Άμυνα
AOZ: Γιατί δεν ήρθαν εταιρίες-κολοσσοί στη… γειτονιά μας;
Είκοσι θαλάσσια οικόπεδα κατά μήκος ολόκληρου του νότιου τομέα της ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (AOZ)
θα μπορούσαν να επαναφέρουν το χαμόγελο στα χείλη των Ελλήνων, καθότι
θα προσέλκυαν εταιρείες οι οποίες θα μπορούσαν να συμβάλουν καθοριστικά
στην οικονομική αναγέννηση της πληγωμένης τους πατρίδας. Γιατί όμως θα
γίνει αυτό και τι έχουμε κάνει μέχρι στιγμής για να βοηθήσουμε τους
εαυτούς μας ώστε να μπορέσουμε να βγούμε από αυτό το σπιράλ θανάτου στο
οποίο έχουν παγιδευτεί τα τελευταία δυόμιση έτη;
του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη
Defence-point.gr
Με δεδομένη την ανεξέλεγκτη οικονομική κρίση στη χώρα μας είχαμε
πρόσφατα επισημάνει την ανάγκη άμεσης & μαζικής προσέλκυσης
επενδύσεων εντοπισμού και αξιοποίησης κοιτασμάτων Υδρογονανθράκων, ώστε
το συντομότερο δυνατόν να μπορέσει να ανακουφισθεί η Ελληνική Οικονομία
με σχετικά έσοδα και θέσεις εργασίας. Όπως είναι φυσικό η μαζική αυτή
προσέλκυση θα μπορούσε να γίνει χάρις στην ταυτόχρονη προκήρυξη
διαγωνισμού μεγάλου αριθμού θαλάσσιων οικοπέδων (π.χ. 20 ανά 5ετία) της
Ελληνικής ΑΟΖ.
Θα πρέπει να σημειωθεί πως η συγκεκριμένη προσέγγιση, δηλαδή η
ανακήρυξη ΑΟΖ και η μαζική «οικοπεδοποίηση» της θαλάσσιας αυτής ζώνης με
ρυθμό 20 περίπου «κομμάτια» ανά πενταετία, δεν αποτελεί απλά μέρος μιας
στρατηγικής κίνησης «Έκτακτης Ανάγκης» συμβατής με την οικονομική
κατάσταση της χώρας αλλά στην ουσία έχει να κάνει και με την ορθολογική
πρακτική που μία χώρα θα πρέπει να ακολουθήσει σε περίπτωση που θα ήθελε
να αξιοποιήσει τα τεράστια κοιτάσματα υδρογονανθράκων τα οποία
διαθέτει.
Εάν λοιπόν κάποιος υποθέσει πως η κρίση η οποία σοβεί τα τελευταία
δυόμιση χρόνια και έχει οδηγήσει την Ελλάδα στο οικονομικό και κοινωνικό
επίπεδο σε σημείο που μία χώρα φτάνει ΜΕΤΑ από μία πολεμική περιπέτεια,
οδηγείται πλέον στην κορύφωσή της (οι οικονομικοί κύκλοι, λένε πάντα
την αλήθεια) είναι προφανές πως θα έπρεπε εδώ και τουλάχιστον δύο έτη,
αφού γινόταν αντιληπτό το τι ακριβώς θα συνέβαινε να είχε λάβει εγκαίρως
τα μέτρα της… και εξηγούμαστε:
Είναι προφανές πως από το καλοκαίρι του 2010, λίγους μήνες μετά την
είσοδό μας στο… μνημόνιο, οι κυβερνώντες αντί να ξιφουλκούν για το πόσο
«έσωσαν» την χώρα μέσω της Τρόικα, θα έπρεπε να προετοιμάσουν τη χώρα
για τη καταιγίδα που ερχόταν. Ενώ ήταν γνωστό το τι θα επακολουθούσε
τουλάχιστον στον τομέα των περικοπών στο Δημόσιο και την τεράστια ύφεση
στον ιδιωτικό τομέα, ουδείς προσπάθησε να δημιουργήσει τις συνθήκες
εκείνες που θα επέτρεπαν στην Ελλάδα να παράγει κάτι το οποίο ΚΑΤΑ ΤΗΝ
ΚΟΡΥΦΩΣΗ της κρίσης θα χρησιμοποιούσε ως «σωσίβιο» για τη κοινωνία.
Ουδείς φάνηκε να αντιλαμβάνεται πως εάν η σωστή προεργασία είχε
ξεκινήσει το 2010 αναφορικά με την έρευνα υδρογονανθράκων, το 2012 με
2013 θα ήμασταν στο σημείο της διαπραγμάτευσης με τις μεγάλες εταιρίες
για τη παραχώρηση προς εκμετάλλευση κοιτασμάτων τα οποία θα απέφεραν
έσοδα από εξαγωγές, θέσεις εργασίας οι οποίες θα επέφεραν έσοδα από τη
φορολόγηση των φυσικών προσώπων, επενδύσεις και αλλαγή του διεθνούς
κλίματος για τη προοπτική της χώρας μας.
Με άλλα λόγια η Καγκελάριος Μέρκελ θα «θυμόταν» πως… τρώει σε
ελληνικό εστιατόριο δύο χρόνια πριν, ενώ θα «πονούσε» από τότε για τους
συνταξιούχους και όχι τώρα.
Τι έγιναν όμως τα τελευταία δυόμιση χρόνια, τα χρόνια τα οποία εάν
είχαμε εργαστεί πάνω στο μόνο αγαθό το οποίο θα μπορούσε να εξαγάγει η
χώρα μας σχετικά σύντομα, και είναι πολύτιμο για όλους, τους
υδρογονάνθρακες, τώρα δεν θα ήμασταν στη τωρινή θέση; H απάντηση είναι
ένα μεγάλο, απογοητευτικό και ξάστερο ΤΙΠΟΤΑ, ή για να το θέσουμε
καλύτερα οι κρατούντες, στην ουσία «κορόιδευαν την κοινωνία» με μόνο
σκοπό να χρονοτριβήσουν εξυπηρετώντας μήπως αλλότρια συμφέροντα;
Τα δυόμιση τελευταία χρόνια λοιπόν και παρά την υπερπροβολή πολιτικών
προϊσταμένων (…) το αρμόδιο υπουργείο (ΥΠΕΚΑ) προχώρησε μόνο σε
περιορισμένες επιχειρηματικές κινήσεις προσέλκυσης Πετρελαϊκών Εταιρειών
πολύ μικρού βεληνεκούς με ενέργειες οι οποίες δυστυχώς ήταν
αποκλειστικά συμβατές με κράτος ευρισκόμενο σε απόλυτη ευημερία. Δηλαδή
έδειξε πως δεν βιαζόταν καθόλου, λες και είχαμε όλο το χρόνο δικό μας.
Πιο συγκεκριμένα το ΥΠΕΚΑ προκήρυξε ανοικτό διαγωνισμό
χρησιμοποιώντας μικροσκοπικού μεγέθους θαλάσσια οικόπεδα (Δυτικό
Κατάκολο 550 km2, Πατραϊκός Κόλπος 1.980 km2) πράγμα που όπως αναμενόταν
προσέλκυσε σχεδόν αποκλειστικά ντόπιους & μικρούς επενδυτικά
«παίκτες» (ΕΛ.ΠΕ., Energean Oil & Gas, Grekoil κ.λπ.) με
περιορισμένη διεθνή απήχηση.
Παράλληλα, προκήρυξε διαγωνισμό για την διενέργεια
Αποκλειστικών Σεισμικών Ερευνών μέσα στην Ελληνική ΑΟΖ (Ιόνιο Πέλαγος
& Λιβυκό Πέλαγος Νότια της Κρήτης) λησμονώντας ότι αυτή η διαδικασία
θα καθυστερούσε εξαιρετικά την προσέλκυση επενδύσεων κατά 2 τουλάχιστον
χρόνια. Ταυτόχρονα δεν αντιλήφθηκε ότι θα μπορούσε να προσελκύσει άμεσα επενδύσεις με δεδομένο ότι πολλές Πετρελαϊκές Εταιρείες ΓΝΩΡΙΖΑΝ ΗΔΗ ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ
(χάρις σε υπάρχουσες επίσημες αλλά κυρίως & ανεπίσημες πρόσφατες
καταγραφές) σε ποιες περιοχές εντοπίζονταν το ερευνητικό &
κοιτασματολογικό ενδιαφέρον.
Όπως ήταν φυσικό, με την συγκεκριμένη πολιτική επιλογή του αρμόδιου
υπουργείου (που δεν μπήκε
καν στον κόπο να ρωτήσει ανεπισήμως τις
εταιρίες, εάν υποτεθεί ότι το εθνικό συμφέρον επέβαλε να επισπεύσουμε
τις διαδικασίες) χάθηκε πολύτιμος χρόνος για μία γρήγορη & αποδοτική
προσέλκυση σημαντικών επενδύσεων μέσω γιγαντιαίων και οικονομικά
εύρωστων πετρελαϊκών εταιρειών όπως είναι στην αγορά οι TOTAL, SHELL, BP, GAZPROM, ΕΝΙ, CHEVRON κ.λπ.
Η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο διαφωτιστική εάν εξετάσουμε έστω και
επιδερμικά το πώς έπραξαν το ίδιο χρονικό διάστημα γειτονικές χώρες στο
ίδιο ζήτημα. Η πικρή για τη χώρα μας αλήθεια λέει πως οι γείτονές μας
πέτυχαν συγκεκριμένους στρατηγικούς στόχους ακολουθώντας απλούς κανόνες
της αγοράς και ζήτησης καθώς και της διεθνούς πρακτικής διασφαλίζοντας
έτσι άμεσες ξένες επενδύσεις (Foreign Direct Investments) υψηλού
επιπέδου από εταιρείες κολοσσούς, τις οποίες εμείς αυτή τη στιγμή τις
ατενίζουμε με τα… κιάλια:
Στον κόλπο της Αττάλειας το 2012 η Τουρκία που όπως η Ελλάδα
δεν έχει μέχρι τώρα ανακαλύψει κοίτασμα υδρογονανθράκων υπέγραψε Σύμβαση
Έρευνας & Παραγωγής Κοιτασμάτων Υδρογονανθράκων με την Εταιρεία
SHELL προσφέροντας –μετά από διαγωνισμό- περιοχή συνολικής έκτασης
15.000 km2. Η Βουλγαρία από τη πλευρά της υπέγραψε στην Μαύρη Θάλασσα
Σύμβαση με την Γαλλική Εταιρεία ΤOTAL προσφέροντας –μετά από διαγωνισμό-
περιοχή έκτασης 15.000 km2.
Στον Κόλπο της Σύρτης η Λιβύη του… εμφυλίου πολέμου υπέγραψε επίσης
Συμβάσεις -μετά από διαγωνισμό- με την Εταιρεία GAZPROM προσφέροντας
περιοχή έκτασης 10.000 km2 & με την Εταιρεία BP προσφέροντας περιοχή
έκτασης 31.000 km2 (δηλαδή περίπου το μέγεθος το Βελγίου). Να
σημειώσουμε δε ότι οι αναμενόμενες ερευνητικές επενδύσεις της BP (5.500
km 2D, 30.000 km 3D & 17 Γεωτρήσεις) θα ξεπεράσουν το $2 Δις.
Το συμπέρασμα αναφορικά με τα αποτελέσματα της ακολουθούμενης
πρακτικής των γειτονικών μας κρατών, δηλαδή τη προσφοράς για αξιοποίηση
μεγάλων θαλασσίων (και υποθαλασσίων) εκτάσεων είναι προφανές και
αποδεικνύει για ακόμα μία φορά πως στην Ελλάδα ο «βασιλιάς είναι
γυμνός»: Πολύ απλά, τα μεγάλα οικόπεδα στην κατάλληλη γεωγραφική θέση
φέρνουν στη χώρα μεγάλους επενδυτικούς παίκτες τα μικρά δε οικόπεδα σε
έκκεντρες προς το διεθνές ενδιαφέρον γεωγραφικές θέσεις το μόνο που
καταφέρνουν είναι να προσελκύουν γίγαντες… της Κυψέλης (για να θυμηθούμε
και την αξέχαστη αυτή ταινία του καλού ελληνικού κινηματογράφου).
Όπως εξηγούν διαπραπείς επιστήμονες του χώρου, δεν είναι
λοιπόν δυνατόν μία χώρα σαν την Ελλάδα να βασίζεται στην μιζέρια
προκήρυξης θαλασσίων οικοπέδων μεγέθους 550 km2 (Κατάκολο) και 1.680 km2
(Πατραϊκός Κόλπος). Και όμως ακόμα και την ύστατη στιγμή η κατάσταση θα
μπορούσε να βελτιωθεί, αρκεί η Αθήνα να ακολουθήσει την κοινή λογική
και τη διεθνή πρακτική, για παράδειγμα το οικόπεδο προς αξιοποίηση… του
Κατακόλου θα μπορούσε πολύ εύκολα να μεγαλώσει (!) σε σημείο ώστε να
γίνει και πιο ελκυστικό για τα «μεγάλα ψάρια» αλλά και για να μπορέσει
να αξιοποιηθεί κατάλληλα χωρίς να κινδυνεύσει η οικολογική ισορροπία της
περιοχής και οι κάτοικοι αυτής.
Όπως έχει προαναφερθεί στο «defence-point.gr», το
συγκεκριμένο κοίτασμα θεωρείται πολύ «βρώμικο». Η αύξηση του μεγέθους
του «οικοπέδου» θα επέτρεπε από τον επενδυτή να τρυπήσει πολύ πιο μακριά
από τις ακτές, με αποτέλεσμα ο κίνδυνός για το περιβάλλον της δυτικής
Πελοποννήσου να μειωθεί αισθητά… και όλα αυτά για ένα «οικόπεδο» το
οποίο σε καμία περίπτωση δεν θεωρείται ως «φιλέτο» στη διεθνή αγορά.
Κλείνοντας τη σύντομη αυτή ανάλυση δεν μένει παρά να επισημάνουμε πως
η ελληνική ΑΟΖ έχει σήμερα ανάγκη από μεγάλους & αξιόπιστους
ομίλους πετρελαϊκών εταιρειών ώστε με τυχόν γρήγορες ανακαλύψεις
κοιτασμάτων να ανακουφίσουν οικονομικά τον ταλαιπωρημένο ελληνικό λαό
εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα μεγάλο αριθμό θέσεων εργασίας. Είναι λοιπόν
προφανές πως το μέγεθος της ελληνικής ΑΟΖ αποτελεί ένα τεράστιο
πλεονέκτημα αφού δίνει τη δυνατότητα στη χώρα μας να «κόψει» πολλά
οικόπεδα διαστάσεων μικρών κρατών με αποτέλεσμα να προσελκύσει εταιρίες
οι οποίες ψωνίζουν μόνο από τα επάνω ράφια, και ως αντίτιμο εγγυούνται
σχετικά σύντομα αξιόπιστα και επικερδή αποτελέσματα τόσο για τις ίδιες
όσο και για τις χώρες με τις οποίες συνεργάζονται.
Ελπίζουμε πως η ελληνική κυβέρνηση θα καταλάβει τι εννοούμε και θα
πράξει τα δέοντα, έστω και την ύστατη στιγμή… διότι οι καιροί ου
μενετοί…
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας




