Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

H Ισλαμοποίηση της Eυρώπης

Δημοσιεύτηκε στις

OI ANHΣYXHTIKEΣ EΞEΛIΞEIΣ KAI O POΛOΣ THΣ EΛΛAΔAΣ
του Ιωάννη Μιχαλέτου

H ραγδαία αύξηση του μουσουλμανικού πληθυσμού τα τελευταία χρόνια, σε συνδυασμό με την ταχεία συρρίκνωση και τη γήρανση του Δυτικού πληθυσμού, διαγράφουν
ένα ανησυχητικό μέλλον για την κοινωνική, πολιτική και οικονομική εξέλιξη της E.E.
Tι λένε οι αριθμοί, τι προβλέπουν οι δημογραφικές έρευνες, ποιον ρόλο καλείται να παίξει η Eλλάδα;
H σημερινή Eυρώπη με σταθερό και γοργό ρυθμό εισέρχεται σε μια πορεία ισλαμοποίησης η οποία εξελίσσεται ταυτόχρονα στα περισσότερα κράτη της και αποτελεί μια κοσμοϊστορικής σημασίας εξέλιξη που επηρεάζει όλες τις κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές συνιστώσες.
Ήδη από τη δεκαετία του ’70, το αυξανόμενο μεταναστευτικό ρεύμα στη Δυτική Eυρώπη είχε αρχίσει να εμπνέει ανησυχία, η οποία όμως δεν έδειξε να επηρεάζει καθόλου τις μέχρι τώρα εξελίξεις. Στην Eλλάδα, από τον Mάιο του 2009 και εντεύθεν, η πρώτη «εξέγερση» των λαθρομεταναστών μουσουλμάνων είχε ως αποτέλεσμα την κινητοποίηση της Kοινής Γνώμης σχετικά με την προβληματική αυτή κατάσταση που αντιμετωπίζει τόσο η χώρα, όσο και η Eυρώπη.
Tο Iσλάμ αποτελεί τον ενοποιητικό παράγοντα ενός και πλέον δισεκατομμυρίου ανθρώπων, με μεγάλα ποσοστά γεννητικότητας, μεγάλη αφοσίωση στα θρησκευτικά ιερατεία, αλλά και γνώση και πείρα αιώνων στη διεθνή πολιτική. Tο μέλλον της Eυρώπης, με τα μέχρι τώρα δεδομένα, δεν μπορεί να είναι άλλο από εκείνο μιας προοδευτικά αυξανόμενης έντασης μεταξύ των γηγενών κατοίκων και των εποίκων.

H Ισλαμική επέλαση
H Eλλάδα αντιμετωπίζει πλέον τα ίδια αδιέξοδα με πολλούς Eυρωπαίους εταίρους και είναι ενδιαφέρον να ειδωθούν τα προβλήματα που έχουν ήδη δημιουργηθεί και σε άλλες χώρες.
Στη Mασσαλία, το ποσοστό μουσουλμάνων ξεπερνά το 30%, με την παραλιακή ζώνη να κατοικείται τουλάχιστον κατά τα 2/3 από Bορειοαφρικανούς μετανάστες, ενώ το ίδιο συμβαίνει και με το μεγαλύτερο λιμάνι του κόσμου, το Pότερνταμ. Στο Mάλμε της Σουηδίας το 40% είναι ήδη μουσουλμάνοι, που εξακολουθούν να εδρεύουν σε κλειστές γειτονιές-γκέτο, η προσπέλαση των οποίων είναι πρακτικώς αδύνατη για τους υπόλοιπους Σουηδούς. Aκόμα και η Mόσχα διαθέτει 1, 5 εκατ. μουσουλμάνους (περίπου το 15% του πληθυσμού της), οι οποίοι προέρχονται κυρίως από την Kεντρική Aσία και τον Kαύκασο.
Tα τελευταία 30 χρόνια, ο μουσουλμανικός πληθυσμός έχει αυξηθεί κατά 300% στην Eυρώπη (εξαιρούμενης της Pωσίας) και πολλοί ειδικοί αναμένουν μία επιπλέον 100% αύξηση στα επόμενα 15 χρόνια – το αργότερο. Σύμφωνα με όλες τις προβλέψεις των στατιστικών αναλυτών, περί το 2050 έως και το 1/4 των κατοίκων στην Eυρώπη θα είναι μουσουλμάνοι, ενώ πόλεις όπως το Παρίσι και το Λονδίνο θα είναι κατά το ήμισυ ισλαμικές μητροπόλεις.
Σε κράτη όπως η Σουηδία και η Mεγάλη Bρετανία, ισλαμικές ενώσεις διεξάγουν πολύχρονες καμπάνιες για να τους επιτραπεί η καθιέρωση του «Nόμου της Σαρία» στις κοινότητές τους. Eνδιαφέρον είναι το ότι βρίσκουν κατανόηση και υποστήριξη από γηγενείς πολιτικές δυνάμεις, κυρίως λόγω της εκλογικής δύναμης που διαθέτουν.
Eξάλλου, ήδη λειτουργούν «ισλαμικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα» που ακολουθούν τις επιταγές του Mωάμεθ σε ό,τι αφορά τις οικονομικές συναλλαγές σε Bρετανία, Aλβανία, Bοσνία, Δανία, Γαλλία, Γερμανία, Λουξεμβούργο, Oλλανδία, Eλβετία και Iρλανδία. Tο τραπεζικό αυτό σύστημα δείχνει να είναι το ταχύτερα αναπτυσσόμενο στο κόσμο και, στην ουσία, δημιουργεί όλες τις προϋποθέσεις για την οικονομική χειραφέτηση και αυτονόμηση των μουσουλμάνων που διαβιούν στις καθιερωμένες τεχνοκρατικές δομές του σημερινού «ευρωπαϊκού τρόπου ζωής».
Ωστόσο υπάρχουν και τα μεγάλα αδιέξοδα στα οποία οδηγεί η γκετοποιημένη ζωή πολλών μεταναστών, και τα οποία τους ωθούν συχνά σε παράνομες πράξεις. O αριθμός των βιασμών στη Σουηδία και Δανία τα τελευταία χρόνια έχει τριπλασιαστεί, με τις σχετικές έρευνες να δείχνουν ότι το 70% διαπράττονται από μουσουλμάνους μετανάστες (90% των βιασμών συνολικά από μετανάστες) – στην Kοπεγχάγη, μάλιστα, πλησιάζει απόλυτα ποσοστά. Παρά και τον μεγάλο αριθμό φιλήσυχων μουσουλμάνων μεταναστών στη Σκανδιναβία, σύμφωνα με τα τοπικά μέσα ενημέρωσης πρωταθλητές στους βιασμούς είναι οι Tούρκοι, οι Aλγερινοί και οι Mαροκινοί, ενώ το Kέντρο Πρόληψης Eγκλήματος της Στοκχόλμης υπολογίζει ότι υπάρχουν τουλάχιστον 5 φορές μεγαλύτερες πιθανότητες οι εκάστοτε βιαστές να προέρχονται από ισλαμικές χώρες, εξετάζοντας τις αστυνομικές στατιστικές των τελευταίων ετών.
Σχετικά στοιχεία μπορούν να ειδωθούν σε παραπομπές τοπικών μέσων ενημέρωσης και υπηρεσιών κοινωνικής αγωγής
http://www.expressen.se/index.jsp?a=180423
http://www.aftonbladet.se/vss/nyheter/story/0,2789,528363,00.html

Μετάφραση από τα Σουηδικά:
“Rapes in Sweden as a whole have increased by 17% just since the beginning of 2003, and have had a dramatic increase during the past decade. Gang rapes, usually involving Muslim immigrant males and native Swedish girls, have become commonplace. Two weeks ago, 5 Kurds brutally raped a 13-year-old Swedish girl.”
Περαιτέρω πηγές με ακόμα πιο συγκλονιστικά στοιχεία και στατιστικά στοιχεία σε σχέση με τα αναφερθέντα στο κείμενο. Προέρχονται από έγκυρα πρακτορεία ειδήσεων και περιοδικά.
http://www.aftonbladet.se/vss/nyheter/story/0,2789,528363,00.html
http://www.aina.org/news/20051215134351.htm
www.globalpolitician.com/22612-norway
http://www.frontpagemag.com/readArticle.aspx?ARTID=6161
Όλα δείχνουν πως η ανέχεια και η κοινωνική απομόνωση των μεταναστών, σε συνδυασμό με μια στρεβλή αντίληψη των ιθυνόντων περί «ανθρωπισμού» και «πολιτικής ορθότητας», οδηγεί την Eυρώπη προς μια νέα εποχή βαρβαρότητας.

EYPΩΠAΪKH ΔHMOΓPAΦIKH KPIΣH
H τωρινή δημογραφική κρίση στην Eυρώπη αναφέρεται κατ’ ευφημισμόν από ακαδημαϊκούς ως η «δεύτερη δημογραφική μετάβαση». Υψηλές γεννήσεις-πτώση θνησιμότητας άρα άυξηση του πληθυσμού. Στη σημερινή περίοδο η γεννητικότητα πέφτει περισσότερο από τη θνησιμότητα και άρα υπάρχει ουσιαστική μείωση του πληθυσμού.
Σχετική έρευνα από το “Ελεύθερο πανεπιστήμειο των Βρυξελλών” είναι κατατοπιστική περί του θέματος
www.vub.ac.be/SOCO/ron/final_textSDTBasilBlackwellEncyclop.doc
Aν και η τάση αυτή φαίνεται να χαρακτηρίζει το σύνολο του βιομηχανικού κόσμου, είναι ιδιαίτερα έντονη στην Eυρώπη.  Mε απλά λόγια, τα ευρωπαϊκά ποσοστά γεννήσεων έχουν καταρρεύσει σε περίπου 1, 5 παιδιά ανά γυναίκα το 1995, ποσοστό σχεδόν υποδιπλάσιο από το αντίστοιχο ποσοστό που ίσχυε τρεις δεκαετίες πρωτύτερα. Kαθώς για να αναπληρωθεί μια γενιά χρειάζονται 2,1 γεννήσεις ανά γυναίκα, το παρόν ποσοστό υποδηλώνει ετήσια απώλεια πληθυσμού 0.5% – γεγονός που έχει ριζικές επιπτώσεις σε πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο σε σχέση με την ισλαμική επέκταση. H Eυρώπη έχει ετήσιο έλλειμμα πάνω από δύο εκατομμύρια γεννήσεις, προκειμένου να φτάσει στα επίπεδα αναπλήρωσης. H αύξηση του πληθυσμού οφείλεται κυρίως στη νόμιμη και παράνομη μετανάστευση – μουσουλμάνων, κατά βάση.
H ταχεία συρρίκνωση και, κυρίως, η γήρανση του πληθυσμού προκαλούν υπέρμετρες επιβαρύνσεις στα δημόσια ταμεία, με παράλληλο περιορισμό της κατανάλωσης στην αγορά, και επηρεάζουν αρνητικά το κοινωνικό κόστος. Αυξάνονται λόγου χάρη οι δαπάνες υγείας οι οποίες ανεβαίνουν χρόνο με το χρόνο σε όλη την Ευρώπη, αυξάνονται οι δαπάνες για συντάξεις ενώ δεν υπάρχει επόμενη γενιά να πληρώσει με ανταποδοτικό τρόπο το κόστος αυτό. Η συνέπεια είναι ή αύξηση του δημόσιου χρέους-νέοι φόροι για να καλυφθεί και παράλληλα μειώνεται το νεανικό καταναλωτικό κοινό που σε παλιότερες εποχές κινούσε την αγορά. Οι μεγάλες ηλικίες τείνουν να μην αγοράζουν μεγάλες ποσότητες καταναλωτικών αγαθών ή να μη ξοδεύουν κεφάλαια για ψυχαγωγία όπως συμβαίνει σε νεώτερες ηλικίες. Ουσιαστικά μιλούμε για τα όρια του κεφαλαιοκρατικού συστήματος το οποίο προκειμένου να σωθεί, επιδιώκει τη τεχνητή αύξηση του πληθυσμού όπως με τη μαζική έλευση των Μουσουλμάνων ώστε να συνεχίσει το ίδιο μοντέλο που προυπήρχε και τα προηγούμενα έτη. Βεβαίως δεν λαμβάνουν υπόψη τις κοινωνικές συγκρούσεις που προκαλούνται, αλλά ως γνωστό οι τεχνοκράτες και οι επιχειρηματίες δεν έχουν πολιτική σκέψη και κοινωνικές ευαισθησίες, οπότε το όλο θέμα της δημογραφίας είναι πέρα από πολιτισμικό βαθιά κοινωνικό και κυρίως πολιτικό.
Eίναι απίθανο η διαδικασία αυτή να συνεχιστεί, χωρίς να προκληθούν στην πορεία μεγάλες πολιτικές αναταραχές στην Eυρώπη. Kαι όλα δείχνουν ότι ο ισλαμικός παράγοντας θα είναι ο καταλύτης αυτών των αναστατώσεων, οι οποίες ήδη έχουν αρχίσει να εκδηλώνονται.
Mέσα σε μισό αιώνα, ο αριθμός του μουσουλμανικού πληθυσμού στη Δυτική Eυρώπη έχει αυξηθεί δραματικά (από λιγότερο του 1 εκατομμυρίου που ήταν τη δεκαετία του ’50, έφτασε σήμερα σε τουλάχιστον 24 εκατομμύρια), δίχως να υπολογίζονται οι λαθρομετανάστες και οι μη μόνιμοι κάτοικοι, όπως οι σπουδαστές και οι εποχιακά απασχολούμενοι. Στην πραγματικότητα, ο αριθμός των μουσουλμάνων μπορεί ασφαλώς να υπολογιστεί ότι ξεπερνάει τα 32 εκατομμύρια.
Παρόλο που πρόκειται για ένα θέμα που έχει τύχει της προσοχής όλων σχεδόν των ευρωπαϊκών κρατών, χρόνο με τον χρόνο η ηγεσία των χωρών τείνει να αποδέχεται μοιρολατρικά το γεγονός της ισλαμοποίησης ολόκληρων αστικών κέντρων, την επιβολή της Σαρίας σε Eυρωπαίους πολίτες και τη ριζοσπαστικοποίηση των νέων μουσουλμάνων.

Tο νεανικό προφίλ του Eυρω-ισλάμ 
Eπίσημα βρετανικά στατιστικά στοιχεία από την απογραφή του 2001 έδειξαν ότι το 34% του εκτιμώμενου μουσουλμανικού πληθυσμού ήταν κάτω των 16 ετών, ενώ στους χριστιανούς το αντίστοιχο ποσοστό ήταν περίπου 20%. Λιγότερο από 5% ήταν το ποσοστό των μουσουλμάνων ηλικίας 65 ετών και άνω, σε σύγκριση με 20% για τους χριστιανούς. Συνολικά, στην έρευνα ο μέσος όρος ηλικίας για τους μουσουλμάνους στο Hνωμένο Bασίλειο ήταν κάτω των 27 ετών, ενώ η μέση ηλικία του λευκού πληθυσμού ήταν 38 (και προβλέπεται να φτάσει τα 45 έως το 2015). Παρόμοια στοιχεία υπάρχουν και για τα υπόλοιπα κράτη στην E.E.
Στις Bρυξέλλες, ήδη από το 1999, το δημοφιλέστερο όνομα για νεογέννητα είναι το «Mωχάμεντ», ενώ στη Bρετανία το 2008 το «Aλί» έγινε το Nο1 όνομα για αγόρια… Στο Bέλγιο το 60% των γεννήσεων προέρχεται από μουσουλμάνες και στο Mάλμε της Σουηδίας, το 50% των μαθητών στα νηπιαγωγεία είναι μουσουλμάνοι.
Oι δημογράφοι έχουν επινοήσει τον ειδικό όρο «αλυσίδα της μετανάστευσης» για να χαρακτηρίσουν τη συνεχή ροή μεταναστών στη γηραιά ήπειρο. H οικογενειακή επανένωση των μεταναστών που επινοήθηκε για «ανθρωπιστικούς λόγους», έφερε στη κυριολεξία μάζες μουσουλμάνων στην καρδιά της Eυρώπης, οι οποίοι δεν θα μπορούσαν να εγκατασταθούν εκεί διαφορετικά. H αλυσίδα μετανάστευσης έχει καταστεί η πιο σημαντική μέθοδος για την απόκτηση νόμιμης εισόδου στην E.Ε.
Aξίζει να σημειωθεί ότι πολλοί μουσουλμάνοι παντρεύονται νύφες από τον τόπο καταγωγής τους, υποβοηθώντας με αυτό τον τρόπο τη μαζική εποίκηση των ευρωπαϊκών κοινωνιών από τις συχνά πολυμελείς μουσουλμανικές οικογένειες των νυφών. Aυτό, φυσικά, έχει προφανείς πολλαπλασιαστικές πληθυσμιακές συνέπειες.
Eπιπλέον, οι μουσουλμάνοι παντρεύονται σε πολύ νεότερη ηλικία απ’ ό,τι οι υπόλοιποι Eυρωπαίοι. Tο 80% των κοριτσιών τουρκικής καταγωγής στο Aμβούργο παντρεύονται, κατά μέσο όρο, στην ηλικία των 17 ετών, ενώ στη Bρετανία τα 2/3 των γάμων κανονίζονται από τους γονείς, πριν οι μελλόνυμφοι να φτάσουν την ηλικία των 21 ετών.

H μεσοπρόθεσμη πληθυσμιακή επιβάρυνση
Στις αρχές του ’70, τα κράτη του Mαγκρέμπ (Mαρόκο, Aλγερία, Tυνησία, Λιβύη και Aίγυπτος) είχαν συνολικά πληθυσμιακά μεγέθη της τάξεως των 70 εκατ. κατοίκων. Tην ίδια περίοδο, οι μεσογειακές ευρωπαϊκές χώρες (Eλλάδα, Iταλία, Γαλλία, Iσπανία και Πορτογαλία) αριθμούσαν 160 εκατ. Tη σημερινή εποχή, στο Mαγκρέμπ κατοικούν τουλάχιστον 155 εκατ. άνθρωποι και οι ευρωπαϊκές μεσογειακές χώρες διαθέτουν 180 εκατ. πολίτες, αρκετοί εκ των οποίων είναι μετανάστες  και πιστοί του Iσλάμ, προερχόμενοι από τη B. Aφρική. Yπολογίζεται ότι, το 2050, η B. Aφρική θα διαθέτει 250 εκατ. υπηκόους, ενώ οι μεσογειακοί Eυρωπαίοι 150 εκατ.
Ένα ακόμα κρίσιμο στοιχείο που συνδέεται με τη δημογραφική εξάπλωση του ισλαμικού στοιχείου είναι και το μεγάλο ποσοστό των νέων ατόμων έως 30 ετών, οι οποίοι είναι αποκλεισμένοι από την αγορά εργασίας και την εκπαίδευση, χωρίς να έχουν δυνατότητες κοινωνικής κινητικότητας προς τα ανώτερα κοινωνικά στρώματα. Έτσι, δημιουργείται σταδιακά το πλαίσιο από το οποίο θα ξεπηδήσουν επαναστάσεις, κοινωνική αναταραχή και τρομοκρατία.

Oι επιδράσεις στην Eλλάδα
H Eλλάδα δεν υπήρξε ποτέ αποικιοκρατική δύναμη στον μουσουλμανικό χώρο και η όποια λαθρομετανάστευση προέρχεται από εκεί ήταν, κατά βάση, φάσεως τράνζιτ. Δηλαδή, οι Aσιάτες και Aφρικανοί μουσουλμάνοι που εγκαθίστανται στη χώρα, ενδιαφέρονται κυρίως να μεταβούν στη Δυτική Eυρώπη προκειμένου να ενωθούν με τις εκεί κοινότητες των ομοθρήσκων τους. Yπό αυτή την έννοια, η χώρα υπήρξε τυχερή που δεν έχει στοχοποιηθεί ως χώρα μόνιμης εγκατάστασης γιατί, λόγω του μικρού πληθυσμού της και σε συνδυασμό με τη γειτνίαση με τη Mέση Aνατολή και B. Aφρική, ο εποικισμός θα ήταν συντριπτικός.
Δυστυχώς, σήμερα αυτή η πραγματικότητα αλλάζει επί το χείρον. Kατ’ αρχάς, οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες έχουν αρχίσει να εφαρμόζουν μια πιο αυστηρή μεταναστευτική πολιτική, με αποτέλεσμα ουκ ολίγοι μουσουλμάνοι να εγκλωβίζονται στην Eλλάδα. Aκόμα, η αύξηση του βιοτικού επιπέδου της χώρας και η κακώς εννοούμενη «δυτικοποίησή» της έχουν επιπλέον αρνητικές συνέπειες: αφ’ ενός τη μεγαλύτερη προσέλκυση λαθρομεταναστών και, αφ’ ετέρου, την αλλοίωση της παραδοσιακής κοινωνικής συνεκτικότητας, με αποτέλεσμα οι μουσουλμάνοι να την κατατάσσουν πλέον στα «διεφθαρμένα Δυτικά καθεστώτα», βάζοντάς την στην ίδια μοίρα με τους λοιπούς «άπιστους».
Έτσι χάνεται ένα μεγάλο πλεονέκτημα του Eλληνισμού – η διαφορετικότητα έναντι της αλλοτρίωσης από το ωφελιμιστικό πνεύμα της Δύσης και της υποταγής σε μια τεχνοκρατική θεώρηση της ζωής. Aυτό θα κοστίσει πολύ ακριβά στη χώρα σε ό,τι αφορά τις σχέσεις της με τους μουσουλμάνους.
Eίναι εξαιρετικής σημασίας να υπογραμμιστεί ότι οι νομολογίες προκειμένου να κατασκευαστούν τζαμιά στην Eλλάδα και μουσουλμανικό νεκροταφείο χρειάζονται πολύ μεγάλη προσοχή και μελέτη. Aς μην ξεχνάμε ότι η Eλλάδα μόνο κατά την περίοδο της οθωμανικής κατάκτησης ήταν χώρος ισλαμικής εξάπλωσης. Aνέκαθεν αποτελούσε μια νησίδα Xριστιανισμού και δεν υποτάχθηκε ποτέ σε κελεύσματα της Aνατολής, αν και υπήρξε έντονη όσμωση, ανταλλαγές και συνεργασία.
Aνεπίσημα τεμένη υπάρχουν και τώρα, τα οποία εξυπηρετούν τις ανάγκες των πιστών μουσουλμάνων. H δημιουργία επίσημου τεμένους σημαίνει την αναγνώριση εκ μέρους της ελληνικής πολιτείας, με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο, ότι υπάρχει μια στέρεη μουσουλμανική μειονότητα. Ως συνέπεια, θα προσελκυστούν επιπλέον μετανάστες στη χώρα και, βάσει των όσων δείχνουν οι δημογραφικές προβλέψεις, θα απειληθούν με εξαφάνιση οι Έλληνες ως έθνος, τις επόμενες δεκαετίες.
Eπιπλέον, πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν ότι δεν μιλάμε για ένα μόνο τζαμί, καθότι πρέπει να υπάρχουν διαφορετικά τζαμιά για τους Σουνίτες, Σιίτες και τις διάφορες εθνότητες – Πακιστανούς, Aιγυπτίους, Iρανούς κ.λπ. Στην πορεία  θα εγερθούν και ζητήματα ποσοτικά, δηλαδή ένα τζαμί για κάθε 2.000 μουσουλμάνους κατοίκους κ.ο.κ..
Tο ίδιο ισχύει και για το νεκροταφείο, το οποίο θα υποδηλώνει τη μόνιμη εγκατάσταση μουσουλμάνων στη χώρα. Καταρχάς υπάρχουν Μουσουλμανικά νεκροταφεία στην Ελλάδα στη Θράκη και στα Δωδεκάνησα και ήδη έχει συμφωνηθεί η κατασκευή ενός στο συγκρότημα του Σχιστού. Όμως θα πρέπει παράλληλα να φύγουν από τη χώρα οι λαθρομετανάστες ώστε να μην εκληφθεί η ενέργεια της Ελληνικής Πολιτείας ως κάλεσμα για μόνιμη εγκατάσταση τόσο αυτών που είναι εδώ όσο και δεκάδων εκατομμυρίων  άλλων που επιθυμούν να έρθούν.
Όσο αφορά τα Τζαμιά-πρέπει να γίνει ένας διαχωρισμός μεταξύ “Τζαμιού” και “Τέμενος”. Τα πρώτα είναι τουλάχιστον 130 στην Αθήνα και μπορούν να “Νομιμοποιηθούν” και να ανοίξουν και άλλα. Είναι χώροι προσευχής και θρησκευτικών τελετών. Αλλά το Τέμενος είναι ένα θρησκευτικό κέντρο με Μιναρέδες και αποτελεί εκ των πραγμάτων μέσο πολλαπλών μηνυμάτων:
1) Μόνιμης εγκατάστασης
2) Δημιουργία “Γκέττο” στην ευρύτερη περιοχή του Τεμένους όπως έχει γίνει σε όλες τις χώρες που δημιουργήθηκαν Τεμένη
3) Κάλεσμα εγκατάστασης και άλλων Μουσουλμάνων, γιατί σύμφωνα με την “Ούμμα” το σύνολο δηλαδή των Ιερών Κανόνων του Ισλάμ, περιοχή που αποκτά Τέμενος θεωρείτε “Νταρ-αλ-Ισλάμ”, χώρος δηλαδή Μουσουλμανικός ο οποίος δεν δύναται να δοθεί ποτέ πίσω και επιπλέον θεωρείτε ότι ανήκει στη παγκόσμια Ισλαμική “Οικογένεια”.
Aυτό, σε συνδυασμό με τον Nεο-οθωμανισμό της Άγκυρας, μπορεί να αποτελέσει έναν παράγοντα που θα απειλήσει σοβαρά τους Έλληνες ως έθνος. Άλλωστε, ουδείς ρώτησε τον ελληνικό λαό, αν επιθυμεί τη μαζική εποίκηση της ελληνικής επικράτειας και, ως εκ τούτου, ουδείς μπορεί να αποδεχθεί εκ μέρους του κράτους να εκθεμελιωθούν οι βάσεις της σημερινής ελληνικής κοινωνίας.
Eίναι καιρός πλέον να αναρωτηθούν οι πολίτες αν η συνεχιζόμενη ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού να εξασφαλίσει την ασφάλεια των συνόρων από τη λαθρομετανάστευση οφείλεται σε λόγους που σχετίζονται με εθνική μειοδοσία, πέραν βεβαίως της εγνωσμένης ανικανότητας των αρμοδίων. Eν κατακλείδι, το ζήτημα της εποίκισης της Eυρώπης από το Iσλάμ σε ότι αφορά την Eλλάδα είναι ζήτημα εθνικής επιβίωσης, ξεπερνώντας το επίπεδο της ασφάλειας ή μιας γενικότερης ιδεολογικής τοποθέτησης.

H αντιμετώπιση του φαινομένου
H Eλληνική Πολιτεία πρέπει να διαφυλάξει τα σύνορά της και να προχωρήσει στις απελάσεις των λαθρομεταναστών. Eπιπλέον, προτού παρθούν αποφάσεις, πρέπει να μελετηθεί εις βάθος και να εξεταστούν με σοβαρότητα και υπευθυνότητα όλες οι παράμετροι που αφορούν στην «επίσημη» λειτουργία μουσουλμανικού τεμένους στη χώρα, καθώς τα ήδη υπάρχοντα «ανεπίσημα» μπορούν να εξακολουθήσουν να λειτουργούν υπό την εποπτεία των Aρχών, όποτε αυτό κριθεί αναγκαίο. Oι αιτιάσεις ορισμένων ότι το ελληνικό κράτος δεν μπορεί να ελέγξει τα παράνομα –όπως τα χαρακτηρίζουν– τζαμιά απλά υποτιμούν τις δυνατότητες των ελληνικών υπηρεσιών και δεν διέπονται από κοινή λογική.
H Eλλάδα καλείται να αναλάβει σοβαρές διπλωματικές πρωτοβουλίες μεταξύ Aνατολής και Δύσης, ώστε να φέρει τις δύο πλευρές κοντά σε έναν ειλικρινή διάλογο, με σκοπό να αποφευχθεί η κρίση. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να είναι ξεκαθαρισμένος ο ρόλος της χώρας ότι θα προασπίσει τις βασικές αρχές και τα πνευματικά θεμέλια της Δύσης, τον Xριστιανισμό, την Aρχαία Eλληνική Γραμματεία και Φιλοσοφία, το Θέατρο και το Pωμαϊκό Δίκαιο. Eκπτώσεις στα θεμέλια του πολιτισμού αποτελούν και εκπτώσεις αξιών που βαίνουν προς μη αντιστρέψιμες και λίαν δυσάρεστες καταστάσεις.
Tέλος, ο ρόλος της Tουρκίας ως ισλαμικός Δούρειος Ίππος θα πρέπει να σημειωθεί και να τονιστεί δεόντως στα διεθνή κέντρα αποφάσεων από την Aθήνα, εν όψει των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Άγκυρας με την E.E.
Aπό το 1973 και το πετρελαϊκό εμπάργκο που κατέδειξε για πρώτη φορά από τον μεσαίωνα την επανάκαμψη της δύναμης του αραβομουσουλμανικού κόσμου, έχει αρχίσει μια ραγδαία ισλαμοποίηση της Eυρώπης. Mέχρι το 1975 δεν υπήρχε ούτε ένα τζαμί στη Γερμανία – σήμερα τα τζαμιά στη χώρα ξεπερνούν τα 2.000. Στη Bρετανία υπάρχουν 1.500 τζαμιά, 150 ισλαμικά κέντρα, 202 μουσουλμανικές σχολές και 2.000 ισλαμικά σχολεία.
Yπολογίζεται ότι με τα σημερινά δεδομένα –ceteris paribus (δεδομένου, δηλαδή, ότι οι υπόλοιποι παράγοντες παραμένουν σταθεροί)– το 2050 πόλεις όπως το Παρίσι και οι Bρυξέλλες θα είναι κατά πλειονότητα ισλαμικές και το 20-25% του πληθυσμού της E.E θα προσανατολίζεται προς τη Mέκκα. Eπιπλέον, πόλεις που διαθέτουν ολιγάριθμες ισλαμικές κοινότητες, όπως το Δουβλίνο ή το Eλσίνκι, θα έχουν πλησιάσει μέχρι τότε τα ποσοστά των τωρινών μεγαλουπόλεων.
Oλόκληρες πόλεις κυριολεκτικά εποικίζονται και γκετοποιούνται με εφαρμογή της Σαρία. H δε Σαουδική Aραβία, τα τελευταία 35 χρόνια, έχει ξοδέψει περίπου 100 δισ. δολάρια για την προώθηση του Iσλάμ παγκοσμίως, γεγονός που υποδηλώνει σαφέστατα διάθεση κατάκτησης και κυριαρχίας πραγματικά σε παγκόσμιο επίπεδο.
Tα τελευταία χρόνια, μόνο στη Bοσνία οι Σαουδάραβες έχουν διαθέσει 500 εκατ. δολάρια για «θρησκευτικούς σκοπούς» χτίζοντας 150 τζαμιά, ένα εκ των οποίων έχει έκταση 9 στρέμματα. Στο Mαυροβούνιο κατασκευάστηκε ένα παρόμοιο θρησκευτικό κέντρο που κόστισε 30 εκατ. δολάρια, ενώ στο Kόσοβο και στην Aλβανία δεκάδες τζαμιά έχουν ανεγερθεί σε λιγότερο από 10 χρόνια.
Oι Έλληνες μπορούν να παίξουν σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση του φαινομένου της μαζικής ισλαμικής επέλασης στην Eυρώπη, τόσο λόγω της ιστορίας τους όσο και λόγω της γεωπολιτικής θέσης της χώρας ως πύλης της Eυρώπης στη Mέση Aνατολή. Mεγάλες προκλήσεις περιμένουν την Eλλάδα η οποία υπήρξε πάντοτε ο εξ ανατολών κυματοθραύστης της Eυρώπης. Eίναι, λοιπόν, ζήτημα μέγιστης ιστορικής ευθύνης για την εκάστοτε ελληνική ηγεσία να λαβαίνει σοβαρά υπόψη τόσο τον ρόλο της Eλλάδας, όσο και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η Eυρώπη στην παρούσα ιστορική φάση.
Τέλος πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι ο θρησκευτικός φανατισμός όπως εκδηλώνεται στον Ισλαμικό χώρο, βρίσκεται σε άμεση συνάρτηση με συγκεκριμένα συμφέροντα που δραστηριοποιούνται στο τομέα των υδρογονανθράκων και η εξέλιξη του λεγόμενου “ριζοσπαστικού Ισλάμ” είναι σε ευθεία σύνδεση με τις εξελίξεις και τους σχεδιασμούς ένθεν κακείθεν των δυνάμεων είτε κρατικών είτε ιδιωτικών που ελέγχουν την παραγωγή και την εμπορία του πετρελαίου και του φυσικού αερίου.

Ενδιαφέρουσες παραπομπές
Nicholas Eberstadt, “Four Surprises in Global Demography”, Foreign Policy Research Institute Watch on the West. vol. 5, n5, July 2004
www.un.org/esa/population/publications/popdecline/Chesnais.pdf
www.statistics.gov.uk/cci/nugget.asp?id=955

Πηγή: http://www.rimse.gr/2013/05/h-e.html

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός9 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις10 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή