Διεθνή
Ο Ερντογάν θα στεφθεί «αυταρχικός σουλτάνος»
Ο Σόνερ Σαγκαπτάι είναι επικεφαλής του Turkey Research Program στο Washington Institute και συγγραφέας, μεταξύ άλλων, του βιβλίου «Erdogan’s Empire» (επάνω δεξιά), που θα κυκλοφορήσει στα ελληνικά από τις εκδόσεις Σιδέρη.
Ο Σόνερ Σαγκαπτάι, συγγραφέας βιβλίων για τον Ερντογάν, είναι επικεφαλής του Turkey Research Program στο Washington Institute, που ειδικεύεται σε ζητήματα ασφαλείας στη Μέση Ανατολή. Τα βιβλία του κ. Σαγκαπτάι κυκλοφορούν και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Πεδίο και τις εκδόσεις Σιδέρη. Τόσο στα βιβλία του όσο και στη συνέντευξή του στην «Κ» εμφανίζεται ιδιαίτερα επικριτικός απέναντι στον Τούρκο πρόεδρο, αλλά επιχειρεί ταυτόχρονα να αποδώσει τη «μεγάλη εικόνα» και τις επιρροές της Ιστορίας στη διαμόρφωση της γεωπολιτικής.
– Πολλοί έχουν υποστηρίξει ότι οι πρωτοβουλίες του Ερντογάν μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα εναντίον του το 2016 προέρχονται από την πεποίθησή του ότι η Δύση επιδιώκει να τον απομακρύνει από την εξουσία. Εάν αυτό έχει στοιχεία αλήθειας, πού πάει η Τουρκία;
– Η σκοτεινή, αντιφιλελεύθερη πλευρά του Ερντογάν έχει υπονομεύσει τη δημοκρατία. Πού πάει η Τουρκία; Αν συνεχιστεί η σημερινή πολωτική πολιτική του Ερντογάν, η Τουρκία θα βρεθεί σε μια μόνιμη κατάσταση κρίσης, συνοδευόμενη από ένα βαθύτερο κοινωνικό σχίσμα. Εναλλακτικά, θα μπορούσε να γίνει εντελώς αυταρχικός, αναγκάζοντας τη χώρα να υποκύψει στην ισχύ του. Το τρίτο και τελευταίο σενάριο είναι μια επέκταση του δεύτερου: Δεδομένου ότι σχεδόν ο μισός πληθυσμός δεν θα δεχθεί ποτέ μια κατάσταση ασφυκτικής εξουσίας –με δεδομένα την υπόγεια «αντι-Ερντογάν» πολιτική της Ρωσίας, το πλήγμα από τον πόλεμο της Συρίας, την απειλή των τζιχαντιστών και την κουρδική βία–, η Τουρκία θα μπορούσε να διολισθήσει σε έναν φοβερό εμφύλιο πόλεμο.
Η αμφιλεγόμενη πορεία του Ερντογάν, μια πορεία που πρέπει να περάσει μέσα από την περιφερειακή αστάθεια και την απειλή της τρομοκρατίας, εκθέτει την Τουρκία σε βαθιές εντάσεις και περαιτέρω βία. Σε αυτή την περίπτωση θα στεφθεί «αυταρχικός σουλτάνος».
– Το 1923 η Τουρκία γιορτάζει 100 χρόνια ως κράτος. Ο Ερντογάν δείχνει σαν να επιδιώκει να αποδείξει ότι η θητεία του οδηγεί σε μια νέα Τουρκία. Μήπως όμως το «στρατηγικό βάθος» του Νταβούτογλου έχει μετεξελιχθεί σε «στρατηγικό οπορτουνισμό» χωρίς κανένα βάθος;
– Η πολιτική Ερντογάν – Νταβούτογλου στη Μέση Ανατολή είναι πολύ διαφορετική από εκείνη του Ατατούρκ και των διαδόχων του. Ο Ατατούρκ προσπάθησε να κάνει την Τουρκία μια μεγάλη δημοκρατία. Αντιθέτως, ένα όραμα ανασύστασης της αυτοκρατορίας είναι αυτό που διαμορφώνει την εξωτερική πολιτική της εποχής Ερντογάν. Για τον σκοπό αυτό, αναδεικνύονται οι Οθωμανοί ως πρότυπα, ενώ ο Ερντογάν εμφανίζεται να πιστεύει ότι οι πρώην Οθωμανοί υπήκοοι σε διάφορες χώρες λαχταρούν την επιστροφή του πανοθωμανισμού.
Το μοντέλο του Νταβούτογλου αποδείχθηκε ακατάλληλο για την Τουρκία. Το μέγεθος της οικονομίας, η εξάρτηση από τις άμεσες ξένες επενδύσεις, τα «ιστορικά αντισώματα», όπως τα εχθρικά συναισθήματα των γειτόνων της Τουρκίας καθώς και οι αντιστάσεις που εκδηλώνονται από το Ιράν και τη Ρωσία, έχουν υπονομεύσει τις μεγάλες φιλοδοξίες του Ερντογάν για την Τουρκία. Ομοίως, αυτό το μοντέλο δεν ήταν κατάλληλο για να υπηρετήσει τους δεσμούς της Αγκυρας με την Ευρώπη και τη Δύση. Η μεγάλη έμφαση στο Ισλάμ και στο οθωμανικό παρελθόν επιβεβαίωσε σε πολλούς από τους δυτικούς συμμάχους ότι οι βαθιά ριζωμένες αξίες και η ηθική πυξίδα της Τουρκίας δεν είναι ευθυγραμμισμένες με τη Δύση.

– Ποια είναι η πραγματική αιτία της σταδιακής επιδείνωσης των σχέσεων του Ερντογάν με την Ελλάδα και την Κύπρο;
– Η απάντηση είναι το Κυπριακό. Το Κυπριακό δεν περιπλέκει μόνο μια πιθανή συμφωνία για το φυσικό αέριο Τουρκίας – Ισραήλ, αλλά παρουσιάζει και νέες προκλήσεις για τους δεσμούς μεταξύ της Αγκυρας, της Λευκωσίας και της Αθήνας. Ο Ερντογάν θέλει να υπονομεύσει τις ελληνοκυπριακές προσπάθειες εξερεύνησης και εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων φυσικού αερίου. Εξακολουθεί να αρνείται την αναγνώριση της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (ΑΟΖ) της Λευκωσίας. Ταυτόχρονα, οι ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι γεμάτες εντάσεις.
Ολα αυτά είναι εντυπωσιακά, δεδομένου του πόσο Ελληνες και Ελληνοκύπριοι πολιτικοί καλωσόρισαν την ανέλιξη του Ερντογάν στην εξουσία όταν έγινε πρωθυπουργός της Τουρκίας το 2003. Αρχικά ο Ερντογάν επιβεβαίωσε τους Ελληνες που τον επικροτούσαν, καθώς προχώρησε την επίλυση του Κυπριακού, υποστηρίζοντας το 2004 το σχέδιο Ανάν για την επανένωση της Κύπρου ως ενός ομοσπονδιακού κράτους πριν από την 1η Μαΐου 2004, όταν η Κύπρος είχε προγραμματιστεί να ενταχθεί στην Ε.Ε.
Ωστόσο, ο Ερντογάν σοκαρίστηκε από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος της 24ης Απριλίου 2004. Το δυσεπίλυτο Κυπριακό για άλλη μια φορά δεν έφθασε σε λύση. Αν και το 65% των Τουρκοκυπρίων ψήφισε υπέρ, το 76% των Ελληνοκυπρίων αντιτάχθηκε – κυρίως εξαιτίας του Ελληνα προέδρου της Κύπρου Τάσσου Παπαδόπουλου, ο οποίος υποστήριξε το σχέδιο κατά τη διάρκεια των συνομιλιών, αλλά στη συνέχεια ξεκίνησε εκστρατεία εναντίον του στο νησί και εμφανίστηκε έντονα συγκινημένος στην τηλεόραση ζητώντας την απόρριψή του.
Το σχέδιο Ανάν απολάμβανε την υποστήριξη στην Τουρκία και είχε γίνει αποδεκτό από τους Τουρκοκυπρίους, καθώς και οι δύο θεωρούσαν ότι η αποδοχή του αύξανε τις προοπτικές ένταξής τους στην Ε.Ε. Ελπίζοντας να ωφεληθεί από τη φιλοευρωπαϊκή τάση εντός της Τουρκίας, που ήταν ένα από τα πιο ισχυρά πολιτικά ρεύματα της εποχής εκείνης, ο Ερντογάν υποστήριξε πλήρως το σχέδιο Ανάν.
Βεβαίως, για τους Ελληνοκυπρίους τα νέα ωφελήματα ήταν περιορισμένα σε σχέση με αυτά των Τουρκοκυπρίων. Ο Ελληνας πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής στην Αθήνα έδειξε χλιαρή υποστήριξη στο σχέδιο Ανάν. Οπως αναφέρθηκε, ο πρόεδρος της Κύπρου Τάσσος Παπαδόπουλος κάλεσε τους ψηφοφόρους του να απορρίψουν το σχέδιο επανένωσης. Οι Ελληνοκύπριοι, οι οποίοι ήταν έτοιμοι να ενταχθούν στην Ε.Ε. την 1η Μαΐου, ανεξάρτητα από το πώς θα ψήφιζαν στο δημοψήφισμα, είχαν ελάχιστα κίνητρα να ψηφίσουν υπέρ. Αν και η Ε.Ε. έκανε κάποιες δηλώσεις της τελευταίας στιγμής υπέρ του σχεδίου Ανάν, είχε από καιρό χάσει την επιρροή της όσον αφορά το δημοψήφισμα, αφού είχε διασφαλιστεί ότι η ένταξη των Ελληνοκυπρίων στην Ε.Ε. θα γινόταν ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.
Σύντομα, και παρόλο που ψήφισαν κατά του τερματισμού της κυπριακής σύγκρουσης, οι Ελληνοκύπριοι επετράπη να ενταχθούν στην Ε.Ε., ενώ οι Τουρκοκύπριοι που ψήφισαν για τον τερματισμό της σύγκρουσης παρέμειναν εκτός της Ενωσης. Αυτό ήταν ένα παιχνίδι που έπαιξαν καλά οι Ελληνοκύπριοι, αφού έτσι κατόρθωσαν να γίνουν οι ρυθμιστές της διαδικασίας ένταξης της Κύπρου στην Ε.Ε., κάτι που χρησιμοποίησαν στη συνέχεια προς όφελός τους – δηλαδή, να εμποδίσουν τη διαδικασία ένταξης της Αγκυρας με την υποστήριξη της Γαλλίας.
Η ευθύνη της Ευρώπης
– Εάν η Τουρκία επιδιώκει να ηγηθεί στον ευρύτερο μουσουλμανικό κόσμο, τότε η απαίτησή της να γίνει ταυτόχρονα αποδεκτή ως μια μεγάλη ευρωπαϊκή δύναμη μπορεί να θεωρηθεί ως ένα σχέδιο διάδοσης της μουσουλμανικής επιρροής στην Ευρώπη. Μπορεί η Ευρώπη να δεχθεί μια τουρκική στρατηγική που έχει τη δυνατότητα να μεταμορφώσει ριζικά την ήπειρο;
– Η Ε.Ε. έχει συμβάλει ακούσια στις δυναμικές που έχουν οδηγήσει στην κατάλυση της δημοκρατίας στην Τουρκία. Η ελπίδα ένταξης στην Ε.Ε. έγινε βασικός μοχλός της διαδικασίας εκδημοκρατισμού της Τουρκίας τη δεκαετία του ’90. Η προοπτική προσχώρησης παρείχε κίνητρο για σημαντικές φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις. Για παράδειγμα, η υπόσχεση της Ε.Ε. το 1999 για έναρξη ενταξιακών συνομιλιών εάν η Τουρκία εκπληρώσει τις πολιτικές προσδοκίες της Eνωσης οδήγησε στην εξάλειψη της θανατικής ποινής από την τουρκική νομοθεσία, καθώς και σε προσπάθειες εξάλειψης των βασανιστηρίων από τα αστυνομικά τμήματα και τις φυλακές. Ωστόσο, θα μπορούσε επίσης να υποστηρίξει κανείς ότι ο αυταρχισμός ήταν πάντα παρών στην Τουρκία και ότι οι αυταρχικές τάσεις του Ερντογάν αντικατοπτρίζουν αυτή την πραγματικότητα.
Oμως, η απρόθυμη στάση της Ε.Ε. προς την Aγκυρα ώθησε πολλούς Τούρκους να απομακρυνθούν από τις διαπραγματεύσεις. Αυτό επέτρεψε στον Ερντογάν να απορρίψει την κριτική της Ε.Ε. Εάν η Ε.Ε. επέβαλε κυρώσεις, όπως η απειλή αναστολής συνομιλιών και διακοπής των άμεσων ξένων επενδύσεων και αναπτυξιακών πόρων στην Τουρκία, κάτι που μπορεί να απειλούσε τις εκλογικές προοπτικές του Ερντογάν, τότε αυτό ίσως θα τον ανάγκαζε να μετριάσει την κλίση του στον αυταρχισμό.
Πηγή: Καθημερινή
Διεθνή
Ένοπλος Αζέρος πέρασε στην Αρμενία και πυροβόλησε μητέρα μπροστά στα παιδιά της! Σε πόλη αδελφοποιημένη με τη Νέα Σμύρνη το περιστατικό
Απαγγέλθηκαν συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.
Αρμενικό δικαστήριο διέταξε την προφυλάκιση, για διάστημα δύο μηνών, του Αζέρου στρατιωτικού Νασίμ Ογλού Ραχίμ Μουσάγιεβ, ο οποίος κατηγορείται ότι πέρασε παράνομα στην Αρμενία και πυροβόλησε μια γυναίκα μέσα στο σπίτι της, στον οικισμό Σάκι της επαρχίας Σιουνίκ. Η πόλη απέχει 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα και 3 χιλιόμετρα από την πόλη Σισιάν που είναι πόλη αδελφοποιημένη με την Νέα Σμύρνη.
Σε βάρος του Μουσάγιεβ έχουν απαγγελθεί συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.
Δύο από τις κατηγορίες προστέθηκαν την Παρασκευή. Αρχικά, η Γενική Εισαγγελία είχε ανακοινώσει κατηγορίες για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης με τη χρήση όπλου, παράνομη κατοχή πυροβόλου όπλου και παραβίαση του απαραβίαστου της κατοικίας. Η παράνομη διέλευση των συνόρων δεν περιλαμβανόταν αρχικά, παρά το γεγονός ότι το ίδιο το Αζερμπαϊτζάν είχε επιβεβαιώσει πως ο στρατιωτικός είχε περάσει στην Αρμενία.
Την Παρασκευή οι εισαγγελικές αρχές ξεκίνησαν ξεχωριστή ποινική διαδικασία για την παράνομη διέλευση των συνόρων και το λαθρεμπόριο όπλων, η οποία στη συνέχεια συγχωνεύθηκε με την κύρια υπόθεση.
Σύμφωνα με τις αρμενικές αρχές, ο Μουσάγιεβ πέρασε παράνομα τα σύνορα και εισήλθε σε κατοικία στον οικισμό Σάκι την Πέμπτη 1η Οκτωβρίου. Όταν έγινε αντιληπτός, άνοιξε πυρ. Η 39χρονη ιδιοκτήτρια του σπιτιού τραυματίστηκε από σφαίρα στο πόδι, μπροστά στα τρία παιδιά της. Η γυναίκα διακομίστηκε αρχικά στο Ιατρικό Κέντρο Σισιάν και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Γερεβάν. Η κατάστασή της είναι σταθερή και η ζωή της δεν διατρέχει κίνδυνο.
Κατά τη διάρκεια του περιστατικού τραυματίστηκαν επίσης δύο από τα παιδιά της. Σύμφωνα με το Armenpress, πρόκειται για ένα 15χρονο παιδί, το οποίο υπέστη κάταγμα στον δεξιό καρπό, και ένα 12χρονο, που υπέστη κάκωση μαλακών μορίων. Η κατάσταση της υγείας τους χαρακτηρίζεται ικανοποιητική, ενώ τα παιδιά έλαβαν ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη.
Μετά το περιστατικό, ο Μουσάγιεβ διέφυγε από το σπίτι. Εντοπίστηκε αργότερα σε άλλη διεύθυνση στον ίδιο οικισμό και συνελήφθη. Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, όταν εντοπίστηκε δεν φορούσε στρατιωτική στολή. Οι αστυνομικοί ακολούθησαν ίχνη αίματος που είχε αφήσει πίσω του, καθώς και ο ίδιος είχε τραυματιστεί. Μετά τη σύλληψή του μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο υπό αστυνομική φρουρά.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το περιστατικό σημειώθηκε μόλις δύο ημέρες μετά την επίσημη ενημέρωση της αρμενικής πλευράς από την Υπηρεσία Κρατικής Ασφάλειας του Αζερμπαϊτζάν. Στις 29 Σεπτεμβρίου, το Μπακού είχε ενημερώσει την Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας της Αρμενίας ότι ένας στρατιώτης είχε εγκαταλείψει τη μονάδα του υπό άγνωστες συνθήκες και ότι δεν μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να είχε περάσει στην Αρμενία.
Μετά την ενημέρωση αυτή, αρμενικές και αζερικές υπηρεσίες ξεκίνησαν επιχειρήσεις για τον εντοπισμό του. Ωστόσο, ο Μουσάγιεβ κατάφερε να φτάσει σε κατοικημένη περιοχή του Σιουνίκ και να εισέλθει σε σπίτι, όπου άνοιξε πυρ εναντίον μιας οικογένειας.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ερωτήματα για το πώς ένας ένοπλος στρατιωτικός, για την παρουσία του οποίου είχε ήδη ενημερωθεί το Γερεβάν, κατάφερε να φτάσει μέχρι κατοικημένη περιοχή χωρίς να εντοπιστεί. Παραμένει επίσης άγνωστο εάν οι κάτοικοι του Σάκι και των γειτονικών κοινοτήτων είχαν ενημερωθεί για την πιθανή παρουσία ένοπλου Αζέρου στρατιωτικού στην περιοχή.
Η υπόθεση έχει προκαλέσει αντιδράσεις στην Αρμενία. Την Παρασκευή, η νεολαία της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (ARF) πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το κτίριο της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας στο Γερεβάν. Οι διαδηλωτές ζήτησαν να μην παραδοθεί ο Μουσάγιεβ στο Αζερμπαϊτζάν χωρίς όρους και προϋποθέσεις και να εξεταστεί το ενδεχόμενο ανταλλαγής του με Αρμένιους που κρατούνται στο Αζερμπαϊτζάν.
Η Γενική Εισαγγελία του Αζερμπαϊτζάν ανακοίνωσε το βράδυ της Πέμπτης ότι ξεκίνησε δική της ποινική έρευνα σχετικά με την παράνομη είσοδο του στρατιωτικού στην Αρμενία. Το υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν, ωστόσο, δεν έχει μέχρι στιγμής προβεί σε επίσημη δήλωση για την υπόθεση.
Το περιστατικό θυμίζει ανάλογη υπόθεση που σημειώθηκε στο Σιουνίκ τον Απρίλιο του 2023, όταν δύο Αζέροι στρατιωτικοί εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και πέρασαν στην Αρμενία. Ο ένας, ο Χουσεΐν Αχούντοφ, καταδικάστηκε αργότερα σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία Αρμένιου φρουρού ασφαλείας, ενώ ο δεύτερος καταδικάστηκε σε 11 χρόνια φυλάκισης. Τον Δεκέμβριο του 2023, και οι δύο επέστρεψαν στο Αζερμπαϊτζάν στο πλαίσιο ανταλλαγής κρατουμένων, κατά την οποία το Μπακού απελευθέρωσε 32 Αρμένιους κρατουμένους.
Πηγή: Εφημερίδα Αζάτ Ορ
GEOPOLITICO
Ο Αλίγιεφ αποκαλεί τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας και του Αρτσάχ «εγκληματίες πολέμου» και δηλώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερο»
Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.
του Αρντασές Γιαγουπιάν
Ενώ στην Αθήνα πραγματοποιούνταν η 6η Σύνοδος της Μικτής Διυπουργικής Επιτροπής Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν και το Επιχειρηματικό Συνέδριο Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν, με τη συμμετοχή του Χάρη Θεοχάρη και του Αζέρου υπουργού Ενέργειας για την διεύρυνση της διμερούς συνεργασίας, ο Αλίγιεφ την ίδια ημέρα εκφωνούσε μια ιδιαίτερα σκληρή ομιλία για την Αρμενία, μιλώντας για στρατιωτική υπεροχή «δέκα φορές μεγαλύτερη»

Σε μια ακόμη επιθετική και αποκαλυπτική ομιλία του, στις 2 Οκτωβρίου στο Μπακού, ο Ιλχάμ Αλίγιεφ αποκάλεσε συλλήβδην τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας «εγκληματίες πολέμου» και δήλωσε ότι «πρέπει να εκτίσουν τις ποινές τους», χωρίς να αναφέρει συγκεκριμένες δικαστικές καταδίκες ή να εξετάζει ατομικές ευθύνες.
Παράλληλα, παρουσίασε τον πόλεμο του 2020 και την επίθεση του Αζερμπαϊτζάν στο Αρτσάχ τον Σεπτέμβριο του 2023 ως «στρατιωτικές νίκες» και ως αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας του. Ωστόσο, στην ίδια ομιλία παραδέχθηκε ότι το Μπακού πραγματοποίησε ενδιάμεσες στρατιωτικές επιχειρήσεις προκειμένου να αλλάξει τις συνθήκες επί του πεδίου και να προετοιμάσει την τελική επίθεση του 2023.
Η επίθεση της 19ης Σεπτεμβρίου 2023, μετά από εννέα μήνες αποκλεισμού του Αρτσάχ, κατέληξε στην κατάλυση της de facto αρμενικής διοίκησης και στη μαζική εκτόπιση του αρμενικού πληθυσμού. Ο Αλίγιεφ εξακολουθεί να την αποκαλεί «αντιτρομοκρατική επιχείρηση» και να πανηγυρίζει την έκβασή της.
Την ίδια στιγμή, ενώ δηλώνει ότι «δεν υπάρχει πλέον σύγκρουση» και ότι υπάρχει ειρήνη στα σύνορα, ανακοινώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει «πάντα να είναι δέκα φορές ισχυρότερο» από την Αρμενία. Περίπου 9 δισεκατομμύρια μανάτ, σύμφωνα με τον ίδιο, θα κατευθυνθούν σε ζητήματα άμυνας και ασφάλειας.
Ο Αλίγιεφ δεν περιορίστηκε στην αναφορά του παρελθόντος. Καθιέρωσε ουσιαστικά την 8η Νοεμβρίου 2020 και την 20ή Σεπτεμβρίου 2023 ως δύο κεντρικές ημερομηνίες της κρατικής αφήγησης του Αζερμπαϊτζάν. Την πρώτη ως «ημέρα νίκης» του πολέμου των 44 ημερών και τη δεύτερη ως την ημέρα κατά την οποία, σύμφωνα με την επίσημη αζερική αφήγηση, αποκαταστάθηκε πλήρως η κυριαρχία του Μπακού στο Αρτσάχ. Και ενώ μιλά για ειρήνη, ο ίδιος ο Αλίγιεφ δηλώνει ότι η χώρα του πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερη» από την Αρμενία και αφήνει να εννοηθεί ότι, αν το Αζερμπαϊτζάν δεν είχε «σταματήσει εγκαίρως», μια τρίτη Αψίδα του Θριάμβου θα μπορούσε να βρίσκεται σήμερα στο κέντρο του Γερεβάν. Πρόκειται για μια ευθεία υπενθύμιση ότι, πίσω από τη σημερινή ρητορική περί ειρήνης, το Μπακού εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται τη στρατιωτική ισχύ και την επιβολή ως βασικά εργαλεία της πολιτικής του. Παράλληλα, κατηγόρησε τους Αρμενίους για «αχαριστία» και υποστήριξε ότι «μας μαχαίρωσαν πισώπλατα», επαναφέροντας γνωστά μοτίβα της τουρκοαζερικής ρητορικής περί αρμενικής «προδοσίας».
Οι δηλώσεις αυτές αποκαλύπτουν μια σοβαρή αντίφαση. Από τη μία πλευρά το Μπακού μιλά για ειρήνη, εμπόριο και τέλος της σύγκρουσης και από την άλλη, ο πρόεδρός του μιλά για μόνιμη στρατιωτική υπεροχή, χαρακτηρίζει ολόκληρες πολιτικές ηγεσίες «εγκληματίες πολέμου» και αφήνει ανοιχτές απειλητικές αναφορές ακόμη και για το Γερεβάν.
Η ειρήνη δεν οικοδομείται με το «να είμαστε δέκα φορές ισχυρότεροι», ούτε με απειλές, ιστορικούς συμψηφισμούς και συλλογικές κατηγορίες. Και ασφαλώς δεν οικοδομείται όταν η στρατιωτική κατάκτηση μιας περιοχής και η εκδίωξη του γηγενούς πληθυσμού παρουσιάζονται ως λόγος εθνικής υπερηφάνειας.
Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.
Η πραγματική ειρήνη δεν χρειάζεται δέκα φορές περισσότερα όπλα. Χρειάζεται σεβασμό, αυτοσυγκράτηση, δικαιοσύνη και κυρίως εγκατάλειψη της λογικής ότι ο ισχυρότερος έχει πάντα δίκιο.
Και η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι συμμέτοχη σε αυτή την λογική.
Διεθνή
Οι πρέσβεις των χωρών της ΕΕ στο Σουνίκ της Αρμενίας
Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.
Από την Αρμενική εφημερίδα Αζάτ Ορ
Οι πρέσβεις των κρατών μελών της ΕΕ με τον πρέσβη της ΕΕ στη Αρμενία Βασίλη Μαραγκό συνόψισαν τα αποτελέσματα του έργου που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Βιώσιμο Σουνίκ — Ομάδα της Ευρώπης» και συζήτησαν τις μελλοντικές προτεραιότητες της διοίκησης της περιφέρειας Σουνίκ.
Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.
Ήταν ιδιαίτερα πολύτιμο να ακούσουμε την άποψη της περιφερειακής διοίκησης σχετικά με αυτό το θέμα», σημείωσε η πρέσβης της Ολλανδίας Μαρίκε ΜονρόιΒίντερ.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τα μέλη της αντιπροσωπείας επισκέφθηκαν γαλακτοκομείο στο Καπάν, ενημερώθηκαν για τις εργασίες βελτίωσης της πρόσβασης σε πόσιμο νερό στο Λεχβάζ και επισκέφθηκαν την εταιρεία MeghriFruits.
Με την υποστήριξη του οργανισμού «Ομάδα Ευρώπη», η εταιρεία MeghriFruits επέκτεινε την παραγωγή της, δημιούργησε νέες θέσεις εργασίας και εισήλθε σε νέες εξαγωγικές αγορές.
Διαβάστε τα υπόλοιπα άρθρα της εφημερίδας στο PDF
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας