Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Κυοφορείται ένας νέος Μάης’ 68

Δημοσιεύτηκε στις

(Φωτό: απο τις διαδηλώσεις στη Γαλλία το Μάη του 68)
του ΠΑΝΤΕΛΗ ΣΑΒΒΙΔΗ
Η κρίση είχε και έχει τραγικές επιπτώσεις στη ζωή εκατομμυρίων Ελλήνων αλλά, αναδεικνύει και φαινόμενα του κοινωνικού βίου  και της πολιτικής οργάνωσης της χώρας που ήταν καλά κρυμμένα κάτω από το χαλί.
Κρίση, κοινωνικές παρενέργειες και ατομικά αδιέξοδα διαμορφώνουν ένα νέο κοινωνικό και πολιτικό υποκείμενο με έντονες τάσεις εξέγερσης.

Το φαινόμενο δεν είναι μόνο Ελληνικό. Σίγουρα είναι Ευρωπαϊκό, ίσως και ευρύτερα δυτικό, και έχει σχέση με τις κρίσεις  που διέρχονται οι δυτικές κοινωνίες, κρίσεις του μοντέλου κοινωνικής, οικονομικής και πολιτισμικής τους ανάπτυξης.

Τέτοιου είδους κρίσεις, αναπαράγουν από καιρού εις καιρός το καπιταλιστικό σύστημα, δημιουργώντας σε μερικούς ουτοπιστές της αίσθηση της μετάβασης σε ένα άλλο κοινωνικό σύστημα.

Ανάλογη κρίση πέρασε η Ευρώπη και η Αμερική τη δεκαετία του 1960 η οποία εκτονώθηκε με την ισορροπία που επέφερε η ανάδυση και αποδοχή των αξιών που ξεπήδησαν από τις διεργασίες του Μάη του ’68.

Πεποίθησή μας αποτελεί ότι μια νέα εξέγερση κυοφορείται  την οποία μπορεί να την δούμε πιο απτά στην επέτειο του «Γαλλικού Μάη», σε ένα μήνα περίπου.

ΣΥΝΤΟΜΗ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

Η χώρα δεν διαλύθηκε μόνο οικονομικά. Διαλύθηκε και κοινωνικά. Οι γνωστές διαφοροποιήσεις σε όλες τις κοινωνίες, έχουν λάβει στην Ελλάδα μανιχαϊστικό χαρακτήρα: εμείς και αυτοί.

Αναδύθηκαν αρνητικά ψυχολογικά σύνδρομα τα οποία σε καιρούς ανέφελους κρύβονται καλά στο ανθρώπινο υποσυνείδητο.

Αποκαλύφθηκε σε όλες της τις διαστάσεις η γύμνια της ελληνικής πολιτείας η οποία δεν μπόρεσε ακόμη να συγκροτηθεί σε κράτος δικαίου.

Αποδείχθηκε, και αποδεικνύεται καθημερινά, πως η πολιτική τάξη της μεταπολίτευσης, ήταν μια τάξη πολιτικών απατεώνων και πως οι αντικαταστάτες της σήμερα, δεν απέχουν σε νοοτροπία πολύ από αυτήν.

Σε κοινωνικό επίπεδο, άνθρωποι που καταγγέλλουν τον κοινωνικό ρατσισμό για κάτι που τους αφορά, τον ασκούν με ικανοποίηση οι ίδιοι όταν και όπου μπορούν.

Οι καθημερινές κινητοποιήσεις για αυτονόητες διεκδικήσεις, δημιούργησαν έναν ιδιόμορφο «μιθριδατισμό» στις σχέσεις πολιτείας και πολιτών.  Δεν αρκούν οι διαδηλώσεις για να διατυπωθεί και να ικανοποιηθεί, μερικές φορές ένα αίτημα. Οι κινητοποιήσεις κλιμακώνονται σε καταλήψεις κτηρίων, οι οποίες θεωρούνται αυτονόητες και η κυβέρνηση νομοθετεί κάτω από την πίεση αυτή. Όσες κοινωνικές ομάδες έχουν τη δυνατότητα να κλιμακώσουν τη δράση τους με αυτόν τον τρόπο και, ενδεχομένως, να προχωρήσουν ακόμη και σε φαινόμενα σωματικής βίας, έχουν και περισσότερες πιθανότητες  να πετύχουν την ικανοποίηση των αιτημάτων τους.

Όσοι δεν μπορούν, ή δεν θέλουν, να ενταχθούν σε τέτοιου είδους ομάδες, οδηγούνται στην παραίτηση. Δεν υπάρχει δημόσιος λόγος και δημόσιος διάλογος. Ένα κλίμα αποθάρρυνσης στην άσκηση αυτού του λόγου είναι έντονο στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα.

Η «μοναδική αλήθεια» επιβάλλεται ακόμη και με βίαιο τρόπο. Όποια πρόσωπα ή όποια κοινωνική μειοψηφία αντιδράσει, εξοβελίζεται από έναν ορυμαγδό ασυνάρτητων, συνήθως, και αφοριστικών επιθέσεων και μερικές φορές και απειλών.

Η Ελλάδα έχει περιοριστεί στα όρια της πρωτεύουσας. Οι περιφερειακές πόλεις  παρακμάζουν και καταρρέουν και μια ιδιότυπη αντίληψη («κάνω ότι θέλω») αφήνει καθημερινά τα ίχνη της στα κτήρια και τη δημόσια εικόνα. Η αντίδραση στο φαινόμενο αυτό χαρακτηρίζεται αναχρονισμός και συντηρητισμός.

Εν ολίγοις η κρίση, ως καταλύτης και όχι ως αιτία, έχει αναδείξει φαινόμενα του κοινωνικού βίου και της νέας κοινωνικής συγκρότησης τα οποία απέχουν από τα ήδη γνωστά στις κοινωνίες που βιώσαμε.

ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ

Η αιτία του φαινομένου θα πρέπει να αναζητηθεί στη μακρά μεταβατική φάση του νέου που διαμορφώνεται από την αλλαγή που επήλθε στις δυνάμεις παραγωγής, με τις τεχνολογικές εξελίξεις.

Η παραδοσιακή συγκρότηση και οι κοινωνικές παραδόσεις επηρεάζονταν καθοριστικά από την εμβέλεια που είχαν οι κοινωνίες να διαδώσουν τα πιστεύω τους, τον πολιτισμό τους σε μικρές η μεγάλες αποστάσεις.

Οι σημερινές τεχνολογικές δυνατότητες διέρρηξαν αυτά τα όρια και το παιχνίδι, τώρα, παίζεται σε παγκόσμιο επίπεδο. Αυτήν την τάση δεν υπάρχει καμιά δύναμη που μπορεί να την ανακόψει. Και αυτή η τάση τα επαναπροσδιορίζει όλα: από την οικονομία και τον καταμερισμό εργασίας μέχρι την έννοια του Άλλου. Η πάλη του παλιού, που αγωνίζεται να επιβιώσει, με το καινούριο, που ακόμη διαμορφώνεται, δημιουργεί τις κρίσεις.

Ποιος είναι ο Άλλος και τι σχέση έχει με εμάς; Το ερώτημα αυτό υπονομεύει τα θεμέλια της έννοιας του Έθνους στη σημερινή εποχή. Και η υπονόμευση αυτή έχει τρομερές παρενέργειες . Από την αντίληψη της άμυνας και της ασφάλειας μέχρι τη συγκρότηση συλλογικοτήτων σε άλλη βάση από τις παραδοσιακές.

Όλα αυτά τα φαινόμενα δεν είναι εύκολα διαχειρίσημα. Οι κρατικές υποστάσεις αμφισβητούνται αλλά, όσες από αυτές δεν έχουν ισχυρή παράδοση συγκρότησής τους στη βάση των αρχών του εθνικού κράτους, αποδομούνται ευκολότερα. Στην ελληνική περίπτωση δεν υπήρξε, εκτός απο ελάχιστες φορές,, και δεν υπάρχει ούτε και σήμερα, ενιαία αντίληψη μιας κοινωνικής, πολιτικής ή πολιτιστικής πρωτοπορίας για τη διαχείριση του μέλλοντός μας.

Η συγκρότηση των πολιτικών σχηματισμών που κυβέρνησαν την Ελλάδα (ΠΑΣΟΚ ως προσφάτως, Σύριζα, τώρα), με μικρά διαλείμματα της δεξιάς παράταξης η οποία έχει παγιώσει ένα σταθερό ποσοστό από της δημιουργίας του ελληνικού κράτους, η συγκρότηση, λοιπόν, των πολιτικών σχηματισμών από αποκλίνουσες συνιστώσες δείχνει πως πολιτικές πλειοψηφίες διαμορφώνονται μόνο από τη σύγκλιση περισσοτέρων κοινωνικών ομάδων.  Ο κατακερματισμός αυτός είναι αποκαλυπτικός της κατάτμησης της ελληνικής κοινωνίας και των διαφορετικών της προσανατολισμών.

Στις ευρωπαϊκές χώρες με ισχυρότερη παράδοση στο σεβασμό της κρατικής εξουσίας (παράδοση που έχει σχέση με την ιστορική συγκρότησής τους και ορθολογικότερη διαχείρισης των κρατικών υποθέσεων), τα φαινόμενα αυτά είναι υπαρκτά αλλά, ακόμη δεν έχουν εκδηλωθεί τόσο έντονα όσο στην Ελλάδα. Ίσως διότι τα αποτελέσματα της κρίσης  ήταν λιγότερο οδυνηρά, ίσως, λόγω διαφορετικού ψυχισμού που διαμορφώθηκε από άλλες παραδόσεις και πολιτιστικές συνιστώσες.

Δεν θα αργήσουν, όμως, να φανούν και εκεί, με την ελληνική περίπτωση να δρα, εν προκειμένω, ως καταλύτης. Η εξώθηση της Ελλάδος εκτός Ευρωζώνης θα έχει και τέτοιου είδους συνέπειες. Η ανάδυση της νέας ελληνικής κυβέρνησης στην εξουσία και ο τρόπος που αναπτύσσει τις σχέσεις της με τους Ευρωπαίους εταίρους της, θα επιταχύνει αυτές τις υποσυνείδητες διεργασίες που συντελούνται στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΩΡΙΜΑΣΑΝ

Τα πράγματα έχουν ωριμάσει για μια νέα εξέγερση όπως εκείνη του Μάη του 1968. Και τότε, όπως και τώρα, η κοινωνική εξέλιξη απαιτούσε ένα νέο αξιακό σύστημα το οποίο η πολιτεία δεν το παραχωρούσε. Τα αποτέλεσμα ήταν η βίαιη διεκδίκηση και επιβολή του.  Ο Γαλλικός Μάης αμφισβήτησε και ανάγκασε σε παραίτηση, ακόμη και τον άνθρωπο που διαμόρφωσε το σύγχρονο γαλλικό κρατικό και εθνικό mentalité, το στρατηγό Σάρλ Ντε Γκώλ. Η δύναμη της κοινωνικής βούλησης είναι ισχυρότερη και από τους πιο δυνατούς στρατηγούς.

Η διαφορά του τότε με το σήμερα εντοπίζεται στο ότι τότε, τα κοινωνικά αιτήματα βασίζονταν σε μια θεωρητική επεξεργασία που είχε γίνει από διανοούμενους που άφησαν το στίγμα τους στην εξέλιξη του ευρωπαϊκού πνεύματος.  Σήμερα αυτό το είδος διανοουμένων δεν υπάρχει και τα αιτήματα τίθενται, ίσως, όχι τόσο συνειδητά αλλά διαισθητικά , από ομάδες αντιεξουσιαστών και αναρχικών και μόνον. Αμφισβητούν το σύστημα δικαίου και γενικότερα το κράτος δικαίου διεκδικώντας νομιμοποίηση και κοινωνική αποδοχή ακόμη και των βίαιων εκδηλώσεών τους για την επιτυχία του στόχου τους. Τα Μέσα Ενημέρωσης που όφειλαν να αναπαράγουν έναν δημόσιο προβληματισμό και έναν δημόσιο λόγο που θα συνέθετε αντιλήψεις και ρεύματα σκέψεις που θα βοηθούσαν την κοινωνική συνοχή και θα αναζητούσαν πολιτικές, οικονομικές και πολιτισμικές διεξόδους, αναλώνονται σε ασκήσεις γύρω από το μηδέν.

ΝΕΟ ΑΞΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Η παταγώδης αποτυχία της διακυβέρνησης της χώρας από τις αστικές δυνάμεις, διαμορφώνει προνομιακό πεδίο αποδοχής από την κοινωνία μιας μηδενιστικής αντίληψης. Όταν η πλειονότητα μιας κοινωνίας βρίσκεται κάτω από το όριο της φτώχειας και περιθωριοποιημένη, είναι ευνόητο να στρέφει το βλέμμα της προς οτιδήποτε αμφισβητεί το πολιτικό και κοινωνικό σύστημα στο οποίο ζει και την οδήγησε στην τραγική κατάσταση την οποία βιώνει.

Θα φανεί λίγο ουτοπικό αλλά δεν είναι χωρίς σημασία ότι η παραδοσιακή αντίληψη του κράτους δικαίου αμφισβητείται σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται μεταμοντέρνα  και στην οποία ο ορθολογισμός δεν είναι η έννοια που κυριαρχεί. Αντιθέτως, αναπτύσσεται μια ανορθολογική γοητεία. Οι κοινωνίες, όμως, έχουν τους δικούς της νόμους με τους οποίους διαμορφώνουν τα προτάγματά τους.

Για να γίνω πιο συγκεκριμένος, στο ελληνικό- και δυτικό, γενικότερα- νομικό σύστημα η «υπόθαλψη εγκληματία» θεωρείται ποινικό αδίκημα. Στο αξιακό σύστημα μιας ομάδας ανθρώπων με δυναμικό δημόσιο λόγο αλλά και στο αξιακό σύστημα παλαιότερων κοινωνιών, η παράδοση ή κατάδοση ανθρώπου που ζητά προστασία, έστω και αν προέβη σε ενέργεια χωρίς κοινωνική αποδοχή, ήταν κατακριτέα.

Από την άποψη αυτή μοιάζει λίγο παράταιρη και αναχρονιστική η εξέγερση του υπουργού Προστασίας του Πολίτη κ Πανούση με άρθρο του στην οποία εξεγείρονταν κατά της αντίληψης ορισμένων για την αστυνομία και την έκδοση από τους ίδιους πιστοποιητικών αριστεροφροσύνης. Ο υπουργός τους χαρακτήριζε «ανθρώπους χωρίς πρόσωπο» και μιλούσε για “αριστερά του τίποτε.”

Από τέτοιες συμπεριφορές έχουν υποφέρει πολλοί στο χώρο της αριστεράς. Το φαινόμενο δεν είναι σημερινό και καλά έκανε ο υπουργός και αντέδρασε. Λίγο καθυστερημένη, όμως, ήταν η αντίδρασή του.

Η άσκηση κυβερνητικής πολιτικής, η κυβερνώσα αριστερά, όπως, γράφει και ο ίδιος, είναι πολύ διαφορετική από την αντιπολίτευση. Και ότι έσπειρες, ως αντιπολίτευση, θα το θερίσεις.

Η κυβέρνηση του Σύριζα, θα οδηγείται από τώρα και στο εξής σε ολοένα και πιο έντονη αντιπαράθεση με τα κινήματα τα οποία υποστήριζε. Και, βεβαίως, με τις εσωκομματικές τάσεις που τα εξέφραζαν.

ΤΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ

Υποχώρηση Μαρξισμού- Άνοδος Αναρχισμού

Η αντιπαράθεση Μαρξισμού και Αναρχισμού είναι παλιά και χρονολογείται από την εποχή της σύγκρουσης του Μάρξ με τον Προυντόν  («Αθλιότητα της Φιλοσοφίας» , 1847) και, κυρίως, αργότερα, με τον Μπακούνιν, στην Πρώτη Διεθνή.

Ο μαρξισμός δέχθηκε καίριο πλήγμα με την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης αλλά, και ένα δεύτερο, με την κρίση των αξιών της νεωτερικότητας. Γνήσιο τέκνο του ορθολογισμού, ο μαρξισμός δεν μπόρεσε να αντέξει σε μια μετανεωτερική εποχή κατά την οποία κυριαρχεί ο ανορθολογισμός και το τυχαίο, αντιλήψεις που προσιδιάζουν περισσότερο στον αναρχισμό.

Οι μαρξιστές διανοούμενοι έχουν σχεδόν εκλείψει διότι οι κοινωνίες έγιναν περισσότερο σύνθετες και χρειάζονται και νέα εργαλεία ανάλυσης πέραν αυτών που παρέχει ο μαρξισμός. Θα ήταν, ωστόσο, τραγικό λάθος να υποστηριχθεί πως ως θεωρητική βάση έχει ξεπερασθεί.

Δεν είναι απλή σύμπτωση ότι ο αναρχισμός σημείωσε τη μεγαλύτερή του επιτυχία στις μη βιομηχανικές κοινωνίες της νότιας και της ανατολικής Ευρώπης .

Η ιστορία των ιδεών δείχνει καθαρά ότι  οι περιοχές της Κεντρικής Ευρώπης που είχαν επηρεαστεί από τη διαλεχτική του Χέγκελ, αντιστέκονταν περισσότερο στις μη διαλεχτικές μορφές του αναρχισμού.

Είναι φανερό ότι ο αναρχισμός ανταποκρινόταν λιγότερο στις απαιτήσεις για οργάνωση μιας σύνθετης βιομηχανικής κοινωνίας με ένα σχετικά άθικτο κράτος και μ΄ένα βιομηχανικό και γραφειοκρατικό εποικοδόμημα, παρά ο μαρξισμός ο οποίος αποδεχόταν την καπιταλιστική κοινωνία ως αναγκαία μεταβατική φάση και προσάρμοζε ανάλογα τη συμπεριφορά του.

Αγανακτισμένοι: η κοινή μήτρα των κινημάτων που αναπτύχθηκαν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα είναι οι αγανακτισμένοι (Indignados),  όρος εισαγόμενος από τους Ισπανούς διαδηλωτές.

Ένα πολυσύνθετο μίγμα ανθρώπων κάθε κοινωνικής προέλευσης και πολιτικής τοποθέτησης, αποτέλεσε τον πρώτο πυρήνα της Ελληνικής αντίδρασης κατά των μνημονίων.

Αναρχικοί και Αντιεξουσιαστές: ήταν αυτοί που επιχείρησαν να χειραγωγήσουν το κίνημα των αγανακτισμένων, προκαλώντας την οργή ορισμένων και την αδρανοποίησή τους. Αναρχικές και αντιεξουσιαστικές ομάδες συνεχίζουν τις προσπάθειές τους και πορεύονται σε μια καχύποπτη σχέση με το Συριζα, σχέση η οποία διαρρηγνύεται. Είναι αυτοί που δίνουν τον τόνο στις διαδηλώσεις με τη βιαιότητα της συμπεριφοράς τους. «Πιστεύω» τους: σπάω για να προσέξουν αυτό που θέλω να πω. Το φάσμα τους είναι ευρύ. Εκτείνεται από την ειρηνική, παθητική διαμαρτυρία μέχρι το αντάρτικο πόλης.

Σκουριές: Κίνημα που διαμορφώθηκε στη βάση της αντίθεσης προς την εξόρυξη χρυσού στην περιοχή Σκουριές της Χαλκιδικής. Επέδειξε δυναμισμό και είναι αποφασισμένο να συνεχίσει την προσπάθειά του. Νοιώθει προδομένο από το Συριζα καθώς βλέπει πως η κυρίαρχη τάση του κυβερνώντος κόμματος δεν φαίνεται διατεθειμένη να ικανοποιήσει το βασικό του αίτημα, να σταματήσουν εντελώς οι εξορυκτικές εργασίες που γίνονται στην περιοχή.

ΕΡΤ: το κίνημα της ΕΡΤ απέκτησε μια απρόβλεπτη δυναμική. Συγκροτήθηκε από εργαζομένους διαφόρων πολιτικών τάσεων που συνέκλιναν στο αίτημα της επαναλειτουργίας της αλλά με αλλαγή της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας.  Ομάδες του Συριζα, αντιεξουσιαστές, αυτόνομοι, αναρχικοί αλλά και εργαζόμενοι χωρίς κομματική ή ιδεολογική τοποθέτηση, διατήρησαν το αίτημα ζωντανό αλλά, τώρα, μετά την εκλογή του Συριζα και την διαφαινόμενη επαναλειτουργία της κρατικής ραδιοτηλεόρασης, δεν φαίνονται ικανοποιημένοι.

Η αντίληψη μιας ισχυρής ομάδας εργαζομένων της ΕΡΤ για αυτοδιαχείρισή της προβάλλεται σε μια στιγμή που μπορεί να γίνει κοινωνικά αποδεκτή και στο γενικότερο πλαίσιο που διαμορφώνεται δεν θεωρείται- και δεν είναι- παράλογη. Η κρίσιμη μάζα των ανθρώπων που πρεσβεύουν μια τέτοια αντίληψη και οι κοινωνικές δυνάμεις με τις οποίες συνεργάστηκαν και τους υποστηρίζουν, κάνει το ενδεχόμενο αυτό πολύ πιθανό. Η κρατική εξουσία θα απολέσει, έτσι, έναν ιδεολογικό μηχανισμό αναπαραγωγής της ιδεολογίας της. Και τέτοιους μηχανισμούς τους έχει ανάγκη και το κράτος και η πολιτική και κοινωνική ομάδα που το διακονεί. Οι ομάδες του Συριζα διαχωρίστηκαν από τις υπόλοιπες που έχουν πιο ριζοσπαστικό προσανατολισμό και ζητούν την αυτοδιαχείριση του κρατικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα. Αίτημα ισχυρό, που σε καιρούς κρίσης βρίσκει απήχηση σε μεγάλα τμήματα της κοινής γνώμης. Ανεξαρτήτως του πως θα εξελιχθεί το θέμα σε επίπεδο επαναλειτουργίας και εργασίας, η τάση αυτή των εργαζομένων έχει ομογενοποιηθεί οργανωτικά και, ίσως, ιδεολογικά και θα επαναφέρει, όποτε κρίνει απαραίτητο, το θέμα της αυτοδιαχείρισης στην ημερήσια διάταξη. Διαμορφώθηκε μια κουλτούρα στον εργασιακό χώρο που δεν αποκλείει την επανακατάληψη των εγκαταστάσεων, αν κριθεί απαραίτητο. Μια σειρά άλλων προβλημάτων, κυρίως, σε ότι αφορά τη μορφή επαναλειτουργίας της κρατικής ραδιοτηλεόρασης, δεν αποκλείεται να ρευστοποιήσουν τις αναμενόμενες εξελίξεις.

Κίνημα της δραχμής: καθώς τα πράγματα δυσκολεύουν και δεν διαφαίνεται λύση στο πρόβλημα του χρέους και της εξόδου από την κρίση, το κίνημα της δραχμής θα μπορούσε να αποκτήσει μαζικότερο, από το σημερινό, χαρακτήρα. Σε θεωρητικό επίπεδο είναι επεξεργασμένο από τον κ. Λαπαβίτσα, πρωτίστως, και από την κ. Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη και Νίκο Ιγγλέση, δευτερευόντως. Ως τάση είναι υπαρκτή και στο Συριζα.

Κίνημα Ποντίων: υπάρχει μια δραστήρια κινητοποίηση των Ποντίων οι οποίοι έχουν περάσει την παιδική ηλικία του κινήματός τους (αναπαραγωγή της παράδοσης) και ετοιμάζονται να εισέλθουν στη δεύτερη. Τα χαρακτηριστικά αυτής της δεύτερης  περιόδου για να διαμορφωθούν χρειάζονται  μιας νέα γενιά ποντιακής διανόησης η οποία έχει τη δυνατότητα έκφρασης από χώρους όπως η ιστοσελίδα www.pontos-news.gr. Οι οιωνοί είναι καλοί.

Η διαφοροποίηση των Πομάκων: δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη η σταδιακή διαφοροποίηση των Πομάκων από την κυριαρχία της ιδεολογίας του τουρκισμού στη Θράκη και η διαμόρφωση εθνικής τους συνείδησης.

Κίνημα ΠΑΟΚ: οι οπαδοί του ΠΑΟΚ ήσαν οι πρώτοι που, περιορισμένοι, βεβαίως, στον ποδοσφαιρικό και αθλητικό χώρο, έθεσαν θέμα σχέσεων κέντρου- περιφέρειας. Το πρόβλημα αυτό είναι οξύ και οι προϋποθέσεις ανάπτυξής του υπάρχουν. Δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο επίσης ότι έχουν αναπτυχθεί κινήσεις και από άλλες ποδοσφαιρικές ομάδες που θέτουν το θέμα των σχέσεων οπαδών- ομάδων- πολιτείας. Το σχήμα που υπάρχει σήμερα δεν λειτουργεί.

Κίνημα ΚΘΒΕ: απο τα πρώτα θύματα κάθε κρίσης είναι ο πολιτισμός. Οι εργαζόμενοι του ΚΘΒΕ, απλήρωτοι ή κακοπληρωμένοι για πολύν καιρό, διαχειρίστηκαν, και διαχειρίζονται, με αρκετή ευελιξία το σύνθετο θέμα της εργασίας τους και της θεατρικής παραγωγής. Μια ιδιόμορφη και ενδιαφέρουσα ως σχήμα, σχέση διοίκησης που ορίζεται απο την κυβέρνηση και δραστηριοποίησης των ίδιων έχει φέρει κάποια αποτελέσματα. Αλλά, όπως και στην περίπτωση της ΕΡΤ3 αντιμετωπίζουν το φάσμα να γίνουν παράρτημα του αντίστοιχου φορέα της Αθήνας.

Bullying, ερωτικά και σεξουαλικά κινήματα, αλλοτρίωση, αναζήτηση νοήματος είναι αιτήματα που, επίσης αναδύονται και απαιτούν λύσεις.

Οι προϋποθέσεις, λοιπόν, υπάρχουν για μια νέα εξέγερση στην αρχή σε ελληνικό και στη συνέχεια σε ευρωπαϊκό επίπεδο για ένα νέο «Μάη του ‘68». Η Ελλάδα είναι το κοινωνικό και πολιτικό εργαστήριο γι΄αυτή την εξέγερση η οποία θα παράγει νέο πολιτικό υποκείμενο και ένα νέο αξιακό σύστημα. Καλύτερο ή χειρότερο από το προηγούμενο, δεν είναι ακόμη σαφές αλλά, σίγουρα πιο λειτουργικό αφού θα εκτονώσει τις πιέσεις.

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός7 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις7 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή