Απόψεις
Ο καθ. Raoult απαξιώνει τη γαλλική διαχείριση της κρίσης της covid 19, ενώπιον της Γερουσίας
της Candice Vacle.
« οὐδὲν δὲ συγκεκαλυμμένον ἐστὶν ὃ οὐκ ἀποκαλυφθήσεται, καὶ κρυπτὸν ὃ οὐ γνωσθήσεται·».
(Λουκάς 12: 1-2)
——————————–
Τι μας κρύβουν για τη covid 19 και που θα θέλαμε να μάθουμε;
Ποιος μπορεί να μας απαντήσει;
Ο μεγαλύτερος ειδικός στον κόσμο στον τομέα των μεταδοτικών ασθενειών, ο καθηγητής Didier Raoult; (1)
Η γνώμη του είναι σημαντικότατη και διαφωτιστική διότι πέρα από το γεγονός ότι είναι ειδικός σε μολυσματικές ασθένειες, έχει φροντίσει και θεραπεύσει πολλούς ασθενείς με covid 19, στο πανεπιστημιακό νοσοκομειακό ίδρυμα για μολυσματικές ασθένειες της Μασσαλίας (IHU). Δεν πρόκειται επομένως μόνο για τη γνώση (θεωρητική ή πειραματική), αλλά για απτά αποτελέσματα θεραπείας των ασθενών του.
Τι λέει ο καθηγητής Raoult;
Στις 8 Μαΐου 2020, απάντησε στις ερωτήσεις των γερουσιαστών σχετικά με την παρακολούθηση της εφαρμογής της στρατηγικής για την καταπολέμηση της επιδημίας covid 19. Αναφέρεται σε αυτό το έγγραφο https://gomet.net/didier-raoult-devant -les-senateurs / 3 /
Αυτή η συνέντευξη είναι μια βόμβα που αμφισβητεί βαθιά τη διαχείριση της κρίσης της covid 19 από το γαλλικό κράτος. Μιλώντας ξεκάθαρα, το ιστολόγιο Gomet τιτλοφορεί: “Απαξιώνεται το γαλλικό κράτος “.
Παραδόξως, τα μέσα ενημέρωσης, σχεδόν όλα, παρέμειναν σιωπηλά σχετικά με το θέμα. Το πιο εκπληκτικό είναι ότι η υπηρεσία Τύπου της Γερουσίας γράφει ότι πρόκειται για ακρόαση που δεν οδηγεί σε κανένα έγγραφο. (2) Μήπως υπάρχει η επιθυμία να αποσιωπηθεί αυτή η θεμελιώδης έκθεση από τους Γάλλους;
Ας ξεκινήσουμε με μια καθησυχαστική σημείωση. Ο καθηγητής Raoult εξηγεί ότι τα παιδιά “δεν ήταν οι φορείς της ασθένειας”, ότι η επιδημία πλησιάζει στο τέλος και ότι το ριμπάουντ της επιδημίας covid 19 είναι ένα “φάντασμα” “χωρίς βάση”. (σελ.53, 54, 57)
Ας εξετάσουμε τώρα τις ανταλλαγές μεταξύ των γερουσιαστών και του καθ. Raoult.
*
– Ποια αξιολόγηση κάνετε για τον ρόλο και τη λειτουργία της επιστημονικής επιτροπής που είναι υπεύθυνη για την παροχή συμβουλών στην κυβέρνηση σχετικά με τη διαχείριση της κρίσης που σχετίζεται με την επιδημία covid-19; Ποιοι ήταν οι λόγοι που σας οδήγησαν αρχικά να κρατήσετε απόσταση από την επιτροπή; (σελ.3)
Καθ. Raoult : «Δεν συμφωνώ με τους χειρισμούς του επιστημονικού συμβουλίου επειδή πιστεύω ότι οι αποφάσεις δεν ελήφθησαν με αντικειμενικά κριτήρια, […]. “(Σελ.3)
Τα μέλη του επιστημονικού συμβουλίου δεν αντιπροσωπεύουν πραγματικά τους καλύτερους εμπειρογνώμονες στον τομέα των μεταδοτικών ασθενειών, εξηγεί ο καθηγητής Raoult. (σελ.4)
Προσθέτει ότι κινούνται σε “ένα κοινό οικοσύστημα με τις τοπικές διευθύνσεις της φαρμακευτικής βιομηχανίας”. (σελ.6) Υπάρχει, συνεπώς, σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ των καθηκόντων τους ως κυβερνητικών συμβούλων και των σχέσεών τους με τη φαρμακευτική βιομηχανία.
Τέλος, ο καθηγητής Raoult φτάνει στο σημείο να αμφισβητήσει σοβαρά αυτό το συμβούλιο λέγοντας:
Στην πράξη, [αυτή η επιστημονική επιτροπή] έχει δώσει εικονικές συμβουλές, αλλά δεν έχει θέσει σε εφαρμογή μια επιστημονική, τεχνική, ρεαλιστική ή επιδημιολογική στρατηγική, για τη διάγνωση, τη θεραπεία, την πρόγνωση ή την παρακολούθηση. ” (Σελ.7)
.
– Γενικά, θεωρείτε ότι οι συστάσεις που απευθύνθηκαν από τις υγειονομικές αρχές στους επαγγελματίες υγείας για τη διαχείριση της κρίσης ήταν σαφείς, σχετικές και συνεπείς; (σελ.7)
Καθ. Raoult: «Σε μια επιδημική κατάσταση που ξεκινά, είναι απαραίτητο να γίνουν αμέσως τεστ στο μέγιστο δυνατόν. Αυτό δεν έγινε, επειδή για κάποιο χρονικό διάστημα, τα Εθνικά Κέντρα Αναφοράς (και τα δύο παρόντα στο Επιστημονικό Συμβούλιο) θεωρούσαν ότι οι διαγνωστικές εξετάσεις είχαν μια ιδιαίτερη δυσκολία (γεγονός που δεν αντιστοιχεί στην πραγματικότητα ), και ότι μόνο τα ίδια μπορούσαν να τις κάνουν. Αυτές είναι κοινές τεχνικές και που προσαρμόζονται σε κάθε περίπτωση. ” (Σελ.8)
«Τέλος, οι συστάσεις ήταν τρομερά επικίνδυνες υπό την έννοια ότι βασίζονταν σε υποθέσεις βασισμένες σε ήδη γνωστές αναπνευστικές λοιμώξεις και όχι σε πραγματικές παρατηρήσεις των ασθενών που έπρεπε να γίνουν σταδιακά μέρα με την ημέρα. ” (Σελ.8)
“Αυτή η απόφαση να αφήσουν τους ανθρώπους μέχρι να αντιληφθούν αναπνευστικές δυσκολίες συνδέθηκε πιθανότατα με μια σημαντική καθυστέρηση στην διάγνωση της νόσου. ” (Σελ.9)
Όσον αφορά τις συστάσεις, φαίνεται δύσκολο, από την άποψή μου, να πεις σε άτομα που είναι άρρωστα να μην έρθουν για εξέταση ή θεραπεία, και να πεις στους ασθενείς ότι η μόνη αποδεκτή θεραπεία είναι το doliprane μέχρι να παρουσιαστεί αναπνευστική ανεπάρκεια. ” (Σελ.9)
“Τα περισσότερα από τα στοιχεία που γνωρίζουμε τώρα για την ασθένεια ήταν άγνωστα και απρόβλεπτα πριν από δυόμισι μήνες. ” (Σελ.11)
“Η αναπνευστική εμπλοκή είναι άτυπη και μοναδική, οι κίνδυνοι για επακόλουθες συνέπειες είναι απολύτως σημαντικοί, ίσως το 25% των ατόμων που έχουν μια πνευμονοπάθεια θα έχουν συμπτώματα τύπου ίνωσης, μερικά θα είναι αθεράπευτα.” (Σελ.12)
.
– Ποιες είναι, κατά τη γνώμη σας, έχοντας κατά νου τα διαθέσιμα κλινικά δεδομένα μέχρι σήμερα, οι πιο υποσχόμενες πειραματικές θεραπείες στη διαχείριση ασθενών με covid-19;
Καθ. Raoult : «Η άποψή μου είναι μεροληπτική, καθώς έχουμε εφαρμόσει μια θεραπεία υδροξυχλωροκίνης συν αζυθρομυκίνης. ” (Σελ.12)
«Η υδροξυχλωροκίνη και η χλωροκίνη είναι αποτελεσματικές τόσο στο ιικό φορτίο (το οποίο δεν έχει δοκιμαστεί ποτέ στο πλαίσιο του remdesivir) και στην κλινική εξέλιξη όσο και για τη θνητότητα. ” (Σελ.26)
«Η πρώτη μας εργασία έδειξε μια ταχεία βελτίωση του επίπεδου του ιικού φορτίου στους ασθενείς που έλαβαν αυτόν τον συνδυασμό. ” (Σελ.12)
«Για όλες τις άλλες θεραπείες, δεν υπάρχουν στοιχεία παρά τα αποτελέσματα της ανακοίνωσης κάποιας αποτελεσματικότητας. “
«Το Remdesivir είναι επίσης ένα πολύ τοξικό φάρμακο, το οποίο προκαλεί νεφρική ανεπάρκεια, και ιδιαίτερα δύσκολο στη χρήση. ” (Σελ.38)
“Πρέπει να σημειωθεί ότι παρατήρησα ένα παραλήρημα, μοναδικό, ολόκληρης της μακράς καριέρας μου, σχετικά με τον ακραίο κίνδυνο της χρήσης υδροξυχλωροκίνης και χλωροκίνης. Αυτά τα φάρμακα έχουν συνταγογραφηθεί για 80 χρόνια, είναι δε πιθανό ότι τουλάχιστον το 1/3 του πληθυσμού τα έχει ήδη πάρει. Στη Γαλλία, το CNAM αναφέρει ότι διατέθηκαν 36 εκατομμύρια δισκία Plaquenil 200 mg το 2019. ” (σελ.15)
Στη συνέχεια, ο καθηγητής Raoult δίνει παραδείγματα επιστημονικών δημοσιεύσεων, που είχαν στόχο να απαξιωθεί η χλωροκίνη και η υδροξυχλωροκίνη και να καταξιωθεί το ρελτεσιβίρη της Gilead. Το Remdesivir το οποίο δεν έσωσε ούτε μια ζωή. Ακόμα και η συμβουλευτική ομάδα του Επιστημονικού Συμβουλίου αναφέρει αυτό το είδος σοβαρών λαθών, σύμφωνα με τον καθ. Raoult. (σελ.20, 21, 23, 29)
Για αυτό το θέμα, ο καθηγητής Raoult λέει: «υπάρχει θεμελιώδες πρόβλημα συγκρούσεων συμφερόντων σχετικά με την ιατρική σε αυτήν τη χώρα. ” (Σελ.29)
Παρατηρεί, μεταξύ άλλων, ότι συνάδελφοι επιστήμονες είχαν μια θέση «παράλληλη με τη σχέση συμφερόντων τους με τη Gilead. ” (Σελ.29)
Επικρίνει τους Γάλλους συναδέλφους του για δημοσιεύσεις τους χωρίς «να ενημερώνουν για τη σύγκρουση συμφερόντων τους. ” (Σελ.29)
Αυτή η σύγκρουση έγινε φανερή και στο χρηματιστήριο. Έτσι, εξηγεί ο καθηγητής Raoult: «Μπορούμε να δούμε ότι σε μια περίοδο που το χρηματιστήριο ήταν σε πτώση, η Gilead είχε σημαντική αύξηση του κεφαλαίου της και ότι οι διακυμάνσεις της τιμής εξαρτιόνταν από τις ανακοινώσεις που έκανα σχετικά με την υδροξυχλωροκίνη, και τις ανακοινώσεις που έγιναν υπέρ του remdesivir, οι οποίες μπορεί να έχουν γίνει από τον ΠΟΥ ή από τον Δρ. Fauci. ” (Σ. 30)
Αυτή η σύγκρουση υδροξυχλωροκίνης / remdesivir είναι τόσο βαθιά και βίαιη που ο καθηγητής Raoult «δέχθηκε απειλές και παρενόχληση.” Λέει:” Έλαβα τηλεφωνικές απειλές, η πηγή των οποίων εντοπίστηκε τελικά. Είναι ακριβώς εκείνη των συναδέλφων μας που έχουν λάβει τη μεγαλύτερη χρηματοδότηση από τη Gilead εδώ και 6 χρόνια, και που συμμετέχουν ταυτόχρονα στη δοκιμή Discovery. ” (Σελ.32)
Ο καθ. επισημαίνει μια τεράστια «ανωμαλία»:
«Όσον αφορά την ιατρική αποτελεσματικότητα, είχα την ευκαιρία, με πολλούς τρόπους, να παρατηρήσω ότι περισσότερο από το μισό του κόσμου θεώρησε ότι η υδροξυχλωροκίνη και η αζυθρομυκίνη ήταν η καλύτερη θεραπεία. ” (Σελ.34)
Παραδόξως, η θέση του υπουργείου συνίστατο στην «απαγόρευση της συνταγογράφησης υδροξυχλωροκίνης στους γενικούς ιατρούς, όταν αυτό το φάρμακο είναι το πιο συνταγογραφούμενο στον κόσμο στη COVID. “
Από αυτήν την παρατήρηση, ο καθηγητής Raoult καταλήγει σε ένα ανησυχητικό συμπέρασμα: υπάρχει η επιθυμία να “αποτραπεί η χρήση του φαρμάκου που χρησιμοποιείται περισσότερο στον κόσμο για τη θεραπεία της COVID “. Αυτή η κατάσταση βοηθήθηκε από το Εθνικό Επιμελητήριο των Ιατρών. «Αυτό εμπλέκεται μόνιμα στις αποφάσεις του κράτους σε καταστάσεις κρίσεων». Και αυτό συμβαίνει επειδή οι γιατροί διαφωνούσαν μαζικά με τις κρατικές αρχές και αυτή η επιλογή αποτελεί κίνδυνο για το μέλλον. (σελ.35, 36)
Ο καθηγητής Raoult περιγράφει τα διάφορα στάδια της ασθένειας covid 19: «Φαίνεται τώρα ότι η ασθένεια εκδηλώνεται με διάφορα στάδια, ένα προ-συμπτωματικό στάδιο όπου ο ιός πολλαπλασιάζεται, ένα συμπτωματικό στάδιο, κλινικά ή ακτινολογικά, όπου ο ιός αρχίζει να δημιουργεί βλάβες με λίγα ιατρικά συμπτώματα και ένα τελικό στάδιο (σε ορισμένες περιπτώσεις αλλά όχι σε όλες) όπου η ασθένεια επιδεινώνεται με ξαφνική βιαία αναπνευστική ανεπάρκεια. Αρχικά, μόνο φάρμακα με αντιική δράση που δεν έχουν σημαντική ίδια ειδική τοξικότητα μπορούν να είναι αποτελεσματικά. Μπορούν να σταματήσουν την εξέλιξη προς πιο σοβαρές μορφές. “
.
– Θεωρείτε πιθανή την ανάπτυξη ενός εμβολίου εντός 18 μηνών (όταν κανένα εμβόλιο δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμη για κανένα ανθρώπινο κοροναϊό); (σελ.48)
«Δεν είμαι σίγουρος ότι ένα εμβόλιο, για μια ασθένεια που δεν γνωρίζουμε αν θα υπάρξει τον επόμενο χρόνο, είναι πραγματικά κάτι άλλο από ένα στοίχημα». “Οι απαιτήσεις ασφάλειας για ένα τέτοιο εμβόλιο διαρκούν γενικά μερικά χρόνια. ” (Σελ.48)
.
– Σε περίπτωση ανάπτυξης ενός αποτελεσματικού εμβολίου κατά του SARS–CoV-2, ποια πιστεύετε ότι πρέπει να είναι η κατεύθυνση των συστάσεων σχετικά με την κάλυψη εμβολιασμού για τον πληθυσμό; (σελ.49)
“Δεν υπάρχει καμία ομοιογένεια στις συστάσεις εμβολιασμού στην Ευρώπη, όπου υπάρχουν 23 διαφορετικά προγράμματα εμβολιασμού, δεν υπάρχει καμία σχέση μεταξύ των συστάσεων εμβολιασμού μας και εκείνων των Ηνωμένων Πολιτειών. ” (Σελ.49)
.
– Ποια αξιολόγηση κάνετε για τις συστάσεις των υγειονομικών αρχών σχετικά με την ανίχνευση των κρουσμάτων; (σελ. 50)
«Όσον αφορά την ανίχνευση των κρουσμάτων, προσωπικά, παραμένω πεπεισμένος ότι, για τις μολυσματικές ασθένειες, πρέπει να διαγνωστούν, να απομονωθούν όταν είναι μεταδοτικές και να υποβληθούν σε θεραπεία. “
.
– Υπάρχουν διαθέσιμα δεδομένα σήμερα σχετικά με τη διάρκεια ανοσίας που απολαμβάνει ένα άτομο που θεραπεύτηκε από τη covid19;
«Δεν ξέρουμε πόσο χρόνο οι άνθρωποι αποκτούν ανοσία. Ο πληθυσμός δεν φαίνεται να έχει περάσει σε ανοσία. “
«Η ιδέα, για άλλη μια φορά, ότι αυτή η οξεία ασθένεια δεν ανοσοποιεί φαίνεται ως ένα παράδοξο. Αντιθέτως, είναι μια ασθένεια, υπερβολικά ανοσοποιητική σε σοβαρές μορφές. ” (Σελ.55)
.
– Στα πλαίσια της άρσης των περιοριστικών μέτρων, ποιες θα ήταν οι συστάσεις σας σχετικά με τη χρήση προστατευτικών μασκών, ειδικά στον γενικό πληθυσμό; (σελ.56)
«Από ιολογική άποψη, η χρήση μάσκας στο δρόμο πιθανώς να μην έχει προστατευτικό αποτέλεσμα. Έχει προστατευτικά αποτελέσματα εντός απόστασης 30 ή 40 εκατοστών από ένα μολυσμένο άτομο, και που βήχει. Στις κοινωνικές επιστήμες, τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα […] αυτή η υπενθύμιση του επιδημικού κινδύνου θα είναι ίσως αρκετή για να αποτραπεί η επανάληψη των πολύ στενών κοινωνικών σχέσεων. “
«Οι πλουσιότερες χώρες είχαν τη μεγαλύτερη θνησιμότητα επειδή παρέμειναν άοπλες ενώπιον αυτής της επιδημίας. Ο πολλαπλασιασμός των τεστ ήρθε πολύ αργά. […] Οι απομονώσεις έγιναν σε τύπο καραντίνας και όχι απομονώνοντας ασθενείς. “Η καραντίνα (περιορίζουμε όλο τον κόσμο) δεν έχει αποτελέσματα. Συνιστάται στον διαχωρισμό των ασθενών και των υγειών. ” (Σελ.57)
“Τελικώς αυτής η ασθένεια, δεν είναι εξαιρετικά μεταδοτική όπως έχει ειπωθεί (ίσως το 3 έως 4% του πληθυσμού έχει επηρεαστεί, εδώ όπως και σε όλες τις ζώνες στις οποίες έχει εμφανιστεί), η θνητότητα είναι, ή θα έπρεπε να είναι σχετικά χαμηλή όταν υπάρχει εύλογη φροντίδα. Ανέρχεται σε περίπου 1-2% στις περισσότερες χώρες που συμφωνήσαν να λάβουν αποτελεσματικά μέτρα κατά των μολυσματικών ασθενειών. ” (Σελ.57)
———————
.
Σημειώσεις
(1) http://expertscape.com/ex/communicable+diseases
(2) Υπηρεσία ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του Τύπου της Γερουσίας, 11 Μαΐου 2020 και 12 Μαΐου 2020
.
Candice Vacle
Δημοσιογράφος – Κάτω Χώρες
GEOPOLITICO
Μηνύματα Αναγνωστών: Ήρθε η ώρα για έμπρακτες αποδείξεις συμμαχίας
Στρατηγικός σύμμαχος ή απλώς χρήσιμος εταίρος; Η σημερινή συγκυρία ίσως είναι η στιγμή που θα δώσει την απάντηση.
Καλησπέρα σας κύριε Καλεντερίδη,
Ίσως η σημερινή επίσκεψη του Αμερικανού Υπουργού Εξωτερικών στην Ελλάδα αποτελεί την πιο κρίσιμη ευκαιρία για τη χώρα μας. Είναι η στιγμή κατά την οποία η ελληνική πολιτική ηγεσία οφείλει να κινηθεί με ψυχραιμία, αποφασιστικότητα και πλήρη προετοιμασία.
Η Ελλάδα πρέπει να μιλήσει με όρους στρατηγικού συμμάχου και να θέσει στο τραπέζι, χωρίς άλλες καθυστερήσεις, τα κρίσιμα εθνικά μας ζητήματα: ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα, έμπρακτη διασφάλιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στο Αιγαίο και ουσιαστική αντιμετώπιση κάθε πρόκλησης που θίγει τα συμφέροντα και την αξιοπρέπεια της χώρας μας.
Εφόσον οι ΗΠΑ θεωρούν την Ελλάδα σημαντικό και αξιόπιστο σύμμαχο και επιθυμούν να στηρίζονται στη χώρα μας για την εξυπηρέτηση ευρύτερων στρατηγικών τους συμφερόντων, ήρθε η ώρα για έμπρακτες αποδείξεις συμμαχίας. Όχι μόνο λόγια, αλλά συγκεκριμένες συμφωνίες, δεσμεύσεις και εγγυήσεις.
΄Ενας σύμμαχος δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως χρήσιμος εταίρος, αλλά πρέπει να αισθάνεται ότι η στρατηγική του αξία αναγνωρίζεται και αντανακλάται έμπρακτα στις αποφάσεις και στις συμφωνίες. Δεν θα ήταν, άλλωστε, ιδιαίτερα πειστικό να επαναληφθούν πρακτικές που δημιουργούν την εντύπωση ότι η Ελλάδα λαμβάνει τελικά λιγότερα από όσα δικαιούται — όπως έχει συμβεί και σε ζητήματα πολιτιστικής κληρονομιάς, όπου η σύγκριση με άλλες χώρες αφήνει εύλογα ερωτήματα.
Συνεπώς, είναι η ώρα των ελληνικών απαιτήσεων και των αμερικανικών πρακτικών αποφάσεων.
Και εδώ γεννάται ίσως το πιο ουσιαστικό ερώτημα:
Έχει άραγε η Ελληνική Κυβέρνηση ετοιμάσει τη δική της λίστα απαιτήσεων;
Είναι σαφής, συγκεκριμένη και διεκδικητική η λίστα αυτή, την οποία θα θέσει στο τραπέζι τώρα — και όχι αύριο — ώστε η Ελλάδα να μετατρέψει τη στρατηγική της αξία σε συγκεκριμένα εθνικά οφέλη;
Ευχολόγιο ΤΕΛΟΣ. Η σημερινή συγκυρία είναι μια κρίσιμη ευκαιρία για να αποδειχθούν όλα αυτά και στην πράξη τόσο από την Ελληνική κυβέρνηση τόσο και από την Αμερικανική.
Στρατηγικός σύμμαχος ή απλώς χρήσιμος εταίρος; Η σημερινή συγκυρία ίσως είναι η στιγμή που θα δώσει την απάντηση.
Με εκτίμηση,
Μαρία Σουλιώτη
GEOPOLITICO
Γιάννης Ιωαννίδης στα 150 χρόνια της «Εστίας»: Αριστεία, ελευθερία και οι χρόνιες παθογένειες της Ελλάδας
Ο καθηγητής Ιατρικής του Stanford άσκησε αιχμηρή κριτική στην ελληνική πραγματικότητα, μιλώντας για εκπαίδευση, brain drain, ελευθερία και την ανάγκη να αποκτήσει ξανά ουσιαστικό περιεχόμενο η έννοια της αριστείας
Με μια ομιλία που κινήθηκε πέρα από τον καθιερωμένο επετειακό λόγο, ο καθηγητής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Stanford Γιάννης Ιωαννίδης παρενέβη στην εκδήλωση για τη συμπλήρωση 150 χρόνων από την ίδρυση της εφημερίδας «Εστία», θέτοντας στο επίκεντρο κρίσιμα ζητήματα για τη σύγχρονη Ελλάδα.
Ο διεθνώς αναγνωρισμένος ακαδημαϊκός αναφέρθηκε στην αριστεία, στην ελευθερία, στην εκπαίδευση, στο brain drain, αλλά και στις διαχρονικές παθογένειες που, όπως υπογράμμισε, εμποδίζουν τη χώρα να αξιοποιήσει το ανθρώπινο δυναμικό της.
Η ομιλία του είχε σαφή κριτική διάσταση, καθώς ο Γιάννης Ιωαννίδης δεν περιορίστηκε σε γενικές διαπιστώσεις, αλλά έθεσε το ζήτημα της απόστασης που συχνά χωρίζει τη δημόσια ρητορική από την πραγματική λειτουργία των θεσμών.
Η αριστεία δεν είναι σύνθημα
Κεντρική θέση στην παρέμβασή του είχε η έννοια της αριστείας.
Ο καθηγητής στάθηκε στην ανάγκη η αριστεία να πάψει να χρησιμοποιείται ως κενό σύνθημα και να αποκτήσει ουσιαστικό περιεχόμενο μέσα από θεσμούς που επιτρέπουν στους ικανότερους να προχωρούν χωρίς κομματικές, κοινωνικές ή διοικητικές εξαρτήσεις.
Στο πλαίσιο αυτό, η κριτική του στράφηκε στις στρεβλώσεις της ελληνικής πραγματικότητας, όπου η αξιοκρατία συχνά υποχωρεί μπροστά σε μηχανισμούς γνωριμιών, εξαρτήσεων και εσωτερικών ισορροπιών.
Το πρόβλημα, όπως αναδείχθηκε στην ομιλία του, δεν είναι η έλλειψη ικανών ανθρώπων.
Είναι η αδυναμία του συστήματος να τους αναγνωρίσει, να τους αξιοποιήσει και να τους κρατήσει στη χώρα.
Η ελευθερία ως προϋπόθεση δημιουργίας
Ο Γιάννης Ιωαννίδης συνέδεσε την αριστεία με την ελευθερία.
Χωρίς ελεύθερη σκέψη, ελευθερία της έρευνας και δυνατότητα έκφρασης διαφορετικών απόψεων, η πρόοδος –επιστημονική, κοινωνική ή πολιτική– περιορίζεται.
Η ελευθερία, υπό αυτή την έννοια, δεν παρουσιάστηκε απλώς ως συνταγματικό δικαίωμα, αλλά ως βασική προϋπόθεση για να μπορεί μια κοινωνία να παράγει ιδέες, γνώση και ανθρώπους που δεν φοβούνται να αμφισβητήσουν τις κυρίαρχες αντιλήψεις.
Η επιστημονική δημιουργία, αλλά και συνολικά η πνευματική ζωή, δεν μπορεί να αναπτυχθεί σε περιβάλλον που τιμωρεί την ανεξάρτητη σκέψη ή αντιμετωπίζει την κριτική ως απειλή.
Η εκπαίδευση στο επίκεντρο
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στην ελληνική εκπαίδευση.
Ο καθηγητής έθεσε εμμέσως αλλά σαφώς το ερώτημα εάν το εκπαιδευτικό σύστημα δημιουργεί ανθρώπους με ανεξάρτητη κρίση ή αν αναπαράγει ένα μοντέλο που περιορίζει τη δημιουργικότητα και την πραγματική αξιοκρατία.
Η εκπαίδευση, όπως προέκυψε από την παρέμβασή του, δεν μπορεί να περιορίζεται στη μετάδοση γνώσεων.
Οφείλει να καλλιεργεί κριτική σκέψη, υπευθυνότητα και τη δυνατότητα των νέων να κινηθούν πέρα από την πεπατημένη.
Σε διαφορετική περίπτωση, ακόμη και οι πιο ταλαντούχοι αναζητούν διέξοδο εκτός Ελλάδας.
Το brain drain ως σύμπτωμα βαθύτερου προβλήματος
Ακριβώς εκεί ο Γιάννης Ιωαννίδης έφερε στο προσκήνιο το brain drain.
Η φυγή νέων επιστημόνων και επαγγελματιών στο εξωτερικό δεν αποτελεί μόνο οικονομικό ή δημογραφικό ζήτημα.
Αποτελεί ένδειξη ότι ένα σημαντικό τμήμα του πιο παραγωγικού ανθρώπινου δυναμικού της χώρας δεν βρίσκει στην Ελλάδα τις συνθήκες για να εξελιχθεί.
Το πρόβλημα δεν λύνεται μόνο με οικονομικά κίνητρα.
Αφορά το συνολικό περιβάλλον: τις ευκαιρίες, την αξιοκρατία, την ελευθερία στην εργασία και στην έρευνα, την ποιότητα των θεσμών και τη δυνατότητα ενός νέου ανθρώπου να πιστέψει ότι η προσπάθειά του θα ανταμειφθεί.
Η Ελλάδα, με άλλα λόγια, δεν χάνει μόνο ανθρώπους.
Χάνει γνώση, δημιουργικότητα, πρωτοβουλία και ένα μέρος της μελλοντικής της προοπτικής.
Αιχμές για τις ελληνικές παθογένειες
Η ομιλία του Ιωαννίδη είχε και σαφές μήνυμα αυτοκριτικής.
Οι χρόνιες παθογένειες του ελληνικού κράτους και της κοινωνίας –η γραφειοκρατία, η αναξιοκρατία, η δυσπιστία προς την καινοτομία και η αδυναμία ουσιαστικής μεταρρύθμισης– εξακολουθούν να επιβαρύνουν την πορεία της χώρας.
Και όσο οι ίδιες δομές αναπαράγονται, τόσο δυσκολότερο γίνεται να δημιουργηθεί ένα περιβάλλον στο οποίο η αριστεία να είναι πραγματικά επιθυμητή και όχι απλώς ανεκτή.
Το ζήτημα, τελικά, δεν είναι εάν η Ελλάδα διαθέτει ικανούς ανθρώπους.
Το ζήτημα είναι εάν μπορεί να δημιουργήσει τις συνθήκες ώστε αυτοί οι άνθρωποι να θέλουν να μείνουν, να επιστρέψουν και να προσφέρουν.
Το μήνυμα από την επέτειο της «Εστίας»
Στην επετειακή εκδήλωση για τα 150 χρόνια της «Εστίας», η παρέμβαση του Γιάννη Ιωαννίδη λειτούργησε ως υπεν
GEOPOLITICO
Γιατί ο φόβος του “φράχτη ελληνικης κυριαρχίας” δεν αντέχει νομικά – Απάντηση στον Ροζάκη για το “άπιαστο όραμα”
Η ίδια η UNCLOS έχει προβλέψει ειδικά, μέσω του καθεστώτος των διεθνών στενών, τη συνύπαρξη της παράκτιας κυριαρχίας με την απρόσκοπτη διεθνή διέλευση. Του Νικόδημου Καλλιντέρη.
Του Νικόδημου Καλλιντέρη
Η θέση του Καθηγητή Χρήστου Ροζάκη («Το άπιαστο όραμα των δώδεκα μιλίων», Τα ΝΕΑ, 3-4/10/2026), ότι ενδεχόμενη επέκταση της ελληνικής αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 ναυτικά μίλια θα μετέτρεπε το Αιγαίο σε «ελληνική λίμνη» και θα δημιουργούσε έναν «φράχτη ελληνικής κυριαρχίας» που θα παρεμπόδιζε την ελεύθερη διεθνή ναυσιπλοΐα, χρήζει νομικής αποσαφήνισης.
Πρόκειται, άλλωστε, για επιχείρημα που προβάλλεται διαχρονικά και από την τουρκική πλευρά κατά της επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στο Αιγαίο.
Η UNCLOS, πέραν του δικαιώματος της αβλαβούς διέλευσης (innocent passage), θεσπίζει στα άρθρα 34-44 ειδικό καθεστώς για τα στενά που χρησιμοποιούνται για τη διεθνή ναυσιπλοΐα: τη διέλευση τράνζιτ (transit passage).
Στα στενά αυτά όλα τα πλοία και αεροσκάφη απολαμβάνουν δικαίωμα συνεχούς και ταχείας διέλευσης και υπέρπτησης. Τα παράκτια κράτη μπορούν μεν να θεσπίζουν κανόνες για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και τη ρύθμιση της θαλάσσιας κυκλοφορίας, την πρόληψη της ρύπανσης, την αποτροπή αλιευτικών δραστηριοτήτων κατά τη διέλευση και την εφαρμογή τελωνειακών, δημοσιονομικών, μεταναστευτικών και υγειονομικών κανόνων, δεν μπορούν όμως οι ρυθμίσεις αυτές να έχουν ως πρακτικό αποτέλεσμα την άρνηση, παρεμπόδιση ή αποδυνάμωση του δικαιώματος transit passage. Κυρίως, το άρθρο 44 UNCLOS ορίζει κατηγορηματικά ότι η διέλευση τράνζιτ δεν μπορεί να ανασταλεί (“There shall be no suspension of transit passage”).
Η Ελλάδα, εξάλλου, ήδη κατά την υπογραφή της UNCLOS το 1982 και εκ νέου κατά την κύρωσή της το 1995, δήλωσε ότι σε περιοχές με πολυάριθμα διάσπαρτα νησιά και πολλά εναλλακτικά στενά που εξυπηρετούν ουσιαστικά την ίδια διεθνή ναυτιλιακή οδό, το παράκτιο κράτος μπορεί να καθορίζει συγκεκριμένες διαδρομές μέσω των οποίων πλοία και αεροσκάφη τρίτων κρατών θα ασκούν το δικαίωμα transit passage, ώστε να συνδυάζονται οι ανάγκες της διεθνούς ναυσιπλοΐας και υπέρπτησης με τις απαιτήσεις ασφαλείας. Η ίδια η ελληνική δήλωση, επομένως, προϋποθέτει τη διατήρηση της διεθνούς ναυσιπλοΐας ακόμη και μέσα σε θαλάσσιες περιοχές που τελούν υπό ελληνική κυριαρχία.
Ένας θαλάσσιος χώρος μπορεί, συνεπώς, να βρίσκεται υπό την κυριαρχία της Ελλάδας και ταυτόχρονα να επιβαρύνεται από ένα ισχυρό και μη αναστελλόμενο δικαίωμα διελεύσεως υπέρ τρίτων κρατών.
Η επέκταση στα 12 ν.μ. θα μετέβαλε πράγματι ριζικά τη νομική γεωγραφία του Αιγαίου και θα αύξανε σημαντικά τη θαλάσσια έκταση υπό ελληνική κυριαρχία. Δεν θα δημιουργούσε, όμως, έναν «αδιαπέραστο φράχτη» ούτε θα απέκλειε τη διεθνή ναυσιπλοΐα, διότι η ίδια η UNCLOS έχει προβλέψει ειδικά, μέσω του καθεστώτος των διεθνών στενών, τη συνύπαρξη της παράκτιας κυριαρχίας με την απρόσκοπτη διεθνή διέλευση.
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
