατάσταση ως διευθετημένη, θεωρώντας ότι η συγκεκριμένη τοποθέτηση σηματοδότησε την αποκλιμάκωση.
Η τουρκική NAVTEX και η επίκληση της «συγκατάθεσης»
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη NAVTEX που εξέδωσε η Τουρκία, με την οποία υποστήριξε ότι οι τουρκικές αρχές είχαν δώσει τη συγκατάθεσή τους για τις δραστηριότητες του γαλλικού πλοίου.
Ο αντιναύαρχος ε.α. υπογράμμισε ότι πρέπει να εξετάζεται με προσοχή η ακριβής διατύπωση των τουρκικών ανακοινώσεων, καθώς και το περιεχόμενο της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης.
Κατά την ερμηνεία του, η ενημέρωση ενός κράτους για δραστηριότητες στη θάλασσα δεν ισοδυναμεί αυτομάτως με αναγνώριση δικαιοδοσίας ή παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Επικαλέστηκε πέντε περιπτώσεις διεθνούς νομολογίας, από το 2002 έως το 2024, υποστηρίζοντας ότι η διπλωματική ενημέρωση δεν δημιουργεί από μόνη της δικαιώματα υπέρ του κράτους που την παραλαμβάνει.
Παράλληλα, διαχώρισε τη θαλάσσια επιστημονική έρευνα από τις εργασίες πόντισης υποθαλάσσιων καλωδίων, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για δραστηριότητες που υπάγονται σε διαφορετικές νομικές προβλέψεις.
Με βάση αυτή την επιχειρηματολογία, απέρριψε την άποψη ότι η Τουρκία απέκτησε δικαιώματα στην περιοχή εξαιτίας της γαλλικής ενημέρωσης.
Οι αναφορές του σε συγκεκριμένες δικαστικές αποφάσεις αποτελούν μέρος της νομικής επιχειρηματολογίας του, χωρίς να κατονομάζονται στην απομαγνητοφώνηση οι σχετικές υποθέσεις.
Κριτική στην ελληνική επικοινωνιακή διαχείριση
Παρότι εκτίμησε ότι η Τουρκία δεν αποκόμισε νομικό όφελος, ο Γιάννης Εγκολφόπουλος δεν απέφυγε την κριτική προς την ελληνική πλευρά.
Υποστήριξε ότι η διαχείριση της υπόθεσης σε επίπεδο δημόσιας επικοινωνίας δεν ήταν η ενδεδειγμένη, καθώς επέτρεψε στην τουρκική προπαγάνδα να δημιουργήσει εντυπώσεις περί παραχώρησης δικαιωμάτων.
Κατά τον ίδιο, η Αθήνα όφειλε να εξηγήσει με μεγαλύτερη σαφήνεια τη διαφορά ανάμεσα στη διπλωματική ενημέρωση και στην αίτηση άδειας.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι η δημοσιοποίηση της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης αποτελεί αρμοδιότητα της Γαλλίας και όχι της Ελλάδας.
Επέμεινε ότι η δημόσια συζήτηση δεν πρέπει να συγχέει την επικοινωνιακή εικόνα με τις πραγματικές νομικές συνέπειες των διπλωματικών ενεργειών.
«Ο Ερντογάν δεν τολμά να συγκρουστεί με τη Γαλλία»
Ο αντιναύαρχος ε.α. συνέδεσε τη στάση της Άγκυρας με τις ευρύτερες γεωπολιτικές και οικονομικές συνθήκες.
Υποστήριξε ότι η Τουρκία δεν έχει την πολυτέλεια να ανοίξει ένα νέο μέτωπο αντιπαράθεσης με τη Γαλλία, την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη στιγμή που αντιμετωπίζει σοβαρές οικονομικές δυσκολίες.
Αναφέρθηκε στις σχέσεις της Άγκυρας με την Κίνα και τις χώρες του Κόλπου, εκτιμώντας ότι οι οικονομικές πιέσεις περιορίζουν τα περιθώρια κινήσεων της τουρκικής ηγεσίας.
Κατά τον ίδιο, η Τουρκία γνωρίζει ότι μια σοβαρή κρίση στην Ανατολική Μεσόγειο θα προκαλούσε αντιδράσεις που δεν μπορεί εύκολα να διαχειριστεί.
Η στάση Ερντογάν απέναντι στον Χριστοδουλίδη
Ο Γιάννης Εγκολφόπουλος σχολίασε και τη συμπεριφορά του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απέναντι στον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, κατά τη διεθνή συνάντηση στην Αττάλεια.
Επέκρινε την αποφυγή της χειραψίας, χαρακτηρίζοντας τη συμπεριφορά του Τούρκου προέδρου μικροπρεπή.
Συνέδεσε το περιστατικό με τη γενικότερη αντίληψή του για τον τρόπο με τον οποίο η τουρκική ηγεσία αντιμετωπίζει τις σχέσεις της με την Ελλάδα και την Κύπρο.
«Το καλώδιο θα ποντιστεί – Δεν θα κάνουν καμία κίνηση»
Ιδιαίτερα κατηγορηματικός εμφανίστηκε για τη συνέχεια του Great Sea Interconnector.
Εκτίμησε ότι οι εργασίες θα προχωρήσουν και ότι η Τουρκία δεν θα επιχειρήσει να τις εμποδίσει με κάποια ουσιαστική ενέργεια.
Στην ίδια συζήτηση αναφέρθηκε και στον ενεργειακό διάδρομο EastMed, καθώς και σε σχεδιαζόμενες υποδομές μεταφοράς πετρελαίου από το Ιράκ μέσω της Συρίας προς τη Μεσόγειο.
Υποστήριξε ότι τέτοιες ενεργειακές διαδρομές ενδέχεται να περιορίσουν τη γεωπολιτική σημασία της Τουρκίας ως χώρας διέλευσης ενεργειακών πόρων.
Πρόκειται για εκτιμήσεις του σχετικά με τη μελλοντική ενεργειακή αρχιτεκτονική της περιοχής και όχι για επιβεβαιωμένα χρονοδιαγράμματα υλοποίησης των έργων.
«Πρέπει να μιλάμε στη γλώσσα που καταλαβαίνουν»
Κλείνοντας την παρέμβασή του, ο Γιάννης Εγκολφόπουλος ζήτησε πιο αποφασιστική στάση από την ελληνική πλευρά απέναντι στην Τουρκία.
Υποστήριξε ότι η υπερβολικά ήπια διπλωματική συμπεριφορά δεν αποδίδει στις σχέσεις με την Άγκυρα και ότι η Ελλάδα πρέπει να επιδεικνύει μεγαλύτερη αποφασιστικότητα.
Το βασικό μήνυμά του ήταν ότι η ελληνική πλευρά δεν πρέπει να φοβάται την υπεράσπιση των δικαιωμάτων της, καθώς, σύμφωνα με την εκτίμησή του, η τουρκική ηγεσία υπολογίζει το κόστος μιας πραγματικής σύγκρουσης.
Η τοποθέτησή του συνοψίστηκε στην επαναλαμβανόμενη θέση ότι η Ελλάδα πρέπει να μιλά στην Τουρκία «στη γλώσσα της», δηλαδή με σαφήνεια και αποφασιστικότητα.
GEOPOLITICO
Γρίβας: «Η Τουρκία επιχειρεί να δολοφονήσει την ελληνική κυριαρχία με χίλιες μικρές τομές» – Η πρόταση για τα 12 ναυτικά μίλια
Ο καθηγητής Γεωπολιτικής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, Κωνσταντίνος Γρίβας, παρεμβαίνει στην τηλεόραση της «Ναυτεμπορικής» και αναλύει τις εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις με αφορμή το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου.
Η εκτίμηση ότι η Άγκυρα δεν θα προχωρήσει άμεσα σε σοβαρή κλιμάκωση, η στρατηγική της σταδιακής αμφισβήτησης των ελληνικών δικαιωμάτων και η ανάγκη η Ελλάδα να αναλάβει διεθνή πρωτοβουλία για την προστασία του Δικαίου της Θάλασσας βρέθηκαν στο επίκεντρο της παρέμβασης του καθηγητή Γεωπολιτικής Κωνσταντίνου Γρίβα στην τηλεόραση της «Ναυτεμπορικής».
«Η Τουρκία δεν θα κλιμακώσει, γιατί πήρε αυτό που ήθελε»
Την εκτίμηση ότι η Τουρκία δεν επιδιώκει, στην παρούσα φάση, μια παρατεταμένη ελληνοτουρκική κρίση διατύπωσε ο καθηγητής Γεωπολιτικής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, Κωνσταντίνος Γρίβας, μιλώντας στην τηλεόραση της «Ναυτεμπορικής», με αφορμή τις εξελίξεις γύρω από το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου.
Σύμφωνα με τον καθηγητή, η Άγκυρα θεωρεί ότι έχει ήδη επιτύχει έναν περιορισμένο αλλά σημαντικό στόχο: να προσθέσει ακόμη ένα στοιχείο στο οικοδόμημα της αμφισβήτησης των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Ο κ. Γρίβας εκτίμησε ότι το επόμενο διάστημα θα χαρακτηρίζεται από σχετικά ήπιες τουρκικές προκλήσεις, χωρίς να αποκλείει απολύτως διαφορετικές εξελίξεις. Επισήμανε, ωστόσο, ότι η ενημέρωση της Τουρκίας για τις δραστηριότητες στην επίμαχη θαλάσσια περιοχή μπορεί να αξιοποιηθεί από την Άγκυρα για να ενισχύσει τους ισχυρισμούς της περί δικαιωμάτων στην περιοχή.
«Βλέπουμε το δέντρο και χάνουμε το δάσος»
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη μακροχρόνια στρατηγική της Τουρκίας, υποστηρίζοντας ότι η ελληνική πλευρά συχνά αντιμετωπίζει κάθε επεισόδιο μεμονωμένα, χωρίς να το εντάσσει στη συνολική εικόνα.
Όπως εξήγησε, η τουρκική πολιτική αμφισβήτησης δεν αποτελεί πρόσφατο φαινόμενο, αλλά εξελίσσεται επί δεκαετίες, με αφετηρία τις διεκδικήσεις που διατυπώθηκαν από το 1974 σχετικά με την υφαλοκρηπίδα και τα δικαιώματα των ελληνικών νησιών.
Κατά τον καθηγητή, η Τουρκία δεν αμφισβητεί απλώς συγκεκριμένες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου, αλλά επιχειρεί να επιβάλει μια αντίληψη που υποβαθμίζει τη γεωγραφική και νομική υπόσταση των ελληνικών νησιών.
Χαρακτήρισε την τουρκική πρακτική ως προσπάθεια υπονόμευσης της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας μέσα από «χίλιες μικρές τομές». Με αυτή τη διατύπωση θέλησε να καταδείξει ότι οι διαδοχικές, φαινομενικά περιορισμένες αμφισβητήσεις μπορούν να αποκτήσουν σωρευτικά σοβαρές συνέπειες.
Παράλληλα, επέκρινε την απουσία συνεκτικής και μακροπρόθεσμης ελληνικής στρατηγικής, αντιπαραβάλλοντάς την με τη διαχρονική προσέγγιση της Άγκυρας.
Το Δίκαιο της Θάλασσας και ο κίνδυνος δημιουργίας τετελεσμένων
Ο Κωνσταντίνος Γρίβας αναφέρθηκε στην ιστορική εξέλιξη του Δικαίου της Θάλασσας, υπογραμμίζοντας ότι ορισμένοι θεσμοί του διαμορφώθηκαν μέσα από μονομερείς κρατικές διεκδικήσεις που στη συνέχεια απέκτησαν ευρύτερη αναγνώριση.
Επικαλέστηκε την αμερικανική διακήρυξη Τρούμαν του 1945 για την υφαλοκρηπίδα, τη Διακήρυξη του Σαντιάγο για τις θαλάσσιες ζώνες των 200 ναυτικών μιλίων, καθώς και ιστορικά παραδείγματα από την Ινδονησία και την Ισλανδία.
Με αυτά τα παραδείγματα υποστήριξε ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να θεωρεί πως η επίκληση του Διεθνούς Δικαίου αρκεί από μόνη της για την προστασία των συμφερόντων της.
Η βασική του προειδοποίηση ήταν ότι η επαναλαμβανόμενη προβολή διεκδικήσεων από την Τουρκία μπορεί να δημιουργήσει πολιτικές και διπλωματικές πραγματικότητες, εφόσον δεν αντιμετωπίζεται με συνεκτική στρατηγική.
«Γεωπολιτικός επαρχιωτισμός» – Η Ελλάδα πρέπει να αναλάβει παγκόσμια πρωτοβουλία
Ένα από τα σημαντικότερα σημεία της παρέμβασης αφορούσε τη διεθνή διάσταση των τουρκικών διεκδικήσεων.
Ο καθηγητής υποστήριξε ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει συχνά το πρόβλημα μέσα από ένα στενά περιφερειακό πρίσμα, το οποίο περιέγραψε ως «γεωπολιτικό επαρχιωτισμό».
Κατά την ανάλυσή του, οι τουρκικές αξιώσεις στην Ανατολική Μεσόγειο συνδέονται με ευρύτερες προκλήσεις για τη διεθνή θαλάσσια τάξη, όπως οι κινεζικές διεκδικήσεις στη Νότια Σινική Θάλασσα και οι ρωσικές επιδιώξεις στην Αρκτική.
Εκτίμησε ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να αναλάβει ακόμη και ηγετικό ρόλο σε μια διεθνή πρωτοβουλία για τη διαφύλαξη του Δικαίου της Θάλασσας και της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας.
Στο πλαίσιο αυτό αναφέρθηκε στα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ιαπωνίας και άλλων κρατών, τα οποία, σύμφωνα με την προσέγγισή του, έχουν λόγους να αντιταχθούν σε πρακτικές που αμφισβητούν τη διεθνή θαλάσσια τάξη.
Τουρκολιβυκό μνημόνιο: Ο κίνδυνος για Ισραήλ και Αίγυπτο
Ξεχωριστή αναφορά έκανε στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, επισημαίνοντας ότι οι συνέπειές του δεν περιορίζονται στην Ελλάδα.
Όπως υποστήριξε, εάν η τουρκική αντίληψη για τις θαλάσσιες ζώνες επικρατήσει, ακόμη και ανεπίσημα, χώρες όπως το Ισραήλ και η Αίγυπτος θα μπορούσαν να βρεθούν αντιμέτωπες με σοβαρούς γεωπολιτικούς περιορισμούς στην Ανατολική Μεσόγειο.
Χρησιμοποίησε μάλιστα την εικόνα μιας «γεωπολιτικής φυλακής», προκειμένου να περιγράψει τις πιθανές επιπτώσεις για τα συγκεκριμένα κράτη.
Για τον λόγο αυτό υποστήριξε ότι υπάρχει σημαντικό περιθώριο ανάπτυξης διεθνών συνεργασιών, διπλωματικών πρωτοβουλιών και συμμαχιών, με επίκεντρο την προστασία των θαλάσσιων δικαιωμάτων.
Η απάντηση στη «Γαλάζια Πατρίδα»: Επέκταση στα 12 ναυτικά μίλια
Στο τελευταίο μέρος της συνέντευξης, ο Κωνσταντίνος Γρίβας ρωτήθηκε για το ενδεχόμενο η Τουρκία να προχωρήσει σε νομοθετική κατοχύρωση του δόγματος της «Γαλάζιας Πατρίδας».
Ο καθηγητής εκτίμησε ότι μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί αργά ή γρήγορα και υποστήριξε ότι η Ελλάδα θα έπρεπε να την αντιμετωπίσει ως ευκαιρία για την άσκηση των δικών της δικαιωμάτων.
Συγκεκριμένα, πρότεινε την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, χαρακτηρίζοντας μια ενδεχόμενη θεσμοθέτηση της «Γαλάζιας Πατρίδας» εχθρική ενέργεια απέναντι στον πυρήνα της ελληνικής κυριαρχίας.
Μάλιστα, εξέφρασε την άποψη ότι η Ελλάδα θα έπρεπε ήδη να έχει προχωρήσει στην άσκηση του συγκεκριμένου δικαιώματος.
Η κεντρική θέση του ήταν ότι οι τουρκικές ενέργειες δεν πρέπει να οδηγούν την Αθήνα αποκλειστικά σε διαμαρτυρίες ή αμυντική διπλωματική διαχείριση, αλλά να ενεργοποιούν συγκεκριμένες, νόμιμες ελληνικές αντιδράσεις.
GEOPOLITICO
Χρήστος Κηπουρός: Η μεν φωνή φωνή Greece and France, αι δε χείρες κεμαλισλαμισμού
Χ. Κηπουρός: Μόνο που στην πολιτική, η εθελοτυφλία δεν συγχωρείται όπως στον τυφλό πατριάρχη Ισαάκ —πληρώνεται με εθνική κυριαρχία. Τύχη αγαθή όμως η UNCLOS με τα 12 μίλια στους έξι Ελλήσποντους και στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος, που αχρηστεύουν το casus belli, αν δεν το βατερλοποιούν! Αυτά είναι πολιτικά όπλα για τις αντιπολιτεύσεις. Όπως και η ιδέα ALEX.
Από το «τουρκομπαρόκ» καλώδιο GSI και τις γαλλικές ρηματικές διακοινώσεις, στη λύτρωση των 12 μιλίων με τη δημιουργία των έξι Ελλήσποντων και την ιδέα ALEX της δέσμης των 30 καλωδίων Αιγύπτου, Ελλάδας, Ευρώπης! Ένα εκ των οποίων στρίβει στην Ελλάδα και ένα άλλο από τα 30, στη γραμμή Αλεξάνδρεια Λεμεσός. Οπότε: «Καληνύχτα Τουρκία μετά των Στενών σου»!
Η επίσημη ρητορική περί ελληνογαλλικής συνεργασίας και «ευρωπαϊκής αλληλεγγύης» γύρω από το «τουρκομπαρόκ» καλώδιο GSI (ισχύος μόλις έως 2 GW) αποδεικνύεται ένα διπλωματικό προσωπείο συνύπαρξης του αθηναϊκού συμπλεγματισμού της συμπολίτευσης με τον άγονο μοιρολογισμό των αντιπολιτεύσεων. Την ώρα που η «φωνή» επικαλείται τη συμμαχία Αθήνας και Παρισιού, οι «χείρες» μέσω ρηματικών διακοινώσεων και πολιτικής αδράνειας υπονομεύουν τον θαλάσσιο Ελληνισμό, αρνούμενες να αξιοποιήσουν τον Χάρτη της Σεβίλλης και να θεσπίσουν τα 12 ναυτικά μίλια στους έξι Ελλήσποντους —όπου η Ελλάδα διαθέτει διπλάσια κινητικότητα και εικοσαπλάσια βαθύτητα έναντι των τουρκικών Στενών, «αποχαιρετώντας» έτσι το casus belli στον «Κρητικό Ελλήσποντο» και το Νότιο Κρητικό Πέλαγος. Αντί για τα αυτονόητα περιφερειακά «Όχι» της Εγνατίας και του Ιονίου στα τουρκικά φορτηγά όσο διαρκεί η απειλή, επιλέγονται κινήσεις που ακρωτηριάζουν τη θαλάσσια Ελλάδα.
Απέναντι σε αυτή την εθνική απομείωση, η γνήσια στρατηγική επιβάλλει το μεγάλο «Ναι» στην ιδέα «ALEX», τη δέσμη των 30 υποθαλάσσιων καλωδίων μεταφοράς πράσινου ρεύματος από την Αίγυπτο προς την Καβάλα και την υπόλοιπη Ευρώπη. Με συνολικό φορτίο 90 GW —ικανό να καλύψει το 1/3 των αναγκών της Ε.Ε., αξιοποιώντας την παραγωγή των 61 GW της Αιγύπτου έως το 2035— η πρόταση «ALEX» παρακάμπτει οριστικά την Τουρκία και ενσωματώνει την Αίγυπτο στη γεωοικονομική Ευρώπη. Κυρίως όμως, σφραγίζει την επανένωση του θαλάσσιου Ελληνισμού στην Ανατολική Μεσόγειο μέσω μιας ενιαίας ΑΟΖ Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου έως το σύμπλεγμα του Καστελόριζου, μετατρέποντας τη χώρα ξανά στο «μέγα το της θαλάσσης κράτος» αντί για υποχείριο των σχεδιασμών του κεμαλισλαμισμού.
Υ.Γ.: Η βιβλική σημειωτική της Γενέσεως επαληθεύεται εδώ με χειρουργική ακρίβεια. Όπως στη βιβλική αφήγηση η οικεία «φωνή» λειτούργησε ως καθησυχαστικό προσωπείο για να καλυφθεί η απτή πραγματικότητα των «χειρών» που απέσπασαν την ευλογία, έτσι και σήμερα η επίκληση της ελληνογαλλικής συμμαχίας («Greece and France») ναρκώνει την κοινή γνώμη, την ώρα που οι πράξεις επί του πεδίου επικυρώνουν τα τετελεσμένα του κεμαλισλαμισμού.
______________
Διδυμότειχο, Νοέμβριος 2026
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
GEOPOLITICO4 ημέρες πρινΤι αναφέρει η διακοίνωση της Γαλλίας στην Τουρκία: «Δεν εμπλεκόμαστε στις διαφορές σας με την Ελλάδα»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
GEOPOLITICO3 μήνες πρινΙνδός στρατηγός προειδοποιεί τον Ερντογάν: «Θα κάνουμε κομμάτια κάθε τουρκική αρμάδα που θα σπεύσει να βοηθήσει το Πακιστάν»
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΣύμβαση ΟΗΕ της Βαρκελώνης: “Άγκυρα, έχεις υπογράψει”! “Αθήνα για ποιον λόγο σιωπάς”;
-
Πολιτική3 μήνες πρινΣΟΚ στη Λέσβο! Τούρκοι τουρίστες έβαλαν στο νησί αυτοκίνητο με εικόνα του σφαγέα Κεμάλ στο παρμπρίζ