Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Telegraph: Η Τουρκία μετατρέπεται σε βασικό πυλώνα του ευρωπαϊκού επανεξοπλισμού

Το δημοσίευμα της ανταποκρίτριας Sophia Yan, με τίτλο «Το μέλος του ΝΑΤΟ που τροφοδοτεί τον επανεξοπλισμό της Ευρώπης», υποστηρίζει ότι η άνοδος της Τουρκίας ως βασικού πυλώνα της ευρωπαϊκής άμυνας δεν έγινε απότομα, αλλά οικοδομήθηκε σταδιακά μέσα από την ανάπτυξη της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας, τις εξαγωγές οπλικών συστημάτων και τη γεωπολιτική θέση της χώρας ανάμεσα στην Ευρώπη, στη Ρωσία, στη Μέση Ανατολή και στον Καύκασο.

Δημοσιεύτηκε στις

raised Turkey flag during daytime

Την αναβάθμιση της Τουρκίας σε κεντρικό παράγοντα της νέας ευρωπαϊκής αμυντικής αρχιτεκτονικής αναδεικνύει δημοσίευμα της βρετανικής Telegraph, με αφορμή τη Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ που πραγματοποιήθηκε στην Άγκυρα.

Το δημοσίευμα της ανταποκρίτριας Sophia Yan, με τίτλο «Το μέλος του ΝΑΤΟ που τροφοδοτεί τον επανεξοπλισμό της Ευρώπης», υποστηρίζει ότι η άνοδος της Τουρκίας ως βασικού πυλώνα της ευρωπαϊκής άμυνας δεν έγινε απότομα, αλλά οικοδομήθηκε σταδιακά μέσα από την ανάπτυξη της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας, τις εξαγωγές οπλικών συστημάτων και τη γεωπολιτική θέση της χώρας ανάμεσα στην Ευρώπη, στη Ρωσία, στη Μέση Ανατολή και στον Καύκασο.

Η επιλογή της Άγκυρας για τη φιλοξενία της Συμμαχικής Συνόδου είχε, σύμφωνα με αυτή την ανάγνωση, ιδιαίτερο συμβολισμό. Η Τουρκία επιχείρησε να παρουσιάσει τον εαυτό της όχι απλώς ως το κράτος με τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο ΝΑΤΟ, αλλά ως χώρα που μπορεί να προσφέρει στην Ευρώπη όπλα, πυρομαχικά, μη επανδρωμένα συστήματα, πολεμικά πλοία και αεροπορικές πλατφόρμες σε μια περίοδο κατά την οποία οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αυξάνουν θεαματικά τις αμυντικές δαπάνες.

Από προβληματικός σύμμαχος σε απαραίτητος εταίρος

Για πολλά χρόνια η Άγκυρα αντιμετωπιζόταν από σημαντικό τμήμα της Δύσης ως δύσκολος και απρόβλεπτος σύμμαχος. Η αγορά των ρωσικών πυραύλων S-400, οι επεμβάσεις στη Συρία, οι σχέσεις με τη Μόσχα, η αντιπαράθεση με την Ελλάδα και την Κύπρο και τα εμπόδια που έθεσε στην ένταξη της Σουηδίας και της Φινλανδίας στο ΝΑΤΟ είχαν προκαλέσει βαθιές κρίσεις στις σχέσεις της με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη.

Η νέα πραγματικότητα, ωστόσο, είναι διαφορετική. Ο πόλεμος στην Ουκρανία, η αβεβαιότητα για τη μελλοντική έκταση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη και η ανάγκη για ταχεία αύξηση της παραγωγής οπλικών συστημάτων έχουν καταστήσει τις τουρκικές βιομηχανικές δυνατότητες ιδιαίτερα ελκυστικές.

Η Σύνοδος της Άγκυρας επικεντρώθηκε ακριβώς στην ανάγκη ενίσχυσης της παραγωγής όπλων και πυρομαχικών, καθώς και στην υλοποίηση μεγάλων εξοπλιστικών προγραμμάτων. Στο περιθώριό της ανακοινώθηκαν συμφωνίες και πρωτοβουλίες δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων, με στόχο την ενίσχυση των ευρωπαϊκών αποθεμάτων και των δυνατοτήτων κρούσης μεγάλου βεληνεκούς.

Η Telegraph παρουσιάζει την Τουρκία ως μία από τις χώρες που μπορούν να καλύψουν μέρος αυτού του κενού, διαθέτοντας έναν αμυντικό τομέα που παράγει ταχύτερα και συχνά φθηνότερα από αντίστοιχες δυτικοευρωπαϊκές βιομηχανίες.

Τα τουρκικά drones άνοιξαν τον δρόμο

Καθοριστικό ρόλο στη διεθνή προβολή της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας διαδραμάτισαν τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Τα τουρκικά drones χρησιμοποιήθηκαν σε συγκρούσεις από τη Λιβύη και τον Νότιο Καύκασο μέχρι την Ουκρανία, αποκτώντας επιχειρησιακή φήμη και ανοίγοντας τον δρόμο για νέες εξαγωγικές συμφωνίες.

Η επιτυχία αυτή δεν περιορίστηκε μόνο στα Bayraktar. Η Τουρκία επένδυσε σε ολόκληρο οικοσύστημα μη επανδρωμένων συστημάτων, ηλεκτρονικών, αισθητήρων, πυρομαχικών ακριβείας και πλατφορμών διοίκησης και ελέγχου.

Παράλληλα, η τουρκική ναυπηγική βιομηχανία ανέπτυξε κορβέτες, φρεγάτες, αποβατικά πλοία και άλλες πλατφόρμες, ενώ οι τουρκικές εταιρείες διεκδικούν πλέον σημαντικά συμβόλαια σε ευρωπαϊκές και διεθνείς αγορές.

Η εικόνα αυτή επιτρέπει στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να υποστηρίζει ότι η Τουρκία δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως περιφερειακός προμηθευτής δεύτερης κατηγορίας, αλλά ως αναπόσπαστο τμήμα της αμυντικής βάσης του ΝΑΤΟ.

Η πίεση για συμμετοχή στα ευρωπαϊκά κονδύλια

Στη Σύνοδο της Άγκυρας ο Τούρκος πρόεδρος ζήτησε ανοιχτά την άρση των περιορισμών και των αποκλεισμών που αντιμετωπίζει η τουρκική αμυντική βιομηχανία. Υποστήριξε ότι οι διακρίσεις ανάμεσα στα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, με βάση το αν ανήκουν ή όχι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υπονομεύουν τη συνοχή της Συμμαχίας.

Η Άγκυρα επιδιώκει ιδιαίτερα να αποκτήσει πρόσβαση στα νέα ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά εργαλεία για την άμυνα, μεταξύ των οποίων το πρόγραμμα SAFE. Η Τουρκία θέλει να συμμετέχει σε ευρωπαϊκές κοινοπραξίες και να εξασφαλίσει χρηματοδότηση ή παραγγελίες για τις εταιρείες της.

Το επιχείρημά της είναι απλό: η Ευρώπη δεν μπορεί να ζητά περισσότερα όπλα, ταχύτερη παραγωγή και φθηνότερες λύσεις, αλλά ταυτόχρονα να αποκλείει μία από τις μεγαλύτερες αμυντικές βιομηχανίες της ευρύτερης περιοχής.

Απέναντι σε αυτή τη θέση, όμως, υπάρχουν σοβαρές αντιδράσεις, ιδιαίτερα από χώρες που θεωρούν ότι η Άγκυρα χρησιμοποιεί τα οπλικά της συστήματα και τη στρατιωτική της ισχύ για την προώθηση αναθεωρητικών πολιτικών.

Η Τουρκία ως γέφυρα Ανατολής και Δύσης

Κεντρικό στοιχείο του δημοσιεύματος είναι και η παρουσίαση της Τουρκίας ως διπλωματικής γέφυρας μεταξύ Ανατολής και Δύσης.

Η Άγκυρα διατηρεί ανοικτούς διαύλους με τη Μόσχα, χωρίς να αποχωρεί από το ΝΑΤΟ. Στηρίζει στρατιωτικά την Ουκρανία, αλλά αποφεύγει την πλήρη ευθυγράμμιση με τις δυτικές κυρώσεις κατά της Ρωσίας. Συνομιλεί με το Ιράν, διατηρεί επιρροή στη Συρία και παράλληλα επιχειρεί να αποκαταστήσει τις σχέσεις της με την Ουάσιγκτον.

Η γεωγραφική της θέση, στον έλεγχο των Στενών και δίπλα στη Μαύρη Θάλασσα, στη Μέση Ανατολή και στον Καύκασο, της προσφέρει στρατηγικό βάρος που δύσκολα μπορεί να αγνοήσει η Δύση.

Καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες ζητούν από τους Ευρωπαίους συμμάχους να αναλάβουν μεγαλύτερο μέρος του κόστους της άμυνάς τους, η Τουρκία παρουσιάζεται ως έτοιμη να καλύψει κενά σε παραγωγή, ανθρώπινο δυναμικό και στρατιωτικές δυνατότητες.

Τα F-35 και η επιστροφή της Άγκυρας

Η νέα στρατηγική αξία της Τουρκίας φάνηκε και στη συζήτηση για την πιθανή άρση των αμερικανικών κυρώσεων και την επιστροφή της στο πρόγραμμα των F-35.

Ο Ντόναλντ Τραμπ εξέφρασε στη Σύνοδο διάθεση να επανεξετάσει τόσο τις κυρώσεις όσο και την πώληση των προηγμένων μαχητικών στην Άγκυρα, αν και οποιαδήποτε τέτοια απόφαση αναμένεται να συναντήσει αντιδράσεις στο Κογκρέσο.

Μια επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα θα αποτελούσε τεράστια πολιτική και στρατιωτική αναβάθμιση για την Άγκυρα. Παράλληλα, θα ενίσχυε την εικόνα ότι η Δύση είναι διατεθειμένη να παραμερίσει παλαιότερες διαφωνίες, προκειμένου να αξιοποιήσει τις στρατιωτικές δυνατότητες της χώρας.

Η άλλη πλευρά της εικόνας

Η εξύμνηση της Τουρκίας ως πυλώνα της ευρωπαϊκής άμυνας δεν μπορεί, πάντως, να αποσυνδεθεί από τις πολιτικές της Άγκυρας.

Η Τουρκία εξακολουθεί να κατέχει παράνομα το βόρειο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα και διατηρεί ανοικτές εδαφικές και γεωπολιτικές διεκδικήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

Την ίδια ώρα, η κυβέρνηση Ερντογάν δέχεται σφοδρή κριτική για την καταστολή της αντιπολίτευσης, των δημοσιογράφων και της κοινωνίας των πολιτών. Ενόψει της Συνόδου του ΝΑΤΟ, τουρκικές αρχές προχώρησαν σε συλλήψεις και απαγορεύσεις συγκεντρώσεων, γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Η Δύση, όμως, εμφανίζεται όλο και περισσότερο πρόθυμη να αφήσει αυτά τα ζητήματα σε δεύτερο πλάνο, μπροστά στην ανάγκη εξοπλισμού της Ευρώπης και διατήρησης της Τουρκίας μέσα στο δυτικό στρατόπεδο.

Η προειδοποίηση για Ελλάδα και Κύπρο

Το δημοσίευμα της Telegraph αποτελεί σαφή ένδειξη της αλλαγής του κλίματος στα δυτικά κέντρα αποφάσεων. Η Τουρκία δεν παρουσιάζεται πλέον κυρίως ως προβληματικός εταίρος, αλλά ως χώρα που μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στην ευρωπαϊκή άμυνα.

Για την Ελλάδα και την Κύπρο, αυτή η μεταβολή δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη.

Η ενίσχυση της τουρκικής πολεμικής βιομηχανίας, η πιθανή πρόσβαση της Άγκυρας σε ευρωπαϊκά κονδύλια και η επαναπροσέγγισή της με τις Ηνωμένες Πολιτείες δημιουργούν ένα νέο στρατηγικό περιβάλλον.

Η Ευρώπη μπορεί να βλέπει στην Τουρκία έναν γρήγορο και αποτελεσματικό προμηθευτή οπλικών συστημάτων. Η Αθήνα και η Λευκωσία, όμως, γνωρίζουν ότι η ίδια πολεμική μηχανή που παρουσιάζεται ως λύση για την ευρωπαϊκή ασφάλεια συνοδεύεται από μία εξωτερική πολιτική που αμφισβητεί το υφιστάμενο καθεστώς στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η Σύνοδος της Άγκυρας επιβεβαίωσε επομένως μια δυσάρεστη πραγματικότητα: όσο περισσότερο η Ευρώπη επανεξοπλίζεται, τόσο περισσότερο αυξάνεται η αξία της Τουρκίας για το ΝΑΤΟ.

Και όσο αυξάνεται αυτή η αξία, τόσο δυσκολότερο γίνεται για την Ελλάδα και την Κύπρο να πείσουν τους συμμάχους τους ότι η τουρκική στρατιωτική ενίσχυση δεν αποτελεί μόνο ευκαιρία για τη Δύση, αλλά και άμεση απειλή για δύο κράτη του Ελληνισμού.

Είναι ο άγνωστος Χ, αλλά φυσικό πρόσωπο που βοηθάει στην παραγωγή ειδήσεων στο Geopolitico.gr, αλλά και τη δημιουργία βίντεο στο κανάλι του Σάββα Καλεντερίδη. Πολλοί τον χαρακτηρίζουν ως ανθρώπινο αλγόριθμο λόγω του όγκου των δεδομένων και πληροφοριών που αφομοιώνει καθημερινώς. Είναι καταδρομέας με ειδικότητα Χειριστή Ασυρμάτων Μέσων.

GEOPOLITICO

Συναγερμός στην Τουρκία για τα F-35: Το ελληνικό λόμπι και η νίκη των Δημοκρατικών απειλούν τα σχέδια Ερντογάν

Έντονη ανησυχία επικρατεί στην Άγκυρα μετά τη νίκη των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ, καθώς Τούρκοι αναλυτές εκτιμούν ότι η αλλαγή των συσχετισμών στο Κογκρέσο θα δυσκολέψει ακόμη περισσότερο την επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 και την άρση των κυρώσεων CAATSA. Στο επίκεντρο βρίσκεται η ενισχυμένη επιρροή του ελληνικού λόμπι στην Ουάσιγκτον, ενώ η Άγκυρα καλείται να αντιμετωπίσει και το άλυτο πρόβλημα των ρωσικών S-400.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Νέα δεδομένα στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις διαμορφώνει η εκλογική νίκη των Δημοκρατικών στις Ηνωμένες Πολιτείες, προκαλώντας προβληματισμό στην Άγκυρα για το μέλλον των μεγάλων εξοπλιστικών προγραμμάτων της.

Η προσπάθεια του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να εξασφαλίσει την επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των μαχητικών πέμπτης γενιάς F-35 και την άρση των αμερικανικών κυρώσεων CAATSA βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με ένα δυσμενέστερο πολιτικό περιβάλλον.

Οι Δημοκρατικοί εξασφάλισαν τον έλεγχο τόσο της Βουλής των Αντιπροσώπων όσο και της Γερουσίας στις εκλογές της 3ης Νοεμβρίου 2026, περιορίζοντας τα περιθώρια ελιγμών του Ντόναλντ Τραμπ κατά το υπόλοιπο της προεδρικής του θητείας. Οι νέοι συσχετισμοί θα αποτυπωθούν θεσμικά με την ανάληψη καθηκόντων του νέου Κογκρέσου στις 3 Ιανουαρίου 2027.

Τούρκοι δημοσιογράφοι και αναλυτές προειδοποιούν ότι η προσωπική σχέση Ερντογάν–Τραμπ ενδέχεται πλέον να μην αρκεί για την υπέρβαση των αμερικανικών νομοθετικών εμποδίων.

Η ανησυχία για το ελληνικό λόμπι

Η Τουρκάλα αναλύτρια Μπαρτσίν Γκιναντς εκτιμά ότι η αλλαγή της πολιτικής ισορροπίας στο Κογκρέσο δημιουργεί ευνοϊκότερες συνθήκες για την προώθηση ελληνικών θέσεων στην Ουάσιγκτον.

Κατά την άποψή της, το ελληνικό λόμπι θα διαθέτει ευκολότερη πρόσβαση σε Δημοκρατικούς βουλευτές και γερουσιαστές, γεγονός που θα μπορούσε να ενισχύσει τις πρωτοβουλίες εναντίον της τουρκικής πολιτικής.

Οι διαφωνίες με την Άγκυρα δεν περιορίζονται στα ζητήματα των εξοπλισμών. Περιλαμβάνουν επίσης την κατάσταση της δημοκρατίας, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τη συμπεριφορά της Τουρκίας στην ευρύτερη περιοχή.

Η Γκιναντς επισημαίνει ότι ακόμη και ο Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος διατηρεί φιλική σχέση με τον Τούρκο πρόεδρο, δεν έχει κατορθώσει μέχρι σήμερα να επιλύσει τις εκκρεμότητες που υπάρχουν στο Κογκρέσο.

Εκτιμά, επομένως, ότι η νέα πολιτική πραγματικότητα θα καταστήσει τις διαπραγματεύσεις ακόμη πιο δύσκολες.

Οι S-400 παραμένουν το μεγαλύτερο εμπόδιο

Κεντρικό ζήτημα εξακολουθεί να αποτελεί η κατοχή των ρωσικών αντιαεροπορικών συστημάτων S-400 από την Τουρκία.

Η αγορά τους οδήγησε το 2019 στον αποκλεισμό της Άγκυρας από το πρόγραμμα των F-35, καθώς η Ουάσιγκτον εκτίμησε ότι η ταυτόχρονη παρουσία των ρωσικών συστημάτων και των αμερικανικών μαχητικών δημιουργούσε σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια της τεχνολογίας stealth.

Τον Δεκέμβριο του 2020 επιβλήθηκαν επίσης κυρώσεις βάσει του νόμου CAATSA στην τουρκική υπηρεσία αμυντικών προμηθειών και σε στελέχη της.

Η Μπαρτσίν Γκιναντς υποστηρίζει ότι, εφόσον η Τουρκία επιθυμεί πραγματικά να αποκτήσει F-35, θα πρέπει να αναζητήσει λύση στο πρόβλημα των S-400 μέσω συνεννόησης με τη Μόσχα.

Η επισήμανση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς το ζήτημα δεν αφορά μόνο τις πολιτικές σχέσεις Ουάσιγκτον–Άγκυρας, αλλά συγκεκριμένες προϋποθέσεις που προβλέπει η αμερικανική νομοθεσία.

Σύμφωνα με την Υπηρεσία Ερευνών του Κογκρέσου (CRS), η μεταφορά F-35 στην Τουρκία απαγορεύεται βάσει της νομοθεσίας του 2020, εκτός εάν η αμερικανική εκτελεστική εξουσία πιστοποιήσει την εκπλήρωση συγκεκριμένων όρων, μεταξύ των οποίων η μη κατοχή των S-400 από την Άγκυρα.

Δύο μήνες προθεσμία βλέπουν οι Τούρκοι αναλυτές

Ακόμη μεγαλύτερη ανησυχία εκφράζει ο Τούρκος ακαδημαϊκός Κεμάλ Ολτσάρ, ο οποίος εκτιμά ότι η Άγκυρα διαθέτει ένα εξαιρετικά περιορισμένο χρονικό παράθυρο για να πετύχει συμφωνία με την κυβέρνηση Τραμπ.

Όπως επισημαίνει, τέσσερα κρίσιμα ζητήματα παραμένουν ανοικτά στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις: οι κινητήρες για το τουρκικό μαχητικό KAAN, η προμήθεια F-35, οι κυρώσεις CAATSA και οι αμερικανικοί τελωνειακοί δασμοί.

Ο Ολτσάρ υπενθυμίζει ότι ο Ερντογάν είχε εμφανιστεί αισιόδοξος μετά τις επαφές του με τον Αμερικανό πρόεδρο, υποστηρίζοντας ότι υπήρχε πρόοδος στα ζητήματα των κυρώσεων και των εξοπλισμών.

Ωστόσο, θεωρεί ότι οποιαδήποτε ουσιαστική διευθέτηση πρέπει να προχωρήσει πριν από τις 3 Ιανουαρίου 2027, όταν θα αναλάβει καθήκοντα το νέο Κογκρέσο.

Η εκτίμησή του βασίζεται στην πεποίθηση ότι οι Δημοκρατικοί θα υιοθετήσουν αυστηρότερη στάση απέναντι στην Τουρκία, ιδιαίτερα όσον αφορά την εφαρμογή των κυρώσεων.

«Οι Δημοκρατικοί θα κλείσουν τις πόρτες»

Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο ακαδημαϊκός Τολγκά Σακμάν, ο οποίος θεωρεί εξαιρετικά δύσκολη την άρση των κυρώσεων CAATSA υπό τους νέους κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς.

Ο Σακμάν υπογραμμίζει ότι η πολιτική βούληση του Αμερικανού προέδρου δεν αρκεί από μόνη της για την επίλυση προβλημάτων που συνδέονται με τη νομοθεσία και την αρμοδιότητα του Κογκρέσου.

Αναφέρει, μάλιστα, ότι ο Τραμπ έχει ήδη απευθυνθεί εγγράφως στο Κογκρέσο για το ζήτημα.

Ο ίδιος εμφανίζεται απαισιόδοξος ακόμη και για το ενδεχόμενο συμφωνίας μέσα στο εναπομείναν χρονικό διάστημα πριν από την αλλαγή της κοινοβουλευτικής σύνθεσης.

Πάντως, πρέπει να διευκρινιστεί ότι οι διαδικασίες άρσης ή αναστολής κυρώσεων δεν είναι όλες ίδιες. Η αμερικανική νομοθεσία προβλέπει συγκεκριμένες δυνατότητες ενεργειών της εκτελεστικής εξουσίας, υπό όρους και με συμμετοχή ή εποπτεία του Κογκρέσου. Συνεπώς, η εκτίμηση ότι οι Δημοκρατικοί θα αποκλείσουν οποιαδήποτε διευθέτηση αποτελεί πολιτική πρόβλεψη και όχι αυτοματοποιημένη νομική συνέπεια της εκλογικής τους νίκης.

Hürriyet: Αλλάζει η εξίσωση Ερντογάν–Τραμπ

Την αλλαγή των δεδομένων στις σχέσεις ΗΠΑ–Τουρκίας αναδεικνύει και η δημοσιογράφος Χαντέ Φιράτ της τουρκικής εφημερίδας Hürriyet.

Σύμφωνα με την ανάλυσή της, η πολιτική της Άγκυρας απέναντι στην Ουάσιγκτον δεν μπορεί πλέον να βασίζεται αποκλειστικά στην προσωπική επικοινωνία και τη συνεννόηση μεταξύ Ερντογάν και Τραμπ.

Τα επόμενα δύο χρόνια, το Κογκρέσο αναμένεται να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στον έλεγχο των αποφάσεων που αφορούν την Τουρκία.

Η Φιράτ επισημαίνει ότι τα σημαντικότερα ζητήματα της τουρκικής αμυντικής πολιτικής, όπως τα F-35, οι S-400 και οι κυρώσεις CAATSA, συνδέονται άμεσα με την αμερικανική νομοθεσία.

Η νέα Δημοκρατική πλειοψηφία μπορεί να αυξήσει την κοινοβουλευτική εποπτεία και να καταστήσει δυσκολότερη οποιαδήποτε απόπειρα παράκαμψης των υφιστάμενων περιορισμών.

Οι αντιδράσεις στο Κογκρέσο είχαν ξεκινήσει πριν από τις εκλογές

Η αντίθεση σε μια ενδεχόμενη επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα F-35 δεν αποτελεί καινούργια εξέλιξη.

Ήδη από τον Ιούλιο του 2026, μέλη της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων είχαν απευθυνθεί στην κυβέρνηση Τραμπ εκφράζοντας αντιρρήσεις για την πιθανότητα πώλησης μαχητικών πέμπτης γενιάς στην Άγκυρα.

Όπως καταγράφεται σε έκθεση της Υπηρεσίας Ερευνών του Κογκρέσου, δέκα βουλευτές είχαν προειδοποιήσει ότι η συμπεριφορά του Ερντογάν απέναντι σε εταίρους των ΗΠΑ και οι αμυντικές σχέσεις της Τουρκίας με αντιπάλους της Ουάσιγκτον καθιστούν προβληματική μια τέτοια πώληση.

Παράλληλα, ομάδα 18 βουλευτών είχε ζητήσει να εξεταστεί κοινοβουλευτική αντίδραση εάν η αμερικανική κυβέρνηση επιχειρούσε να επανεντάξει την Τουρκία στο πρόγραμμα των F-35 παρακάμπτοντας τις προβλέψεις του CAATSA χωρίς επαρκή νομική βάση.

Η ίδια έκθεση καταγράφει ότι το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών είχε αναγνωρίσει πως η Τουρκία δεν πληρούσε ακόμη τις νόμιμες προϋποθέσεις για τη μεταφορά των μαχητικών.

Τα δεδομένα αυτά επιβεβαιώνουν ότι τα εμπόδια που αντιμετωπίζει η Άγκυρα προϋπήρχαν της εκλογικής νίκης των Δημοκρατικών.

Κόλαφος η έκθεση της Κομισιόν για την Τουρκία: Μπλοκάρει το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου, διατηρεί το casus belli και αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα

Στο επίκεντρο η αεροπορική ισορροπία Ελλάδας–Τουρκίας

Το ζήτημα των F-35 έχει άμεση σχέση και με την ισορροπία αεροπορικής ισχύος στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Η Τουρκία επιδιώκει την απόκτηση 40 μαχητικών F-35, ενώ παράλληλα προωθεί την ανάπτυξη του εγχώριου μαχητικού KAAN.

Η Ελλάδα, από την πλευρά της, έχει προχωρήσει στο πρόγραμμα απόκτησης F-35, εντάσσοντας τα αεροσκάφη πέμπτης γενιάς στον μακροπρόθεσμο σχεδιασμό αναβάθμισης της Πολεμικής Αεροπορίας.

Η προοπτική παρατεταμένου αποκλεισμού της Τουρκίας από το αμερικανικό πρόγραμμα θα μπορούσε να επηρεάσει τον χρονικό ορίζοντα εκσυγχρονισμού της τουρκικής αεροπορίας και τη συγκριτική τεχνολογική εξέλιξη των δύο χωρών.

Ωστόσο, η τελική έκβαση θα εξαρτηθεί από τη διευθέτηση του ζητήματος των S-400, τις αποφάσεις της κυβέρνησης Τραμπ και τη στάση του νέου Κογκρέσου.

Η εκλογική αλλαγή στην Ουάσιγκτον δεν σημαίνει αυτομάτως οριστικό αποκλεισμό της Τουρκίας από τα F-35. Δημιουργεί, όμως, πρόσθετες πολιτικές δυσκολίες σε ένα εξοπλιστικό ζήτημα που παραμένει άλυτο από το 2019.

Για την Άγκυρα, το βασικό πρόβλημα είναι ότι η προσωπική συνεννόηση Ερντογάν–Τραμπ δεν μπορεί να υποκαταστήσει τις απαιτήσεις της αμερικανικής νομοθεσίας. Και με τους Δημοκρατικούς να αναλαμβάνουν τον έλεγχο του Κογκρέσου, οι προσπάθειες εξεύρεσης συμβιβασμού αναμένεται να γίνουν ακόμη πιο σύνθετες.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Μαυρίδης στο Ευρωκοινοβούλιο: Επιχείρηση θαλάσσιας ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο

Παρέμβασή του Κύπριου Ευρωβουλευτή για την αποστολή ευρωπαϊκών δυνάμεων στην Ανατ. Μεσόγειο, ενώπιον της Επιτροπής Άμυνας και Ασφάλειας του Ευρ. Κοινοβουλίου, στη συζήτηση για την Κοινή πολιτική της ΕΕ για άμυνα και ασφάλεια.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την πρότασή του για την αποστολή ευρωπαϊκών δυνάμεων στην Ανατ. Μεσόγειο με σκοπό την θαλάσσια ασφάλεια, όπως έγινε σε παρόμοιες περιπτώσεις, παρουσίασε ο Ευρωβουλευτής Κώστας Μαυρίδης (ΔΗΚΟ-S&D) ενώπιον της Επιτροπής Άμυνας και Ασφάλειας του Ευρ. Κοινοβουλίου, στη συζήτηση για την Κοινή πολιτική της ΕΕ για άμυνα και ασφάλεια.

Στην παρέμβασή του ο κ. Μαυρίδης ανέφερε τα εξής:

«Θα επιμείνω σε δύο σημεία: Προκειμένου να αποκτήσουμε μια ευρωπαϊκή άμυνα και ασφάλεια, στο επίκεντρο αυτής της προσπάθειας πρέπει να βρίσκεται το άρθρο 42.7, το οποίο πρέπει να καταστήσουμε πρακτικά εφαρμόσιμο. Αυτό θα χρειαστεί χρόνο και αναγνωρίζω επίσης ότι υπάρχουν διαφορετικές απόψεις μεταξύ των κρατών-μελών όσον αφορά τις προτεραιότητες».

Ακολούθως, αναφέρθηκε στην πρότασή του σημειώνοντας αρχικά ότι «τις τελευταίες ημέρες γίναμε μάρτυρες μιας πολύ προκλητικής και μονομερούς ενέργειας από την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο». Και συνέχισε: «Είμαστε έτοιμοι να προτείνουμε μια επιχείρηση στην Ανατολική Μεσόγειο, αντίστοιχη με άλλες, όπως «Ασπίδα» και «Ειρήνη», για την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της ΕΕ με βάση τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), η οποία παρεμπιπτόντως, αποτελεί πρωτογενές δίκαιο της ΕΕ;» υπογράμμισε χαρακτηριστικά.

Καταλήγοντας ο Κύπριος Ευρωβουλευτής τόνισε με έμφαση:

«Επαναλαμβάνω, λοιπόν: Μπορούμε να εξετάσουμε το ενδεχόμενο δημιουργίας μιας επιχείρησης για την διασφάλιση της ασφάλειας και του Δικαίου της Θάλασσας στην Ανατολική Μεσόγειο;»

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

KC-390: Η Ελλάδα χρειάζεται εθνική αμυντική στρατηγική σε Αιγαίο, Κύπρο και, οικονομική αντοχή και πραγματικές ανάγκες των Ενόπλων Δυνάμεων

Η Ελλάδα χρειάζεται αμυντική πολιτική με οικονομικό ρεαλισμό, εθνική αυτονομία και σαφή ιεράρχηση προτεραιοτήτων. Η άμυνα δεν είναι επίδειξη πλούτου. Είναι ευθύνη απέναντι στην πατρίδα και στους πολίτες της.

Δημοσιεύτηκε

στις

Γράφει ο Ακαδημαϊκός και Καθηγητής DDDr. Dr.Habil. Παναγόπουλος Π. Αλέξιος 
Η πρόσφατη συμφωνία για την απόκτηση τριών συν τριών μεταγωγικών αεροσκαφών EMBRAER KC-390 ανοίγει μια ουσιαστική συζήτηση για τον προσανατολισμό της ελληνικής αμυντικής πολιτικής. Δεν αμφισβητείται ότι πρόκειται για σύγχρονα αεροσκάφη με δυνατότητες μεταφοράς προσωπικού και υλικών, υγειονομικών διακομιδών και εναέριου ανεφοδιασμού.
Το ερώτημα, όμως, είναι εάν αυτή η προμήθεια ανταποκρίνεται στις πραγματικές και επείγουσες ανάγκες της Ελλάδας. Η Ελλάδα δεν είναι Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν διαθέτει την οικονομική ισχύ, τις υποδομές ούτε την παγκόσμια στρατιωτική αποστολή μιας υπερδύναμης. Η γεωστρατηγική της αποστολή καθορίζεται από το Αιγαίο, τα νησιά, την Κρήτη και την Ανατολική Μεσόγειο.
Επομένως, δεν είναι ορθό να αντιγράφουμε μηχανιστικά μοντέλα στρατιωτικής προβολής ισχύος που σχεδιάστηκαν για πολύ διαφορετικές γεωγραφικές και πολιτικές συνθήκες.
1. Η οικονομική αντοχή είναι μέρος της εθνικής μας  ασφάλειας. Η Ελλάδα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει σοβαρούς δημοσιονομικούς περιορισμούς, υψηλό δημόσιο χρέος και κοινωνικές ανάγκες που επιβαρύνουν τους πολίτες. Δεν μπορεί να αντιμετωπίζει τις αμυντικές δαπάνες σαν να διαθέτει απεριόριστους οικονομικούς πόρους.
Δεν είναι δυνατόν, από το πενιχρό υστέρημα των Ελλήνων φορολογουμένων, να χρηματοδοτούμε διαρκώς επιχειρήσεις στρατιωτικής προβολής και παρουσίας σε πλούσια αραβικά κράτη, στέλνοντας ακόμη και σύγχρονα πολεμικά πλοία, όπως η φρεγάτα «Κίμων», όταν δεν έχουν προηγουμένως εξασφαλιστεί οι βασικές ανάγκες της εθνικής άμυνας.
Η Ελλάδα μπορεί και πρέπει να συμμετέχει σε συμμαχικές συνεργασίες, αλλά με σαφή προσδιορισμό του εθνικού συμφέροντος, του κόστους και της διάρκειας κάθε αποστολής. Η αλληλεγγύη δεν σημαίνει οικονομική εξάντληση, ούτε μετατροπή της χώρας μας σε μόνιμο πάροχο στρατιωτικών υπηρεσιών για τρίτους.
Η εθνική κυριαρχία δεν διασφαλίζεται με εξοπλισμούς που δημιουργούν νέες εξαρτήσεις. Ούτε τα KC-390, ούτε οποιοδήποτε άλλο σύστημα, θα πρέπει να καταλήξει να αποτελεί μηχανισμό στρατηγικής εξάρτησης από άλλες χώρες. Η Ελλάδα δεν πρέπει να γίνει υποτελής των επιλογών και των στρατιωτικών προτεραιοτήτων άλλων λαών.
2. Πρώτα ανταλλακτικά και επιχειρησιακή ετοιμότητα.
Πριν από κάθε νέα εξοπλιστική αγορά, προέχει να εξασφαλίσουμε ότι τα συστήματα που ήδη διαθέτουμε μπορούν να λειτουργούν αποτελεσματικά.
Χρειαζόμαστε ανταλλακτικά, συντήρηση, τεχνική υποστήριξη, εκπαιδευμένο προσωπικό και υψηλή διαθεσιμότητα για τα υπάρχοντα μαχητικά, τα πολεμικά πλοία και τα υπόλοιπα μέσα των Ενόπλων Δυνάμεων. Ένα σύγχρονο αεροσκάφος ή πολεμικό πλοίο που δεν διαθέτει τα αναγκαία ανταλλακτικά και δεν μπορεί να συντηρηθεί εγκαίρως δεν αποτελεί πραγματική επιχειρησιακή ισχύ. Η εθνική άμυνα δεν μετριέται με τις ανακοινώσεις νέων αγορών, αλλά με τον αριθμό των διαθέσιμων και αξιόμαχων μέσων σε πραγματικές συνθήκες κρίσης.
3. Αιγαίο, Κύπρος και νησιωτικές υποδομές. Τα ελληνικά νησιά αποτελούν στρατηγικούς κόμβους ανεφοδιασμού, μεταφοράς και αμυντικής υποστήριξης. Η Κρήτη και η Κύπρος έχουν ιδιαίτερη σημασία για την επιχειρησιακή σύνδεση του Αιγαίου με την Ανατολική Μεσόγειο. Η αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου» στην Πάφο αποτελεί σημαντική κυπριακή υποδομή, η οποία μπορεί, στο πλαίσιο των συμφωνιών των δύο κρατών, να ενισχύσει τη συνεργασία και την υποστήριξη κοινών αμυντικών σχεδιασμών.
Η Ελλάδα οφείλει να αναπτύξει ολοκληρωμένο σύστημα υποστήριξης των νησιών μας, με ασφαλείς υποδομές καυσίμων, μεταφορές, επικοινωνίες και συντονισμό αεροπορικών και ναυτικών δυνάμεων. Τα ιπτάμενα τάνκερ έχουν χρησιμότητα, αλλά δεν αποτελούν πανάκεια. Τα KC-390 απαιτούν ειδική επιχειρησιακή διαμόρφωση για τον ανεφοδιασμό των ελληνικών F-16, τα οποία χρησιμοποιούν διαφορετικό σύστημα από εκείνο της αρχικής διαμόρφωσης του αεροσκάφους. Συνεπώς, δεν πρέπει να παρουσιάζεται η δυνατότητα αυτή ως ήδη εξασφαλισμένη.
4. Η πραγματική προτεραιότητα: Drones αέρος και θαλάσσης. Μία από τις σημαντικότερες προτεραιότητες της ελληνικής αμυντικής πολιτικής πρέπει να είναι η ουσιαστική αύξηση των μη επανδρωμένων συστημάτων. Η Ελλάδα χρειάζεται περισσότερα drones αέρος και θαλάσσης, με δυνατότητες επιτήρησης, αναγνώρισης, συλλογής πληροφοριών, έγκαιρης προειδοποίησης και υποστήριξης των ναυτικών και αεροπορικών επιχειρήσεων. Ιδιαίτερη σημασία έχουν τα μη επανδρωμένα θαλάσσια συστήματα επιτήρησης, τα οποία μπορούν να ενισχύσουν την παρακολούθηση μεγάλων θαλάσσιων περιοχών και την προστασία κρίσιμων υποδομών. Παράλληλα, απαιτείται ανάπτυξη ελληνικής τεχνογνωσίας, εγχώρια παραγωγή, δυνατότητα επισκευής και αναβάθμισης, καθώς και διαλειτουργικότητα με τα υφιστάμενα συστήματα διοίκησης και ελέγχου.
Η τεχνολογική αυτονομία δεν είναι πολυτέλεια. Είναι παράγοντας εθνικής ασφάλειας.
5. Το 1974 δεν δικαιολογείται με υποθετικά σενάρια. Η τραγωδία της Κύπρου δεν προκλήθηκε επειδή η Ελλάδα δεν διέθετε ιπτάμενα τάνκερ. Ήταν αποτέλεσμα βαθύτατων πολιτικών, στρατιωτικών και θεσμικών αποτυχιών, του πραξικοπήματος, της ανεπαρκούς προετοιμασίας και του ελλιπούς συντονισμού. Η επιχείρηση «Νίκη» τον Ιούλιο του 1974 απέδειξε πόσο καταστροφικές μπορούν να είναι οι ελλείψεις επικοινωνίας και επιχειρησιακής συνεργασίας. Η ιστορική μνήμη δεν μπορεί να χρησιμοποιείται για να δικαιολογεί εκ των υστέρων κάθε εξοπλιστική επιλογή. Η αποτροπή απαιτεί στρατηγική, διοίκηση, ετοιμότητα και πολιτική βούληση, όχι υποθετικές ιστορικές βεβαιότητες.
Συμπέρασμα.
Η Ελλάδα χρειάζεται αμυντική πολιτική με οικονομικό ρεαλισμό, εθνική αυτονομία και σαφή ιεράρχηση προτεραιοτήτων. Πρώτα ανταλλακτικά και συντήρηση για όσα ήδη διαθέτουμε. Έπειτα ενίσχυση της αεράμυνας, των νησιωτικών υποδομών, των μεταφορικών δυνατοτήτων και των μη επανδρωμένων συστημάτων αέρος και θαλάσσης. Κάθε νέα αγορά πρέπει να αποδεικνύει την αναγκαιότητα και την οικονομική της βιωσιμότητα. Τα KC-390 μπορούν να αποτελέσουν χρήσιμο μέσο, αλλά δεν είναι η απάντηση σε όλα τα προβλήματα της ελληνικής άμυνας.
Δεν είμαστε Αμερική για να χρηματοδοτούμε παγκόσμιες στρατιωτικές αποστολές. Είμαστε Ελλάδα και προτεραιότητά μας είναι η υπεράσπιση της ελληνικής επικράτειας, του Αιγαίου και του Ελληνισμού της Κύπρου. Δεν μπορεί ο Έλληνας πολίτης να στερείται βασικών κοινωνικών αγαθών για να χρηματοδοτεί εξοπλιστικές επιλογές, χωρίς σαφή ιεράρχηση, ενώ οι υφιστάμενες Ένοπλες Δυνάμεις ενδέχεται να στερούνται ανταλλακτικών και συντήρησης.
Η άμυνα δεν είναι επίδειξη πλούτου. Είναι ευθύνη απέναντι στην πατρίδα και στους πολίτες της. Η Ελλάδα χρειάζεται αξιόμαχες Ένοπλες Δυνάμεις, όχι εξοπλισμούς εντυπωσιασμού και εξαρτήσεις από τις ξένες στρατηγικές.
Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO13 λεπτά πριν

Κοττάκης: Δεν είναι οικόπεδο του μπαμπά σας το Αιγαίο!

Σκληρή κριτική στους χειρισμούς της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, με αιχμή το υποθαλάσσιο καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης, το τουρκολιβυκό μνημόνιο και τη...

GEOPOLITICO29 λεπτά πριν

Συναγερμός στην Τουρκία για τα F-35: Το ελληνικό λόμπι και η νίκη των Δημοκρατικών απειλούν τα σχέδια Ερντογάν

Έντονη ανησυχία επικρατεί στην Άγκυρα μετά τη νίκη των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες εκλογές των ΗΠΑ, καθώς Τούρκοι αναλυτές εκτιμούν ότι...

GEOPOLITICO44 λεπτά πριν

Η Ινδία κατασκευάζει το πρώτο δικό της τρένο υψηλής ταχύτητας – Θα κινείται με 249 χλμ./ώρα και θα μεταφέρει 557 επιβάτες

Ένα σημαντικό βήμα προς την τεχνολογική και βιομηχανική της αυτονομία πραγματοποιεί η Ινδία, καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη η κατασκευή του...

GEOPOLITICO58 λεπτά πριν

Προειδοποίηση Αιγύπτιου υποστράτηγου για θερμό επεισόδιο Ελλάδας–Τουρκίας: Τα τρία σημάδια που προμηνύουν σύγκρουση και ο ρόλος του Καΐρου

Ο Μοχάμεντ Ελ-Ντεσούκι, πρώην ανώτατο στέλεχος των στρατιωτικών υπηρεσιών πληροφοριών της Αιγύπτου, προειδοποιεί για τον κίνδυνο ενός ανεξέλεγκτου επεισοδίου στο...

EU flags waving in front of the European Commission building in Brussels, Belgium. EU flags waving in front of the European Commission building in Brussels, Belgium.
GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Κόλαφος η έκθεση της Κομισιόν για την Τουρκία: Μπλοκάρει το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου, διατηρεί το casus belli και αμφισβητεί ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταγράφει τις συνεχιζόμενες τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, χαρακτηρίζει άκυρο το τουρκολιβυκό μνημόνιο και...

Δημοφιλή