Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Σενάριο για το Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο: Οι κίνδυνοι ενός πυρηνικού πολέμου

Δημοσιεύτηκε στις

του Michel Chossudovsky 

Ο Michel Chossudovsky είναι βραβευμένος συγγραφέας, ομότιμος Καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Οτάβα. Είναι ο ιδρυτής και Διευθυντής του Κέντρου Ερευνών για την Παγκοσμιοποίηση (CRG) στο Μόντρεαλ και συντάκτης της ιστοσελίδας globalresearch.ca. Είναι ο συγγραφέας των βιβλίων «Παγκοσμιοποίηση της φτώχειας και η Νέα Παγκόσμια Τάξη» (2003) και «Πόλεμος των ΗΠΑ κατά της Τρομοκρατίας» (2005). Συμβάλλει επίσης στην σύνταξη της εγκυκλοπαίδειας Britannica. Τα έργα του έχουν δημοσιευθεί σε περισσότερες από είκοσι γλώσσες.

Ο κόσμος βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Η καταστροφή της Φουκουσίμα στην Ιαπωνία έχει φέρει στο προσκήνιο τους κινδύνους της πυρηνικής ακτινοβολίας σε όλο τον κόσμο.
Συμπίπτοντας με την έναρξη της πυρηνικής κρίσης στην Ιαπωνία, ένα νέο περιφερειακό πολεμικό θέατρο άνοιξε στη Βόρεια Αφρική, μια «ανθρωπιστική επιχείρηση» υπό τη αιγίδα των Ηνωμένων Εθνών με την εντολή της «προστασίας της ζωής των αμάχων».
Αυτά τα δύο φαινομενικά άσχετα γεγονότα είναι ζωτικής σημασίας για την κατανόηση τόσο του πυρηνικού ζητήματος, καθώς και του  τρέχοντος πολέμου με τη χορηγία των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, ο οποίος έχει επεκταθεί τώρα στην Λιβύη. 
Η κρίση στην Ιαπωνία περιγράφτηκε σαν «πυρηνικός πόλεμος χωρίς πόλεμο». Οι πιθανές επιπτώσεις της, που δεν έχουν ακόμη αξιολογηθεί πλήρως, είναι πολύ πιο σοβαρές από την καταστροφή του Τσερνομπίλ, όπως αναγνωρίζεται από πολλούς επιστήμονες.
Η κρίση στην Ιαπωνία έφερε επίσης στο φως την σιωπηρή σχέση μεταξύ της πυρηνικής ενέργειας και του πυρηνικού πόλεμου. 
Η πυρηνική ενέργεια δεν είναι μια πολιτική οικονομική δραστηριότητα. Είναι ένα εξάρτημα της βιομηχανίας πυρηνικών όπλων η οποία ελέγχεται από τους λεγόμενους εργολάβους της αμυντικής βιομηχανίας. 
Τα συμφέροντα του ισχυρού συμπλέγματος πίσω από την πυρηνική ενέργεια και των πυρηνικών όπλων αλληλεπικαλύπτονται. 
Στην Ιαπωνία, στη κορυφή της καταστροφής, «η πυρηνική βιομηχανία και οι κρατικοί φορείς κρύφτηκαν για να εμποδίσουν την ανακάλυψη των ερευνητικών εγκαταστάσεων για ατομική βόμβα κρυμμένες μέσα στις πολιτικές πυρηνικές μονάδες ηλεκτροπαραγωγής της Ιαπωνίας». [1]
Η συναίνεση των μέσων ενημέρωσης σε αυτή τη κρίση έστειλε το μήνυμα ότι ελέγχονται τα πέντε πυρηνικά εργοστάσια της Φουκουσίμα. Η πραγματικότητα είναι όμως διαφορετική. Η ιαπωνική κυβέρνηση υποχρεώθηκε να αναγνωρίσει ότι «ο βαθμός αξιολόγησης της σοβαρότητας της πυρηνικής κρίσης… ταιριάζει με αυτόν της καταστροφής του Τσερνομπίλ το 1986». 
Επιπλέον, το άδειασμα μεγάλης ποσότητας υδάτων με υψηλά επιβαρυμένα ραδιενεργά υλικά στον Ειρηνικό Ωκεανό συνιστά δυνητικό έναυσμα για μια διαδικασία παγκόσμιας ραδιενεργής μόλυνσης. Ραδιενεργά στοιχεία, βρέθηκαν όχι και μόνο στην τροφική αλυσίδα στην Ιαπωνία, αλλά ραδιενεργό νερό καταγράφηκε στις βροχές στην Καλιφόρνια:
“Επικίνδυνα ραδιενεργά στοιχεία που ελευθερωθήκαν στη θάλασσα και στον αέρα γύρω από το Φουκουσίμα συσσωρεύονται σε κάθε στάδιο των διαφόρων τροφικών αλυσίδων (για παράδειγμα σε φύκια, οστρακοειδή, μικρά ψάρια, μεγαλύτερα ψάρια, και έπειτα στους ανθρώπους, η στο έδαφος, στο γρασίδι, στο αγελαδινό γάλα και κρέας, και  στη συνέχεια στον άνθρωπο). Μπαίνοντας στο σώμα, τα στοιχεία αυτά –που ονομάζονται εσωτερικοί πομποί – μεταναστεύουν σε συγκεκριμένα όργανα, όπως τον  θυρεοειδή, το ήπαρ, τα οστά, και τον εγκέφαλο, ακτινοβολώντας συνεχώς προς τα κύτταρα μικρές ποσότητες με υψηλές δόσεις ακτινοβολίας άλφα, βήτα ή  γάμμα, που με προκαλούν συχνά καρκίνο». [2]
Νέο θέατρο πολέμου στη Βόρεια Αφρική
Ο πόλεμος κατά της Λιβύης ξεκίνησε στις ημέρες της καταστροφής της Φουκουσίμα. 
Όπως πάει, εξελίσσεται μια επικίνδυνη διαδικασία στρατιωτικής κλιμάκωσης. 
Τα πολεμικά αεροσκάφη του ΝΑΤΟ χτυπούν πολιτικούς στόχους στη Λιβύη, συμπεριλαμβανομένων κατοικημένων περιοχών και κυβερνητικών  κτιρίων, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου.
Ο πόλεμος κατά της Λιβύης αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ευρύτερης στρατιωτικής ατζέντας στη Μέση Ανατολή και την Κεντρική Ασία που μέχρι πρόσφατα αποτελείτο από τρεις ξεχωριστές περιοχές συγκρούσεων: το Αφγανιστάν και Πακιστάν (ο Πόλεμος AfPak), το Ιράκ και την Παλαιστίνη. 
Ένα τέταρτο θέατρο πολέμου άνοιξε στη Βόρεια Αφρική, ο οποίος θέτει το θέμα της κλιμάκωσης σε μια απέραντη γεωγραφική έκταση. 
Αυτά τα τέσσερα θέατρα πολέμου είναι αλληλένδετα. 
Αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης περιοχής συγκρούσεων, η οποία εκτείνεται από τη Βόρειο Αφρική και τη Μέση Ανατολή, καταπίνοντας ένα μεγάλο μέρος της λεκάνης της Μεσογείου, προς τα σύνορα της Δυτικής Κίνας με το Αφγανιστάν, και του Βόρειου Πακιστάν.
Πώς ο πόλεμος κατά της Λιβύης σχετίζεται με αυτή την ευρύτερη στρατιωτική ατζέντα των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ;
Εκτυλίσσεται ένα σενάριο για το Γ ‘Παγκόσμιο Πόλεμο;
Προβλέπεται χρήση των πυρηνικών όπλων στη Βόρεια Αφρική;
Όσον αφορά το πυρηνικό δόγμα, η έννοια της προληπτικής πυρηνικής επίθεσης με τη υποστήριξη των ΗΠΑ  ισχύει για ορισμένες χώρες ή «τα κράτη παρειάς» συμπεριλαμβανομένης της Λιβύης. Ο ολοκληρωτικός πόλεμος ενάντια στο καθεστώς Καντάφι έχει σχεδιαστεί από το Πεντάγωνο για περισσότερα από 20 χρόνια. Επιπλέον, η Λιβύη ήταν η πρώτη χώρα όπου τοποθετήθηκε η πινακίδα προτίμησης για επίθεση με τακτικά πυρηνικά όπλα. [3]
Το σχέδιο της διοίκησης Κλίντον να εξοντώσει τη Λιβύη είχε ανακοινωθεί με ξεκάθαρους όρους το 1996 σε συνέντευξη τύπου του Υπουργείου Άμυνας:
«Η Πολεμική Αεροπορία θα χρησιμοποιήσει το B61-11 (πυρηνικό όπλο) κατά των –δήθεν- υπόγειων εργοστασίων χημικών όπλων της Λιβύης στο Tarhunah αν ο Πρόεδρος αποφασίσει ότι το εργοστάσιο πρέπει να καταστραφεί». «Δεν θα μπορούσαμε  να καταστρέψουμε το Tarhunah με χρήση αυστηρά συμβατικών όπλων», δήλωσε ο Smith στο Associated Press. «Το Β61-11 είναι το πυρηνικό όπλο που επιλέχτηκε», έλεγε ο Βοηθός Υπουργός Άμυνας Χάρολντ Π. Σμιθ στο Jane Defence Weekly [4].
Ο Υπουργός Άμυνας του Κλίντον William Perry είχε επιβεβαιώσει σε μία δήλωση στην Επιτροπή Εξωτερικών Σχέσεων της Γερουσίας ότι «οι ΗΠΑ διατηρούν τη δυνατότητα χρήσης πυρηνικών όπλων εναντίον χωρών [π.χ. Λιβύη] οπλισμένων με χημικά και βιολογικά όπλα». [5]
Στόχος του Υπουργείου Άμυνας ήταν να παρακολουθήσει γρήγορα μια  «δοκιμή» της πυρηνικής βόμβας B61-11 σε ένα υφιστάμενο κράτος και αυτή η χώρα ήταν η Λιβύη: «Ακόμη και πριν το Β61 τεθεί σε λειτουργία, η Λιβύη είχε επισημανθεί ως  δυνητικός στόχος» [6]
Ενώ το  σχέδιο του 1996 να βομβαρδίσουν την Λιβύη με χρήση τακτικών πυρηνικών όπλων μπήκε στη συνέχεια στο αρχείο, η Λιβύη δεν αφαιρέθηκε από την «μαύρη λίστα»: «Το καθεστώς Καντάφι» παραμένει μέχρι σήμερα μια χώρα-στόχος για μια προληπτική «αμυντική» πυρηνική επίθεση». Όπως αποκαλύπτεται από τον William Arkin στις αρχές του 2002, «Η κυβέρνηση Μπους, σε μια μυστική αναθεώρηση της πολιτικής της διέταξε το Πεντάγωνο να καταρτίσει σχέδια έκτακτης ανάγκης για τη χρήση πυρηνικών όπλων εναντίον τουλάχιστον επτά χωρών, ονομάζοντας όχι μόνο τη Ρωσία και τον «άξονα του κακού», Ιράκ, Ιράν και Βόρεια Κορέα, αλλά και την Κίνα, τη Λιβύη και τη Συρία [7].

Επιχείρηση «Αυγή της Οδύσσειας». Πυρηνικά όπλα κατά της Λιβύης; Πόσο πραγματική είναι η απειλή;
Εγκαταλείφθηκε οριστικά το σχέδιο εξόντωσης της Λιβύης ή εξακολουθεί η Λιβύη να μελετάται ως πιθανός στόχος για μια πυρηνική επίθεση; (Αυτή η εισαγωγή χρησιμεύει ως μια ενημέρωση σχετικά με τους πιθανούς κινδύνους ενός πυρηνικού πολέμου εναντίον ανυπεράσπιστων μη πυρηνικών κρατών). 
Η αεροπορική εκστρατεία κατά της Λιβύης άρχισε στις 19 Μαρτίου 2011. 
Η Αμερική ανάπτυσσε τα Bat-shaped B-2 Spirit αόρατα βομβαρδιστικά της από τη βάση  Whiteman Air Force Base στο Μισούρι. 
Το Β-2 «θανάσιμο και αποτελεσματικό» χρησιμοποιήθηκε σαν μέσο μιας «ανθρωπιστικής επέμβασης».
Μόλις δύο εβδομάδες μετά την έναρξη του πολέμου, το Πεντάγωνο ανακοίνωσε τη δοκιμή της πυρηνικής βόμβας Β61-11 με τη χρήση των αόρατων βομβαρδιστικών Stealth Β-2 που είχαν χρησιμοποιηθεί εξαρχής στη Λιβύη από την αρχή της επιχείρησης «Αυγή της Οδύσσειας».
Το αόρατο βομβαρδιστικό αεροπλάνο B-2 Spirit Stealth επιλέχτηκε σαν «μεταφορέας» της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ για την ρήψη της πυρηνικής βόμβας B61-11.
Οι δοκιμές αφορούσαν την εγκατάσταση του εξοπλισμού, τη λειτουργικότητα και τα οπλικά εξαρτήματα της πυρηνικής βόμβας B61-11. 
Οι δοκιμές έγιναν με τα βομβαρδιστικά Β-2 και  διεξήχθησαν στην  βάση της Πολεμικής Αεροπορίας, από την οποία ξεκίνησε ο βομβαρδισμός της Λιβύη με τα Β-2. [8].
Σχετίζεται το χρονοδιάγραμμα των δοκιμών αυτών με οποιοδήποτε τρόπο με τη χρονολογία της εκστρατείας βομβαρδισμού της Λιβύης;
Η Διοίκηση της Παγκόσμιας Επιθετικής Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ ήταν υπεύθυνη τόσο για τις δοκιμές JTA της Β61-11, όσο και για την ανάπτυξη των τριών αόρατων βομβαρδιστικών B-2 στη Λιβύη στις 19 Μαρτίου στο πλαίσιο της επιχείρησης «Αυγή της Οδύσσειας». Τόσο η ανάπτυξη των Β-2 στο θέατρο του πολέμου στη Λιβύη, όσο και οι δοκιμές του εξοπλισμού της βόμβας Β61-11 (με το Β-2 βομβαρδιστικό για ρήψη) ήταν συντονισμένες από την αεροπορική βάση  Whiteman.

Ο διαρκής πόλεμος της Αμερικής: Η Παγκόσμια Στρατιωτική Ατζέντα.
Οι ΗΠΑ έχουν ξεκινήσει μια στρατιωτική περιπέτεια, «ένας μακρύς πόλεμος», ο οποίος απειλεί το μέλλον της ανθρωπότητας. 
Τα δύο πρώτα κεφάλαια του παρόντος ηλεκτρονικού βιβλίου επικεντρώνονται στην «λατρεία του θανάτου και της καταστροφής», υπογραμμίζοντας αυτήν την παγκόσμια στρατιωτική ατζέντα. 
Τα όπλα μαζικής καταστροφής των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ απεικονίζονται ως όργανα ειρήνης. 
Οι μίνι-πυρηνικές βόμβες δηλώνονται ως «αβλαβείς για τον γύρω άμαχο πληθυσμό».
Ο προληπτικός πυρηνικός πόλεμος περιγράφεται ως «ανθρωπιστική αποστολή». 
Ο πυρηνικός πόλεμος έγινε μια επιχείρηση πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων, που γεμίζει τις τσέπες των πολεμικών εργολάβων των ΗΠΑ. Αυτό που διακυβεύεται είναι η ολοκληρωτική «ιδιωτικοποίηση του πυρηνικού πολέμου».
Το αμερικάνικο πυρηνικό δόγμα είναι στενά συνδεδεμένο με τον «Πόλεμο της Αμερικής κατά της τρομοκρατίας» και την υποτιθέμενη απειλή της Αλ Κάιντα, η οποία, πικρή ειρωνεία, θεωρείται ως μια επερχόμενη πυρηνική δύναμη.
Σύμφωνα με την κυβέρνηση Ομπάμα, οι ισλαμιστές τρομοκράτες φέρονται να ετοιμάζουν επιθέσεις κατά πόλεων των ΗΠΑ. Η διάδοση συμπίπτει σιωπηρά με την «πυρηνική τρομοκρατία». Το πυρηνικό δόγμα του Ομπάμα δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη «πυρηνική τρομοκρατία» και στα εικαζόμενα σχέδια της Αλ Κάιντα για την ανάπτυξη και τη χρήση πυρηνικών όπλων.
Το Κεφάλαιο Γ’ επικεντρώνεται στην Ιερή Σταυροφορία της Αμερικής και τη μάχη για το πετρέλαιο. 
Ο «παγκόσμιος πόλεμος κατά της τρομοκρατίας» απαιτεί να τη χρήση προηγμένων οπλικών συστημάτων. 
Η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ παρουσιάζει μια προληπτική θρησκευτική σταυροφορία εναντίον του κακού, η οποία επιστρατεύεται  για να συγκαλύπτονται  οι πραγματικοί στόχοι της στρατιωτικής δράσης. Στην συνείδηση ​​των Αμερικανών, οι επιθέσεις της ενδέκατης Σεπτεμβρίου 2001 δικαιολογούν τις πολεμικές πράξεις και τις επιδρομές κατά των κακών. 
Ο Παγκόσμιος Πόλεμος κατά της τρομοκρατίας παρουσιάζεται σαν μια «σύγκρουση πολιτισμών», ένας πόλεμος μεταξύ ανταγωνιστικών αξιών και θρησκειών, όταν στην πραγματικότητα είναι ένας ολοκληρωτικός κατακτητικός πόλεμος, που καθοδηγείται από στρατηγικούς και οικονομικούς στόχους. 
Τα ψέματα πίσω από την 9 / 11 είναι γνωστά και τεκμηριωμένα. 
Η αποδοχή αυτής της σταυροφορίας  ενάντια στο κακό από τον αμερικανικό λαό δεν στηρίζεται σε καμία λογική κατανόηση και ανάλυση των πραγματικών περιστατικών. 
«Η Αμερικανική Ιερά Εξέταση» φιλοδοξεί να επεκτείνει τη σφαίρα επιρροής της Ουάσιγκτον. Η στρατιωτική επέμβαση δικαιολογείται στο πλαίσιο μιας διεθνούς εκστρατείας εναντίον των «ισλαμιστών τρομοκρατών». Απώτερος σκοπός της, που ποτέ δεν αναφέρεται σε δημοσιεύματα του τύπου, είναι η εδαφική κατάκτηση και ο έλεγχος των στρατηγικών πόρων.
Κατά ειρωνικό τρόπο, στο πλαίσιο του παγκόσμιου πολέμου κατά της τρομοκρατίας, αυτά τα κατακτητικά σχέδια οργανώνονται μέσω συγκεκαλυμμένης υποστήριξης ισλαμικών παραστρατιωτικών ομάδων, τα οποία στη συνέχεια χρησιμοποιούνται για την αποσταθεροποίηση μη συμμορφούμενων κυβερνήσεων και επιβάλλουν τα δυτικά πρότυπα «διακυβέρνησης» και «δημοκρατίας».
Σενάριο για Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Το περίγραμμα ενός σεναρίου για Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο εξετάζεται στο κεφάλαιο IV. 

Ο παγκόσμιος στρατιωτικός σχεδιασμός του Πενταγώνου είναι η κατάκτηση του κόσμου. Η στρατιωτική ανάπτυξη των δυνάμεων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ έχει οργανωθεί σε διάφορες περιοχές του κόσμου ταυτόχρονα. Η στρατοκρατία σε παγκόσμιο επίπεδο οργανώθηκε με ενιαία διοικητική δομή του στρατού των ΗΠΑ: ολόκληρος ο πλανήτης χωρίζεται σε γεωγραφικές μαχητικές διοικήσεις υπό τον έλεγχο του Πενταγώνου. 
Σύμφωνα με το πρώην Διοικητή του ΝΑΤΟ Στρατηγό Wesley Clark, ο στρατιωτικός χάρτης του Πενταγώνου αποτελείται από μια σειρά θεάτρων πολέμου: «Το πενταετές σχέδιο εκστρατείας περιλαμβάνει (…) συνολικά επτά χώρες, αρχής γενομένης με το Ιράκ, στη συνέχεια, τη Συρία, τον Λίβανος, την Λιβύη, το Ιράν, τη Σομαλία και το Σουδάν».
Το Κεφάλαιο V επικεντρώνεται στις πολεμικές προετοιμασίες που αφορούν το Ιράν, συμπεριλαμβανομένης της έναρξης μιας προληπτικής πυρηνικής επίθεσης κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας. 
Ενώ το Ιράν παραμένει στο σχεδιαστήριο του Πενταγώνου, μια θεμελιώδης αλλαγή στην ιεράρχηση των στρατιωτικών επιχειρήσεων έχει συμβεί. 
Η συμμαχία ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ισραήλ συνειδητοποιεί ότι το Ιράν έχει σημαντικές δυνατότητες να ανταποκριθεί και να προβεί σε αντίποινα.
Με την έναρξη του πολέμου στη Βόρεια Αφρική από τις ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, η Ουάσινγκτον και οι σύμμαχοί της επέλεξαν να διεξάγουν πόλεμο στις χώρες με μικρότερες στρατιωτικές δυνατότητες. 
Αυτός ο παράγοντας από μόνος του έχει καθοριστική σημασία για την απόφαση των ΗΠΑ και των σύμμαχων της να θέσουν «την επιχείρηση Ιράν» σε αναμονή, ενώ ξεκίνησαν ένα «ανθρωπιστικό πόλεμο» στη Λιβύη.
Πώς να αντιστρέψουμε το παλιρροιακό ρεύμα του πολέμου;
Το Κεφάλαιο VI επικεντρώνεται σε αντιπολεμικές δράσεις κατά αυτής της διαβολικής στρατιωτικής ατζέντας. 
Το κεντρικό θέμα για την αποδοχή του πολέμου από το κοινό είναι η εκστρατεία των μέσων ενημέρωσης τα οποία παρέχουν την νομιμότητα στα μάτια της κοινής γνώμης. 
Επικρατεί μια καλή διχοτόμηση του καλού έναντι του κακού. 
Οι δημιουργοί του πολέμου παρουσιάζονται ως θύματα. 
Η κοινή γνώμη παραπλανάται: «Πρέπει να αγωνιστούμε ενάντια στο κακό σε όλες τις μορφές του, για να διατηρήσουμε το δυτικό τρόπο ζωής». Σπάζοντας το «μεγάλο ψέμα» που υποστηρίζει τον πόλεμο ως μια ανθρωπιστική επιχείρηση, σημαίνει να εμποδίσουμε το εγκληματικό σχέδιο της παγκόσμιας καταστροφής, στο οποίο η αναζήτηση του κέρδους είναι η κινητήρια δύναμη. Αυτή η στρατιωτική ατζέντα βασισμένη στο κέρδος καταστρέφει τις ανθρώπινες αξίες και μετατρέπει τους ανθρώπους σε ασυνείδητα ζόμπι.
Η διεξαγωγή μαζικών διαδηλώσεων και οι αντιπολεμικές διαμαρτυρίες δεν είναι αρκετές. Αυτό που απαιτείται είναι η ανάπτυξη ενός  πλατύ  και καλά οργανωμένου λαϊκού αντιπολεμικού δικτύου, σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, σε όλη τη γη,  το οποίο να αμφισβητεί τις δομές της δύναμης και εξουσίας. 
Οι άνθρωποι πρέπει να κινητοποιηθούν όχι μόνο εναντίον του στρατιωτικού προγράμματος, θα πρέπει επίσης να αμφισβητηθεί η εξουσία του κράτους και των επισήμων του. Αυτός ο πόλεμος μπορεί να αποφευχθεί εάν οι άνθρωποι αντιμετωπίσουν δυναμικά τις κυβερνήσεις τους, πιέζουν τους εκλεγμένους εκπροσώπους τους σε τοπικό επίπεδο, πόλεις, χωριά και δήμους, να διαδώσουν το σύνθημα, να ενημερώσουν τους συμπολίτες τους ως προς τις επιπτώσεις ενός πυρηνικού πολέμου, να πάρουν την πρωτοβουλία για συζητήσεις και εντός των ενόπλων δυνάμεων.
Το αντικείμενο του παρόντος ηλεκτρονικού βιβλίου είναι να αντιστρέψει αποφασιστικά το παλιρροιακό ρεύμα του πολέμου, να αμφισβητήσει τους εγκληματίες πολέμου με υψηλό αξίωμα και τις ισχυρές επαγγελματικές ομάδες συμφερόντων που τους υποστηρίζουν.
Σπάστε την Αμερικάνικη Ιερά Εξέταση.
Υπονομεύσετε την στρατιωτική σταυροφορία των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-Ισραήλ.
Κλείστε τα εργοστάσια όπλων και τις στρατιωτικές βάσεις.
Τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων θα πρέπει να παρακούσουν τις εντολές και να αρνηθούν να συμμετάσχουν σε εγκληματικό πόλεμο.
Φέρτε πίσω στα σπίτια τους  τα στρατεύματα.

Σημειώσεις

1. See Yoichi Shimatsu, Secret Weapons Program Inside Fukushima Nuclear Plant? Global Research,  April 12, 2011
2. Helen Caldicott, Fukushima: Nuclear Apologists Play Shoot the Messenger on Radiation, The Age, April 26, 2011
3. See Michel Chossudovsky, America’s Planned Nuclear Attack on Libya, Global Research, March 25, 2011.
4. Federation of American Scientists, The Nuclear Information Project: the B61-11
5. Ibid, See also Greg Mello, The Birth Of a New Bomb; Shades of Dr. Strangelove! Will We Learn to Love the B61-11? The Washington Post,  June 1, 1997
6. Bulletin of the Atomic Scientists – September/ October 1997, p. 27. For further details see Michel Chossudovsky, America’s Planned Nuclear Attack on Libya, Global Research, March 25, 2001
7. See William Arkin, “Thinking the Unthinkable”, Los Angeles Times, March 9, 2002.
8. In late March or early April (prior to April 4), the B-2 Spirit Stealth bomber from the 509th Bomber Wing operating out of Whiteman Air Force Base, was used in the so-called “Joint Test Assembly” (JTA) of the B61 Mod 11 nuclear bomb.
The announcement of these tests was made public on April 4; the precise date of the tests was not revealed, but one can reasonably assume that it was in the days prior to the April 4 press release by the National Nuclear Security Administration (NNSA. Press Release, NNSA Conducts Successful B61-11 JTA Flight Test, April 4, 2011. For further details see Michel Chossudovsky, Dangerous Crossroads: Is America Considering the Use of Nuclear Weapons against Libya? Global Research, April 7, 2011
Μόντρεαλ, Μάιος 2011
Global Research          15.06.2011

var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;
s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);
})();

Σχετικά θέματα
Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Θρίλερ στα βάθη της Τουρκίας με 58χρονο Έλληνα μοναχό από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών! Αγνοείται από τον Ιούλιο

Ο 58χρονος μοναχός έφυγε από το Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, με προορισμό την Τουρκία, αποφασισμένος να φτάσει στον Πόντο και την Καππαδοκία, τόπους που συνδέονταν βαθιά με τις ρίζες του και το όραμά του να ζήσει ως ασκητής. Τα ίχνη του όμως χάθηκαν μέσα στην απέραντη τουρκική επικράτεια, βυθίζοντας την οικογένειά του στην αγωνία.

Δημοσιεύτηκε

5 ώρες πριν

στις

17 Οκτωβρίου 2026

από τον

Σε θρίλερ έχει εξελιχθεί η εξαφάνιση ενός 58χρονου Έλληνα ορθόδοξου μοναχού στην Τουρκία, ο οποίος αναχώρησε από τα Γιαννιτσά με προορισμό τον Πόντο και την Καππαδοκία, επιθυμώντας να επισκεφθεί τις πατρογονικές εστίες της οικογένειάς του και να ζήσει ως ασκητής. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, τα ίχνη του παραμένουν άγνωστα, με τους συγγενείς του να αναζητούν απεγνωσμένα ένα σημάδι ζωής.

Πρόκειται για τον μοναχό Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαο Τσιγκόζη, ο οποίος έφυγε στις 23 Ιουλίου από τον Νέο Μυλότοπο Γιαννιτσών, χωρίς έκτοτε να έχει επικοινωνήσει με την οικογένειά του.

Η υπόθεση παρουσιάστηκε στην εκπομπή «Φως στο Τούνελ» της Αγγελικής Νικολούλη, όπου οι αδελφές του περιέγραψαν τις συνθήκες της εξαφάνισής του και τις προσπάθειες που έχουν κάνει για να τον εντοπίσουν.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η απάντηση του ελληνικού Προξενείου στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με την οποία ένα άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο εμφανίστηκε στα γραφεία του στις 25 Ιουλίου, αναζητώντας πληροφορίες για το πώς θα μπορούσε να ταξιδέψει προς τον Πόντο.

Το όνειρο να επιστρέψει στις πατρογονικές εστίες και να ζήσει ως ασκητής

Η απόφαση του 58χρονου να ταξιδέψει στην Τουρκία δεν ήταν, σύμφωνα με τους συγγενείς του, μια παρορμητική ενέργεια. Αντίθετα, αποτελούσε μια βαθιά προσωπική επιθυμία που είχε εκφράσει επανειλημμένα.

Ο μοναχός Ιωσήφ ήθελε να επισκεφθεί τον Πόντο και την Καππαδοκία, περιοχές με τις οποίες συνδεόταν η οικογενειακή του καταγωγή, αλλά και το όραμά του να ακολουθήσει μια πιο απομονωμένη ασκητική ζωή.

«Είχε διακαή πόθο να πάει στον Πόντο. Έλεγε ότι θέλει να γίνει ασκητής», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία, στην εκπομπή.
Η ίδια μίλησε και για την πορεία του αδελφού της στον μοναχισμό, εξηγώντας ότι είχε αφιερώσει μεγάλο μέρος της ζωής του στη μοναστική κοινότητα.

Καλόγερος χάθηκε από τα Γιαννιτσά στα βάθη της Τουρκίας

«Ο αδελφός μου ανήκει στο σχήμα του μοναχισμού. Το 2003 ήταν στο Άγιον Όρος και μετέβη μετά στην Αγία Τριάδα Λαγκαδά. Ακολούθησε τον ηγούμενό του στην Ελασσόνα και έκανε και κουρά. Από Νικόλαος μετονομάστηκε σε Ιωσήφ αλλά το μοναστήρι ορφάνεψε από ηγούμενο και το διάστημα της μετάβασης του σε άλλο μοναστήρι, έμενε μαζί μου στο πατρικό μας», περιέγραψε.
Έτσι, ο 58χρονος βρισκόταν το τελευταίο διάστημα στο οικογενειακό σπίτι στον Νέο Μυλότοπο, περιμένοντας να μεταβεί σε άλλο μοναστήρι. Ωστόσο, όπως αποδείχθηκε, είχε ήδη αρχίσει να σχεδιάζει το ταξίδι του στην Τουρκία.

Η αναχώρηση στις 23 Ιουλίου και το εισιτήριο για την Τουρκία

Η εξαφάνιση του μοναχού έγινε αντιληπτή την Πέμπτη 23 Ιουλίου, όταν οι συγγενείς του διαπίστωσαν ότι είχε φύγει από το χωριό χωρίς να γνωρίζουν τον προορισμό του.

Η αδελφή του, Ευτυχία, που κατοικεί στη Θεσσαλονίκη, κινητοποιήθηκε άμεσα και ξεκίνησε να τον αναζητά. «Το πρωί της 23ης Ιουλίου, ημέρα Πέμπτη, έφυγε ο αδερφός μου. Πήγα στο χωριό μας το Μυλότοπο στα Γιαννιτσά. Ξεκινήσαμε να τον ψάχνουμε αλλά δεν τον βρίσκαμε πουθενά. Πήγα στην αστυνομία, το δήλωσα αλλά έκανα και τον συνειρμό στο μυαλό μου ότι ανέφερε συνέχεια την Κωνσταντινούπολη και πήγαμε να ψάξουμε στα τρένα. Εκεί ήταν ένα ταξιδιωτικό γραφείο και βρήκαμε ότι ένα εισιτήριο κόπηκε στο όνομά του. Επιβεβαιώσαμε αργότερα ότι ανέβηκε στο λεωφορείο για Τουρκία», ανέφερε.

Η ανακάλυψη του εισιτηρίου αποτέλεσε το πρώτο σημαντικό στοιχείο για τις κινήσεις του 58χρονου. Η οικογένεια κατάφερε να επιβεβαιώσει ότι ο μοναχός επιβιβάστηκε σε λεωφορείο με προορισμό την Τουρκία. Ωστόσο, δεν γνώριζε εάν είχε καταφέρει να φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και από εκεί να συνεχίσει προς τις περιοχές που επιθυμούσε να επισκεφθεί.

Η επίσκεψη στο ελληνικό Προξενείο και η αναζήτηση διαδρομής προς την Τραπεζούντα

Οι προσπάθειες των συγγενών οδήγησαν και σε επικοινωνία με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη.
Σύμφωνα με όσα περιέγραψε η Ευτυχία, ο αδελφός τους που ζει στον Καναδά επικοινώνησε με τις προξενικές Αρχές, αναζητώντας πληροφορίες για τον αγνοούμενο.

«Ο αδελφός μου από τον Καναδά πήρε τηλέφωνο στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Εγώ είχα ενημερώσει και την αστυνομία και μας είπαν ότι όντως ήρθε ένας κύριος που δεν φορούσε ράσα, με ταξί και έψαχνε πώς να πάει στην Τραπεζούντα», ανέφερε.

Κατά την οικογένεια, οι υπάλληλοι του Προξενείου είδαν το διαβατήριο του άνδρα και του έδωσαν οδηγίες για να μεταβεί στον σταθμό υπεραστικών λεωφορείων, ώστε να συνεχίσει το ταξίδι του. Η πληροφορία αυτή ενίσχυσε την εκτίμηση των συγγενών ότι ο μοναχός είχε φτάσει στην Κωνσταντινούπολη και προσπαθούσε να βρει τρόπο να μετακινηθεί προς τον Πόντο. Ωστόσο, κανείς δεν γνωρίζει αν τελικά επιβιβάστηκε σε άλλο λεωφορείο, ποια διαδρομή ακολούθησε ή αν έφτασε στην Τραπεζούντα.

Η επίσημη απάντηση του Προξενείου

Στην προσπάθεια να συγκεντρώσει περισσότερες πληροφορίες για την εξαφάνιση, η εκπομπή «Φως στο Τούνελ» επικοινώνησε με το ελληνικό Προξενείο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο έδωσε γραπτή απάντηση. Σύμφωνα με όσα ανέφερε το Προξενείο, το μεσημέρι του Σαββάτου 25 Ιουλίου εμφανίστηκε στα γραφεία του ένα άτομο που έμοιαζε με τον αγνοούμενο μοναχό.
Ο άνδρας αναζητούσε πληροφορίες σχετικά με τους τρόπους μετάβασης στην περιοχή του Πόντου.

Στην απάντησή του, το Προξενείο ανέφερε: «Ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τρόπους μετάβασής του στην περιοχή του Πόντου. Καθώς επρόκειτο για μη εργάσιμη ημέρα, κατόρθωσε να επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τον αρμόδιο υπάλληλο στον αριθμό έκτακτης ανάγκης της Αρχής, με χρήση κινητού τηλεφώνου που ανήκε, ωστόσο, σε τρίτο πρόσωπο. Αργά το βράδυ της ίδιας μέρας, αδελφός του αγνοούμενου επικοινώνησε για πρώτη φορά μαζί μας».

Η αναφορά στη χρήση κινητού τηλεφώνου τρίτου προσώπου αποτελεί ένα ακόμη στοιχείο που ενδεχομένως θα μπορούσε να βοηθήσει στην αναζήτηση του μοναχού. Παράλληλα, η χρονική ακολουθία των γεγονότων δείχνει ότι η εμφάνιση του άνδρα στο Προξενείο έγινε δύο ημέρες μετά την αναχώρηση του 58χρονου από τα Γιαννιτσά. Πάντως, στην απάντηση του Προξενείου γίνεται λόγος για άτομο που μοιάζει με τον αγνοούμενο και όχι για οριστική ταυτοποίηση του μοναχού Ιωσήφ.

Η ενημέρωση της Interpol και η αγωνία των συγγενών

Η οικογένεια συνεχίζει τις προσπάθειες εντοπισμού του μοναχού, έχοντας απευθυνθεί τόσο στις ελληνικές Αρχές όσο και στις αρμόδιες υπηρεσίες που μπορούν να συνδράμουν στη διασυνοριακή αναζήτηση. «Η Ίντερπολ και το ελληνικό προξενείο στην Τουρκία έχουν ενημερωθεί», ανέφερε η αδελφή του, Ευαγγελία.

Οι συγγενείς θεωρούν ότι οι έρευνες θα πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στην Κωνσταντινούπολη, στην Τραπεζούντα και στις υπόλοιπες περιοχές του Πόντου, καθώς εκεί σκόπευε να κατευθυνθεί ο 58χρονος. Παράλληλα, δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προσπάθησε να μεταβεί στην Καππαδοκία, την οποία επίσης επιθυμούσε να επισκεφθεί. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το πού μπορεί να βρίσκεται ή αν έχει εγκατασταθεί σε κάποια μοναστική κοινότητα. Η μεγαλύτερη αγωνία των συγγενών του είναι να μάθουν αν είναι καλά στην υγεία του και αν βρίσκεται σε ασφαλές περιβάλλον.
«Θέλουμε να μάθουμε… Ζει; Είναι καλά;», λένε χαρακτηριστικά.

Τα χαρακτηριστικά του αγνοούμενου μοναχού

Ο μοναχός Ιωσήφ, κατά κόσμον Νικόλαος Τσιγκόζης, είναι 58 ετών και έχει ύψος περίπου 1,64 μέτρα. Έχει μακριά γκρίζα μαλλιά, τα οποία συνήθως πιάνει σε κοτσίδα, γκρίζο μουστάκι, κοντοκουρεμένο μούσι και πράσινα μάτια. Είναι κανονικού σωματικού βάρους. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, κατά την επίσκεψη του άνδρα που του έμοιαζε στο ελληνικό Προξενείο δεν φορούσε μοναχικά ράσα, στοιχείο που ενδέχεται να δυσχεραίνει την αναγνώρισή του από ανθρώπους που γνωρίζουν μόνο τη μοναχική του εμφάνιση.

Η οικογένεια απευθύνει έκκληση σε όποιον μπορεί να έχει πληροφορίες για τις κινήσεις του στην Τουρκία ή γνωρίζει εάν βρίσκεται σε κάποιο μοναστήρι ή ασκητήριο να επικοινωνήσει με τις αρμόδιες Αρχές. Σχεδόν τρεις μήνες μετά την αναχώρησή του, το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: Κατάφερε ο μοναχός Ιωσήφ να φτάσει στον Πόντο και να πραγματοποιήσει το όνειρό του ή συνέβη κάτι που διέκοψε το ταξίδι του; Για τους δικούς του ανθρώπους, το μόνο που έχει σημασία είναι να υπάρξει ένα σημάδι ζωής και να μάθουν ότι ο 58χρονος είναι ασφαλής.

protothema.gr
Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

2 εβδομάδες πριν

στις

4 Οκτωβρίου 2026

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

2 εβδομάδες πριν

στις

3 Οκτωβρίου 2026

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Αναλύσεις5 λεπτά πριν

Αζερμπαϊτζάν – Τουρκία: Κηρύχθηκε ο πόλεμος για την ισλαμική μαντίλα

Το Αζερμπαϊτζάν, μια χώρα με μουσουλμανικό πληθυσμό σε ποσοστό 98%, μόλις απαγόρευσε τη χρήση της χιτζάμπ στα σχολεία, επικαλούμενο την...
Αναλύσεις1 ώρα πριν

Μάικλ Ρούμπιν: Ο Τομ Μπάρακ θα Καταστρέψει την κληρονομιά του Τραμπ;

Ο Μπάρακ έχει αναδιαμορφώσει σχεδόν μόνος του την πολιτική των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή προς όφελος...
Απόψεις1 ώρα πριν

Γεωπολιτική και Προφητεία: Ο γέροντας Σίμων της Λατινικής Αμερικής, οι «τρεις ημέρες σκοταδιού» στην ανθρωπότητα

Η πραγματική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος για το αύριο· είναι η υπεύθυνη, η φροντίδα της οικογένειας για τον άνθρωπό...
Αναλύσεις2 ώρες πριν

Ο Πούτιν χτυπά την οικονομία, ο Τραμπ περιπλέκει το παιχνίδι: Η Ευρώπη μπροστά στη μεγάλη δοκιμασία της Ουκρανίας

Από στρατιωτικής άποψης, η προφανής λύση είναι η παροχή περισσότερων και καλύτερων συστημάτων αεράμυνας. Ωστόσο, αυτά βρίσκονται σε περιορισμένη διαθεσιμότητα...
Αναλύσεις2 ώρες πριν

Γιατί το Πεντάγωνο ανησύχησε τόσο πολύ για τα βομβαρδιστικά B-1 στην Αγγλία

Το περιστατικό συμβολίζει τη σταδιακή υποχώρηση της αμερικανικής επιρροής και την αυξανόμενη αβεβαιότητα στο διεθνές περιβάλλον, όπου αντίπαλοι όπως το...

Δημοφιλή