Ιστορία - Πολιτισμός
ΕΚΤΑΚΤΟ-ΕΛΛΑΔΑ: Eπιβεβαιώνεται το ξεπούλημα των ενεργειακών κοιτασμάτων της Κρήτης από τον Σαμαρά στους Τούρκους, η εξαθλίωση λόγω χρέους συνεχίζεται, η Κύπρος ανακοίνωσε κοίτασμα
Ανώτερες πηγές στην Αθήνα χθες το βράδυ
επιβεβαίωσαν την αποκλειστικά από την περασμένη Δευτέρα του Slog: το 70% των
εσόδων από τα ενεργειακά κοιτάσματα της Κρήτης και των σπάνιων γαιών πηγαίνει
σε Ξένα Ταμεία. Περαιτέρω απόδειξη είναι η δωροδοκία της Κύπρου, που εντάσσεται
κι αυτή στο γερμανικό παιχνίδι ηγεμονίας σε ενέργεια και τραπεζικό τομέα στην
περιοχή.
[ο μεταλλειολόγος Αντώνης Φώσκολος] έχει απόλυτο δίκιο. Έχει τις τεχνικές
εκθέσεις για να το αποδείξει ….. υπάρχει μια μυστική συμφωνία με την οποία η
Τουρκία παίρνει 40%, η Ελλάδα 30%, η Κύπρος 20% και οι Βρυξέλλες 10%. “
Δεν πρόκειται για τίποτα περισσότερο απ’
όσους εμπλέκονται ήδη
στην ληστεία της Κύπρου μοιράζοντας τα λάφυρα ….και αποκόπτοντας τους
Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς. Αμέσως μετά από αυτά τα καυτά νέα, έρχεται και η ανακοίνωση ενός
σημαντικού
κοιτάσματος πετρελαίου πού έχει βρεθεί εκτός Κύπρου στην περιοχή 12 – ύψους
περίπου 1,2 – 1,4 εκ. βαρελιών…. συν την δωροδοκία της ΕΚΤ , για να
«γλυκάνει» την Κυπριακή: περίπου € 5 δις ευρώ σε μετρητά έχουν εισρεύσει κρυφά στην Λευκωσία.
“έτσι ώστε να μην γνωρίζουν σε ποια μορφή τα πέντε δισεκατομμύρια ευρώ σε
μετρητά πήγαν σε λογαριασμούς στην Κεντρική Τράπεζα Κύπρου “.
ότι θα εγείρει ερωτήματα σχετικά με το ποίοι ανώτεροι αξιωματούχοι της Αθήνας
θα μπορούσε να λάβουν «μίζα», για να γίνει μια τέτοια συμφωνία που είναι,
από κάθε άποψη, τελείως γελοία και άδικη για την Ελλάδα.
επιβεβαιωμένα τα Κρητικά αποθέματα ενέργειας και ορυκτών, δεν τα χρησιμοποίει ο Σαμαράς ως εγγύηση για την ελάφρυνση του
χρέους για την Ελλάδα; Γιατί δεν προσφέρθηκε στους πιστωτές μια μελλοντική εκπλήρωση επί ομολόγων σε
αντάλλαγμα για χρέος που είναι αδύνατον να πληρωθεί; Καλύτερα μια συμφωνία μελλοντικής
εκπλήρωσης, σίγουρα, από την εκκαθάριση με τίποτα.
θέμα της διαφθοράς της
ελληνικής ελίτ) είναι η ίδια η Τρόικα, μια οργάνωση που δεν δίνει λόγο σε κανένα εκλεγμένο κυβερνητικό φορέα. Με
τέτοια ελευθερία, οι Τροϊκανοί έχουν προσλάβει διάφορους οικονομικούς
συμβούλους, οι οποίοι πηγαίνουν να παίξουν έναν κεντρικό ρόλο σε όλες τις
διασώσεις της ευρωζώνης …. ειδικά τις ελληνικές διασώσεις και στο περίφημο
κυπριακό Bail-in (=αρπαγή των καταθέσεων ).
κύκλος» από μια δωδεκάδα ή περίπου μεγάλες επιχειρήσεις με ένα μονοπώλιο για το
χειρισμό διάσωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνήθως έχουν προσληφθεί χωρίς δημόσιο διαγωνισμό, μερικές φορές δε παρά το ενδεχόμενο συγκρουόμενων συμφερόντων, που προκύπτουν από τις
διασυνδέσεις με τα επενδυτικά κεφάλαια και άλλων παροχών χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών .
Νέα Υόρκη Alvarez
και Marsal
είναι ιδιαίτερα περίεργη. Κατά την διάρκεια της περιόδου «συμβουλών» τους για
το κούρεμα καταθέσεων στην Κύπρο, η A
& M τα έκανε θάλασσα και
χρέωσε περισσότερο
απ’ όσο έπρεπε – σύμφωνα με τον εσωτερικό έλεγχο από την κεντρική διεύθυνση της
τράπεζας
της Κύπρου όπως φαίνεται από την ιστοσελίδα EU observer. Αλλά το Δεκέμβριο του 2012, η κεντρική
τράπεζα Κύπρου με επικεφαλής τον Πανίκο Δημητριάδη προεπέλεξε τους Alvarez και Marsal για αρκετές νέες συμβάσεις. Το έπραξε παρά το γεγονός ότι το συμβούλιο είχε
«αποκλείσει» την εταιρεία αυτή, λόγω «πιθανής σύγκρουση συμφερόντων ” που σχετίζεται
με την αξιολόγησης
προς την Τράπεζα Κύπρου.
δωροδοκίες, το παρασκήνιο και τα ενεργειακά παζάρια που οργάνωσε και προώθησε με περαιτέρω
υπεργολάβους που προσλήφθησαν από την Golden Circle. Η
Blackrock Solutions, για παράδειγμα, κατηγορείται για χρήση
εσωτερικών εμπιστευτικών πληροφοριών , αφού το καθεστώς Σαμαρά φρόντησε να τους ανατεθεί μια σύμβαση ύψους € 12.3
εκατ. ευρώ . Οι Tροϊκανοί είχαν γίνει τόσο μισητοί στην Ελλάδα που η BlackRock Solutions χρησιμοποίησε ένα ψεύτικο όνομα (“Solar”) και να προσληφθούν 18 ένοπλοι φρουροι ασφαλείας (μπράβοι) για να γίνει η
“δουλειά” . Η παροχή ενόπλων φρουρών έγινε για τύπους σαν τον
Βενιζέλο αλλά οι Αθηναίοι ήξεραν πολύ καλά ότι επρόκειτο για την Blackrock.
περιελάμβανε και υπεργολαβία στις 4 Ελεγκτικές Εταιρείες (Big Four= 4 Μεγάλες) καθώς και λεπτομερή γνώση των σχεδίων
ανακεφαλαιοποίησης. Όντας ο μεγαλύτερος διαχειριστής περιουσιακών στοιχείων
στον κόσμο, τους έδωσε ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, έναντι για παράδειγμα του
ανταγωνιστή τους Pimco …. που είχε επίσης προσληφθεί νωρίτερα
(κούρεμα ομολόγων).
την αξιοπιστία της ΕΕ, άλλων μεγάλων δυνάμεων και της ΕΚΤ, για το πώς και γιατί η
Ελλάδα και η Κύπρος έφτασαν να υποστούν τέτοιο βιασμό. Η Κύπρος ήταν μια ανοιχτή και ταυτόχρονα
κλειστή υπόθεση: παρακινούμενη από τον Βολφγκανγκ Σόϊμπλε (Wolfgang Schäuble) και τον Μάριο Ντράγκι (Mario Draghi), η ΕΚΤ αφαίρεσε απλά την κύρια πηγή
εισοδήματος του νησιού και στη συνέχεια άφησαν να φτωχύνουν οι καταθέτες …. ενώ οι Ρώσοι και Κύπριοι απατεώνες κατάφεραν να αφαιρέσουν τα σώσουν τις καταθέσεις τους έγκαιρα.
ανακολουθίες και
παρατυπίες στον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούνται εύρωστα ελληνικά περιουσιακά στοιχεία . Ένα
χαρακτηριστικό
παράδειγμα είναι τα νοσοκομεία της.
η ΕΛΣΤΑΤ απέστειλε στην Eurostat, το έλλειμμα και πίνακες γνωστοποίησης του
χρέους των ελληνικών νοσοκομείων. Σ’ αυτά περιλαμβανόταν η εκτίμηση των
εκκρεμών υποχρεώσεων κατά € 2.3 δις. Η νέα κυβέρνηση προσέθεσε € 4,3 δις. ανεβάζοντας το έλλειμμα σε € 6,6
δισ. (Αυτή η πληροφορία οφείλεται σε ανθρώπους όπως η Γεωργαντά, οι οποίοι έχουν από τότε
επιβεβαιώσει ότι ανώτεροι αξιωματούχοι και οι πολιτικοί της ΕΕ ενεθάρρυναν την κυβέρνηση της Αθήνας να φουσκώσει το
μέγεθος του δημοσιονομικού προβλήματος της ως σύνολο.) Στη συνέχεια, η νέα
κυβέρνηση προσπάθησε να φορτώσει επιπλέον € 5,4 δις. χρέη νοσοκομείων σε ένα
έτος, το 2008. Κατά την πρώτη φορά, η Eurostat απέρριψε εγγράφως, αλλά αργότερα υπέκυψε
στην πίεση της κυβέρνησης.
τους
Ευρωπαϊκούς κανονισμούς (βλέπε ΕΣΛ 95 παράγρ. 3.06, ΕΚ αριθ. 2516/2000 άρθρο 2,
Επιτροπή Reg. ΕΚ αριθ. 995/2001) και
του Ευρωπαϊκού Κώδικα Ορθής Πρακτικής.
Παπανδρέου;
η Γαλλο-γερμανική έκθεση για το χρέος χρειαζόταν απεγνωσμένα όλα τα μέλη της Ευρωζώνης να
συμφωνήσουν σε βοήθεια για την Ελλάδα. Η κατάσταση επομένως έπρεπε να φανεί όσο
το δυνατόν κακή.
Κατά την διάρκεια των συνομιλιών, το Βερολίνο ζήτησε μιά μικρότερη συνάντηση με τους Έλληνες. Κατά τη
συνεδρίαση αυτή, τρεις πηγές (δύο Έλληνες και ένας Γερμανός) η μικρή γερμανική
αντιπροσωπεία έκανε μια εκπληκτική παρατήρηση: «η κατάσταση θα πρέπει να
φαίνεται πιο απελπισμένη» , προκειμένου να δικαιολογήσει ένα σχέδιο διάσωσης και προς άλλα μέλη της ευρωζώνης. Δηλαδή, με τον φόβο πτώσης ολόκληρης της ευρωζώνης , θα
πάρουν και τα υπόλοιπα κράτη-μέλη μέτρα και να συσσωρεύσουν χρήματα για ενδεχόμενη διάσωση.
ότι το Γαλλο-γερμανικό τραπεζικό σύστημα θα μπορούσε να καταρρεύσει, αν η
Ελλάδα δεν «σωζόνταν». Και μέχρι εκείνο το σημείο, καθόλου μέτρα δεν είχαν ληφθεί για να καταστεί ο τομέας σταθερός να αντέξει ένα κύμα παραγώγων(CDS). »
για πάντα ότι στην πραγματικότητα τα ελληνο-κυπριακά προβλήματα υπαγορεύονται όσο ποτέ άλλοτε από την Γεωπολιτική της
Ενέργειας και τους τραπεζικούς φόβους των Μεγάλων Δυνάμεων, δεδομένου ότι οι
Έλληνες ηγέτες ήταν περισσότερο διεφθαρμένοι από ποτέ και βλακωδώς άπληστοι οι
Γαλλο-αμερικανοί δανειστές.
σε εξέλιξη μεταξύ της Ουάσιγκτον, των Βρυξελλών και της Μόσχας, υπάρχει μια
διελκυστίνδα, ένας πόλεμος ανάμεσα στην Ελλάδα, Κύπρο, Τουρκία, τις Βρυξέλλες
και το Ισραήλ για την κυριαρχία στα μεταλλεύματα και το φυσικό αέριο
για τη συντριπτική πλειονότητα των πολιτών της ΕΕ και των ΗΠΑ. Αλλά για την αγορά
πετρελαίου, τους πράκτορες , τους Ρώσους και τις τράπεζες, δεν είναι τίποτα …
ξεχασμένο .
καλοστεκούμενο έθνος κατακρεουργείται, από τραπεζικά συμφέροντα και για την
ενεργειακή μανία. Ενώ το αληθινό έλλειμμα της Ελληνικής Δημοκρατίας ήταν στο 7,8% του ΑΕΠ το 2009 – το 2010 προέκυψε 15,4%. Αλλά το Βερολίνο ήθελε να
προστατεύσει τις Γαλλο-γερμανικές τράπεζες, και χρειαζόταν επίσης ένα θύμα για
να δώσει στην Γερμανία κυρίαρχο ρόλο στην ενδεχόμενη Τραπεζική και Οικονομική
Ένωση (Fiskalunion).
ακόλουθα: παραποιημένα στοιχεία του χρέους, ένα χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής που
είναι μια μόνιμη παγίδα, ατέλειωτα κύματα των καταστροφικών μέτρων λιτότητας,
τρομερά επίπεδα εξαθλίωσης των πολιτών τους , την δικτατορία των τραπεζών και
των επενδυτικών συμφερόντων, τά γερμανικά ταμπλόιντ να εκτοξεύουν προσβολές για
την ελληνική εργασιακή ηθική, ψέματα για τα επίπεδα του ιδιωτικού πλούτου των
Ελλήνων και τώρα έναν βρώμικο διαμελισμό του πλούτου της μεταξύ των εχθρών της.
GREECE BREAKING…….Samaras Crete energy sellout to Turks confirmed , Greek debt misery continues, Cyprus find announced
TURKEY TO GET 40% OF CRETIAN FIND
Secret cash flown into gas-rich Cyprus
Troika contractors strip the Greek corpse
How Berlin exaggerated Athens’ problem to win Europe
Senior Athens sources last night confirmed The Slog’s
blogosphere exclusive from last Monday on the subject of 70% of the
income from Cretian energy and rare earth finds off Crete going into
non-Greek coffers. But further evidence of bribery and energy finds in
Cyprus show yet again that Greece’s sphere of Mediterranean influence is
merely an unwilling prize in the ongoing energy, banking and German
hegemony game.
Said a senior Greek Government consultant yesterday:
“All I know is that the Professor [minerologist Antonis Foskolos]
is absolutely correct. I have the technical reports to prove it…..there
is a secret deal whereby Turkey gets 40%, Greece 30%, Cyprus 20% and
Brussels 10%.”
The figure most likely to both alarm and anger Greeks of all class
and age groups is the inexplicable (in justice terms) award of more
income from the Crete find for Turkey than Greece. But this is really
nothing more than those involved in the Cyprus energy heist sharing out
the spoils….and cutting out both the Americans and the Israelis. Quite a
coup for Erdogan.
Hot on the heels of this news comes the announcement of a major oil
find off Cyprus at region 12 – amounting to around 1.2-1.4 billion
barrels….plus, very much under the table, further ECB bribery to keep
the Cypriot élite sweet: some €5 bn euros in cash has been secretly
flown into Nicosia. “Nobody counted or even certified the cash
delivery,” said a source, ” so they don’t know in what form the five
billion of cash went into Cyprus Central Bank accounts”.
While some are clearly on the take in Cyprus, the Cretian deal in
particular is bound to raise questions about what senior Athens
government ministers might have taken as their share of doing a deal
that is, by any standards, ludicrously unfair to Greece.
Why, for instance, have the confirmations of Cretian energy and
mineral finds not been used by Samaras and co as collateral with which
to force the issue of debt relief for Greece? Why indeed have creditors
not been offered an energy futures bond swap in return for unrepayable
debt? Better a futures deal, surely, than winding up with nothing.
A lot of the key to this (apart from the usual standard issue Greek
elite corruption) is the Troika itself, an organisation beyond the
accountability of any elected government body. With such freedom, the
Troikanauts have hired several financial consultancies, who go on to
play a central role in all the eurozone bailouts….especially the Greek
bailouts and the infamous Cypriot bailin.
The usual suspects are always involved: Deloitte, Ernst&Young,
KPMG and PriceWaterhouseCoopers (PwC) – and the end result is a “golden
circle” of a dozen or so large firms with a monopoly on handling EU
bailouts. They are usually hired without any public tender – sometimes
despite potential conflicts of interest, which arise from links to
investment funds and other financial service providers.
The case of New York-based consultancy Alvarez and Marsal is
particularly intriguing. During their ‘advice’ period for the Cyprus
bailin, A&M screwed up bigtime and overcharged – according to an
internal audit by the Cyprus central bank board seen by the site
EUobserver. But in December 2012, the Cyprus central bank chief Panicos
Demetriades shortlisted Alvarez and Marsal for several new contracts.
He did so despite the fact
the board had “ruled out” the consultancy due to “potential perceived
conflicts of interest” related to its Bank of Cyprus evaluation.
The cash flights, bribes, backstairs deals and energy horse-trades
are being organised and pushed through by further sub-contractors hired
by the Golden Circle. BlackRock Solutions, for instance, stands accused
by some observers of using insider knowledge after the Athens Government
awarded them a contract worth €12.3 million.The Samaras regime did so
because kickbacks were involved, and the Troikanauts had become so
hated in Greece….so BlackRock Solutions used a fake name (“Solar”) and
recruited 18 armed security guards to do its “work”. From what I could
see early in 2013, this mainly involved providing armed guards for the
likes of Venizelos – but Athenians know perfectly well who they were. I
would point them out, and contacts there would shrug and mutter
“Blackrock”.
However, the consultancy’s appointment also included subcontracting
to the Big Four audit firms and having detailed knowledge of
recapitalisation plans. Being the biggest asset manager in the world,
that gave them a competitive advantage if they used the knowledge….for
example, against close competitor Pimco….which had also been hired
earlier.
But other clouds, smoke, mirrors, cloaks and daggers remain to niggle
away at the credibility of the EU, other major powers, national leaders
and the ECB when it comes to how and why Greece and Cyprus wound up
being raped. Cyprus was, for me, an open and shut case: egged on by
Wolfgang Schaüble and Mario Draghi, the EC simply removed the island’s
major income source and then impoverished its major bank
depositors….while Russian and Cypriot crooks and gangsters suspiciously
managed to remove their money ahead of time.
Equally however, there remain inconsistencies and irregularities in
the way solid Greek assets were ‘used’. A good example is its hospital
infrastructure.
On 2nd October 2009, before the October 2009 Elections, the National
Statistical Service of Greece ELSTAT sent to Eurostat the deficit and
debt notification tables for Greek hospitals. These included an estimate
of the outstanding liabilities at €2.3 billion. The new government
inflated the €2.3 billion by €4.3 billion making it equal to €6.6
billion as it is described in their “Technical Report on the Revision of
Hospital Liabilities” of February 2010. (This must also be viewed, by
the way, in the light of Elstat whistleblowers who have since then
confirmed that senior EU officials and politicians encouraged the Athens
government to exaggerate the size of its fiscal problem as a whole.)The
new government then tried to load all this extra €5.4 billion of
hospital liabilities into one year, 2008. At first, Eurostat rejected
this in writing, but later it bowed to government pressure.
This entire exercise is clearly against the European Regulations
ESA95 (see ESA95 par. 3.06, EC No. 2516/2000 article 2, Commission Reg.
EC No. 995/2001) and against the European Statistics Code of Practice,
especially regarding the principles of independence of statistical
measurements, statistical objectivity and reliability. It was also very
clearly to Greece’s disadvantage: but the Papandreou Government did it.
Why?
The Slog posted extensively about this at the time, and was then requoted and reblogged widely
elsewhere. The reason for the overstatement was in fact very simple:
the Franco-German debt exposure desperately needed ALL the eurozone
members to agree to new help for Greece. The situation thus had to look
as bad as possible. As I wrote soon afterwards:
‘Somewhere in the midst of these
talks, Berlin requested a smaller meeting with the Greeks. At this
meeting, three sources (two Greek and one German) allege, the small
German delegation made an astonishing observation: the situation would
“have to look more desperate” in order to justify a bailout to the other
eurozone members. That is to say, only widespread fear of the entire
eurozone being damaged would get the member States to pile in with
bailout monies. What Berlin was really worried about, of course, was
that the Franco-German banking system might collapse if Greece wasn’t
saved. And at that stage, little or nothing had been done to make the
sector better able to withstand a derivatives wave.’
I know that I bash on about this with every post about Greece, but
those of us further West must grasp once for all the reality that
Greco-Cypriot problems are dictated as much if not more by energy
geopolitics and major power bank fears as they were by corrupt Greek
leaders and idiotically greedy Franco-American lenders. Over the years I
have pointed out the obvious sub-plot going on, but each time much of
what The Slog suggested has been ridiculed or dismissed as ‘power
politics paranoia’.
Unfortunately for those who said such things, I have been largely vindicated..or rather, my sources have: there is a battle for energy hegemony going on between Washington, Brussels and Moscow, there is a tug-of-war going on between Greece, Cyprus, Turkey, Brussels and Israel about South-East Med mineral and gas finds, Turkey has been rewarded on the sly for toeing the NATO bollocks in relation to Syria, Recep Erdogan is
proving to be an unhinged Islamist who imprisons opposing military and
political leaders, David Cameron’s pro-Erdogan/anti-Israel speech of two
years ago has been shown up as badly judged nonsense, Syrian intervention would have turned into Anglo-American disaster, energy has been found off Crete and Cyprus, American naval influence has scared the EU/EC axis of thuggery into action, and there is a lot going on behind the scenes of so-called Troika debt management to suggest that, as ever, this is a question of industrial scale corruption and munnneee.
It’s easy to tell from both hits and comment threads these days that
Greece has become a forgotten subject for the vast majority of EU and US
citizens. But I promise you, for the oil business, the spooks, the
Russians and the banks, it is anything but. And don’t get me started on
the Chinese.
Wake up: a fundamentally decent and solvent nation is being
meat-cleavered to bits by bank interests and energy mania. For all its
internally irresponsible and venal Establishment hoodlums, the real
Hellenic Republic’s deficit – at 7.8% of gdp in 2009 – was grossly
exaggerated and eventually emerged (in a slavishly reported BBCNews story) of November 15th 2010 – at 15.4%. But as former ELSTAT board member Zoi Georganta testified in 2011:
“….had the 2009 warnings from this Commission been been enacted
even as late as Papandreou’s arrival, ‘the measures would have succeeded
if they had been properly and promptly implemented without any need for a bailout….”
Berlin wanted Franco-German banks protected, but it also wanted a
victim to give Germany the dominant role in eventual FiskalUnion. It has
got pretty much everything it wanted, but Greece is dead in the water.
This is the measure of Merkel’s genius for Weltpolitik.
Yesterday she was confirmed as the Chancellor at the head of a Grand
German political alliance. A month ago, Brussels-am-Berlin told Samaras
to go whistle for his promised Christmas debt relief. The
German-dominated EC now has the same role as Jeremy Hunt does with NHS
Trusts in England: to quietly bankrupt them – as the necessary excuse
for Mammon’s gauleiters to step in.
Athens (and Nicosia) have accepted the following: falsified debt
figures, a repayment schedule that is a permanent trap, endless waves of
destructive austerity, terrible levels of citizen destitution, the
dictatorship of banking and investment interests, German tabloid insults
about the Greek work ethic, German lies about personal Greek wealth
levels, reneging on various promises by the EC and ECB, economic grand
larceny, depositor theft, and now a grubby share-out among its enemies
of the main wealth route the Republic has out of this cynically
inflicted poverty.
That this has been achieved with the active collaboration of its
political élites is brutally obvious. One result of that despicable
Fifth Columnism has been the rise and rise of Golden Dawn. What Greece
needs above all right now is the decline and fall of Antonis Samaras. In
the meantime, the hour has arrived for some real investigations of how
this appalling mess really happened….and some direct action to put the
New Democracy Coalition and its EC paymasters under intolerable
pressure.
Ιστορία - Πολιτισμός
Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού
Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων.
Περισσότερα από 30 εκατομμύρια έγγραφα, κατάλογοι κρατουμένων και στοιχεία καταναγκαστικής εργασίας βοηθούν στην ανασύνθεση προσωπικών ιστοριών που κινδύνεψαν να χαθούν οριστικά. Με την ψηφιοποίηση και τη χρήση νέων τεχνολογιών, το αρχείο επιχειρεί να διατηρήσει ζωντανή τη μνήμη και να δώσει απαντήσεις σε οικογένειες που εξακολουθούν να αναζητούν την τύχη των συγγενών τους. Πίσω από κάθε όνομα σε έναν κατάλογο κρατουμένων, πίσω από κάθε φθαρμένο έγγραφο και κάθε χειρόγραφη καταχώριση μπορεί να κρύβεται μια ανθρώπινη ιστορία που δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.
Για χιλιάδες οικογένειες, η αναζήτηση πληροφοριών για συγγενείς που διώχθηκαν, φυλακίστηκαν ή εξαφανίστηκαν κατά τη ναζιστική περίοδο παραμένει μια ανοιχτή υπόθεση, ακόμη και οκτώ δεκαετίες μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Στη Γερμανία, τα Arolsen Archives, το Διεθνές Κέντρο για τις Ναζιστικές Διώξεις, αποτελούν έναν από τους σημαντικότερους θεσμούς για τη διερεύνηση αυτών των υποθέσεων. Η συλλογή τους περιλαμβάνει περισσότερα από 30 εκατομμύρια ιστορικά έγγραφα, με πληροφορίες για περίπου 17,5 εκατομμύρια ανθρώπους που υπήρξαν θύματα ή επιζώντες του ναζιστικού καθεστώτος.
Το έργο του αρχείου δεν περιορίζεται στη φύλαξη ιστορικών τεκμηρίων. Στόχος είναι να διατηρηθούν τα πρωτότυπα, να οργανωθούν οι πληροφορίες που περιέχουν και να γίνουν προσβάσιμες σε συγγενείς θυμάτων, ερευνητές και πολίτες από όλο τον κόσμο. Έτσι, τα έγγραφα της ναζιστικής περιόδου μετατρέπονται σε ένα εργαλείο αναζήτησης της ιστορικής αλήθειας και αποκατάστασης της μνήμης.
Από τα αρχεία των διώξεων στην αναζήτηση της ανθρώπινης μοίρας
Τα Arolsen Archives ιδρύθηκαν το 1948, με την ονομασία International Tracing Service, σε μια εποχή κατά την οποία εκατομμύρια άνθρωποι προσπαθούσαν να εντοπίσουν συγγενείς τους που είχαν χαθεί στη διάρκεια του πολέμου. Η αρχική αποστολή ήταν να βοηθήσουν στον εντοπισμό αγνοουμένων και στη διευκρίνιση της τύχης ανθρώπων που είχαν υποστεί ναζιστικές διώξεις. Με την πάροδο των δεκαετιών, η συλλογή εξελίχθηκε σε ένα διεθνές αρχείο ιστορικής τεκμηρίωσης. Τα έγγραφα αφορούν κρατουμένους σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, γκέτο και φυλακές της Γκεστάπο, ανθρώπους που οδηγήθηκαν σε καταναγκαστική εργασία, αλλά και επιζώντες που βρέθηκαν υπό τη φροντίδα συμμαχικών οργανώσεων μετά το 1945. Περιλαμβάνονται επίσης στοιχεία για τους εκτοπισμένους πληθυσμούς και τη μετανάστευση κατά τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.
Οι κατάλογοι, τα δελτία κρατουμένων, οι καταγραφές μεταγωγών και τα διοικητικά έγγραφα μπορούν να προσφέρουν πολύτιμες πληροφορίες για την πορεία ενός ανθρώπου μέσα στο σύστημα διώξεων. Ένα όνομα, μια ημερομηνία ή ένας αριθμός μητρώου ενδέχεται να αποτελέσει το στοιχείο που θα συνδέσει διαφορετικά έγγραφα και θα επιτρέψει την ανασύνθεση ενός μέρους της ζωής του. Ωστόσο, το αρχείο δεν είναι πλήρες. Πολλά έγγραφα καταστράφηκαν από τους ίδιους τους Ναζί ή χάθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου. Επιπλέον, εκατομμύρια άνθρωποι δολοφονήθηκαν χωρίς να καταγραφούν ποτέ τα ονόματά τους. Για τον λόγο αυτό, η απουσία ενός προσώπου από τις διαθέσιμες συλλογές δεν σημαίνει ότι δεν υπήρξε ή ότι δεν υπέστη διώξεις.
Η ψηφιοποίηση αλλάζει τον τρόπο αναζήτησης
Για πολλά χρόνια, η αξιοποίηση του αρχείου απαιτούσε εκτεταμένη χειρωνακτική εργασία. Οι ερευνητές έπρεπε να εξετάζουν φακέλους, να διαβάζουν χειρόγραφες σημειώσεις και να αντιπαραβάλλουν πληροφορίες που βρίσκονταν σε διαφορετικά έγγραφα. Η ψηφιοποίηση αλλάζει σταδιακά αυτή τη διαδικασία. Τα Arolsen Archives αναπτύσσουν ένα ηλεκτρονικό αρχείο μέσω του οποίου οι χρήστες μπορούν να αναζητούν ονόματα και ιστορικά θέματα, να εντοπίζουν ψηφιοποιημένα τεκμήρια και να εξετάζουν το περιεχόμενό τους από απόσταση. Η διαδικασία, ωστόσο, δεν τελειώνει με τη σάρωση ενός εγγράφου. Για να μπορεί να αναζητηθεί αποτελεσματικά, πρέπει να καταχωριστούν τα στοιχεία του, να συνδεθούν τα ονόματα με τις αντίστοιχες εγγραφές και να οργανωθούν οι πληροφορίες που περιέχει.
Σε αυτό το στάδιο αξιοποιούνται τεχνολογίες οπτικής αναγνώρισης χαρακτήρων (OCR), καθώς και εργαλεία που βοηθούν στην ομαδοποίηση και τη διασύνδεση δεδομένων. Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να διευκολύνει την ανάγνωση καταλόγων και την αντιπαραβολή πληροφοριών από διαφορετικά έγγραφα, ώστε να εντοπίζονται πιθανές συνδέσεις ανάμεσα σε πρόσωπα, τόπους και γεγονότα. Η τεχνολογία, όμως, δεν υποκαθιστά την ιστορική έρευνα. Τα παλιά έγγραφα περιέχουν δυσανάγνωστα χειρόγραφα, διαφορετικές γραφές ονομάτων, συντομογραφίες και λάθη καταγραφής. Για τον λόγο αυτό, η αυτοματοποιημένη αναγνώριση χρειάζεται έλεγχο και αξιολόγηση, ιδιαίτερα όταν αφορά στοιχεία που μπορούν να επηρεάσουν την ανασύνθεση της μοίρας ενός θύματος.
Όταν ένα όνομα οδηγεί σε μια οικογενειακή ιστορία
Η σημασία των Arolsen Archives γίνεται ιδιαίτερα εμφανής μέσα από τις αναζητήσεις συγγενών. Για ανθρώπους που προσπαθούν να μάθουν τι συνέβη σε έναν παππού, μια γιαγιά ή έναν άλλο συγγενή που εξαφανίστηκε κατά τη ναζιστική περίοδο, ακόμη και ένα μικρό εύρημα μπορεί να έχει μεγάλη συναισθηματική και ιστορική αξία. Η αναζήτηση μπορεί να οδηγήσει σε πληροφορίες για την κράτηση ενός προσώπου, τη μεταφορά του σε στρατόπεδο, την καταναγκαστική εργασία ή την παρουσία του σε μεταπολεμικό καταυλισμό εκτοπισμένων. Σε άλλες περιπτώσεις, τα έγγραφα προσφέρουν μόνο αποσπασματικές ενδείξεις, οι οποίες χρειάζεται να διασταυρωθούν με άλλες πηγές.
Το ηλεκτρονικό αρχείο είναι ελεύθερα προσβάσιμο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί τόσο για προσωπικές αναζητήσεις όσο και για επιστημονικούς, εκπαιδευτικούς και δημοσιογραφικούς σκοπούς. Όταν η διαδικτυακή έρευνα δεν αποδίδει αποτελέσματα, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθυνθούν στην υπηρεσία αναζήτησης του οργανισμού. Η προσπάθεια αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία σε μια εποχή κατά την οποία οι επιζώντες του ναζισμού λιγοστεύουν. Καθώς οι προσωπικές μαρτυρίες χάνονται σταδιακά, τα τεκμήρια αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα για την ιστορική έρευνα και τη διατήρηση της μνήμης.
#everynamecounts: Η μνήμη ως συλλογική προσπάθεια
Η ψηφιοποίηση δεν στηρίζεται αποκλειστικά στους εργαζομένους του αρχείου. Σημαντικό ρόλο έχουν και οι εθελοντές που συμμετέχουν στην πρωτοβουλία #everynamecounts. Μέσω της δράσης αυτής, πολίτες βοηθούν στην καταχώριση πληροφοριών από ιστορικά έγγραφα, ώστε τα ονόματα και τα σχετικά στοιχεία να γίνουν ευκολότερα αναζητήσιμα. Η συμμετοχή τους συμβάλλει στην προσπάθεια να συνδεθούν οι ψηφιοποιημένες σελίδες με συγκεκριμένα πρόσωπα και να διευκολυνθούν οι μελλοντικές αναζητήσεις.
Πρόκειται για μια μορφή συμμετοχικής ιστορικής μνήμης, στην οποία η τεχνολογία συνδυάζεται με την ανθρώπινη εργασία. Η καταχώριση ενός ονόματος δεν αποτελεί απλώς μια τεχνική διαδικασία: είναι ένας τρόπος να αναγνωριστεί η ύπαρξη ενός ανθρώπου και να διατηρηθεί η ιστορία του μέσα σε ένα ευρύτερο αρχείο συλλογικής εμπειρίας. Παράλληλα, η πρωτοβουλία #StolenMemory επικεντρώνεται στην αναζήτηση συγγενών πρώην κρατουμένων στους οποίους είχαν αφαιρεθεί προσωπικά αντικείμενα κατά τη σύλληψή τους. Τα αντικείμενα αυτά, όταν είναι δυνατόν να επιστραφούν στις οικογένειες, λειτουργούν ως απτοί σύνδεσμοι με ανθρώπους των οποίων η ιστορία συχνά έχει διασωθεί μόνο μέσα από έγγραφα.
Παρά την πρόοδο της ψηφιοποίησης, η προστασία των πρωτότυπων εγγράφων παραμένει βασική προτεραιότητα. Πολλά από αυτά χρησιμοποιήθηκαν επί δεκαετίες για τη διεκπεραίωση αιτημάτων εντοπισμού αγνοουμένων. Το συχνό ξεφύλλισμα, η αντιγραφή και η μεταφορά τους έχουν αφήσει σημάδια φθοράς. Οι εργασίες συντήρησης περιλαμβάνουν την κατάλληλη συσκευασία, την αντιμετώπιση της όξινης φθοράς του χαρτιού και την καταγραφή της κατάστασης κάθε τεκμηρίου. Η ψηφιακή πρόσβαση περιορίζει την ανάγκη συνεχούς χειρισμού των πρωτοτύπων, χωρίς όμως να καταργεί την ανάγκη διατήρησής τους.
Η σημασία της συλλογής έχει αναγνωριστεί και διεθνώς: από το 2013, τα Arolsen Archives περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα «Μνήμη του Κόσμου» της UNESCO, το οποίο αποσκοπεί στην προστασία και ανάδειξη σημαντικών τεκμηρίων της παγκόσμιας ιστορίας.
Ένα αρχείο για το παρελθόν και τις επόμενες γενιές
Η δουλειά των Arolsen Archives δείχνει ότι η ιστορική μνήμη δεν διατηρείται μόνο μέσα από μνημεία, επετείους και δημόσιες τελετές. Διατηρείται και μέσα από την επίμονη εργασία της καταγραφής, της διασταύρωσης και της προστασίας των τεκμηρίων. Κάθε έγγραφο μπορεί να αποτελέσει μια μαρτυρία για το πώς οργανώθηκαν οι διώξεις, πώς λειτούργησε ο μηχανισμός καταναγκαστικής εργασίας και ποιες συνέπειες είχε ο ναζισμός για εκατομμύρια ανθρώπους. Ταυτόχρονα, μπορεί να προσφέρει σε μια οικογένεια μια πληροφορία που αναζητούσε επί δεκαετίες.
Σε μια περίοδο κατά την οποία η παραπληροφόρηση και η διαστρέβλωση ιστορικών γεγονότων εξακολουθούν να αποτελούν πρόκληση, η πρόσβαση στις πρωτογενείς πηγές αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Τα αρχεία δεν απαντούν σε κάθε ερώτημα, ούτε μπορούν να αναπληρώσουν τα τεκμήρια που χάθηκαν. Μπορούν, όμως, να διασώσουν όσα εξακολουθούν να υπάρχουν και να επιτρέψουν στις επόμενες γενιές να τα μελετήσουν. Στο Μπαντ Άρολσεν, η αναζήτηση δεν αφορά μόνο το τι συνέβη στο παρελθόν. Αφορά και τη δυνατότητα να μη χαθούν ξανά τα ίχνη ανθρώπων που βρέθηκαν στο επίκεντρο ενός από τα μεγαλύτερα εγκλήματα της ευρωπαϊκής ιστορίας.
Αναλύσεις
Η ιστορία του Καπετανίδη στον Ισραηλινό Τύπο
Η ζωή, η δημοσιογραφική δράση και η θυσία του Νίκου Καπετανίδη αναδεικνύονται στην Israel Hayom, μέσα από άρθρο του Χρήστου Κωνσταντινίδη, που θέτει στο επίκεντρο τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και την άρνηση της Τουρκίας να αναμετρηθεί με το ιστορικό της παρελθόν.
Στον ισραηλινό Τύπο φτάνει η ιστορία του Νίκου Καπετανίδη, του Πόντιου δημοσιογράφου που οδηγήθηκε στην αγχόνη στην Αμάσεια, στις 21 Σεπτεμβρίου 1921, επειδή υπερασπίστηκε με την πένα και τη δημόσια στάση του τον Ελληνισμό του Πόντου.
Με άρθρο που δημοσιεύθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2026 στην Israel Hayom, ο δημοσιογράφος και διευθυντής σύνταξης του Geopolitico.gr, Χρήστος Κωνσταντινίδης, παρουσιάζει στο διεθνές αναγνωστικό κοινό τη διαδρομή του εκδότη της «Εποχής». Παράλληλα, συνδέει την ιστορική του μαρτυρία με το σημερινό ζήτημα της λογοδοσίας και την επιλεκτική στάση της Άγκυρας απέναντι στα εγκλήματα του παρελθόντος.
Το δημοσίευμα φέρει τον τίτλο «Turkey demands accountability from Israel – but not from itself», δηλαδή «Η Τουρκία απαιτεί λογοδοσία από το Ισραήλ – αλλά όχι από τον εαυτό της».
Η αφετηρία του άρθρου είναι η εκτέλεση του 32χρονου Καπετανίδη. Γεννημένος στη Ριζούντα το 1889 και απόφοιτος του Φροντιστηρίου Τραπεζούντας, ο δημοσιογράφος εξέδωσε το 1918 την εφημερίδα «Εποχή», καταγράφοντας τις διώξεις και τη βία που υφίσταντο οι ελληνικοί πληθυσμοί στην Τραπεζούντα και στα χωριά του Πόντου.
Μέσα από αναφορές στη μαρτυρία του Δημήτρη Ψαθά στη «Γη του Πόντου», ο Κωνσταντινίδης σκιαγραφεί έναν άνθρωπο με ορμή, πατριωτικό φρόνημα και βαθιά πίστη στην ελευθερία. Έναν εκδότη που αντιλαμβανόταν τη δημοσιογραφία ως ευθύνη απέναντι στον λαό του και κατονόμαζε τους υπευθύνους των διωγμών, γνωρίζοντας ότι κάθε φύλλο της εφημερίδας του μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εναντίον του.
Ιδιαίτερη θέση στο άρθρο έχει η αντιπαράθεσή του με τον Τοπάλ Οσμάν, τον παραστρατιωτικό αρχηγό που συνδέθηκε με σφαγές, λεηλασίες και εκτοπισμούς Ελλήνων και Αρμενίων. Όπως υπογραμμίζεται, ο Καπετανίδης δεν υποχώρησε μπροστά στις απειλές του, ούτε άλλαξε τη γραμμή της εφημερίδας για να εξασφαλίσει την προσωπική του σωτηρία.
Το δημοσίευμα περιγράφει τα λεγόμενα «Δικαστήρια Ανεξαρτησίας» της Αμάσειας ως μηχανισμό εξόντωσης της ηγεσίας του ποντιακού Ελληνισμού. Κληρικοί, εκπαιδευτικοί, επιχειρηματίες και δημοσιογράφοι βρέθηκαν αντιμέτωποι με διαδικασίες στις οποίες, σύμφωνα με την ανάλυση του αρθρογράφου, η καταδίκη είχε ουσιαστικά προαποφασιστεί.
Απέναντι στους κατηγόρους του, ο Καπετανίδης υπερασπίστηκε ανοιχτά την εθνική του θέση. Όταν κατηγορήθηκε ότι αγωνιζόταν για την ανεξαρτησία του Πόντου, δήλωσε ότι επιδίωκε και την ένωσή του με την Ελλάδα. Το άρθρο αναφέρεται και στην τελευταία του κραυγή πριν από τον απαγχονισμό: «Ζήτω η Ελλάς!»
Κεντρικό σημείο της παρέμβασης αποτελεί η διάσωση του αρχείου της «Εποχής» από τον αδελφό του, Κώστα Καπετανίδη, ο οποίος το μετέφερε στην Ελλάδα. Η ψηφιοποίησή του, επισημαίνει ο Κωνσταντινίδης, δημιουργεί δυνατότητες ευρύτερης μελέτης και διεθνούς αξιοποίησης.
Πρόκειται για τεκμήρια γραμμένα την ώρα που εξελίσσονταν οι διωγμοί. Ο αρθρογράφος προτείνει τη μετάφραση, την επιστημονική επεξεργασία και την παρουσίασή τους σε κοινοβούλια, πανεπιστήμια και διεθνείς οργανισμούς, ως μέρος μιας οργανωμένης προσπάθειας για τη διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας.
Η σύνδεση με το σήμερα γίνεται μέσα από την κριτική στην Τουρκία, η οποία κατηγορεί το Ισραήλ για γενοκτονία στη Γάζα, ενώ εξακολουθεί να αρνείται τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Το άρθρο διευκρινίζει ότι οι καταγγελίες κατά του Ισραήλ πρέπει να κρίνονται με βάση τα αποδεικτικά στοιχεία και το δίκαιο. Θέτει, όμως, ταυτόχρονα το ζήτημα της συνέπειας: ένα κράτος που απαιτεί έλεγχο της συμπεριφοράς άλλων κρατών οφείλει να δέχεται τον έλεγχο και της δικής του ιστορικής διαδρομής.
Μέσα από την ιστορία του Καπετανίδη, η παρέμβαση στην Israel Hayom αναδεικνύει έτσι ένα συγκεκριμένο αίτημα: η διασωθείσα μαρτυρία της «Εποχής» να αποκτήσει τη διεθνή παρουσία που της αναλογεί, μεταφέροντας την ιστορική τεκμηρίωση του ποντιακού Ελληνισμού πέρα από τα ελληνικά σύνορα.
Διαβάστε το άρθρο στην Israel Hayom.
GEOPOLITICO
Η ιστορία των ελληνικών συναγωγών ζωντανεύει: Ένα μοναδικό αρχείο μνήμης παρουσιάζεται σε τέσσερις πόλεις της Βόρειας Ελλάδας
Οι Εκδόσεις Ινφογνώμων παρουσιάζουν το νέο βιβλίο του αρχιτέκτονα και πολεοδόμου Δρ Ηλία Β. Μεσσίνα, «Οι Συναγωγές της Ελλάδος: Αρχείο Ιστορίας και Αρχιτεκτονικής». Ένα έργο 453 σελίδων, με 272 φωτογραφίες και 237 αρχιτεκτονικά σχέδια, που καταγράφει περισσότερες από 100 συναγωγές και διασώζει την ιστορία μνημείων που χάθηκαν ή κινδυνεύουν να ξεχαστούν.
Ένα σημαντικό οδοιπορικό στην ιστορία, την αρχιτεκτονική και την πολιτιστική κληρονομιά του ελληνικού εβραϊσμού ξεκινά στις 19 Οκτωβρίου από τα Ιωάννινα, με επόμενους σταθμούς τη Θεσσαλονίκη, την Ξάνθη και την Κομοτηνή. Ο Δρ Ηλίας Β. Μεσσίνας παρουσιάζει το νέο του βιβλίο, καρπό πολυετούς επιτόπιας και αρχειακής έρευνας, αναδεικνύοντας συναγωγές που εξακολουθούν να υπάρχουν αλλά και μνημεία που έχουν εξαφανιστεί από τον αστικό ιστό. Μέσα από σπάνιες φωτογραφίες, αρχιτεκτονικά σχέδια και ιστορικά τεκμήρια, η έκδοση των Εκδόσεων Ινφογνώμων επιχειρεί να διασώσει ένα σημαντικό κομμάτι της συλλογικής μνήμης των ελληνικών πόλεων.
Ένα αρχείο για περισσότερες από 100 συναγωγές στην Ελλάδα
Η νέα έκδοση του Δρ Ηλία Β. Μεσσίνα αποτελεί μια εκτενή καταγραφή της ιστορίας και της αρχιτεκτονικής των συναγωγών της Ελλάδας.
Σε 453 σελίδες παρουσιάζονται περισσότερες από 100 συναγωγές, με ιστορικές και αρχιτεκτονικές περιγραφές, σπάνιο φωτογραφικό υλικό, ψηφιακούς χάρτες, βιβλιογραφία και αρχειακές πηγές.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι σημαντικό μέρος των μνημείων που τεκμηριώνονται δεν υπάρχει πλέον.
Ορισμένες συναγωγές κατεδαφίστηκαν κατά τη διάρκεια της μεταπολεμικής ανοικοδόμησης, ενώ άλλες αλλοιώθηκαν ή εγκαταλείφθηκαν, με αποτέλεσμα να περιορίζεται σταδιακά η παρουσία τους στη συλλογική μνήμη.
Η έρευνα του Μεσσίνα ξεκίνησε στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και συνδυάζει επιτόπιες επισκέψεις με ιστορική τεκμηρίωση από αρχεία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.
Η έκδοση περιλαμβάνει 272 φωτογραφίες και 237 αρχιτεκτονικά σχέδια και διαγράμματα, προσφέροντας τη δυνατότητα στους αναγνώστες να γνωρίσουν μνημεία που συνδέονται με την παρουσία των εβραϊκών κοινοτήτων στον ελλαδικό χώρο.
Το σπάνιο αρχείο του Σεμτώβ Σαμουήλ
Ιδιαίτερη σημασία για την ολοκλήρωση του βιβλίου είχε η αξιοποίηση του αρχείου του αρχιτέκτονα Σεμτώβ Σαμουήλ (1939–2009).
Το αρχείο παραδόθηκε στον Δρ Μεσσίνα από συγγενείς του Σαμουήλ και περιλαμβάνει πολύτιμο υλικό από έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 1960–1961.
Εκείνη την περίοδο, ο νεαρός τότε φοιτητής αρχιτεκτονικής, με προτροπή του καθηγητή Νίκου Μουτσόπουλου, επισκέφθηκε συναγωγές σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια.
Κατέγραψε φωτογραφικά και αρχιτεκτονικά κτίρια που βρίσκονταν σε λειτουργία, αλλά και συναγωγές που είχαν ήδη υποστεί σοβαρές φθορές.
Για ορισμένα από τα συγκεκριμένα μνημεία, τα οποία κατεδαφίστηκαν τα επόμενα χρόνια, το αρχείο Σαμουήλ αποτελεί σήμερα μοναδικό τεκμήριο της ύπαρξης και της αρχιτεκτονικής τους μορφής.
Το υλικό ψηφιοποιείται σταδιακά, ενώ προβλέπεται η δημιουργία τρισδιάστατων αναπαραστάσεων και ψηφιακών μοντέλων εικονικής πραγματικότητας.
Με τον τρόπο αυτό, η ιστορική έρευνα συνδυάζεται με τις σύγχρονες τεχνολογίες ψηφιακής αποκατάστασης, δημιουργώντας νέες δυνατότητες παρουσίασης της χαμένης αρχιτεκτονικής κληρονομιάς.
Η σύνδεση με το Αρχαιολογικό Κτηματολόγιο του υπουργείου Πολιτισμού
Το έργο αποκτά και θεσμική σημασία, καθώς συνδέεται με την ενσωμάτωση των εβραϊκών μνημείων της Ελλάδας στο Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα «Αρχαιολογικό Κτηματολόγιο» του υπουργείου Πολιτισμού.
Ο Δρ Μεσσίνας συνεργάστηκε με τις αρμόδιες υπηρεσίες για τον εμπλουτισμό του συστήματος με στοιχεία σχετικά με την εβραϊκή πολιτιστική κληρονομιά.
Την έκδοση χαιρετίζουν η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη και ο πρόεδρος του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου Ελλάδος, Δαυίδ Σαλτιέλ.
Τον πρόλογο υπογράφει ο ακαδημαϊκός, καθηγητής και αρχιτέκτονας Μανόλης Κορρές.
Η συμμετοχή των συγκεκριμένων προσωπικοτήτων αναδεικνύει τη σημασία της συστηματικής καταγραφής των ιστορικών μνημείων και της προστασίας τους από τη λήθη.
Οι παρουσιάσεις και οι ομιλητές
Στα Ιωάννινα, τη Δευτέρα 19 Οκτωβρίου, η παρουσίαση θα επικεντρωθεί στις ιστορικές συναγωγές Γιασάν και Χαντάς.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο δικηγόρος και ερευνητής Θρασύβουλος–Μορντεχάι Παπαστρατής, η επίκουρη καθηγήτρια της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Ράνια Σταθοπούλου και ο οικονομολόγος Νίκος Καράμπελας. Χαιρετισμούς θα απευθύνουν ο πρόεδρος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Ιωαννίνων Μάρκος Μπατίνος και η πρόεδρος της Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών Κατερίνη Λιάμπη. Τον συντονισμό θα έχει η φιλόλογος Ανδρονίκη Ζούκη.
Στη Θεσσαλονίκη, την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου, το ενδιαφέρον θα στραφεί στη συναγωγή Μοναστηριωτών και στις εβραϊκές συναγωγές της πόλης πριν και μετά το Ολοκαύτωμα.
Στην παρουσίαση θα συμμετάσχουν η επιστημονική υπεύθυνη του Εβραϊκού Μουσείου Θεσσαλονίκης, Δρ Ξένια Ελευθερίου, και ο Θρασύβουλος–Μορντεχάι Παπαστρατής. Χαιρετισμό θα απευθύνει ο Δαυίδ Σαλτιέλ, ενώ τη συζήτηση θα συντονίσει ο αρχιτέκτονας Στέλιος Χριστάνης. Η εκδήλωση πραγματοποιείται σε συνεργασία με τον Σύλλογο Αρχιτεκτόνων Θεσσαλονίκης.
Στην Ξάνθη, την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου, το βιβλίο θα παρουσιάσουν οι καθηγητές του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης Γιώργος Τσιγάρας και Δημήτρης Πολυχρονόπουλος, ενώ τη συζήτηση θα συντονίσει ο Νίκος Κοσμίδης.
Τελευταίος σταθμός θα είναι η Κομοτηνή, την Παρασκευή 23 Οκτωβρίου, όπου η παρουσίαση θα επικεντρωθεί στην ιστορία της συναγωγής Μπεθ Ελ πριν από το Ολοκαύτωμα. Θα μιλήσουν ο Βασίλης Ριτζαλέος από το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και ο αρχιτέκτονας Γιώργος Ευφραιμίδης, με συντονίστρια την αρχιτέκτονα Αγγελική Κουγιουμτζόγλου.
Η αρχιτεκτονική ως μαρτυρία της ιστορίας
Η σημασία του βιβλίου δεν περιορίζεται στην αποτύπωση των κτιρίων.
Οι συναγωγές αποτελούσαν για αιώνες χώρους θρησκευτικής ζωής, κοινωνικής συνάντησης και διατήρησης της ταυτότητας των εβραϊκών κοινοτήτων.
Σε πολλές ελληνικές πόλεις, η καταστροφή των εβραϊκών πληθυσμών κατά το Ολοκαύτωμα συνοδεύτηκε από τη σταδιακή εξαφάνιση των χώρων που συνδέονταν με την καθημερινή τους ζωή.
Η μεταπολεμική ανοικοδόμηση άλλαξε ακόμη περισσότερο τον αστικό ιστό, με αποτέλεσμα ορισμένα από αυτά τα κτίρια να έχουν χαθεί ολοκληρωτικά.
Η αρχιτεκτονική τεκμηρίωση προσφέρει τη δυνατότητα να ανασυσταθεί η μορφή τους και να διατηρηθεί η ιστορία τους για τις επόμενες γενιές.
Η συγκεκριμένη έκδοση φιλοδοξεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς για ιστορικούς, αρχιτέκτονες, ερευνητές και όσους ενδιαφέρονται για την πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας.
Η αγγλική μετάφραση του βιβλίου αναμένεται στις αρχές του 2027, διευρύνοντας την πρόσβαση στο ερευνητικό υλικό και για το διεθνές κοινό.
Ένας ερευνητής αφιερωμένος στη διάσωση των συναγωγών
Ο Ηλίας Μεσσίνας γεννήθηκε το 1964 και είναι αρχιτέκτονας, πολεοδόμος και σύμβουλος αειφορίας.
Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πανεπιστήμιο Yale και στην Ακαδημία Bezalel, ενώ πραγματοποίησε διδακτορικές και μεταδιδακτορικές σπουδές σε θέματα χωροταξίας, αρχιτεκτονικής και περιβαλλοντικού σχεδιασμού.
Από το 1993 ασχολείται συστηματικά με την έρευνα και τεκμηρίωση των συναγωγών στην Ελλάδα.
Μεταξύ 1995 και 2023 συμμετείχε, μαζί με συνεργάτες του, σε μελέτες και έργα αποκατάστασης συναγωγών σε διάφορες ελληνικές πόλεις.
Έχει συγγράψει 16 βιβλία και δεκάδες άρθρα σχετικά με την πολιτιστική κληρονομιά, την αρχιτεκτονική και την αειφόρο ανάπτυξη.
Για τη συμβολή του στη διάσωση της εβραϊκής αρχιτεκτονικής κληρονομιάς έχουν αναφερθεί θετικά επιστήμονες και ερευνητές, όπως ο Samuel D. Gruber, ο δημοσιογράφος Νίκος Βατόπουλος και ο καθηγητής Γιώργος Τσιγάρας.
Μια παρακαταθήκη για τις επόμενες γενιές
Το βιβλίο «Οι Συναγωγές της Ελλάδος: Αρχείο Ιστορίας και Αρχιτεκτονικής» αναδεικνύει μια συχνά παραγνωρισμένη διάσταση της ελληνικής ιστορίας.
Η παρουσία των εβραϊκών κοινοτήτων αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της κοινωνικής και πολιτιστικής διαδρομής πολλών ελληνικών πόλεων.
Η διατήρηση των μνημείων τους, ακόμη και μέσα από φωτογραφίες και αρχιτεκτονικά σχέδια όταν τα ίδια τα κτίρια έχουν χαθεί, συνδέεται άμεσα με την προστασία της ιστορικής μνήμης.
Οι τέσσερις παρουσιάσεις στη Βόρεια Ελλάδα αποτελούν μια ευκαιρία να γνωρίσει το κοινό όχι μόνο την αρχιτεκτονική των ελληνικών συναγωγών, αλλά και τις ιστορίες των ανθρώπων και των κοινοτήτων που συνδέθηκαν με αυτές.
Όλες οι εκδηλώσεις έχουν ελεύθερη είσοδο, με την επισήμανση ότι για την ξενάγηση στη συναγωγή Μοναστηριωτών της Θεσσαλονίκης απαιτείται προεγγραφή.
ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΑΓΓΕΙΛΕΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ
Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση
Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...
Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού
Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...
Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;
Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...
Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου
Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...
EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας
Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας