Διεθνή
Η Διαιτητική Απόφαση του Woodrow Wilson είναι έγκυρο και δεσμευτικό έγγραφο
Με αφορμή την ανάρτηση του ιστολογίου μας Τι
μπορεί να σημάνει για την Τουρκία το Μεγάλο Κουρδιστάν (14.01.2013) που, ορθά κατά τη γνώμη μου, θέτει το ζήτημα των σχέσεων Κούρδων-Αρμενίων για τη δημιουργία ενός Κουρδικού Κράτους, αναδημοσιεύω μια παλιά ανάρτηση μου (12.08.2011) σχετικά με τη διαιτησία του Woodrow Wilson (22.11.1920) που δεσμεύει ακόμα σήμερα τα κράτη της Τουρκίας και της Αρμενίας για τα σύνορα τους, αλλά και έμμεσα όποιον θα έχει διεκδικήσεις στα εμπλεκόμενα εδάφη.
![]() |
|
Η Δυτική Αρμενία του Woodrow Wilson
|
Και οι φίλοι μας οι Πόντιοι; Το μελετάνε, η κοιμόνται με τον ύπνο του δίκαιου (εκτός από τον Σάββα μας); Για αυτό το λόγο, και άλλους πολλούς, καλά θα ήταν λοιπόν ορισμένοι αναγνώστες να πάψουν να αναρωτηθούν γιατί επιβάλλεται ο κάθε Έλληνας, και προπαντός Πόντιος, να ενδιαφερθεί για τις εξελίξεις στο Κουρδιστάν και να έχει επαφή με τους αγωνιστές του εθνο-απελευθερωτικού κινήματος του Κουρδιστάν, τους αυριανούς ηγέτες του ούτε “μεγάλου” ούτε “μικρού” Κουρδιστάν. Κριστιάν.
Η Γενοκτονία των Αρμενίων, κατά τη διάρκεια και μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, εμφανίζεται στην ιστορία ως ένα παράδειγμα του ατιμώρητου εγκλήματος που επαναλήφθηκε στην επιχείρηση της ναζιστικής εξόντωσης των Εβραίων, τσιγγάνων και Σλάβων. Η εξόντωση ενός ολόκληρου πολιτισμού που έλαβε χώρα κάτω από τα μάτια ενός απαθούς κόσμου στις αρχές του εικοστού αιώνα, ανέκαμψε στην εποχή μας με την σφαγή αθώων ανθρώπων στη Ρουάντα, τη Βοσνία και το Νταρφούρ. Η αρχή της αγνόησης ενός έγκληματος εξακολουθεί να είναι αποτελεσματική.
Όλες οι γενοκτονίες έχουν ένα κοινό παρονομαστή -είναι η βίαια προμελετημένη δολοφονία εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, τεράστιες απώλειες πολιτιστικών αξιών και της κληρονομιάς. Δυστυχώς, η Γενοκτονία των Αρμενίων έχει κάτι το ιδιαίτερο που την κάνει να ξεχωρίζει από τις άλλες και να κατέχει, μεταξύ άλλων γενοκτονιών, μια ιδιαίτερη θέση. Εκτός από τις ανθρώπινες απόλυες και την καταστροφή της κληρονομιάς μας, χάσαμε το πολυτιμότερο πράγμα που ένα έθνος μπορεί να έχει- χάσαμε την Πατρίδα μας.
![]() |
|
Ο χάρτης της Γενοκτονίας των Αρμενίων.
|
Οι σφαγές και οι απελάσεις των Αρμενίων τους ξερίζωσαν, γυναίκες και παιδιά που έζησαν στη γη των προγόνων τους για χιλιάδες χρόνια, μετατρέποντας μια περιοχή έντονης ζωής σε ανοικτούς τάφους και πόλεις-φαντάσματα στην Ανατολία και τη Δυτική Αρμενία. Είναι μια θλιβερή πραγματικότητα: δεν υπάρχουν σήμερα παρά μόνο λιγότερους από 60.000 Αρμενίους στην Τουρκία. Μετά από 1,5 εκατομμύρια θανάτους, οι επιζώντες και οι απόγονοί τους ζουν σήμερα διάσπαρτα σε όλο τον κόσμο.
Τα εδαφικά δικαιώματα των Αρμενίων βασίζονται σε διάφορες διεθνείς συνθήκες. Η πιο σημαντική από αυτές είναι η Διαιτητική Απόφαση του Προέδρου των ΗΠΑ Woodrow Wilson, που εκδόθηκε στις 22 Νοεμβρίου 1920, η οποία είναι μια δεσμευτική και αιτιολογημένη απόφαση για τον καθορισμό των συνόρων μεταξύ Αρμενίας και Τουρκίας.
Για λόγους συντομίας, δεν θα υπεισέλθω στις λεπτομέρειες αυτού του εγγράφου. Ειδικά επειδή το πλήρες (in extenso) κείμενο της Διαιτητικής Απόφασης στην αγγλική γλώσσα (πάνω από 240 σελίδες), που περιέχει λεπτομερείς σημειώσεις και αναφορές θα φτάσει στο Ερεβάν, στο τέλος του επόμενου μήνα –στις 28 Μαΐου (2011).
Ωστόσο, είναι σημαντικό να δώσουμε τις γενικές γραμμές του εγγράφου, που οι Αρμένιοι θεωρούν, με το δίκαιο τους, ως Βίβλο των εδαφικών δικαιωμάτων τους.
Όπως ίσως γνωρίζετε, η Δημοκρατία της Αρμενίας κήρυξε την ανεξαρτησία της στις 28 Μαΐου 1918. Δεκαοκτώ μήνες μετά τη δήλωση αυτή, στις 19 Ιανουαρίου 1920, το Ανώτατο Συμβούλιο των Συμμαχικών Δυνάμεων συμφώνησε τελικά να αναγνωρίσει την κυβέρνηση του αρμενικού κράτους, υπό τον όρο ότι η αναγνώριση δεν προδικάζει την τελική γραμμή των συνόρων. Οι Ηνωμένες Πολιτείες αναγνώρισαν την Δημοκρατία της Αρμενίας στις 23 Απριλίου 1920, με τον ίδιο όρο (1). Είναι ενδιαφέρον να σημειωθεί, με την ευκαιρία, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες αρνήθηκαν να αναγνωρίσουν την ανεξαρτησία της Γεωργίας και του Αζερμπαϊτζάν λόγω των αυθαίρετων αιτημάτων τους επί του εδάφους της Αρμενίας (2).
Στις 26 Απριλίου, κατά τη συνδιάσκεψη του Σαν Ρέμο, το Ανώτατο Συμβούλιο ζήτησε δύο πράγματα από τον Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών:
1. Οι Ηνωμένες Πολιτείες να αναλάβουν μια εντολή για την Αρμενία,
2. Ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών θα πρέπει να εκδώσει μια Διαιτητική Απόφαση που να ρυθμίζει τα σύνορα της Αρμενίας με την Τουρκία (3). Όπως ίσως γνωρίζετε, η αμερικανική εντολή επι της Αρμενίας απορρίφθηκε από την ψηφοφορία της Γερουσίας στη 1η Ιουνίου 1920. Παρ ‘όλα αυτά, η απάντηση των ΗΠΑ στο δεύτερο αίτημα ήταν θετική, και στις 17 Μαΐου 1920, ο Υπουργός Εξωτερικών πληροφόρησε τον Αμερικανό Πρέσβη στη Γαλλία ότι ο πρόεδρος είχε αποδεχθεί την διαδικασία της διαιτησίας (4). Για την υλοποίηση αυτού του καθήκοντος, το υπουργείο Εξωτερικών άρχισε να συγκεντρώσει μια ομάδα εμπειρογνωμόνων στα μέσα του Ιούλη 1920 υπό την προεδρία του καθηγητή William Westermann, του Πανεπιστήμιο του Wisconsin. Το υπουργείο Εξωτερικών οργάνωσε μια επιτροπή με την ονομασία « Επιτροπή Διαιτησίας των συνόρων μεταξύ Τουρκίας και Αρμενίας». Η Συνθήκη των Σεβρών υπεγράφη στις 10 Αυγούστου 1920 και η Επιτροπή Συνόρων άρχισε τις εργασίες της. Το γεγονός της υπογραφής της Συνθήκης των Σεβρών είναι σημαντικό, διότι ο συμβιβασμός με άλλα λόγια, η εφαρμογή των διατάξεων της διαιτησίας, περιλαμβάνεται στη Συνθήκη στο άρθρο 89. Πρέπει να τονιστεί ότι το καθεστώς του συμβιβασμού δεν έχει καμία σχέση με το καθεστώς της κύριας Συνθήκης και με την επικύρωση ή μη επικύρωση της Συνθήκης. Ως εκ τούτου, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ λαβαίνοντας το επικυρωμένο αντίγραφο της Συνθήκης στις 18 Οκτωβρίου 1920, αυτό αρκούσε στον Πρόεδρο για να ολοκληρώσει επίσημα την διαιτησία χωρίς να περιμένει την επικύρωση της Συνθήκης των Σεβρών.
Στις 22 Νοεμβρίου 1920 (5), ο Woodrow Wilson υπέγραψε το τελικό κείμενο της διαιτησίας με εννέα προσαρτήματα που επισυνάπτονται. Έτσι, σύμφωνα με την Διαιτητική Απόφαση της 22ας Νοεμβρίου 1920, καθορίστηκαν τα σύνορα ανάμεσα στην Αρμενία και την Τουρκία με αιτιολογημένη τελεσίδικη απόφαση, επειδή, όπως ορίζεται σαφώς από τη Σύμβαση της Χάγης (6) (άρθρο 54 της έκδοσης 1899 και το άρθρο 81 της έκδοσης 1907) (7): «Η απόφαση που εκδόθηκε και κοινοποιήθηκε, όπως απαιτείται στους εκπροσώπους των μερών, διευθετεί τη διαφορά οριστικά και χωρίς δυνατότητα έφεσης». (8)
Λίγα λόγια για το περιεχόμενο της Διαιτητικής Απόφασης. Σύμφωνα με την Διαιτητική Απόφαση, ο τίτλος και το Δίκαιο της Δημοκρατίας της Αρμενίας αναγνωρίζονταν σε σημαντικά τμήματα των επαρχιών του Βαν, Μπιτλίς, Ερζουρούμ και Τραπεζούντα. Ήταν λιγότερο από το μισό του εδάφους που αναγνωρίστηκε στην Αρμενία ως δικαιώματα ιδιοκτησίας στο άρθρο 24 της ανακωχής του Μούδρου στις 30 Οκτωβρίου 1918.
Αυτή η δραστική μείωση οφειλόταν στη σημαντική μείωση του γηγενούς πληθυσμού του αρμενικού πληθυσμού, λόγω της γενοκτονίας.
Ας δούμε τώρα εν συντομία το πιο σημαντικό θέμα – το τρέχον καθεστώς της Διαιτητικής Απόφασης. Όπως αναφέρεται στο επίσημο Εγχειρίδιο της Ορολογίας του Δημοσίου Διεθνούς Δικαίου των Ηνωμένων Εθνών, για να είναι έγκυρη μια διαιτητική απόφαση πρέπει να πληρεί τέσσερα κριτήρια (9): (…)
Για λόγους συντομίας, δεν θα μπω σε λεπτομέρειες. Ωστόσο, μετά την αξιολόγηση της Διαιτητικής Απόφασης του προέδρου Ουίλσον όσον αφορά τα προαναφερόμενα κριτηρία, μπορούμε να πούμε με σιγουριά: η Διαιτητική Απόφαση του Προέδρου Wilson είναι ένα έγγραφο νομικά ακόμη έγκυρο και δεσμευτικό, διότι το βασικό χαρακτηριστικό μιας διαιτητικής απόφασης είναι ότι εκδίδει μια απόφαση χωρίς δυνατότητα έφεσης και που δεσμεύει.
Συμφωνώντας να υποβάλουν τη διαφορά τους σε διαιτησία, δηλαδή με την υπογραφή ενός συμβιβασμού, τα μέρη αποδέχονται την απόφαση εκ των προτέρων (10). Ως εκ τούτου, παρά τη μακρά κατοχή, η Τουρκία δεν έχει κανένα νόμιμο τίτλο για την επικράτεια στην «Ουιλσονική (Wilsonian)» Αρμενία. Μετά την απόφαση του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, υπογεγραμμένη και σφραγισμένη στις 22 Νοεμβρίου 1920, η τουρκική παρουσία εδώ δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα διοικητικό καθεστώς ελέγχου, όπως η το τουρκικό καθεστώς κατοχής της Βόρειας Κύπρος. Συνεπώς, η παρουσία και όλες οι ενέργειες που αναλήφθηκαν από την Τουρκική Δημοκρατία στη «Ουιλσονική (Wilsonian)» Αρμενία είναι παράνομες και άκυρες, επειδή η εμπόλεμη κατοχή δεν παραγάγει κανένα δικαίωμα σε ένα έδαφος.
Είναι αλήθεια ότι το διεθνές δίκαιο το ίδιο δεν είναι σε θέση να επιλύσει τη σύγκρουση μεταξύ Αρμενίας και Τουρκίας.
Παραμένει όμως γεγονός ότι το διεθνές δίκαιο είναι ο μόνος τρόπος για να φέρει μια δίκαιη και ειρηνική λύση, δηλαδή, μόνιμη και βιώσιμη.
Οι θεμελιώδεις βάσεις για μια λύση στο μακροχρόνιο πρόβλημα μεταξύ της Αρμενίας και της Τουρκίας δεν είναι τα περίφημα πρωτόκολλα μεταξύ της Αρμενίας και της Τουρκίας, αλλά η Διαιτητική Απόφαση, που υπάρχει για πάνω από 90 χρόνια στην πρωτεύουσα της χώρας αυτής από τον 28ο Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής Thomas Woodrow Wilson.
Σημειώσεις:
1 G. H. Hackworth, Digest of International Law, Turkish‐Armenian Boundary Question, vol. I, Chapters I-V, Washington, 1940, p. 715.
![]() |
| Οι οδοί εκτοπίσεων των Αρμενίων |
![]() |
| Συνθήκη των Σεβρών (1920) |
Πηγή: times.am
var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;
s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);
})();
Διεθνή
Οι Πακιστανοί διαψεύδουν τους Τούρκους για Υεμένη! Αναφορές για στρατιωτική στήριξη της Άγκυρας στο Ριάντ — Το Ισλαμαμπάντ διαψεύδει τα αεροπορικά πλήγματα
Δημοσιεύματα περιγράφουν διεύρυνση της στρατιωτικής στήριξης προς τη Σαουδική Αραβία, εν μέσω επιθέσεων των Χούθι. Τουρκική εφημερίδα αναφέρει αποστολή άνω των 200 στρατιωτικών ειδικών, ενώ το Ισλαμαμπάντ απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι μαχητικά του βομβαρδίζουν την Υεμένη.
Η αναζωπύρωση του πολέμου στην Υεμένη θέτει σε δοκιμασία την αμυντική συνεργασία Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Τουρκίας, με αναφορές για μεταφορά στρατιωτικών μέσων και προσωπικού προς το σαουδαραβικό έδαφος. Ωστόσο, η έκταση της εμπλοκής κάθε χώρας παραμένει κρίσιμο και αμφισβητούμενο ζήτημα.
Το The Cradle, σε δημοσίευμά του στις 8 Οκτωβρίου, επικαλείται ρεπορτάζ των New York Times, σύμφωνα με το οποίο ανώνυμος ανώτερος Πακιστανός στρατιωτικός αξιωματούχος ανέφερε ότι μαχητικά της πακιστανικής Πολεμικής Αεροπορίας χρησιμοποιήθηκαν σε πλήγματα κατά της οργάνωσης Ανσαράλλαχ, γνωστής ως Χούθι.
Την ίδια ημέρα, όμως, το πακιστανικό υπουργείο Ενημέρωσης απέρριψε τον συγκεκριμένο ισχυρισμό ως «ψευδή και κατασκευασμένο». Όπως μετέδωσε το κρατικό Radio Pakistan, το υπουργείο κάλεσε τα διεθνή μέσα να αποφεύγουν εικασίες για τη χρησιμοποίηση των πακιστανικών ενόπλων δυνάμεων στο πλαίσιο της κοινής αμυντικής συμφωνίας της Μέκκας. Συνεπώς, η συμμετοχή πακιστανικών αεροσκαφών σε βομβαρδισμούς δεν μπορεί να παρουσιαστεί ως επιβεβαιωμένο γεγονός.
Ο στρατιωτικός εκπρόσωπος του Πακιστάν, Άχμεντ Σαρίφ Τσόντρι, είχε επιβεβαιώσει στο CNN ότι πακιστανικές δυνάμεις βρίσκονται στη Σαουδική Αραβία. Η δήλωση αυτή αφορά τη στρατιωτική παρουσία στο βασίλειο, χωρίς να επιβεβαιώνει συμμετοχή σε αεροπορικές επιθέσεις κατά της Υεμένης.
Στο τουρκικό σκέλος, η Türkiye Gazetesi υποστηρίζει ότι έχουν μεταφερθεί στη Σαουδική Αραβία περισσότεροι από 200 στρατιωτικοί ειδικοί, μαζί με συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου και πυραυλικά συστήματα. Η εφημερίδα περιγράφει ένα «μοντέλο Λιβύης»: παροχή τεχνολογικής, τακτικής και επιμελητειακής υποστήριξης στις δυνάμεις που πολεμούν τους Χούθι.
Το ίδιο ρεπορτάζ αναφέρει ότι δεν αναμένεται τουρκική επιθετική δράση στην Υεμένη και ότι η ευρύτερη ανάπτυξη δυνάμεων απαιτεί κοινοβουλευτική έγκριση. Επομένως, η αναφορά σε αποστολή ειδικών δεν ταυτίζεται με επιβεβαιωμένη ανάπτυξη τουρκικών μονάδων μάχης στην Υεμένη.
Το Reuters μεταδίδει επίσης, επικαλούμενο δύο αξιωματούχους, ότι η τουρκική συνδρομή αφορά κυρίως αμυντική και τεχνική υποστήριξη.
Προσοχή απαιτεί και η αναφορά σε Σύρους στρατιώτες. Το The Cradle υποστηρίζει ότι εκατοντάδες Σύροι μαχητές έχουν αναπτυχθεί υπέρ της σαουδαραβικής πλευράς. Ωστόσο, το τουρκικό άρθρο στο οποίο παραπέμπει περιγράφει διαφορετικό ισχυρισμό: παρουσία περισσότερων από 400 πρώην στρατιωτικών του καθεστώτος Άσαντ στα μέτωπα της Σαναά και της Ταΐζ, στο πλαίσιο αναφορών για ενίσχυση του στρατοπέδου των Χούθι. Δεν τεκμηριώνει την αποστολή Σύρων στρατιωτών υπέρ του Ριάντ.
Παράλληλα, το Reuters αναφέρει ότι οι Χούθι κλιμακώνουν τις επιθέσεις κατά της Σαουδικής Αραβίας, με στόχους αεροδρόμια και ενεργειακές εγκαταστάσεις. Το κίνημα ανακοίνωσε πλήγμα στο αεροδρόμιο του Ριάντ, ενώ η σαουδαραβική πλευρά ανέφερε ζημιές από συντρίμμια αναχαιτισμένου πυραύλου.
Η αλληλουχία επιθέσεων και στρατιωτικών ενισχύσεων αυξάνει τον κίνδυνο ευρύτερης περιφερειακής εμπλοκής. Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν η υποστήριξη των συμμάχων του Ριάντ θα περιοριστεί στην προστασία του σαουδαραβικού εδάφους ή θα επεκταθεί σε άμεση συμμετοχή στον πόλεμο της Υεμένης.
Διεθνή
Ο Ινδός πιλότος που έσωσε 182 ζωές από τρομοκρατική επίθεση στον αέρα – Η μάχη στο πιλοτήριο με το τσεκούρι και η ελληνική σύνδεση
Παγκόσμια αναγνώριση για τον Ινδό κυβερνήτη Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα σοβαρά τραύματα που υπέστη από επίθεση του συγκυβερνήτη του, κατάφερε να αποτρέψει αεροπορική τραγωδία σε πτήση της Flydubai με προορισμό το Ισραήλ. Η συγκλονιστική ιστορία του έμπειρου πιλότου, η απρόσμενη διαδρομή του προς την αεροπορία, η ιδιαίτερη σχέση του με τη Μύκονο και τα σοβαρά ερωτήματα για τα κενά ασφαλείας που επέτρεψαν στον δράστη να βρεθεί στο πιλοτήριο.
Ένα πραγματικό θρίλερ εκτυλίχθηκε στους αιθέρες της Μέσης Ανατολής στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, όταν ένας συγκυβερνήτης επιτέθηκε με τσεκούρι στον κυβερνήτη επιβατικού αεροσκάφους της Flydubai, επιχειρώντας να αποκτήσει τον έλεγχο του αεροπλάνου που εκτελούσε πτήση από το Ντουμπάι προς το Τελ Αβίβ.
Ο άνθρωπος που βρέθηκε στο επίκεντρο της δραματικής προσπάθειας αποτροπής της τραγωδίας ήταν ο Ινδός πιλότος Smit Machchhar, ο οποίος, παρά τα αλλεπάλληλα χτυπήματα που δέχθηκε, κατάφερε να ανοίξει την πόρτα του πιλοτηρίου, επιτρέποντας σε μέλη του πληρώματος και επιβάτες να ακινητοποιήσουν τον δράστη.
Το αεροσκάφος, ένα Boeing 737, είχε εισέλθει σε επικίνδυνη κάθοδο, προτού ανακτηθεί ο έλεγχός του και πραγματοποιηθεί αναγκαστική προσγείωση στο Ταμπούκ της Σαουδικής Αραβίας.
Σύμφωνα με το Associated Press, στην πτήση επέβαιναν συνολικά 182 άνθρωποι, ενώ η αποφασιστική παρέμβαση του κυβερνήτη απέτρεψε μια ενδεχόμενη πολύνεκρη καταστροφή.
Ο συγκυβερνήτης που επιχείρησε να ρίξει το αεροσκάφος
Οι αρχές των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων χαρακτήρισαν το περιστατικό απόπειρα τρομοκρατικής ενέργειας.
Ως δράστης κατονομάστηκε ο υπήκοος του Ομάν Hamam al-Hammami, ο οποίος φέρεται να χρησιμοποίησε τσεκούρι έκτακτης ανάγκης για να επιτεθεί στον κυβερνήτη και να καταλάβει τον έλεγχο του αεροσκάφους.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα, ο συγκυβερνήτης είχε αντιμετωπίσει προβλήματα κατά την προηγούμενη επαγγελματική του σταδιοδρομία, καθώς υπήρχαν ανησυχίες για ακραίες ιδεολογικές αντιλήψεις και ενδεχόμενη ριζοσπαστικοποίησή του.
Οι αποκαλύψεις αυτές εγείρουν σοβαρά ερωτήματα για τις διαδικασίες πρόσληψης και ελέγχου του προσωπικού των αεροπορικών εταιρειών, ιδιαίτερα σε πτήσεις προς περιοχές με αυξημένο γεωπολιτικό κίνδυνο.
Η δικαστική διερεύνηση βρίσκεται σε εξέλιξη, ενώ στις 7 Οκτωβρίου έγινε γνωστό ότι η Σαουδική Αραβία ξεκίνησε ξεχωριστή έρευνα αεροπορικής ασφάλειας με συμμετοχή αρμόδιων φορέων από τις ΗΠΑ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Ποιος είναι ο Smit Machchhar – Από την οικογενειακή επιχείρηση στο πιλοτήριο
Η ιστορία του Ινδού κυβερνήτη παρουσιάστηκε αναλυτικά από τον δημοσιογράφο Michael Jansen, σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2026 στην εφημερίδα Gulf Today.
Ο Machchhar κατάγεται από τη Βομβάη, την οικονομική πρωτεύουσα της Ινδίας, όπου εξακολουθούν να ζουν οι γονείς του.
Αρχικά σχεδίαζε να ακολουθήσει την οικογενειακή επιχείρηση στον κλάδο της κλωστοϋφαντουργίας. Ωστόσο, μία ημερίδα για την αεροπορία, την οποία παρακολούθησε σε ηλικία 19 ετών, άλλαξε ριζικά την πορεία του.
Αποφάσισε να εγκαταλείψει τα αρχικά επαγγελματικά του σχέδια και να ακολουθήσει το όνειρο της πτήσης.
Το 2008 ταξίδεψε στη Νέα Ζηλανδία, όπου εκπαιδεύτηκε επί 18 μήνες για να γίνει πιλότος. Μέχρι τότε δεν είχε σχεδόν καμία ταξιδιωτική εμπειρία εκτός Ινδίας και είχε χρησιμοποιήσει ελάχιστες φορές το αεροπλάνο ως επιβάτης, καθώς τα σιδηροδρομικά εισιτήρια ήταν οικονομικότερα.
Η πρώτη του εμπορική πτήση πραγματοποιήθηκε μεταξύ Μπανγκαλόρ και Νέου Δελχί, παρουσία έμπειρων εξεταστών. Όπως εξομολογήθηκε, αυτό που τον φόβισε περισσότερο δεν ήταν η ίδια η πτήση, αλλά η ευθύνη για τους ανθρώπους που μετέφερε.
Περισσότερες από 9.750 ώρες πτήσης και μια ξεκάθαρη φιλοσοφία ασφαλείας
Πριν ενταχθεί στη Flydubai, όπου εργάζεται τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ο Machchhar είχε υπηρετήσει επί 11 χρόνια στην ινδική αεροπορική εταιρεία SpiceJet.
Εκεί απέκτησε περισσότερες από 9.750 ώρες πτήσης, αναλαμβάνοντας παράλληλα καθήκοντα εκπαίδευσης και καθοδήγησης νεότερων πιλότων.
Η επαγγελματική του φιλοσοφία χαρακτηρίζεται από την απόλυτη προτεραιότητα στην ασφάλεια των επιβατών.
Όπως έχει εξηγήσει, δεν θεωρεί πρόβλημα την καθυστέρηση μιας πτήσης όταν τίθεται ζήτημα ασφάλειας. Για τον ίδιο, σημασία έχει όλοι οι επιβάτες να αποβιβάζονται σώοι.
Αυτή η προσέγγιση τον είχε οδηγήσει επανειλημμένα να καθυστερεί αναχωρήσεις για τεχνικούς ελέγχους ή να εκτρέπει αεροσκάφη όταν παρουσιάζονταν έκτακτα ιατρικά περιστατικά.
Στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του είχε εκπαιδευτεί και στα Boeing 737 MAX, αντιμετωπίζοντας από κοντά την κρίση εμπιστοσύνης που προκάλεσαν τα δύο πολύνεκρα δυστυχήματα του συγκεκριμένου τύπου αεροσκάφους το 2018 και το 2019.
Η πολυετής εμπειρία του αποδείχθηκε καθοριστική κατά την επίθεση της 30ής Σεπτεμβρίου.
Η ελληνική σύνδεση: Η Μύκονος και η επικίνδυνη προσέγγιση
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το ελληνικό κοινό παρουσιάζει μια λιγότερο γνωστή πτυχή της επαγγελματικής πορείας του Ινδού κυβερνήτη.
Όπως αναφέρει ο Michael Jansen, μία από τις πιο δύσκολες πτήσεις της σταδιοδρομίας του Machchhar πραγματοποιήθηκε κατά την προσέγγιση στο αεροδρόμιο της Μυκόνου.
Ο έμπειρος πιλότος αντιμετώπισε το φαινόμενο της διάτμησης ανέμου (windshear), κατά το οποίο παρατηρούνται απότομες μεταβολές της ταχύτητας ή της διεύθυνσης του ανέμου.
Το φαινόμενο είναι ιδιαίτερα επικίνδυνο κατά τις φάσεις απογείωσης και προσγείωσης, καθώς μπορεί να επηρεάσει αιφνιδιαστικά την ταχύτητα και τη σταθερότητα του αεροσκάφους.
Ο Machchhar αναγκάστηκε να εκτελέσει ειδικό ελιγμό διαφυγής, τον οποίο οι πιλότοι εξασκούν συστηματικά στους εξομοιωτές πτήσης.
Παρά τη δύσκολη εμπειρία, ο Ινδός κυβερνήτης χαρακτήρισε στη συνέχεια το αεροδρόμιο της Μυκόνου ως το αγαπημένο του.
Η συγκεκριμένη αναφορά προσδίδει ξεχωριστό ελληνικό ενδιαφέρον στην ιστορία ενός ανθρώπου που βρέθηκε αντιμέτωπος με μία από τις πιο ακραίες καταστάσεις που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας επαγγελματίας πιλότος.
Η πτήση στην οποία γεννήθηκε ένα μωρό
Ο Machchhar έχει μοιραστεί και μία άλλη ασυνήθιστη εμπειρία από την καριέρα του.
Κατά τη διάρκεια πρωινής πτήσης, λίγο μετά την απογείωση, το πλήρωμα καμπίνας ενημέρωσε το πιλοτήριο ότι μία έγκυος επιβάτιδα αντιμετώπιζε πρόωρους πόνους τοκετού.
Ο ίδιος και ο συγκυβερνήτης του ξεκίνησαν αμέσως τις διαδικασίες εκτροπής της πτήσης, εξετάζοντας τις καιρικές συνθήκες και τη διαθεσιμότητα κοντινών αεροδρομίων.
Λίγα λεπτά αργότερα, ωστόσο, ήρθε μια απρόσμενη ενημέρωση από το πλήρωμα: το μωρό είχε ήδη γεννηθεί.
Το αεροπλάνο προσγειώθηκε και ασθενοφόρο παρέλαβε τη μητέρα και το νεογέννητο, που ήταν και οι δύο καλά στην υγεία τους.
Η αναγνώριση από τον Μόντι και η οικογένεια
Η γενναιότητα του Ινδού πιλότου προκάλεσε κύμα συγκίνησης και αναγνώρισης διεθνώς.
Ο πρωθυπουργός της Ινδίας, Ναρέντρα Μόντι, επικοινώνησε μαζί του μέσω βιντεοκλήσης, επαινώντας την ψυχραιμία και την αποφασιστικότητά του.
Ο κυβερνήτης, ο οποίος νοσηλεύθηκε στο Άμπου Ντάμπι εξαιτίας των τραυμάτων του, μπόρεσε επίσης να επικοινωνήσει με τη σύζυγό του και τα δύο μικρά παιδιά τους, ηλικίας επτά και δύο ετών.
Παρά τη διεθνή προβολή, ο Machchhar έχει δηλώσει στο παρελθόν ότι επιθυμεί να διαχωρίζει απολύτως την επαγγελματική του ζωή από την οικογένειά του.
Όταν φορά τη στολή, είναι αφοσιωμένος αποκλειστικά στα καθήκοντά του. Όταν όμως αποχωρεί από το πιλοτήριο, θέλει να αφήνει πίσω του την αεροπορία και να αφιερώνει τον χρόνο του στα παιδιά του.
Ένας ήρωας που έφερε στο φως τα κενά ασφαλείας
Η ιστορία του Smit Machchhar δεν περιορίζεται στην προσωπική γενναιότητα ενός πιλότου.
Η επίθεση στο πιλοτήριο επαναφέρει ένα κρίσιμο ερώτημα για τη διεθνή πολιτική αεροπορία: Πώς είναι δυνατόν ένας επαγγελματίας χειριστής, για τον οποίο φέρεται να υπήρχαν προηγούμενες ενδείξεις ριζοσπαστικοποίησης, να συνεχίζει να εργάζεται σε επιβατικές πτήσεις χωρίς οι σχετικές πληροφορίες να οδηγούν σε αποτελεσματικούς ελέγχους;
Το περιστατικό αναδεικνύει την ανάγκη ενίσχυσης της συνεργασίας μεταξύ αεροπορικών εταιρειών, κρατικών αρχών και υπηρεσιών ασφαλείας, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν ενδείξεις βίαιου εξτρεμισμού.
Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι ακόμη και τα πλέον προηγμένα τεχνολογικά συστήματα εξαρτώνται από την ανθρώπινη κρίση σε μία κρίσιμη στιγμή.
Στις 30 Σεπτεμβρίου 2026, ο Smit Machchhar βρέθηκε αντιμέτωπος με μια επίθεση την οποία κανένας πιλότος δεν θα ήθελε να αντιμετωπίσει.
Παρά τον τραυματισμό του, διατήρησε την ψυχραιμία του και συνέβαλε καθοριστικά ώστε 182 άνθρωποι να επιστρέψουν ζωντανοί στις οικογένειές τους.
Και αυτό είναι το στοιχείο που μετέτρεψε έναν έμπειρο Ινδό κυβερνήτη σε διεθνές σύμβολο επαγγελματισμού και θάρρους.
GEOPOLITICO
Τουρκική οπλική υποστήριξη
Το σχέδιο TRIPP, οι νέες σιδηροδρομικές και ενεργειακές συνδέσεις, οι στρατηγικές επαφές στην Τεχεράνη και οι καταγγελίες από το Αζερμπαϊτζάν για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ κυριάρχησαν στο δελτίο «Η φωνή της Αρμενίας», με τη Λιάνα Μανουκιάν.
Η Αρμενία προσβλέπει στο άνοιγμα των συνόρων με την Τουρκία και στην αποκατάσταση των σιδηροδρομικών συνδέσεων με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν, ενώ παράλληλα ενισχύει τον διάλογο με το Ιράν για τις μεταφορές, την ενέργεια και την περιφερειακή ασφάλεια. Την ίδια στιγμή, οι αντιπαραθέσεις με το Μπακού παραμένουν ενεργές, με νέο σημείο αιχμής τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ.
Αυτή την εικόνα μετέφερε το δελτίο της δημόσιας ραδιοφωνίας της Αρμενίας, παρουσιάζοντας τις διπλωματικές κινήσεις του Ερεβάν και τις εξελίξεις γύρω από τις υποδομές που μπορούν να μεταβάλουν τον οικονομικό χάρτη του Νοτίου Καυκάσου.
Πασινιάν: Προσδοκίες για ανοιχτά σύνορα και νέες διασυνδέσεις
Μιλώντας στο Αρμενοβρετανικό Επιχειρηματικό Φόρουμ στο Ερεβάν, ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν δήλωσε ότι αναμένει, στο άμεσο μέλλον και παράλληλα με την ανάπτυξη του έργου TRIPP, το άνοιγμα των αρμενοτουρκικών συνόρων και την έναρξη σιδηροδρομικών συνδέσεων Αρμενίας–Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας–Τουρκίας.
Οι δηλώσεις εκφράζουν τις προσδοκίες της αρμενικής κυβέρνησης, χωρίς στο δελτίο να αναφέρεται συγκεκριμένη ημερομηνία έναρξης λειτουργίας των συνδέσεων.
Ο Πασινιάν αναφέρθηκε επίσης στην προοπτική σιδηροδρομικής σύνδεσης του Περσικού Κόλπου με τη Μαύρη Θάλασσα, ως αποτέλεσμα της ευρύτερης άρσης των μεταφορικών αποκλεισμών. Παρουσίασε έναν σχεδιασμό που περιλαμβάνει οδικές αρτηρίες, ενεργειακές υποδομές και δίκτυα επικοινωνιών, στο πλαίσιο της αρμενικής πρωτοβουλίας «Σταυροδρόμι Ειρήνης».
Σύμφωνα με όσα μετέδωσε το δελτίο, εξετάζονται δυνατότητες κατασκευής πετρελαιαγωγού και αγωγού φυσικού αερίου, ενώ πραγματοποιούνται συζητήσεις για γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Ο Αρμένιος πρωθυπουργός υπογράμμισε και τη σημασία των καλωδίων επικοινωνιών, συνδέοντας τις υποδομές με τις νέες επενδυτικές ευκαιρίες.
Επαφές στην Τεχεράνη για το TRIPP και την περιφερειακή ασφάλεια
Στην Τεχεράνη, ο υπουργός Εξωτερικών της Αρμενίας, Αραράτ Μιρζογιάν, έγινε δεκτός από τον πρόεδρο του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν στην πορεία υλοποίησης του TRIPP, στην ανάπτυξη υποδομών για την άρση των αποκλεισμών και σε αμοιβαία επωφελή προγράμματα ενεργειακής συνεργασίας. Συζητήθηκαν επίσης ζητήματα περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας, καθώς και η συμμετοχή του Ιράν σε υψηλό επίπεδο στην COP17 του Ερεβάν.
Ο Μιρζογιάν συναντήθηκε και με τον πρόεδρο του ιρανικού Κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ. Οι δύο πλευρές υπογράμμισαν τον στρατηγικό χαρακτήρα των αρμενοϊρανικών σχέσεων και τη σημασία της διακοινοβουλευτικής συνεργασίας.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στις υποδομές που συνδέουν τις δύο χώρες και στην απρόσκοπτη μεταφορά εμπορευμάτων. Ο Αρμένιος υπουργός παρουσίασε τις δυνατότητες ανάπτυξης του σιδηροδρομικού δικτύου που, κατά την αρμενική πλευρά, δημιουργεί η υλοποίηση του TRIPP.
Γέφυρα, ηλεκτρική διασύνδεση και εμπόριο με το Ιράν
Στις συνομιλίες του Μιρζογιάν με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, εξετάστηκαν η κατασκευή δεύτερης γέφυρας στα αρμενοϊρανικά σύνορα, η ταχεία ολοκλήρωση της τρίτης γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και η απλοποίηση των εμπορευματικών μεταφορών.
Το δελτίο ανέφερε ότι το Ιράν επιβεβαίωσε την υποστήριξή του στην πρωτοβουλία «Σταυροδρόμι Ειρήνης», με έμφαση στην επίλυση των περιφερειακών προβλημάτων μέσω διαπραγματεύσεων.
Παράλληλα, μεταφέρθηκε εκτίμηση ειδικού σε θέματα Ιράν ότι στην ατζέντα της επίσκεψης ενδέχεται να βρίσκονται η στάση του Ερεβάν απέναντι στις αμερικανικές κυρώσεις, ειδικά στον τομέα των αερομεταφορών, και η πιθανή αύξηση των προμηθειών ιρανικού φυσικού αερίου. Πρόκειται για εκτίμηση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, χωρίς να αποδίδεται ως επιβεβαιωμένο περιεχόμενο των επίσημων συνομιλιών.
Ενεργειακές συνομιλίες Αρμενίας–Τουρκίας
Στο πεδίο των αρμενοτουρκικών επαφών, ο αρμόδιος υπουργός της Αρμενίας, Νταβίτ Χουντατιάν, υποδέχθηκε αντιπροσωπεία της τουρκικής εταιρείας μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.
Οι συζητήσεις αφορούσαν την αποκατάσταση και λειτουργία της γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας Γκιουμρί–Καρς, στο πλαίσιο της διαδικασίας εξομάλυνσης των σχέσεων των δύο χωρών.
Σύμφωνα με το δελτίο, υπογραμμίστηκε η σημασία της σύνδεσης των ενεργειακών συστημάτων τόσο για τη διμερή όσο και για την περιφερειακή συνεργασία.
Αντιπαράθεση για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ
Ξεχωριστή θέση στο δελτίο είχε η αντιπαράθεση γύρω από τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ, ενόψει της COP17 για τη βιοποικιλότητα, που θα πραγματοποιηθεί στο Ερεβάν από τις 19 έως τις 30 Οκτωβρίου 2026.
Το δελτίο χαρακτήρισε τις πρόσφατες παρεμβάσεις από το Αζερμπαϊτζάν ως νέα ενημερωτική εκστρατεία κατά της Αρμενίας. Παρουσίασε δηλώσεις εκπροσώπων αζερικής περιβαλλοντικής οργάνωσης που ζητούν το κλείσιμο του σταθμού, επικαλούμενοι την παλαιότητα του εξοπλισμού και τον κίνδυνο διασυνοριακής ραδιενεργού ρύπανσης σε περίπτωση ατυχήματος.
Οι αιτιάσεις αυτές καταγράφονται ως ισχυρισμοί των συγκεκριμένων εκπροσώπων. Το δελτίο αντιπαρέβαλε τις αναφορές του γενικού διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, Ραφαέλ Γκρόσι, κατά την επίσκεψή του στην Αρμενία το 2022, για τις βελτιώσεις στην ασφάλεια και τη συνέχιση της υποστήριξης του Οργανισμού.
Παρουσιάστηκαν επίσης καταγγελίες από την αζερική πλευρά για το μεταλλευτικό έργο Αμουλσάρ, τη χρήση υπόγειων υδάτων στην κοιλάδα του Αραράτ και τη λίμνη Σεβάν.
Το δελτίο υπενθύμισε ακόμη την απειλή που είχε διατυπώσει εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν τον Ιούλιο του 2020 για πιθανό πλήγμα στον Μετσαμόρ, αναδεικνύοντας το υπόβαθρο ασφαλείας της αντιπαράθεσης.
Τουρκική υποστήριξη στο Αζερμπαϊτζάν στον πόλεμο του Καραμπάχ
Στο τελευταίο θέμα παρουσιάστηκαν δηλώσεις Τούρκου αναλυτή για την υποστήριξη της Άγκυρας προς το Αζερμπαϊτζάν κατά τον πόλεμο στο Καραμπάχ.
Σύμφωνα με όσα του αποδίδει το δελτίο, η Τουρκία μετέφερε πυρομαχικά με μεταφορικά αεροσκάφη από δικές της αποθήκες και από ορισμένες συμμαχικές χώρες. Ο ίδιος υποστήριξε επίσης ότι αφαιρούνταν ηλεκτρονικά συστήματα από τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να παραδοθούν στο Αζερμπαϊτζάν.
Οι δηλώσεις παρουσιάζουν, κατά τον συγκεκριμένο αναλυτή, μια τουρκική εμπλοκή που υπερέβαινε την πώληση οπλικών συστημάτων και περιλάμβανε ενεργή υποστήριξη κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων.
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας



