Του Βαγγέλη Χωραφά, GeoEurope

Στο πρώτο τέταρτο του 21ου αιώνα, η φύση των παγκόσμιων εξεγέρσεων αναδιαμορφώθηκε ριζικά, μέσα από μια αδιάκοπη τεχνολογική κούρσα ανάμεσα στην κοινωνία των πολιτών και το κράτος. Η τεχνολογία δεν υπήρξε ποτέ ένας ουδέτερος διαμεσολαβητής, αλλά το ίδιο το πεδίο της μάχης. Η εξέλιξη αυτή καταγράφεται σε τρεις μεγάλες ιστορικές φάσεις, με την τελευταία να διαμορφώνει τις προϋποθέσεις για μια πρωτοφανή συνθήκη ψηφιακού ολοκληρωτισμού.

Τη περίοδο 2000-2010, τα κινήματα ανακάλυψαν τα πρώτα εργαλεία ψηφιακού συντονισμού. Χρησιμοποιώντας τα γραπτά μηνύματα SMS, τα emails και τα blogs, οι διαδηλωτές κατάφεραν να σπάσουν το μονοπώλιο της ενημέρωσης των κρατικά ελεγχόμενων ΜΜΕ. Ήταν η εποχή των «Έγχρωμων Επαναστάσεων» στην Ανατολική Ευρώπη και των πρώτων μεγάλων αντιπαγκοσμιοποιητικών κινημάτων.

Η σχέση κινημάτων και καταστολής σε αυτή τη φάση χαρακτηρίστηκε από τον στρατηγικό αιφνιδιασμό του κράτους. Ενώ η νεολαία συντονιζόταν (και) ψηφιακά στους δρόμους, οι μηχανισμοί καταστολής παρέμεναν βαθύτατα παραδοσιακοί. Το κράτος απαντούσε με ωμή, φυσική βία στις διαδηλώσεις και μαζικές συλλήψεις, αδυνατώντας να παρακολουθήσει ή να προβλέψει τα ψηφιακά δίκτυα που γεννιούνταν στη βάση της κοινωνίας.

Τη περίοδο 2010-2020, η έλευση των smartphones και η κυριαρχία των πλατφορμών κοινωνικής δικτύωσης (Facebook, Twitter, YouTube) μετέτρεψαν το διαδίκτυο από αποθετήριο κειμένων σε έναν ζωντανό, οπτικό αναμεταδότη της οργής. Ήταν η δεκαετία των Millennials, του Κινήματος των Πλατειών, της Αραβικής Άνοιξης, των Occupy Wall Street κλπ. Η τεχνολογία επέτρεψε τη μαζική οριζόντια δικτύωση και τη διεθνοποίηση των κινημάτων, ενώ η ζωντανή μετάδοση της κρατικής βίας λειτουργούσε ως παγκόσμιος πυροκροτητής αλληλεγγύης.

Το κράτος, έχοντας αναγνωρίσει την απειλή, πέρασε στην αντεπίθεση μέσω των «ψηφιακών μπλακάουτ». Η βασική στρατηγική της καταστολής ήταν πλέον η βίαιη αποσύνδεση: το κλείσιμο των κεντρικών διακοπτών του διαδικτύου σε περιφέρειες ή ολόκληρες χώρες, ώστε να τυφλωθούν οι διαδηλωτές. Παράλληλα, ο καπιταλισμός άρχισε να αναπτύσσει μηχανισμούς αλγοριθμικής χειραγώγησης της κοινής γνώμης, μετατρέποντας τις πλατφόρμες σε εργαλεία εμπορευματοποίησης της διαμαρτυρίας.

Μετά το 2020, μέχρι σήμερα, η σχέση κινημάτων, τεχνολογίας και καταστολής εισήλθε σε μια νέα, ποιοτικά διαφορετική και βαθιά δυστοπική φάση. Πρωταγωνιστής αυτής της περιόδου είναι η Γενιά Ζ (Gen Z), η πρώτη γενιά «ψηφιακών αυτόχθονων», η οποία ενηλικιώθηκε μέσα σε ένα περιβάλλον οικονομικής ασφυξίας, στεγαστικής κρίσης και κλιματικής κατάρρευσης.

Τα κινήματα της Gen Z (από το Μπανγκλαντές το 2024 έως τη Γαλλία και τις ΗΠΑ το 2026) απέκτησαν έναν απόλυτα «ρευστό» και οριζόντιο χαρακτήρα. Αναγνωρίζοντας ότι οι μεγάλες πλατφόρμες της Big Tech συνεργάζονται στενά με τις κυβερνήσεις, οι νέοι εγκατέλειψαν μαζικά το Facebook και το Twitter ως εργαλεία οργάνωσης. Ο συντονισμός μεταφέρθηκε σε κλειστά, κρυπτογραφημένα και αποκεντρωμένα δίκτυα, όπως το Discord, το Signal και το WhatsApp. Το TikTok μετατράπηκε σε έναν παγκόσμιο αναμεταδότη αισθητικής και συμβόλων, όπου η ποπ κουλτούρα και τα anime (όπως η σημαία των Straw Hat από το One Piece στο Νεπάλ και την Ινδονησία) αντικατέστησαν τις παραδοσιακές πολιτικές ιδεολογίες. Οι εξεγέρσεις έπαψαν να έχουν ανάγκη από ένα σταθερό γεωγραφικό κέντρο (μια πλατεία)-έγιναν διάχυτες, ακαριαίες και ασύμμετρες.

Απέναντι σε αυτή τη ρευστή ψηφιακή δομή, το κράτος δεν απαντά πλέον με απλές διακοπές του ίντερνετ. Η νέα μορφή κρατικής και συστημικής κυριαρχίας ονομάζεται Αλγοριθμικός Λεβιάθαν (AI Leviathan). Πρόκειται για ένα ολοκληρωμένο σύστημα προληπτικής, προβλεπτικής και καθολικής επιτήρησης, το οποίο βασίζεται στην Τεχνητή Νοημοσύνη και τα Big Data.

Ο Αλγοριθμικός Λεβιάθαν διαρθρώνεται γύρω από τρεις βασικούς άξονες:

Προληπτική Επιτήρηση και Αναγνώριση Προσώπου: Μέσω εξελιγμένων δικτύων καμερών στους δρόμους και αλγορίθμων AI, οι αρχές είναι σε θέση να αναγνωρίζουν, να ταυτοποιούν και να απομονώνουν διαδηλωτές σε πραγματικό χρόνο. Η μέθοδος αυτή, που εφαρμόστηκε πιλοτικά στο Ιράν για τον εντοπισμό γυναικών χωρίς χιτζάμπ και στο Χονγκ Κονγκ, αποτελεί πλέον μόνιμο εργαλείο των σύγχρονων κρατών.

Αλγοριθμική Λογοκρισία: Οι αλγόριθμοι των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, υπό την πίεση ή τη νομοθετική συμμόρφωση προς τις κυβερνήσεις, έχουν εκπαιδευτεί να ανιχνεύουν και να «θάβουν» (ή να διαγράφουν αυτόματα) οπτικοακουστικό υλικό από διαδηλώσεις πριν αυτό προλάβει να γίνει viral, ελέγχοντας τη ροή της πληροφορίας στην πηγή της.

Γεωεντοπισμός και Χαρτογράφηση Πλήθους: Κατά τη διάρκεια των πρόσφατων εξεγέρσεων κατά του ICE στις ΗΠΑ το 2026, οι ομοσπονδιακές αρχές χρησιμοποίησαν προηγμένα μεταδεδομένα κινητής τηλεφωνίας ,για να χαρτογραφήσουν τις κινήσεις των διαδηλωτών, εντοπίζοντας τους πυρήνες της οργάνωσης χωρίς να χρειάζεται φυσική παρακολούθηση.

Αυτό δημιουργεί το μεγάλο παράδοξο της εποχής μας. Η Gen Z είναι η πιο διασυνδεδεμένη γενιά στην ανθρώπινη ιστορία, αλλά ταυτόχρονα και η πιο ορατή στα μάτια του κράτους. Κάθε ψηφιακό ίχνος που αφήνει ένας διαδηλωτής για να οργανώσει μια διαμαρτυρία, μετατρέπεται σε δεδομένο εκπαίδευσης για τον AI Λεβιάθαν.

Η απάντηση των κινημάτων του 2026 σε αυτή την ασφυκτική επιτήρηση είναι διπλή: από τη μία πλευρά, η καταφυγή σε ακόμα πιο βαθιά, δυσπρόσιτα και κρυπτογραφημένα ψηφιακά κανάλια και, από την άλλη, η αναγκαστική επιστροφή σε παραδοσιακές μεθόδους οργάνωσης (προφορική επικοινωνία, offline δίκτυα) που ο αλγόριθμος δεν μπορεί να διαβάσει.

Η ιστορία των εξεγέρσεων στον 21ο αιώνα παραμένει ανοιχτή, καθώς ο αγώνας των ανθρώπων για ελευθερία, προσπαθεί συνεχώς να ξεπεράσει την αλγοριθμική νοημοσύνη της καταστολής.

Τουλάχιστον 50 υποψήφιοι ελληνικής καταγωγής συμμετείχαν στις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου, διεκδικώντας θέσεις στο ομοσπονδιακό Κογκρέσο, στα πολιτειακά κοινοβούλια και σε άλλα δημόσια αξιώματα, σε περίπου 20 αμερικανικές πολιτείες.

Του Χρήστου Κωνσταντινίδη

Με βάση τα αποτελέσματα που είχαν επιβεβαιωθεί μέχρι το πρωί της Τετάρτης 4 Νοεμβρίου, έξι Ελληνοαμερικανοί είχαν εξασφαλίσει θέσεις στο νέο Κογκρέσο, ενώ επιτυχίες καταγράφηκαν και σε επίπεδο πολιτειακής διοίκησης. Η καταμέτρηση συνεχιζόταν, συνεπώς ο απολογισμός δεν ήταν ακόμη οριστικός.

Κρις Πάππας: Από το Λιβάδι Ελασσόνας στη Γερουσία των ΗΠΑ

Η οικογένεια του Πάππα κατάγεται από το Λιβάδι Ελασσόνας, έναν ιστορικό βλαχόφωνο οικισμό στους πρόποδες του Ολύμπου. Ο ίδιος γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μάντσεστερ του Νιου Χάμσαϊρ, διατηρώντας στενούς δεσμούς με την ελληνοαμερικανική κοινότητα.

Προτού διεκδικήσει τη Γερουσία, είχε εκλεγεί τέσσερις φορές στη Βουλή των Αντιπροσώπων, αρχής γενομένης από το 2018.

Στην πολιτική του δραστηριότητα ξεχωρίζει η συμμετοχή του στη διακομματική κοινοβουλευτική ομάδα Congressional Hellenic Caucus, μέσω της οποίας προωθούνται θέματα ελληνικού και κυπριακού ενδιαφέροντος.

Ο Πάππας έχει υποστηρίξει την ενίσχυση της αμυντικής συνεργασίας ΗΠΑ–Ελλάδας, έχει ταχθεί κατά της επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 όσο διατηρεί τους ρωσικούς S-400 και έχει ασκήσει κριτική στις τουρκικές στρατιωτικές δραστηριότητες στα κατεχόμενα της Κύπρου.

Η εκλογή του στη Γερουσία αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς επαναφέρει την ελληνική εκπροσώπηση στο συγκεκριμένο νομοθετικό σώμα έπειτα από 13 χρόνια.

Νικόλ Μαλλιωτάκη: Η Κρητικιά της Νέας Υόρκης που στηρίζει τον Τραμπ αλλά αντιτίθεται στα F-35 της Τουρκίας

Nicole Malliotakis – Ρεπουμπλικανή

Νέα Υόρκη | Επανεκλογή στη Βουλή

Η Νικόλ Μαλλιωτάκη εξασφάλισε τέταρτη θητεία στην 11η εκλογική περιφέρεια της Νέας Υόρκης, επικρατώντας του Δημοκρατικού Μάικ Ντεσίλις.

Η οικογένεια του πατέρα της κατάγεται από τη Σητεία της Κρήτης, ενώ η μητέρα της είναι κουβανικής καταγωγής.

Γεννημένη στη Νέα Υόρκη, η Μαλλιωτάκη ξεκίνησε την πολιτική της σταδιοδρομία από την πολιτειακή Συνέλευση, στην οποία υπηρέτησε από το 2011 έως το 2020. Το 2017 ήταν υποψήφια δήμαρχος της Νέας Υόρκης, προτού εκλεγεί στο ομοσπονδιακό Κογκρέσο.

Πρόκειται για πολιτικό με στενές σχέσεις με τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος έχει υποστηρίξει την εκλογή της. Ωστόσο, σε ζητήματα που αφορούν την Τουρκία, η Μαλλιωτάκη έχει διαφοροποιηθεί από επιλογές της αμερικανικής εκτελεστικής εξουσίας.

Έχει αντιταχθεί στην πώληση προηγμένων αμερικανικών μαχητικών στην Άγκυρα, έχει υποστηρίξει την Κυπριακή Δημοκρατία και έχει αναλάβει πρωτοβουλίες για την ενίσχυση των σχέσεων ΗΠΑ–Ελλάδας.

Γκας Μπιλιράκης: Η καταγωγή από την Κάλυμνο και η διαχρονική δράση για το Κυπριακό

Με οικογενειακές ρίζες από την Κάλυμνο, ο Μπιλιράκης προέρχεται από οικογένεια με μακρά πολιτική παράδοση. Ο πατέρας του, Μάικλ Μπιλιράκης, είχε επίσης υπηρετήσει στη Βουλή των Αντιπροσώπων.

Ο Γκας Μπιλιράκης βρίσκεται στο Κογκρέσο από το 2007 και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της ελληνοαμερικανικής κοινότητας στην Ουάσιγκτον.

Ως συμπρόεδρος του Congressional Hellenic Caucus, έχει αναλάβει διακομματικές πρωτοβουλίες για την Κύπρο, την ελληνική εθνική άμυνα και τις σχέσεις της Ουάσιγκτον με την Αθήνα.

Έχει επανειλημμένα αναδείξει την τουρκική κατοχή στην Κύπρο, έχει υποστηρίξει τη στρατηγική συνεργασία Ελλάδας–ΗΠΑ και έχει συμμετάσχει σε προσπάθειες περιορισμού της μεταφοράς προηγμένων αμερικανικών οπλικών συστημάτων στην Τουρκία.

Η πολυετής παρουσία του τού δίνει ιδιαίτερη θεσμική εμπειρία, ειδικά σε θέματα υγείας και κοινωνικής πολιτικής.

Μάικ Χαριδόπουλος: Γιος Έλληνα μετανάστη και πρώην πρόεδρος της Γερουσίας της Φλόριντα

Mike Haridopolos – Ρεπουμπλικανός

Φλόριντα | Επανεκλογή

Ο Μάικ Χαριδόπουλος επικράτησε της Δημοκρατικής Τζένιφερ Τζένκινς στην 8η εκλογική περιφέρεια της Φλόριντα.

Είναι γιος του Έλληνα μετανάστη Έρνεστ Άνταμ Χαριδόπουλου, ο οποίος εργάστηκε ως πράκτορας του FBI. Η διαθέσιμη βιογραφική τεκμηρίωση επιβεβαιώνει την ελληνική καταγωγή του, χωρίς να προσδιορίζει με ασφάλεια συγκεκριμένο χωριό ή περιοχή της Ελλάδας.

Ο Χαριδόπουλος έχει σπουδάσει Ιστορία και δίδαξε αμερικανική ιστορία και πολιτική επιστήμη, προτού αφοσιωθεί στην πολιτική.

Υπηρέτησε στη Βουλή και στη Γερουσία της Φλόριντα, φτάνοντας μέχρι τη θέση του προέδρου της πολιτειακής Γερουσίας. Το 2024 εξελέγη για πρώτη φορά στο ομοσπονδιακό Κογκρέσο.

Έχει αναπτύξει δραστηριότητα σε ζητήματα διαστημικής πολιτικής και αεροναυπηγικής, καθώς η περιφέρειά του περιλαμβάνει την περιοχή του Διαστημικού Κέντρου Κένεντι. Παράλληλα, έχει συμμετάσχει σε κοινές παρεμβάσεις Ελληνοαμερικανών βουλευτών κατά εξοπλιστικών πωλήσεων στην Τουρκία.

Τζίμι Πατρόνης: Από την Πάτμο στη Φλόριντα και το αμερικανικό Κογκρέσο

Η οικογένεια του Πατρόνη έχει ρίζες από την Πάτμο. Ο πατέρας του μετανάστευσε στις ΗΠΑ, ενώ η οικογένεια ανέπτυξε σημαντική επιχειρηματική δραστηριότητα στον χώρο της εστίασης.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το γνωστό εστιατόριο Captain Anderson’s, στην περιοχή Panama City Beach, το οποίο λειτουργεί από τη δεκαετία του 1960.

Ο Πατρόνης είχε υπηρετήσει ως Chief Financial Officer της Φλόριντα, διαχειριζόμενος σημαντικές αρμοδιότητες στον οικονομικό και ασφαλιστικό τομέα της πολιτείας.

Το 2025 εξελέγη στο ομοσπονδιακό Κογκρέσο μέσω ειδικής εκλογικής αναμέτρησης και πλέον εξασφαλίζει την πρώτη πλήρη θητεία του.

Στην πολιτική του δράση έχει δώσει έμφαση στη δημοσιονομική διαχείριση, την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών και την οικονομική πολιτική. Συμμετείχε επίσης σε κοινή πρωτοβουλία Ελληνοαμερικανών βουλευτών που εξέφρασαν αντιρρήσεις για προτεινόμενη αμερικανική πώληση στρατιωτικού υλικού στην Τουρκία.

Μάγκι Γκούντλαντερ: Οι ρίζες από την Αβδέλλα Γρεβενών και η διαδρομή στον Λευκό Οίκο

Η οικογένειά της έχει ρίζες από την Αβδέλλα Γρεβενών, έναν ιστορικό οικισμό της Πίνδου.

Η Γκούντλαντερ έχει εργαστεί σε σημαντικές θέσεις της αμερικανικής ομοσπονδιακής διοίκησης, με αντικείμενο το δίκαιο, τη δημόσια διοίκηση και ζητήματα εθνικής ασφάλειας.

Εξελέγη για πρώτη φορά στη Βουλή των Αντιπροσώπων το 2024. Είναι παντρεμένη με τον Τζέικ Σάλιβαν, ο οποίος υπηρέτησε ως σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του προέδρου Τζο Μπάιντεν.

Κατά την πρώτη κοινοβουλευτική της θητεία συμμετείχε σε συζητήσεις για τη συνταγματική νομιμότητα των στρατιωτικών εντολών και τον έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας, προκαλώντας αντιδράσεις από τον Ντόναλντ Τραμπ.

Η παρουσία της ενισχύει την ελληνικής καταγωγής εκπροσώπηση στο Δημοκρατικό Κόμμα, αν και η πολιτική της δραστηριότητα επικεντρώνεται περισσότερο σε εσωτερικά αμερικανικά και θεσμικά ζητήματα.

Ελένη Κουναλάκη: Από τις Ρίζες Αρκαδίας στην οικονομική διοίκηση της Καλιφόρνιας

Η οικογένεια της Κουναλάκη κατάγεται από τις Ρίζες Αρκαδίας, κοντά στην Τρίπολη.

Είναι κόρη του Ελληνοαμερικανού επιχειρηματία Άγγελου Τσακόπουλου, ο οποίος μετανάστευσε στις ΗΠΑ σε νεαρή ηλικία και ανέπτυξε σημαντική επιχειρηματική δραστηριότητα στον κατασκευαστικό τομέα.

Η ίδια υπηρέτησε ως πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Ουγγαρία επί προεδρίας Μπαράκ Ομπάμα.

Το 2018 εξελέγη αντικυβερνήτης της Καλιφόρνιας, γινόμενη η πρώτη γυναίκα που εξελέγη στο συγκεκριμένο αξίωμα.

Η πολιτική της δραστηριότητα περιλαμβάνει ζητήματα οικονομικής ανάπτυξης, εκπαίδευσης, κοινωνικής πολιτικής και διεθνών σχέσεων.

Η νέα της θέση είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς ο State Treasurer έχει αρμοδιότητες στη διαχείριση δημόσιων κεφαλαίων, στον δανεισμό και στη χρηματοδότηση υποδομών μιας από τις μεγαλύτερες οικονομίες του κόσμου.

Αλέξι Γιαννούλιας: Ο πρώην μπασκετμπολίστας του Πανιωνίου που επανεξελέγη στο Ιλινόι

Γεννήθηκε στο Σικάγο από Έλληνες μετανάστες και διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με την Ελλάδα.

Πριν ξεκινήσει την πολιτική του καριέρα, είχε αγωνιστεί επαγγελματικά στο ελληνικό πρωτάθλημα μπάσκετ με τη φανέλα του Πανιωνίου.

Το 2006 εξελέγη πολιτειακός ταμίας του Ιλινόι σε ηλικία μόλις 30 ετών, ενώ το 2022 ανέλαβε το αξίωμα που διατηρεί μετά τις φετινές εκλογές.

Η διοικητική του δραστηριότητα περιλαμβάνει την έκδοση αδειών οδήγησης, την καταχώριση οχημάτων και επιχειρήσεων και τη διαχείριση δημόσιων αρχείων.

Ο Γιαννούλιας προετοιμάζεται παράλληλα για τη διεκδίκηση της δημαρχίας του Σικάγου στις εκλογές του 2027.

Σούζαν Μπισέβιτς: Επανεκλογή στο Κονέκτικατ με ελληνικές και πολωνικές ρίζες

Στις επιτυχίες της ομογένειας προστίθεται η επανεκλογή της Δημοκρατικής Σούζαν Μπισέβιτς στη θέση της αντικυβερνήτη του Κονέκτικατ.

Η Μπισέβιτς είναι εγγονή μεταναστών από την Ελλάδα και την Πολωνία. Η επίσημη βιογραφία της επιβεβαιώνει τις ελληνικές οικογενειακές ρίζες της, χωρίς να προσδιορίζει συγκεκριμένο τόπο καταγωγής στην Ελλάδα.

Πριν αναλάβει το σημερινό αξίωμα, υπηρέτησε στην πολιτειακή Βουλή και ως Secretary of the State του Κονέκτικατ από το 1999 έως το 2011.

Έχει αναπτύξει δράση στην οικονομική ανάπτυξη, στη διευκόλυνση της επιχειρηματικότητας, στην προστασία των δικαιωμάτων των γυναικών και στην εκλογική διοίκηση.

Ντίνα Τάιτους: Η καταγωγή από τα Τρίκαλα και η εκκρεμότητα στη Νεβάδα

Ο παππούς της, Άρθουρ Κωνσταντίνος Κάθονες, μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες από τα Τρίκαλα το 1911.

Η Τάιτους υπηρέτησε επί χρόνια στην πολιτειακή Γερουσία της Νεβάδα και από το 2013 εκπροσωπεί την περιοχή του Λας Βέγκας στην ομοσπονδιακή Βουλή.

Έχει αναλάβει πρωτοβουλίες υπέρ της Ελλάδας και της Κύπρου, ιδιαίτερα για την αντιμετώπιση της τουρκικής προκλητικότητας και την ενίσχυση των σχέσεων Ελλάδας–ΗΠΑ.

Ωστόσο, μέχρι την ώρα της έρευνας δεν είχε επιβεβαιωθεί οριστική επικράτησή της στην εκλογική αναμέτρηση της 3ης Νοεμβρίου και, συνεπώς, δεν μπορεί ακόμη να περιληφθεί στους βέβαιους νικητές.

Η σημασία της ελληνικής παρουσίας στην Ουάσιγκτον

Η εκλογή πολιτικών ελληνικής καταγωγής δεν συνεπάγεται αυτομάτως ότι θα υποστηρίξουν όλες τις ελληνικές θέσεις. Η πραγματική σημασία βρίσκεται στη δυνατότητά τους να επηρεάζουν κοινοβουλευτικές διαδικασίες, να συμμετέχουν σε επιτροπές και να οικοδομούν διακομματικές συνεργασίες.

Σε αυτό το πλαίσιο, ιδιαίτερη σημασία έχει το Congressional Hellenic Caucus, στο οποίο συμμετέχουν βουλευτές και από τα δύο μεγάλα αμερικανικά κόμματα.

Η δραστηριότητα του Κρις Πάππα, του Γκας Μπιλιράκη, της Νικόλ Μαλλιωτάκη και άλλων μελών του Κογκρέσου έχει δείξει ότι ζητήματα όπως το Κυπριακό, τα αμερικανικά εξοπλιστικά προγράμματα προς την Τουρκία και η στρατηγική συνεργασία με την Ελλάδα μπορούν να αναδεικνύονται πέρα από τις παραδοσιακές κομματικές διαχωριστικές γραμμές.

Για την Αθήνα και τη Λευκωσία, το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η αξιοποίηση αυτών των σχέσεων σε επίπεδο αμερικανικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής. Οι οικογενειακοί δεσμοί των ομογενών με την Ελλάδα αποτελούν ένα σημαντικό υπόβαθρο, αλλά η αποτελεσματικότητα της κοινοβουλευτικής τους δράσης θα κριθεί από τις συγκεκριμένες πρωτοβουλίες τους.