Γενικά θέματα
Γνωμοδότηση του δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω, Χρήστου Παπασωτηρίου, για την αυτοδίκαια ακυρότητα της “συμφωνίας των Πρεσπών”
ακυρότητος τής ούτω καλουμένης “συμφωνίας
τών Πρεσπών”
ΘΕΣΙΣ ΤΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ:
τίθεται το ζήτημα αν η ανωτέρω “συμφωνία” εξ επόψεως διεθνούς δικαίου τυγχάνει
έγκυρη και νομικώς δεσμευτική για τους Έλληνες και την Ελληνική Δημοκρατία,
δεδομένου ότι η νυν κυβέρνηση τής Ελλάδος, η οποία προέκυψε, κατόπιν τών
βουλευτικών εκλογών τού Ιουλίου ε.ε., ισχυρίζεται ότι δεσμεύεται εκ του
διεθνούς δικαίου να τηρήσει την συγκεκριμένη “συμφωνία”, η οποία υπεγράφη από
την απελθούσα κυβέρνηση την 17η Ιουνίου 2018, μολονότι το ελληνικό έθνος, οι
Έλληνες απανταχού τής γής, και η συντριπτική πλειονοψηφία τού ελληνικού λαού
αντετέθη εξ αρχής στην εν λόγω “συμφωνία” ήδη κατά το στάδιο τών σχετικών
“διαπραγματεύσεων”, όπως και κατά την “σύναψή της” και βεβαίως εξακολουθεί να
αντιτίθεται σ’ αυτήν.
Πρόδηλον ότι επάλληλο μείζον θέμα εν σχέσει με το εξεταζόμενο ζήτημα είναι το συγκεκριμένο πασίδηλο γεγονός τής σθεναράς αντιθέσεως ή μάλλον αντιστάσεως τού ελληνικού έθνους στην επιβολή τής εν λόγω “συμφωνίας” στο κράτος τής Ελληνικής Δημοκρατίας, η διάσταση μεταξύ τής βουλήσεως τού ελληνικού λαού προς τις ανωτέρω πράξεις τόσο τής απελθούσης, όσο και τής παρούσης κυβερνήσεως και οι νομικές συνέπειες τής εν λόγω διαστάσεως αφ’ ενός μεν επί τού κύρους τής “συμφωνίας”, αφ’ ετέρου δε επί τού κύρους τής επικειμένης υιοθετήσεώς της από διεθνείς Οργανισμούς, όπως ιδίως τού Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, τού Οργανισμού τού Βορειοατλαντικού Συμφώνου και τής Ευρωπαϊκής Ενώσεως.
μέρους τής ελληνικής κυβερνήσεως κατ’ επανάληψιν επίκληση τού διεθνούς
δικαίου προς δικαιολόγηση τής στάσεώς της περί τήν “τήρηση” τής “συμφωνίας
τών Πρεσπών”, η οποία μάλιστα διά χειλέων αυτού τού νυν Πρωθυπουργού
συνομολογείται και χαρακτηρίζεται άλλοτε ως κακή και άλλοτε ως επιζήμια για την
Ελλάδα, δεν είναι καθόλου ακριβής. Η δικαιολόγηση τής τηρήσεως τής “συμφωνίας”
θα ήταν ακριβής και ερειδομένη επί πραγματικής βάσεως, εάν η ελληνική κυβέρνηση
επεκαλείτο την έξωθεν στανική επιβολή της στο ελληνικό κράτος και μόνον και στο
πολιτικό προσωπικό της χώρας, δεδομένου ότι στον ελληνικό λαό ουδόλως επεβλήθη
η εν λόγω “συμφωνία” και από ουδένα επίδοξο ξένο επιβουλέα τών δικαίων του,
αφού ο λαός ουδόλως εκάμφη και σθεναρώς την αποκρούει στην συντριπτική του
πλειονοψηφία, όπως εξ ίσου και την συγκεκριμένη διαχρονική στάση τών ελληνικών κυβερνήσεων
από 17ης Ιουνίου 2018 μέχρι σήμερα.
όσο και για το ψευδεπίγραφο κράτος τής ΠΓΔΜ – διεθνές δίκαιο, λεκτέα τα εξής.
Πρεσπών” φέρεται ως δήθεν “συναφθείσα” υπό το νομικό καθεστώς τής διεθνούς
συμβάσεως τής Βιέννης περί τού δικαίου τών διεθνών συνθηκών.
δικαίου τών διεθνών συνθηκών ορίζει μεν ρητώς ως προς τους εξωτερικούς τύπους
της συνάψεως μιας διεθνούς συνθήκης ότι μία τέτοια συνθήκη δύναται να συναφθεί
εγκύρως εφ’ όσον υπογράφεται από νόμιμο εκπρόσωπο τού συμβαλλομένου κράτους,
πλην όμως θεσπίζει δεσμευτικούς έναντι πάντων κανόνες, προκειμένου να ισχύσει πραγματικά
ως προς τις ουσιαστικές της ρυθμίσεις και το περιεχόμενό της και να δεσμεύει τα
συμβαλλόμενα κράτη, αφού επιτάσσει όπως η διεθνής συμφωνία, κατά τον χρόνο
ακριβώς τής συνάψεώς της, συνάδει πρωτίστως προς τούς αναγκαστικούς κανόνες τού
διεθνούς δικαίου και μάλιστα, εξ υπαρχής, δηλαδή ήδη κατά τον χρόνο τής
συνομολογήσεώς της, επί ποινή απολύτου ακυρότητός της.
άνω Συμβάσεως τής Βιέννης περί τού δικαίου τών διεθνών συνθηκών ρητώς ορίζεται
ότι: “Άκυρος είναι η συνθήκη, εφ’ όσον αύτη κατά τον χρόνο τής
συνομολογήσεώς της συγκρούεται προς αναγκαστικόν κανόνα τού γενικού διεθνούς
δικαίου. Διά τους σκοπούς τής
παρούσης συμβάσεως, αναγκαστικός κανών τού γενικού διεθνούς δικαίου είναι κανών δεκτός και ανεγνωρισμένος ὑπό τῆς
διεθνοῦς Κοινότητος τῶν κρατῶν ἐν τῷ συνόλῳ της, ἐκ τοῦ ὁποίου οὐδεμία
παρέκκλισις ἐπιτρέπεται καί ὁ ὁποῖος δέν δύναται νά τροποποιηθῇ εἰ μή διά νέου,
τοῦ αὐτοῦ χαρακτῆρος κανόνος τοῦ γενικοῦ διεθνοῦς δικαίου”.
Οι αναγκαστικοί κανόνες τού διεθνούς δικαίου είναι τέτοιας καταλυτικής σημασίας
επί τού κύρους τών διεθνών συνθηκών, ώστε, αν συνομολογηθούν από το σύνολο τής
διεθνούς κοινότητος τών κρατών ακυρώνουν παραχρήμα ακόμη και πάσα προϋφισταμένη
αυτών διεθνή συνθήκη, εφ’ όσον συγκρούεται μ’ αυτούς.
δυνάμει τού ἄρθρου 64 τῆς αυτής Συμβάσεως τῆς Βιέννης περί τού δικαίου τών
διεθνών συνθηκών, ὁρίζεται ὅτι, “ἐάν νέος
ἀναγκαστικός κανών τοῦ γενικοῦ διεθνοῦς δικαίου ἤθελεν ἐμφανισθῇ, πᾶσα ὑφισταμένη
Συνθήκη, συγκρουομένη πρός τόν κανόνα τοῦτον, καθίσταται ἄκυρος καί τερματίζεται”.
διεθνούς δικαίου, δεκτοί και ανεγνωρισμένοι ὑπό τῆς διεθνοῦς Κοινότητος τῶν
κρατῶν ἐν τῷ συνόλῳ της, ἐκ τών ὁποίων οὐδεμία παρέκκλιση ἐπιτρέπεται, είναι
προεχόντως οι υπερνομοθετικής ισχύος διατάξεις τού Καταστατικού Χάρτου τού
Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών που θεσπίζουν τις δικαϊκές αρχές τής ισότητος τών
δικαιωμάτων και της αυτοδιαθέσεως τών λαών, δοθέντος μάλιστα ότι οι εν λόγω
αρχές κατοχυρώνονται ως σκοποί τών Ηνωμένων Εθνών, ενώ στον εν λόγω διεθνή
Οργανισμό έχει προσχωρήσει το σύνολο σχεδόν τών κρατών τής υφηλίου.
παρ. 2 τού Καταστατικού Χάρτου τού Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών ρητώς ορίζεται ότι
“1. Σκοποί τών Ηνωμένων Εθνών είναι οι
εξής: 1. (…). 2. Να αναπτύσσωσι φιλικάς σχέσεις μεταξύ τών Εθνών βασιζομένας
εις τον σεβασμόν προς την αρχήν τής ισότητος
τών δικαιωμάτων και τής αυτοδιαθέσεως
τών λαών και να λαμβάνωσι άλλα κατάλληλα μέτρα προς ενίσχυσιν τής
παγκοσμίου ειρήνης”.
η σύμβαση τῆς Βιέννης περί τοῦ δικαίου τῶν Συνθηκῶν στό ἄρθρο
5 ὁρίζει ὅτι ἐφαρμόζεται “ἐπί πάσης
Συνθήκης ἱδρυτικῆς διεθνοῦς Ὀργανισμοῦ” “καί ἐπί πάσης τοιαύτης υἱοθετηθείσης
ὑπ’ αὐτοῦ”, καθώς και ότι ἡ
“συμφωνία” συνυπεγράφη ὑπό τοῦ εἰδικοῦ διαμεσολαβητοῦ τοῦ ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς, ἐνεργοῦντος
ἐν ὀνόματι καί γιά λογαριασμό καί ὡς εἰδικοῦ ἀπεσταλμένου τοῦ Γενικοῦ
Γραμματέως τοῦ ἐν λόγῳ διεθνοῦς Ὀργανισμοῦ, τονίζεται ὅτι οἱ ἀρχές αυτές καί
σκοποί τοῦ ΟΗΕ δεσμεύουν τόσον ἅπαντα τά κράτη μέλη του, ὅσο καί τον ίδιο αυτόν
Οργανισμό και τά ὄργανά του, ἀφοῦ μάλιστα κατ’ ἄρθρον 24 παρ. 2 τοῦ Χάρτου τῶν Ἡνωμένων
Ἐθνῶν ορίζεται ότι τό πλέον ἀποφασιστικό όργανό του, τό Συμβούλιο Ἀσφαλείας, εν
τη εκτελέσει τῶν καθηκόντων, τά ὁποῖα τοῦ ἐπιβάλλει ἡ κυρία εὐθύνη του προς
διατήρησιν τῆς διεθνοῦς εἰρήνης καί ἀσφαλείας, “θά ἐνεργῇ “συμφώνως προς τούς σκοπούς καί
τάς ἀρχάς τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν”, ἆρα συμφώνως πρός την ως άνω διάταξη τού
άρθρου 1 παρ. 2 τού Καταστατικού Χάρτου, δυνάμει τής οποίας ρητώς επιτάσσεται ο
σεβασμός στην αρχή τής ισότητος τών δικαιωμάτων και τής αυτοδιαθέσεως τών λαών
ως καταστατικός σκοπός τών Ηνωμένων Εθνών.
Πλέον τής διεθνούς συνθήκης τής Βιέννης περί τού δικαίου τών διεθνών συνθηκών, και
το άρθρο 52 παρ. 1 τού ιδίου του
Καταστατικού Χάρτου τού ΟΗΕ επιτάσσει παράλληλα εν σχέσει με τις
συναπτόμενες τοπικές συμφωνίες και την νομική υποχρέωση τών συναπτόντων αυτές
κρατών να τηρούν τους σκοπούς και τις αρχές τού Καταστατικού Χάρτου. Ορίζει
ειδικώτερα ότι: “Ουδέν εν τω παρόντι
Χάρτη διαλαμβανομένων αποκλείει την ύπαρξιν τοπικών συμφωνιών ή οργανώσεων διά
τα ζητήματα, άτινα, σχετιζόμενα με την διατήρησιν τής διεθνούς ειρήνης και
ασφαλείας, είναι κατάλληλα διά τοπικήν ενέργειαν, υπό τον όρον ότι παρόμοιαι συμφωνίαι ή οργανώσεις
και αι ενέργειαί των τυγχάνουν σύμφωνοι
προς τους σκοπούς και τας αρχάς τών Ηνωμένων Εθνών”.
ακυρότητα πάσης διεθνούς συμφωνίας αντικειμένης προς τις αρχές και τους σκοπούς
τού Καταστατικού Χάρτου και προς τις αρχές τής ισότητος τών δικαιωμάτων και τής
αυτοδιαθέσεως τών λαών, που, ως προείρηται, συνιστούν (κατά το ως άνω άρθρο 1
παρ. 2 τού Καταστατικού Χάρτου) αναγκαστικό διεθνές δίκαιο και θεμελιώδη
υποχρέωση πάντων τών κρατών μελών τού ΟΗΕ, και δη ως έννομος συνέπεια τής
παραβάσεως τής συγκεκριμένης υποχρεώσεως τών κρατών συνάγεται εκ τού άρθρου 103
τού ιδίου Καταστατικού Χάρτου, όπου ορίζεται ακριβώς ότι: “Εν περιπτώσει συγκρούσεως
τών κατά τον παρόντα Χάρτην υποχρεώσεων τών μελών τών Ηνωμένων Εθνών προς
τας υποχρεώσεις αυτών εξ οιασδήποτε άλλης διεθνούς συμφωνίας, θα προέχουσιν αι κατά τον παρόντα Χάρτην
υποχρεώσεις αυτών”.
Δίχως την παραμικρά αμφιβολία, η “σύναψη” τής “συμφωνίας τών Πρεσπών” και οι
δι’ αυτής φερόμενες ως “αναληφθείσες” εκ μέρους τής Ελληνικής Δημοκρατίας
νομικές “υποχρεώσεις” ή “δεσμεύσεις” και ωσαύτως η “τήρηση” τών “υποχρεώσεων”
αυτών εκ μέρους τής ελληνικής κυβερνήσεως συγκρούονται αμέσως προς τις εκ τού
Καταστατικού Χάρτου τού ΟΗΕ υποχρεώσεις τόσο τής Ελληνικής Δημοκρατίας, όσο και
τού ψευδεπιγράφου κράτους, αλλά και τού ιδίου τού Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών να
σέβονται τις αρχές τής ισότητος τών δικαιωμάτων και τής αυτοδιαθέσεως τού
ελληνικού λαού, οι οποίες εν προκειμένω από της 17ης Ιουνίου 2018 και εντεύθεν
παραβιάζονται σκαιότατα διά τής ως άνω “συμφωνίας”.
δικαιωμάτων του ελληνικού λαού έναντι του λαού του ψευδεπιγράφου κράτους παραβιάζεται
εν προκειμένω διά τού άρθρου 7 τῆς ἐν θέματι συμφωνίας, όπου ρητῶς προνοεῖται ὅτι
οὐδέν ἐν αὐτῇ ἀποσκοπεῖ στό νά ὑποτιμήσει καθ’ οἱονδήποτε τρόπον ἤ νά ἀλλοιώσει
ἤ νά ἐπηρεάσει τήν ὑπό τῶν πολιτῶν ἑκάστου συμβληθέντος μέρους – ἆρα καί τοῦ
λαοῦ τοῦ ψευδεπιγράφου κράτους – χρῆσιν ἰδίως τῆς γλώσσης, τοῦ πολιτισμοῦ,
τῆς κληρονομίας, τῶν ἠθῶν καί ἐθίμων καί πρό πάντων τῶν ὅρων “Μακεδονία”,
“Μακεδών” καί “Μακεδονικός”, που εἰδικῶς πραγματεύεται τό ἐν λόγῳ ἄρθρο. Διότι
δέν πληρούται διά τής εν θέματι “συμφωνίας” η βασική προϋπόθεση για την
εφαρμογή τής αρχής τής ισότητος, δηλαδή η ίση ρύθμιση ομοείων περιπτώσεων και η
άνιση ρύθμιση ανομοίων περιπτώσεων, δεδομένου ότι πρόκειται περί ρυθμίσεως
εντελώς ανομοίων περιπτώσεων, ένεκα τών οποίων αποκλείεται νομίμως η ομοία (όπως
υπέρ τών Ελλήνων) χρήση τών συγκεκριμένων εθνικών και ιστορικών ελληνικών αποκλειστικώς
όρων εκ μέρους καί τών πολιτών και δη τών βουλγαρικής καταγωγής Σλαύων τού
ψευδεπιγράφου κράτους. Διότι, ενώ γιά τούς Έλληνες τό δικαίωμα χρήσεως τών
συγκεκριμένων όρων έχει δημιουργηθεί εκ τής μακραίωνης καί αδιαλείπτου ιστορικής
πορείας τού Ελληνικού Έθνους καί τού διαχρονικού αυτού γίγνεσθαι από τής
απωτάτης αρχαιότητος μέχρι σήμερα, γιά τούς βουλγαρικής καταγωγής πολίτες τού
πληθυσμού τού ψευδεπιγράφου κράτους η χρήση τών συγκεκριμένων ακριβώς όρων
είναι το ψυχικό αποτέλεσμα τής στανικής επιβολής μιάς μαζικής καί καθ’ όλα
παρανόμου προπαγάνδας μίσους καί εχθρότητος κατά τών Ελλήνων καί τής Ελλάδος, η
οποία εκαλλιεργήθη σ’ αυτούς συστηματικά κυρίως μετά τόν Απρίλιο 1945 (ότε καί
ανεκηρύχθη η ψευδεπίγραφος ομόσπονδος δήθεν ‘σοσιαλιστική’ γιουγκοσλαυική
“δημοκρατία” τής “Μακεδονίας”) υπό τό ολοκληρωτικό καθεστώς τού δικτάτορα
Γιόζεφ Τίτο.
“συμφωνίας” προσβάλλεται το δικαίωμα τής αυτοδιαθέσεως τού ελληνικού λαού και παράλληλα
η συνταγματική αρχή τής Δημοκρατίας, που εδράζεται επί τών αρχών της
πλειονοψηφίας και της ισότητος των πολιτών, επειδή η “σύναψη” και η “εφαρμογή”
της αντιβαίνουν πρός τήν βούληση τής
συντριπτικής πλειονοψηφίας τού ελληνικού λαού, παραβιαζομένης συνάμα και τής αρχής τής λαϊκής κυριαρχίας, η
οποία δυνάμει τού άρθρου 1 παρ. 2 του Συντάγματος προσδιορίζεται ως τό θεμέλιον
τού δημοκρατικού πολιτεύματος.
συνταγματικές και υπερνομοθετικής ισχύος αρχές τής Δημοκρατίας, της λαϊκής
κυριαρχίας και της αυτοδιαθέσεως του ελληνικού λαού, διότι εκείνη η ελληνική
κυβέρνηση, η οποία «συνήψε» την «συμφωνία», καθώς και αυτή η οποία την
«εφαρμόζει» επέβαλαν και επιβάλλουν
την θέληση της μειοψηφίας επί της θελήσεως των πλειόνων, εις τρόπον,
ώστε παρατηρείται έκδηλη και χαρακτηριστική διάσταση μεταξύ τής βουλήσεως του
ελληνικού λαού, αλλά και σύμπαντος του Έθνους και των πράξεων των κυβερνήσεών
του.
της συντριπτικής πλειονοψηφίας τού λαού επί τού συγκεκριμένου θέματος
συνίσταται ακριβώς, κατά τα παγκοίνως γνωστά, στην επ’ ουδενί αναγνώριση από
την Ελλάδα τού γειτονικού κράτους και τού λαού του με τους όρους “(βόρειος)
Μακεδονία” και “Μακεδόνες”, όπερ αποτελεί ακραία ύβρη εις βάρος τού Έθνους.
επί του συγκεκριμένου εθνικού ζητήματος βούληση τής πλειονοψηφίας τού ελληνικού
λαού εξεφράσθη μαζικά από τους Έλληνες, κατά τα κοινώς γνωστά, σε πάνδημα συλλαλητήρια, τα οποία διοργανώθηκαν και
διεξήχθησαν νομίμως σύμφωνα με το άρθρο 11 του Συντάγματος, καθώς και σε
μεγάλες πρωτεύουσες και πόλεις τού εξωτερικού, όπου ζούν και διαμένουν Έλληνες
τής διασποράς.
βούληση αυτή τού ελληνικού λαού κατά της συγκεκριμένης “συμφωνίας” και της
αναγνωρίσεως τού γειτονικού κράτους με τον όρο (Βόρειος) “Μακεδονία” στην
ονομασία του αποτυπώθηκε σε όλες τις συναφείς διεξαχθείσες επί τού θέματος δημοσκοπήσεις, οι οποίες διενεργήθηκαν
ήδη κατά το στάδιο τών διαπραγματεύσεων για την ονομασία τού εν λόγω κράτους,
προ της συνάψεως τής “συμφωνίας”, όσο και αργότερα, μέχρι ακόμη και την
προτεραίαν τής “κυρώσεώς της” με τον ως άνω “νόμο 4588/2019”. Σημειωτέον ότι οι
δημοσκοπήσεις αναγνωρίζονται ειδικώς κατά την Νομολογία τού ΣτΕ ως νόμιμο μέσο,
διά τού οποίου καταγράφεται η κρατούσα σε δεδομένο χρόνο άποψη τής κοινής
γνώμης στην σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία επί τών σημαντικών ζητημάτων, τα
οποία εκάστοτε την αφορούν (ΣτΕ
2003/2018).
ενδεικτικώς καταγράφονται τα αποτελέσματα τών εξής δημοσκοπήσεων:
Την 14η-1-2018 (κατά το στάδιο τών “διαπραγματεύσεων” τής Ελλάδος με το
ψευδεπίγραφο κράτος) δημοσιεύθηκε δημοσκόπηση τής εταιρείας Δημοσκοπήσεων “Marc” για την εφημερίδα “Το Πρώτο Θέμα”, σύμφωνα με την οποία επτά
στους δέκα διαφωνούσαν με την χρήση τού όρου σε σύνθετη ονομασία για τα Σκόπια.
Ετέρα δημοσκόπηση τής εταιρείας Δημοσκοπήσεων “Marc”
για την εφημερίδα “Το Πρώτο Θέμα” δημοσιεύθηκε την παραμονή τής “υπογραφής” τής
“συμφωνίας” στις Πρέσπες (16-6-2018). Βάσει αυτής το 73,2% τών ερωτηθέντων ηρνείτο την χρήση τού ονόματος τής
Μακεδονίας στον σχηματισμό της ονομασίας του γειτονικού κράτους, ένα 68,3% ηρνείτο
την συμφωνία που είχε παρουσιάσει η ελληνική κυβέρνηση και ένα ποσοστό 49% τών
ψηφοφόρων τού ΣΥΡΙΖΑ ήταν εναντίον τής συμφωνίας.
Την 24η Ιουνίου 2018, μετά την ‘σύναψη’ τής ‘συμφωνίας’, δημοσιεύθηκε
δημοσκόπηση τής εταιρείας δημοσκοπήσεων “interview” για την ιστοσελίδα ειδήσεων “the
President”. Βάσει αυτής διενεργήθηκε δημοσκοπική έρευνα σε όλους τούς Νομούς
τής ανατολικής, κεντρικής και δυτικής Μακεδονίας για το “Βόρεια Μακεδονία” που έδειξε ότι το 86% τών ερωτηθέντων απορρίπτουν
την συμφωνία και ότι η κοινή γνώμη βρίσκεται σε κάθετη αντίθεση με την κυβέρνηση,
ενώ το 83% πιστεύει ότι το θέμα όχι μόνο δεν λύθηκε, αλλά ότι η συμφωνία χειροτερεύει
το πρόβλημα.
Την 3η Οκτωβρίου 2018 δημοσιεύθηκε δημοσκόπηση τής εταιρείας δημοσκοπήσεων “interview” για την εφημερίδα “Το Πρώτο Θέμα”. Βάσει αυτής, το 72% τών Ελλήνων εξακολουθούσε
τέσσερις μήνες μετά την ‘σύναψη’ της ‘συμφωνία’ να επιθυμεί την αποχώρηση τής
Ελλάδος από την ‘συμφωνία τών Πρεσπών”.
Την 26η-2-2019 άλλη δημοσκόπηση διενεργήθηκε από την εταιρεία δημοσκοπήσεων “Alco” για το τηλεοπτικό κανάλι “Open TV”, βάσει τής οποίας το
59% δήλωσε πως θα συνεχίσει να αποκαλεί το ψευδεπίγραφο κράτος ως “Σκόπια”, ότι
το 27% θα την αποκαλεί με την νέα της “ονομασία” και ότι ένα ποσοστό 67% επίστευε
ότι η “συμφωνία τών Πρεσπών” θα επηρεάσει πολύ την ψήφο τών πολιτών στις
εκλογές.
απελθόντος πρωθυπουργού πλήρης γνώση επί του ότι η “σύναψη” τής “συμφωνίας”
προσέκρουε στην βούληση τής συντριπτικής πλειονοψηφίας τού ελληνικού λαού συνομολογείται
σε σχετική συνέντευξή του τής 28ης
Ιουνίου 2018 στό γαλλικό περιοδικό “Le point”.
επόψεως προεχόντως διεθνούς δικαίου, τόσον η “σύναψη”, η “τήρηση” και η
“εφαρμογή” τής από 17-6-2018 “συμφωνίας τών Πρεσπών” εκ μέρους τής Ελληνικής
Δημοκρατίας και του ψευδεπιγράφου κράτους τής “ΠΓΔΜ”, όσο και η επικειμένη
υιοθέτησή της εκ μέρους παντός διεθνούς ή περιφερειακού Οργανισμού (όπως ο ΟΗΕ,
ο Οργανισμός τού Βορειοατλαντικού Συμφώνου και η Ευρωπαϊκή Ένωση), προσβάλλει
τις αναγκαστικού διεθνούς δικαίου δικαϊκές αρχές και ως άνω υπερνομοθετικής
ισχύος διατάξεις περί σεβασμού τής ισότητος τών δικαιωμάτων και τής
αυτοδιαθέσεως τού ελληνικού λαού και ως εκ τούτου δυνάμει τών άρθρων 103 τού
Καταστατικού Χάρτου τού ΟΗΕ (εν συνδυασμώ προς το άρθρο 1 παρ. 2 αυτού, αλλά
και το άρθρο 52 παρ. 1 τού ιδίου Χάρτου ειδικώς ως προς τούς διεθνείς
Οργανισμούς) και 53 τής ως άνω Συμβάσεως τής Βιέννης περί τού δικαίου τών
διεθνών συνθηκών τυγχάνει αυτοδικαίως άκυρη εξ υπαρχής, ήτοι αφ’ ής στιγμής
“υπεγράφη” από τούς Υπουργούς Εξωτερικών τών ως άνω κρατών και ουδεμία παράγει
έννομη συνέπεια έναντι κανενός.
18 Νοεμβρίου 2019
γνωμοδοτών Δικηγόρος
ΠΑΠΑΣΩΤΗΡΙΟΥ
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
