Αναλύσεις
Counter Punch: Υποκρινόμενοι τον Θεό: Σοφία από τους Έλληνες ή Τέρατα της Τεχνητής Νοημοσύνης;
Τεχνητή Νοημοσύνη στη σύγχρονη εποχή: Κατασκευάζοντας τέρατα Φρανκενστάιν ή μια σκεπτόμενη πυρηνική βόμβα;
Γράφει ο Ευάγγελος Βαλλιανάτος, Counter Punch
* Η χρήση των μηχανών ήταν διαδεδομένη στους αρχαίους Έλληνες. Στην πραγματικότητα, οι μηχανές και τα προϊόντα της χειροτεχνίας ήταν μέρος του ιστού του ελληνικού πολιτισμού, τόσο πολιτικού όσο και θρησκευτικού. Ακόμη και θεοί (Προμηθέας, Μήτις, Αθηνά και Ήφαιστος) προστάτευαν τον τεχνολογικό πολιτισμό των Ελλήνων. Πράγματι, οι θεοί δημιούργησαν μοντέλα δεξιοτεχνίας που πυροδότησε την ελληνική φαντασία για μια επιστημονική και τεχνολογική κατανόηση του Κόσμου.
Ελληνική τεχνογνωσία
Οι Κύκλωπες ήταν οι πρώτες μηχανικές ιδιοφυΐες στον ελληνικό πολιτισμό. Κατασκεύασαν τον πανίσχυρο κεραυνό για τον Δία για να τελειώσει ο πόλεμος μεταξύ των θεών. Όμως ο κεραυνός έκανε τον Δία υπέρτατο.
* Οι Κύκλωπες βγαίνουν από την ελληνική μυθολογία, η οποία είναι γεμάτη θεούς και ήρωες που ενσαρκώνουν εξαιρετικές γνώσεις και δυνάμεις. Αυτή η μυθολογία, την οποία οι Έλληνες θεωρούσαν πρώιμη ιστορία, παρείχε τη μεταφυσική του ζήλου και της επιτυχίας στην τεχνική εργασία. Οι Έλληνες είχαν το πλεονέκτημα του μυημένου στη δεξιοτεχνία. Ένας από τους θεούς τους, ο Ήφαιστος, ήταν ένας ανώτατος μεταλλουργός και μηχανικός που σχεδίασε και κατασκεύασε την Ασπίδα του Αχιλλέα και το ρομπότ Τάλως που φύλαγε την Κρήτη και τον εραστή του Δία, την Ευρώπη, στην ύστερη Μινωική Εποχή τον 12ο αιώνα π.Χ.
Ο Στέφανος Παϊπέτης, αείμνηστος καθηγητής μηχανολογίας στο Πανεπιστήμιο Πατρών και συγγραφέας του βιβλίου Η άγνωστη τεχνολογία στον Όμηρο (Springer, 2010), εξέτασε την τεχνολογία στα ομηρικά έπη, την Ιλιάδα και την Οδύσσεια. Κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο Ήφαιστος κατασκεύασε την Ασπίδα του Αχιλλέα με προηγμένη γνώση και τεχνολογία μετάλλων και υλικών. Με άλλα λόγια, ο Ήφαιστος «κατείχε βαθιά γνώση των δυναμικών μηχανικών ιδιοτήτων των ελασματοποιημένων σύνθετων κατασκευών».
Ένας σύζυγος και μια σύζυγος αρχαιολόγοι από το Πανεπιστήμιο του Σινσινάτι, η Σάρον Στόκερ και ο Τζακ Ντέιβις, ανακάλυψαν τον Μάιο του 2015 μια μικροσκοπική πέτρα από αχάτη. Αυτό το διαμάντι στο μέγεθος του αντίχειρα είναι χαραγμένο με μια υπέροχη εικόνα ενός πολεμιστή που φαίνεται να βγαίνει από την Ιλιάδα του Ομήρου, ίσως απεικονίζοντας τον υπερήρωα Αχιλλέα να σκοτώνει τον Τρωικό υπερήρωα Έκτορα, με έναν άλλο νεκρό στρατιώτη να απλώνεται στα πόδια του.

Γκρίφιν Πολεμιστής. Ευγενική προσφορά του The Palace of Nestor Excavations, The Department of Classics University of Cincinnati.
Φυσικά, αυτό δεν μπορεί να συμβαίνει αφού αυτός ο πολεμιστής πέθανε αιώνες πριν από τον Τρωικό πόλεμο. Έτσι, η εκπληκτική πραγματικότητα σχετικά με αυτό το διαμάντι είναι η λεπτομέρεια που προσφέρει στο ανθρώπινο σώμα. Το περιοδικό του Πανεπιστημίου του Σινσινάτι της 6ης Νοεμβρίου 2017, ανέφερε ο Ντέιβις λέγοντας ότι τέτοιες ανατομικές λεπτομέρειες δεν εμφανίζονται ξανά παρά την κλασική εποχή, περίπου χίλια χρόνια αργότερα. Αυτό το στολίδι ήταν μέρος ενός γεμάτου θησαυρού τάφου ενός πολεμιστή που πέθανε κάποια στιγμή μεταξύ 1500 και 1450 π.Χ. στην Πύλο, νοτιοδυτική Πελοπόννησος, Ελλάδα. Ο θησαυρός περιλάμβανε τέσσερα χρυσά δαχτυλίδια, χάντρες από πολύτιμες πέτρες, ασημένια κύπελλα, χτένες από ελεφαντόδοντο, ένα χάλκινο σπαθί και αρκετές εκατοντάδες άλλα αντικείμενα. Ένα από αυτά ήταν μια πλάκα από ελεφαντόδοντο με έναν Γκρίφιν, ένα μυθικό ζώο που είχε σώμα λιονταριού και κεφάλι και φτερά αετού. Αυτός είναι ο λόγος που ο πολεμιστής της Πύλου ονομάστηκε Griffin Warrior.
Όπως η φανταστική εικόνα του πολεμιστή της Πύλου, τα χρυσά δαχτυλίδια αντικατοπτρίζουν την ανώτερη δεξιοτεχνία. Το UC Magazine της 3ης Οκτωβρίου 2016 είπε ότι ο χρυσοχόος χρησιμοποίησε «πολλά φύλλα χρυσού». Παρόμοιες προηγμένες γνώσεις και τεχνολογία βρίσκουμε στη χειροτεχνία της Ασπίδας του Αχιλλέα . Ο πολεμιστής της Πύλου πέθανε διακόσια σαράντα τρία χρόνια πριν ο Οδυσσέας επιστρέψει στην Ιθάκη το 1207 π.Χ. Ωστόσο, η κουλτούρα του Γκρίφιν Πολεμιστή, αιχμαλωτισμένη στο μικροσκοπικό πετράδι και η τεχνολογία που απαιτείται για τη χάραξή του, πληροφόρησε τους Έλληνες για τα ομηρικά έπη.
Εκτός από τις αριστουργηματικές ιδιότητες της τέχνης και του σχεδιασμού της σκηνής μάχης στο στολίδι, πώς δούλεψε ο καλλιτέχνης σε μια τόσο μικροσκοπική πέτρα; Είχε μεγεθυντικό φακό; Το ίδιο ερώτημα κάνουμε όταν βλέπουμε τα δόντια των οδοντοφόρων τροχών (σ.σ. γραναζιών) και τις επιγραφές στον Μηχανισμό των Αντικυθήρων, τον υπολογιστή της ιδιοφυΐας που κατασκεύασαν οι Έλληνες περίπου δώδεκα και μισό αιώνες μετά το θάνατο του πολεμιστή της Πύλου.
* Η εξαίσια τέχνη του Griffin Warrior ταιριάζει όμορφα στις πολυτελείς και αξέχαστες εικόνες που ζωγραφίστηκαν στους τοίχους των σπιτιών της Εποχής του Χαλκού στο Ακρωτήρι στο νησί της Θήρας του Αιγαίου, περίπου 3.000 χρόνια π.Χ. Το νησί είχε κάτι παραπάνω από όμορφη τέχνη. Το Ακρωτήρι είχε διώροφα σπίτια, πλακόστρωτα δρομάκια, τρεχούμενα νερά και τουαλέτες. Αυτή η καθαριότητα έφτασε στη Δυτική Ευρώπη στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα.
* Ήδη τον τέταρτο αιώνα π.Χ., οι Έλληνες διέθεταν υψηλά και απαιτητικά πρότυπα ποιοτικού ελέγχου για τη μεταλλουργία και τη μηχανική. Για παράδειγμα, μια επιγραφή του τέταρτου αιώνα από την Ελευσίνα ορίζει ότι το μείγμα χαλκού-κασσιτέρου για κοντές μεταλλικές ράβδους ( πολοί ) και των μεταλλικών περιβλημάτων τους ( εμπόλια ) που συνδέουν τα τύμπανα στήλης πρέπει να αποτελείται από 11 μέρη χαλκού και 1 μέρος κασσίτερου. Οι μεταλλικές ράβδοι πρέπει να σχεδιάζονται έτσι ώστε να περιστρέφονται στα περιβλήματά τους σε σχήμα συμμετρικών κύβων, σκαμμένοι και προσαρμοσμένοι στον κεντρικό πυρήνα των συνδετικών μαρμάρινων τυμπάνων των στύλων. Επιπλέον, η επιγραφή δίνει τις ακριβείς προδιαγραφές για το σχήμα, το μήκος, το πάχος, την κίνηση και τη λειτουργία των τμημάτων του μεταλλικού μηχανισμού. Ο χαλκός έπρεπε να είχε εισαχθεί από τον Μάριο της Κύπρου, ένα αξιόπιστο κέντρο καθαρού χαλκού. Τέλος, η επιγραφή τιμολογεί το τεχνικό έργο και κατονομάζει τους υπεύθυνους για την παράδοση και τοποθέτηση των μεταλλικών μερών στη 12κιονη Στοά που ανεγείρεται μπροστά από το Τελεστήριο της Ελευσίνας. Το Τελεστήριο ήταν ένα γιγάντιο κτίριο που φιλοξενούσε τις τελετές των Ελευσίνιων μυστηρίων.
Αυτή η τεχνολογική πρόοδος χρονολογείται από την Εποχή του Χαλκού, 3100 – 1000 π.Χ. Τα πλοία των Φαιάκων που μετέφεραν τον Οδυσσέα από τα Φαιάκια (Κέρκυρα) στην Ιθάκη, λέει ο Παϊπέτης, ήταν τόσο προηγμένα που διοικούνταν από ελληνικής έμπνευσης Τεχνητή Νοημοσύνη, για την οποία περισσότερα παρακάτω. Οι τροχοί ταχυτήτων προήλθαν από αυτή την παράδοση τεχνογνωσίας. Η διαθεσιμότητα των οδοντοφόρων τροχών (σ.σ. γραναζιών) εξηγεί πώς οι Έλληνες κατασκεύασαν τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων. Στις αρχές του δεύτερου αιώνα π.Χ., είχαν όλα όσα ήταν απαραίτητα για την κατασκευή της ουράνιας μηχανής. Είχαν εξαιρετικούς αστρονόμους, μαθηματικούς, τεχνίτες, μεταλλουργούς και μηχανικούς. Η μεταλλουργική τους τεχνογνωσία χρονολογείται αιώνες πριν από την κατασκευή του υπολογιστή των Αντικυθήρων. Ο Αρχιμήδης τον τρίτο αιώνα π.Χ. χρησιμοποίησε οδοντωτούς τροχούς στα μηχανικά του μοντέλα του σύμπαντος.
* Ακόμα και η Τεχνητή Νοημοσύνη ανάγεται στους αρχαίους Έλληνες και στους θεούς τους. Ένας από αυτούς τους θεούς, ο Ήφαιστος, ήταν ο κύριος της μεταλλουργίας και της φωτιάς. Ο δεύτερος θεός της ελληνικού τύπου AI ήταν η Αθηνά, κόρη του Δία. Ενέπνευσε σοφία και επιτεύγματα στις τέχνες και τις χειροτεχνίες.
* Μήτις, Αθηνά και Ήφαιστος: Θεοί της Επιστήμης και της Τεχνολογίας
* Η Αθηνά ήταν θεά του πολέμου, της σοφίας και των τεχνών και των τεχνών του πολιτισμού. Μητέρα της ήταν η θεά του νερού Μήτις, που στα αρχαία ελληνικά σημαίνει συμβουλή, συμβουλή, σοφία, πονηριά και τέχνη. Η Μέτις βοήθησε τον Δία να νικήσει τον πατέρα του Κρόνο. Ο Δίας την παντρεύτηκε, αν και δυσκολεύτηκε να την αγκαλιάσει. Ήταν σαν το νερό, που άλλαζε αμέσως μορφή. Παρόλα αυτά ο Δίας την έμεινε έγκυο στην Αθηνά. Ωστόσο, οι παππούδες του Ουρανός και Γαία (Γη) τον προειδοποίησαν ότι ο Μέτης προοριζόταν να αποκτήσει επίσης έναν γιο που θα τον εκθρόνιζε. Ο Δίας κατάπιε αμέσως την έγκυο Μήτη. Έτσι διαφύλαξε την υπέρτατη θέση του ανάμεσα σε θεούς και ανθρώπους ενώ είχε στη διάθεσή του την εξαιρετική ευφυΐα της Μήτιδας.
* Η Αθηνά έγινε σαν τη μητέρα της, μια πανίσχυρη θεά της ευφυΐας. Όπως ο Προμηθέας, ώθησε τους άνδρες στην ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας, ιδίως των τεχνικών δεξιοτήτων και των χειροτεχνιών για την κάλυψη των δικών τους αναγκών και τη βελτίωση της ευημερίας τους. Εφηύρε το χαλινάρι για την εξημέρωση του ίππου, των βοοειδών, των γαϊδάρων και των μουλαριών. Αυτή η εφεύρεση έδωσε τη δυνατότητα στους ανθρώπους να τραφούν και να δημιουργήσουν πολιτισμό.
* Η Αθηνά προώθησε επίσης την καλλιέργεια της ελιάς, τη διδασκαλία και την εξάσκηση της ξυλουργικής, της μεταλλουργίας και της αγγειοπλαστικής ενώ δίδασκε στις γυναίκες την κλώση και την υφαντική.
* Ο Έλληνας ιστορικός Διόδωρος ο Σικελιώτης (Σικελός) και συγγραφέας του The Library of History τον πρώτο αιώνα π.Χ. , ανέφερε ότι οι Έλληνες τιμούσαν την Αθηνά και τον Ήφαιστο. Εξήγησε ότι οι Έλληνες ήταν ευγνώμονες στην Αθηνά γιατί τους βοήθησε να εξημερώσουν και να καλλιεργήσουν την ελιά. Αυτό περιελάμβανε τις οδηγίες της για την προετοιμασία του καρπού της ελιάς.
* Κατά τη δέκατη τρίτη ημέρα των Πυανοψίων, Οκτωβρίου-Νοεμβρίου, οι Αθηναίοι τιμούσαν την Αθηνά και τον Ήφαιστο. Σε αυτήν την περίπτωση, η Αθηνά ήταν η Αθηνά Εργάνε , η εργάτρια, προστάτιδα των τεχνιτών και των τεχνιτών. Ο Ήφαιστος ήταν ο προστάτης των σιδηρουργών. Χαλκάδες και τεχνίτες γιόρταζαν αυτούς τους δύο θεούς σε μια γιορτή γνωστή ως Χάλκεια. Οι συμμετέχοντες τεχνίτες, μηχανικοί και σιδηρουργοί έβαλαν τις καλύτερες δημιουργίες τους σε διαγωνισμό. Όσοι κέρδισαν πρόσφεραν τις δημιουργίες τους στην Αθηνά Εργάνη.
* Ο Διόδωρος είπε ότι ο Ήφαιστος ήταν ο εφευρέτης της μεταλλουργίας, διδάσκοντας στους ανθρώπους όλες τις χρήσεις της φωτιάς για την επεξεργασία σιδήρου, χαλκού, χρυσού, αργύρου και οτιδήποτε άλλο απαιτεί φωτιά. Εφηύρε επίσης τις υπόλοιπες χρήσεις της φωτιάς προς όφελος όλων των ανθρώπων, ειδικά εκείνων που εργάζονται σε χειροτεχνίες όπως η κεραμική. Ως αποτέλεσμα, λέει ο Διόδωρος, «οι εργάτες που είναι ειδικευμένοι σε αυτές τις τέχνες προσφέρουν προσευχές και θυσίες στον Ήφαιστο πριν από όλους τους άλλους θεούς». Οι εργάτες και όλη η ανθρωπότητα διαφυλάσσουν τη μνήμη αυτού του θεού για πάντα και τον τιμούν αποκαλώντας τη φωτιά Ήφαιστο.
Ευφυΐα της Μήτιδος
* Η ευφυΐα, το θεμέλιο της επιστήμης, ήταν δώρο κυρίως δύο θεών, της Μήτης και της κόρης της, Αθηνάς. Επειδή η λέξη μέτις προέρχεται από τη Μέτις, θεά της νοημοσύνης, σημαίνει δεξιότητα στη συμβουλή ή στην τεχνική, οξυδέρκεια, οξυδέρκεια ή δολοπλοκία, καθώς και τι σκοπεύει να κάνει κανείς και τι έχει στο μυαλό του να κάνει. Έτσι, η μέτις είναι η σκέψη και το ζύγισμα στο μυαλό, απαραίτητα βήματα για την επιστήμη.
* Ο Keld Zeruneith, μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών και Γραμμάτων της Δανίας και συγγραφέας του βιβλίου του 2007, Wooden Horse , εξήγησε τον ρόλο της μέτις στον ελληνικό πολιτισμό. Έγραψε:
* «Ο Μέτης έγκειται στην ικανότητα του ατόμου να εξετάζει και να επιλέγει ξεκάθαρα σε μια κρίσιμη κατάσταση. Υπό αυτή την έννοια, η μέτις είναι μια δύναμη σκέψης και μια μορφή νοημοσύνης που βασίζεται στην ταχύτητα, την οξυδέρκεια, την ικανότητα να αλλάζεις γνώμη, να βρίσκεις νέα μονοπάτια, να είσαι κατευθυνόμενος, ακριβής, σκεπτικός, στρατηγικός, πανούργος και σοφός. Είναι σημαντικό ότι η [θεά] Μέτις προέρχεται βασικά από το νερό. Αυτό εξηγεί γιατί μπορεί να αλλάξει τη φύση της και να μεταμορφωθεί όπως τα κύματα. Δεδομένου ότι αυτές οι μεταμορφώσεις περιέχουν όλες τις πιθανές μορφές ζωής, της παρέχει μια εικόνα για τις αντιξοότητες της ζωής, μια κατανόηση της αρχής και τη συνοχή στο παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Αυτή είναι η αληθινή της σοφία».
* Ο αδερφός της Αθηνάς, Ήφαιστος, ήταν μεγαλύτερος από αυτήν. Ήταν φωτιά και τεχνολογία. Στο δέκατο όγδοο βιβλίο της Ιλιάδας, ο Όμηρος τραγουδά για τα σύγχρονα μηχανικά έργα του Ηφαίστου, ειδικά τις χρυσές γυναίκες ρομπότ που τον υπηρετούσαν στο εργαστήριό του στον Όλυμπο και την εξαιρετική Ασπίδα που σχεδίασε και κατασκεύασε για τον Αχιλλέα.
* Ο Ήφαιστος παντρεύτηκε την Καβείρω, κόρη του θεού της θάλασσας Πρωτέα. Ο Ήφαιστος και η Καβείρω είχαν τους δίδυμους γιους τους γνωστούς σε εμάς με το όνομα της μητέρας τους: Καβείροι. Όπως ο πατέρας τους, ο Ήφαιστος, αυτοί οι θεοί ευδοκίμησαν σε έργα μεταλλουργίας και χειροτεχνίας. Ήταν κυρίως γνωστοί στα νησιά του Αιγαίου Λήμνο, Σύρο, Δήλο, Χίο, Πάρο και Σαμοθράκη καθώς και στις παράκτιες περιοχές της Θράκης, της Μακεδονίας και της Θήβας στη Στερεά Ελλάδα. Τα έργα τους ήταν τόσο ευεργετικά, που οι Έλληνες τα γιόρταζαν και τα λάτρευαν με μυστήρια, δεύτεροι σε εθνική σημασία μετά τα μυστήρια και τη λατρεία της θεάς Δήμητρας στην Ελευσίνα.
* Η σοφία που συνδέεται με τη Μήτη και την Αθηνά συνδέει το μυαλό με τα χέρια, εμπνέοντας και καθοδηγώντας τους τεχνίτες στη χρήσιμη εργασία τους. Το ταλέντο των τεχνιτών είναι εφαρμοσμένη μέτις, αυτό που θα λέγαμε εφαρμοσμένη επιστήμη. Το αποτέλεσμα αυτής της παράδοσης της Μήτης ήταν φιλόσοφοι όπως ο Αριστοτέλης, επιστήμονες και μηχανικοί όπως ο Κτεσίβιος και ο Αρχιμήδης και ο Φίλων και αστρονόμοι όπως ο Εύδοξος, ο Άρατος, ο Ερατοσθένης, ο Ίππαρχος και ο Πτολεμαίος. Η νοημοσύνη βρισκόταν πίσω από τη δημιουργία μιας τεράστιας ποικιλίας όπλων, άροτρων, τέχνης, αγγείων, ρούχων, παπουτσιών, σπιτιών, ναών, ηλιακών ρολογιών, φάρων, του Μηχανισμού των Αντικυθήρων, ομιλιών, βιβλίων και βιβλιοθηκών.
Τεχνητή Νοημοσύνη στη σύγχρονη εποχή: Κατασκευάζοντας τέρατα Φρανκενστάιν ή μια σκεπτόμενη πυρηνική βόμβα;
* Στον εικοστό πρώτο αιώνα, οι υποστηρικτές της Τεχνητής Νοημοσύνης απέχουν έτη φωτός από τη Μήτη και τους αρχαίους Έλληνες. Όπως η ελληνική φιλοσοφία, έτσι και ο Μέτης έχει ανατραπεί σε ανούσιο. Δεν υπάρχει πια. Ο David F. Noble, καθηγητής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο York του Τορόντο του Καναδά και συγγραφέας του The Religion of Technology, λέει ότι όσοι μιλούν και «εργάζονται» για την τεχνητή νοημοσύνη αναζητούν το «αθάνατο μυαλό». Βρίσκονται στη μισθοδοσία του στρατού και, σε αντάλλαγμα, εξοπλίζουν τον στρατό με ακόμη πιο θανατηφόρα όπλα και τεχνικές επιτήρησης και ελέγχου. Μεταφέρουν επίσης τις τεχνολογίες τους σε εταιρείες, «οι οποίες τους έχουν αναπτύξει σε όλο τον κόσμο για να πειθαρχήσουν, να αποδεξιώσουν και να εκτοπίσουν ανείπωτα εκατομμύρια ανθρώπους, ενώ συγκεντρώνουν την παγκόσμια δύναμη και πλούτο σε όλο και λιγότερα χέρια». Όσον αφορά τους γενετικούς μηχανικούς, ο Noble τους βλέπει σωστά, ότι θέτουν τα «θεμέλια για ένα οργουελικό μέλλον».
* Αυτό το παράλογο όραμα βρισκόταν στις δημόσιες σχέσεις και στην κατώτατη γραμμή της Google — το 2016. Η Google είναι η γιγάντια εταιρεία τεχνολογίας πληροφοριών της Αμερικής. Σε μια συνέντευξη στο PBS Newshour στις 24 Μαρτίου 2016, ο διευθυντής μηχανικής της Google, Ray Kurzwell, μίλησε εύγλωττα για την ανθρώπινη αθανασία. Μετέφρασε αυτό που ονόμασε «εκθετική ανάπτυξη της τεχνολογίας των πληροφοριών» σε «επέκταση του προσδόκιμου ζωής μας για χιλιάδες χρόνια».
* Πώς πρότεινε να επιφέρει μια τέτοια θαυματουργή μεταμόρφωση; Ποντάρει ότι μέχρι το 2030 θα έχουμε εξαιρετικά ισχυρούς υπολογιστές στο μέγεθος των κυττάρων του αίματος. Αυτές οι «μικρές ρομποτικές συσκευές», λέει, θα ρέουν στην κυκλοφορία του αίματος εξαλείφοντας ασθένειες και τη γήρανση. Υποστηρίζει επίσης ότι οι άνθρωποι θα είναι ως επί το πλείστον μηχανές, οι οποίες θα κάνουν το μεγαλύτερο μέρος της «μη βιολογικής» τους σκέψης για αυτούς. Με τέτοιες εγκαταστάσεις, ο Kurzwell δεν έχει καμία αμφιβολία ότι οι μηχανικοί της Google θα παρατείνουν τη ζωή πολύ πλούσιων ανθρώπων «επ’ αόριστον».
* Κατά την άποψή μου, οι ιδέες για την ανθρώπινη αθανασία και τους ανθρώπους που αποτελούνται κυρίως από υλικό υπολογιστή είναι προϊόντα επιστημονικής φαντασίας. Καθρεφτίζουν τους εφιάλτες μιας ανήθικης ολιγαρχίας υψηλής τεχνολογίας και πλούτου παντρεμένου με τον πολεμοχαρή. Τα σχέδια αθανασίας τους είναι πιθανό να δημιουργήσουν περισσότερα τέρατα του Φρανκενστάιν – και χειρότερα.
* Δεν υπάρχει περίπτωση να διδάξετε μια μηχανή να είναι ηθική και να προστατεύει τη ζωή. Οι άνθρωποι προσπάθησαν να είναι ηθικοί και προστατευτικοί για τη ζωή για χιλιετίες και εξακολουθούν να ενεργούν σαν άγριοι. Τα προϊόντα αυτής της αγριότητας περιλαμβάνουν αιώνες σκότους, γενοκτονίες, σκλαβιά, έναν δαρβινικό καπιταλισμό των μεγάλων ψαριών που τρώνε τα μικρά ψάρια, την απογύμνωση της φύσης και τον εξαναγκασμό αμέτρητων ειδών σε εξαφάνιση, πυρηνικά όπλα και κλιματικό χάος. Πώς μπορούν οι μηχανικοί που είναι εγκλωβισμένοι σε αυτό το ανήθικο σύστημα αύξησης του αριθμού των δισεκατομμυριούχων, αντί να τους καταργούν, να εκπαιδεύουν επίσης μηχανές να είναι καλύτερες από τους εαυτούς τους;
* Έφυγε η Μέτις, η Ελληνίδα θεά της ευφυΐας. Ακόμη και οι Έλληνες έκαναν έναν άγριο Πελοποννησιακό Πόλεμο που συναγωνιζόταν όμορφα με τους βαρβάρους να σφάζονται μεταξύ τους. Αλλά τουλάχιστον οι Έλληνες σκέφτηκαν πώς να εκπολιτίσουν ο ένας τον άλλον στους μικρούς πόλους (πόλεις-κράτη) με άμεση δημοκρατία, δραματικό θέατρο, φιλοσοφία, επιστήμη, τους Ολυμπιακούς Αγώνες, τη φιλοξενία και τη λατρεία του φυσικού κόσμου και τους αρκετούς θεούς που αντιπροσωπεύουν τον Κόσμο, δυνάμεις στον φυσικό κόσμο και καλή κοινωνία, που ζει καλά.
* Χρησιμοποιούμε ελάχιστα από την τεράστια κληρονομιά που μας άφησαν οι Έλληνες. Διατηρούμε κλασική αρχιτεκτονική για τα πιο όμορφα κτίρια και μνημεία μας. Νιώθουμε περήφανοι για τη δημοκρατία μας, που δεν είναι παρά το θεμέλιο της ελληνικής δημοκρατίας, που είναι σαν το κραγιόν. Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε ότι ο πρώην Πρόεδρός μας Ντόναλντ Τραμπ προσπάθησε ανεπιτυχώς να ανατρέψει την κυβέρνησή μας στις 6 Ιανουαρίου 2021. Κι όμως, παρά τα εγκλήματά του, ο Τραμπ παραμένει ελεύθερος.
Ανασταίνει τον Φρανκενστάιν
Όταν πρόκειται για ισχυρούς θεσμούς που κληρονομήσαμε από τους Έλληνες, όπως η επιστήμη, η τεχνολογία και το δίκαιο, συχνά τα οπλίζουμε και τα εμπορευματοποιούμε για τα δικά μας σχέδια και οράματα. Οπότε, ναι, το AI είναι χρήσιμο για μετάφραση. Ορισμένες μηχανές Ai ή chatbots ή ψηφιακά avatar είναι εκπαιδευμένοι να μιλούν ή να έχουν παραισθήσεις. «Το αποτέλεσμα », λέει ο Cade Metz, ανταποκριτής τεχνολογίας για τους New York Times, «είναι μια πρακτικά ατελείωτη συλλογή ρομπότ που μπορεί να μιμηθεί μια πρακτικά ατελείωτη συλλογή ανθρώπων, που αναπαράγεται σε έναν πρακτικά ατελείωτο αριθμό θεμάτων». Για παράδειγμα, ένας Γερμανός φοιτητής, ο Jonas Thiel, μίλησε σε ένα bot που έπαιζε τον Karl Kautsky (1854-1938), έναν σοσιαλιστή στοχαστή:
«Jonas Thiel: Οι μαρξιστές στην εποχή σας ήταν πολύ σίγουροι ότι η επανάσταση ήταν ένα ιστορικό αναπόφευκτο. Υπό το πρίσμα των πρόσφατων ήττων που έχουν υποστεί οι σοσιαλιστές σε όλο τον κόσμο και την έλλειψη ταξικής πάλης, ακόμη και σε περιόδους μεγάλης δυστυχίας, πιστεύετε ότι είναι καιρός να αναθεωρηθεί αυτή η άποψη;
«Καρλ Κάουτσκι: Δεν το κάνω. Μπορεί να κάναμε λάθη με τις τακτικές μας, αλλά αρνούμαι να πιστέψω ότι ο σοσιαλισμός είναι ένα όνειρο. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι το προλεταριάτο πρέπει να σπάσει τις αλυσίδες του καπιταλισμού και ότι η εργατική τάξη πρέπει να ενωθεί γύρω από τον μαρξισμό. Πρέπει να θυμόμαστε ότι ο καπιταλισμός εξακολουθεί να είναι βαθιά ελαττωματικός και ότι είναι δουλειά μας ως σοσιαλιστές να διεγείρουμε και να διαδώσουμε την ταξική συνείδηση.
«Jonas Thiel: Συμφωνώ απόλυτα, αλλά δεν ήταν λάθος να υποθέσουμε ότι η ένωση των εργατών για την ανατροπή της αστικής τάξης ήταν αναπόφευκτη; Εξάλλου, η καπιταλιστική τάξη είναι πολύ ισχυρή και είναι δύσκολο για τους εργάτες να ενωθούν για να αντισταθούν συλλογικά και όχι ατομικά.
«Karl Kautsky: Έχετε δίκιο, ήταν λάθος να είμαστε υπερβολικά αισιόδοξοι από αυτή την άποψη. Αλλά θεωρώ ότι είναι καλύτερο να πιστεύω στην ταξική συνείδηση και την επανάσταση μέχρι να αποδειχτεί ότι κάνω λάθος. Ποια είναι η εναλλακτική; Πιστεύετε ότι οι εργαζόμενοι θα μείνουν αλυσοδεμένοι για πάντα; Δεν συμφωνώ με αυτό. Είναι καλύτερα να παλέψουμε ενάντια στον καπιταλισμό παρά τις πιθανότητες μας, τότε να υποχωρήσουμε. Αρνούμαι να πιστέψω ότι οι εργάτες δεν θα ξυπνήσουν ποτέ. Ακόμα κι αν είμαι υπερβολικά αισιόδοξος, δεν πρέπει να ενδώσουμε στην απαισιοδοξία. Αρνούμαι να αποδειχθώ ότι κάνω λάθος. Ελπίζω να καταλάβετε.”
Σίγουρα, μια τέτοια συνομιλία είναι ενδιαφέρουσα και τρομακτική για τις συνέπειες που αντικατοπτρίζει η διευρυνόμενη εκπαίδευση των μηχανών να μιλάνε σαν άνθρωποι. Τα chatbot κάνουν ό,τι κάνουν οι έξυπνοι άνθρωποι, «επεκτείνουν και παίρνουν ιδέες από διαφορετικά περιβάλλοντα και τις συγχωνεύουν». Φαίνεται να το κάνουν αυτό με «πλήρη αυτοπεποίθηση. Αλλά δεν λένε πάντα την αλήθεια. Μερικές φορές, αποτυγχάνουν ακόμη και σε απλή αριθμητική. Συνδυάζουν τα γεγονότα με τη μυθοπλασία». Οι δυνατότητες παραπληροφόρησης και πολιτικής και στρατιωτικής ανάπτυξης είναι τεράστιες.
Έτσι, ξεχάστε τα κοινωνικά οφέλη της τεχνητής νοημοσύνης. Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι ακριβώς αυτό, τεχνητή. Δεν είναι περίεργο που είναι παντρεμένο με τον στρατό και τις εταιρείες. Δεν έχει καμία σχέση με την πραγματική ευφυΐα ή μέτις (στοχαστική και ηθική εξέταση ή επίλυση προβλημάτων που σχετίζονται με την ανθρώπινη υγεία και ευτυχία ή κατανόηση του Κόσμου και του φυσικού κόσμου). Το AI είναι ένα άλλο όπλο που αντικατοπτρίζει τους προγραμματιστές του. Η βία είναι δημοφιλής και επικερδής. Όπως οι πυρηνικές βόμβες, έτσι και οι μηχανές AI είναι βέβαιο ότι θα εκραγούν. Τα χρήματα και τα κέρδη περιορίζουν τη συζήτηση των ειδικών μηχανικών που κατασκευάζουν μηχανές AI. Είναι παραπλανητικό και επικίνδυνο.
Για παράδειγμα, ένας Ισραηλινής καταγωγής ρομποτικός, ο Hod Lipson , διευθυντής του Creative Machines Lab στο Πανεπιστήμιο Columbia, προσπαθεί με ζήλο να προσθέσει συνείδηση στις μηχανές. Είναι πεπεισμένος ότι πρέπει να «παραδώσουμε τη ζωή μας σε ένα ρομπότ. Θέλετε αυτά τα μηχανήματα να είναι ανθεκτικά». Και θέλει αυτά τα ρομπότ να διορθώσουν οποιαδήποτε ζημιά συμβαίνει στο σώμα ή στις λειτουργίες τους. Με άλλα λόγια, ο Lipson θέλει να κατασκευάσει «συνειδητά ρομπότ». Επιμένει ότι θα συμβεί. Μπορεί να μην έχουμε καμία επιλογή. Λέει:
«Αυτό δεν είναι απλώς ένα άλλο ερευνητικό ερώτημα πάνω στο οποίο εργαζόμαστε — αυτό είναι το ερώτημα. Αυτό είναι μεγαλύτερο από τη θεραπεία του καρκίνου. Εάν μπορούμε να δημιουργήσουμε μια μηχανή που θα έχει συνείδηση στο ίδιο επίπεδο με έναν άνθρωπο, αυτό θα επισκιάσει οτιδήποτε άλλο έχουμε κάνει. Αυτό το μηχάνημα μπορεί να θεραπεύσει τον καρκίνο».
* Φυσικά, δεν πρόκειται να παραδώσω τη ζωή μου σε ένα ρομπότ. Είναι ανησυχητικό, ωστόσο, ότι οι επιστήμονες και οι μηχανικοί σκέφτονται και ενεργούν σαν να μπορούσαν να προγραμματίσουν τη συνείδηση σε μηχανές. Αλλά το να έχεις μηχανές με συνείδηση είναι αδύνατο. Συνείδηση είναι να γνωρίζεις τον εαυτό σου, γνῶθι σ᾽αυτόν, όπως θα έλεγαν και οι Έλληνες. Το να γνωρίσει κανείς τον εαυτό του δεν είναι εύκολο. Χρειάζονται χρόνια, δεκαετίες και μερικές φορές μια ολόκληρη ζωή για να γνωρίσει κανείς τον εαυτό του. Η συνείδηση συνεπάγεται επίσης αυτοδυναμία, συμπεριλαμβανομένης της κοινής χρήσης της ιστορίας, των προσδοκιών, των ελπίδων, της τόλμης και των φόβων των ανθρώπων. Οι μηχανές / τα ρομπότ δεν θα μπορούσαν ποτέ να χειριστούν αυτές τις ευθύνες και τη σοφία. Δεν έχουν πολιτισμό. Είναι απλώς μηχανικά εργαλεία, κατασκευασμένα σήμερα και πεταμένα αύριο. Αν όμως μια τέτοια προοπτική πλησίαζε στην πραγματικότητα, δηλαδή να έχουμε μηχανές με συνείδηση, θα ισοδυναμούσε με τη γέννηση μηχανικών ανθρώπων. Δεν μπορώ να φανταστώ ότι έχουμε φτάσει σε μια φθορά τόσο χαμηλά που επιτρέπει αυτή την ιδέα στα κεφάλια των ρομποτικών (και των δισεκατομμυριούχων χρηματοδότες τους) που ονειρεύονται την παντοδυναμία.
* Ο φόβος κωδικοποιείται στη δουλειά των κατασκευαστών μηχανών AI. Υπάρχει επίσης η σκοτεινή σκέψη ότι αυτά τα τέρατα της τεχνητής νοημοσύνης θα μπορούσαν να κατασπαράξουν τους κατασκευαστές τους. Μια μυθιστοριογράφος, η Mary Shelley, απαθανάτισε την ύβρις, την επιθετικότητα και την αγωνία των ρομποτικών που παίζουν τον θεό. Η Shelley ήταν προφητική για την κακή χρήση της τεχνολογίας στη Δύση. Το μυθιστόρημά της του 1818, Frankenstein , είναι για την αλαζονεία των μηχανικών που γεννούν τέρατα. Ο Βίκτορ Φρανκενστάιν δημιούργησε ένα τρομακτικό πλάσμα που, την ώρα που περνάει, στρέφεται εναντίον του. Οι μηχανικοί μας συνεχίζουν να ακολουθούν τον Frankenstein , αλλά ποτέ δεν έχουν τη συζήτηση που είχε ο Frankenstein με τον δημιουργό του. «Αν δεν μπορώ να εμπνεύσω αγάπη, θα προκαλέσω φόβο και κυρίως απέναντί δημιουργέ μου, αρχιεχθρέ μου, ορκίζομαι άσβεστο μίσος», προειδοποιεί το τέρας τον Φρανκενστάιν. «Να προσέχεις: θα εργαστώ για την καταστροφή σου, ούτε θα τελειώσω μέχρι να ερημώσω την καρδιά σου, ώστε να καταριέσαι την ώρα της γέννησής σου…. Να θυμάστε ότι έχω δύναμη. Πιστεύεις τον άθλιο εαυτό σου, αλλά μπορώ να σε κάνω τόσο άθλιο που ο Φρανκεστάιν θα μισήσει το φως της ημέρας . Είσαι ο δημιουργός μου, αλλά είμαι ο κύριος σου. — Θα υπακούσεις!»
* Η Shelley μίλησε στους ανέμους. Εκατόν είκοσι επτά χρόνια αφότου το μυθιστόρημα Frankenstein είδε το φως της ημέρες, επιστήμονες και μηχανικοί γέννησαν ένα γιγάντιο τέρας Frankenstein – την πυρηνική βόμβα. Αυτή η βόμβα είναι τόσο ισχυρή που έχει αναδιοργανώσει τον κόσμο. Το τέρας της τεχνητής νοημοσύνης υπόσχεται να ξεπεράσει ακόμη και την ανοησία των κατασκευαστών της πυρηνικής βόμβας.
* Το PBS Newshour της 20ης Ιουλίου 2017 ανέφερε ότι ο Stephen Hawking, αείμνηστος Βρετανός φυσικός, και ο Nick Bostrom, διευθυντής του Future of Humanity Institute, του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, εξίσωσαν την τεχνητή νοημοσύνη με απειλή για ζωή και θάνατο για τον ανθρώπινο πολιτισμό.
* Στις 28 Νοεμβρίου 2022, η Kelsey Piper του Vox έγραψε ότι οι ειδικοί της τεχνητής νοημοσύνης φοβούνται όλο και περισσότερο τις δημιουργίες τους. Στις 21 Δεκεμβρίου 2022, ο David Marchese, συγγραφέας του New York Times Magazine το έθεσε ευγενικά ως εξής:
« Η Τεχνητή Νοημοσύνη διεγείρει τις υψηλότερες φιλοδοξίες και τους βαθύτερους φόβους μας όπως λίγες άλλες τεχνολογίες. Λες και κάθε αστραφτερή και προμηθεϊκή υπόσχεση μηχανών ικανών να εκτελούν εργασίες με ταχύτητες και με δεξιότητες τις οποίες μπορούμε μόνο να ονειρευόμαστε φέρνει μαζί της έναν αντισταθμιστικό εφιάλτη ανθρώπινης μετατόπισης και απαξίωσης».
GEOPOLITICO
Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση
Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ και εξετάζει τη σύγκρουση συμφερόντων γύρω από το LNG και τον Κάθετο Διάδρομο.
Τις εξελίξεις γύρω από την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου, τον ανταγωνισμό για τη διακίνηση φυσικού αερίου προς την Ευρώπη και την ενίσχυση της συνεργασίας με την Ινδία ανέδειξε ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στην εκπομπή «Direct News». Στο επίκεντρο της ανάλυσής του βρέθηκε η ανάγκη η Αθήνα να προχωρήσει τους ενεργειακούς και αμυντικούς σχεδιασμούς της, απέναντι στην προσπάθεια της Άγκυρας να ενισχύσει τον περιφερειακό της ρόλο.
Κεντρικό θέμα αποτέλεσε η πληροφορία που μετέφερε ο παρουσιαστής για την υποβολή αιτήματος από τη Nexans προς τις ελληνικές αρχές, προκειμένου να κινηθεί η διαδικασία έκδοσης NAVTEX για τις εργασίες του Great Sea Interconnector.
Σύμφωνα με όσα ανέφερε, ακολουθεί η εξέταση του αιτήματος από την αρμόδια διυπουργική επιτροπή, η εισήγηση προς τον υπουργό Εξωτερικών και, μετά την έγκριση, η προώθησή του στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας για την έκδοση της σχετικής αναγγελίας. Ο ίδιος τοποθέτησε τις πιθανές εξελίξεις στα τέλη Οκτωβρίου ή στις αρχές Νοεμβρίου, επικαλούμενος πληροφορίες από πηγές του.
Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας υποστήριξε επίσης ότι, βάσει της ενημέρωσης που διαθέτει, δεν έχει υποβληθεί αντίστοιχο αίτημα αδειοδότησης προς την Τουρκία. Περιέγραψε ως διαφορετικό ζήτημα την ενημέρωση των χωρών της περιοχής για τις εργασίες και κάλεσε την ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει στο επόμενο βήμα, χωρίς να αφήσει περιθώριο επιβολής τουρκικών απαιτήσεων.
Η ενεργειακή σύγκρουση πίσω από τη διπλωματία
Μεγάλο μέρος της εκπομπής αφιερώθηκε στην αναφερόμενη απομάκρυνση της Κίμπερλι Γκίλφοϊλ από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα και στον τρόπο με τον οποίο την παρουσίασαν τουρκικά μέσα ενημέρωσης.
Ο παρουσιαστής μετέφερε δημοσιεύματα της Hürriyet και του Haber Global, επισημαίνοντας ότι επιχειρούν να συνδέσουν την εξέλιξη με ενδεχόμενη υποβάθμιση της Ελλάδας και αλλαγή των ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι αυτή αποτελεί τουρκική ανάγνωση και δεν αποδεικνύει από μόνη της μεταστροφή της αμερικανικής πολιτικής.
Στη δική του ανάλυση, το ουσιαστικό διακύβευμα βρίσκεται στον ανταγωνισμό για το LNG και στις υποδομές μεταφοράς φυσικού αερίου προς την ευρωπαϊκή αγορά. Συνέδεσε τον ελληνικό Κάθετο Διάδρομο με τις κινήσεις της τουρκικής BOTAŞ και τις συνεργασίες της με αμερικανικές ενεργειακές εταιρείες, εκτιμώντας ότι η Άγκυρα επιδιώκει μεγαλύτερο μερίδιο στη διακίνηση και εμπορία αερίου.
Η Τουρκία, όπως ανέφερε, επιχειρεί να αξιοποιήσει αγωγούς, εγκαταστάσεις LNG, αποθηκευτικούς χώρους και διασυνδέσεις, ώστε να εξελιχθεί σε περιφερειακό κέντρο αναδιανομής ενέργειας. Κατά τον ίδιο, αυτή η επιδίωξη δημιουργεί ανταγωνιστικές πιέσεις προς τους ελληνικούς σχεδιασμούς.
Παράλληλα, εξέφρασε ανησυχία για το ενδεχόμενο παρατεταμένης μεταβατικής περιόδου στην αμερικανική πρεσβεία. Αντιπαρέβαλε την πολιτική πρόσβαση που αποδίδει στον Τομ Μπάρακ στην Άγκυρα με την ανάγκη η Αθήνα να διαθέτει συνομιλητή με εμπειρία και επιρροή στην Ουάσιγκτον.
Στο πλαίσιο της συζήτησης για πιθανή διαδοχή, αναφέρθηκε στα ονόματα των Γκας Μπιλιράκη, Τζον Κατσιματίδη και Τζον Τζορτζ, παρουσιάζοντάς τα ως ονόματα που ακούγονται και εκφράζοντας προτίμηση για τον Μπιλιράκη.
Ελλάδα, Κύπρος και Ινδία: Από τις επαφές στη βιομηχανική συνεργασία
Ξεχωριστή θέση είχε η προσέγγιση Ελλάδας–Ινδίας, με αφορμή τις επαφές του Ινδού αξιωματούχου Ρατζές Κουμάρ Σινγκ στην Αθήνα, έπειτα από την παρουσία του στην Κύπρο.
Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας αναφέρθηκε στη συνάντηση με τον Θανάση Δαβάκη και στην επίσκεψη στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας, δίνοντας έμφαση στις συζητήσεις για την αμυντική βιομηχανία και την ανάπτυξη κοινών πρωτοβουλιών. Εκτίμησε ότι η συνεργασία μπορεί να αποκτήσει συγκεκριμένο τεχνολογικό και βιομηχανικό περιεχόμενο, ακόμη και μέσα από συμπαραγωγές οπλικών συστημάτων.
Για την κυπριακή διάσταση, στάθηκε στην επίσκεψη του Ινδού αξιωματούχου στην Πράσινη Γραμμή και στην προβολή εικόνων από τη διχοτομημένη Λευκωσία σε ινδικά μέσα. Κατά την εκτίμησή του, η ανάδειξη των συνεπειών της τουρκικής εισβολής έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία.
Συνέδεσε, επίσης, τις αμυντικές επαφές με τον οικονομικό διάδρομο Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης, τον IMEC. Υποστήριξε ότι το Νέο Δελχί αντιμετωπίζει την Ελλάδα και την Κύπρο ως κρίσιμους εταίρους για την πρόσβασή του στην ευρωπαϊκή αγορά, μέσα από ένα πλέγμα λιμενικών, εμπορικών και στρατηγικών συνεργασιών.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη Θεσσαλονίκη, την οποία παρουσίασε ως λιμάνι που διεκδικεί σημαντικό ρόλο στη μεταφορά ινδικών εμπορευμάτων προς τα Βαλκάνια. Τόνισε, πάντως, ότι ένας τέτοιος σχεδιασμός προϋποθέτει αναβάθμιση των υποδομών και αξιόπιστη εμπορευματική σιδηροδρομική σύνδεση.
Τριβές ανάμεσα σε Άγκυρα και Μπακού
Η εκπομπή εξέτασε ακόμη τις εντάσεις που, σύμφωνα με τον παρουσιαστή, καταγράφονται στις σχέσεις Τουρκίας–Αζερμπαϊτζάν, με αφορμή το ζήτημα της μαντίλας στα σχολεία.
Ο ίδιος περιέγραψε αντιδράσεις από τουρκικούς κυβερνητικούς κύκλους και απαντήσεις από την αζερική πλευρά, η οποία επικαλείται τον κοσμικό χαρακτήρα του κράτους και απορρίπτει παρεμβάσεις στα εσωτερικά της. Εκτίμησε ότι η αντιπαράθεση αναδεικνύει όρια στην τουρκική επιρροή επί του Μπακού.
Ταυτόχρονα, απέρριψε τις αναφορές περί πραξικοπήματος και καθόδου στρατού στους δρόμους, αναφέροντας ότι σχετικά βίντεο που κυκλοφόρησαν ήταν προϊόντα τεχνητής νοημοσύνης. Οι τριβές που περιέγραψε παρουσιάστηκαν ως ένδειξη πίεσης στη σχέση των δύο χωρών, χωρίς να τεκμηριώνουν από μόνες τους οριστική στρατηγική ρήξη.
Ο Καπετανίδης στην Israel Hayom και η αμυντική σχέση με το Ισραήλ
Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας στάθηκε ιδιαίτερα στο άρθρο του αρχισυντάκτη του Geopolitico.gr, Χρήστου Κωνσταντινίδη, στην Israel Hayom, με αναφορά στη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και στην ιστορία του Νίκου Καπετανίδη.
Ανέδειξε τη σημασία της παρουσίασης σε ισραηλινό μέσο της δράσης του Πόντιου δημοσιογράφου, ο οποίος κατέγραφε τις διώξεις και τις σφαγές και οδηγήθηκε στην αγχόνη από το κεμαλικό καθεστώς. Αναφέρθηκε επίσης στην παρουσία του Τοπάλ Οσμάν στο άρθρο και στη σύνδεσή του με τη βία σε βάρος ελληνικών και αρμενικών πληθυσμών.
Στη συνέχεια παρουσίασε βασικά σημεία ανάλυσης του Σάι Γκαλ για την αμυντική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ, δίνοντας έμφαση στην εκτίμηση ότι η Ελλάδα αποκτά ευρύτερο στρατηγικό και βιομηχανικό ρόλο, πέρα από την αγορά εξοπλισμών.
Χρήστος Κωνσταντινίδης: Η Τουρκία αρνείται να λογοδοτήσει για τα δικά της εγκλήματα
Λιβύη και «Γαλάζια Πατρίδα»
Στο κλείσιμο, ο παρουσιαστής εξέφρασε ανησυχία για τις εξελίξεις στη Λιβύη και το ενδεχόμενο περαιτέρω κινήσεων γύρω από το τουρκολιβυκό μνημόνιο. Κάλεσε την Αθήνα να αξιοποιήσει τη διπλωματική της επιρροή και τον ρόλο της στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τέλος, μετέφερε πληροφορίες για χρονική μετάθεση του τουρκικού νομοσχεδίου περί «Γαλάζιας Πατρίδας», συνδέοντάς την με την αναμονή των ελληνικών αποφάσεων για τον GSI. Κατά την εκτίμησή του, η αναβολή αποτελεί τακτικό χειρισμό της Άγκυρας, η οποία παρακολουθεί τις επόμενες κινήσεις της Αθήνας.
Αναλύσεις
Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;
Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που θα συνδέει πολιτισμό, παραγωγή, υποδομές και αποτροπή βρέθηκαν στο επίκεντρο της συζήτησης.
Την απόσταση ανάμεσα στους επαίνους για τον ελληνικό πολιτισμό και στην έμπρακτη υποστήριξη των ελληνικών θέσεων ανέδειξαν ο Σταύρος Καλεντερίδης και η Μάγδα Αθανασιάδου στην εκπομπή της 14ης Οκτωβρίου. Με αφετηρία την ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα, η συζήτηση επεκτάθηκε στον ανταγωνισμό για τους εμπορικούς και ενεργειακούς διαδρόμους και στον κίνδυνο η Ελλάδα να περιοριστεί σε έναν δευτερεύοντα μεταφορικό ρόλο στον IMEC.
Η Αθανασιάδου, εκπαιδευτικός και υποψήφια διδάκτωρ του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας του ΑΠΘ, υποστήριξε ότι η πολιτιστική κληρονομιά αποτελεί συντελεστή εθνικής ισχύος. Η αξιοποίησή της, όμως, προϋποθέτει ένα κράτος που μπορεί να τη συνδέσει με συγκεκριμένες πολιτικές, παραγωγική οικονομία και υπεράσπιση της κυριαρχίας του.
Η ελληνική κληρονομιά ως εργαλείο πολιτικής
Αναλύοντας την ομιλία Ρούμπιο, η προσκεκλημένη επισήμανε ότι η επίκληση της αρχαίας Ελλάδας από ξένες δυνάμεις υπηρετεί συχνά σύγχρονες πολιτικές επιδιώξεις. Στη δική της ανάγνωση, ο Αμερικανός υπουργός αξιοποίησε έννοιες όπως η δημοκρατία, η αριστεία, η φιλοπατρία και η θυσία, συνδέοντάς τες με τον διεθνή ρόλο των ΗΠΑ.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στη σημασία της αριστείας στην αρχαία ελληνική πόλη. Όπως εξήγησε, οι ξεχωριστές ικανότητες ενός ανθρώπου αποκτούσαν αξία μέσα από την υπηρεσία προς την κοινότητα. Η διάκριση αυτή, κατά την ίδια, είναι απαραίτητη για να κατανοηθεί το περιεχόμενο των αρχαιοελληνικών αναφορών και να αποφεύγεται η προσαρμογή τους στις εκάστοτε πολιτικές σκοπιμότητες.
Ο Καλεντερίδης συνέδεσε τη συζήτηση με τη χρήση του όρου «αριστεία» στην ελληνική πολιτική ζωή, ασκώντας έντονη κριτική στην κυβέρνηση για την απόσταση που, όπως υποστήριξε, χωρίζει τη σχετική ρητορική από την πραγματικότητα.
Η κριτική για Κύπρο και ελληνοτουρκικά
Το βασικό σημείο της κριτικής της Αθανασιάδου ήταν ότι οι αναφορές στην εθνική ταυτότητα και στην υπεράσπιση των συμφερόντων των κρατών δεν συνοδεύτηκαν, κατά την εκτίμησή της, από αντίστοιχες σαφείς τοποθετήσεις υπέρ των ελληνικών θέσεων.
Η ίδια χαρακτήρισε τις απαντήσεις Ρούμπιο στα ελληνοτουρκικά ως τήρηση ίσων αποστάσεων και επέκρινε την απουσία σαφούς αναφοράς στη στρατιωτική κατοχή στην Κύπρο και στα θαλάσσια δικαιώματα των νησιών. Υποστήριξε ότι η γενική προτροπή για αποφυγή σύγκρουσης αφήνει εκτός συζήτησης ήδη συντελεσμένες παραβιάσεις και τις συνέπειές τους.
Ο Καλεντερίδης συμφώνησε με αυτή την αποτίμηση, τονίζοντας την αντίφαση που εντοπίζει ανάμεσα στην αξιοποίηση του ελληνικού πολιτιστικού συμβολισμού και στην αντιμετώπιση των ελληνικών ζητημάτων κυριαρχίας.
Η Αθανασιάδου έστρεψε, πάντως, το βάρος στην ελληνική ευθύνη. Η στάση των ξένων δυνάμεων πρέπει να οδηγεί τη χώρα σε καλύτερη οργάνωση της δικής της στρατηγικής. Η ιστορική κληρονομιά, όπως σημείωσε, οφείλει να λειτουργεί ως οδηγός για το παρόν και το μέλλον, αποφεύγοντας την προγονοπληξία και την αυτάρκεια των επαίνων.
IMEC: Το κρίσιμο ζήτημα είναι ποιος σχεδιάζει
Στο δεύτερο μεγάλο σκέλος της εκπομπής, οι δύο συνομιλητές συζήτησαν τον διάδρομο διασύνδεσης Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης και τη θέση που μπορεί να διεκδικήσει η Ελλάδα.
Ο Καλεντερίδης εξέφρασε ανησυχία για αναλύσεις και σχεδιασμούς που, όπως ανέφερε, αναδεικνύουν την Ιταλία και την Τεργέστη, παραμερίζοντας την ελληνική διαδρομή. Συνέδεσε αυτόν τον κίνδυνο με την κατάσταση του ελληνικού σιδηροδρόμου, επιρρίπτοντας βαριές πολιτικές ευθύνες στην κυβέρνηση για τις ελλείψεις του δικτύου και την τραγωδία των Τεμπών.
Η Αθανασιάδου επικεντρώθηκε στο περιεχόμενο της ελληνικής συμμετοχής. Με βάση τις αναλύσεις που επικαλέστηκε, ο IMEC αφορά ένα σύνθετο σύστημα μεταφορών, τεχνολογίας, ψηφιακών υποδομών και ασφάλειας. Συνεπώς, το ζητούμενο για μια χώρα είναι να έχει λόγο στις υπηρεσίες, στα πρότυπα και στις τεχνολογικές συνεργασίες που θα καθορίζουν τη λειτουργία του.
«Αν γίνουμε το γαϊδουράκι του IMEC», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας τον κίνδυνο μιας συμμετοχής περιορισμένης στη μεταφορά φορτίων. Στην ανάλυσή της, η γεωγραφική θέση χρειάζεται υποδομές, τεχνογνωσία και δυνατότητα προστασίας τους για να αποδώσει ουσιαστικό στρατηγικό όφελος.
Οι επιφυλάξεις για τα σενάρια γύρω από την Γκίλφοϊλ
Η συζήτηση επεκτάθηκε στον Κάθετο Διάδρομο και στα σενάρια που ο Καλεντερίδης συνέδεσε με την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ και ανταγωνιστικά συμφέροντα στην περιοχή.
Η Αθανασιάδου διατύπωσε ρητή επιφύλαξη ως προς την εξαγωγή συμπερασμάτων για παρασκηνιακές μεθοδεύσεις. Επισήμανε ότι δεν διαθέτει πρόσβαση στα κέντρα αποφάσεων και ότι ούτε τα δημοσιεύματα που συζητούν τέτοια ενδεχόμενα επιτρέπουν βεβαιότητες. Έθεσε ως ουσιαστικό ερώτημα το πώς δρα η ίδια η Ελλάδα μέσα σε αυτόν τον ανταγωνισμό.
Πολιτισμός, παραγωγή και αποτροπή
Επικαλούμενη τη σκέψη του Παναγιώτη Κονδύλη, η προσκεκλημένη υποστήριξε ότι η οικονομία, η πολιτική και η στρατιωτική ισχύς συνδέονται στενά. Έδωσε έμφαση στην παραγωγική ανασυγκρότηση, στην αμυντική βιομηχανία, στην έρευνα και στην καινοτομία, καθώς και στην ανάγκη ενός κράτους ικανού να αποτρέπει τον πόλεμο.
Παράλληλα, ανέδειξε τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας, τη συνεργασία με την ομογένεια, τα θερινά σχολεία και τις πανεπιστημιακές ανταλλαγές ως πεδία άσκησης πολιτιστικής πολιτικής. Ο Καλεντερίδης μετέφερε σχετικές εμπειρίες από τη Βοστόνη, περιγράφοντας ενδιαφέρον ακαδημαϊκών για συνεργασίες στην Ελλάδα και εμπόδια στην υλοποίησή τους.
Ξεχωριστή αναφορά έγινε στη Θεσσαλονίκη και στις δυνατότητές της ως βαλκανικού κέντρου εκπαίδευσης και συνεργασίας. Η Αθανασιάδου συνέδεσε αυτές τις προοπτικές με τη λειτουργία των μεταφορικών υποδομών και την αξιοποίηση των νέων επιστημόνων. Η θέση που διατύπωσε ήταν σαφής: ο πολιτισμός αποτελεί οργανικό μέρος της εθνικής στρατηγικής και χρειάζεται θεσμούς, ανθρώπους και υποδομές για να μετατραπεί σε ισχύ.
GEOPOLITICO
EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας
Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και τα ναρκωτικά μέχρι τον χρυσό, τους πολύτιμους λίθους και τα όπλα, τα δίκτυα λαθρεμπορίου στις παραμεθόριες περιοχές Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν φέρονται να λειτουργούν με την ανοχή ή και τη συμμετοχή παραγόντων των κρατικών μηχανισμών. Η παράνομη οικονομία δεν αποτελεί απλώς εγκληματική δραστηριότητα, αλλά μηχανισμό επιβίωσης, πολιτικής επιρροής και ελέγχου ολόκληρων περιοχών.
Μια διαφορετική διάσταση του λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν αναδεικνύει ο αναλυτής πληροφοριών και ειδικός σε ζητήματα αντιτρομοκρατίας Ajmal Sohail, σε άρθρο γνώμης που δημοσιεύθηκε στις 14 Οκτωβρίου 2026 στο EurAsia Review.
Με τίτλο «Why Powerful Interests Continue To Protect Smuggling Networks Across Iran, Pakistan, And Afghanistan», ο Sohail υποστηρίζει ότι το λαθρεμπόριο στην περιοχή δεν επιβιώνει μόνο εξαιτίας της αδυναμίας των κρατών να ελέγξουν τα σύνορά τους. Αντιθέτως, σύμφωνα με την ανάλυσή του, έχει εξελιχθεί σε μια παραοικονομία που εξυπηρετεί οικονομικά, πολιτικά και στρατηγικά συμφέροντα ισχυρών παραγόντων.
Το σημαντικότερο στοιχείο της προσέγγισής του είναι ότι αμφισβητεί την παραδοσιακή αντίληψη σύμφωνα με την οποία τα κράτη επιθυμούν να καταπολεμήσουν το λαθρεμπόριο, αλλά δεν διαθέτουν τα απαραίτητα μέσα.
Όπως υποστηρίζει, σε αρκετές περιπτώσεις τμήματα της κρατικής διοίκησης, των τελωνειακών υπηρεσιών και των μηχανισμών ασφαλείας αποκομίζουν οφέλη από τη διατήρηση αυτής της κατάστασης.
Βαλουχιστάν: Η καρδιά μιας τεράστιας παράνομης οικονομίας
Στο επίκεντρο βρίσκεται το Βαλουχιστάν, η εκτεταμένη περιοχή που συνδέει γεωγραφικά το Πακιστάν με το Ιράν και το Αφγανιστάν.
Πρόκειται για έναν χώρο ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας, ο οποίος χαρακτηρίζεται από οικονομική υπανάπτυξη, περιορισμένη κρατική παρουσία, εθνοτικές και φυλετικές αντιπαραθέσεις και μακροχρόνια δράση ένοπλων οργανώσεων.
Σύμφωνα με το EurAsia Review, μέσα σε αυτό το περιβάλλον έχουν δημιουργηθεί δίκτυα που διακινούν καύσιμα, ναρκωτικά, όπλα, ξυλεία, πολύτιμους λίθους, χρυσό, μάρμαρο και άλλα εμπορεύματα.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στο Bahramcha, στην αφγανική επαρχία Χελμάντ, καθώς και στον διάδρομο Shin Nari, στην περιοχή Arghistan του Αφγανιστάν. Τα συγκεκριμένα σημεία περιγράφονται ως σημαντικοί κόμβοι που συνδέουν τοπικούς διακινητές με μεγαλύτερα περιφερειακά και διεθνή εμπορικά δίκτυα.
Η ιδιαιτερότητα αυτών των κυκλωμάτων είναι η δυνατότητά τους να προσαρμόζονται στις επιχειρήσεις καταστολής.
Όταν οι αρχές ενισχύουν τους ελέγχους στο λαθρεμπόριο καυσίμων, οι διακινητές μπορούν να στραφούν σε άλλες πηγές κέρδους, όπως οι πολύτιμοι λίθοι ή τα μεταλλεύματα. Όταν αυξάνεται η πίεση στη διακίνηση ναρκωτικών, ενισχύεται η δραστηριότητα σε διαφορετικούς τομείς του παράνομου εμπορίου.
Αυτή η διαφοροποίηση, επισημαίνει ο αναλυτής, καθιστά τα δίκτυα εξαιρετικά ανθεκτικά.
Οι καταγγελίες για εμπλοκή στρατιωτικών και υπηρεσιών ασφαλείας
Το πλέον αιχμηρό σημείο του δημοσιεύματος αφορά τον ρόλο κρατικών παραγόντων στην προστασία του λαθρεμπορίου.
Ο Sohail υποστηρίζει ότι η διακίνηση μεγάλων φορτίων καυσίμων, ξυλείας, χρυσού και άλλων εμπορευμάτων μέσα από αυστηρά επιτηρούμενες παραμεθόριες ζώνες δύσκολα θα μπορούσε να πραγματοποιείται σε τέτοια κλίμακα χωρίς κάποιο επίπεδο θεσμικής ανοχής.
Κατά την εκτίμησή του, τμήματα τοπικών διοικήσεων, συνοριακών δυνάμεων, τελωνείων, υπηρεσιών πληροφοριών και παραγόντων που συνδέονται με στρατιωτικούς μηχανισμούς ενδέχεται να αποκομίζουν οφέλη από τη συγκεκριμένη οικονομική δραστηριότητα.
Οι μηχανισμοί που περιγράφει περιλαμβάνουν τη διαφθορά, την επιλεκτική εφαρμογή της νομοθεσίας, την άτυπη φορολόγηση παράνομων φορτίων και την πολιτική προστασία συγκεκριμένων δικτύων.
Ιδιαίτερα στο πακιστανικό Βαλουχιστάν, ο αναλυτής υποστηρίζει ότι ορισμένοι παράγοντες ασφαλείας μπορεί να αντιμετωπίζουν το λαθρεμπόριο όχι μόνο ως πηγή οικονομικού κέρδους, αλλά και ως εργαλείο διαχείρισης των σχέσεων με τοπικές φυλές και ομάδες επιρροής.
Με αυτόν τον τρόπο διαμορφώνεται μια αντίφαση: ενώ επισήμως το πακιστανικό κράτος χαρακτηρίζει το λαθρεμπόριο απειλή για την εθνική ασφάλεια, ορισμένοι παράγοντες φέρονται να θεωρούν ότι η παράνομη οικονομία συμβάλλει στη διατήρηση τοπικών ισορροπιών.
Πρέπει να σημειωθεί ότι το άρθρο αποτελεί ανάλυση γνώμης και δεν παραθέτει συγκεκριμένες δικαστικές αποφάσεις ή ονομαστικά στοιχεία αξιωματούχων που να αποδεικνύουν κάθε επιμέρους ισχυρισμό περί εμπλοκής κρατικών υπηρεσιών.
Γιατί οι επιχειρήσεις καταστολής δεν έχουν μόνιμο αποτέλεσμα
Σύμφωνα με τον Sohail, η διατήρηση αυτών των συμφερόντων εξηγεί γιατί πολλές επιχειρήσεις κατά του λαθρεμπορίου αποδεικνύονται προσωρινές.
Οι αρχές ανακοινώνουν συλλήψεις, κατασχέσεις και εντατικοποίηση των συνοριακών ελέγχων, ωστόσο οι υποδομές και οι σχέσεις που επιτρέπουν στο παράνομο εμπόριο να λειτουργεί συχνά παραμένουν άθικτες.
Οι διακινητές αλλάζουν διαδρομές, χρησιμοποιούν νέους μεσάζοντες και μεταφέρουν τις δραστηριότητές τους σε γειτονικές περιοχές.
Κατά τον αναλυτή, αυτό το φαινόμενο μπορεί να υποδηλώνει ότι σε ορισμένες περιπτώσεις ο πραγματικός στόχος δεν είναι η πλήρης εξάλειψη του λαθρεμπορίου, αλλά ο έλεγχος και η ρύθμισή του από όσους διαθέτουν ισχύ στο τοπικό σύστημα.
Ιρανικά καύσιμα, χρυσός και πολύτιμοι λίθοι
Σημαντικό οικονομικό σκέλος της παράνομης δραστηριότητας αποτελεί η διακίνηση ιρανικών καυσίμων προς το Πακιστάν.
Η διαφορά στις τιμές και οι ιδιαίτερες συνθήκες της περιφερειακής αγοράς δημιουργούν κίνητρα για τη μεταφορά καυσίμων εκτός των νόμιμων εμπορικών μηχανισμών.
Ο Sohail επισημαίνει ότι η δραστηριότητα αυτή υπονομεύει την επίσημη αγορά ενέργειας του Πακιστάν, ενώ δημιουργεί σημαντικά έσοδα για τα δίκτυα των διακινητών.
Παράλληλα, ο χρυσός και οι πολύτιμοι λίθοι προσφέρουν δυνατότητες αποθήκευσης πλούτου και μεταφοράς αξίας έξω από το τραπεζικό σύστημα.
Αυτή η πρακτική έχει ιδιαίτερη σημασία για οικονομικούς παράγοντες που επιδιώκουν να παρακάμψουν χρηματοπιστωτικούς περιορισμούς ή κυρώσεις.
Το παράνομο εμπόριο ξυλείας, μαρμάρου και όνυχα συμπληρώνει την εικόνα μιας οικονομίας που λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό εκτός των επίσημων φορολογικών και ρυθμιστικών μηχανισμών.
Η σύνδεση του λαθρεμπορίου με τις ένοπλες οργανώσεις
Η ανάλυση προχωρά πέρα από το οικονομικό επίπεδο και εξετάζει τις επιπτώσεις στην περιφερειακή ασφάλεια.
Οι ίδιοι διάδρομοι που χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά εμπορευμάτων μπορούν να αξιοποιηθούν για τη διακίνηση όπλων, χρημάτων και προσώπων που σχετίζονται με ένοπλες ή εξτρεμιστικές οργανώσεις.
Σύμφωνα με τον Sohail, τα εγκληματικά κυκλώματα και οι βίαιοι μη κρατικοί δρώντες δεν λειτουργούν πάντοτε ανεξάρτητα μεταξύ τους.
Μπορούν να χρησιμοποιούν κοινές υποδομές μεταφορών, άτυπα χρηματοπιστωτικά συστήματα, μεσάζοντες και διεφθαρμένους κρατικούς παράγοντες.
Αυτό σημαίνει ότι η παράνομη οικονομία μπορεί να δημιουργεί ένα περιβάλλον από το οποίο επωφελούνται οργανώσεις που επιδιώκουν την αποσταθεροποίηση της περιοχής.
Δεν συνεπάγεται, πάντως, ότι κάθε διακινητής ή κάθε τοπική κοινότητα που εξαρτάται από το άτυπο εμπόριο συνδέεται με την τρομοκρατία. Η ανάλυση αναδεικνύει κυρίως την ύπαρξη κοινών διαδρομών και μηχανισμών που μπορούν να αξιοποιηθούν από διαφορετικούς παράνομους δρώντες.
Το μεγάλο παράδοξο: Το λαθρεμπόριο ως μέσο επιβίωσης
Μία από τις σημαντικότερες επισημάνσεις του άρθρου αφορά την κοινωνική διάσταση του φαινομένου.
Σε πολλές παραμεθόριες περιοχές, η επίσημη οικονομία δεν μπορεί να προσφέρει επαρκείς θέσεις εργασίας ή σταθερά εισοδήματα.
Ως αποτέλεσμα, χιλιάδες οικογένειες εξαρτώνται άμεσα ή έμμεσα από το διασυνοριακό εμπόριο, τις μεταφορές, τις αποθήκες, τις υπηρεσίες προστασίας και τα άτυπα χρηματοπιστωτικά δίκτυα.
Η ξαφνική εξάλειψη αυτών των δραστηριοτήτων, χωρίς τη δημιουργία νόμιμων οικονομικών εναλλακτικών, θα μπορούσε να προκαλέσει σοβαρές κοινωνικές αντιδράσεις.
Κατά τον Sohail, αυτή η εξάρτηση αποτελεί ακόμη έναν λόγο για τον οποίο κρατικοί και τοπικοί παράγοντες αποφεύγουν την πλήρη σύγκρουση με το παράνομο οικονομικό σύστημα.
Μία εκτεταμένη καταστολή θα μπορούσε να στερήσει το εισόδημα από ολόκληρες κοινότητες και να ενισχύσει τις δυνατότητες στρατολόγησης εγκληματικών ή ένοπλων οργανώσεων.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα σύνορα, αλλά η διακυβέρνηση
Το βασικό συμπέρασμα της ανάλυσης είναι ότι το λαθρεμπόριο στη μεθόριο Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί αποκλειστικά με περισσότερες περιπολίες, συνοριακούς φράχτες και συλλήψεις.
Ο αναλυτής θεωρεί αναγκαία τη δημιουργία πραγματικών μηχανισμών λογοδοσίας, την αντιμετώπιση των σχέσεων διαφθοράς και πολιτικής προστασίας, καθώς και την ανάπτυξη νόμιμων οικονομικών δραστηριοτήτων στις παραμεθόριες περιοχές.
Η γεωπολιτική σημασία αυτής της προσέγγισης είναι ιδιαίτερη.
Σε μια περιοχή όπου συνυπάρχουν μακροχρόνιες συγκρούσεις, αδύναμοι διοικητικοί μηχανισμοί, ισχυρές τοπικές δομές εξουσίας και διεθνή οικονομικά συμφέροντα, το λαθρεμπόριο μπορεί να λειτουργεί ως παράλληλο σύστημα διακυβέρνησης.
Δεν αποτελεί απλώς μια παρανομία που διαπράττεται εναντίον του κράτους. Σύμφωνα με τον Sohail, σε ορισμένες περιπτώσεις συντηρείται ακριβώς επειδή εξυπηρετεί συμφέροντα ανθρώπων που βρίσκονται κοντά στους μηχανισμούς κρατικής εξουσίας.
Το κεντρικό ερώτημα που θέτει το δημοσίευμα δεν είναι γιατί οι κυβερνήσεις αδυνατούν να σταματήσουν τα κυκλώματα, αλλά ποιοι ωφελούνται από τη διατήρησή τους.
Και όσο οι οικονομικές και πολιτικές συνθήκες που τα προστατεύουν παραμένουν αναλλοίωτες, το τρίγωνο Ιράν–Πακιστάν–Αφγανιστάν θα εξακολουθεί, κατά την εκτίμηση του αναλυτή, να αποτελεί χώρο όπου το οργανωμένο έγκλημα, η τοπική εξουσία και οι ανάγκες επιβίωσης των πληθυσμών διαπλέκονται.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας