Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

ΤΟ “ΝΗΡΕΥΣ” (S111) ΣΤΗΝ PROUND MANTA

Δημοσιεύτηκε στις

Ο παλιός είναι αλλιώς!

Περί Αλός

Ιωάννης Σ. Θεοδωράτος
Δημοσιογράφος – Αμυντικός Αναλυτής

Δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Στρατιωτική Ισορροπία
και Γεωπολιτική», τ. 26, σ. 56, ΑΠΡ 2012. Αιγίς Εκδοτική.
«Πρώτοι στην άσκηση, νίκη  στον πόλεμο!»

Το λογότυπο της άσκησης με τις σημαίες των 
11 κρατών που έλαβαν μέρος αποστέλλοντας 
πλοία και αεροσκάφη. ΦΩΤΟ:http://www.manp.nato.int/exercises/proud_manta_2012/proud_manta_2012.html

Το Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ) και η Διοίκηση Υποβρυχίων (ΔΥ) έχουν σίγουρα πολλούς λόγους για να είναι υπερήφανοι για τα πληρώματα των υποβρυχίων του Στόλου. Πρόσφατα προστέθηκε ακόμη ένας όταν το υποβρύχιο «Νηρεύς» (S111) που μετείχε στην κορυφαία νατοϊκή ανθυποβρυχιακή άσκηση Proud Manta 2012, όχι μόνο ξεχώρισε αλλά γέμισε με… φθόνο όσους ήλθαν αντιμέτωποι με την εμπειρία του πληρώματος του. Μπορεί το παλαιότερο υποβρύχιο Type 209/1100 του ΠΝ που βρίσκεται σε υπηρεσία σήμερα να έχει συμπληρώσει ευδοκίμως 40 έτη (καθελκύστηκε στις 9 Ιουνίου 1971 και εντάχθηκε στο ΠΝ στις 19 Ιουνίου 1972), αλλά κατά γενική ομολογία σήμερα αποτελεί την πλέον αξιόμαχη μονάδα της ΔΥ, εξαιρουμένου του νεότευκτου Type 214 «Παπανικολής» (S120). Αυτό όμως που μεγεθύνει την επιτυχία του υποβρυχίου και αντικατοπτρίζει το υψηλότατο επίπεδο επιχειρησιακής εκπαίδευσης, καθώς και την ικανότητα του κυβερνήτη, των αξιωματικών και των υπαξιωματικών που υπηρετούν στο σκάφος, είναι η απάντηση που έδωσε ένα πλοίο «πολεμώντας» στο πλέον σύγχρονο και απαιτητικό περιβάλλον που διαμορφώθηκε στο πλαίσιο της άσκησης, αντιμετωπίζοντας νεώτερα υποβρύχια και σκάφη επιφανείας, η οποία συνοψίζεται στη φράση: «ο παλιός είναι αλλιώς»…  
  

Το Πολεμικό Ναυτικό (ΠΝ) δίνει πάντα το παρόν σε όλες τις κορυφαίες συμμαχικές ασκήσεις, προκειμένου μέσω αυτών να δοκιμαστεί και να αποτυπωθεί σε διεθνές επίπεδο η μαχητική ικανότητα μέσων και πληρωμάτων, τα οποία ασκούνται στο πλέον σύγχρονο επιχειρησιακό περιβάλλον. Για τον κόσμο των «υποβρύχιων», η συμμετοχή στην μεγαλύτερη ετήσια ανθυποβρυχιακή άσκηση «Proud Manta 2012 ή POMA12» (σ.σ. πρόκειται για την πρώην Noble Manta), αποτελεί πεδίο επιχειρησιακής άμιλλας, καθώς παρέχεται η δυνατότητα να μετάσχουν σε σενάρια ασκήσεων, με ιδιαίτερο βαθμό δυσκολίας και με αυστηρότατους «κριτές». Η άσκηση διεξήχθη μεταξύ 14-26 Φεβρουαρίου στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή της νοτιοανατολικής Σικελίας μέχρι το Ιόνιο Πέλαγος. Σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από το Συμμαχική Ναυτική Διοίκηση της Νάπολης (Allied Maritime Command Naples) σε συνεργασία με τον διοικητή της Commander Submarines,Allied Naval Forces South (COMSUBSOUTH) και τον διοικητή της Commander, Maritime Air Naples(COMMARAIRNAPLES).

Το Type 212A «Tedaro» διακρίνεται να πλέει εντός των γαλάζιων

υδάτων του Ιονίου Πελάγους. ΦΩΤΟ:http://www.manp.nato.int/exercises/proud_manta_2012/proud_manta_2012.html

Λόγω του μεγάλου ενδιαφέροντος το παρόν έδωσαν πλοία και αεροσκάφη διαφόρων τύπων (υποβρύχια, πλοία επιφανείας και αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας) από 11 συνολικά κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ. Η χώρα μας εκπροσωπήθηκε από το υποβρύχιο «Νηρεύς» (S111) [σ.σ. το 2011 μετείχε το Type 209/1100 «Πρωτεύς» (S113), το 2010 τοType 209/1200 «Πόντος» (S119) και το 2009 το «Νηρεύς»]. Ελπίζουμε στο μέλλον να προγραμματιστεί η συμμετοχή και του «Παπανικολής», οπότε θα είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον να δούμε την συμπεριφορά του νέου αποκτήματος του ΠΝ, γεγονός που αναμένεται και από την άλλη πλευρά του Αιγαίου…

Οι «φίλοι και σύμμαχοι» μετείχαν με ένα από τα καλύτερα υποβρύχια του στόλου και συγκεκριμένα με το Type209/1400 «Gur» (S357) (σ.σ. τέθηκε σε υπηρεσία το 2003). Όπως διαπιστώνετε άμεσα η ηλικιακή διαφορά μεταξύ του ελληνικού και του τουρκικού υποβρυχίου είναι 31 έτη στα οποία πρέπει να προστεθεί και το γεγονός της ολοκλήρωσης σύγχρονων αισθητήρων και όπλων (π.χ. τορπίλες DM2A4 και Tigerfish). Η άσκηση Proud Manta περιλαμβάνει σειρά εκπαιδευτικών αντικειμένων όπως ανθυποβρυχιακές επιχειρήσεις με την συμμετοχή πλοίων επιφανείας, ΑΦΝΣ και ελικοπτέρων, υποβρύχιο εναντίον υποβρυχίου, πανοραμική κατόπτευση ακτών, εμπλοκή με πλοία επιφανείας, εντοπισμός στόχων επιφανείας σε συνεργασία με πλοία του Ιταλικού Ναυτικού αλλά και εμπορικών σκαφών. 

Ένα πολύ ενδιαφέρον στοιχείο της άσκησης είναι η εφαρμογή πειραματικών τακτικών, οι οποίες έχουν αναπτυχθεί και σχεδιαστεί από νατοϊκά επιτελεία ενώ η συμμετοχή μέσων υψηλής τεχνολογίας σε αυτή, πραγματοποιήθηκε μέσω της χρησιμοποίησης μη επανδρωμένων υποβρυχίων τύπου USV (Unmanned Submarine Vehicle) στα οποία θα αναφερθούμε στη συνέχεια.

Στις 26 Φεβρουαρίου η Proud Manta 2012 περατώθηκε σημειώνοντας σύμφωνα με νατοϊκούς επιτελείς που την παρακολούθησαν: «αξιοσημείωτη επιτυχία». Ναυτικές και αεροπορικές μονάδες από την Ελλάδα, την Τουρκία, τον Καναδά, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, την Ολλανδία, τη Νορβηγία, την Ισπανία, την Βρετανία και τις ΗΠΑ εκ των οποίων πέντε υποβρύχια από Ελλάδα, Τουρκία, Γαλλία, Ισπανία και Ιταλία [Type 209/1100 «Νηρεύς» (S111), Type 209/1400 «Gur» (S357), κλάσης Rubis«Amethyste» (S605), κλάσης S70 Agosta «Galerna» (S71), Type212A «Todaro» (S526)]  μετείχαν σε δύσκολα επιχειρησιακά σενάρια αναλαμβάνοντας εναλλάξ ρόλους θηρευτή και θηράματος. Η νατοϊκή δύναμη Standing NATO MaritimeGroup 1 (SNMG1) παρείχε μονάδες επιφανείας και συγκεκριμένα η φρεγάτα κλάσης De Zeven Provincien «DeRuyter» (F804) του Ολλανδικού Ναυτικού, η φρεγάτα κλάσης Halifax «Charlottetown» (F339) του Καναδικού Ναυτικού, η φρεγάτα κλάσης Maestrale «Espero» (F576) του Ιταλικού Ναυτικού, η φρεγάτα κλάσης 122 Bremen«Rheinland-Pfalz» (F209) και το πετρελαιοφόρο «Rhoen» (Α1443) του Γερμανικού Ναυτικού. Εκτός αυτών στο πλαίσιο της άσκησης μετείχε η γαλλική φρεγάτα κλάσηςF70 Georges Leygues «Jean de Vienne» (D643) [σ.σ. το Γαλλικό Ναυτικό δεν χρησιμοποιεί τον όρο αντιτορπιλικό (Destroyer) για τα πλοία], ενώ το Ιταλικό Ναυτικό συνέδραμε με το αντιτορπιλικό κλάσης Durand de la Penne «FrancescoMimbelli» (D561) και δύο βοηθητικά σκάφη [«Levanzo» (Α5366) και «Lipari» (Α5352)]. Το Αμερικανικό Ναυτικό διέθεσε τη φρεγάτα κλάσης O. H. Perry «De Wert» (FFG45), το αντιτορπιλικό κλάσης Arleigh Burke «The Sullivans» και το καταδρομικό κλάσης Ticonderoga «Vella Gulf» (CG72), ενώ ένα ερευνητικό σκάφος της συμμαχίας NRV Alliance(Α1456) συμπλήρωσε τον κατάλογο των συμμετεχόντων.

Ο «παλιός είναι αλλιώς», εύγε στο πλήρωμα του «Νηρεύς». 
Φωτογραφία: www.hellenicnavy.gr/


Σκοπός της άσκησης είναι να επιδείξει την αποφασιστικότητα της συμμαχίας στην ανάπτυξη της διαλειτουργικότητας και συντονισμού ναυτικών, αεροπορικών και υποβρύχιων μονάδων κατά την εκτέλεση ανθυποβρυχιακών επιχειρήσεων, επιχειρήσεων κατά μονάδων επιφανείας, παράκτιας επιτήρησης και άλλων θαλάσσιων αποστολών, από μια πολυεθνική δύναμη που απαρτίζεται από πλοία και αεροσκάφη διαφόρων κλάσεων και επιχειρησιακών δυνατοτήτων. Εκτός αυτών η ProudManta παρέχει επιχειρησιακή εκπαίδευση σε συγκεκριμένες αποστολές και τακτικές που αφορούν την δύναμη ταχείας αντίδρασης NRF του ΝΑΤΟ. Μεταξύ άλλων οι μονάδες ασκούνται στην άμυνα κατά επιχειρήσεων τρομοκρατών. 

Σύμφωνα με ανακοινώσεις που εκδόθηκαν από την αρμόδια νατοϊκή διοίκηση, 15 αεροπορικές μονάδες (ΑΦΝΣ και ελικόπτερα) επιχείρησαν από αεροπορικές βάσεις της Σικελίας και για τον σκοπό αυτό διατέθηκαν εναέρια μέσα επτά χώρες : α) ΑΦΝΣ, ο Καναδάς με δύο CP-140, η Γαλλία με δύο Atlantis II, η Γερμανία με ένα P-3C, η Ιταλία με ένα Atlantis I, β) μαχητικά, η Ιταλία με δύο Tornado και δύο Eurofighter, γ) ελικόπτερα, η Ιταλία με δύο EH-101 και η Βρετανία με δύοEH-101, δ) οργανικά ελικόπτερα πλοίων, CH-124 Sea King(Καναδάς), Lynx Mk IV (Γαλλία), Sea Lynx Mk 88A(Γερμανία), AB-212, NH-90 (Ιταλία) και SH-60 (ΗΠΑ). Συνολικά πραγματοποιήθηκαν πάνω από 100 αποστολές με συνέπεια στην αιχμή τους να πραγματοποιείται ενημέρωση ανά τρεις ώρες, ημέρα και νύκτα.

Τα ξημερώματα μεταξύ της 13ης και 14ης Φεβρουαρίου πέντε σκοτεινές σιλουέτες υποβρυχίων εξαφανίστηκαν κάτω από τα κύματα, βυθιζόμενα στα χειμερινά ύδατα έξω από τις ακτές της Σικελίας, σηματοδοτώντας την έναρξη της «κυνηγετικής περιόδου», μεταξύ αυτών ήταν και ο «Νηρεύς», ο γηραιότερος θηρευτής από τους μετέχοντες. Την ίδια περίοδο δόθηκε σήμα άμεσης κινητοποίησης μιας αρμάδας αποτελούμενης από 12 σκάφη επιφανείας, τα οποία έπλευσαν προς την περιοχή διεξαγωγής της άσκησης, παίζοντας τον ρόλο της γάτας με το ποντίκι, ο οποίος θα διαρκούσε μέχρι τις 24 Φεβρουαρίου. Η κορυφαία ανθυποβρυχιακή  άσκηση του ΝΑΤΟ Proud Manta 2012 βρισκόταν σε πλήρη εξέλιξη. Το πιο ενδιαφέρον τμήμα της άσκησης ήταν όταν ξεκίνησαν τα σενάρια ανθυποβρυχιακού πολέμου, οπότε πλοία και ΑΦΝΣ με ελικόπτερα προσπάθησαν να εντοπίσουν και να προσβάλλουν εικονικά τα υποβρύχια, που είχαν μετατραπεί σε θηράματα. Το συγκεκριμένο σκέλος διεξήχθη στο Ιόνιο Πέλαγος, μια θαλάσσια περιοχή η οποία σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να συνεισφέρει λόγω των βαθυθερμογραφικών συνθηκών στην αποκάλυψη του υποβρυχίου. Ένα CP140 Aurora ΑΦΝΣ του Καναδά εκτέλεσε σειρά αποστολών έρευνας και εντοπισμού υποβρύχιων στόχων, αλλά και αυτό δεν μπόρεσε να επιχειρήσει ανεμπόδιστα, καθώς το σενάριο της φετινής άσκησης προέβλεπε για πρώτη φορά την εμπλοκή μαχητικών Eurofighter και Tornado της Ιταλικής Αεροπορίας. Ωστόσο κατόρθωσε να εντοπίσει το ιταλικό υποβρύχιο Type 212A «Todaro» (S526), γεγονός που δεν χαροποίησε ιδιαίτερα τους Ιταλούς συμμετέχοντες, καθώς μπήκε γκολ εντός έδρας, όπως πικρόχολα σχολίασαν μετά το πέρας των δραστηριοτήτων.

 Όπως δήλωσε ο Αμερικανός πλοίαρχος Βάλτερ Λούθιγκερ διοικητής της Νότιας Διοίκησης Υποβρυχίων COMSUBSOUTH του ΝΑΤΟ, υπεύθυνος σχεδίασης της άσκησης Proud Manta 2012: «Οι στόχοι που τέθηκαν στην φετινή άσκηση επιτρέπουν να τοποθετήσουμε όλους τους μετέχοντες σε μια σειρά σύνθετων και κλιμακούμενων σεναρίων. Υπήρχαν αρκετά πλοία, αεροσκάφη και προσωπικό που ενεπλάκησαν ώστε να προσομοιώσουμε με ακρίβεια πλειάδα απειλών και στη συνέχεια να μπορέσουμε να  εκπαιδευτούμε σκληρά βρίσκοντας τρόπους συνεργασίας που αποσκοπούν πως μπορούμε να εξουδετερώσουμε αυτές τις απειλές… Τα αποτελέσματα του προηγουμένου έτους υπήρξαν εξαιρετικά και εργαζόμαστε ώστε φέτος να είναι εξίσου αν όχι λίγο καλύτερα». Ο υποναύαρχος Βέρι διοικητής της Ναυτικής Διοίκησης της Νάπολης κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που δόθηκε στις 13 Φεβρουαρίου επισήμανε ότι: «Φέτος έχουμε πολύ μεγάλη συμμετοχή στην άσκηση από συμμαχικά έθνη… σκάφη επιφανείας και υποβρύχια, ελικόπτερα και αεροσκάφη μετέχουν σε σύνθετα σενάρια μεγάλης δυσκολίας».

Οι δηλώσεις αυτές αντικατοπτρίζουν όχι μόνο την σπουδαιότητα της άσκησης και την ειδικά σχεδιασμένη κλιμακούμενη δυσκολία, αλλά αντικατοπτρίζουν τις συνθήκες κάτω από τις οποίες κλήθηκε να συμμετάσχει ο «παππούς» της ΔΥ του ΠΝ, ο τεσσαρακονταετής «Νηρεύς». Όπως γίνεται αντιληπτό λεπτομέρειες της δράσης δεν μπορούν να κοινοποιηθούν για ευνόητους λόγους. Ωστόσο μπορούμε να εστιάσουμε στην επιτυχή και αξιοπρόσεκτη δράση του πληρώματος του ελληνικού υποβρυχίου, το οποίο στο πλαίσιο της άσκησης εναλλάχθηκε από τον ρόλο του κυνηγού σε αυτόν του διωκόμενου, μπαίνοντας στο στόχαστρο των διαφόρων συσκευών και αισθητήρων αναζήτησης και εντοπισμού μιας πλειάδας διωκτών, θαλάσσιων και εναερίων. Αυτό που πρέπει να τονισθεί και αξίζει την εκδήλωση μέγιστου θαυμασμού ευαρέσκειας και ικανοποίησης προς το πλήρωμα του «Νηρεύς» είναι ότι κατά τη διάρκεια της Proud Manta, δόθηκε η ευκαιρία (ανά περιόδους) διεξαγωγής ελεύθερου παιγνίου (free-play). Σε αυτήν πλοία, υποβρύχια και αεροσκάφη χρησιμοποιούν όλα τα μέσα που διαθέτουν (απόκρυψη, εμπειρία, εξοπλισμό) με στόχο την αποκάλυψη, την στοχοποίηση και την εξουδετέρωση του αντιπάλου. Σύμφωνα με πληροφορίες το νατοϊκό στρατηγείο έδωσε επίσης έμφαση στην συμμετοχή υποβρυχίων σε αποστολές ειδικών επιχειρήσεων.

Το υποβρύχιο «Νηρεύς» έκλεψε την παράσταση με τις επιχειρησιακές

επιδόσεις του στα διάφορα σενάρια της POMA12. ΦΩΤΟ:http://strategyreports.files.wordpress.com/2011/05/s1111.jpg


Τα πέντε μετέχοντα υποβρύχια ανήκαν σε ναυτικές δυνάμεις της Μεσογείου, εκ των οποίων οι δύο βρίσκονται σε διαρκή εχθρότητα για δεκαετίες. Τρία από τα πέντε σκάφη είναι γερμανικής σχεδίασης με το πλέον σύγχρονο να ανήκει στην κλάση Type 212A και στο Ιταλικό Ναυτικό. Το γαλλικό ανήκει στην κατηγορία των πυρηνοκίνητων υποβρυχίων και έχει το μεγαλύτερο εκτόπισμα. Ακολουθεί σε μέγεθος το ισπανικό κλάσης Agosta και στη συνέχεια το τουρκικό Type 209/1400 και με μικρή διαφορά το ιταλικόType 212A. Συνεπώς ο «Νηρεύς» δεν είναι μόνον το παλαιότερο σε ηλικία υποβρύχιο αλλά και το μικρότερο σε εκτόπισμα. Από τα επιχειρησιακά σενάρια που εκτελέστηκαν ενδιαφέρον σύμφωνα με πληροφορίες παρουσίασαν – πέραν των κλασικών αναμετρήσεων υποβρύχιο κατά υποβρυχίου και αποφυγή εντοπισμού από ΑΦΝΣ και ελικόπτερα – η πανοραμική κατόπτευση ακτών και o εντοπισμός πλοίων. Στην κατόπτευση ακτών τα υποβρύχια καλούνται να εκτελέσουν μια αποστολή πρόκληση. Αφού λάβουν σχετική διαταγή πρέπει να καταβάλλουν προσπάθεια προσέγγισης ενός στόχου (π.χ. φάρου) και να τον φωτογραφίσουν πανοραμικά με όσο το δυνατόν περισσότερη λεπτομέρεια, υπό την αυστηρή προϋπόθεση να μην εντοπιστούν από τον εχθρό. Πρόκειται για μια πολύ καλή άσκηση στην οποία δοκιμάζονται τα … νεύρα και οι ικανότητες του κυβερνήτη του σκάφους, καθώς δεν αρκεί να πλησιάσει κοντά στην ακτή αλλά θα πρέπει να τραβήξει φωτογραφίες μέσω του περισκοπίου, με τέτοια ποιότητα και ακρίβεια, ώστε να μπορούν να αξιολογηθούν από τους επιτελείς και να παράσχουν τις απαιτούμενες πληροφορίες. Κατά τη διάρκεια της αποστολής ο κυβερνήτης βρίσκεται σε συνεχή κατάσταση αγωνίας, οφείλει να δείξει ψυχραιμία και ικανότητες, γιατί εάν εντοπιστεί χάνει, όπως και αν τραβήξει φωτογραφίες από μακριά, οι οποίες είναι μη αξιοποιήσιμες. Η ίδια διαδικασία εκτελείται όταν το υποβρύχιο λάβει εντολή να φωτογραφίσει πλοία (πολεμικά ή εμπορικά) τα οποία διέρχονται και πρέπει ομοίως να παραμείνει ανεντόπιστο. Ο «Νηρεύς» όπως και τα άλλα ελληνικά υποβρύχια ασκούνται στις προαναφερόμενες αποστολές, ενώ στο πλαίσιο της ProudManta απέδειξε τις επιχειρησιακές ικανότητες του σκάφους με προεξέχοντα τον κυβερνήτη.

Τα τελευταία χρόνια όταν σε νατοϊκές ασκήσεις μετέχουν από κοινού υποβρύχια από το ΠΝ και το Τουρκικό Ναυτικό, οι σχεδιαστές τα τοποθετούν στο πλαίσιο των σεναρίων και σε ρόλους αντιπάλων/κυνηγού-θηράματος. Ωστόσο παλαιότερα κάτι τέτοιο αποφευγόταν διότι λόγω της πολιτικής έντασης που υπήρχε – ιδιαίτερα μετά τα Ίμια, αλλά και ενωρίτερα λόγω Κύπρου – ουδείς νατοϊκός επιθυμούσε να αναλάβει το βάρος της ευθύνης ενός «ατυχήματος». Έτσι ελληνικά και τουρκικά υποβρύχια μετείχαν πάντα ως ζευγάρι το οποίο αντιμετώπιζε ένα άλλο αντίπαλο ζεύγος (π.χ. Ισπανία και Ιταλία). ΣτηνProud Manta όπως και σε ασκήσεις που διεξήχθησαν τα τελευταία χρόνια, Έλληνες και Τούρκοι «πολεμούν» πλέον μεταξύ τους, έχοντας την ευκαιρία να δοκιμάσουν τις επιχειρησιακές τους δυνατότητες χωρίς να ανοίξουν πραγματικό πυρ. Σύμφωνα με νατοϊκές πηγές στην φετινή άσκηση το γαλλικό πυρηνικό υποβρύχιο δεν μετείχε σε δυάδες αλλά επιχειρούσε μόνο του. Ο «Νηρεύς» έλαβε μέρος σε ζεύγη στο πλαίσιο άσκησης υποβρύχιο κατά υποβρυχίου, έχοντας ως αντίπαλο και το Type 209/1400 «Gur». Η εναλλαγή ρόλων συνιστά πάντα ένα εξαιρετικό πεδίο δοκιμών και εκπαίδευσης, καθώς συνάγονται αναίμακτα συμπεράσματα και πάντα υπό ρεαλιστικές συνθήκες μάχης, όπου η ένταση και η θέληση αναμετρώνται μαζί με την εμπειρία και τη γνώση. Δεν κατέστη δυνατό να μάθουμε ποιο ήταν το αποτέλεσμα μιας τέτοιας υποβρύχιας αναμέτρησης, γιατί κατά την άποψη του γράφοντος, δεν θα πρέπει να μεταφέρουμε όρους γηπεδικής αναμέτρησης σε έναν πολύ ευαίσθητο χώρο, όπως είναι αυτός των επιχειρήσεων. Οι Έλληνες αξιωματικοί και υπαξιωματικοί με κορωνίδα τον κυβερνήτη του υποβρυχίου γνωρίζουν ότι ακόμη και αν υπερτερήσουν του αντιπάλου τους σε όλες τις ασκήσεις και χάσουν την μάχη στον πραγματικό πόλεμο, αυτό είναι που θα μετρήσει και θα επηρεάσει το τελικό αποτέλεσμα μιας σύγκρουσης. Συνεπώς το δόγμα που πρέπει να διέπει όλους όσους ασχολούνται με τον ανθυποβρυχιακό πόλεμο εκτιμούμε ότι πρέπει να περιέχεται στην φράση: «Πρώτοι στην άσκηση, νίκη στον πόλεμο!».   

Η συμμετοχή του NURC   

Η Proud Manta 2012 έδωσε μεγάλη έμφαση στον διαρκώς αναπτυσσόμενο ρόλο του νατοϊκού κέντρου υποθαλάσσιας έρευνας γνωστό ως NURC (NATO Underwater ResearchCentre), το οποίο εδρεύει στο Ναύσταθμο Λα Σπέτσια του Ιταλικού Ναυτικού. Το NURC υπάγεται στον SupremeAllied Command Transformation και αντικείμενό του είναι η έρευνα, η καινοτομία και η τεχνολογία σε περιοχές που αφορούν την άμυνα θαλάσσιων δυνάμεων και εγκαταστάσεων κατά της τρομοκρατίας και της πειρατείας. Επίσης ασχολείται με την ασφάλεια δικτύων, την ανάπτυξη κοινής επιχειρησιακής εικόνας, το τμήμα που αφορά τις ναυτικές επιχειρήσεις, τα αντίμετρα κατά ναρκών, την ανάπτυξη μη φονικών όπλων για την προστασία λιμένων και ναυστάθμων, τον ανθυποβρυχιακό πόλεμο. Επιστήμονες και τεχνικοί επιβιβάστηκαν στο ειδικό σκάφος ερευνών [NATO Research Vessel Alliance –NRV Alliance (Α1456)] με σκοπό να διεξάγουν κατά τη διάρκεια της άσκησης απόρρητα πειράματα στα πεδία της ανίχνευσης, αποκάλυψης, εντοπισμού και στοχοποίησης υποβρυχίων χρησιμοποιώντας μη επανδρωμένα σκάφηAutonomous Underwater Vehicles (ΑUV). Το ειδικό σκάφος ερευνών NRV Alliance έλαβε μέρος για πρώτη φορά στην άσκηση Proud Manta. Πρόκειται για το πλέον «σιωπηλό» ερευνητικό σκάφος που υφίσταται στην κατηγορία του και το μόνο πλοίο το οποίο ανήκει σε όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ. Το NURC διαθέτει δύο ειδικά ερευνητικά πλοία, το μήκους 93 μέτρων και εκτοπίσματος 3.180 τόνων ωκεανογραφικό σκάφος ανοικτού τύπου «NRV Alliance» και το «CRVLeonardo» ένα μικρότερο σκάφος ειδικά σχεδιασμένο για παράκτιες επιχειρήσεις. Εκτός αυτών το NURC διαθέτει έναν ολόκληρο στόλο από αυτόνομα υποβρύχια οχήματα και σκάφη επιφανείας, καθώς μια ευρύτατη γκάμα αισθητήρων. Οι επιστήμονες έλεγξαν το υπό δοκιμή λογισμικό με προηγμένες μεθόδους, αλλά οι κακές καιρικές συνθήκες που επικράτησαν φαίνεται ότι δεν συνηγόρησαν για την πλήρη ολοκλήρωση των πειραμάτων, τα πορίσματα των οποίων θα μελετηθούν αναλυτικά μετά το πέρας της άσκησης. Τα AUV επιχείρησαν καταδυόμενα στα προβλεπόμενα βάθη, εφοδιασμένα με τους προηγμένους αισθητήρες προσπαθώντας να αποκαλύψουν τις θέσεις των υποβρυχίων. Από την ανάλυση των δεδομένων θα προκύψουν νέα στοιχεία τα οποία θα βοηθήσουν στην ανάπτυξη καινοφανών τακτικών με την βοήθεια πάντα της υψηλής τεχνολογίας. Ο επιχειρησιακός πειραματισμός βοηθά στον καθορισμό πως τα συγκεκριμένα εργαλεία/αισθητήρες θα μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν σε πραγματικές επιχειρησιακές συνθήκες. Στόχος όλων αυτών των δοκιμών είναι να αποδειχθεί εάν και κατά πόσον μπορούν να εξελίξουν την ικανότητα μάχης των ναυτικών μονάδων, καθώς αποτελούν τμήμα της διαδικασίας μετάβασης της αποκτούμενης γνώσης από το εργαστήριο απευθείας στον Στόλο και στις μάχιμες μονάδες.

Ο ερευνητής του NURC Κέβιν Λεπέιτζ ανέφερε ότι χρησιμοποιήθηκε ένα AUV και δύο ρομποτικούς αισθητήρες με δυνατότητες ακουστικής έρευνας σε βαθιά νερά. Το μη επανδρωμένο σκάφος  κατευθυνόταν εξ αποστάσεως από χειριστές του NURC μέσω του δορυφόρουIridium από αίθουσα ελέγχου η οποία βρισκόταν στις εγκαταστάσεις του κέντρου στο Ναύσταθμο Λα Σπέτσια. Αντικείμενο της επιχείρησης ήταν η δοκιμή ηχοεντοπιστικών αισθητήρων. Το Alliance πόντισε δύο AUVτα οποία μπορούν να πλέουν υποβρυχίως οκτώ περίπου ώρες και αναπτύσσουν μέγιστη ταχύτητα 2 έως 3 κόμβων.  

Δύο από τους βασικούς αντίπαλους του «Νηρεύς», το ιταλικό

«Tedaro», εικονίζεται μαζί με το τουρκικό «Gur». ΦΩΤΟ:http://www.manp.nato.int/exercises/proud_manta_2012/proud_manta_2012.html



«Υποβρύχιος επίλογος»

Στον σιωπηλό πόλεμο που διεξάγεται μεταξύ των υποβρυχίων με στόχο την επικράτηση, η νέα τεχνολογία και οι αισθητήρες ακριβείας, αποτελούν μέρος της τακτικής αλλά δεν συνιστούν πανάκεια. Ένα αξιόπιστο υποβρύχιο που επανδρώνεται από έμπειρο πλήρωμα, το οποίο γνωρίζει πάρα πολύ καλά τα συν και τα μείον των μέσων και των όπλων του, καθώς και μέχρι που μπορεί να φθάσουν οι αντοχές σκάφους, συσκευών και ανθρώπων, αποτελεί το πιο σημαντικό στοιχείο για την επίτευξη νίκης στον πόλεμο. Δεν μας προκαλεί έκπληξη πως ένα παλαιό ηλικιακά υποβρύχιο όπως ο «Νηρεύς», που υπέστη εκσυγχρονισμό την περίοδο 1998-2000, είναι σε θέση να δρέπει δάφνες σε συμμαχικές ασκήσεις μεταξύ συμβατικών υποβρυχίων. Το ευτύχημα για το ΠΝ και κατ’ επέκταση για τις Ένοπλες Δυνάμεις είναι ότι η οικονομική κρίση μπορεί να μειώνει δαπάνες, να ψαλλιδίζει κονδύλια, να επιφέρει κάποια πτώση στο ηθικό, αλλά αφήνει εντελώς ανέγγιχτη την εμπειρία των ανθρώπων που ξέρουν να τιμούν την στολή που φορούν.

Η Proud Manta 2012 αποτέλεσε ένα πεδίο μάχης όπου οι Έλληνες ναυτικοί-υποβρύχιοι του «Νηρεύς» επιτέλεσαν μεταξύ άλλων έναν επικοινωνιακό θρίαμβο. Πήγαν να επιτελέσουν το καθήκον τους σε συνθήκες που άλλοι συνάδελφοι τους δεν αντιμετωπίζουν, καθώς είναι οι πλέον κακοπληρωμένοι ένστολοι από όλους τους μετέχοντες στην άσκηση και μάλιστα με διαφορά! Είναι εκείνοι των οποίων οι οικογένειες με δυσκολία ανταπεξέρχονται στις συνεχείς οικονομικές «επιθέσεις» και παρόλα αυτά, όχι μόνο δεν κάμφθηκαν, ούτε δυσανασχέτησαν, αλλά πήγαν, συναγωνίστηκαν και απήλθαν νικητές. Εμείς τους παροτρύνουμε να συνεχίσουν έτσι γιατί με αυτόν τον τρόπο απέδειξαν στους άλλους συναδέλφους-αντιπάλους και φυσικά στους Τούρκους, ότι το ΠΝ – ο κλάδος που δεν έχει υποστείλει ποτέ την σημαία του – συγκροτείται από ανθρώπους των οποίων η ψυχή διαπνέεται από τα πανάρχαια ρεύματα της Ιστορίας μας, από το πνεύμα των αεί παρόντων προγόνων μας, που κυριαρχούσαν στις θάλασσες. Ας μην ξεχνούμε ότι το ελληνικό υποβρύχιο ασκείτο σε «φίλια» ύδατα καθώς η Σικελία, όπως και η Κάτω Ιταλία, αποτέλεσε για δεκάδες αιώνες εθνικό κέντρο του Ελληνισμού. 

Όσοι λοιπόν ελπίζουν και εύχονται την κατάρρευση του λαού μας και αναμένουν το τέλος των Ενόπλων Δυνάμεών μας, θα περιμένουν άδικα. Όσο υπάρχουν πολεμικά πλοία που επανδρώνονται από πληρώματα με ψυχή και εμπειρία, με αυτοπεποίθηση και ικανή ηγεσία, τότε το αγωνιστικό πνεύμα των αρχαίων Ελλήνων συν τη δονητική δυναμική των υπέροχων ονομάτων που φέρουν τα σκάφη, θα παρίστανται αρωγοί και τότε οι «υποβρύχιοι» εντέλλονται να διακρίνονται και να νικούν σε ασκήσεις και σε μάχες. Στόλος θαλάσση κρατείν!

http://perialos.blogspot.gr/2012/07/s111-pround-manta.html

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός8 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις8 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή