Έξι προτάσεις για τη μείωση του ενεργειακού κόστους καταθέτει ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, ασκώντας παράλληλα έντονη κριτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη για την ενεργειακή της πολιτική.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, «Η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει ούτε όραμα, ούτε στρατηγική. Χάθηκαν ευκαιρίες, ευνοήθηκαν λίγοι, έγιναν λάθη σε βάρος των πολλών».

Ο πρώην πρωθυπουργός προτείνει την επαναλειτουργία της λιγνιτικής μονάδας Πτολεμαΐδα 5, την ολοκλήρωση των υδροηλεκτρικών έργων Μεσοχώρας και Συκιάς, καθώς και την ενεργειακή αξιοποίηση των απορριμμάτων.

Παράλληλα, ζητά τη μόνιμη μείωση του ενεργειακού κόστους στην ελληνική περιφέρεια, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στη γεωργία, την κτηνοτροφία και την αλιεία.

Αναλυτικά η δήλωση του Αντώνη Σαμαρά

Η Ενεργειακή πολιτική είναι το κλειδί για την χώρα.

Γιατί επηρεάζει και το κόστος παραγωγής αλλά και τον καταναλωτή. Κι εάν μια χώρα παράγει την ενέργεια που χρειάζεται, είναι αυτάρκης. Και δεν εξαρτάται από κανέναν και θωρακίζει την άμυνά της. Ιδιαίτερα σε δύσκολους καιρούς παγκοσμίως, όπως οι σημερινοί.

• Τι συμβαίνει όμως στην πράξη τα τελευταία χρόνια; Να πούμε αλήθειες, να δούμε τα λάθη.
• Φτιάξαμε σύγχρονα εργοστάσια παραγωγής ρεύματος το 2012-2014, όπως η Πτολεμαίδα 5, και τώρα τα αχρηστεύουμε ή ακόμα και τα ανατινάζουμε !
• Επενδύσαμε σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, αλλά… ξεχάσαμε να επενδύσουμε σε μπαταρίες αποθήκευσης, με αποτέλεσμα να παράγουμε ρεύμα που πάει χαμένο.
• Δημιουργήσαμε Χρηματιστήριο Ενέργειας που δεν λειτουργεί σωστά.
• Και καταφεύγουμε συνεχώς σε εισαγόμενο ακριβό φυσικό αέριο, αντί για εγχώριες πηγές. Με αποτέλεσμα να αυξάνεται η τιμή του ρεύματος και να αυξάνεται κι η εξάρτηση από το εξωτερικό.

Η νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση Μητσοτάκη δεν έχει ούτε όραμα, ούτε στρατηγική. Χάθηκαν ευκαιρίες, ευνοήθηκαν λίγοι, έγιναν λάθη σε βάρος των πολλών.

Τι πρέπει να γίνει, λοιπόν; Πρέπει να αλλάξουμε ριζικά το μείγμα της ενέργειας, ώστε να γίνει πιο φθηνή για όλους! Πώς; Καταθέτω σήμερα ξεκάθαρες προτάσεις σε αυτήν την κατεύθυνση.

• Πρώτον, να επαναλειτουργήσει η σύγχρονη λιγνιτική μονάδα της Πτολεμαΐδας 5, που εγκαινιάστηκε το 2014 και ουσιαστικά δεν αξιοποιήθηκε ποτέ. Τώρα η κυβέρνηση σχεδιάζει να την αντικαταστήσει με μονάδα εισαγόμενου φυσικού αερίου. Γιατί; Εδώ η Γερμανία εξακολουθεί να χρησιμοποιεί λιγνιτικές μονάδες. Εμείς γιατί να μην αξιοποιήσουμε τη δική μας εγχώρια παραγωγή;
• Δεύτερον, να ολοκληρώσουμε και να λειτουργήσουμε τα υδροηλεκτρικά έργα της Μεσοχώρας και της Συκιάς. Τρία μεγάλα ενεργειακά έργα, πληρωμένα από τον ελληνικό λαό, παραμένουν ανολοκλήρωτα, ενώ εμείς καίμε εισαγόμενο αέριο!
• Τρίτον, να αξιοποιήσουμε ενεργειακά τα σκουπίδια – όπως κάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες. Εμείς τα θάβουμε και πληρώνουμε. Αντί να αποτελούν παθητικό, μπορούν να γίνουν ενεργητικό, με σύγχρονες μονάδες και συμπράξεις με ιδιώτες. Και, προτείνω, τα έσοδα να πηγαίνουν απευθείας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
• Τέταρτον, να επενδύσουμε άμεσα σε μπαταρίες, ώστε να αξιοποιούμε καλύτερα τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας. Και να προωθήσουμε φωτοβολταϊκά με αποθήκευση στις κατοικίες και ομάδες παραγωγών ενέργειας στην περιφέρεια.
• Πέμπτον, να αλλάξουμε τους όρους λειτουργίας της αγοράς, με περισσότερες μακροχρόνιες συμβάσεις ηλεκτρικής ενέργειας.
• Έκτον, να επιδοτηθεί η θέρμανση και με φυσικό αέριο, όχι μόνο με πετρέλαιο όπως ισχύει σήμερα. Προσέξτε, μιλάω για επιδότηση όχι για επίδομα…

Είναι εθνική ανάγκη να μειώσουμε μόνιμα, όχι ευκαιριακά, το κόστος της ενέργειας στην Ελληνική Περιφέρεια – ιδιαίτερα στην Γεωργία, την Κτηνοτροφία και την Αλιεία.

Πρέπει να το καταλάβουμε αυτό όλοι: η ελληνική επαρχία πρέπει να στηριχθεί όσο ποτέ!

Τα μέτρα αυτά που προτείνω αυξάνουν την εγχώρια προσφορά Ενέργειας, μειώνουν τη ζήτηση από το δίκτυο, μειώνουν την εξάρτηση από εισαγόμενα καύσιμα και περιορίζουν το κόστος για νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Δείτε τι συμβαίνει σήμερα: Τον τελευταίο χρόνο, η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος στον Έλληνα καταναλωτή αυξήθηκε τρισήμιση φορές πάνω απ’ ό,τι αυξήθηκε στην υπόλοιπη Ευρώπη! Και η τιμή του φυσικού αερίου αυξήθηκε τέσσερις φορές πάνω απ, ό,τι αυξήθηκε στην υπόλοιπη Ευρωζώνη!

Χρειαζόμαστε, λοιπόν, μια άλλη προσέγγιση. Με κοινωνικά χαρακτηριστικά.

Ώστε να έχουμε πιο φθηνή ενέργεια κι έτσι πραγματική ανάπτυξη για όλους και μείωση του κόστους ζωής για τα νοικοκυριά.

Στη Γαλλία στρέφει τα βλέμματα η σημερινή τουρκική δημοσιογραφική κάλυψη για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου. Τα δημοσιεύματα παρουσιάζουν τις επαφές Παρισιού–Άγκυρας ως κρίσιμες για την επανέναρξη των ερευνών, ενώ μέρος του Τύπου περιγράφει την υπόθεση ως ελληνικό σχέδιο που προσέκρουσε στις τουρκικές αντιρρήσεις.

Η Γαλλία στο επίκεντρο

Η Χουριέτ⁠, με τίτλο «Στον κόμπο του καλωδίου, τα βλέμματα στρέφονται στη Γαλλία», προσεγγίζει την υπόθεση ως ανοιχτή διπλωματική διαπραγμάτευση με κίνδυνο κλιμάκωσης. Υποστηρίζει ότι το Παρίσι καλείται να εξασφαλίσει μια διευθέτηση ανάμεσα στην τουρκική απαίτηση για γραπτή γνωστοποίηση και στην ελληνική θέση ότι η επικοινωνία με την Άγκυρα δεν μπορεί να συνιστά αίτημα άδειας.

Το δημοσίευμα αναφέρει ότι το γαλλικό ερευνητικό «Αμπέιγ Μαρένγκο» αναμένεται να αναχωρήσει από το Ηράκλειο στις 9 Νοεμβρίου, αρχικά για εργασίες στα ελληνικά χωρικά ύδατα. Εκτιμά ότι πιθανή δραστηριότητα στις περιοχές τις οποίες η Τουρκία διεκδικεί ως υφαλοκρηπίδα της, χωρίς προηγούμενη διευθέτηση, θα μπορούσε να προκαλέσει νέα κρίση.

Τίτλοι περί ελληνικής υποχώρησης

Πιο κατηγορηματική είναι η Τουρκιγέ⁠, η οποία επιλέγει τον τίτλο «Οπισθοχώρηση μετά την προειδοποίηση της Τουρκίας». Επικαλείται ελληνικά δημοσιεύματα για τη μετάθεση της αναχώρησης του πλοίου από τις 7 στις 9 Νοεμβρίου και προβάλλει τις γαλλοτουρκικές επαφές.

Ωστόσο, το ίδιο το κείμενο αναφέρει ως εξηγήσεις της καθυστέρησης τις καιρικές συνθήκες και την ολοκλήρωση διαδικασιών συντονισμού. Ο τίτλος αποδίδει επομένως στην τουρκική πίεση ένα αποτέλεσμα που το σώμα του δημοσιεύματος δεν τεκμηριώνει αποκλειστικά.

Ανάλογη κατεύθυνση ακολουθεί η Ακσάμ⁠, γράφοντας ότι «Το σχέδιο της Ελλάδας προσέκρουσε στην Άγκυρα». Η Γενί Ακίτ⁠ αναπαράγει τις ίδιες βασικές πληροφορίες με επιθετικότερο λεξιλόγιο περί «βρόμικου σχεδίου».

Κοινός άξονας αυτής της κάλυψης είναι η παρουσίαση της Άγκυρας ως παράγοντα του οποίου οι απαιτήσεις πρέπει να ληφθούν υπόψη για να προχωρήσουν οι έρευνες. Μεγάλο μέρος των πληροφοριών, όμως, προέρχεται από ελληνικά δημοσιεύματα και δεν αποτελεί ανεξάρτητη τουρκική επιβεβαίωση διευθέτησης.

Τι έχει ανακοινώσει η Άγκυρα

Η τελευταία επίσημη σχετική τοποθέτηση που επαληθεύτηκε είναι η υπ’ αριθμόν 214 ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, της 6ης Νοεμβρίου. Σε αυτήν η Άγκυρα υποστηρίζει ότι τμήμα των σχεδιαζόμενων ερευνών βρίσκεται εντός της υφαλοκρηπίδας που έχει γνωστοποιήσει στον ΟΗΕ, δηλώνει ότι «ακύρωσε» τις ελληνικές και κυπριακές ναυτιλιακές αναγγελίες και αναφέρει ότι η διαδικασία για τη συγκατάθεσή της δεν έχει ολοκληρωθεί. Πρόκειται για τις τουρκικές θέσεις και διεκδικήσεις.

Οι πληροφορίες για γαλλοτουρκικές επαφές δείχνουν αναζήτηση πρακτικής φόρμουλας, χωρίς να επιβεβαιώνουν ότι αυτή έχει συμφωνηθεί.

Το ουσιαστικό ανοιχτό ζήτημα παραμένει συνεπώς το ίδιο: αν μπορεί να βρεθεί διαδικασία επικοινωνίας που η Άγκυρα θα παρουσιάζει ως συγκατάθεση, χωρίς η Αθήνα να αποδέχεται ότι ζητεί τουρκική άδεια. Η σημερινή κάλυψη περιγράφει αυτή την προσπάθεια, αλλά δεν τεκμηριώνει ακόμη την κατάληξή της.

Η ελληνική ναυπηγική βιομηχανία διευρύνει το αποτύπωμά της στη διεθνή εφοδιαστική αλυσίδα του προγράμματος FDI

Τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας και η Naval Group υπέγραψαν, στο πλαίσιο της διεθνούς έκθεσης ναυτικής άμυνας EURONAVAL 2026 στο Παρίσι, νέα σύμβαση συνεργασίας για τη συμμετοχή των Ναυπηγείων Σαλαμίνας στην κατασκευή των φρεγατών FDI που προορίζονται για το Βασιλικό Σουηδικό Ναυτικό.

Η σύμβαση υπεγράφη από τον Πρόεδρο των Ναυπηγείων Σαλαμίνας, Δρ. Γεώργιο Κόρο, και εκ μέρους της Naval Group από την κα Amandine Viala, Chief Procurement Officer, παρουσία και του Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της Naval Group, κ. Pierre Éric Pommellet. H εν λόγω σύμβαση προβλέπει τη συμμετοχή των Ναυπηγείων Σαλαμίνας στην κατασκευή προεξοπλισμένων τμημάτων (blocks) για το σουηδικό πρόγραμμα FDI.

Η νέα συμφωνία αποτελεί σημαντική επέκταση της μακροχρόνιας βιομηχανικής συνεργασίας των δύο εταιρειών και σηματοδοτεί ένα ακόμη βήμα για την ενσωμάτωση των Ναυπηγείων Σαλαμίνας στη διεθνή παραγωγική και εφοδιαστική αλυσίδα της Naval Group.

Η Σουηδία έχει επιλέξει την FDI για το νέο πρόγραμμα φρεγατών αεράμυνας Luleå-class, με παραγγελία τεσσάρων πλοίων. Με τη νέα σύμβαση, τα Ναυπηγεία Σαλαμίνας διευρύνουν περαιτέρω τη συμμετοχή τους στο πρόγραμμα FDI, έχοντας ήδη αναλάβει και ολοκληρώσει σημαντικό κατασκευαστικό έργο για φρεγάτες τόσο του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού όσο και του Γαλλικού Πολεμικού Ναυτικού.

Ο Πρόεδρος των Ναυπηγείων Σαλαμίνας, Δρ. Γεώργιος Κόρος, δήλωσε: «Η σημερινή συμφωνία αποτελεί ένα ακόμη σημαντικό ορόσημο στη συνεργασία μας με τη Naval Group και, κυρίως, μια ουσιαστική αναγνώριση της τεχνογνωσίας, της ποιότητας και της συνέπειας των ανθρώπων των Ναυπηγείων Σαλαμίνας. Ξεκινήσαμε τη συμμετοχή μας στο πρόγραμμα FDI με την κατασκευή τμημάτων για τις ελληνικές φρεγάτες, επεκτείναμε τη συνεργασία μας στις FDI του Γαλλικού Ναυτικού και σήμερα κάνουμε το επόμενο βήμα, συμμετέχοντας και στο πρόγραμμα των σουηδικών φρεγατών. Για εμάς, αυτή η εξέλιξη αποδεικνύει στην πράξη ότι η ελληνική ναυπηγική βιομηχανία μπορεί να συμμετέχει με αξιώσεις σε μεγάλα ευρωπαϊκά αμυντικά προγράμματα, να εξάγει τεχνογνωσία και κατασκευαστικό έργο και να αποτελεί σταθερό μέρος μιας διεθνούς αλυσίδας παραγωγής υψηλής τεχνολογίας.»

Κατά την τελετή, η κα. Vautrin αναφέρθηκε ιδιαίτερα στη συμβολή των Ναυπηγείων Σαλαμίνας στην επιτυχή υλοποίηση του προγράμματος FDI, αναφέροντας τη Γενική Διεύθυνση Εξοπλισμών (DGA), τη Naval Group και τα Ναυπηγεία της Σαλαμίνας και της Λοριάν μεταξύ των φορέων και των ανθρώπων που συνέβαλαν στην τήρηση του χρονοδιαγράμματος και στην επιτυχία του προγράμματος.

«Από τη Λοριάν έως τη Σαλαμίνα, από τη Γαλλία έως την Ελλάδα», τόνισε χαρακτηριστικά, αναδεικνύοντας τον ρόλο των βιομηχανικών συνεργασιών στη λειτουργία και την ακτινοβολία των επιχειρήσεων, στην εκπαίδευση των νέων και στη μετάδοση της τεχνογνωσίας και των επαγγελματικών δεξιοτήτων από γενιά σε γενιά.

Η νέα ανάθεση έργου για τις σουηδικές FDI επιβεβαιώνει τη συνέχεια αυτής της βιομηχανικής σχέσης και διευρύνει πλέον το αποτύπωμά της σε τρία ευρωπαϊκά ναυτικά – της Ελλάδας, της Γαλλίας και της Σουηδίας – ενισχύοντας, παράλληλα, τη θέση των Ναυπηγείων Σαλαμίνας ως εξαγωγικής ελληνικής βιομηχανικής μονάδας με ενεργή παρουσία σε ένα από τα σημαντικότερα σύγχρονα ευρωπαϊκά προγράμματα ναυτικής άμυνας.