Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Τουρκία, μια χώρα που έχει στο DNA της τις γενοκτονίες

Δημοσιεύτηκε στις

Ο Σεΐχ Σαΐτ και οι σύντροφοί του οδηγούνται από τους Τούρκους στην αγχόνη – Ντιγιαρμπακίρ, 1925
Κουρδιστάν: 100 Χρόνια Αγώνας 
Από Δημήτρης Κούλαλης
Από τον Αντι-κειμενικό για το Νόστιμον Ήμαρ
Με αφορμή τη δεύτερη ψηφοφορία, σήμερα Παρασκευή, του σχεδίου νόμου της τουρκικής κυβέρνησης για άρση της ασυλίας των υπό δίωξη βουλευτών. (Το άρθρο δημοσιεύθηκε τις 20/05/2016)
ΠΡΙΝ ΛΙΓΕΣ μέρες, το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (ΡΚΚ), ανέλαβε την ευθύνη για την βομβιστική επίθεση της 12ης Μαΐου στην Κωνσταντινούπολη, που είχε ως αποτέλεσμα να τραυματιστούν επτά άνθρωποι. Πρόκειται για την δεύτερη διαδοχική επίθεση, σε διάστημα ενάμιση μήνα, μετά από αυτή στο Ντιγιακμπακίρ, που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο 27 ανθρώπων και των τραυματισμό δεκάδων. Δημοσιεύματα του ξένου τύπου αναφέρουν πως, «η κατάσταση έχει αρχίσει να κλιμακώνεται επικίνδυνα, μετά την αναζωπύρωση της ένοπλης δράσης του ΡΚΚ και της βίαιης καταστολής των Τουρκικών δυνάμεων του στρατού και της αστυνομίας».
ΟΛΑ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ τον Ιούλιο του 2015, όταν η Τουρκία βομβάρδισε θέσεις του ΡΚΚ, στο βόρειο Ιράκ, τερματίζοντας έτσι την περίοδο κατάπαυσης του πυρός.  Όπως ανέφερε σε πρόσφατη συνέντευξή του, στο γερμανικό περιοδικό  SPIEGEL, Απρίλιος 2016, o Σελαχατίν Ντεμιρτάς, συμπρόεδρος του τουρκικού φιλοκουρδικού Κόμματος Δημοκρατίας των Λαών (HDP): «η τουρκική κυβέρνηση και το ΡΚΚ διαπραγματεύονταν για τη ειρήνη για δυόμισι χρόνια– ωστόσο- ο Ερντογάν ανέτρεψε το τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Το ΡΚΚ  είναι πρόθυμο να βάλει τα όπλα κάτω. Η κυβέρνηση επιμένει στη βία.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ, ο τέως- πλέον- Τούρκος Πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου, την ίδια περίοδο δήλωνε : «Πίστεψαν ότι θα φοβόμαστε. Δεν φοβόμαστε, δεν θα μας κάνουν να λυγίσουμε, μένουμε όρθιοι μέχρι το τέλος»· για να έρθει λίγο αργότερα ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να καλέσει  την Ουάσινγκτον και τις ευρωπαϊκές χώρες να στηρίξουν την εκστρατεία του κατά των Κούρδων αυτονομιστών. Από τις δηλώσεις και των τριών  είναι έκδηλη η κορύφωση της έντασης που επικρατεί στη γείτονα, μιας έντασης που σε συνδυασμό με την πολεμική σύρραξη στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής «μπορεί να προκαλέσει ακόμη και παγκόσμιο πόλεμο» (Ντεμιρτάς, «Καθημερινή», 19/2/2016).
ΑΣ ΠΑΡΟΥΜΕ, όμως, τα πράγματα από την αρχή. Η ιστορία του Κουρδιστάν ξεκινά πριν  100 χρόνια, στις 16/4/1916.  Όπως αναφέρει στο «Νόστιμον Ήμαρ», ο Κούρδος αγωνιστής, συγγραφέας και δημοσιογράφος, Τζεμίλ Τουράν Μπαζιντί: «όλα άρχισαν, όταν δύο διπλωμάτες, ο Άγγλος Σάικς κι ο Γάλλος Πικό, μετά τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, συμφώνησαν να μοιράσουν την περιοχή της Μ. Ανατολής. Αυτή η μοιρασιά της περιοχής, όπως τη γνωρίζουμε σήμερα, εξαιρουμένου του Ισραήλ(1947), έγινε πάνω από το ‘’ιστορικό Κουρδιστάν’’. 
ΟΙ ΓΑΛΛΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΑΓΓΛΟΙ, με την συναίνεση των Ρώσων, δημιούργησαν το τεχνητό κράτος της Συρίας (γαλλική αποικία), κι αυτό του Ιράκ (αγγλική αποικία). Εν συνεχεία, η Τουρκία, έχοντας βγει νικήτρια από τον πόλεμο, κατάφερε να αποσπάσει το μεγαλύτερο μέρος του Κουρδιστάν. Το υπόλοιπο μέρος κατελήφθη από το Ιράν, που  αν και δεν ήταν στην πρώτη γραμμή του πολέμου, συμμετείχε με τη σειρά του στο διαμελισμό του Κουρδιστάν». Τέσσερα, λοιπόν, κράτη προσεταιρίστηκαν τα εδάφη των Κούρδων. Από τότε άρχισε και ο αγώνας τους.
Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, εξ ιδρύσεώς της, «αρνήθηκε την ύπαρξη άλλων λαών εντός των συνόρων της · το Σύνταγμα και οι νόμοι του κράτους συντάχθηκαν σ ‘ αυτό το πνεύμα», αναφέρει ο κ. Μπαζιντί, σχετικά με την πολιτική τακτική των Τούρκων. Μια πολιτική που ασκείται εμφορούμενη «από τα ιδεολογήματα των κεμαλικών».  Στο ίδιο μήκος κύματος και η Ντιλέκ Οτζαλάν, η 28χρονη βουλευτίνα του ΗDP-  ανιψιά του φυλακισμένου αρχηγού του ΡΚΚ,  είχε δηλώσει τον Νοέμβρη ότι: «Ο Ερντογάν θέλει την εξουσία (…) θέλει να επιβάλλει σε όλους μία γλώσσα, μια θρησκεία, ένα έθνος». (Εφ.Συν. 7/11/2015).
ΑΥΤΗ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ εκ μέρους της Άγκυρας, φέρνει συνεπακόλουθα αντιδράσεις, πυροδοτώντας εξεγέρσεις, όπως και στο παρελθόν.  Η πρώτη εξέγερση, έγινε στην επαρχία Κότζκιρι (1920-21), ενώ, λίγο αργότερα, το 1925 ακολούθησε αυτή του Σεΐχ Σαΐτ. Και οι δύο – βραχύβιες-  εξεγέρσεις, καταδικάστηκαν, εκτός από τους κεμαλικούς, από τους δημοκράτες και το Κομμουνιστικό Κόμμα Τουρκίας ( Γ’ Διεθνής).
ΤΟ ΕΤΟΣ 1927, αποτελεί ορόσημο για την  ιστορία του κουρδικού αγώνα, καθώς τότε έγινε η μεγάλη εξέγερση του Αραράτ. «Ήταν η πλέον οργανωμένη, πολιτικοποιημένη εξέγερση στην ιστορία μας», μας αφηγείται ο κ. Μπαζιντί. Κύριος αρωγός των Κούρδων ήταν το «Κόκκινο Κουρδιστάν (σημερινό Λατζίν)· μια αυτόνομη περιοχή που ανήκε στη σφαίρα επιρροής της ΕΣΣΔ μετά την επανάσταση των Μπολσεβίκων το 1917. Χάριν αυτών, το μικρό διάστημα ελευθερίας που ακολούθησε στο βουνό του Αραράτ, λειτούργησαν σχολεία όλων των βαθμίδων εκπαίδευσης, ιδρύθηκε τυπογραφείο και εγκαταστάθηκε ασύρματο δίκτυο επικοινωνίας.
Ο ΜΟΥΣΤΑΦΑ ΚΕΜΑΛ αντιλαμβανόμενος  την κρισιμότητα της κατάστασης αποφάσισε να συμπράξει με το Ιράν. Προσέτι δε, κατάφερε να πείσει τον Στάλιν να διαλύσει το «Κόκκινο Κουρδιστάν», οδηγώντας στην απομόνωση τους εξεγερμένους.  Έτσι, έληξε η επανάσταση το 1930. Μετά την εξέγερση, οι Τούρκοι  παραχώρησαν ένα μεγάλο μέρος της κοιλάδας του Αραράτ στους Ιρανούς, παίρνοντας ως αντάλλαγμα το μικρό βουνό του Αραράτ (κατείχε ήδη το μεγάλο βουνό)  καλύπτοντας τα νότα τους στα σύνορα με την Περσία, το καταφύγιο μέχρι τότε των Κούρδων μαχητών.
Στη συνέχεια, το ’36, ακολούθησε η εξέγερση του Ντερσίμ, η οποία κατεστάλη βιαίως, κι έκτοτε «βαριά σιωπή σκέπασε το κουρδικό ζήτημα για 20 περίπου χρόνια».
ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ του ’50, το 1959, άρχισε να «πάλλεται» εκ νέου το κίνημα με την «Κίνηση Κούρδων Διανοουμένων». Η απάντηση ήταν άμεση από τις τουρκικές διωκτικές αρχές, με τη λεγόμενη «σύλληψη των 49»·
Παρά την καταστολή , ο σπόρος για την περαιτέρω άνθηση του κινήματος είχε σπαρθεί. Καρπός αυτής της σποράς, ήταν η ίδρυση του (παράνομου) πρώτου αμιγούς πολιτικού κόμματος των Κούρδων, του  Σοσιαλιστικού Κόμμα Τουρκίας (PSK), που ιδρύθηκε το 1974, κι ήταν το πρώτο που κατάφερε να διεθνοποιήσει το ζήτημα των Κούρδων, προτείνοντας παράλληλα, ως μέση λύση, τη συμβίωση των δυο λαών σε ισότιμη βάση.
ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ, το 1977, στο χωριό Φις κοντά στο Ντιγιακμπακίρ, ιδρύεται το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (ΡΚΚ). Ένα κόμμα προσηλωμένο στον ένοπλο αγώνα, στοχεύοντας στην αφύπνιση της συνείδησης των Κούρδων, κυρίως των χωρικών, με σκοπό την δημιουργία ενός ανεξάρτητου μαρξιστικού- λενινιστικού κράτους. Κατά την περίοδο, 1977-84, διάστημα στο οποίο τις τάξεις του στελέχωναν χιλιάδες μέλη, συγκρούστηκε επανειλημμένα με την αστυνομία και τη χωροφυλακή.  Από το 1984 μέχρι και το 2013, δεν σταμάτησε να έχει ένοπλη δράση, παρά την μετέπειτα  στροφή του αρχηγού του, του ίδιου του Οτζαλάν, στην υιοθέτηση πιο μετριοπαθών θέσεων από  αυτήν της ένοπλης διεκδίκησης της ανεξαρτησίας, όπως η  αυτονομία  εντός της τουρκικής επικράτειας.
Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ θα δώσει λύση στο κουρδικό δηλώνουν κορυφαία στελέχη του HDP. «Εμείς δεν θέλουμε να χυθεί άλλο αίμα», είχε ισχυριστεί η Nτιλέκ Οτζαλάν, ενώ ο Ντεμιρτάς δήλωνε την πρόθεση του ΗDP να δημιουργήσει μια κοινοβουλευτική επιτροπή για τον προσδιορισμό των αναγκαίων συνθηκών για μια διαρκή ειρήνη.
Αντίστοιχα, υπέρ του διαλόγου τάσσεται και ο κ. Μπαζιντί: «το εθνικό κράτος –του Κουρδιστάν Τουρκίας- έχει τελειώσει. Ο τρόπος με τον οποίο αγωνίζεται το ΡΚΚ να φέρει τη δημοκρατία είναι λανθασμένος. Εντός της Τουρκίας , η λύση είναι ο διάλογος, όχι να διευκολύνουμε τις πρακτικές της Άγκυρας, γιατί πρέπει να καταβάλουμε ότι οι βίαιες πράξεις  βοηθούν τις επιδιώξεις της κυβέρνησης. Το πρόβλημα δεν είναι ο Ερντογάν, το πρόσωπο, αλλά η πολιτική. Ο πόλεμος λύνεται με τον διάλογο. Έγινε στο παρελθόν, π.χ με τους Βάσκους, πρέπει να γίνει κι εδώ».
ΩΣΤΟΣΟ,  πόσο εφικτή είναι επανέναρξη του διαλόγου και η ειρηνική επίλυση του κουρδικού;
ΤΟΝ ΠΕΡΑΣΜΕΝΟ ΝΟΕΜΒΡΙΟ, το Κόμμα  Δημοκρατίας των Λαών κατάφερε να σπάσει το «φράγμα» εισόδου του 10%, και να εισέλθει στο τουρκικό κοινοβούλιο. Ήταν πραγματικά μια ιστορική στιγμή  καθώς πρόκειται για ένα  κόμμα με αριστερές καταβολές  που «έχει καταφέρει να συσπειρώσει όχι μόνο τους  Κούρδους, αλλά και τις μειονότητες που ζουν στην Τουρκία».
ΠΡΟΣΦΑΤΑ, 17/5, άρχισε στην τουρκική εθνοσυνέλευση η διαδικασία επί της πρότασης συνταγματικής τροποποίησης για την άρση ασυλίας 138, σε σύνολο 550, βουλευτών. Οι περισσότεροι εξ αυτών, προέρχονται από το φιλοκουρδικό ΗΡD (50 από τους 59 βουλευτές του), μεταξύ αυτών  ο πρόεδρος Φιγκέν Γιουσεκντάγκ και ο  συμπρόεδρος  Σελαχίν Ντεμιρτάς, οι οποίοι κατηγορούνται για  κατασκοπεία και  υποστήριξη τρομοκρατικής οργάνωσης, δηλαδή του ΡΚΚ.
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ μια προσπάθεια του Τούρκου προέδρου «να προσεταιριστεί τα κόμματα της αντιπολίτευσης» ώστε  «να ενισχύσει τη θέση του με περισσότερες εξουσίες και να καταστεί μόνος κυρίαρχος στην τουρκική πολιτική σκηνή», εν μέσω ενός τεράστιου κύματος βίας, το χειρότερο τα τελευταία 20 χρόνια.
ΕΑΝ ΤΕΛΙΚΑ ΑΡΘΕΙ η ασυλία των βουλευτών του HDP «οι άνθρωποι θα στραφούν προς άλλους τρόπους (να ακουστούν) δήλωσε στη GUARDIAN o Demirtas, συμπληρώνοντας : «είναι ήδη δύσκολο να μιλάμε για ειρήνη σε μια εποχή που οι Κούρδοι είναι υπό τέτοια τεράστια πίεση. Πολλοί από τους ψηφοφόρους μας μπορεί να  εγκαταλείψουν την ελπίδα της ειρήνης, (…) και να χρησιμοποιήσουν σκληρότερη γλώσσα έναντι ενός κράτους που πιστεύουν ότι ενδιαφέρεται μόνο για τον πόλεμο».
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ έχει οδηγήσει σε αδιέξοδο, αμφίπλευρα . Ο ένοπλος αγώνας  αφαίρεσε τη ζωή σε 40.000 ανθρώπους από τότε που ξεκίνησε, το 1984.
«όλοι γνωρίζουν ότι  το πρόβλημα είναι πολιτικό και πολιτικά πρέπει να αντιμετωπιστεί. Ξέρουμε ότιτο HDP θεωρείται κίνδυνος από τη Δεξιά και τους εθνικιστές, γιατί έχει κατορθώσει να συσπειρώσει όλους τους προοδευτικούς ανθρώπους,  για αυτό μας κάνουν πόλεμο. Εμείς θέλουμε την ειρήνη κι θα παλέψουμε για αυτήν, ελπίζουμε -μόνο- σε πολιτικό επίπεδο. Μένει να δούμε ποιος θα κερδίσει».
Υ.Γ: Ευχαριστούμε θερμά τον κύριο Μπαζιντί για την πολύτιμη συνεισφορά του.

Διεθνή

Ένοπλος Αζέρος πέρασε στην Αρμενία και πυροβόλησε μητέρα μπροστά στα παιδιά της! Σε πόλη αδελφοποιημένη με τη Νέα Σμύρνη το περιστατικό

Απαγγέλθηκαν συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.

Δημοσιεύτηκε

στις

Αρμενικό δικαστήριο διέταξε την προφυλάκιση, για διάστημα δύο μηνών, του Αζέρου στρατιωτικού Νασίμ Ογλού Ραχίμ Μουσάγιεβ, ο οποίος κατηγορείται ότι πέρασε παράνομα στην Αρμενία και πυροβόλησε μια γυναίκα μέσα στο σπίτι της, στον οικισμό Σάκι της επαρχίας Σιουνίκ. Η πόλη απέχει 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα και 3 χιλιόμετρα από την πόλη Σισιάν που είναι πόλη αδελφοποιημένη με την Νέα Σμύρνη.

Σε βάρος του Μουσάγιεβ έχουν απαγγελθεί συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.

Δύο από τις κατηγορίες προστέθηκαν την Παρασκευή. Αρχικά, η Γενική Εισαγγελία είχε ανακοινώσει κατηγορίες για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης με τη χρήση όπλου, παράνομη κατοχή πυροβόλου όπλου και παραβίαση του απαραβίαστου της κατοικίας. Η παράνομη διέλευση των συνόρων δεν περιλαμβανόταν αρχικά, παρά το γεγονός ότι το ίδιο το Αζερμπαϊτζάν είχε επιβεβαιώσει πως ο στρατιωτικός είχε περάσει στην Αρμενία.

Την Παρασκευή οι εισαγγελικές αρχές ξεκίνησαν ξεχωριστή ποινική διαδικασία για την παράνομη διέλευση των συνόρων και το λαθρεμπόριο όπλων, η οποία στη συνέχεια συγχωνεύθηκε με την κύρια υπόθεση.

Σύμφωνα με τις αρμενικές αρχές, ο Μουσάγιεβ πέρασε παράνομα τα σύνορα και εισήλθε σε κατοικία στον οικισμό Σάκι την Πέμπτη 1η Οκτωβρίου. Όταν έγινε αντιληπτός, άνοιξε πυρ. Η 39χρονη ιδιοκτήτρια του σπιτιού τραυματίστηκε από σφαίρα στο πόδι, μπροστά στα τρία παιδιά της. Η γυναίκα διακομίστηκε αρχικά στο Ιατρικό Κέντρο Σισιάν και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Γερεβάν. Η κατάστασή της είναι σταθερή και η ζωή της δεν διατρέχει κίνδυνο.

Κατά τη διάρκεια του περιστατικού τραυματίστηκαν επίσης δύο από τα παιδιά της. Σύμφωνα με το Armenpress, πρόκειται για ένα 15χρονο παιδί, το οποίο υπέστη κάταγμα στον δεξιό καρπό, και ένα 12χρονο, που υπέστη κάκωση μαλακών μορίων. Η κατάσταση της υγείας τους χαρακτηρίζεται ικανοποιητική, ενώ τα παιδιά έλαβαν ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη.

Μετά το περιστατικό, ο Μουσάγιεβ διέφυγε από το σπίτι. Εντοπίστηκε αργότερα σε άλλη διεύθυνση στον ίδιο οικισμό και συνελήφθη. Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, όταν εντοπίστηκε δεν φορούσε στρατιωτική στολή. Οι αστυνομικοί ακολούθησαν ίχνη αίματος που είχε αφήσει πίσω του, καθώς και ο ίδιος είχε τραυματιστεί. Μετά τη σύλληψή του μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο υπό αστυνομική φρουρά.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το περιστατικό σημειώθηκε μόλις δύο ημέρες μετά την επίσημη ενημέρωση της αρμενικής πλευράς από την Υπηρεσία Κρατικής Ασφάλειας του Αζερμπαϊτζάν. Στις 29 Σεπτεμβρίου, το Μπακού είχε ενημερώσει την Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας της Αρμενίας ότι ένας στρατιώτης είχε εγκαταλείψει τη μονάδα του υπό άγνωστες συνθήκες και ότι δεν μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να είχε περάσει στην Αρμενία.

Μετά την ενημέρωση αυτή, αρμενικές και αζερικές υπηρεσίες ξεκίνησαν επιχειρήσεις για τον εντοπισμό του. Ωστόσο, ο Μουσάγιεβ κατάφερε να φτάσει σε κατοικημένη περιοχή του Σιουνίκ και να εισέλθει σε σπίτι, όπου άνοιξε πυρ εναντίον μιας οικογένειας.

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ερωτήματα για το πώς ένας ένοπλος στρατιωτικός, για την παρουσία του οποίου είχε ήδη ενημερωθεί το Γερεβάν, κατάφερε να φτάσει μέχρι κατοικημένη περιοχή χωρίς να εντοπιστεί. Παραμένει επίσης άγνωστο εάν οι κάτοικοι του Σάκι και των γειτονικών κοινοτήτων είχαν ενημερωθεί για την πιθανή παρουσία ένοπλου Αζέρου στρατιωτικού στην περιοχή.

Η υπόθεση έχει προκαλέσει αντιδράσεις στην Αρμενία. Την Παρασκευή, η νεολαία της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (ARF) πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το κτίριο της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας στο Γερεβάν. Οι διαδηλωτές ζήτησαν να μην παραδοθεί ο Μουσάγιεβ στο Αζερμπαϊτζάν χωρίς όρους και προϋποθέσεις και να εξεταστεί το ενδεχόμενο ανταλλαγής του με Αρμένιους που κρατούνται στο Αζερμπαϊτζάν.

Η Γενική Εισαγγελία του Αζερμπαϊτζάν ανακοίνωσε το βράδυ της Πέμπτης ότι ξεκίνησε δική της ποινική έρευνα σχετικά με την παράνομη είσοδο του στρατιωτικού στην Αρμενία. Το υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν, ωστόσο, δεν έχει μέχρι στιγμής προβεί σε επίσημη δήλωση για την υπόθεση.

Το περιστατικό θυμίζει ανάλογη υπόθεση που σημειώθηκε στο Σιουνίκ τον Απρίλιο του 2023, όταν δύο Αζέροι στρατιωτικοί εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και πέρασαν στην Αρμενία. Ο ένας, ο Χουσεΐν Αχούντοφ, καταδικάστηκε αργότερα σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία Αρμένιου φρουρού ασφαλείας, ενώ ο δεύτερος καταδικάστηκε σε 11 χρόνια φυλάκισης. Τον Δεκέμβριο του 2023, και οι δύο επέστρεψαν στο Αζερμπαϊτζάν στο πλαίσιο ανταλλαγής κρατουμένων, κατά την οποία το Μπακού απελευθέρωσε 32 Αρμένιους κρατουμένους.

Πηγή: Εφημερίδα Αζάτ Ορ

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Ο Αλίγιεφ αποκαλεί τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας και του Αρτσάχ «εγκληματίες πολέμου» και δηλώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερο»

Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

του Αρντασές Γιαγουπιάν

Ενώ στην Αθήνα πραγματοποιούνταν η 6η Σύνοδος της Μικτής Διυπουργικής Επιτροπής Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν και το Επιχειρηματικό Συνέδριο Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν, με τη συμμετοχή του Χάρη Θεοχάρη και του Αζέρου υπουργού Ενέργειας για την διεύρυνση της διμερούς συνεργασίας, ο Αλίγιεφ την ίδια ημέρα εκφωνούσε μια ιδιαίτερα σκληρή ομιλία για την Αρμενία, μιλώντας για στρατιωτική υπεροχή «δέκα φορές μεγαλύτερη»

Σε μια ακόμη επιθετική και αποκαλυπτική ομιλία του, στις 2 Οκτωβρίου στο Μπακού, ο Ιλχάμ Αλίγιεφ αποκάλεσε συλλήβδην τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας «εγκληματίες πολέμου» και δήλωσε ότι «πρέπει να εκτίσουν τις ποινές τους», χωρίς να αναφέρει συγκεκριμένες δικαστικές καταδίκες ή να εξετάζει ατομικές ευθύνες.

Παράλληλα, παρουσίασε τον πόλεμο του 2020 και την επίθεση του Αζερμπαϊτζάν στο Αρτσάχ τον Σεπτέμβριο του 2023 ως «στρατιωτικές νίκες» και ως αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας του. Ωστόσο, στην ίδια ομιλία παραδέχθηκε ότι το Μπακού πραγματοποίησε ενδιάμεσες στρατιωτικές επιχειρήσεις προκειμένου να αλλάξει τις συνθήκες επί του πεδίου και να προετοιμάσει την τελική επίθεση του 2023.

Η επίθεση της 19ης Σεπτεμβρίου 2023, μετά από εννέα μήνες αποκλεισμού του Αρτσάχ, κατέληξε στην κατάλυση της de facto αρμενικής διοίκησης και στη μαζική εκτόπιση του αρμενικού πληθυσμού. Ο Αλίγιεφ εξακολουθεί να την αποκαλεί «αντιτρομοκρατική επιχείρηση» και να πανηγυρίζει την έκβασή της.

Την ίδια στιγμή, ενώ δηλώνει ότι «δεν υπάρχει πλέον σύγκρουση» και ότι υπάρχει ειρήνη στα σύνορα, ανακοινώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει «πάντα να είναι δέκα φορές ισχυρότερο» από την Αρμενία. Περίπου 9 δισεκατομμύρια μανάτ, σύμφωνα με τον ίδιο, θα κατευθυνθούν σε ζητήματα άμυνας και ασφάλειας.

Ο Αλίγιεφ δεν περιορίστηκε στην αναφορά του παρελθόντος. Καθιέρωσε ουσιαστικά την 8η Νοεμβρίου 2020 και την 20ή Σεπτεμβρίου 2023 ως δύο κεντρικές ημερομηνίες της κρατικής αφήγησης του Αζερμπαϊτζάν. Την πρώτη ως «ημέρα νίκης» του πολέμου των 44 ημερών και τη δεύτερη ως την ημέρα κατά την οποία, σύμφωνα με την επίσημη αζερική αφήγηση, αποκαταστάθηκε πλήρως η κυριαρχία του Μπακού στο Αρτσάχ. Και ενώ μιλά για ειρήνη, ο ίδιος ο Αλίγιεφ δηλώνει ότι η χώρα του πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερη» από την Αρμενία και αφήνει να εννοηθεί ότι, αν το Αζερμπαϊτζάν δεν είχε «σταματήσει εγκαίρως», μια τρίτη Αψίδα του Θριάμβου θα μπορούσε να βρίσκεται σήμερα στο κέντρο του Γερεβάν. Πρόκειται για μια ευθεία υπενθύμιση ότι, πίσω από τη σημερινή ρητορική περί ειρήνης, το Μπακού εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται τη στρατιωτική ισχύ και την επιβολή ως βασικά εργαλεία της πολιτικής του. Παράλληλα, κατηγόρησε τους Αρμενίους για «αχαριστία» και υποστήριξε ότι «μας μαχαίρωσαν πισώπλατα», επαναφέροντας γνωστά μοτίβα της τουρκοαζερικής ρητορικής περί αρμενικής «προδοσίας».

Οι δηλώσεις αυτές αποκαλύπτουν μια σοβαρή αντίφαση. Από τη μία πλευρά το Μπακού μιλά για ειρήνη, εμπόριο και τέλος της σύγκρουσης και από την άλλη, ο πρόεδρός του μιλά για μόνιμη στρατιωτική υπεροχή, χαρακτηρίζει ολόκληρες πολιτικές ηγεσίες «εγκληματίες πολέμου» και αφήνει ανοιχτές απειλητικές αναφορές ακόμη και για το Γερεβάν.

Η ειρήνη δεν οικοδομείται με το «να είμαστε δέκα φορές ισχυρότεροι», ούτε με απειλές, ιστορικούς συμψηφισμούς και συλλογικές κατηγορίες. Και ασφαλώς δεν οικοδομείται όταν η στρατιωτική κατάκτηση μιας περιοχής και η εκδίωξη του γηγενούς πληθυσμού παρουσιάζονται ως λόγος εθνικής υπερηφάνειας.

Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.

Η πραγματική ειρήνη δεν χρειάζεται δέκα φορές περισσότερα όπλα. Χρειάζεται σεβασμό, αυτοσυγκράτηση, δικαιοσύνη και κυρίως εγκατάλειψη της λογικής ότι ο ισχυρότερος έχει πάντα δίκιο.

Και η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι συμμέτοχη σε αυτή την λογική.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Οι πρέσβεις των χωρών της ΕΕ στο Σουνίκ της Αρμενίας

Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.

Δημοσιεύτηκε

στις

   Από την Αρμενική εφημερίδα Αζάτ Ορ

Οι πρέσβεις των κρατών μελών της ΕΕ με τον πρέσβη της ΕΕ στη Αρμενία Βασίλη Μαραγκό συνόψισαν τα αποτελέσματα του έργου που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Βιώσιμο Σουνίκ — Ομάδα της Ευρώπης» και συζήτησαν τις μελλοντικές προτεραιότητες της διοίκησης της περιφέρειας Σουνίκ.

Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.

Ήταν ιδιαίτερα πολύτιμο να ακούσουμε την άποψη της περιφερειακής διοίκησης σχετικά με αυτό το θέμα», σημείωσε η πρέσβης της Ολλανδίας Μαρίκε ΜονρόιΒίντερ.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τα μέλη της αντιπροσωπείας επισκέφθηκαν γαλακτοκομείο στο Καπάν, ενημερώθηκαν για τις εργασίες βελτίωσης της πρόσβασης σε πόσιμο νερό στο Λεχβάζ και επισκέφθηκαν την εταιρεία MeghriFruits.

Με την υποστήριξη του οργανισμού «Ομάδα Ευρώπη», η εταιρεία MeghriFruits επέκτεινε την παραγωγή της, δημιούργησε νέες θέσεις εργασίας και εισήλθε σε νέες εξαγωγικές αγορές.

 

Διαβάστε τα υπόλοιπα άρθρα της εφημερίδας στο PDF

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Συμπτώματα Παρακμής…

Η Τουρκία διεκδικεί ξανά πρόσβαση στη δυτική αμυντική αγορά, ενώ η Ελλάδα καλείται να μετατρέψει τους εξοπλισμούς και τις συμμαχίες...

Αναλύσεις6 ώρες πριν

Επιπτώσεις συνεχών παρατάσεων επαναφοράς ελέγχου εσωτερικών συνόρων στη λειτουργία του Σένγκεν

Οι διαδοχικές παρατάσεις των γερμανικών συνοριακών ελέγχων δοκιμάζουν στην πράξη την ελεύθερη κυκλοφορία στον χώρο Σένγκεν. Με το Βερολίνο να...

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Παρουσίαση του βιβλίου «Στέλιος Καζαντζίδης: Δεν με σβήνει κανένας» στη Βέροια την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στη Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

GEOPOLITICO11 ώρες πριν

Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου

Πολιτική11 ώρες πριν

Η αναφορά του Γεραπετρίτη στην Κύπρο μπροστά στον Ρούμπιο! “Αναγκαία η λύση επανένωσης”

Ο κ. Γεραπετρίτης υπογράμμισε ιδιαίτερα τη σημασία της Κύπρου για την περιφερειακή ασφάλεια, τονίζοντας την ανάγκη επανένωσης της νήσου με...

Δημοφιλή