Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Ομιλία του ΥΕΘΑ κ. Ευ. Βενιζέλου στη συνεδρίαση της Βουλής των Ελλήνων της Τρίτης 24-05-2011

Δημοσιεύτηκε στις

(Ξένη δημοσίευση)- ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ- ΥΕΘΑ- Ομιλία του ΥΕΘΑ κ. Ευ. Βενιζέλου στη συνεδρίαση της Βουλής των Ελλήνων της Τρίτης 24-05-2011

    ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ
    ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ Αθήνα 25-05-2011

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ
   Βασική ομιλία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Ευάγγελου Βενιζέλου στη συνεδρίαση της Βουλής των Ελλήνων

    Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, η χώρα βρίσκεται υπό συνθήκες πραγματικού οικονομικού πολέμου. Πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε αυτό. Δεν αντιμετωπίζουμε μια συμβατική κρίση, μια οξεία οικονομική κρίση. Το δυσθεώρητο ύψος του δημοσίου χρέους μας έχει φέρει σε μια κατάσταση δραστικής μείωσης της δημοσιονομικής κυριαρχίας. Αυτό αγωνιζόμαστε να αντιμετωπίσουμε από τον Οκτώβριο του 2009 έως σήμερα.

    Όταν προσφεύγεις σε διεθνείς οργανισμούς για να λύσεις άμεσα ταμειακά προβλήματα, όταν προσφεύγεις στους εταίρους σου στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να σου δανείσουν, πρέπει να έχεις πολύ μεγάλη ετοιμότητα και εγρήγορση, προκειμένου η μείωση της δημοσιονομικής κυριαρχίας να μη μετατραπεί και σε μείωση του σκληρού πυρήνα της εθνικής κυριαρχίας, στα θέματα εξωτερικής πολιτικής και εθνικής άμυνας.

    Αυτή είναι η πρώτη μας μέριμνα, διότι αν ο οποιοσδήποτε διεθνώς λάβει λάθος μήνυμα, τότε και αυτός θα έχει κάνει μια πάρα πολύ επικίνδυνη παρεξήγηση, αλλά και εμείς θα έχουμε στερηθεί ενός πολύ σημαντικού συγκριτικού πλεονεκτήματος στο διεθνή πολιτικό και διπλωματικό συσχετισμό δυνάμεων, που λειτουργεί ως αποτρεπτικός θώρακας, γιατί οι ένοπλες δυνάμεις και η αμυντική ισχύς της χώρας είναι μια από τις πολλές παραμέτρους της εθνικής ισχύος.

    Στόχος μας δεν είναι να χρησιμοποιήσουμε τις Ένοπλες Δυνάμεις και τα υπάρχοντα εξοπλιστικά συστήματα ή τα μελλοντικά. Στόχος μας είναι όλα αυτά να θωρακίσουν τη χώρα, να λειτουργήσουν αποτρεπτικά, δηλαδή να διαμορφώσουν μια εθνική ισχύ, η οποία λειτουργεί και οικονομικά και διπλωματικά και πολιτικά και πολιτιστικά και προσφέρει στους Έλληνες αυτοπεποίθηση, αξιοπρέπεια και στη χώρα τη συνολική εθνική ανταγωνιστικότητα που χρειάζεται μέσα στην Ευρώπη και μέσα στον κόσμο.

    Δεν έχει γίνει, φοβούμαι, αντιληπτό αυτό από όλους μας, από όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, από όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες. Γι’ αυτό χρειάζεται συστράτευση, πανστρατιά. Και επιλέγω σκοπίμως στρατιωτικούς όρους, γιατί αν πιστεύουμε ότι μέσα από το συνήθη συμβατικό πολιτικό λόγο και αντίλογο και μέσα από τις συνήθεις και συμβατικές κομματικές σχέσεις θα λύσουμε το πρόβλημα αυτό, είμαστε γελασμένοι.

    Βρισκόμαστε υπό συνθήκες πολέμου και χρειάζεται εθνική επιστράτευση, εθνική συστράτευση και ενότητα. 

    Αυτό είναι κάτι πολύ σημαντικότερο από τη συναίνεση και είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από την απλή διακομματική συνεννόηση. Και μακάρι να αρκούσε η κομματική συνεννόηση και η πολιτική συναίνεση. Έχω πει κατ’ επανάληψη ότι υπάρχει κρίση αξιοπιστίας του πολιτικού συστήματος συνολικά. Άρα, χρειαζόμαστε κοινωνική συναίνεση, εθνική ενότητα, πολιτειακή συμφωνία. Χρειαζόμαστε μία δέσμη προγραμματικών συμφωνιών με τις παραγωγικές δυνάμεις, με τη δικαιοσύνη, με την τοπική αυτοδιοίκηση, με το τραπεζικό σύστημα, με όλους. Και ο καθένας πραγματικά έχει ένα μερίδιο της ευθύνης. Είναι η ώρα της συνευθύνης. Αυτό δεν σημαίνει κυβερνήσεις συνεργασίας ή αλλοίωση των θεσμικών ρόλων. Σημαίνει καθαρή και έντιμη συνεννόηση, διαρκής συνεννόηση για όλα τα θέματα μεταξύ Κυβέρνησης και Αντιπολίτευσης στο πλαίσιο του υπάρχοντος θεσμικού συστήματος και των υπαρχουσών θεσμικών αρμοδιοτήτων.

    Και μπορείς από την Αντιπολίτευση να συμβάλεις πολύ περισσότερο απ’ ό,τι μπορείς να συμβάλεις μέσω ενός υπουργικού χαρτοφυλακίου, σας διαβεβαιώ. Δεν χρειάζεται να έχει κανείς την ευθύνη της διοίκησης του κράτους προκειμένου να συμβάλει στη διαμόρφωση των μεγάλων πολιτικών που απαιτείται να υπάρχουν αυτή τη στιγμή για το κράτος, την οικονομία και την κοινωνία. Πολλές φορές η διαχείριση των υποθέσεων μας παρεμποδίζει από το να αντιληφθούμε και να διαχειριστούμε τις μεγάλες πολιτικές. Και ούτε είναι λύση οι εκλογές. Δεν υπάρχουν λέει η σχολική ρήση αδιέξοδα στις δημοκρατίες, αλλά πολλές φορές δημοκρατικά επιλέγεται το αδιέξοδο. Αυτό διδάσκει η ιστορία και αυτό πρέπει να αποφευχθεί.

    Πρέπει, λοιπόν, να μιλάμε με άλλους όρους και δεν μιλάμε δυστυχώς με τη γενναιοδωρία που απαιτείται. Πρέπει να γίνουμε περισσότερο γενναιόδωροι, να κοιτάξουμε στο μέλλον, να πάψει αυτή η τριβή με το παρελθόν. Πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη του μέλλοντος. Τώρα έχουν χρεωθεί οι ευθύνες του παρελθόντος, έχει αποφανθεί επ’ αυτού ο ελληνικός λαός και θα αποφανθεί η ιστορία και δεν ξέρουμε ποια θα είναι η κρίση της ιστορίας. Δεν μπορεί κανείς να την προδικάσει.

   Μία τέτοια προσπάθεια κάνουμε και στην προκειμένη περίπτωση, να επαναφέρουμε τη διαφάνεια και την αξιοπρέπεια και την αξιοπιστία στο χώρο των Ενόπλων Δυνάμεων. Έχω πει κατ’ επανάληψη: Πόσο μπορεί να αντέξει ο κυβερνήτης και το πλήρωμα του υποβρυχίου “Παπανικολής”, που έχουν παρακολουθήσει την κατασκευή του υποβρυχίου 6 χρόνια και το έχουν δοκιμάσει σε όλες τις θάλασσες με 10 μποφόρ και άθλιες καιρικές συνθήκες και το έφεραν από το Κίελο στην Αθήνα μέσα απ’ όλες τις δύσκολες θάλασσες του ημισφαιρίου μας, να ακούν συνεχώς ότι είναι ένα κακό υποβρύχιο που γέρνει, που δεν ανταποκρίνεται στις επιχειρησιακές απαιτήσεις; Κάποιοι τόλμησαν να μιλήσουν για πλωτό φέρετρο. Πόσο θα αντέξουν οι χειριστές των αεροσκαφών μας να ακούν συνεχώς για τα προβλήματα των αεροσκαφών, οι χειριστές των επιθετικών ελικοπτέρων, οι χειριστές των μεταφορικών αεροσκαφών που πηγαίνουν στο Αφγανιστάν ή στη Λιβύη, στη Βεγγάζη που πήγε την Κυριακή το C130; Και όταν είναι ύποπτοι όλοι, είναι ύποπτα και τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Γιατί χωρίς τη δική τους σύμπραξη και τη δική τους συμμετοχή δεν γίνεται τίποτα.

    Γι’ αυτό λοιπόν, πρέπει να θέσουμε ένα τέρμα, να τραβήξουμε μία γραμμή. Και χαίρομαι γιατί ο Πρόεδρος του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού επανέλαβε κάτι το οποίο έχουμε συζητήσει πολλές φορές. Παραβιάζει -θέλω να πιστεύω σκοπίμως, για να διευκολύνει μία συνεννόηση- ανοικτές θύρες.

    Προφανώς, τα πάντα τίθενται υπό τον έλεγχο διακομματικής επιτροπής. Η Ειδική Διαρκής Επιτροπή Αμυντικών Συμβάσεων και Εξοπλισμών είναι μία διακομματική επιτροπή, που ελέγχει και θα ελέγχει τα πάντα από αρχής μέχρι τέλους της διαδικασίας, που έχει και θα έχει διαρκή ανεμπόδιστη πρόσβαση σε όλους τους φακέλους, σε όλους τους χειριστές, σε όλα τα επιτελεία, στη Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών. Αλλά πρέπει να μπορεί να αναλάβει την ευθύνη της και να τη διαχειριστεί. Και ας μη γελιόμαστε, αυτό δεν έγινε ποτέ στο παρελθόν. Υπήρχαν γενικές ενημερώσεις επί των προγραμμάτων αλλά δεν υπήρχε ποτέ παρακολούθηση συγκεκριμένων συμβάσεων. Και ποιων συμβάσεων; Δεν είναι η εποχή των συμβάσεων. Τώρα είναι η εποχή της επίλυσης των προβλημάτων του παρελθόντος.

    Μήπως κάναμε κάποια σύμβαση για τα υποβρύχια τώρα ή για τα ναυπηγεία; Μήπως κάναμε κάποια σύμβαση εκ του μηδενός; Προσπαθήσαμε να σώσουμε την εθνική ναυπηγική υποδομή, τα χρήματα που είχαν καταβληθεί χωρίς αντίκρισμα, να σώσουμε τις παραγγελίες του Πολεμικού Ναυτικού, να σώσουμε το δημόσιο χρήμα μέσα από καθυστερήσεις και αντιφάσεις ετών. Δεν λέω με κακό σκοπό. Λέω πάντως ότι αυτό ήταν το αποτέλεσμα.

    Θα κάναμε τις ίδιες επιλογές, εάν δεν υπήρχαν αυτές οι δεσμεύσεις; Είχαμε λόγο να τις κάνουμε; Όχι. Είναι το σημαντικότερο πρόγραμμα του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης τα υποβρύχια; Όχι. Ούτε οικονομικά ούτε επιχειρησιακά. Τα προγράμματα των μαχητικών αεροσκαφών είναι σημαντικότερα. Τα προγράμματα των ελικοπτέρων είναι σημαντικότερα. Τα προγράμματα των αρμάτων εξίσου σημαντικά. Τα προγράμματα επικοινωνιών και πληροφορίας είναι επιχειρησιακά κρισιμότερα.

        Τι ιδιαίτερο έχουν αυτά τα προγράμματα των υποβρυχίων; Ότι συνδέονται με την ελληνική βιομηχανία. Ότι ένα μεγάλο μέρος τους, το μεγαλύτερο κατασκευάζεται στην Ελλάδα και άρα έχουμε την εγγύτητα και την εντοπιότητα και μία σύνδεση των αμυντικών προμηθειών με την εθνική βιομηχανική πολιτική που ανήκει στην αρμοδιότητα φυσικά άλλων υπουργείων, των Υπουργείων Οικονομικών, Περιφερειακής Ανάπτυξης και Θαλασσίων Υποθέσεων.

    Και βεβαίως, προσπαθούμε να λύσουμε αυτό το σύνθετο πρόβλημα. Διότι δεν μπορεί εάν δεν βοηθά καθόλου ο εφοπλιστικός κόσμος και δεν έχουμε παραγγελίες από εμπορικά πλοία όχι για κατασκευές αλλά για επισκευές, να διατηρήσουμε δύο μεγάλα ναυπηγεία στη Μεσόγειο με 2,5 χιλιάδες εργαζομένους και αν βάλουμε και το Νεώριο, τρία και αν βάλουμε και όλη τη ζώνη του Περάματος, πολύ περισσότερα. Βεβαίως, θα πρέπει να τα λάβουμε και αυτά υπ’ όψιν.

      Και έχω πει κατ’ επανάληψη ότι δεν πρέπει να νομίζουν οι Έλληνες ότι ζουν στη χώρα που έχει το μεγαλύτερο βαθμό οικονομικής εγκληματικότητας. Δυστυχώς, αποδεικνύεται ότι σειρά συμβάσεων και προγραμμάτων με ευρωπαϊκές μεγάλες εταιρίες και δυστυχώς κυρίως γερμανικές, συνοδεύτηκαν και συνοδεύονται από τεράστια προβλήματα νομιμότητας και διαφάνειας. Γι’ αυτό έχουμε ζητήσει τη βοήθεια και της Γερμανικής Κυβέρνησης στο ζήτημα αυτό. Δεν είναι, όμως, η ώρα να αναλύσουμε αυτές τις λεπτομέρειες. Θα τα πούμε στην αρμόδια επιτροπή, η οποία γνωρίζει τα πάντα, παρακολουθεί τα πάντα.

       Είπε ο κ. Καρατζαφέρης: Μπορώ να διαβεβαιώσω ως Υπουργός Εθνικής Άμυνας ότι κοιμάμαι ήσυχος γιατί είναι ασφαλής ο βυθός του Αιγαίου και της ανατολικής Μεσογείου; Κοιμάται ήσυχος ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας και οι Αρχηγοί των Επιτελείων; Όχι. Ποτέ ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας δεν κοιμάται και δεν πρέπει να κοιμάται ήσυχος, γιατί στο όνομα του Προέδρου της Δημοκρατίας και της Βουλής και εκ μέρους της Κυβέρνησης ασκεί τη διοίκηση των ενόπλων δυνάμεων και δεν πρέπει να υπάρχει καμία επανάπαυση και δεν υπάρχει καμία επανάπαυση. Υπάρχει απόλυτη ψυχραιμία. Διότι εάν δεν έχεις ψυχραιμία, τότε χάνεις την αίσθηση της πραγματικής απειλής.

    Ποια είναι η μεγάλη στρατηγική αντίφαση στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο; Ότι η απειλή της χώρας προέρχεται από μία σύμμαχη χώρα με την οποία συνυπάρχουμε 60 χρόνια στο ΝΑΤΟ.

    Κύριε Πρόεδρε του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού, οι κινήσεις των τουρκικών όπως και των ελληνικών υποβρυχίων στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο καταγράφονται από το ΝΑΤΟ και έχουμε πρόσβαση στην κοινή βάση δεδομένων και πληροφόρησης του ΝΑΤΟ. Ο στόλος των παλαιών μας υποβρυχίων τύπου 209 είναι επαρκής για τα δεδομένα του περιφερειακού συσχετισμού δυνάμεων. Αυτό που ανατρέπει τα δεδομένα είναι ο «Παπανικολής». Και γι’ αυτό το Ναυτικό ζητάει να παραμείνει ο «Παπανικολής» μόνιμα στο στόλο και να μην πωληθεί σε άλλη χώρα, διότι ξέρει πόσο σημαντικό επιχειρησιακό πλεονέκτημα είναι ο «Παπανικολής».

    Θα μπορούσαμε να έχουμε αυτήν τη στιγμή τέσσερα υποβρύχια αυτού του τύπου, εάν είχαν γίνει άλλοι χειρισμοί στο παρελθόν. Και δεν αναφέρομαι σε χειρισμούς σε σχέση με παράνομες πληρωμές, αναφέρομαι στο αντικείμενο των συμβάσεων και στην επιχειρησιακή επιλογή του Πολεμικού Ναυτικού. Όμως τώρα έχουμε στην κυριότητά μας και τα άλλα τρία υποβρύχια του ίδιου τύπου. Ανήκουν στην κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου ό,τι και να συμβεί. Αυτή είναι μία από τις πολλές καινοτομίες του ν. 3885/2010.

    Και ο «Ωκεανός» που είναι εκσυγχρονισμένο υποβρύχιο παλαιού τύπου, που κόστισε ως τώρα 385 εκατομμύρια, δηλαδή σχεδόν το μισό προϋπολογισμό του προγράμματος «Ποσειδών», βρίσκεται στη φάση των δοκιμών εν όρμω και, εάν δεν υπάρξουν προβλήματα στις σχέσεις της νέας ιδιοκτησίας του Σκαραμαγκά με τη γερμανική εταιρεία HDW, την ThyssenKrupp, θα αρχίσουν οι εν πλω δοκιμές. Αλλά βλέπετε ότι υπάρχουν προβλήματα. Γιατί υπάρχουν προβλήματα; Διότι το νομικό πλαίσιο που έχουμε διαμορφώσει είναι ασφυκτικό για όλους τους αντισυμβαλλόμενους του Ελληνικού Δημοσίου. Κανείς δεν νιώθει άνετα μέσα στο πλαίσιο αυτό. Και θα δούμε ποιες θα είναι οι επιδόσεις του «Ωκεανού». Ξέρετε τι έχουμε τώρα; Έχουμε ένα εκπαιδευμένο πλήρωμα. Έχουμε εκπαιδευμένους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς, οι οποίοι μπορούν οι ίδιοι να ελέγξουν ποιοτικά τα επόμενα υποβρύχια, και τα καινούργια τύπου 214 που ανήκουν στην κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου πλέον και τον «Ωκεανό» ως εκσυγχρονισμένο υποβρύχιο. Έχουμε αποκτήσει μία τεράστια τεχνογνωσία.

    Τι γίνεται με το νομοσχέδιο τώρα; Γιατί ειλικρινά μερικές φορές βρίσκομαι σε αδιέξοδο, όταν διαπιστώνω ότι δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε γύρω από προφανή και πρόδηλα πράγματα. Έχουμε υποχρέωση μέχρι τον Αύγουστο, δηλαδή μέχρι αυτόν τον Αύγουστο, μέσα σε εξήντα μέρες από σήμερα, ούτως ή άλλως να μεταφέρουμε την Οδηγία 2009/81/ΕΚ στην ελληνική έννομη τάξη. Και το κάνουμε αυτό λίγες εβδομάδες νωρίτερα για να στείλουμε ένα μήνυμα προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τους εταίρους μας ότι ορισμένες μόνιμες τριβές είμαστε διατεθειμένοι να τις εξαφανίσουμε.

    Ποιες είναι οι μόνιμες τριβές; Οι μόνιμες τριβές είναι τα αντισταθμιστικά ωφελήματα και η απλοϊκή εκ μέρους μας εφαρμογή μεθόδων ενίσχυσης της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας μέσω υποχρεωτικών ποσοστών εθνικής βιομηχανικής συμμετοχής και ελληνικής προστιθέμενης αξίας, απλοϊκής. Δεν έχουμε κανένα λόγο να συνεχίσουμε το νοσηρό καθεστώς των αντισταθμιστικών ωφελημάτων, τα οποία επιβαρύνουν το κόστος της αρχικής κύριας σύμβασης, τα οποία λειτούργησαν ως τώρα ως μηχανισμός ανεξέλεγκτων αναθέσεων και τα οποία αποπροσανατόλισαν σε μεγάλο βαθμό την Ελληνική Αμυντική Βιομηχανία. Και βεβαίως έχουμε άλλους τρόπους να ενισχύσουμε μέσω της εθνικής βιομηχανικής αμυντικής στρατηγικής τον πραγματικό παραγωγικό προσανατολισμό των αμυντικών μας βιομηχανιών και βιοτεχνιών.

    Όμως πρέπει να ξέρετε ότι ο μεγάλος όγκος των αμυντικών προμηθειών έχει ούτως ή άλλως μικρύνει. Η σημαντικότερη εγγύηση διαφάνειας και εκλογίκευσης είναι η δραστική μείωση του προϋπολογισμού. Αυτή είναι μία άσκηση διαφάνειας και εκλογίκευσης. Διότι τα Επιτελεία σκέφθηκαν πολύ αυστηρά. Επέλεξαν πάρα πολύ αυστηρά τα προγράμματα που τώρα εντάσσονται στο νέο δεκαπενταετές μακροπρόθεσμο πρόγραμμα. Και η μείωση -σας είπα- σε σχέση με το τρέχον Ε.Μ.Π.Α.Ε. της περιόδου 2006 – 2015 είναι μεγαλύτερη του 70%, συγκρίνοντας ένα πρόγραμμα με ένα πρόγραμμα. Έχει σημασία αυτό, γιατί αυτό μας επιτρέπει να κάνουμε μία ex post αξιολόγηση όλων των οπλικών συστημάτων που έχουμε αποκτήσει την τελευταία εικοσαετία, να τα αξιοποιήσουμε, να επενδύσουμε στην εκπαίδευση, να επενδύσουμε στο μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημά μας που είναι το ανθρώπινο δυναμικό.

    Τι δεν υπάγεται στην Οδηγία; Στην Οδηγία δεν υπάγεται στην πραγματικότητα ο μεγάλος όγκος των συμβάσεων διακρατικού χαρακτήρα. Μα, όλες οι μεγάλες παραγγελίες, όλα τα μεγάλα προγράμματα είναι στην πραγματικότητα διακρατικού χαρακτήρα. Είναι προγράμματα που ακολουθούν τη διαδικασία διεθνών συμβάσεων ή διεθνών οργανισμών. Τίποτα απ’ αυτά στο παρελθόν δεν διήλθε από τον έλεγχο της Βουλής και δεν κυρώθηκε δια νόμου. Η πρώτη αμυντικού χαρακτήρα σύμβαση που συνάπτεται σε εκτέλεση νόμου, που δεν κυρώνεται απλώς, είναι η σύμβαση για τα δύο νέα υποβρύχια 214, ο ν. 3885/2010.

    Τώρα, όλες οι διακρατικού χαρακτήρα συμβάσεις θα κυρώνονται δια νόμου, δεν υπάγονται όμως στην Οδηγία, υπάγονται στις εγγυήσεις διαφάνειας των άρθρων 1 έως 13 του νομοσχεδίου που δεν αναφέρονται στην Οδηγία, αλλά στον τρόπο με τον οποίο εμείς διαμορφώνουμε τη δομή δυνάμεων σε προσωπικό και μέσα, συγκροτούμε το μακροπρόθεσμο πρόγραμμα προμηθειών, ενεργοποιούμε υποπρογράμματα και όλα αυτά υπό τον διαρκή έλεγχο της αρμόδιας Κοινοβουλευτικής Επιτροπής και του Ελεγκτικού Συνεδρίου και με τις ρήτρες ακεραιότητας που επιβάλλει ο ΟΗΕ, ο ΟΟΣΑ ή η Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα μου πείτε, αυτό αποκλείει να γίνει οτιδήποτε στο μέλλον; Όχι. Γι’ αυτό πρέπει η Επιτροπή της Βουλής να έχει τα μάτια της ανοικτά, γι’ αυτό πρέπει το Ελεγκτικό Συνέδριο να έχει τα μάτια του ανοικτά, γι’ αυτό είναι καλοδεχούμενη η κριτική του Τύπου και ο Κοινοβουλευτικός Έλεγχος ο οποίος ασκείται γενικά απ’ όλα τα μέλη της Βουλής και έτσι πρέπει να γίνεται.

    Λέει ο κ. Καρατζαφέρης: «Πού βρίσκονται οι πρώην Υπουργοί Εθνικής Άμυνας;». Κοιτάξτε, ο καθένας είναι μία χωριστή περίπτωση και ο καθένας, όταν ασκεί εξουσία, πρέπει να προσέχει. Ας πρόσεχαν. Εγώ προσέχω πολύ. Αν το ερώτημά σας είναι πού θα βρεθεί ο σημερινός Υπουργός Εθνικής Άμυνας, αυτό ελπίζω να είναι ένα ερώτημα που θα έχει μία καλή απάντηση, εάν σας ενδιαφέρει αυτό. Αλλά εμένα δεν με ενδιαφέρει προσωπικά, γιατί δεν με ενδιαφέρει το πολιτικό μου μέλλον, με ενδιαφέρει πάρα πολύ να υπερασπιστώ το πολιτικό παρόν της χώρας και να διασώσουμε ό,τι μπορούμε από το πολιτικό μας παρελθόν.

    Αν έχετε την καλοσύνη, προσέξτε με και συγχωρέστε με για την παράταση του χρόνου της ομιλίας μου, γιατί προστέθηκαν πολλά θέματα πέραν του νομοσχεδίου λόγω της παρέμβασης του κυρίου Προέδρου του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού. Η Οδηγία δεν αφήνει πολλά περιθώρια επεξεργασίας κατά τη μεταφορά της στην εθνική έννομη τάξη. Είναι μια προσπάθεια να επιβληθεί η βούληση των ισχυρών ευρωπαϊκών χωρών που παράγουν οπλικά συστήματα επί των μεσαίων και μικρών χωρών; Ναι. Αναμφίβολα. Όμως, όλη η δραστηριότητα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας, όλη η δραστηριότητα του ΝΑΤΟ και της ΝΑΜSΑ, όλες οι διακρατικές συμβάσεις, όπως αυτές με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με τη Ρωσική Ομοσπονδία, με τη Γερμανία, με τη Γαλλία, με την Ιταλία, σας επαναλαμβάνω ότι βρίσκονται εκτός του πεδίου της Οδηγίας.

    Και ποιο είναι το θέμα; Το επαναλαμβάνω. Το θέμα είναι η ερμηνεία του άρθρο 346 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι προμήθειες στρατιωτικού υλικού ανήκουν στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μπορεί να συγκροτηθεί κοινή αγορά ή ανήκουν στην αρμοδιότητα κάθε κράτους-μέλους; Η απάντηση των κρατών-μελών είναι ότι ανήκουν στη δική τους αρμοδιότητα.

    Το μεγάλο θέμα ερμηνείας μεταξύ Οδηγίας και πρωτογενούς δικαίου, που είναι το άρθρο 346, είναι αν η επίκληση του 346 μας οδηγεί εκτός Οδηγίας ή αν η επίκληση του 346 μας οδηγεί στις εξαιρέσεις που προβλέπει η Οδηγία. Αυτό θα λυθεί στην πράξη μέσα από μία συνεχή διαπραγμάτευση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εν τέλει με το δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

    Όμως, προσέξτε! Μη διυλίζουμε τον κώνωπα και καταπίνουμε την κάμηλο, γιατί έχουμε τόσα άλλα να κάνουμε. Μπορούμε να επεξεργαστούμε την έννοια της ασφάλειας εφοδιασμού. Μπορούμε να οργανώσουμε τις συμφωνίες-πλαίσιο. Μπορούμε να οργανώσουμε τα προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης. Μπορούμε να επεξεργαστούμε όλοι μαζί, μέσω της Επιτροπής, την εθνική αμυντική βιομηχανική στρατηγική.

    Όμως, έχει μειωθεί δραστικά ο προϋπολογισμός του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Έχω θέσει μαζί με τον κ. Μπεγλίτη ένα όριο, να μην περνούν οι ετήσιες πληρωμές τα 850 εκατομμύρια ευρώ για τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια. Αυτό είναι το 0,3% του ΑΕΠ. Αν υπάρχουν ποντικοί, έχουν κάθε λόγο να φύγουν αυτή τη στιγμή από το σκάφος. Έχει μειωθεί πάρα πολύ το τυρί!

    Η δαπάνη για τις αμυντικές προμήθειες δεν είναι η σημαντικότερη δημόσια δαπάνη. Υπάρχουν τα δημόσια έργα, η ενέργεια, οι άλλες προμήθειες του δημοσίου. Συνολικά ο προϋπολογισμός του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας μειώθηκε κατά 30% από το 2009 μέχρι σήμερα.

    Από την άλλη μεριά πρέπει να ισορροπήσουμε και στη Βουλή και στην κοινή γνώμη. Δεν μπορεί ταυτοχρόνως να θέλουμε μέρισμα ειρήνης και μείωση των αμυντικών δαπανών για να συμβάλλουμε στην αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης -και η συμβολή του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας ήταν τεράστια αυτά τα δύο χρόνια. Ήταν ισοδύναμη, λογιστικά, δημοσιονομικά, με την περικοπή των μισθών και των συντάξεων, που ήταν το πιο δραματικό μέτρο που έχουμε πάρει- και από την άλλη μεριά, όταν νιώθει κάποιος ότι θίγεται η ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, αμέσως υψώνει φωνή και λέει «μα, η απέναντι πλευρά έχει πιο σύγχρονα, πιο τέλεια, πιο ακριβά οπλικά συστήματα; Τι γίνεται; Ποια είναι η ισορροπία δυνάμεων σε μέσα»; Πρέπει λοιπόν να έχουμε ένα ενιαίο κριτήριο το οποίο να λαμβάνει υπόψη και τις δύο παραμέτρους, πρωτίστως την αμυντική και άρα πολιτική και διπλωματική, αλλά και τη δημοσιονομική και αναπτυξιακή παράμετρο.

        Αυτό είναι το πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούμαστε. Το έχω παρουσιάσει διεξοδικά στην Επιτροπή. Θα έχουμε την ευκαιρία και αύριο, στα άρθρα, να πούμε λεπτομέρειες.

    Αν είχα περιθώριο να αποδεχθώ ιδέες και προτάσεις της Αντιπολίτευσης επί του κορμού της Οδηγίας, να μην αμφιβάλλετε ότι θα το είχα κάνει. Δεν θα ήθελα με τίποτα όμως να ανοίξουμε ένα στείρο διάλογο με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τώρα για θέματα που είναι -σας διαβεβαιώ- άνευ σημασίας.

    Στις πρόσθετες διατάξεις, αυτές που είναι εκτός Οδηγίας ή εκεί όπου έχουμε προφανή διακριτική ευχέρεια από την Οδηγία, όλες οι ιδέες σας ενσωματώνονται και θα το δείτε και αύριο στα άρθρα. Πρέπει όμως να αντιληφθείτε και ποια είναι τα μηνύματα που θέλουμε να στείλουμε διεθνώς και αζημίως, στην περίπτωση αυτή, για την άμυνα και την οικονομία της χώρας.

    Σας παρακαλώ λοιπόν να τα σκεφθείτε όλα αυτά οι εκπρόσωποι των κομμάτων της Αντιπολίτευσης. Θεωρώ ότι η τοποθέτηση που έκανε προηγουμένως ο κ. Δρίτσας ήταν μια δίκαιη τοποθέτηση, παρά τη διαφορά της οπτικής γωνίας που έχουμε, διότι εμείς είμαστε μια κυβέρνηση χώρας-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και χώρας-μέλους του ΝΑΤΟ, που πρέπει να διαμορφώνει διεθνώς έτσι τη στάση της ώστε τελικά να διασφαλίζει τα νώτα της στην περιοχή της και την εθνική της κυριαρχία και τον εθνικό της χώρο, σε μια εποχή μεταβαλλόμενης γεωγραφίας και γεωμετρίας, σε μια εποχή πολύ μεγάλης ρευστότητας και αβεβαιότητας, που είναι πολύ κοντά μας. Δυστυχώς, έχουμε πολύ έντονη τη βαλκανική διάσταση στην Ελλάδα και δεν αντιλαμβανόμαστε τη μεσογειακή διάσταση της γεωγραφικής μας θέσης, τη μεσογειακή ταυτότητά μας, την περιφερειακή.

    Άρα λοιπόν σας παρακαλώ όλες και όλους να αρθούμε στην, αν θέλετε, απαιτούμενη συναίνεση και να στείλουμε ένα καθαρό μήνυμα στον ελληνικό λαό πως στην εθνική άμυνα μπορούμε να είμαστε ενωμένοι και μπορούμε να θεσπίσουμε, με καλοπιστία και ευψυχία, διατάξεις που λειτουργούν εγγυητικά προς όφελος του ελληνικού λαού και προς όφελος της εθνικής κυριαρχίας.
    Σας ευχαριστώ.

    Απάντηση Υπουργού Εθνικής Άμυνας κ. Ευάγγελου Βενιζέλου στην ομιλία του Πρόεδρου του ΛΑΟΣ κ. Γ. Καρατζαφέρη κατά τη συνεδρίαση της Βουλής των Ελλήνων

    Ευχαριστώ τον κύριο Πρόεδρο του Λαϊκού Ορθόδοξου Συναγερμού για τα καλά λόγια και την εμπιστοσύνη του. Απαντώ μόνο στα ζητήματα που έθεσε τα οποία είναι επιχειρησιακού ενδιαφέροντος για να μην «φάω» κι άλλο χρόνο.

    Το υποβρύχιο «Παπανικολής», κύριε Πρόεδρε, διαθέτει τορπίλες από τις υπάρχουσες και διαθέσιμες διότι το κόστος προμηθείας των νέων τορπιλών είναι πάρα πολύ υψηλό και επειδή έχουμε διαθέσιμες τορπίλες μέχρι το 2025. Η εισήγηση του Πολεμικού Ναυτικού -την οποία αποδεχτήκαμε- είναι να αξιοποιήσουμε το απόθεμα και στο μεταξύ να κάνουμε την καλύτερη δυνατή διαπραγμάτευση για τη νέα γενιά τορπιλών. Μάλιστα το «Παπανικολής» έχει κάνει δοκιμή εκτόξευσης τορπιλών και ετοιμάζει νέα δοκιμή τορπιλών αμέσως μετά τη συντήρηση που υφίσταται.

    «Ωκεανός»: Η καταγγελία της σύμβασης εκ μέρους της HDV, της σύμβασης μεταξύ ΕΝΑΕ-HDV, δεν μας δηλώθηκε από τα ναυπηγεία ότι επηρεάζει το χρονοδιάγραμμα των δοκιμών του «Ωκεανού». Θέλουμε να πιστεύουμε ότι οι δοκιμές θα γίνουν γιατί και το πλήρωμα του ναυπηγείου μπορεί να συγκροτηθεί κι εμείς έχουμε έτοιμο πλήρωμα για να αναλάβει το ρόλο του παρατηρητή. Είναι το πλήρωμα του «Παπανικολής». Τα 50 εκατομμύρια της δόσης δεν κατεβλήθησαν διότι τα ίδια τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά ούτως ή άλλως μας ζήτησαν να μην τα καταβάλουμε λόγω της διαφωνίας που ανέκυψε με τη HDV κι έχουμε ζητήσει να αποσαφηνιστεί αυτή η κατάσταση ακριβώς γιατί εμάς μας ενδιαφέρει να ολοκληρωθούν οι συμβάσεις όπως έχουν συναφθεί. Θα ενημερώσω την Επιτροπή διεξοδικά, όπως ήδη το έκανα. Δεν θέλω να απασχολώ με λεπτομέρειες την Ολομέλεια.

    Έβρος: Πράγματι την ευθύνη του χειρισμού την είχε η Ελληνική Αστυνομία σε συνεργασία με τη FRONTEX. H FRONTEX είναι σώμα αστυνομικού χαρακτήρα. Πρέπει λοιπόν να κάνουμε μία θεμελιώδη διάκριση μεταξύ της στρατιωτικής φύλαξης των συνόρων που ανήκει στην αρμοδιότητα των Ενόπλων Δυνάμεων και του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και της αστυνομικής φύλαξης που ανήκει στην αρμοδιότητα της Αστυνομίας και του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη. Εμείς προσφέρουμε όλη την υποστήριξη, όλη την υποδομή, αλλά είναι άλλο το στρατιωτικό καθήκον και άλλο το αστυνομικό. Όπως και το Ναυτικό σε σχέση με το Λιμενικό, ο Στρατός σε σχέση με την Αστυνομία προσφέρει και θα προσφέρει τη μεγίστη συνδρομή και η παρουσία του Στρατού στη συνοριογραμμή και εν προκειμένω στον Έβρο είναι και θα είναι η πρέπουσα, χωρίς βεβαίως να δημιουργούνται περιττές παρεξηγήσεις και εντάσεις, γιατί δεν έχουμε κανένα λόγο να διολισθήσουμε σε τέτοιου είδους εντάσεις.

    Ξέρετε ότι έχει σχεδόν μηδενιστεί η διέλευση παράνομων μεταναστών από το προγεφύρωμα. Αυτό συμβαίνει διότι εκτελούνται έργα τα οποία μας ενδιαφέρουν πάρα πολύ -ας τα χαρακτηρίσουμε εγγειοβελτιωτικού χαρακτήρα- τα οποία έχουν πολύ μεγάλο αποτέλεσμα. Αυτά τα εγγειοβελτιωτικά έργα τα οποία έχουν σχεδιαστεί από τον Οκτώβριο του 2009 και μετά και εκτελούνται με ταχύτατο ρυθμό θα ακολουθήσουν και το μήκος του ποταμού.

    Άρα λοιπόν έχουν ληφθεί και λαμβάνονται πολλά μέτρα και δεν χρειάζεται όλα αυτά να τα υζητούμε λεπτομερώς στη Βουλή. Είναι αυτονόητο ότι κάνουμε όλα όσα πρέπει να κάνουμε στο πλαίσιο του διεθνούς και του ευρωπαϊκού δικαίου και σε συνεργασία με την FRONTEX.
http://www.ana.gr

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός7 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις7 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή