Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Χάρης Γεωργιάδης στη CT: Απαλλαγή από το μνημόνιο μέχρι το τέλος του χρόνου

Δημοσιεύτηκε στις

Χάρης Γεωργιάδης στη CT: Απαλλαγή από το μνημόνιο μέχρι το τέλος του χρόνου

Στόχο την απαλλαγή από το μνημόνιο μέχρι το τέλος του 2015 – αρχές του 2016 θέτει ο Υπουργός Οικονομικών, σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη του στη Cyprus Times.

Ο Χάρης Γεωργιάδης, που μιλά στην ιστοσελίδα μας για όλα τα ανοιχτά μέτωπα της κυπριακής οικονομίας, ξεκαθαρίζει ότι οι προσπάθειες στην οικονομική πολιτική δεν έχουν ημερομηνία λήξης και απαντά ξεκάθαρα ως προς το τι θα κρατήσουμε από το μνημόνιο στη «μετά την Τρόικα εποχή».

Την ίδια ώρα, ο Υπουργός προβλέπει αποπαγοποίηση προσλήψεων και αυξήσεων στο δημόσιο ακόμα και εντός του 2017, με λελογισμένο -όμως- τρόπο ώστε να μην επανέλθουμε στα… παλιά.
Η θέση του για την αποκρατικοποίηση της Cyta, η απάντηση του για το προσωρινό «μπλόκο» που επιχειρεί να στήσει το ΑΚΕΛ στις ιδιωτικοποιήσεις, τα επόμενα βήματα στο θέμα της διαχείρισης των κόκκινων δανείων και η τοποθέτηση του ως προς την έκβαση της ελληνικής διαπραγμάτευσης, στις παρακάτω γραμμές.
Συνέντευξη στον Χριστόφορο Χριστοφή  
Βρισκόμαστε σ’ ένα κομβικό σημείο για την κυπριακή οικονομία. Μπορεί να μην έχει βρει ακόμα τη χαμένη της δυναμική, ωστόσο έχει μπει σε τροχιά ανάπτυξης και τα πράγματα δείχνουν καλύτερα απ’ ότι πριν μερικούς μήνες. Παρ’ όλα αυτά συχνά σας ακούμε να λέτε ότι έχουμε ακόμα δρόμο να διανύσομε. Πόσο μακρύς θα είναι αυτός ο δρόμος; 
Πράγματι είναι καλύτερα τα πράγματα, δεν είναι όμως καλά. Υπάρχει μια σημαντική διάκριση. Είναι καλύτερα με την έννοια ότι η πορεία διολίσθησης της κυπριακής οικονομίας σε μια βαθιά ύφεση, έχει για παράδειγμα αντιστραφεί και είμαστε πολύ κοντά σε έξοδο από την ύφεση. Είχαμε πρόσφατα, το πρώτο τρίμηνο με θετική ανάπτυξη μετά από δεκατέσσερα ολόκληρα τρίμηνα αρνητικού ρυθμού. Συνεπώς, αυτή είναι μια πολύ θετική και σημαντική εξέλιξη, όμως βεβαίως και έχουμε δρόμο να διανύσουμε. Για αυτό έχω πρώτος τονίσει, πως θα ήταν πρόωρος ο όποιος πανηγυρισμός, επειδή για να μπορέσουμε να πούμε πως η ανάπτυξη έχει πλέον εδραιωθεί και πως έχει αποκτήσει τέτοια δυναμική, που θα αρχίσουν για παράδειγμα να δημιουργούνται νέες θέσεις εργασίας σε ένα ικανοποιητικό ρυθμό, χρειάζεται περισσότερο από ένα πρώτο τρίμηνο θετικού ρυθμού. Χρειάζεται αυτή η πορεία να έχει συνέχεια, να μην υπάρχουν εξελίξεις ή αποφάσεις στο εσωτερικό που να θέτουν εμπόδια σ’ αυτή την πορεία διόρθωσης της κυπριακής οικονομίας, αλλά αντιθέτως πρέπει όλες μας οι κινήσεις να επικεντρώνονται στην ενθάρρυνση, την ενίσχυση και τη διευκόλυνση αυτής της ξεκάθαρης κατά τα άλλα πορείας διόρθωσης.
«Πρέπει να έχει συνέχεια αυτή η πορεία ανάκαμψης»
Συνεπώς, πως απαντάτε σ’ αυτούς που λένε ότι τα νούμερα ευημερούν, όχι όμως η πραγματική οικονομία;
Μα αυτός είναι ο δείκτης που μετρά την επίδοση της πραγματικής οικονομίας. Την κατάσταση στην αγορά, το παζάρι, τις επιχειρήσεις, τα νοικοκυριά. Και γι’ αυτό θεωρείται ως ο πιο σημαντικός δείκτης. Το ότι καταγράφεται αυτή η διόρθωση, η βελτίωση στην πραγματική οικονομία είναι θετικό, αλλά εδώ ακριβώς είναι που πρέπει να τονιστεί πως πρέπει να έχει συνέχεια, να έχει βάθος και να καταστεί βιώσιμη αυτή η πορεία ανάκαμψης.
«Το πρόγραμμα Ντράγκι θα διευκολύνει την πρόσβαση της χώρας μας στις διεθνείς αγορές»
Την ίδια ώρα οι πιστωτές δείχνουν ικανοποιημένοι από την πορεία της κυπριακής οικονομίας, ήδη έχουμε συμφωνία σε επίπεδο κλιμακίων. Ποια είναι τα επόμενα βήματα; Πότε, για παράδειγμα, θα μπορούμε να επωφεληθούμε από το πρόγραμμα Ντράγκι;
Του προγράμματος Ντράγκι, προηγείται η ολοκλήρωση της τυπικής διαδικασίας, η διαδικασία δηλαδή που περιλαμβάνει απόφαση από το Eurogroup, απόφαση από τα κράτη μέλη μέσω των εθνικών διαδικασιών και τελικά απόφαση από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης για εκταμίευση δόσης και παράλληλα από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Είναι η γνωστή διαδικασία που επαναλαμβάνεται κάθε φορά και η οποία ουσιαστικά, μπορούμε να θεωρήσουμε ότι έχει ξεκινήσει με τη θετική ανακοίνωση στο τεχνικό επίπεδο ότι έχει υπάρξει συμφωνία και ότι έχει πράγματι καταγραφεί η σημαντική πρόοδος που επιτρέπει τη συνέχιση του προγράμματος. Σημαντικά όμως είναι και τα έμμεσα οφέλη, όπως για παράδειγμα αυτό που έχετε αναφέρει. Δηλαδή μέσα από την επιβεβαίωση θετικής εφαρμογής του προγράμματος, να ενεργοποιηθεί και στην περίπτωση της Κύπρου το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Είναι ένα σημαντικότατο εργαλείο νομισματικής πολιτικής, το οποίο έχει ενεργοποιηθεί σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Ήδη θεωρείται ως ένα πρόγραμμα που έχει φέρει σημαντικά και χειροπιαστά αποτελέσματα για τις οικονομίες της ευρωζώνης και είναι πάρα πολύ σημαντικό να ενεργοποιηθεί και στην περίπτωση της Κύπρου, επειδή θα υποβοηθήσει το δεύτερο σημαντικό στόχο που έχουμε για τη χρονιά. Ο πρώτος είναι αυτός που είχαμε συζητήσει για να την ανάκαμψη, την έξοδο της οικονομίας μας από την ύφεση, ο δεύτερος σημαντικός στόχος είναι αυτός της οριστικής αποκατάστασης της πιστοληπτικής ικανότητας. Δηλαδή, να μπορεί το κράτος μας ελευθέρα να χρηματοδοτεί τις ανάγκες του από τις διεθνείς αγορές. Να επανακτήσουμε ουσιαστικά την οικονομική μας αυτονομία, επειδή -μεταξύ άλλων- μόνο έτσι θα μπορέσουμε να απαλλαγούμε από την εξάρτηση στην ειδική αυτή στήριξη από τον ΕΜΣ και το ΔΝΤ. Η ενεργοποίηση, λοιπόν, του προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης και στην περίπτωση της Κύπρου θα διευκολύνει ιδιαίτερα αυτό το στόχο, ο οποίος ήδη είναι σε πολύ καλή πορεία, με τη δεύτερη πετυχημένη πράξη δανεισμού από τις διεθνείς αγορές μέσα σε ένα χρόνο. Αλλά το πρόγραμμα της ΕΚΤ θα διευκολύνει και πιθανότητα θα εδραιώσει αυτή την πρόσβαση της χώρας μας στις διεθνείς αγορές.
«Απαλλαγή από το μνημόνιο μέχρι το τέλος του χρόνου»
Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν ακόμα φωνές που εξακολουθούν να μιλούν για επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου. Πιστεύετε ότι σ’ αυτή τη φάση θα μπορούσαμε να διαπραγματευτούμε εκ νέου, για κάτι καλύτερο;
Ως κυβέρνηση είμαστε πάντοτε ανοιχτοί σε κάθε εισήγηση. Κι αν υπάρχουν συγκεκριμένες απόψεις από πολιτικά κόμματα, να τις ακούσουμε και να τις κουβεντιάσουμε. Όμως πρέπει να πω πως ο στόχος, κατ’ ακρίβεια πρέπει να είναι όχι η επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου, όχι η παράταση της παραμονής της χώρας στο μνημόνιο, αλλά η απαλλαγή μας από το μνημόνιο, μέσα στους επόμενους λίγους μήνες. Τη στιγμή που έχουμε διανύσει τη μεγαλύτερη απόσταση, τη στιγμή που οι πιο δύσκολες -ίσως- αποφάσεις είναι ήδη πίσω μας και κυρίως απ’ τη στιγμή που τα χειροπιαστά θετικά αποτελέσματα, ήδη καταγράφονται σε σχέση με την πορεία διόρθωσης της πραγματικής οικονομίας, σε σχέση με την εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών, τη σταθεροποίηση του τραπεζικού συστήματος, κάτι που έχει επιβεβαιωθεί και με την άρση των περιοριστικών μέτρων, απ’ τη στιγμή που φτάσαμε μέχρι αυτό το σημείο, νομίζω ο στόχος πρέπει να είναι η απαλλαγή μας από το μνημόνιο, όχι βεβαίως με έναν τρόπο λαϊκίστικο, συγκρουσιακό, ότι θα σκίσουμε τα μνημόνια και θα διώξουμε την τρόικα. Επειδή τέτοιες προσεγγίσεις είναι αυτές που θα κρατήσουν τελικά την τρόικα και θα διατηρήσουν και την εξάρτηση της χώρας μας από τους δανειστές. Αλλά μέσα από την υλοποίηση ακόμα δυο – τριών σημαντικών κινήσεων, ουσιαστικά θα σημάνει, μέχρι το τέλος του χρόνου – αρχές του επόμενου, την απαλλαγή μας από το μνημόνιο. Θεωρώ αυτός κατ’ ακρίβεια πρέπει να είναι ο στόχος.  
«Δικά μας λάθη και παραλείψεις μας οδήγησαν στον οικονομικό εκτροχιασμό»
Μετά την απαλλαγή, τι θα κρατήσουμε από το μνημόνιο;
Όταν πλέον θα επανακτήσουμε πλήρως την οικονομική μας αυτονομία, όταν θα σταθούμε πλήρως στα πόδια μας ως χώρα και ως οικονομία, ελπίζω πως θα διατηρήσουμε μια διαφορετική νοοτροπία. Πως θα έχουμε συνειδητοποιήσει ότι ήταν κυρίως δικά μας λάθη και παραλείψεις που μας οδήγησαν στον οικονομικό εκτροχιασμό και ότι θα λειτουργήσουμε πλέον με δική μας ευθύνη, με δικούς μας σχεδιασμούς και με δικές μας αποφάσεις στη βάση όχι του λαϊκισμού, του δογματισμού και της άρνησης ή της ατολμίας για λήψη αποφάσεων. Αλλά, να συνεχίσουμε μια δική μας πορεία συνέχισης της προώθησης των διαθρωτικών αλλαγών και των μεταρρυθμίσεων, ειδικά σε σχέση με τις δομές και τις λειτουργίες του κράτους, εκεί που μπορεί να διευκολυνθεί και ο ιδιωτικός τομέας, έχοντας υπ’ όψιν πως οι προσπάθειες στην οικονομική πολιτική, η προσπάθεια για διατήρηση και ενίσχυση του συγκριτικού πλεονεκτήματος μιας οικονομίας δεν έχει ημερομηνία λήξης, αλλά είναι μια διαρκής διαδικασία.
Θα λέγατε ότι η πορεία μας στη «μετά το μνημόνιο εποχή», θα είναι μια πορεία λεγόμενης λιτότητας;
Αυτή η συζήτηση για τη λιτότητα πρέπει να τεθεί σε μια σωστή βάση. Η χειρότερη μορφή λιτότητας είναι αυτή που το κράτος επιβάλλει στα νοικοκυριά και στις επιχειρήσεις, μέσω συνεχούς διεύρυνσης των φορολογικών βαρών. Εδώ και δύο χρόνια, επειδή ακριβώς τολμήσαμε και λάβαμε αποφάσεις συγκράτησης των κρατικών δαπανών, μπορέσαμε να αποτρέψουμε την επιβολή έστω και ενός φόρου στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις, αποφεύγοντας με αυτό τον τρόπο την επιβολή της λιτότητας από το κράτος στην ιδιωτική οικονομία. Συνεπώς, αυτή είναι η απάντηση μου. Για τα επόμενα χρόνια μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος και όταν η Κύπρος δεν θα υπόκειται στον έλεγχο της Τρόικα, με αυτό τον τρόπο θα πρέπει να συνεχίσουμε. Συγκρατώντας και ελέγχοντας τις δημόσιες δαπάνες, αποφεύγοντας τη δημιουργία υπερβολικών ελλειμμάτων που αναπόφευκτα θα δημιουργούσαν ένα βάρος το οποίο θα το φορτώναμε στους συμπολίτες μας, στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις. Κι αυτό δεν είναι πολιτική της λιτότητας, είναι το αντίθετο από την πολιτική της λιτότητας, η οποία στο παρελθόν οφείλω να πω είχε εφαρμοστεί.
«Ίσως από το 2017 θα αρθεί η πλήρης παγοποίηση προσλήψεων και αυξήσεων»
 Σ’ αυτό το πλαίσιο, πότε θα είμαστε σε θέση να συζητήσουμε για αποπαγοποίηση προσλήψεων ή ακόμα και αυξήσεων στο δημόσιο; Κάτι που θα βοηθούσε στο να κινηθεί και η υπόλοιπη οικονομία…
Η υπόλοιπη οικονομία δεν θα κινηθεί αν επιστρέψουμε στα παλιά και ανεξέλεγκτα: το κράτος προσλαμβάνει δημοσίους υπαλλήλους ή αποδίδει σ’ αυτούς μισθολογικές αυξήσεις που να μην έχουν καμία συνάρτηση με την πραγματική πορεία της οικονομίας. Και ήταν ακριβώς μια δύσκολη αλλά αναγκαία απόφαση, αυτή του περιορισμού, της παγοποίησης ουσιαστικά και των προσλήψεων και των αυξήσεων. Χωρίς αμφιβολία, στο επόμενο διάστημα -ίσως από το 2017 και μετά- θα αρθεί η πλήρης παγοποίηση. Με κανένα τρόπο όμως δεν πρέπει να επανέλθουμε στα παλιά. Προσλήψεις πρέπει να πραγματοποιούνται, πολύ – πολύ λελογισμένα, έχοντας υπ’ όψιν πως το δημόσιο μισθολόγιο εξακολουθεί να παραμένει ψηλό, παρά τη συγκράτηση και τη μείωση του. Αλλά και οι μισθολογικές αυξήσεις, που βεβαίως σε κάποιο στάδιο θα αρχίσουν να αποδίδονται και πάλι, θα πρέπει να αποδίδονται με μέτρο και με έναν τρόπο που να μην επιβαρύνει τον ιδιωτικό τομέα, το σύνολο της οικονομίας, αλλά να συνάδει με τη συνολική πορεία της.
«Δεν είναι όλα τα ΜΕΔ στην ίδια μοίρα»
Σε ότι αφορά στο θέμα των κόκκινων δανείων, ένα από τα «αγκάθια» της κυπριακής οικονομίας, δεν διαφαίνεται φως στην άκρη του τούνελ. Τα στοιχεία που πρόσφατα έδωσε στη δημοσιότητα η Κεντρική Τράπεζα, δείχνουν ότι το πρόβλημα συνεχίζει να διογκώνεται. Πως αντιμετωπίζεται αυτό το ζήτημα;   
Είναι ένα απ’ τα σοβαρότερα ίσως προβλήματα που εξακολουθούν να βαραίνουν την οικονομία μας και να δυσκολεύουν και την πορεία ανάκαμψης. Δηλαδή αν δεν υπήρχε αυτό το βάρος, σίγουρα αυτή η πορεία διόρθωσης της κυπριακής οικονομίας, η οποία ήδη καταγράφεται, θα ήταν ισχυρότερη. Είναι η συνέπεια, είναι αυτό που έχει μείνει πίσω… μετά από μια περίοδο, της προηγούμενης δεκαετίας, υπερβολικής, αλόγιστης και μη διατηρήσιμης αύξησης του ιδιωτικού δανεισμού. Τα προηγούμενα χρόνια λαμβάναμε αλόγιστα νοικοκυριά και επιχειρήσεις, αλλά και οι τράπεζες έδιναν δάνεια, με αποτέλεσμα να διογκωθεί ο ιδιωτικός δανεισμός και αναπόφευκτα η κατάληξη θα ήταν αυτή που έχει δημιουργηθεί, ένα μεγάλο ποσοστό να μην εξυπηρετείται. Βεβαίως να πω πως υπάρχουν μη εξυπηρετούμενα και μη εξυπηρετούμενα δάνεια. Δεν είναι ασφαλώς όλα στην ίδια μοίρα. Αν ένα δάνειο έχει απλώς μια καθυστέρηση, μια ή δύο καθυστερημένες δόσεις, μπορεί να κατατάσσεται αναγκαστικά λόγω των εποπτικών κανόνων, στη λίστα των ΜΕΔ. Δεν σημαίνει ότι το δάνειο αυτό δεν θα αποπληρωθεί. Ή ένα δάνειο το οποίο ήδη έχει αναδιαρθρωθεί, αλλά πρέπει και πάλι στη βάση εποπτικών κανόνων να παραμείνει χαρακτηρισμένο για έναν ακόμη χρόνο ως μη εξυπηρετούμενο. Συνεπώς, το ποσοστό είναι πολύ ψηλό, δεν είναι το μόνο όμως κριτήριο το οποίο κάποιος θα πρέπει να εξετάσει. Η συμπλήρωση του νομοθετικού και θεσμικού πλαισίου, περιλαμβάνει σημεία που δεν υπήρχαν καν στο προηγούμενο διάστημα. Περιλαμβάνει τις οδηγίες και τους κώδικες της ΚΤ, το θεσμό της τραπεζικής διαμεσολάβησης ο οποίος έχει ήδη ξεκινήσει, αλλά και το νέο νομοθετικό πλαίσιο αφερεγγυότητας και εκποιήσεων, σίγουρα θα βοηθήσει. Θα βοηθήσει και την προσπάθεια των τραπεζών να κινηθούν αποτελεσματικά, έναντι αυτών που δεν συνεργάζονται και οριστικά είναι μη βιώσιμοι, προστατεύοντας όμως και δίνοντας διασφάλιση και ευκαιρίες αναδιάρθρωσης σ’ αυτούς που πρέπει, στις ευάλωτες ομάδες, στη βάση κριτηρίων που έχει καθοριστεί στη νομοθεσία…
Τώρα, το θέμα της πακετοποίησης και πώλησης δανείων είναι για εσάς νόμισμα με δύο όψεις;
Πρέπει και σ’ αυτό το ζήτημα να λειτουργήσουμε στη βάση των δεδομένων και της λογικής υιοθετώντας ρυθμίσεις που υπάρχουν σε ολόκληρη την Ευρώπη. Δεν απαγορεύεται και σήμερα η πώληση δανείων, αλλά πρέπει να ελεγχθεί και να βελτιωθεί η ρύθμιση αυτής της τραπεζικής πρακτικής, με έναν τρόπο που από τη μια θα επιτρέπει την καλύτερη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος, προς όφελος του συνόλου και της οικονομίας, αποτρέποντας όμως την ίδια ώρα ανεξέλεγκτες καταστάσεις.
«Κανένας εργαζόμενος στη Cyta δεν θα χάσει τη δουλειά και τα δικαιώματα του»
Τώρα, σε ότι αφορά στη νέα κρατική εταιρεία που θα δημιουργηθεί παράλληλα με τη Cyta, ποιος ακριβώς είναι ο στόχος;
Η αποκρατικοποίηση της Cyta είναι ο στόχος. Αλλά ο απώτερος στόχος είναι η προσέλκυση ξένων επενδύσεων, η βελτίωση της αποδοτικότητας και της ανταγωνιστικότητας, η έλευση σύγχρονου management σε ένα νευραλγικό εξεζητημένο τομέα, όπως είναι οι τηλεπικοινωνίες, όπου οι όροι του ανταγωνισμού, αλλά και η τεχνολογική πρόοδος, είναι ραγδαία και δεν μπορεί ασφαλώς ένας τέτοιος τομέας να συνεχίσει να λειτουργεί με δομές, διαδικασίες και νοοτροπίες του παρελθόντος, νομίζοντας πως με την προσκόλληση στο παρελθόν εξασφαλίζουμε και το μέλλον. Συνεπώς, διευκρινίζω πως δεν πρόκειται κατ’ ακρίβεια για μια παράλληλη λειτουργία αλλά μέσα από το δημόσιο οργανισμό θα δημιουργηθεί μια εταιρεία, για να μπορέσει ένας στρατηγικός επενδυτής ή μια ομάδα επενδυτών να έχουν συμμετοχή, πρέπει να υπάρχει μια εταιρεία που θα του δώσει τη δυνατότητα απόλυσης – απόκτησης μετοχών. Άρα για αυτό είναι μια αυτονόητη προϋπόθεση η ίδρυση μιας εταιρείας, όχι για να λειτουργεί παράλληλα αλλά ουσιαστικά για να αναλάβει το μεγαλύτερο εύρος των εμπορικών δραστηριοτήτων του σημερινού δημόσιου οργανισμού, για να μπορέσει αμέσως μετά να υλοποιηθεί ο στόχος της προσέλκυσης στρατηγικού επενδυτή ή επενδυτών. Είμαστε σ’ ένα προχωρημένο στάδιο σε σχέση με τους σχεδιασμούς, ετοιμάζονται προσχέδια νομοθεσιών, είμαστε επίσης σε ένα προχωρημένο στάδιο διαλόγου και με τους εργαζόμενους, επειδή ξεκάθαρη είναι η θέση της κυβέρνησης πως κανένας εργαζόμενος δεν πρόκειται να χάσει είτε τη δουλειά του είτε τα δικαιώματα του. Έχω πει ποιοι είναι οι στόχοι και στους στόχους δεν περιλαμβάνεται ασφαλώς η θυματοποίηση κανενός εργαζομένου και υπάρχουν πρακτικοί εφαρμόσιμοι τρόποι τους οποίους θέλουμε να συζητήσουμε περαιτέρω με τους εργαζόμενους, που θα διασφαλίζουν αυτή ακριβώς τη στόχευση. Σύντομα, ελπίζω θα είμαστε σε θέση να παρουσιαστούμε ενώπιον της Βουλής των Αντιπροσώπων και να ενημερώσουμε και την κοινή γνώμη σε μεγαλύτερη λεπτομέρεια.
«Η κυβέρνηση θα συνεχίσει την προσπάθεια και ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες του»
Όμως οι συντεχνίες, η φωνή των εργαζομένων, εκφράζουν την επιφύλαξη ότι δεν θα είναι προς όφελος των πολιτών και του κράτους η αποκρατικοποίηση…  
Εγώ έχω ακριβώς την αντίθετη άποψη και πρέπει επιτέλους να δούμε ποια είναι η κατάσταση σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη. Είναι δυνατόν στη μικρή Κύπρο να είναι η Cyta ο τελευταίος ουσιαστικά κρατικός τηλεπικοινωνιακός οργανισμός; Σε όλη την υπόλοιπη Ευρώπη τέτοιοι οργανισμοί, που κι αυτοί παλιά ήταν τα κρατικά μονοπώλια στον τομέα των τηλεπικοινωνιών τότε που ουσιαστικά η βασική υπηρεσία ήταν η σταθερή τηλεφωνία, εδώ και χρόνια ή και πιο πρόσφατα σε κάποια κράτη, έχουν κινηθεί προς αυτή την κατεύθυνση της μετατροπής τους σε ιδιωτικούς οργανισμούς, με την προσέλκυση επενδυτών και με τη λειτουργία στη βάση σύγχρονου management και όχι ως προέκταση. Συνεπώς δεν νομίζω πως στην Κύπρο μπορούμε να θεωρήσουμε πως θα μείνουμε απομονωμένοι από τις διεθνείς εξελίξεις, τις τάσεις, την πρόοδο της τεχνολογίας και τις δυνάμεις του ανταγωνισμού. Και πως με αυτό τον τρόπο κιόλας θα διασφαλίσουμε το καλό της οικονομίας και του καταναλωτή ή τα δικαιώματα των εργαζομένων.
Πως σχολιάζετε την πρόθεση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, που επεξεργάζεται σχετική πρόταση νόμου, να στήσει προσωρινό μπλόκο στις αποκρατικοποιήσεις μέχρι το τέλος του 2017;
Ισχύουν αυτά που έχω πει. Πρέπει επιτέλους στην Κύπρο να μάθουμε πως τα συμφέροντα του τόπου μας, της οικονομίας, αλλά και τα δικαιώματα των εργαζομένων δεν εξασφαλίζονται με τη δογματική άρνηση και τα μπλόκα, αλλά με τη διάθεση για λήψη νηφάλιων αποφάσεων στη βάση της λογικής των αναγκών, αλλά και των δεδομένων. Συνεπώς αυτή είναι η απάντηση μου. Η κυβέρνηση θα συνεχίσει την προσπάθεια και ο καθένας ας αναλάβει τις ευθύνες του.
Δυο χρόνια και κάτι μετά το κούρεμα καταθέσεων, τελικά ποιος μας οδήγησε στα βράχια; Υπάρχει ξεκάθαρη εικόνα ως προς το ποιος ή ποιοι φταίνε;
Στη δική μου αντίληψη βεβαίως υπάρχει. Έχω έντονη άποψη σε σχέση με τα λάθη και τις παραλήψεις που οδήγησαν την κυπριακή οικονομία, μια δυναμική οικονομία τα προηγούμενα χρόνια, στον εκτροχιασμό. Αλλά δεν είναι δική μου δουλειά και δεν είναι ο ρόλος μου να ασχοληθώ με το παρελθόν. Βεβαίως και είναι ένα ζήτημα και επαναλαμβάνω έχω κι εγώ ως πολίτης αυτού του τόπου αλλά και ως πολιτικό πρόσωπο έντονη άποψη για αυτούς που οδήγησαν την οικονομία μας εδώ που την έχουν οδηγήσει, αλλά και τα λάθη και τις παραλήψεις. Η δική μου αποστολή είναι να συμβάλω στην πορεία διόρθωσης, πως εξερχόμαστε από αυτή τη δύσκολη κατάσταση την οποία ως κυβέρνηση κληρονομήσαμε, αλλά το χειρότερο, ως χώρα βρεθήκαμε. Υπάρχουν εξάλλου οι ανεξάρτητοι θεσμοί, οι θεσμοί της δικαιοσύνης που φέρουν την ευθύνη ανάδειξης αυτών που φέρουν, εκτός από πολιτικές, ασφαλώς και άλλου είδους ευθύνες…
«Η Ελλάδα είναι μια χώρα με αστείρευτες δυνατότητες και προοπτικές»
Τώρα, θεωρείτε ότι θα υπάρξει θετική κατάληξη σ’ αυτή τη μακρά διαπραγμάτευση – θρίλερ ανάμεσα στην Ελλάδα και τους πιστωτές της; Η χώρα θα βγει τελικά από το αδιέξοδο;
Το θεωρώ απολύτως απαραίτητο και δεν διανοούμαι καν το αντίθετο. Πρέπει αυτή η κατάσταση αβεβαιότητας, η οποία έχει κλονίσει δυστυχώς την ελληνική οικονομία, να τερματιστεί. Πρέπει να βρεθεί ταχύτατα ο τρόπος που θα κρατήσει την Ελλάδα στην ζώνη του ευρώ, όπως είναι ο διακηρυγμένος στόχος της ελληνικής κυβέρνησης και όπως είναι η ξεκάθαρη επιθυμία των ελλήνων πολιτών, με ρύθμιση που να κρατήσει την ίδια ώρα την Ελλάδα σε μια πορεία, στην πορεία της δικής της οικονομικής ανάκαμψης. Θα ήταν αδιανόητο όποιο άλλο ενδεχόμενο.
Πόσο κοντά ή μακριά θα λέγατε ότι είστε από τις θέσεις του έλληνα Υπουργού Οικονομικών;
Δεν υπάρχει κάποιο προσωπικό ζήτημα για να είμαστε κοντά ή μακριά. Έχει η ελληνική κυβέρνηση την ευθύνη για τις δικές της αποφάσεις και την πορεία της Ελλάδας, έχουμε εμείς τη δική μας πορεία και τις δικές μας ευθύνες. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν μπορεί να εκφραστεί η αγωνία, αλλά και η επιθυμία και διατήρησης της Ελλάδας εντός του ευρώ και σε μια πορεία ανάκαμψης. Θεωρώ πως είναι ένας στόχος εφικτός, επειδή η Ελλάδα είναι μια χώρα με αστείρευτες δυνατότητες και προοπτικές, με τεράστια παραγωγική δυνατότητα η οποία θα πρέπει να απελευθερωθεί. Συνεπώς εύχομαι ξανά και θα θεωρούσα αδιανόητη όποια άλλη κατάληξη, εκτός από μια συμφωνία ικανοποιητική για την Ελλάδα, που θα οδηγήσει στην άρση αυτών των προβλημάτων.

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO3 λεπτά πριν

Μητσοτάκης: Το καλώδιο θα προχωρήσει χωρίς εκπτώσεις στα κυριαρχικά δικαιώματα – Μηνύματα σε Τουρκία, ΗΠΑ και Ισραήλ

Μήνυμα σιγουριάς για την υλοποίηση της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου έστειλε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, υπογραμμίζοντας ότι το έργο πρέπει να προχωρήσει...

GEOPOLITICO12 λεπτά πριν

Reuters: Αμυντική συμφωνία-μαμούθ Ελλάδας–ΗΠΑ έως 4 δισ. δολάρια – F-16 Viper, F-35 και προηγμένα όπλα

Νέα δεδομένα στην αμυντική συνεργασία Αθήνας και Ουάσιγκτον δημιουργεί συμφωνία ύψους έως 4 δισ. δολαρίων, την οποία αποκαλύπτει το Reuters....

GEOPOLITICO34 λεπτά πριν

Μάρκο Ρούμπιο, Δούρειος Ίππος και γεωπολιτική πραγματικότητα!

Η Πνύκα δεν πρέπει να γίνει το σκηνικό μιας νέας αμερικανικής αφήγησης εντυπωσιασμού για τη Δύση. Πρέπει να παραμείνει ο...

Αναλύσεις2 ώρες πριν

Η σχέση ΕΕ–Ινδίας μπορεί να εξελιχθεί από τις σημαντικότερες γεωπολιτικές σχέσεις των επόμενων δεκαετιών

Η πολιτική ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων για τη συμφωνία ελεύθερου εμπορίου ΕΕ–Ινδίας, σε συνδυασμό με την προώθηση μιας νέας Συνεργασίας Ασφάλειας...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Πώς ερμήνευσε η Τουρκία τα μηνύματα του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών από την Αθήνα;

Ο Ρούμπιο παρουσίασε την Αθήνα ως εταίρο που προσφέρει λύσεις στην άμυνα, την ενέργεια και τη διαχείριση των συνόρων

Δημοφιλή