Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Στην αρχή του άδοξου τέλους ενός οράματος

Δημοσιεύτηκε στις

του Ανδρέα Πενταρά*

Σήμερα, 16 χρόνια μετά, ανήμποροι να αντιδράσουμε απέναντι στη νέα εισβολή και κατοχή από την Τουρκία τού μεγαλύτερου μέρους της ΑΟΖ της ΚΔ, αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε ότι βρισκόμαστε στην αρχή του άδοξου τέλους ενός οράματος που αποσκοπούσε στην εκμετάλλευση του φυσικού αερίου στην ΑΟΖ της ΚΔ

Μια από τις «παράπλευρες» συνέπειες της πανδημίας του κορωνοϊού, που πιθανόν μελλοντικά να αποδειχθεί ως η σημαντικότερη, είναι η αναδιάταξη του γεωπολιτικού συστήματος τόσο σε παγκόσμιο επίπεδο, όσο και σε περιφερειακό. Αυτή η συνέπεια ήταν αναμενόμενη, αφού η πανδημία στο στρατηγικό πλαίσιο αντιμετωπίζεται ως θέμα ασφάλειας ή πιο απλουστευμένα ως ένα βιολογικό όπλο μαζικής καταστροφής, από εκείνα που ενδεχομένως κάποιες δυνάμεις διαθέτουν στα οπλοστάσιά τους, παρά τις απαγορεύσεις που προβλέπονται από το Διεθνές Δίκαιο. Η μόνη διαφορά από τα βιολογικά όπλα είναι ότι ο κορωνοϊός εκδηλώθηκε ως μια ασύμμετρη απειλή εναντίον ολόκληρης της ανθρωπότητας και όχι ως μια απειλή προερχόμενη από κάποια κρατική οντότητα με στόχο συγκεκριμένα εχθρικά κράτη ή συνασπισμούς κρατών.

Σε περιφερειακό επίπεδο και δη στην Ανατολική Μεσόγειο, τα πρώτα σημάδια των επιπτώσεων του κορωνοϊού στη γεωπολιτική σφαίρα έγιναν φανερά, αφενός με την αναβολή μέχρι το τέλος του 2021 των ερευνητικών γεωτρήσεων από τις εταιρείες στις οποίες η Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) ανέθεσε τις έρευνες και την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου και αφετέρου από την Τουρκία, η οποία, εκμεταλλευόμενη το γεγονός αυτό, έσπευσε να αποστείλει το γεωτρύπανο «Γιαβούζ» για έρευνες στο οικόπεδο 6, στο οποίο, ας σημειωθεί, διενήργησε ερευνητική γεώτρηση στο παρελθόν με πολύ αισιόδοξα αποτελέσματα η γαλλική εταιρεία ΤΟTAL και επρόκειτο στην παρούσα περίοδο να διενεργηθεί και επιβεβαιωτική γεώτρηση.

Η ενέργεια αυτή της Τουρκίας μεσούσης της πανδημίας του κορωνοϊού, κατά παράβαση κάθε αρχής του Διεθνούς Δικαίου, αποδεικνύει δύο πράγματα.

Πρώτον, ότι η Τουρκία πέρα και πάνω από τα οποιαδήποτε προβλήματα αντιμετωπίζει η ίδια (πανδημίας, οικονομικά, πολιτικά κ.λπ) θέτει τις στρατηγικές της επιδιώξεις σε πρώτη προτεραιότητα, την υλοποίηση των οποίων συνεχίζει απρόσκοπτα και, δεύτερον, φαίνεται ότι και μετά τις κυρώσεις που η ΕΕ επέβαλε στην Τουρκία τους προηγούμενους μήνες σε μια προσπάθεια να πεισθεί να σεβαστεί το Διεθνές Δίκαιο στη Κυπριακή ΑΟΖ, η τελευταία συνεχίζει απτόητη τις παράνομες ενέργειές της, γνωρίζοντας πλέον ότι καμιά προσπάθεια της διεθνούς κοινότητας δεν είναι ικανή να την σταματήσει. Αυτό σημαίνει ότι, για τα επόμενα δύο χρόνια περίπου, η Τουρκία θα παίζει στην Ανατολική Μεσόγειο κυριολεκτικά «εν ου παικτοίς». Με λίγα λόγια, η Τουρκία θα διενεργεί γεωτρήσεις σε οποιοδήποτε οικόπεδο της ΚΔ αποφασίσει. Με δεδομένο δε ότι σήμερα διαθέτει τρία γεωτρύπανα, ακόμα και τα δύο μόνο να χρησιμοποιήσει στην ανατολική Μεσόγειο, σημαίνει ότι στα επόμενα δύο χρόνια θα μπορεί να διενεργήσει το λιγότερο 4-6 γεωτρήσεις, πλέον των 6 που διενήργησε μέχρι σήμερα. Με 10-12 γεωτρήσεις στα οικόπεδα της ΚΔ, είτε σ’ αυτά που διεκδικεί η ίδια η Τουρκία είτε σ’ αυτά που διεκδικεί για λογαριασμό του ψευδοκράτους, θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι ολόκληρο το ενεργειακό πρόγραμμα της ΚΔ τίθεται πλέον υπό την αίρεση των όποιων αποφάσεων της Τουρκίας.

Το πρόβλημα, βέβαια, δεν είναι οικονομικό. Αν επρόκειτο για οικονομική ζημιά της ΚΔ από διαφυγόντα κέρδη εξαιτίας της αδυναμίας εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου στην ΑΟΖ, οι επιπτώσεις θα ήταν ασήμαντες. Η ΚΔ μπορεί να επιβιώσει και χωρίς τα έσοδα από το φυσικό αέριο, όπως επιβιώνει μέχρι σήμερα. Η μεγάλη ζημιά, η τραγικότητα θα έλεγα του ζητήματος, είναι ότι η Τουρκία εργαλειοποιεί το φυσικό αέριο, προκειμένου να επιτύχει τους διαχρονικούς επεκτατικούς της στόχους, όπως τους διατύπωσε ο Νταβούτογλου στο βιβλίο του «Στρατηγικό βάθος» από τη δεκαετία του ‘90. Δηλαδή, να θέσει υπό τον στρατηγικό της έλεγχο την ανατολική λεκάνη της Μεσογείου, περιλαμβανομένης ασφαλώς και ολόκληρης της Κύπρου. Ήδη, από το 2006, η Τουρκία κατέχει το 46% της Κυπριακής ΑΟΖ δυτικά της Κύπρου, στην οποία περιέλαβε το 30% περίπου των οικοπέδων 4, 5, 6, 7 και 1, χωρίς καμιάν αντίδραση της τότε πολιτικής ηγεσίας, ενώ από το 2011, με συμφωνία που υπέγραψε το ψευδοκράτος με την Τουρκία, το πρώτο εκχώρησε στη δεύτερη τα δικαιώματα ερευνών και εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου στα οικόπεδα που η Τουρκία διαχώρισε για λογαριασμό του ψευδοκράτους και τα οποία περιλαμβάνουν το σύνολο ή μέρος όλων των υπολοίπων οικοπέδων της ΚΔ, πλην του 10 και 11, τα οποία η Τουρκία θεωρεί ότι ανήκουν στην ΑΟΖ της Αιγύπτου.

Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι μια γεώτρηση από την Τουρκία στην Κυπριακή ΑΟΖ δεν είναι απλώς μια πράξη παραβίασης του Διεθνούς Δικαίου η οποία έχει πεπερασμένη χρονική διάρκεια, όπως π.χ. οι υπερπτήσεις στα ανατολικά νησιά του Αιγαίου, αλλά μια πράξη με συνέπειες διαρκούς ισχύος που ισοδυναμούν με κατοχή της περιοχής (οικοπέδου), είναι εύκολο να συμπεράνουμε τι είδους καθεστώς θα ισχύει στη Κυπριακή ΑΟΖ μετά τα δύο χρόνια ανενόχλητης δραστηριότητας της Τουρκίας.

Και βέβαια θα ήταν λάθος να θεωρήσουμε την επιδημία του κορωνοϊού ως την αιτία της όποιας δυσμενούς εξέλιξης στο ενεργειακό πρόγραμμα της ΚΔ. Απλώς, η Τουρκία εκμεταλλεύτηκε την αναβολή των ερευνών από τις εταιρείες ως συνέπεια του κορωνοϊού, προκειμένου να επισπεύσει τις παράνομες δραστηριότητές της μέσα σε συνθήκες ευνοϊκές για τους στρατηγικούς της σχεδιασμούς.

Οι πιο πάνω δυσάρεστες εκτιμήσεις, που ειλικρινά ευχόμαστε να παραμείνουν μόνο εκτιμήσεις, δεν είναι τωρινές. Από το 2004, όταν η Βουλή ψήφισε τον νόμο περί ερευνών και εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου, μέσα από σειρά άρθρων που δημοσιεύθηκαν στον κυπριακό και στον ελληνικό Τύπο, διατυπώσαμε την άποψη ότι η Κύπρος, χωρίς τη δημιουργία ισχυρής αποτροπής (στρατιωτική ισχύς, συμμαχίες με γειτονικά κράτη, αναβίωση του Δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου, ισχυρή διπλωματία και καλή οικονομία), ήταν αδύνατο να υλοποιήσει το πρόγραμμα εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου (Τα άρθρα αυτά περιλαμβάνονται στο βιβλίο μου «Λανθασμένες επιλογές στην άμυνα και ασφάλεια της Κύπρου», εκδ. Επιφανείου, 2012). Η εκτίμηση αυτή δεν ήταν προφητεία. Ήταν αποτέλεσμα μιας ρεαλιστικής μελέτης των ευρύτερων επιδιώξεων της Τουρκίας στην περιοχή, όπως επανειλημμένα είχαν διατυπωθεί από την τουρκική ηγεσία και ιδιαίτερα της συμπεριφοράς που επέδειξε απέναντι στην Ελλάδα, όταν η τελευταία από το 1973 προσπαθούσε να εκμεταλλευθεί το πετρέλαιο στη δική της υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο. Η Τουρκία τότε, αντιδρώντας τόσο σε διπλωματικό όσο και σε στρατιωτικό επίπεδο και εκμεταλλευόμενη άστοχους χειρισμούς της ελληνικής διπλωματίας (πρωτόκολλο της Βέρνης 1976 ως συνέπεια προσφυγής της Ελλάδας στον ΟΗΕ), κατόρθωσε να αποστερήσει την τελευταία από το δικαίωμα ερευνών και γεωτρήσεων σε όλο το Αιγαίο, μέχρις ότου οι δύο χώρες επιλύσουν μέσω συνομιλιών το ζήτημα διαχωρισμού της υφαλοκρηπίδας. Οι συνομιλίες αυτές συνεχίζονται μέχρι σήμερα χωρίς αποτέλεσμα, λόγω των παράλογων απαιτήσεων της Τουρκίας, η οποία όμως με τον τρόπο αυτό πέτυχε μια στρατηγική νίκη απέναντι στην Ελλάδα, η οποία, δεσμευόμενη από το πρωτόκολλο της Βέρνης, δεν μπορεί ούτε στα χωρικά της ύδατα να διενεργήσει έρευνες στο Αιγαίο.

Αυτή η συμπεριφορά της Τουρκίας θα έπρεπε να προβληματίσει τους αρμόδιους στην Κύπρο όταν αποφάσιζαν εν μιά νυκτί, χωρίς καμιάν απολύτως εξειδικευμένη μελέτη τόσο για τα θέματα ασφάλειας όσο και για άλλα συναφή θέματα, να προχωρήσουν σ’ αυτό το μεγάλο εγχείρημα. Σήμερα, 16 χρόνια μετά, ανήμποροι να αντιδράσουμε απέναντι στη νέα εισβολή και κατοχή από την Τουρκία του μεγαλύτερου μέρους της ΑΟΖ της ΚΔ, αρχίζουμε να συνειδητοποιούμε ότι βρισκόμαστε στην αρχή του άδοξου τέλους ενός οράματος που αποσκοπούσε στην εκμετάλλευση του φυσικού αερίου στην ΑΟΖ της ΚΔ. Ένα μεγαλεπήβολο σχέδιο, που αν γινόταν με τις σωστές προϋποθέσεις και ιδιαίτερα με την προβολή από το κράτος μιας αποτρεπτικής ισχύος, η οποία θα διασφάλιζε την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου μέσα σε συνθήκες ασφάλειας και ειρήνης, θα άλλαζε ευνοϊκά τα δεδομένα όχι μόνο της Κύπρου αλλά και της ευρύτερης περιοχής και θα συνέβαλλε σε μια σωστή και δημοκρατική λύση του κυπριακού προβλήματος. Επί του θέματος, όμως, θα επανέλθουμε.

*Αντιστράτηγος ε.α.

ΠΗΓΗ: Σημερινή

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Ένοπλος Αζέρος πέρασε στην Αρμενία και πυροβόλησε μητέρα μπροστά στα παιδιά της! Σε πόλη αδελφοποιημένη με τη Νέα Σμύρνη το περιστατικό

Απαγγέλθηκαν συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.

Δημοσιεύτηκε

στις

Αρμενικό δικαστήριο διέταξε την προφυλάκιση, για διάστημα δύο μηνών, του Αζέρου στρατιωτικού Νασίμ Ογλού Ραχίμ Μουσάγιεβ, ο οποίος κατηγορείται ότι πέρασε παράνομα στην Αρμενία και πυροβόλησε μια γυναίκα μέσα στο σπίτι της, στον οικισμό Σάκι της επαρχίας Σιουνίκ. Η πόλη απέχει 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα και 3 χιλιόμετρα από την πόλη Σισιάν που είναι πόλη αδελφοποιημένη με την Νέα Σμύρνη.

Σε βάρος του Μουσάγιεβ έχουν απαγγελθεί συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.

Δύο από τις κατηγορίες προστέθηκαν την Παρασκευή. Αρχικά, η Γενική Εισαγγελία είχε ανακοινώσει κατηγορίες για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης με τη χρήση όπλου, παράνομη κατοχή πυροβόλου όπλου και παραβίαση του απαραβίαστου της κατοικίας. Η παράνομη διέλευση των συνόρων δεν περιλαμβανόταν αρχικά, παρά το γεγονός ότι το ίδιο το Αζερμπαϊτζάν είχε επιβεβαιώσει πως ο στρατιωτικός είχε περάσει στην Αρμενία.

Την Παρασκευή οι εισαγγελικές αρχές ξεκίνησαν ξεχωριστή ποινική διαδικασία για την παράνομη διέλευση των συνόρων και το λαθρεμπόριο όπλων, η οποία στη συνέχεια συγχωνεύθηκε με την κύρια υπόθεση.

Σύμφωνα με τις αρμενικές αρχές, ο Μουσάγιεβ πέρασε παράνομα τα σύνορα και εισήλθε σε κατοικία στον οικισμό Σάκι την Πέμπτη 1η Οκτωβρίου. Όταν έγινε αντιληπτός, άνοιξε πυρ. Η 39χρονη ιδιοκτήτρια του σπιτιού τραυματίστηκε από σφαίρα στο πόδι, μπροστά στα τρία παιδιά της. Η γυναίκα διακομίστηκε αρχικά στο Ιατρικό Κέντρο Σισιάν και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Γερεβάν. Η κατάστασή της είναι σταθερή και η ζωή της δεν διατρέχει κίνδυνο.

Κατά τη διάρκεια του περιστατικού τραυματίστηκαν επίσης δύο από τα παιδιά της. Σύμφωνα με το Armenpress, πρόκειται για ένα 15χρονο παιδί, το οποίο υπέστη κάταγμα στον δεξιό καρπό, και ένα 12χρονο, που υπέστη κάκωση μαλακών μορίων. Η κατάσταση της υγείας τους χαρακτηρίζεται ικανοποιητική, ενώ τα παιδιά έλαβαν ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη.

Μετά το περιστατικό, ο Μουσάγιεβ διέφυγε από το σπίτι. Εντοπίστηκε αργότερα σε άλλη διεύθυνση στον ίδιο οικισμό και συνελήφθη. Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, όταν εντοπίστηκε δεν φορούσε στρατιωτική στολή. Οι αστυνομικοί ακολούθησαν ίχνη αίματος που είχε αφήσει πίσω του, καθώς και ο ίδιος είχε τραυματιστεί. Μετά τη σύλληψή του μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο υπό αστυνομική φρουρά.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το περιστατικό σημειώθηκε μόλις δύο ημέρες μετά την επίσημη ενημέρωση της αρμενικής πλευράς από την Υπηρεσία Κρατικής Ασφάλειας του Αζερμπαϊτζάν. Στις 29 Σεπτεμβρίου, το Μπακού είχε ενημερώσει την Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας της Αρμενίας ότι ένας στρατιώτης είχε εγκαταλείψει τη μονάδα του υπό άγνωστες συνθήκες και ότι δεν μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να είχε περάσει στην Αρμενία.

Μετά την ενημέρωση αυτή, αρμενικές και αζερικές υπηρεσίες ξεκίνησαν επιχειρήσεις για τον εντοπισμό του. Ωστόσο, ο Μουσάγιεβ κατάφερε να φτάσει σε κατοικημένη περιοχή του Σιουνίκ και να εισέλθει σε σπίτι, όπου άνοιξε πυρ εναντίον μιας οικογένειας.

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ερωτήματα για το πώς ένας ένοπλος στρατιωτικός, για την παρουσία του οποίου είχε ήδη ενημερωθεί το Γερεβάν, κατάφερε να φτάσει μέχρι κατοικημένη περιοχή χωρίς να εντοπιστεί. Παραμένει επίσης άγνωστο εάν οι κάτοικοι του Σάκι και των γειτονικών κοινοτήτων είχαν ενημερωθεί για την πιθανή παρουσία ένοπλου Αζέρου στρατιωτικού στην περιοχή.

Η υπόθεση έχει προκαλέσει αντιδράσεις στην Αρμενία. Την Παρασκευή, η νεολαία της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (ARF) πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το κτίριο της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας στο Γερεβάν. Οι διαδηλωτές ζήτησαν να μην παραδοθεί ο Μουσάγιεβ στο Αζερμπαϊτζάν χωρίς όρους και προϋποθέσεις και να εξεταστεί το ενδεχόμενο ανταλλαγής του με Αρμένιους που κρατούνται στο Αζερμπαϊτζάν.

Η Γενική Εισαγγελία του Αζερμπαϊτζάν ανακοίνωσε το βράδυ της Πέμπτης ότι ξεκίνησε δική της ποινική έρευνα σχετικά με την παράνομη είσοδο του στρατιωτικού στην Αρμενία. Το υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν, ωστόσο, δεν έχει μέχρι στιγμής προβεί σε επίσημη δήλωση για την υπόθεση.

Το περιστατικό θυμίζει ανάλογη υπόθεση που σημειώθηκε στο Σιουνίκ τον Απρίλιο του 2023, όταν δύο Αζέροι στρατιωτικοί εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και πέρασαν στην Αρμενία. Ο ένας, ο Χουσεΐν Αχούντοφ, καταδικάστηκε αργότερα σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία Αρμένιου φρουρού ασφαλείας, ενώ ο δεύτερος καταδικάστηκε σε 11 χρόνια φυλάκισης. Τον Δεκέμβριο του 2023, και οι δύο επέστρεψαν στο Αζερμπαϊτζάν στο πλαίσιο ανταλλαγής κρατουμένων, κατά την οποία το Μπακού απελευθέρωσε 32 Αρμένιους κρατουμένους.

Πηγή: Εφημερίδα Αζάτ Ορ

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Ο Αλίγιεφ αποκαλεί τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας και του Αρτσάχ «εγκληματίες πολέμου» και δηλώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερο»

Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

του Αρντασές Γιαγουπιάν

Ενώ στην Αθήνα πραγματοποιούνταν η 6η Σύνοδος της Μικτής Διυπουργικής Επιτροπής Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν και το Επιχειρηματικό Συνέδριο Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν, με τη συμμετοχή του Χάρη Θεοχάρη και του Αζέρου υπουργού Ενέργειας για την διεύρυνση της διμερούς συνεργασίας, ο Αλίγιεφ την ίδια ημέρα εκφωνούσε μια ιδιαίτερα σκληρή ομιλία για την Αρμενία, μιλώντας για στρατιωτική υπεροχή «δέκα φορές μεγαλύτερη»

Σε μια ακόμη επιθετική και αποκαλυπτική ομιλία του, στις 2 Οκτωβρίου στο Μπακού, ο Ιλχάμ Αλίγιεφ αποκάλεσε συλλήβδην τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας «εγκληματίες πολέμου» και δήλωσε ότι «πρέπει να εκτίσουν τις ποινές τους», χωρίς να αναφέρει συγκεκριμένες δικαστικές καταδίκες ή να εξετάζει ατομικές ευθύνες.

Παράλληλα, παρουσίασε τον πόλεμο του 2020 και την επίθεση του Αζερμπαϊτζάν στο Αρτσάχ τον Σεπτέμβριο του 2023 ως «στρατιωτικές νίκες» και ως αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας του. Ωστόσο, στην ίδια ομιλία παραδέχθηκε ότι το Μπακού πραγματοποίησε ενδιάμεσες στρατιωτικές επιχειρήσεις προκειμένου να αλλάξει τις συνθήκες επί του πεδίου και να προετοιμάσει την τελική επίθεση του 2023.

Η επίθεση της 19ης Σεπτεμβρίου 2023, μετά από εννέα μήνες αποκλεισμού του Αρτσάχ, κατέληξε στην κατάλυση της de facto αρμενικής διοίκησης και στη μαζική εκτόπιση του αρμενικού πληθυσμού. Ο Αλίγιεφ εξακολουθεί να την αποκαλεί «αντιτρομοκρατική επιχείρηση» και να πανηγυρίζει την έκβασή της.

Την ίδια στιγμή, ενώ δηλώνει ότι «δεν υπάρχει πλέον σύγκρουση» και ότι υπάρχει ειρήνη στα σύνορα, ανακοινώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει «πάντα να είναι δέκα φορές ισχυρότερο» από την Αρμενία. Περίπου 9 δισεκατομμύρια μανάτ, σύμφωνα με τον ίδιο, θα κατευθυνθούν σε ζητήματα άμυνας και ασφάλειας.

Ο Αλίγιεφ δεν περιορίστηκε στην αναφορά του παρελθόντος. Καθιέρωσε ουσιαστικά την 8η Νοεμβρίου 2020 και την 20ή Σεπτεμβρίου 2023 ως δύο κεντρικές ημερομηνίες της κρατικής αφήγησης του Αζερμπαϊτζάν. Την πρώτη ως «ημέρα νίκης» του πολέμου των 44 ημερών και τη δεύτερη ως την ημέρα κατά την οποία, σύμφωνα με την επίσημη αζερική αφήγηση, αποκαταστάθηκε πλήρως η κυριαρχία του Μπακού στο Αρτσάχ. Και ενώ μιλά για ειρήνη, ο ίδιος ο Αλίγιεφ δηλώνει ότι η χώρα του πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερη» από την Αρμενία και αφήνει να εννοηθεί ότι, αν το Αζερμπαϊτζάν δεν είχε «σταματήσει εγκαίρως», μια τρίτη Αψίδα του Θριάμβου θα μπορούσε να βρίσκεται σήμερα στο κέντρο του Γερεβάν. Πρόκειται για μια ευθεία υπενθύμιση ότι, πίσω από τη σημερινή ρητορική περί ειρήνης, το Μπακού εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται τη στρατιωτική ισχύ και την επιβολή ως βασικά εργαλεία της πολιτικής του. Παράλληλα, κατηγόρησε τους Αρμενίους για «αχαριστία» και υποστήριξε ότι «μας μαχαίρωσαν πισώπλατα», επαναφέροντας γνωστά μοτίβα της τουρκοαζερικής ρητορικής περί αρμενικής «προδοσίας».

Οι δηλώσεις αυτές αποκαλύπτουν μια σοβαρή αντίφαση. Από τη μία πλευρά το Μπακού μιλά για ειρήνη, εμπόριο και τέλος της σύγκρουσης και από την άλλη, ο πρόεδρός του μιλά για μόνιμη στρατιωτική υπεροχή, χαρακτηρίζει ολόκληρες πολιτικές ηγεσίες «εγκληματίες πολέμου» και αφήνει ανοιχτές απειλητικές αναφορές ακόμη και για το Γερεβάν.

Η ειρήνη δεν οικοδομείται με το «να είμαστε δέκα φορές ισχυρότεροι», ούτε με απειλές, ιστορικούς συμψηφισμούς και συλλογικές κατηγορίες. Και ασφαλώς δεν οικοδομείται όταν η στρατιωτική κατάκτηση μιας περιοχής και η εκδίωξη του γηγενούς πληθυσμού παρουσιάζονται ως λόγος εθνικής υπερηφάνειας.

Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.

Η πραγματική ειρήνη δεν χρειάζεται δέκα φορές περισσότερα όπλα. Χρειάζεται σεβασμό, αυτοσυγκράτηση, δικαιοσύνη και κυρίως εγκατάλειψη της λογικής ότι ο ισχυρότερος έχει πάντα δίκιο.

Και η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι συμμέτοχη σε αυτή την λογική.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Οι πρέσβεις των χωρών της ΕΕ στο Σουνίκ της Αρμενίας

Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.

Δημοσιεύτηκε

στις

   Από την Αρμενική εφημερίδα Αζάτ Ορ

Οι πρέσβεις των κρατών μελών της ΕΕ με τον πρέσβη της ΕΕ στη Αρμενία Βασίλη Μαραγκό συνόψισαν τα αποτελέσματα του έργου που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Βιώσιμο Σουνίκ — Ομάδα της Ευρώπης» και συζήτησαν τις μελλοντικές προτεραιότητες της διοίκησης της περιφέρειας Σουνίκ.

Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.

Ήταν ιδιαίτερα πολύτιμο να ακούσουμε την άποψη της περιφερειακής διοίκησης σχετικά με αυτό το θέμα», σημείωσε η πρέσβης της Ολλανδίας Μαρίκε ΜονρόιΒίντερ.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τα μέλη της αντιπροσωπείας επισκέφθηκαν γαλακτοκομείο στο Καπάν, ενημερώθηκαν για τις εργασίες βελτίωσης της πρόσβασης σε πόσιμο νερό στο Λεχβάζ και επισκέφθηκαν την εταιρεία MeghriFruits.

Με την υποστήριξη του οργανισμού «Ομάδα Ευρώπη», η εταιρεία MeghriFruits επέκτεινε την παραγωγή της, δημιούργησε νέες θέσεις εργασίας και εισήλθε σε νέες εξαγωγικές αγορές.

 

Διαβάστε τα υπόλοιπα άρθρα της εφημερίδας στο PDF

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Συμπτώματα Παρακμής…

Η Τουρκία διεκδικεί ξανά πρόσβαση στη δυτική αμυντική αγορά, ενώ η Ελλάδα καλείται να μετατρέψει τους εξοπλισμούς και τις συμμαχίες...

Αναλύσεις4 ώρες πριν

Επιπτώσεις συνεχών παρατάσεων επαναφοράς ελέγχου εσωτερικών συνόρων στη λειτουργία του Σένγκεν

Οι διαδοχικές παρατάσεις των γερμανικών συνοριακών ελέγχων δοκιμάζουν στην πράξη την ελεύθερη κυκλοφορία στον χώρο Σένγκεν. Με το Βερολίνο να...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Παρουσίαση του βιβλίου «Στέλιος Καζαντζίδης: Δεν με σβήνει κανένας» στη Βέροια την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στη Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου

Πολιτική9 ώρες πριν

Η αναφορά του Γεραπετρίτη στην Κύπρο μπροστά στον Ρούμπιο! “Αναγκαία η λύση επανένωσης”

Ο κ. Γεραπετρίτης υπογράμμισε ιδιαίτερα τη σημασία της Κύπρου για την περιφερειακή ασφάλεια, τονίζοντας την ανάγκη επανένωσης της νήσου με...

Δημοφιλή