Ακολουθήστε μας

Αναλύσεις

Μιχάλης Ιγνατίου στη Hellas Journal: Η Ουάσιγκτον έκανε το… ακατόρθωτο: Δύο μέτρα και δύο σταθμά… Επέβαλε κυρώσεις σε τουρκικές ιδιωτικές εταιρείες, αλλά όχι στον Ερντογάν που βρίσκεται πίσω από αυτές!!!

Δημοσιεύτηκε στις

Του ΜΙΧΑΛΗ ΙΓΝΑΤΙΟΥ, HELLAS JOURNAL

Τι παράξενοι που είναι αυτοί οι Αμερικανοί; Περίεργοι και απρόβλεπτοι. Αλλά πάντα, όταν το θέμα αφορά την Τουρκία παραμένουν άτολμοι…

Από τη μία επιβάλλουν κυρώσεις σε τουρκικές ιδιωτικές εταιρείες, οι οποίες με εντολή και έγκριση του Ταγίπ Ερντογάν σπάνε κυριολεκτικά τις αμερικανικές και δυτικές κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας λόγω της άνανδρης εισβολής της εναντίον της Ουκρανίας.

Και το κάνουν, επιβάλλουν δηλαδή τις κυρώσεις σε μία κρίσιμη στιγμή για τις τουρκοαμερικανικές σχέσεις, καθώς η Ουάσιγκτον περιμένει με αγωνία την απόφαση της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης για την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ.

Από την άλλη, λαμβάνουν σκληρά μέτρα εναντίον των εταιρειών, αλλά δεν τολμούν να συμπεριλάβουν σ’ αυτά κανένα Τούρκο πολιτικό. Είναι κοινό μυστικό στην Τουρκία, ότι δεν γίνεται τίποτα στην κατοχική χώρα χωρίς την έγκριση του ίδιου του Ταγίπ Ερντογάν και των στενών συνεργατών του στην κυβέρνηση και τη διαφθορά.

Η χθεσινή κίνηση είναι προς την ορθή κατεύθυνση σε ότι αφορά τις κυρώσεις, αλλά στη λάθος πλευρά της ιστορίας ως τον πραγματικό ένοχο, που είναι ο ισλαμιστής ηγέτης της Τουρκίας.

  • Η κατοχική χώρα παραβιάζει συστηματικά τις δυτικές κυρώσεις, μετά από συμφωνία του αυταρχικού προέδρου της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν με τον ίδιο τον Ερντογάν.
  • Και οι συμφωνίες αυτές γίνονται ενώπιος-ενωπίω, δεν “κλείνονται” μέσω των τηλεφώνων. Οι Αμερικανοί, που παρακολουθούν τους πάντες, γνωρίζουν. Αλλά επειδή πρόκειται για την Τουρκία γίνονται ξαφνικά …τυφλοί.

Ένας Τούρκος δημοσιογράφος, στη χθεσινή ενημέρωση του εκπροσώπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, μόνο που δεν έβαλε τα …κλάματα για τη δήθεν αδικία. Και ποιά είναια υτή η αδικία; Ότι κακώς τιμωρήθηκαν οι τουρκικές εταιρείες που δεν …έκαναν και τίποτα σοβαρό! Επιχείρησε δε να εμπλέξει και την Ελλάδα, επειδή κάποιοι ολιγάρχες μεταφέρουν με τα πλοία τους ρωσικό πετρέλαιο. Η αλήθεια είναι ότι έπρεπε να τιμωρηθούν, αν και πρακτικά δεν παραβιάζουν τις κυρώσεις αυτές καθ’ αυτές…

Σύμφωνα με πληροφορίες οι Αμερικανοί ενημέρωσαν επίσημα την τουρκική κυβέρνηση για την πρόθεσή τους να επιβάλουν κυρώσεις σε ιδιωτικές εταιρείες. Όμως η Άγκυρα δεν συγκινήθηκε. Το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών έστειλε απεσταλμένους που μετέφεραν προειδοποιήσεων. Δεν ίδρωσε το αυτί των Τούρκων. Συνέχισαν να σπάνε κάθε εμπάργκο.

Ο Ερντογάν, προφανώς, ήταν βέβαιο ότι δεν θα τολμήσουν οι αμερικανικές αρχές. Τόλμησαν κατά το ήμιση, διότι δεν “άγγιξαν” τον πάτρωνα όλων, που είναι ο ισλαμιστής πρόεδρος.

Ανώτερος αξιωματούχος του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, μιλώντας υπό τον όρο να μην κατονομαστεί, δήλωσε στο πρακτορείο Reuters τα εξής:

«Κατά τους τελευταίους 18 μήνες, μεταφέραμε τις ανησυχίες μας στην τουρκική κυβέρνηση και στον ιδιωτικό τομέα και τους ενημερώσαμε για τους σημαντικούς κινδύνους που έχει η επιχειρηματική δραστηριότητα με εκείνους κατά των οποίων έχουμε επιβάλει κυρώσεις και συνδέονται με τον πόλεμο της Ρωσίας».

Το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ επέβαλε κυρώσεις σε πέντε τουρκικές εταιρείες και έναν Τούρκο πολίτη. Οι κατηγορίες αναφέρουν ότι οι εταιρείες βοηθούν τη Μόσχα να αποφύγει τις κυρώσεις και στηρίζουν τη Ρωσί στον άνανδρο πόλεμο της εναντίον της Ουκρανίας.

Οι Αμερικανοί στόχευσαν ναυτιλιακές και εμπορικές εταιρείες, οι οποίες βοήθησαν στην επισκευή πλοίων – εις βάρος των οποίων έχουν επιβληθεί κυρώσεις. Επίσης, όπως σημειώνεται, οι εταιρείες συνέδραμαν στη μεταφορά «αγαθών διπλής χρήσης».

  • Ο διάλογος του Ματ Μίλερ με τους δημοσιογράφους και οι προβοκατόρικες ερωτήσεις του Τούρκου δημοσιογράφου ακολουθούν:

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ήθελα απλώς – στις κυρώσεις που ανακοινώσατε σήμερα. Υπάρχουν πέντε οντότητες που εδρεύουν στην Τουρκία και απλώς αναρωτιέμαι αν εσείς – πρόκειται για οντότητες στον ιδιωτικό τομέα της Τουρκίας. Κανένας από αυτούς δεν είναι κυβερνητικός φορέας, αλλά απλώς αναρωτιέμαι αν έχετε δώσει μία προειδοποίηση στην τουρκική κυβέρνηση εκ των προτέρων.

ΜΙΛΕΡ: Συχνά τα κάνουμε αυτά – (λέμε) κάντε αυτά τα βήματα. Δεν γνωρίζω αν το κάναμε σε αυτό – σε αυτήν την περίπτωση ή όχι. Είμαι στην ευχάριστη θέση να επανέλθω.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σωστά. Έχετε λάβει σχόλια από την τουρκική κυβέρνηση από τότε που δημοσιοποιήθηκε η ανακοίνωση των κυρώσεων;

ΜΙΛΕΡ: Όχι απ’ ότι γνωρίζω.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Σωστά. Ανησυχούν καθόλου οι Ηνωμένες Πολιτείες ότι αυτές οι κυρώσεις – επειδή έρχονται αυτή τη στιγμή που η κύρια προτεραιότητά σας είναι να επικυρώσει η Άγκυρα την ένταξη της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ, ανησυχείτε καθόλου ότι η επιβολή κυρώσεων σε αυτές τις οντότητες στη Σύμμαχο σας στο ΝΑΤΟ Τουρκία, μπορεί να εκτροχιάσει αυτή τη διαδικασία;

ΜΙΛΕΡ: Καθόλου. Έχουμε μια εποικοδομητική, θερμή σχέση με την τουρκική κυβέρνηση. Είναι ένας σημαντικός σύμμαχός μας. Ο Πρόεδρος συναντήθηκε με τον Πρόεδρο Ερντογάν πριν από λίγο καιρό και επανέλαβε αυτό το γεγονός μετά τη συνάντηση. Συνεχίζουμε να εργαζόμαστε μαζί τους για να επικοινωνήσουμε ότι η ένταξη στο ΝΑΤΟ είναι σημαντική για τη Σουηδία και πρέπει να γίνει το συντομότερο δυνατό, και λαμβάνουμε υπόψη τις διαβεβαιώσεις του Προέδρου Ερντογάν ότι θα γίνει. Και δεν θεωρούμε ότι αυτά συνδέονται με κανέναν τρόπο και δεν βλέπουμε ότι με κανέναν τρόπο αυτές οι κυρώσεις θα πρέπει να έχουν κανέναν αντίκτυπο σε αυτήν την ένταξη.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Ίδιο θέμα;

ΜΙΛΕΡ: Ναι.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Το ίδιο – ευχαριστώ πολύ. Σχετικά με τις τουρκικές εταιρείες που υπόκεινται σε κυρώσεις από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, έτσι μόλις κοίταξα ένα tweet λίγο πριν από την ενημέρωση, και είπατε, και παραθέτω, «Επιβάλαμε κυρώσεις σε…αυτούς που διατηρούν την ικανότητα της Ρωσίας να συνεχίσει αυτόν τον πόλεμο, ενισχύοντας την ικανότητά της να παραμείνει μια παγκόσμια ενεργειακή δύναμη». Αλλά κοιτάζοντας τα στατιστικά στοιχεία από την έναρξη του πολέμου, η Ε.Ε. – ο μεγαλύτερος εταίρος σας στον πόλεμο κατά της Ρωσίας, ας πούμε – αγόρασε περισσότερα από 160 δισεκατομμύρια δολάρια ορυκτών καυσίμων από την έναρξη του πολέμου.

Και δεν θα λέγατε ότι η Δύση, οι δυτικές εταιρείες, αυτά τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χρηματοδοτούν πραγματικά τον πόλεμο κατά της Ουκρανίας; Γιατί είναι υπέροχο, όπως μπράβο σε αυτές τις πέντε εταιρείες που το έκαναν – που πουλούσαν σαν αισθητήρες και μετρούσαν αντικείμενα και ήθελαν να κάνουν κάποια ναυτιλία και άλλα, να εξυπηρετούν σε ναυπηγεία. Αλλά όταν κοιτάτε την πραγματική εικόνα, θα λέγατε στους Αμερικανούς ότι κάνουμε ό,τι μπορούμε, ενώ οι μεγαλύτεροι εταίροι μας βασικά πληρώνουν δισεκατομμύρια και δισεκατομμύρια δολάρια στη Ρωσία;

ΜΙΛΕΡ: Δεν θα το συμπέρανα καθόλου. Θα έλεγα ότι έχουμε εργαστεί χέρι-χέρι με τους εταίρους μας στην ΕΕ, με τις ευρωπαϊκές χώρες μεμονωμένα, για να επιβάλουμε κόστος στη Ρωσία μέσω κυρώσεων και ελέγχων στις εξαγωγές. Αναγνωρίζουμε ότι ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες εισήγαγαν μεγάλες ποσότητες ρωσικών ορυκτών καυσίμων πριν από την έναρξη αυτού του πολέμου και δεν μπορούσαν απλώς να τα απενεργοποιήσουν αμέσως χωρίς να υποφέρουν οι πολίτες τους τους κρύους χειμώνες χωρίς καμία απολύτως πρόσβαση στην ενέργεια.

Αλλά ως μέρος – αλλά είδαμε δύο πράγματα: πρώτον, οι ευρωπαϊκές χώρες κάνουν σημαντικά βήματα, όπως είπα, για να επιβάλουν κόστος στη Ρωσία. και δύο, να αρχίσουν να λαμβάνουν μέτρα για να απογαλακτιστούν από τα ορυκτά καύσιμα της Ρωσίας, το ρωσικό πετρέλαιο, το ρωσικό φυσικό αέριο. Έχουμε συνεργαστεί μαζί τους για να τους παρέχουμε πρόσβαση σε πρόσθετο αμερικανικό φυσικό αέριο για τη χρηματοδότηση αυτής της μετάβασης και πιστεύουμε ότι αυτά τα βήματα ήταν σημαντικά και παραγωγικά.

ΕΡΩΤΗΣΗ: Λοιπόν, είναι γεγονός, έτσι δεν είναι, ότι εκατοντάδες δισεκατομμύρια εξακολουθούν να γίνονται – αυτές οι πληρωμές γίνονται στη Ρωσία, και ότι το μισό ρωσικό πετρέλαιο έχει μεταφερθεί με ελληνικά πλοία. Όλα αυτά συμβαίνουν σε πραγματικό χρόνο.

ΜΙΛΕΡ: Όπως είπα, είναι – δεν μπορείτε να ζητήσετε από μια χώρα που εξαρτιόταν εξ ολοκλήρου από τα ρωσικά ορυκτά καύσιμα να σταματήσει, εάν αυτό σημαίνει ότι οι πολίτες της δεν θα έχουν πρόσβαση σε ηλεκτρισμό ή θέρμανση κατά τη διάρκεια ενός κρύου χειμώνα. Αυτό που μπορούμε να ζητήσουμε από τις χώρες να κάνουν και έχουμε ζητήσει από τις χώρες να κάνουν και έχουμε συνεργαστεί μαζί τους είναι να λάβουν μέτρα για τη μετάβαση από τα ρωσικά ορυκτά καύσιμα. Και θα σας υπενθυμίσω ότι ορισμένες από αυτές τις χώρες στην Ευρώπη είναι μέλη της G7, η οποία έχει επιβάλει ανώτατο όριο τιμής στο ρωσικό πετρέλαιο για να διασφαλίσει ότι τα ρωσικά έσοδα θα μειωθούν σημαντικά. Και στην πραγματικότητα, έχουμε δει τα ρωσικά έσοδα να μειώνονται σημαντικά ως τιμή – ως αποτέλεσμα αυτού του ανώτατου ορίου τιμής.

Έτσι, ενώ δεν θέλαμε να βγάλουμε το ρωσικό πετρέλαιο από την αγορά λόγω του αντίκτυπου που θα μπορούσε να έχει στις τιμές της ενέργειας παγκοσμίως και του αντίκτυπου που θα είχε στις τιμές της ενέργειας για τους Αμερικανούς καταναλωτές, λάβαμε μέτρα για να διασφαλίσουμε ότι όσο το ρωσικό πετρέλαιο παραμένει διαθέσιμο, η τιμή που λαμβάνουν για αυτό και τα κέρδη που λαμβάνουν από αυτό μειώνονται σημαντικά.

* Ο Μιχάλης Ιγνατίου είναι διαπιστευμένος ανταποκριτής στο Λευκό Οίκο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, και συγγραφέας. Είναι ο ιδρυτής της ιστοσελίδας Hellas Journal

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Μηνύματα απελπισίας!

Ο καθηγητής Ιωαννίδης πιθανότατα προσπάθησε, με την ομιλία του, χωρίς προοπτική, να υπενθυμίσει ότι η τελευταία ελπίδα, αν και δύσκολα διακρινόμενη, ωστόσο είναι ακόμη ζωντανή

Δημοσιεύτηκε

στις

Της Μαρίας Νεγρεπόντη-Δελιβάνη, Δημοκρατία
==========================================
Ο εορτασμός για τα 150 γενέθλια της «Εστίας» ήταν λαμπερός, όπως της άξιζε.
Οι χαιρετισμοί και οι ομιλίες, στην κορυφαία αυτή εκδήλωση ήταν στο ύψος των περιστάσεων.
Ο λόγος, ωστόσο, που ανασύρω από το σύνολο των εξαιρετικών ομιλιών, αυτήν του καθηγητή Γιάννη Ιωαννίδη, είναι η αμεσότητα του δεσίματός της, με αυτήν του διευθυντή της «Εστίας», σχετικά με το «κεράκι». Αγαπημένη και συνεχής αναφορά του Μανώλη Κωττάκη, σχεδόν σε όλες τις ομιλίες του, που συντηρεί την ελπίδα ότι αυτό δεν θα σβήσει, και ότι θα φωτίσει ξανά, κάποτε στο μέλλον, μέρες δοξασμένες για την πατρίδα μας. Αντιθέτως, στην ομιλία του Γιάννη Ιωαννίδη το «κεράκι» δείχνει μισοσβησμένο, η Ελλάδα οδεύει ακάθεκτη προς ένα σκοτεινό τέλος, και φαίνεται να μην υπάρχει χώρος για ελπίδα ανατροπής της καταστροφής.
Η συνύπαρξη αυτών των δύο κορυφαίων ομιλιών, στα γενέθλια της «Εστίας», δημιουργεί πληθώρα συναισθημάτων, στα οποία υπερέχει, δυστυχώς, η απελπισία. Αλλά, συγχρόνως, υπάρχει και η οργή, τού γιατί δεν αντιδρούμε και γιατί δεν προσπαθούμε να σταματήσουμε αυτή τη ροή της κατρακύλας.
Στο δύσκολο διαγνωστικό άρθρο μου, για το τι ακριβώς μας συμβαίνει, μέσα από τις επιστημονικά εμπεδωμένες διαπιστώσεις του κ. Ιωαννίδη, περί του τέλους μας, αντιμετωπίζω σωρεία ερωτηματικών, που δεν έχουν απαντήσεις. Το γεγονός, εξάλλου, ότι ο Γιάννης Ιωαννίδης, στις συντριπτικές του ανακοινώσεις, για το που οδεύουμε, δεν αφήνει ίχνος αντιπολιτευτικής διάθεσης, καθιστά ακόμη πιο δύσκολη την κατανόηση για το που πάμε, για το γιατί πάμε και για το πόσο τελειωτικά χαμένοι είμαστε.
Σίγουρα, δεν είναι αυτά που θα θέλαμε να ακούσουμε στα 150 γενέθλια της «Εστίας». Και, ακόμη, στη διαδρομή που επέλεξε ο Γιάννης Ιωαννίδης, δεν φαίνεται να φωτίζει το δρόμο μας το «κεράκι» του Μανώλη Κωττάκη.
Παρά ταύτα, θεωρώ την ομιλία του Γιάννη Ιωαννίδη, ως το πολυτιμότερο δώρο για τα γενέθλια της «Εστίας». Και τούτο, επειδή καλπάζουμε ακάθεκτα προς το χαμό, ενώ το «κεράκι» είναι έτοιμο να σβήσει, αλλά όμως καίει ακόμη. Χαροπαλεύει για μια σταλιά «λαδάκι». Και το όντως τραγικό ερώτημα των δύο αυτών αλληλοσυμπληρούμενων ομιλιών, δείχνει να είναι το αν θα βρεθεί, έγκαιρα, μια σταγόνα, μια μόνο, λαδάκι, για να μη σβήσει το «κερί»; Και αν δεν σβήσει, βλέπουμε. ….

Ι. Οι βοριάδες του κ. Ιωαννίδη που απειλούν να σβήσουν το «κεράκι»

Η αριστεία εναντίον της αχρηστίας, της αλαζονείας, της οικογενειοκρατίας, της επιδείνωσης των πάντων, των ψευδών εξαγγελιών, της προβολής βιομηχανιών καταστροφής, του συνεχούς υποβιβασμού της χώρας στη σκάλα της υφηλίου κλπ., κλπ. Αυτά και άλλα ανακοινώνονται από τον κ. Ιωαννίδη μέσα από την κατάρρευση της παιδείας, της επιστήμης και της ελευθερίας του Τύπου, με τη βοήθεια συγκριτικών στατιστικών δεδομένων, που αποκλείουν τις όποιας μορφής αμφιβολίες για την εγκυρότητά τους. Στις εξαγγελίες και στις συγκρίσεις αυτές, δεν συμπεριλαμβάνονται, κατ’ ευθείαν, τουλάχιστον, δεδομένα οικονομικής κατάστασης της χώρας, αλλά βέβαια, συνυπάρχουν σκιωδώς μέσα σε αυτές.
Η Ελλάδα καταποντίζεται παντού δίνοντας τη θέση της σε χώρες που, λίγα μόνο χρόνια πριν, κυρίως πριν από την εισβολή των εγκληματικών Μνημονίων, ήταν πολύ κάτω από αυτήν. Και το χειρότερο, ίσως, είναι οι θανατηφόρες, πράγματι, συγκρίσεις, με την Τουρκία, που μας ξεπερνά, δυστυχώς και συνεχώς, σε πολλά και κρίσιμα πεδία.
Περιττό να υπογραμμίσω ότι, στις ανερχόμενες οικονομίες δεν υπάρχει πια καμιά ευρωπαϊκή. Διαπίστωση, που επαναφέρει στο προσκήνιο το περιεχόμενο του βιβλίου μου, του 2018, περί του «τέλους της οικονομικής κυριαρχίας της Δύσης και την εισβολή της Ανατολής».

ΙΙ. Η άβυσσος που οδηγούν οι αποκαλύψεις του κ. Ιωαννίδη

Πόσες από τις αποκαλύψεις του καθηγητή Ιωαννίδη γνωρίζαμε ήδη; Ή και ορθότερα είχαμε αξιολογήσει το μέγεθος της εθνικής συμφοράς, που έσερναν μαζί τους; Ουδέν κρυπτό υπό τον ήλιο!
Γνωρίζαμε, σίγουρα, πολλά απ’ αυτά και πριν από την περί ής ομιλία! Ωστόσο, πολύ λίγοι από εμάς είχαμε εντρυφήσει στο βαθύτερο νόημά τους, στις επιπτώσεις τους, στην ενίσχυση μιας γενικότερης αδιαφορίας, μέσω της ανοχής τους.
Ανάμεσα και σε πολλά άλλα, εύλογα τίθεται το ερώτημα για το πόσοι από μας είχαν ορθά αξιολογήσει το καταστρεπτικό κοινωνικό μέγεθος, που εμπεριέχεται στον εναγκαλισμό και στην αδίστακτη αναγνώριση της δήθεν σπουδαιότητάς των θανατηφόρων καπνοβιομηχανιών, Παπαστράτου και ανάλογων άλλων, για την οικονομία; Την εγκληματική αυτή σιωπηρή αποδοχή, από πολιτικούς, πρώην υπουργούς, πρώην πρωθυπουργούς, και, γενικότερα, από επίλεκτα μέλη της ελληνικής κοινωνίας! Με τη σιωπηρή υπογράμμισή τους, της δήθεν σημαντικής προσφοράς των περί ων ο λόγος καπνοβιομηχανιών, στην ανάπτυξη. Με την καταστρεπτική μεταφορά ευνοϊκών εντυπώσεων, αλλά και αναγνώρισης της δήθεν συμβολής τους στην άνοδο της οικονομίας. Με την υποστηρικτική συμπαράσταση και ενίσχυση του κύκλου θανάτου, με τον οποίον συνδέονται, και από ορισμένα ΑΕΙ.
Και, βέβαια, η γνώση ότι προς τιμή όλων αυτών των δημίων και των αγγέλων θανάτου καλλιεργείται αδίσταχτα μια εξέχουσα θέση στην κοινωνία, που αναγνωρίζει την «προσφορά» τους, στην ετήσια θανάτωση 30.000 συμπατριωτών μας.
Να αναφερθώ και σε πρόσθετη μορφή αχρηστίας, που εμφανίζει το μαύρο, άσπρο πάντοτε κατά τον κ. Ιωαννίδη. Αφορά την καταπάτηση της αλήθειας του Τύπου, και πιο συγκεκριμένα στην ανακοίνωση της υπουργού Παιδείας, που φιλοξενήθηκε από εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας, στην οποία ισχυρίζεται ότι η κατρακύλα μας,στο Piza 25 σταμάτησε και επιπλέον….έχει αναστραφεί! Ψέματα, που ωστόσο γίνονται αποδεκτά. Γελοιότητες, που συσκοτίζουν την πραγματικότητα, επιταχύνοντας το τέλος της πατρίδας μας. Καταδικάζεται, ακόμη, από το Γιάννη Ιωαννίδη, η διάδοση φαντασιώσεων, για τη δήθεν επιστροφή των νέων μας.
Ο καθηγητής Ιωαννίδης συνεχίζει τις δραματικές διαπιστώσεις, για την ποιότητα της έρευνας στα ελληνικά Πανεπιστήμια καθώς και για τα ύποπτα μονοπάτια, στα οποία καταφεύγουν ελληνικά ΑΕΙ, καθηγητές και ερευνητές, προκειμένου να προβάλουν την ασημαντότητά τους. Η απήχηση, δυστυχώς, στις παραπάνω μεθοδεύσεις είναι αποκαρδιωτική. Ούτε ένα από τα πρώτα Πανεπιστήμια της υφηλίου δεν τίμησε την πρόσκληση των ελληνικών ΑΕΙ, με την παρουσία του στην Ελλάδα.
Ακόμη, η «πρωτιά» της Ελλάδας περιλαμβάνει και τη συμμετοχή της στις 4 χώρες της υφηλίου, με τις χειρότερες δυνατότητες επιλογής της ζωής των πολιτών της.
Ωστόσο, στην πατρίδα μας αναγνωρίζεται και ένα προτέρημα. Είναι περιζήτητη για να περάσει κανείς τα χρόνια της σύνταξής του, κοντά στη θάλασσα και κάτω από το γαλανό ουρανό της. Φυσικά, αυτή η αναγνώριση για το χάδι της φύσης θα διαρκέσει μέχρις ότου ο καθηγητής Ιωαννίδης ανακοινώσει με τον τρόπο του, τις ραγδαίες εξελίξεις στα εθνικά μας θέματα, και τις συντριπτικές προθεσμίες, που αυτές μας θέτουν.

ΙΙΙ. Και το μέγα ερώτημα που προκύπτει. Ο ελληνικός λαός δεν ακούει; Δεν σκέπτεται; Δεν προβληματίζεται; Δεν αντιδρά;

Παρότι, γνώριζα, καθώς ασχολούμαι, χωρίς διακοπή, με το επερχόμενο τέλος μας, κυρίως με βάση τον οικονομικό μας καταποντισμό, ωστόσο η εμπεριστατωμένη, όσο και ψυχρή αναφορά του καθηγητή Ιωαννίδη, ομολογώ ότι με καθήλωσε.
Ειδικότερα, διερωτήθηκα, πως είναι δυνατόν, αυτές οι τόσο καταστρεπτικές προοπτικές, για την πατρίδα μας, όπως προβάλουν χωρίς την απειροελάχιστη αμφιβολία, μέσα από την περί ης ομιλία του Γιάννη Ιωαννίδη, να μην έχουν προκαλέσει σεισμό.
Εξυπακούεται, ότι δεν αναφέρομαι στην Κυβέρνηση, η οποία περιτριγυρίζεται από ειδικής μορφής στόλο, που ουδόλως ενδιαφέρεται για το μετά της πατρίδας, προσπαθώντας να παραμείνει με νύχια και δόντια στο τώρα. Αναφέρομαι, ωστόσο, στην αντιπολίτευση, η οποία, αντιθέτως, υποτίθεται ότι πασχίζει να αλλάξει τα πάντα. Και συνεπώς, η συλλογική της αδιαφορία, στις σπαραξικάρδιες καταγγελίες του κ. Ιωαννίδη, είναι πλέον ή ακατανόητη.
Το τελευταίο, που μπορεί κανείς να σκεφθεί ως ερμηνεία, της όντως αλλοπρόσαλλης αυτής κατάστασης, είναι ότι συλλήβδην οι πολίτες αυτής της χώρας αδιαφορούν για όλα όσα συμβαίνουν στην πατρίδα τους. Το ίδιο και η αντιπολίτευση συλλήβδην. Αδιαφορούν, ακόμη, και για το επερχόμενο τέλος της.
Αυτό είναι το αρχικό και προφανώς το επιπόλαιο συμπέρασμα. Γιατί, πως αλήθεια, να αδιαφορούν Έλληνες, που δεν ανήκουν στους προδότες, για το μέλλον της πατρίδας τους;
Έτσι, αναζητούνται διαφορετικά ερμηνευτικά πρότυπα. Και έτσι αγγίζουμε εκείνο το μοιραίο σημείο, που με κάθε τρόπο προσπαθούμε να αποφύγουμε. Στην απόλυτη απελπισία του λαού. Στην αποδοχή του αναπόφευκτου, καθώς δεν υπάρχει λύση στο ελληνικό πρόβλημα. Στη φαινομενική αδιαφορία, με την πεποίθηση ότι τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει. Στην τρομακτική δήλωση του Νίκου Καζαντζάκη: “Δεν φοβάμαι τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα, δεν πιστεύω τίποτα, είμαι ελεύθερος”.
Δεν αποκλείεται να είναι έτσι. Ωστόσο, το «κεράκι» σιγοκαίει ακόμη. Και ο καθηγητής Ιωαννίδης πιθανότατα προσπάθησε, με την ομιλία του, χωρίς προοπτική, να υπενθυμίσει ότι η τελευταία ελπίδα, αν και δύσκολα διακρινόμενη, ωστόσο είναι ακόμη ζωντανή
Συνέχεια ανάγνωσης

Αναλύσεις

“Μυρίζει” Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος

Ο Σταύρος Καλεντερίδης αναλύει τις επικίνδυνες γεωπολιτικές εξελίξεις που διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό σκηνικό ανάμεσα στη Ρωσία και το ΝΑΤΟ.

Δημοσιεύτηκε

στις

Η επικίνδυνη κλιμάκωση ανάμεσα στη Ρωσία και το ΝΑΤΟ, οι εξελίξεις στη Βαλτική, οι πολεμικές προετοιμασίες ευρωπαϊκών κρατών και οι παρασκηνιακές διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία βρέθηκαν στο επίκεντρο της νέας ανάλυσης του Σταύρου Καλεντερίδη.

Ο αναλυτής προειδοποίησε ότι οι κινήσεις που πραγματοποιούνται στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ ενδέχεται να οδηγήσουν σε ανεξέλεγκτη κλιμάκωση, ενώ άσκησε σφοδρή κριτική στις ευρωπαϊκές ηγεσίες για τη στρατηγική που ακολουθούν απέναντι στη Μόσχα.

Παράλληλα, αναφέρθηκε εκτενώς σε δημοσίευμα της Wall Street Journal για την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, διατυπώνοντας σοβαρά ερωτήματα για τη λειτουργία της αμερικανικής διπλωματίας, τις πολιτικές διασυνδέσεις και τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει η ελληνική πολιτική ηγεσία την Ουάσιγκτον.

Η Βαλτική στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης Ρωσίας – ΝΑΤΟ

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Σταύρος Καλεντερίδης στις εξελίξεις στη Λιθουανία και στη συζήτηση για αλλαγές του συνταγματικού πλαισίου σχετικά με τη φιλοξενία ξένων στρατιωτικών δυνάμεων και όπλων μαζικής καταστροφής.

Σύμφωνα με όσα παρουσίασε, οι σχετικές πρωτοβουλίες συνδέονται με τη δυνατότητα μεγαλύτερης στρατιωτικής παρουσίας συμμαχικών δυνάμεων, ακόμη και με το ενδεχόμενο εγκατάστασης πυρηνικών όπλων.

Υπογράμμισε τη γεωγραφική σημασία της Λιθουανίας, η οποία συνορεύει με τον ρωσικό θύλακα του Καλίνινγκραντ και τη Λευκορωσία, δύο περιοχές ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας για τη ρωσική άμυνα.

Ο Καλεντερίδης εκτίμησε ότι η μεταφορά πρόσθετων στρατιωτικών υποδομών κοντά στα ρωσικά σύνορα είναι πιθανό να προκαλέσει αντίστοιχες κινήσεις της Μόσχας, δημιουργώντας έναν επικίνδυνο φαύλο κύκλο εξοπλιστικής και στρατιωτικής κλιμάκωσης.

Ολλανδία και Γερμανία: Η Ευρώπη προετοιμάζεται για πόλεμο;

Στη συνέχεια της εκπομπής, ο αναλυτής στάθηκε σε τοποθετήσεις και προειδοποιήσεις από την Ολλανδία για το ενδεχόμενο στρατιωτικής αντιπαράθεσης με τη Ρωσία.

Επέκρινε την αντίληψη ότι μια ενδεχόμενη σύγκρουση με τη Μόσχα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αναπόφευκτη εξέλιξη, επισημαίνοντας ότι τέτοιες δημόσιες τοποθετήσεις εντείνουν το ήδη τεταμένο κλίμα.

Αναφέρθηκε επίσης στη γερμανική αμυντική πολιτική και στη συζήτηση για την περαιτέρω στρατιωτική ενίσχυση της χώρας, εκφράζοντας την ανησυχία ότι η Ευρώπη απομακρύνεται από τη διπλωματική αντιμετώπιση της κρίσης και επενδύει ολοένα περισσότερο στη στρατιωτικοποίηση.

Κατά την εκτίμησή του, η συνεχής προβολή ενός μελλοντικού πολέμου με τη Ρωσία κινδυνεύει να μετατραπεί από σενάριο αποτροπής σε παράγοντα που αυξάνει την πιθανότητα πραγματικής σύγκρουσης.

Γκίλφοϊλ: Το δημοσίευμα της Wall Street Journal και τα 100.000 δολάρια

Σημαντικό μέρος της ανάλυσης αφιερώθηκε στην πρέσβη των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, με αφορμή τις νέες αποκαλύψεις της Wall Street Journal.

Το αμερικανικό δημοσίευμα της 7ης Οκτωβρίου 2026 αναφέρει ότι η Γκίλφοϊλ φέρεται να ζήτησε από τον δωρητή του Ντόναλντ Τραμπ, Έρικ Ντίτερς, να καταβάλει 100.000 δολάρια στον λογαριασμό της στην American Express, λίγο πριν από την ακρόασή της στη Γερουσία για τον διορισμό της στην Αθήνα.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, τα μηνύματα που εξέτασε η αμερικανική εφημερίδα εγείρουν ερωτήματα για ενδεχόμενη ανταλλαγή οικονομικής υποστήριξης με πρόσβαση σε υψηλόβαθμους αξιωματούχους της κυβέρνησης Τραμπ.

Ο Ντίτερς υποστηρίζει ότι είχε ήδη καταβάλει σημαντικά χρηματικά ποσά στη Γκίλφοϊλ για εκδηλώσεις και ομιλίες, ενώ επιδίωκε βοήθεια σε προσωπικές φορολογικές και νομικές υποθέσεις. Η νομική πλευρά της Γκίλφοϊλ αμφισβητεί τη γνησιότητα των επίμαχων μηνυμάτων και συνδέει τις οικονομικές απαιτήσεις της με προηγούμενες επαγγελματικές υποχρεώσεις. Οι ισχυρισμοί δεν συνιστούν από μόνοι τους απόδειξη παράνομης πράξης.

Ο Σταύρος Καλεντερίδης επέκρινε έντονα την ελληνική δημοσιογραφία για την περιορισμένη, κατά την άποψή του, διερεύνηση αντίστοιχων ζητημάτων που αφορούν ξένους διπλωμάτες.

Παράλληλα, συνέδεσε την υπόθεση με το ευρύτερο ζήτημα των σχέσεων εξάρτησης ανάμεσα στην ελληνική πολιτική ηγεσία και την αμερικανική διπλωματία, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα οφείλει να αντιμετωπίζει τους ξένους αξιωματούχους με θεσμική αυτοπεποίθηση και χωρίς πολιτική υποτέλεια.

Ουκρανία: Διπλωματικό παρασκήνιο και ο ρόλος του Τραμπ

Στο ουκρανικό μέτωπο, ο Καλεντερίδης αναφέρθηκε στις επαφές που βρίσκονται σε εξέλιξη για την αναζήτηση διπλωματικής διεξόδου.

Στάθηκε ιδιαίτερα στην προοπτική μιας τριμερούς διαδικασίας ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Ρωσία και την Ουκρανία, εκτιμώντας ότι το Κρεμλίνο θα επιχειρήσει να εξασφαλίσει συγκεκριμένα ανταλλάγματα πριν συναινέσει σε ουσιαστική επανεκκίνηση των διαπραγματεύσεων.

Ένα από τα ζητήματα που ανέδειξε ήταν το ενδεχόμενο προσωρινής συμφωνίας για τον περιορισμό των επιθέσεων σε ενεργειακές εγκαταστάσεις.

Κατά την εκτίμησή του, η Μόσχα ενδέχεται να συνδέσει οποιαδήποτε σχετική παραχώρηση με την ελάφρυνση οικονομικών κυρώσεων ή με άλλες πολιτικές δεσμεύσεις της Δύσης.

Η δυσκολία της διαπραγμάτευσης αποτυπώθηκε και στις δηλώσεις του Κρεμλίνου στις 8 και 9 Οκτωβρίου, όταν η ρωσική πλευρά υποβάθμισε την προοπτική άμεσης επανέναρξης των τριμερών συνομιλιών, χωρίς να αποκλείει μελλοντικές επαφές.

Ζελένσκι – Νότια Κορέα: Νέα διπλωματική αντιπαράθεση

Ο αναλυτής ασχολήθηκε επίσης με τις σχέσεις Ουκρανίας και Νότιας Κορέας, εστιάζοντας σε διαφωνίες που, σύμφωνα με όσα παρουσίασε, προέκυψαν γύρω από την αντιμετώπιση των Βορειοκορεατών αιχμαλώτων πολέμου.

Στάθηκε στην ένταση μεταξύ του Κιέβου και της Σεούλ, καθώς και σε ζητήματα διπλωματικής αξιοπιστίας, σεβασμού και χειρισμού ευαίσθητων εθνικών υποθέσεων.

Η αναφορά αυτή εντάχθηκε στη γενικότερη κριτική του προς τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι και την ουκρανική διπλωματική στρατηγική, την οποία θεωρεί συχνά υπερβολικά συγκρουσιακή ακόμη και απέναντι σε χώρες που μπορούν να υποστηρίξουν την Ουκρανία.

Ενεργειακός πόλεμος και φόβοι για τον χειμώνα

Σημαντική θέση στην εκπομπή είχε και η ενεργειακή διάσταση του ρωσοουκρανικού πολέμου.

Ο Καλεντερίδης αναφέρθηκε στα πλήγματα κατά ενεργειακών εγκαταστάσεων και στις επιπτώσεις τους στην οικονομία, στις υποδομές και στον άμαχο πληθυσμό.

Εκτίμησε ότι η συνέχιση της στρατηγικής αμοιβαίων επιθέσεων μπορεί να επιβαρύνει ιδιαίτερα την Ουκρανία κατά τη χειμερινή περίοδο, με διακοπές ηλεκτροδότησης και αυξημένα προβλήματα λειτουργίας βασικών υπηρεσιών.

Παράλληλα, επισήμανε ότι οι οικονομικές και ενεργειακές επιπτώσεις δεν περιορίζονται στις εμπόλεμες χώρες, αλλά επηρεάζουν την ευρωπαϊκή οικονομία και τους πολίτες.

Το ευρύτερο μήνυμα της ανάλυσης

Ο κεντρικός άξονας της παρέμβασης του Σταύρου Καλεντερίδη ήταν ότι η Ευρώπη βρίσκεται μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις για το μέλλον της ασφάλειάς της.

Κατά την άποψή του, η στρατιωτική ενίσχυση της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ, οι συζητήσεις για πυρηνικά όπλα και η συνεχιζόμενη αντιπαράθεση με τη Ρωσία αυξάνουν τον κίνδυνο μιας σύγκρουσης πολύ μεγαλύτερης από τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Ταυτόχρονα, η κριτική του στην ελληνική πολιτική τάξη και στην αμερικανική διπλωματική παρουσία συνδέεται με την πάγια θέση του ότι η Ελλάδα χρειάζεται μεγαλύτερη εθνική αυτονομία, θεσμική λογοδοσία και ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική.

Η προειδοποίησή του για έναν πιθανό τρίτο παγκόσμιο πόλεμο αποτελεί πολιτικοστρατηγική εκτίμηση και όχι διαπιστωμένη εξέλιξη.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Καραϊτίδης: Προσοχή στην τουρκική παγίδα! Το καλώδιο και το μήνυμα Ρούμπιο

Ο πρέσβης ε.τ. Δημήτρης Καραϊτίδης παρεμβαίνει στη «Ναυτεμπορική» και αναλύει τις εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις μετά την επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Σαφή προειδοποίηση για τους κινδύνους που κρύβει η διαχείριση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, ιδιαίτερα ενόψει της πόντισης του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου, απηύθυνε ο πρέσβης επί τιμή Δημήτρης Καραϊτίδης, μιλώντας στη «Ναυτεμπορική».

Ο έμπειρος διπλωμάτης ανέλυσε τα μηνύματα της επίσκεψης του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο στην Αθήνα, τις πιθανές αντιδράσεις της Άγκυρας, τη σημασία της έκδοσης NAVTEX, καθώς και το ζήτημα της επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια.

Κεντρικό μήνυμα της παρέμβασής του ήταν ότι η Ελλάδα οφείλει να προχωρήσει στην άσκηση των δικαιωμάτων της χωρίς να επιτρέψει στην Τουρκία να δημιουργήσει την εντύπωση ότι απαιτείται η άδειά της.

Το μήνυμα Ρούμπιο που δυσκολεύει την Άγκυρα

Αναφερόμενος στις δηλώσεις του Μάρκο Ρούμπιο, ο Δημήτρης Καραϊτίδης εκτίμησε ότι η αμερικανική πλευρά έστειλε ένα αποτρεπτικό μήνυμα προς την Τουρκία.

Όπως επισήμανε, οι τοποθετήσεις του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών, ιδιαίτερα στη συνέντευξή του στον Αλέξη Παπαχελά, δείχνουν ότι η Ουάσιγκτον δεν προτίθεται να παραμείνει αδιάφορη μπροστά στο ενδεχόμενο μιας σοβαρής ελληνοτουρκικής κρίσης.

«Η δήλωση θα σας έλεγα ότι είναι αποθαρρυντική για την τουρκική πλευρά», τόνισε ο πρέσβης, υπογραμμίζοντας ότι η Άγκυρα αντιλαμβάνεται πως μια απόπειρα παρεμπόδισης του έργου δεν θα ήταν απλή υπόθεση.

Ωστόσο, απέφυγε να εμφανιστεί καθησυχαστικός.

Η Τουρκία, σύμφωνα με την εκτίμησή του, ενδέχεται να επιδείξει αυτοσυγκράτηση, αλλά δεν μπορεί να αποκλειστεί μια προσπάθεια παρεμπόδισης της πόντισης του καλωδίου.

Ο ίδιος υποστήριξε ότι, εφόσον εκδηλωνόταν μια σοβαρή κρίση, οι Ηνωμένες Πολιτείες πιθανότατα θα παρενέβαιναν, χωρίς όμως να είναι δυνατόν να προβλεφθούν ο χρόνος και ο τρόπος μιας τέτοιας παρέμβασης.

Η μεγάλη παγίδα: Να θεωρηθεί η επικοινωνία με την Τουρκία αίτημα άδειας

Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε ο Δημήτρης Καραϊτίδης στις ενδεχόμενες διπλωματικές επαφές Αθήνας και Άγκυρας μετά την έκδοση NAVTEX για τις εργασίες ηλεκτρικής διασύνδεσης.

Ο πρέσβης δεν τάχθηκε κατά της επικοινωνίας μεταξύ των δύο πλευρών. Αντιθέτως, αναγνώρισε την ανάγκη ύπαρξης διαύλων συνεννόησης, ιδιαίτερα σε περιόδους έντασης.

Έθεσε, όμως, έναν κρίσιμο όρο: καμία επικοινωνία δεν πρέπει να μπορεί να ερμηνευτεί ή να παρουσιαστεί ως άτυπο αίτημα αδειοδότησης από την Τουρκία.

Προειδοποίησε ότι ακόμη και η επιλογή της διπλωματικής φρασεολογίας έχει μεγάλη σημασία, καθώς η τουρκική πλευρά θα μπορούσε να αξιοποιήσει μια ασάφεια για να υποστηρίξει ότι η Ελλάδα αναγνωρίζει εμμέσως δικαιώματα της Άγκυρας στην επίμαχη θαλάσσια περιοχή.

«Η επικοινωνία με τον αντίπαλο δεν είναι κάτι κακό», ανέφερε χαρακτηριστικά, διευκρινίζοντας ότι πρέπει να μεταφέρει τα κατάλληλα μηνύματα και να μην προσφέρεται για παρερμηνείες.

Μάλιστα, εκτίμησε ότι η Τουρκία πιθανότατα θα απαντήσει στην ελληνική NAVTEX με αντι-NAVTEX, προβάλλοντας εκ νέου τις διεκδικήσεις της.

Κατά τον ίδιο, η ουσία βρίσκεται στο να προχωρήσει η Ελλάδα στην υλοποίηση του έργου, χωρίς να επιτρέψει στην Άγκυρα να εμφανίσει οποιαδήποτε ελληνική κίνηση ως υποχώρηση.

«Η σωφροσύνη δεν πρέπει να εκλαμβάνεται ως δειλία»

Ιδιαίτερα κατηγορηματικός ήταν ο Δημήτρης Καραϊτίδης όταν η συζήτηση στράφηκε στο ενδεχόμενο επέκτασης των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια νοτιοδυτικά της Κρήτης.

Ο πρέσβης υποστήριξε ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να αφήνει τις τουρκικές απειλές να καθορίζουν την άσκηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων.

«Δεν πρέπει να υποχωρούμε σε τέτοιο σημείο ώστε η σωφροσύνη να εκλαμβάνεται ως δειλία ή ως αδυναμία», υπογράμμισε.

Τάχθηκε θετικά υπέρ μιας επέκτασης στην περιοχή της Κρήτης, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι υπάρχει προβληματισμός για τις συνέπειες της τμηματικής επέκτασης των χωρικών υδάτων.

Όπως εξήγησε, μια μερίδα της ελληνικής πλευράς θεωρεί ότι η επέκταση σε περιοχές εκτός Αιγαίου μπορεί να δημιουργήσει την εντύπωση πως η Ελλάδα αποδέχεται την τουρκική επιχειρηματολογία περί ιδιαίτερου καθεστώτος στο Αιγαίο.

Ο ίδιος, ωστόσο, προέκρινε την τμηματική άσκηση του δικαιώματος έναντι της αδράνειας, με τη σαφή επισήμανση ότι η Ελλάδα διατηρεί το δικαίωμα να προχωρήσει σε ανάλογες κινήσεις και στο Αιγαίο.

Η Λιβύη και ο ρόλος της Τουρκίας

Σημαντική θέση στην παρέμβαση κατείχε και η διαπραγμάτευση Ελλάδας–Λιβύης για την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών.

Ο Δημήτρης Καραϊτίδης εκτίμησε ότι η τουρκική επιρροή αποτελεί βασικό παράγοντα που εξηγεί τη διστακτικότητα της λιβυκής πλευράς απέναντι σε μια ουσιαστική συμφωνία με την Αθήνα.

Παρά τις δυσκολίες, κάλεσε την ελληνική διπλωματία να συνεχίσει τις προσπάθειες.

Υπογράμμισε ότι η ύπαρξη δύο ανταγωνιστικών κέντρων εξουσίας στη Λιβύη και η επιρροή της Άγκυρας δεν πρέπει να οδηγήσουν σε εγκατάλειψη των επαφών.

Η Ελλάδα, σημείωσε, οφείλει να επιδιώξει μια συμφωνία που θα είναι αποδεκτή και θα προστατεύει τα ελληνικά δικαιώματα.

Η γεωπολιτική αξία της Ελλάδας πρέπει να αποκτήσει αντίκρισμα

Σχολιάζοντας την ανάδειξη της στρατηγικής σημασίας της Ελλάδας από τον Μάρκο Ρούμπιο, ο πρέσβης αναγνώρισε ότι πρόκειται για θετική εξέλιξη.

Επισήμανε, όμως, ότι η Αθήνα δεν πρέπει να περιορίζεται στην ικανοποίηση από τις ευνοϊκές αμερικανικές δηλώσεις.

Αντίθετα, πρέπει να αξιοποιεί τη γεωγραφική, γεωπολιτική και γεωοικονομική θέση της χώρας, προκειμένου να εξασφαλίζει συγκεκριμένα ανταλλάγματα και ουσιαστικά οφέλη.

Όπως εξήγησε, αυτό απαιτεί σοβαρό σχεδιασμό και προσεκτικά διαμορφωμένα αιτήματα προς την αμερικανική πλευρά.

Παράλληλα, αναγνώρισε ότι οι συζητήσεις υψηλού επιπέδου περιλαμβάνουν και κλειστές συναντήσεις, το περιεχόμενο των οποίων δεν δημοσιοποιείται πάντοτε.

Επομένως, δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι κατά την επίσκεψη Ρούμπιο συζητήθηκαν ζητήματα ή ενδεχόμενα ανταλλάγματα που δεν έγιναν γνωστά.

Στο ίδιο πλαίσιο, ο Δημήτρης Καραϊτίδης εκτίμησε ότι ο ασυνήθιστα ήπιος τόνος που είχε υιοθετήσει ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην ομιλία του στα Ηνωμένα Έθνη θα μπορούσε να συνδέεται με παρασκηνιακές συστάσεις για αποφυγή κλιμάκωσης.

Πρόκειται, πάντως, για εκτίμηση του πρέσβη και όχι για επιβεβαιωμένη πληροφορία σχετικά με αμερικανικές παρεμβάσεις.

Το συμπέρασμα της παρέμβασης

Η βασική θέση του Δημήτρη Καραϊτίδη συνοψίζεται στην ανάγκη μιας ελληνικής εξωτερικής πολιτικής που θα συνδυάζει τη διπλωματική ψυχραιμία με την αποφασιστική υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Οι δηλώσεις Ρούμπιο, κατά την εκτίμησή του, δημιουργούν ένα ευνοϊκότερο διπλωματικό περιβάλλον. Δεν συνιστούν όμως εγγύηση ότι η Τουρκία θα αποφύγει κάθε πρόκληση.

Για τον λόγο αυτό, η Αθήνα καλείται να αξιοποιήσει τη συγκυρία, να προχωρήσει στο έργο της ηλεκτρικής διασύνδεσης και να μην εγκλωβιστεί σε διαδικασίες που θα μπορούσαν να μετατραπούν σε έμμεση αναγνώριση τουρκικών αξιώσεων.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO33 λεπτά πριν

Μηνύματα απελπισίας!

Ο καθηγητής Ιωαννίδης πιθανότατα προσπάθησε, με την ομιλία του, χωρίς προοπτική, να υπενθυμίσει ότι η τελευταία ελπίδα, αν και δύσκολα...

Ιστορία - Πολιτισμός1 ώρα πριν

Σοβιετικές πολιτικές που συγκλίνουν με εκείνες Λονδίνου/Άγκυρας

Ιστορία και αλήθεια εκδικούνται με τον χρόνο όταν περιφρονούνται…

Αναλύσεις4 ώρες πριν

“Μυρίζει” Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος

Ο Σταύρος Καλεντερίδης αναλύει τις επικίνδυνες γεωπολιτικές εξελίξεις που διαμορφώνουν ένα εκρηκτικό σκηνικό ανάμεσα στη Ρωσία και το ΝΑΤΟ.

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Καραϊτίδης: Προσοχή στην τουρκική παγίδα! Το καλώδιο και το μήνυμα Ρούμπιο

Ο πρέσβης ε.τ. Δημήτρης Καραϊτίδης παρεμβαίνει στη «Ναυτεμπορική» και αναλύει τις εξελίξεις στις ελληνοτουρκικές σχέσεις μετά την επίσκεψη του Αμερικανού...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Εγκολφόπουλος: «Το καλώδιο θα προχωρήσει κανονικότατα» – Καμία ενημέρωση στην Τουρκία

Την εκτίμηση ότι η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου θα προχωρήσει με τη σχεδιασμένη όδευση, χωρίς ενημέρωση ή άδεια της Τουρκίας, διατύπωσε...

Δημοφιλή