Αναλύσεις
Πώς η αμυντική συμφωνία Badr απειλεί τις αμερικανικές κυρώσεις και την υπεροχή της Δύσης
Τέσσερα κράτη με μουσουλμανική πλειοψηφία υπέγραψαν ένα μνημόνιο αμυντικής συνεργασίας στη Ντόχα στις 21 Οκτωβρίου 2026. Το Πακιστάν, η Τουρκία, το Κατάρ και η Ινδονησία το αποκαλούν «Συμφωνία Badr» (Badr Agreement).
Τέσσερα κράτη με μουσουλμανική πλειοψηφία υπέγραψαν ένα μνημόνιο αμυντικής συνεργασίας στη Ντόχα στις 21 Οκτωβρίου 2026. Το Πακιστάν, η Τουρκία, το Κατάρ και η Ινδονησία το αποκαλούν «Συμφωνία Badr» (Badr Agreement). Μέχρι στιγμής, πρόκειται για μνημόνιο κατανόησης και όχι για συμμαχική συνθήκη. Ωστόσο, η πρόθεση είναι σαφής: βαθύτερη σουνιτική συνεργασία. Τελικά, η συμφωνία Badr ενδέχεται να συμβάλει σε μια ευρύτερη αρχιτεκτονική σουνιτικής ασφάλειας. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να βρίσκονται σε ετοιμότητα.
Το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας αναφέρει ότι το μνημόνιο καλύπτει τη στρατιωτική παραγωγή, την έρευνα και ανάπτυξη (R&D), τη τεχνική κατάρτιση και τις κοινές ασκήσεις. Η Τουρκία παρέχει τεχνολογία. Το Πακιστάν και η Ινδονησία προσφέρουν εργοστάσια και εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό. Το Κατάρ παρέχει το κεφάλαιο.
Το κείμενο υπέγραψαν ο Υπουργός Άμυνας του Πακιστάν Khawaja Muhammad Asif, ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας Yaşar Güler, ο Αναπληρωτής Πρωθυπουργός του Κατάρ Sheikh Saud bin Abdulrahman Al Thani και ο Υφυπουργός Άμυνας της Ινδονησίας Yusuf Jauhari. Άλλα κράτη ενδέχεται να προσχωρήσουν βάσει κριτηρίων που θα ορίσουν οι τέσσερις ιδρυτές.
Το όνομα φέρει θρησκευτικό συμβολισμό. Το «Badr» ήταν το όνομα μιας κομβικής μάχης το 624 μ.Χ., η οποία σηματοδότησε μια μείζονα καμπή για την πρώτη μουσουλμανική κοινότητα καθώς εξελίχθηκε σε κυρίαρχη στρατιωτική δύναμη στην Αραβική Χερσόνησο. Το μνημόνιο ακολουθεί επίσης τη συμφωνία της Μέκκας, η οποία συνδέει το Πακιστάν, τη Σαουδική Αραβία και την Τουρκία. Το Πακιστάν και η Τουρκία συμμετέχουν επίσης μαζί με τη Σαουδική Αραβία και την Αίγυπτο στην ομάδα των «Περιφερειακών Τεσσάρων» (R4), που εμφανίστηκε τον Μάρτιο του 2026. Ο στόχος είναι η οικοδόμηση συνεργασίας και αλληλεξάρτησης, βήμα προς βήμα, με τελικό σκοπό ένα ολοκληρωμένο σουνιτικό μουσουλμανικό μπλοκ ασφαλείας.
Κινέζοι αναλυτές ερμηνεύουν τη συμφωνία Badr ως μια προσπάθεια περιορισμού της αμερικανικής επιρροής στην περιοχή. Το China Global South Project ανέφερε ότι ο Ding Long, καθηγητής στο Ινστιτούτο Μεσανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Διεθνών Σπουδών της Σαγκάης, δήλωσε στην εφημερίδα Jiefang Daily (που πρόσκειται στο Κινεζικό Κομμουνιστικό Κόμμα) ότι η εμφάνιση των συμφωνιών της Μέκκας και της Badr αντανακλά την «παρακμή της αμερικανικής ηγεμονίας». Ο Ding πρόσθεσε ότι οι χώρες της περιοχής «δεν ποντάρουν πλέον όλα τα χαρτιά της ασφάλειά τους στις Ηνωμένες Πολιτείες», αναζητώντας αντιθέτως διαφοροποίηση των εταιρικών τους σχέσεων και διασπορά του ρίσκου.
Παράλληλα, ο Ding προειδοποιεί ότι η εξάπλωση αυτών των ρυθμίσεων ασφαλείας θα μπορούσε να κατακερματίσει το περιφερειακό τοπίο ασφαλείας και υπογραμμίζει την πιθανή πρόκληση για τις κινεζικές εξαγωγές όπλων προς το Πακιστάν. Το ίδιο ισχύει και για τη Δύση. Το Πακιστάν, η Τουρκία, το Κατάρ και η Ινδονησία θέλουν επίσης να μειώσουν την εξάρτησή τους από τα δυτικά όπλα που συνοδεύονται από πολιτικούς όρους. Οι άδειες εξαγωγής, οι απειλές κυρώσεων και οι δεσμοί εκπαίδευσης χάνουν την ισχύ τους όταν ένας εταίρος μπορεί να αγοράσει ή να κατασκευάσει αλλού. Η Ουάσιγκτον θα πρέπει να παρακολουθεί τη συμφωνία Badr και να διευκρινίσει πώς εφαρμόζεται ο νόμος CAATSA (Countering America’s Adversaries Through Sanctions Act).
Ο βιομηχανικός πυλώνας της συμφωνίας Badr δημιουργεί επίσης ένα πρόβλημα ασφαλείας. Τα τέσσερα μέλη αγοράζουν όπλα από πολλούς προμηθευτές. Η Τουρκία χρησιμοποιεί αμερικανικά συστήματα και εστιάζει σε εγχώρια παραγωγή προτύπων ΝΑΤΟ. Το Πακιστάν είναι βασικός χρήστης εξοπλισμού αμερικανικής προέλευσης. Το Κατάρ διαθέτει ποικίλο στόλο δυτικού εξοπλισμού υψηλής τεχνολογίας. Η Ινδονησία χρησιμοποιεί σημαντική ποσότητα δυτικού στρατιωτικού εξοπλισμού. Η κοινή παραγωγή και τεχνική κατάρτιση θα φέρουν αυτά τα συστήματα στα ίδια εργαστήρια. Οι μηχανικοί θα μπορούν να μελετήσουν το υλικό του καθενός. Η αντίστροφη μηχανική (reverse engineering) γίνεται ευκολότερη. Το ίδιο και η μη εξουσιοδοτημένη μεταφορά. Ένα εξάρτημα με άδεια χρήσης σε ένα μέλος θα μπορούσε να φτάσει σε άλλο μέλος ή σε τρίτο μέρος χωρίς τη συγκατάθεση του αρχικού προμηθευτή.
Επομένως, η Ουάσιγκτον και οι σύμμαχοί της θα πρέπει να παρακολουθούν στενά τη ροή αμυντικής τεχνολογίας του Badr. Θα πρέπει να πιέσουν την Τουρκία, μέλος του ΝΑΤΟ, να προστατεύσει τη συμμαχική τεχνολογία εντός οποιουδήποτε κοινού έργου. Θα πρέπει ειδικότερα να επανεξετάσουν τους όρους τελικής χρήσης (end-use conditions) που συνοδεύουν τα συστήματα αμερικανικής προέλευσης στο οπλοστάσιο του Πακιστάν, δεδομένων των στενών στρατιωτικών δεσμών του Πακιστάν με την Κίνα.
Η συμφωνία Badr εγείρει επίσης το ερώτημα ποιος άλλος μπορεί να ωφεληθεί. Το Πακιστάν, η Τουρκία και το Κατάρ έχουν διασυνδέσεις με ισλαμιστικές οργανώσεις. Το Πακιστάν προσφέρει καταφύγιο σε ισλαμιστικές ένοπλες φατρίες. Η Τουρκία και το Κατάρ υποστηρίζουν τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και φιλοξενούν στελέχη της Χαμάς.
Προς το παρόν, η συμφωνία Badr δεν έχει ανακοινώσει συγκεκριμένα έργα, προϋπολογισμούς ή χρονοδιαγράμματα παραγωγής. Η συμφωνία της Μέκκας εμφανίζει ήδη σημάδια πίεσης. Η Τουρκία δεν έχει ακόμη παράσχει επιθετική στρατιωτική υποστήριξη στη Σαουδική Αραβία εναντίον των Χούθι στην Υεμένη, ενώ οι συνεισφορές του Πακιστάν αφορούν κυρίως την εσωτερική άμυνα. Εάν αυτή η υπόσχεση δεν έχει αποδώσει ακόμα, η βιομηχανική υπόσχεση της Badr θα χρειαστεί χρόνια για να αποδειχθεί στην πράξη. Η κοινή παραγωγή απαιτεί πρότυπα, εμπιστοσύνη και χρόνο.
Η Ουάσιγκτον πρέπει να αναλάβει δράση τώρα, πριν σκληρύνει η αρχιτεκτονική της συμφωνίας. Η συμφωνία Badr είναι ανοιχτή σε επέκταση πέραν των τεσσάρων ιδρυτικών μελών της. Εάν η στρατιωτική συνεργασία διευρυνθεί και τα μέλη της αρχίσουν να συντονίζουν τα στρατηγικά τους συμφέροντα, θα μπορούσε να αμφισβητήσει τη δυτική επιρροή, να εξασθενήσει την αμερικανική μοχλευση στις μεταφορές όπλων και τις κυρώσεις, και να δημιουργήσει νέα κανάλια ώστε ευαίσθητη στρατιωτική τεχνολογία να φτάσει σε παράγοντες εχθρικούς προς τα δυτικά συμφέροντα.
Middle East Forum
Αναλύσεις
«Από το οκτάγωνο του UFC στο βήμα του Λευκού Οίκου»: Το παρασκήνιο της πρότασης Τραμπ στον Ντέινα Γουάιτ μετά την εκλογική ήττα
Ήθελε να μας τρολάρει; Να μας πει εμμέσως πλην σαφώς πως η πολιτική για εκείνον δεν είναι μόνο μπίζνες αλλά και ρινγκ; Τι μήνυμα ήθελε να στείλει ο Ντόναλντ Τραμπ με την πρόταση του στον Ντέινα Γουάιτ να γίνει ο επόμενος εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου;
Ήθελε να μας τρολάρει; Να μας πει εμμέσως πλην σαφώς πως η πολιτική για εκείνον δεν είναι μόνο μπίζνες αλλά και ρινγκ; Τι μήνυμα ήθελε να στείλει ο Ντόναλντ Τραμπ με την πρόταση του στον Ντέινα Γουάιτ να γίνει ο επόμενος εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου;
Για να απαντήσουμε, πρέπει να εξηγήσουμε πως ο Γουάιτ δεν είναι απλώς ο ισχυρός άνδρας των μεικτών πολεμικών τεχνών. Είναι ένας από τους παλαιότερους και πιο πιστούς συμμάχους του Ντόναλντ Τραμπ, με πρόσβαση σε ένα κοινό που η παραδοσιακή πολιτική δυσκολεύεται να προσεγγίσει.
Η πρόταση για τον Λευκό Οίκο – εξωφρενική στο πρώτο άκουσμα της – και η επικείμενη συνάντησή τους επαναφέρουν στο προσκήνιο μια σχέση που ξεκίνησε πολύ πριν από την πρώτη προεδρική θητεία του Τραμπ.
Για να καταλάβει κανείς γιατί ο Ντόναλντ Τραμπ στράφηκε στον Ντέινα Γουάιτ, πρέπει να γυρίσει περισσότερα από 20 χρόνια πίσω. Τότε που το UFC δεν ήταν μια παγκόσμια αυτοκρατορία δισεκατομμυρίων, αλλά μια αμφιλεγόμενη διοργάνωση που δυσκολευόταν ακόμη και να βρει χώρους για τους αγώνες της. Ένας από εκείνους που της άνοιξαν την πόρτα ήταν ο σημερινός πρόεδρος των ΗΠΑ.
Η συνάντηση που ο Γουάιτ έχει προαναγγείλει για τη Δευτέρα 9 Νοεμβρίου αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον μετά τη δημοσιοποίηση της πρότασης του Αμερικανού προέδρου να αναλάβει ρόλο εκπροσώπου Τύπου του Λευκού Οίκου.
Το ερώτημα, ωστόσο, δεν περιορίζεται στο αν ο Γουάιτ θα μπορούσε να αποδεχθεί μια θέση στην κυβέρνηση – κάνοντας
Είναι αν ο Τραμπ επιδιώκει να αξιοποιήσει ακόμη περισσότερο έναν άνθρωπο που γνωρίζει όσο λίγοι πώς να μετατρέπει τη σύγκρουση σε θέαμα, το θέαμα σε δημοσιότητα και τη δημοσιότητα σε επιρροή.
Όλα ξεκίνησαν σε ένα καζίνο του Ατλάντικ Σίτι
Η ιστορία τους αρχίζει το 2001, στο Trump Taj Mahal του Ατλάντικ Σίτι.
Το UFC προσπαθούσε τότε να ξεφύγει από τη φήμη ενός εξαιρετικά βίαιου αθλήματος, που αντιμετώπιζε απαγορεύσεις και σοβαρά εμπόδια στη διοργάνωση αγώνων. Ο Τραμπ, ιδιοκτήτης τότε του καζίνο, δέχθηκε να φιλοξενήσει τη διοργάνωση.
Για τον Γουάιτ, η κίνηση αυτή είχε ιδιαίτερη σημασία. Την εποχή που πολλοί επιχειρηματίες κρατούσαν αποστάσεις από το UFC, ο Τραμπ διέκρινε την εμπορική του δυναμική.
Ο ίδιος ο Τραμπ θυμήθηκε, σε συνέντευξή του στην Washington Post τον Ιούνιο του 2026, ότι είχε αρχικά σκοπό να παρακολουθήσει έναν ή δύο αγώνες. Τελικά, όμως, εντυπωσιάστηκε τόσο από το θέαμα ώστε παρέμεινε.
Η επαγγελματική γνωριμία εξελίχθηκε σε προσωπική φιλία. Ο Γουάιτ έχει περιγράψει τον Τραμπ ως έναν άνθρωπο που τον στήριζε πολύ πριν αποκτήσει πολιτική εξουσία, στέλνοντάς του ακόμη και προσωπικά συγχαρητήρια σημειώματα για τις επιτυχίες του UFC.
Αυτή η ιστορία εξηγεί σε μεγάλο βαθμό την αφοσίωσή του στον Αμερικανό πρόεδρο. Ο Γουάιτ δεν προσχώρησε στον κύκλο του Τραμπ όταν εκείνος έγινε πρόεδρος. Ήταν ήδη μέρος του προσωπικού του δικτύου.
Από μια αμφιλεγόμενη διοργάνωση σε μια αυτοκρατορία δισεκατομμυρίων
Ο Ντέινα Γουάιτ, σήμερα 57 ετών, είναι ο άνθρωπος που ταυτίστηκε με τη μεταμόρφωση του UFC από ένα περιθωριακό θέαμα σε παγκόσμια επιχείρηση.
Το 2001 ανέλαβε την προεδρία της διοργάνωσης, όταν οι αδελφοί Φερτίτα την απέκτησαν έναντι περίπου 2 εκατ. δολαρίων.
Τα επόμενα χρόνια, το UFC άρχισε να αποκτά τηλεοπτικό κοινό, μεγάλους χορηγούς και αστέρες με διεθνή αναγνωρισιμότητα. Η τηλεοπτική σειρά The Ultimate Fighter συνέβαλε αποφασιστικά στη δημοτικότητά του, ενώ αθλητές όπως ο Κόνορ ΜακΓκρέγκορ και η Ρόντα Ράουζι το μετέτρεψαν σε φαινόμενο της ποπ κουλτούρας.
Το 2016 η διοργάνωση πουλήθηκε έναντι περίπου 4 δισ. δολαρίων, σε μία από τις μεγαλύτερες συμφωνίες στην ιστορία του αθλητισμού.
Ο Γουάιτ παρέμεινε στο τιμόνι και το 2023 έγινε διευθύνων σύμβουλος του UFC, μετά τη δημιουργία της TKO Group Holdings, που συνένωσε το UFC και το WWE.
Η επιχειρηματική του φιλοσοφία στηρίχθηκε στην προβολή ισχυρών προσωπικοτήτων, στη δημιουργία αντιπαραθέσεων και στη μετατροπή κάθε μεγάλου αγώνα σε παγκόσμιο γεγονός.
Είναι μια στρατηγική που παρουσιάζει ορισμένες εντυπωσιακές ομοιότητες με τον τρόπο με τον οποίο ο Τραμπ διαχειρίζεται τη δημόσια εικόνα του.
Ο άνθρωπος που στάθηκε δίπλα στον Τραμπ όταν άλλοι απομακρύνονταν
Η πολιτική σχέση τους έγινε δημόσια το 2016. Εκείνη τη χρονιά, όταν η υποψηφιότητα του Τραμπ προκαλούσε έντονες αντιδράσεις ακόμη και στους κόλπους των Ρεπουμπλικανών, ο Γουάιτ ανέβηκε στο βήμα του συνεδρίου του κόμματος για να τον υποστηρίξει.
Επανέλαβε την κίνηση το 2020 και το 2024. Στην τελευταία προεκλογική εκστρατεία, η παρουσία του απέκτησε ιδιαίτερη σημασία.
Ο Τραμπ επεδίωξε να ενισχύσει την απήχησή του στους νεότερους άνδρες, αξιοποιώντας αθλητικά γεγονότα, podcasts και προσωπικότητες με μεγάλη επιρροή στο συγκεκριμένο κοινό.
Ο Γουάιτ βρισκόταν στο κέντρο αυτού του οικοσυστήματος.
Σύμφωνα με την Washington Post, διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο και στην προσέγγιση του Τζο Ρόγκαν, του ιδιαίτερα δημοφιλούς podcaster και σχολιαστή του UFC, ο οποίος υποστήριξε δημόσια τον Τραμπ το 2024.
Ο Γουάιτ δεν ήταν απλώς ένας διάσημος υποστηρικτής που εμφανιζόταν στις προεκλογικές συγκεντρώσεις. Αποτελούσε σύνδεσμο ανάμεσα στον Τραμπ και σε ένα ευρύ δίκτυο αθλητών, δημιουργών ψηφιακού περιεχομένου και επιχειρηματιών.
Η επιρροή αυτή έχει σημασία σε μια εποχή κατά την οποία η πολιτική επικοινωνία δεν διαμορφώνεται αποκλειστικά από τα τηλεοπτικά δίκτυα και τις εφημερίδες.
Όταν το UFC μπήκε στον Λευκό Οίκο
Η στενή συνεργασία τους απέκτησε την πιο εντυπωσιακή της έκφραση τον Ιούνιο του 2026.
Στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 250 χρόνια από την αμερικανική ανεξαρτησία, αλλά και των 80ών γενεθλίων του Τραμπ, διοργανώθηκαν αγώνες UFC στον νότιο κήπο του Λευκού Οίκου.
Ένα οκτάγωνο ρινγκ στήθηκε δίπλα στην προεδρική κατοικία, μετατρέποντας έναν από τους πιο αναγνωρίσιμους χώρους πολιτικής εξουσίας στον κόσμο σε αρένα μεικτών πολεμικών τεχνών.
Η διοργάνωση προκάλεσε αντιδράσεις και νομικές προσφυγές, αλλά για τον Γουάιτ αποτέλεσε την κορύφωση μιας σχέσης 25 ετών.
Η Washington Post περιέγραψε τότε έναν επιχειρηματία που κινούνταν με αξιοσημείωτη άνεση στους χώρους του Λευκού Οίκου.
Ο Τραμπ, μάλιστα, δήλωσε ότι δεν ήταν βέβαιος αν ο Γουάιτ μπορούσε να αντικατασταθεί εύκολα από κάποιον άλλον.
Η συγκεκριμένη φράση αποκτά σήμερα διαφορετική διάσταση.
Η πρόσβαση στην εξουσία και οι επιχειρηματικές διασυνδέσεις
Ο Γουάιτ δεν περιορίζεται πλέον στον χώρο των μεικτών πολεμικών τεχνών.
Έχει αναλάβει πρωτοβουλίες για την ανάπτυξη της πυγμαχίας μέσω της Zuffa Boxing, με τη συμμετοχή σαουδαραβικών κεφαλαίων, ενώ έχει ενταχθεί και στο διοικητικό συμβούλιο της Meta, του τεχνολογικού κολοσσού που ελέγχει το Facebook, το Instagram και το WhatsApp.
Η παρουσία του σε τόσο διαφορετικά επιχειρηματικά πεδία αναδεικνύει τη διεύρυνση της επιρροής του.
Ταυτόχρονα, εξηγεί γιατί μια ενδεχόμενη κυβερνητική θέση θα δημιουργούσε σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τις επαγγελματικές του υποχρεώσεις και πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων.
Ο ίδιος, άλλωστε, όταν ρωτήθηκε το Σάββατο για την πρόταση του Τραμπ, παρατήρησε ότι έχει ήδη πολλές δουλειές.
Δεν ήταν μια ασήμαντη επισήμανση.
Ο Γουάιτ έχει δημιουργήσει μια ισχυρή επιχειρηματική θέση και διατηρεί απευθείας πρόσβαση στον πρόεδρο χωρίς να χρειάζεται κάποιον επίσημο κυβερνητικό τίτλο.
Το παρασκήνιο της πρότασης και το κενό στην επικοινωνία του Λευκού Οίκου
Η πρόταση Τραμπ έρχεται σε μια ιδιαίτερα δύσκολη πολιτική συγκυρία.
Οι Ρεπουμπλικανοί έχουν χάσει τον έλεγχο και των δύο σωμάτων του Κογκρέσου στις ενδιάμεσες εκλογές, ενώ στον Λευκό Οίκο βρίσκονται σε εξέλιξη σημαντικές αλλαγές προσώπων.
Η αντικατάσταση της Σούζι Γουάιλς από τον Στίβεν Μίλερ στη θέση του προσωπάρχη και η αποχώρηση της Κέιτι Ζακαράια από τη θέση της εκπροσώπου Τύπου, έπειτα από μόλις πέντε ημέρες, συνθέτουν ένα περιβάλλον αναδιάταξης του προεδρικού επιτελείου.
Σύμφωνα με τη Washington Post, αξιωματούχος του Λευκού Οίκου χαρακτήρισε την πρόταση προς τον Γουάιτ αστείο. Το CNN, από την πλευρά του, μετέδωσε ότι ο επικεφαλής του UFC την έχει απορρίψει, χωρίς ο ίδιος να το επιβεβαιώσει δημόσια.
Επομένως, δεν υπάρχει ακόμη σαφής εικόνα για το αν πρόκειται για πραγματική πρόταση διορισμού ή για μια επικοινωνιακή κίνηση του προέδρου.
Υπάρχει, πάντως, ένα ενδιαφέρον στοιχείο: ο σημερινός διευθυντής επικοινωνίας του Λευκού Οίκου, Στίβεν Τσανγκ, είχε εργαστεί στο παρελθόν για το UFC.
Οι δεσμοί ανάμεσα στον κόσμο του Τραμπ και εκείνον του Γουάιτ δεν είναι, συνεπώς, μόνο προσωπικοί.
Τι διακυβεύεται στη συνάντηση της Δευτέρας
Ο Γουάιτ έχει δηλώσει ότι θα συναντηθεί με τον Τραμπ τη Δευτέρα στην Ουάσιγκτον και ότι θα έχει περισσότερα να πει μετά τη συνάντηση.
Αυτό που δεν έχει διευκρινίσει είναι αν εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να αναλάβει τη θέση του εκπροσώπου Τύπου.
Ακόμη κι αν δεν προκύψει κάποιος διορισμός, η συνάντηση έχει ενδιαφέρον για τρεις λόγους.
Πρώτον, πραγματοποιείται σε μια περίοδο κατά την οποία ο Τραμπ αναζητεί νέα ισορροπία στο κυβερνητικό του επιτελείο μετά την εκλογική ήττα.
Δεύτερον, ο Γουάιτ διαθέτει μια σπάνια δυνατότητα επικοινωνίας με κοινά που δεν ακολουθούν απαραίτητα την παραδοσιακή πολιτική ενημέρωση.
Και τρίτον, η συνεργασία τους έχει ήδη αποδείξει ότι μπορεί να ξεπερνά τα συνηθισμένα όρια ανάμεσα στον αθλητισμό, την επιχειρηματικότητα και την πολιτική.
Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Γουάιτ πρόκειται να αναλάβει κυβερνητικό ρόλο. Ούτε ότι η συνάντηση θα οδηγήσει σε κάποια συγκεκριμένη συμφωνία.
Σημαίνει, όμως, ότι ένας από τους ισχυρότερους ανθρώπους της αμερικανικής αθλητικής βιομηχανίας εξακολουθεί να έχει απευθείας πρόσβαση στο Οβάλ Γραφείο.
Και ίσως εδώ βρίσκεται το πιο ενδιαφέρον στοιχείο αυτής της ιστορίας.
Ο Ντέινα Γουάιτ δεν χρειάζεται να γίνει εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου για να επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο ο Ντόναλντ Τραμπ επικοινωνεί με ένα σημαντικό τμήμα της αμερικανικής κοινωνίας. Το κάνει ήδη, με τον δικό του τρόπο, εδώ και χρόνια.
Η διαφορά είναι ότι τώρα, μετά τη μεγάλη εκλογική ήττα των Ρεπουμπλικανών, η αξία αυτής της σχέσης αποκτά μια νέα πολιτική διάσταση.
GEOPOLITICO
Οι νονοί του Σινιρλίογλου ΚΑΙ η ξεδιάντροπη ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ τους…
Δρ Νεοκλής Σαρρής: «Σε λίγα χρόνια οι Τούρκοι θα κάνουν τους Έλληνες να σκέπτονται σαν Τούρκοι και αυτή θα είναι η μεγαλύτερή μας ήττα».
Γράφει η Φανούλα Αργυρού*
Συνεχίζω μετά το παραπολιτικό μου στη «Σημερινή», 2.11.2026, όταν διάβασα την υποκριτική δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου. Ο οποίος χαρακτήρισε την υποψηφιότητα του Τούρκου διπλωμάτη Φεριντούν Σινιρλίογλου για τη θέση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών ως «πολιτικό οξύμωρο και βαθιά θεσμική αντίφαση» και ότι η υποψηφιότητα επιβεβαιώνει την υποκρισία της Τουρκίας…
«Στα χέρια σας έχασε και η λέξη υποκρισία την ερμηνεία της, κύριε Λετυμπιώτη…»
Το γεγονός ότι οι κυβερνώντες είναι υποκριτές, εμπαίζουν και κοροϊδεύουν τον λαό κάλυψε συμπτωματικά το κύριο άρθρο της «Σημερινής», 1.11.2026, «Καταστροφικές Ψευδολογίες», το οποίο προσυπέγραψε η υποκριτική δήλωση Λετυμπιώτη. Έγραψε μεταξύ άλλων:
«…Εδώ και 52 χρόνια οι Κυβερνώντες της Αθήνας και της Λευκωσίας δεν κοροϊδεύουν απλώς τους Έλληνες. Δεν εμπαίζουν απλώς τους Λαούς τους. Πολιτικά τούς εξαπατούν. Εξευτελίζουν και την Ιστορία και τη νοημοσύνη τους. Για 52 χρόνια τούς μιλούν για λύση ομοσπονδιακή και δίκαιη και βιώσιμη που ετοιμάζεται. Λύση, τους λέγουν, που θα έλθει, που θα συζητηθεί, που θα επιτευχθεί… Με τον Τούρκο να επαναλαμβάνει ότι θέλει όλη την Κύπρο… Θέλει τον καθαρό έλεγχο όλης της Ανατολικής Μεσογείου. O εμπαιγμός είναι πλέον εξαπάτηση. Είναι πλέον ασύγγνωστη υποκρισία…».
https://simerini.sigmalive.com/article/2026/11/1/katastrophikes-pseudologies/
Τα «πολιτικά οξύμωρα» της εισβολέως Τουρκίας τα γνωρίζουμε εδώ και μισό αιώνα, κύριε Εκπρόσωπε. Είναι τα ξεδιάντροπα, ασύγγνωστα δικά σας, που εκθέτουν την πατρίδα μας και την αξιοπρέπεια του λαού μας, που έχουν σημασία και επικρίνονται. Και σας χαστουκίζουν κατάμουτρα γιατί πράγματι είναι πέραν του οξύμωρου να ξεχνάτε ότι Κύπρος και Ελλάδα, Νίκος Χριστοδουλίδης και Κυριάκος Μητσοτάκης, επί δικής σας Κυβέρνησης το 2024, υποστήριξαν την υποψηφιότητα του ιδίου Τούρκου διπλωμάτη, Φεριντούν Σινιρλίογλου, ως ΓΓ του ΟΑΣΕ!
Σε παρέμβασή του, 6.12.24, ο Έλληνας καθηγητής και πολιτικός Γιάννης Βαληνάκης για την υποστήριξη Ελλάδας (και Κύπρου) τού Τούρκου Σινιρλίογλου για ΓΓ του ΟΑΣΕ, έγραψε:
«Για να… καμαρώνουμε: παρά δυνατότητα ‘‘βέτο’’… αγωνιστήκαμε να εκλεγεί ΓΓ ΟΑΣΕ (δηλ. θεματοφύλακας του απαραβίαστου των συνόρων στην Ευρώπη!) ο Τούρκος πρ. ΥΠΕΞ Σινιρλίογλου, που με επιστολές σε ΟΗΕ ‘‘απαίτησε’’: ‘‘ή αποστρατιωτικοποιείτε νησιά Αιγαίου, ή η Τουρκία αμφισβητεί την ελληνικότητά τους’’»!
Κέρδισε με τις ψήφους «φίλων» του!
Και το πιο εξευτελιστικό για μας, ως θύματα δύο βάρβαρων τουρκικών συνεχιζόμενων εισβολών και κατοχής, είναι να διαβάζεις σε ξένα ΜΜΕ ότι ο Τούρκος ΓΓ του ΟΑΣΕ κέρδισε τη θέση με τις ψήφους «φίλων» του. «Ελλάδα, Αρμενία και Κύπρος υποστήριξαν τον Feridun Sinirlioglu ως νέο επικεφαλής του ΟΑΣΕ»!!
«Turkish diplomat becomes OSCE chief with support from foes
»Greece, Armenia and Cyprus backed Feridun Sinirlioglu as new head of the European security agency…
»Turkish sources believe the unanimous decision to support Turkey’s candidate reflects the international trust in the country….
»Notably, Armenia and Cyprus – countries with historically strained relations with Turkey – did not object to the appointment and even lent their support…»
https://www.middleeasteye.net/news/turkish-diplomat-becomes-osce-chief-support-foes
Έγραψα τότε στο άρθρο μου, 16.12.2024, «Το γλωσσάρι και ο ξεπεσμός του ΟΑΣΕ»: «Ντροπή, χίλιες φορές ντροπή πια, Νίκο Χριστοδουλίδη, να δώσεις την ψήφο σου δίχως λαϊκή εντολή σε Τούρκο που δεν αναγνωρίζει την πατρίδα σου, τη δική σου ύπαρξη. Την αποκαλεί ‘‘εκλιπούσα’’…».
https://simerini.sigmalive.com/article/2024/12/16/to-glossari-kai-o-xepesmos-tou-oase/
Δυο απλά ερωτήματα (elementary), που αβίαστα προκύπτουν:
- Δεν πέρασε καν από το μυαλό σας ότι κάποιοι ακόμα θυμούνται τη διαβόητη υποστήριξή σας εις βάρος των συμφερόντων της χώρας σας, υπό κατοχή και εισβολή από την Τουρκία, προς τον Τούρκο διπλωμάτη το 2024 που δεν σας αναγνωρίζει;
- Δεν πέρασε καν από το μυαλό σας ότι, υποστηρίζοντας τον Τούρκο υποψήφιο του εισβολέα σας, θα του αναβαθμίζατε τη διεθνή του υπόσταση στη διεθνή διπλωματία και θα του ετοιμάζατε το έδαφος και για πιθανή διεκδίκηση της ΓΓ του ΟΗΕ ή αλλού;
«Η Ελλάδα καταψηφίζει τον Τούρκο που σπρώχνει ο Ερντογάν για ΓΓ ΟΗΕ, αλλά τον είχαν ψηφίσει Αθήνα και Λευκωσία για ΓΓ ΟΑΣΕ»
Σε άρθρο του ο Τέρενς Κουίκ, 2.11.2026, έγραψε μεταξύ άλλων:
«…Ο Σινιρλίογλου διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας το 2015 και μόνιμος αντιπρόσωπός της στα Ηνωμένα Έθνη από το 2016 έως το 2023.
»Η θητεία του αυτή δεν μπορεί να αγνοηθεί από την Αθήνα και τη Λευκωσία. Ως εκπρόσωπος της Άγκυρας υποστήριξε τις τουρκικές θέσεις για την Ανατολική Μεσόγειο και τις θαλάσσιες ζώνες, θέσεις που η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία αμφισβητούν ως αντίθετες προς το Διεθνές Δίκαιο.
»Το ερώτημα, συνεπώς, είναι κατά πόσον ένας διπλωμάτης με τόσο ισχυρή ταύτιση με τις εθνικές επιδιώξεις της Τουρκίας, υπερψηφίστηκε από Αθήνα και Λευκωσία για γενικός γραμματέας του ΟΑΣΕ και αν θα μπορέσει, εφόσον εκλεγεί, να λειτουργήσει με την απαιτούμενη ανεξαρτησία…
Το μεγάλο λάθος Αθήνας και Λευκωσίας;
»Εδώ βρίσκεται ίσως η πιο ενδιαφέρουσα αποκάλυψη. Η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία είχαν συναινέσει στην εκλογή του Σινιρλίογλου στη Γενική Γραμματεία του ΟΑΣΕ τον Δεκέμβριο του 2024.
»Η επιλογή έγινε στο πλαίσιο της συμφωνίας των 57 συμμετεχόντων κρατών του Οργανισμού. Σήμερα, όμως, ελληνική πηγή που σχετίζεται με τον ΟΑΣΕ, και με την οποία συνομίλησα, δεν κρύβει τον προβληματισμό της για εκείνη την απόφαση.
»Κατά την εκτίμησή της, η συναίνεση Αθήνας και Λευκωσίας αποδείχθηκε λανθασμένη, καθώς προσέφερε στον Τούρκο διπλωμάτη ένα σημαντικό διεθνές αξίωμα, το οποίο μπορούσε στη συνέχεια να αξιοποιήσει ως εφαλτήριο για τη διεκδίκηση της Γενικής Γραμματείας του ΟΗΕ…».
Προσθέτω και αυτό, για το οποίο καμία έκπληξη δεν υπάρχει μετά τι απανωτές δουλοπρεπείς υποκλίσεις στον Ερντογάν που προηγήθηκαν.
«Από τον ΟΑΣΕ μέχρι τον ΟΗΕ: Ο άνθρωπος που υπέγραψε τον ακρωτηριασμό της Ελλάδας», 31.10.26
«Μη ‘‘θορυβηθεί’’ και πολύ η ελληνική αποστολή για τον Σινιρλίογλου, γιατί μπορεί και να μάθει ότι ο Γεραπετρίτης είχε προτείνει τον ‘‘Γκράτσι’’ του Ερντογάν για επικεφαλής του ΟΑΣΕ, διαπράττοντας μια πρωτοφανή στα χρονικά εθνική μειοδοσία. Εάν μάλιστα γίνει το αδιανόητο, να εκλεγεί και ΓΓ του ΟΗΕ το τέρας που υπέγραψε το έγγραφο για τον ακρωτηριασμό της Ελλάδας και το κατέθεσε στον ΟΗΕ(!!), η Ιστορία θα γράψει το όνομά τους δίπλα στου Εφιάλτη».
Κλείνοντας, αναφέρω και τούτο! Πληροφορίες γι’ ακόμα ένα παράδειγμα υποστήριξης της Ελλάδας σε Τούρκο διπλωμάτη, υποψήφιο σε ανώτερη θέση σε διεθνή Οργανισμό, αυτήν τη φορά στο ΝΑΤΟ…

Αείμνηστε δάσκαλε Δρα Νεοκλή Σαρρή, αιωνία σου η μνήμη, δεν σε ξεχνούμε, κοντά ακόμα ένα ετήσιο μνημόσυνό σου, 19 Νοεμβρίου, από το 2011 που μας άφησες μόνους…
*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
GEOPOLITICO
Ο Φαραντούρης ζητά εξηγήσεις για την εμπλοκή της Γαλλίας στο καλώδιο: «Να μην ξυπνήσουμε με εξελίξεις μυστικής διπλωματίας»
Ο κ. Φαραντούρης εξέφρασε ανησυχία για πληροφορίες περί διπλωματικών επαφών της Γαλλίας με την Τουρκία σχετικά με το έργο. Όπως ανέφερε, δεν είναι γνωστό τι ακριβώς έχει συζητηθεί, ενώ δεν έχει υπάρξει, σύμφωνα με τον ίδιο, επίσημη τοποθέτηση της τουρκικής πλευράς για όσα έχουν μεταφερθεί σχετικά με τις δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν.
Την ανάγκη να προχωρήσει χωρίς υπαναχωρήσεις η ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας – Κύπρου, στη βάση του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας, υπογράμμισε ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νίκος Φαραντούρης, μιλώντας στην εκπομπή του ΕΡΤnews «10′ με τόνο».
Ο κ. Φαραντούρης εξέφρασε ανησυχία για πληροφορίες περί διπλωματικών επαφών της Γαλλίας με την Τουρκία σχετικά με το έργο. Όπως ανέφερε, δεν είναι γνωστό τι ακριβώς έχει συζητηθεί, ενώ δεν έχει υπάρξει, σύμφωνα με τον ίδιο, επίσημη τοποθέτηση της τουρκικής πλευράς για όσα έχουν μεταφερθεί σχετικά με τις δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών Χακάν Φιντάν.
«Αυτή τη στιγμή που μιλάμε αντιλαμβάνομαι ότι υπάρχει ένα διπλωματικό παρασκήνιο», είπε, προσθέτοντας ότι υπάρχουν πληροφορίες πως αναζητείται ή έχει δοθεί διατύπωση από τη Γαλλία προς την Τουρκία. Τόνισε, ωστόσο, ότι αυτά δεν έχουν διευκρινιστεί και κάλεσε το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών να απαντήσει, εφόσον προκύψει επίσημη κίνηση.
«Δεν θα ήθελα από Δευτέρα να ξυπνήσουμε με εξελίξεις μυστικής διπλωματίας», σημείωσε, προειδοποιώντας ότι μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε, κατά την εκτίμησή του, να δημιουργήσει αρνητικό διπλωματικό και νομικό προηγούμενο.
«Η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει αταλάντευτη»
Ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ υποστήριξε ότι η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει στην υλοποίηση του έργου, το οποίο, όπως ανέφερε, έχει χρηματοδοτηθεί με 700 εκατομμύρια ευρώ από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
«Η Ελλάδα πρέπει να προχωρήσει αταλάντευτη στην υλοποίηση του πρότζεκτ», δήλωσε, εκτιμώντας ότι δεν ήταν αναγκαία η εμπλοκή τρίτου παράγοντα για την προώθησή του. Επικαλέστηκε τη συμμετοχή κρατικών εταιρειών, τη χρηματοδοτική επάρκεια του έργου και τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Αναφερόμενος στις επαφές Γάλλων διπλωματών με Τούρκους αξιωματούχους, είπε ότι δεν γνωρίζει τι διαμείφθηκε στις συναντήσεις. Πρόσθεσε ότι, εάν η εμπλοκή της Γαλλίας έχει στόχο να μεταφέρει στην Τουρκία ενημέρωση που θα μπορούσε να εκληφθεί ως αίτημα άδειας, τότε αυτό, κατά την άποψή του, «δεν είναι μια καλή εξέλιξη».
Ο κ. Φαραντούρης επισήμανε ότι η διασύνδεση δεν προϋποθέτει οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών και υποστήριξε ότι, κατά την εκτίμησή του, θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί από τον Ιούλιο του 2024.
Η ευρωπαϊκή στήριξη και οι αιχμές προς την Αθήνα
Ο ευρωβουλευτής ανέφερε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει τοποθετηθεί υπέρ του έργου, το οποίο, όπως είπε, χρηματοδοτείται από την ΕΕ και συμβάλλει στην ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής εσωτερικής αγοράς ενέργειας.
«Έχουμε όλα τα χαρτιά, όλα τα όπλα στη φαρέτρα μας για να προχωρήσουμε», είπε, επικαλούμενος απαντήσεις της Επιτροπής σε γραπτές ερωτήσεις ευρωβουλευτών. Παράλληλα, έκανε λόγο για αντιφατικά μηνύματα από την Αθήνα το τελευταίο διάστημα και ζήτησε συνέπεια στην άσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, ο κ. Φαραντούρης ανέφερε ότι η Ελλάδα δεν επιθυμεί κλιμάκωση και επιδιώκει καλές σχέσεις γειτονίας, αλλά ταυτόχρονα πρέπει να διασφαλίζει την εθνική κυριαρχία και να προχωρά σε έργα που ενισχύουν την ενεργειακή αυτονομία Ελλάδας και Κύπρου.
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
GEOPOLITICO3 μήνες πρινΙνδός στρατηγός προειδοποιεί τον Ερντογάν: «Θα κάνουμε κομμάτια κάθε τουρκική αρμάδα που θα σπεύσει να βοηθήσει το Πακιστάν»
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΣύμβαση ΟΗΕ της Βαρκελώνης: “Άγκυρα, έχεις υπογράψει”! “Αθήνα για ποιον λόγο σιωπάς”;
-
Πολιτική3 μήνες πρινΣΟΚ στη Λέσβο! Τούρκοι τουρίστες έβαλαν στο νησί αυτοκίνητο με εικόνα του σφαγέα Κεμάλ στο παρμπρίζ