Η επίγεια ζωή του κάθε ανθρώπου είναι μικρή σε σχέση με την μεταθανάτιο. Ερχόμαστε σε τούτο τον κόσμο για να «δώσουμε εξετάσεις» και ανάλογα να πορευτούμε ή στην αιώνιο Ζωή ή στην αιώνια κόλαση. Στην εφήμερη ζωή μας ο Θεός για να μας ενισχύσει στον αγώνα μας επιτρέπει στον χαιρέκακο δαίμονα να μας «πειράξει». Να δώσουμε αγώνα για ταπείνωση, ελεημοσύνη και να προοδεύσουμε στις αρετές. Υπομονή , πραότητα, πίστη και εμπιστοσύνη στον Θεό απαιτείται. Όσα και αν μας καταμαρτυρούν, όσα και να υποφέρουμε να δοξολογούμε με εμπιστοσύνη τον Κύριο

Ο Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως, κατά κόσμον, Αναστάσιος Κεφαλάς, γεννήθηκε στην Σηλυβρία της Ανατολικής Θράκης την 1^η Οκτωβρίου 1846 μ. Χ. από φτωχούς και ευσεβείς γονείς‧ τον Δημοσθένη και την Μαρία. Ήταν το 5^ο από τα 6 παιδιά της οικογένειας.

Η ευσεβής γιαγιά του πολύ μικρό του έμαθε τον 50ό ψαλμό. Όταν ο μικρός Αναστάσιος έφθανε στο σημείο του Ψαλμού «διδάξω ανόμους τας οδούς Σου» , το επαναλάμβανε πολλές φορές. Από αυτοσχέδιους άμβωνες μιλούσε για τον Χριστό στους συνομηλίκους του.

Σε ηλικία 14 ετών, αφού τελείωσε και το σχολαρχείο, επειδή η οικογένεια δεν είχε δυνατότητες οικονομικές και επειδή δεν υπήρχε σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στον τόπο του, με την ευλογία των γονέων του αναχώρησε για την Κωνσταντινούπολη.

Τα πρώτα χρόνια της ζωής στην Κωνσταντινούπολη ήταν δύσκολα και σκληρά. Ο εργοδότης του έμπορος καπνών δεν τον πλήρωνε κανονικά και έτσι ο Αναστάσιος κυκλοφορούσε με τρύπια παπούτσια. Είχε εμπιστοσύνη στον Θεό και έβρισκε γαλήνη στην προσευχή. Σκέφθηκε να γράψει γράμμα στον Χριστό και να του αναφέρει τα προβλήματά του. Έγραψε, λοιπόν, στον Χριστό: «Χριστούλη μου, δεν έχω παπούτσια και ρούχα. Στείλε μου τα Σε παρακαλώ. Ξέρεις πόσο Σε αγαπώ. Αναστάσιος». Έκλεισε την επιστολή και ως παραλήπτη έγραψε στον φάκελο : «Προς Κύριον Ιησού Χριστό στον παράδεισο».

Πηγαίνοντας προς το ταχυδρομείο συνάντησε ένα γείτονά του ο οποίος ανέλαβε να την ταχυδρομήσει. Ο γείτονας άνοιξε το γράμμα, το διάβασε και έστειλε ένα ποσό στον Αναστάσιο, ο οποίος πολύ χάρηκε. Ο εργοδότης του βλέποντάς τον με καινούργια ρούχα και παπούτσια υποψιάστηκε ότι ο Αναστάσιος έκλεψε χρήματα και άρχισε να τον δέρνει. Ο γείτονάς του τον λυπήθηκε και τον προσέλαβε αυτός.

Τα πράγματα αλλάζουν για τον Άγιο. Τώρα είχε χρόνο για εκκλησιασμό, για διάβασμα της Αγίας Γραφής και περισσότερη προσευχή. Επίσης, οι γονείς και τα αδέρφια του έρχονται στην πόλη.

Σε ηλικία 20 ετών αναχώρησε για το Λιθί της Χίου ( τόπο καταγωγής της οικογένειας ) για να εργαστεί ως δάσκαλος. Εκεί γνωρίζεται με τον ευεργέτη του Ιωάννη Χωρέμη, πλούσιο τοπικό άρχοντα, εξ αιτίας ενός απλού περιστατικού. Ο Χωρέμης τον θέτει υπό την προστασία του.

Ο Άγιος Νεκτάριος είχε αποφασίσει να αφήσει τον κόσμο. Σε ηλικία 30 ετών και μετά από τριετή δοκιμασία λαμβάνει το αγγελικό σχήμα με το όνομα Λάζαρος στις 7 Νοεμβρίου 1876 μ.Χ. Στις 15 Ιανουαρίου 1877 μ.Χ. χειροτονείται διάκονος από τον μητροπολίτη Χίου, Γρηγόριο και μετονομάζεται σε Νεκτάριο.

Στη Χίο φοιτά στο γυμνάσιο Ο σεισμός του 1881 τον αναγκάζει να φύγει για Αθήνα, όπου τελειώνοντας το γυμνάσιο αναχώρησε για την Αλεξάνδρεια για να συναντήσει τον Πατριάρχη Σωφρόνιο. Ο Σωφρόνιος εντυπωσιάστηκε από τον Άγιο και αποφάσισε να τον στείλει στην Αθήνα, πάλι, για να σπουδάσει Θεολογία. Ο Άγιος κατάφερε λαμπρές επιδόσεις και κέρδισε υποτροφία, χρήσιμη για τις σπουδές του, αφού ο ευεργέτης του Χωρέμης κοιμήθηκε. Μόλις έλαβε το πτυχίο ( 1885 μ.Χ. ) αναχώρησε για την Αλεξάνδρεια.

Στην Αλεξάνδρεια τα πράγματα πηγαίνουν καλά.Χειροτονείται ιερέας , γραμματέας του Πατριάρχη με το αξίωμα του Αρχιμανδρίτη. Στη συνέχεια, λόγω των προσόντων του ανελίχθηκε σε ιεροκήρυκα και έλαβε και θέση Πατριαρχικού επιτρόπου. Στις 15 Ιανουαρίου 1889 μ.Χ. εκλέγεται επίσκοπος Πενταπόλεως. Με μεγάλη ταπείνωση δέχεται το αξίωμα λέγοντας προς τον Κύριο: «Κύριε διατὶ με ανύψωσες εις τοσούτον μέγα αξίωμα; Εγὼ σού εζήτησα να γίνω μόνον Θεολόγος κι όχι Μητροπολίτης. Εκ νεαράς ηλικίας Σου εζήτησα να γίνω ένας απλὸς εργάτης του Θείου Λόγου Σου, και Συ, Κύριε, τώρα με δοκιμάζεις με τόσα πράγματα. Άλλ υποτάσσομαι, Κύριε, εις το θέλημά Σου, και δέομαι: καλλιέργησε εντός μου την ταπεινοφροσύνην και τον σπόρον των λοιπών αγίων αρετών, δι᾿ ων τρόπων γνωρίζεις, και αξίωσόν με να ζήσω πάσας τας επί γης ημέρας μου συμφώνως προς τους λόγους του μακαρίου Παύλου, όστις λέγει: «Ζω δε ουκέτι εγώ, ζει δε εν εμοί Χριστός».

Η ραγδαία άνοδος του Αγίου δημιούργησε αντιδράσεις. Ο Σωφρόνιοε πλησίαζε τα 90 χρόνια ζωής και η κούρσα διαδοχής άρχισε. Οι εν αναμονή διεκδικητές του θρόνου αισθανόμενοι την επιθυμία του λαού και την εύνοια του Σωφρονίου προς τον Άγιο αποφάσισαν να τον παραμερίσουν. Τον κατηγόρησαν αόριστα για ηθικές παρεκτροπές, και για σχέδιο ανατροπής του Πατριάρχη . Ο Πατριάρχης πείστηκε και αμέσως διατάζει την παύση των καθηκόντων του Αγίου. Του κόβουν και τον μισθό. Σπίλωσαν το όνομά του σε Αθήνα και Κωνσταντινούπολη. Εν συνεχεία αναχώρησε για την Αθήνα.

Ο Αρχιεπίσκοπος Γερμανός παρά την συμπάθεια που τρέφει προς τον Άγιο, αδυνατεί να τον εντάξει στον κλήρο της επαρχίας του λόγω πιέσεων της συνόδου. Ο υπουργός Παιδείας σκοντάφτει στο γεγονός ότι ο Άγιος δεν είχε ελληνική υπηκοότητα. ιεροκήρυκα. Οι καχυποψίες του κόσμου τον συνοδεύουν και αρκετοί τον αποδοκίμαζαν.

Το 1891 μ.Χ. αποκαλύφθηκε η σκευωρία εναντίον του και αποκαταστάθηκε το όνομά του. Συνεχίζει με μεγαλύτερο ζήλο το έργο του. Η φήμη του εξαπλώνεται παντού.

Το Μάρτιο του 1894 μ.Χ. αναλαμβάνει διευθυντής στη Ριζάρειο Εκκλησιαστική Σχολή Αθηνών. Εργάζεται με ζήλο Θεού . Αποτελεί ζωντανό παράδειγμα για τους μαθητές του. Το τεράστιο και πολυσχιδές το έργο του στην σχολή του προσέδωσε κύρος.

Στην Αίγινα εγκαταστάθηκε το 1908, όπου εκπληρώνεται ο πόθος του για μοναχικό βίο . Η εμφάνισή του στην Αίγινα συνοδεύτηκε από δυο γεγονότα θαυμαστά. Θεράπευσε δαιμονισμένο και μετά από παράκλησή του άνοιξαν οι ουρανοί μετά από τριετή ανομβρία. Δεν παύει καθημερινά να στηρίζει και να ανακουφίζει τους ανθρώπους που τον πλησίαζαν ζητώντας τη βοήθειά του.

Το τέλος της επίγειας ζωής του ήταν επίπονο. Κοιμήθηκε στις 9 Νοεμβρίου 1920. και το σκήνωμά του ευωδίαζε και ευώδες μύρον έκβλυζε από το πρόσωπό του. Η κηδεία του ήταν πάνδημος.

Έχει αφήσει τεράστιο συγγραφικό έργο, ψυχωφελές και χρήσιμο σε όλους μας.

Πολλά τα θαύματα που έκανε εν ζωή αλλά και μετά την κοίμησή του.

Στις 3 Σεπτεμβρίου 1953 έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του.

Το 1961 έγινε η επίσημος αναγνώριση του Αγίου από το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Τιμάται από την Αγία μας Εκκλησία δύο φορές κατ’ έτος: Στις 9 Νοεμβρίου (κοίμηση), και στις 3 Σεπτεμβρίου η (ανακομιδή των λειψάνων)., Επίσης, κατά τη σύναξη των εν Θράκη Αγίων (που συμπίπτει με την Κυριακή των Αγίων Πάντων) και κατά τη σύναξη των εν Αθήναις Αγίων (12 Οκτωβρίου).

Μυργιώτης Παναγιώτης

Μαθηματικός

Μια εικόνα με ιδιαίτερο θρησκευτικό και συμβολικό περιεχόμενο παρουσίασαν οι οργανωμένοι οπαδοί του ΑΠΟΕΛ την Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026, κατά τη διάρκεια της αναμέτρησης με τον Άρη Λεμεσού στο ΓΣΠ.

Συμπληρώνοντας έναν αιώνα από την ίδρυσή του, ο ιστορικός σύλλογος της Λευκωσίας γιόρτασε τα γενέθλιά του σε μια ημέρα που συμπίπτει με τη Σύναξη των Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ.

Στο 53ο λεπτό της αναμέτρησης, οι οργανωμένοι φίλοι των «γαλαζοκιτρίνων» ύψωσαν στη Νότια Κερκίδα ένα τεράστιο πανό με την απεικόνιση του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, καλύπτοντας μεγάλο μέρος του πετάλου.

Το θέαμα συνοδεύτηκε από συνθήματα και τον παλμό των οπαδών, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα που ξεπερνούσε το καθαρά αγωνιστικό σκέλος της αναμέτρησης.

Κάτω από την απεικόνιση του Αρχαγγέλου εμφανίστηκε και δεύτερο πανό, με τη φράση «Πατρίδας χρώματα ιερά, μπροστάρης των αγώνων», στίχο που συνδέεται με την ιστορία και την οπαδική παράδοση του ΑΠΟΕΛ.

Ένας αιώνας ιστορίας από τη Λευκωσία

Η επιλογή της συγκεκριμένης ημέρας είχε ιδιαίτερη ιστορική σημασία.

Ο ΑΠΟΕΛ ιδρύθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1926, όταν περίπου 35-40 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στο ζαχαροπλαστείο του Χαράλαμπου Χατζηιωάννου, στην οδό Λήδρας της Λευκωσίας.

Με πρωτοβουλία του Διομήδη Συμεωνίδη δημιουργήθηκε ο Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ελλήνων Λευκωσίας (ΠΟΕΛ), από τον οποίο προήλθε ο σημερινός Αθλητικός Ποδοσφαιρικός Όμιλος Ελλήνων Λευκωσίας.

Από την ίδρυσή του, ο σύλλογος διατήρησε ισχυρή σύνδεση με την ελληνική ταυτότητα της Κύπρου, ενώ η πορεία του συνδέθηκε με σημαντικές περιόδους της ιστορίας του νησιού.

Η παρουσία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στην επετειακή κερκίδα αποτέλεσε έτσι μια επιλογή που συνέδεσε τη θρησκευτική παράδοση με την ιστορική διαδρομή και την ταυτότητα του συλλόγου.

Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία εντάχθηκε στις εκδηλώσεις για τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την ίδρυση του ΑΠΟΕΛ, με κορύφωση την επετειακή τελετή που είχε προγραμματιστεί μετά την αναμέτρηση με τον Άρη.

Το γιγαντιαίο πανό αποτέλεσε μία από τις πιο χαρακτηριστικές εικόνες της ιστορικής επετείου, αποτυπώνοντας τη σημασία που αποδίδουν οι οπαδοί του συλλόγου στην παράδοση, την πίστη και την ιστορική μνήμη.

Γράφει η Φανούλα Αργυρού*

Συνεχίζω μετά το παραπολιτικό μου στη «Σημερινή», 2.11.2026, όταν διάβασα την υποκριτική δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου. Ο οποίος χαρακτήρισε την υποψηφιότητα του Τούρκου διπλωμάτη Φεριντούν Σινιρλίογλου για τη θέση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών ως «πολιτικό οξύμωρο και βαθιά θεσμική αντίφαση» και ότι η υποψηφιότητα επιβεβαιώνει την υποκρισία της Τουρκίας…

«Στα χέρια σας έχασε και η λέξη υποκρισία την ερμηνεία της, κύριε Λετυμπιώτη…»

https://simerini.sigmalive.com/article/2026/11/2/sta-kheria-sas-ekhase-kai-e-lexe-upokrisia-ten-ermeneia-tes-kurie-letumpiote/

Το γεγονός ότι οι κυβερνώντες είναι υποκριτές, εμπαίζουν και κοροϊδεύουν τον λαό κάλυψε συμπτωματικά το κύριο άρθρο της «Σημερινής», 1.11.2026, «Καταστροφικές Ψευδολογίες», το οποίο προσυπέγραψε η υποκριτική δήλωση Λετυμπιώτη. Έγραψε μεταξύ άλλων:

«…Εδώ και 52 χρόνια οι Κυβερνώντες της Αθήνας και της Λευκωσίας δεν κοροϊδεύουν απλώς τους Έλληνες. Δεν εμπαίζουν απλώς τους Λαούς τους. Πολιτικά τούς εξαπατούν. Εξευτελίζουν και την Ιστορία και τη νοημοσύνη τους. Για 52 χρόνια τούς μιλούν για λύση ομοσπονδιακή και δίκαιη και βιώσιμη που ετοιμάζεται. Λύση, τους λέγουν, που θα έλθει, που θα συζητηθεί, που θα επιτευχθεί… Με τον Τούρκο να επαναλαμβάνει ότι θέλει όλη την Κύπρο… Θέλει τον καθαρό έλεγχο όλης της Ανατολικής Μεσογείου. O εμπαιγμός είναι πλέον εξαπάτηση. Είναι πλέον ασύγγνωστη υποκρισία…».

https://simerini.sigmalive.com/article/2026/11/1/katastrophikes-pseudologies/

Τα «πολιτικά οξύμωρα» της εισβολέως Τουρκίας τα γνωρίζουμε εδώ και μισό αιώνα, κύριε Εκπρόσωπε. Είναι τα ξεδιάντροπα, ασύγγνωστα δικά σας, που εκθέτουν την πατρίδα μας και την αξιοπρέπεια του λαού μας, που έχουν σημασία και επικρίνονται. Και σας χαστουκίζουν κατάμουτρα γιατί πράγματι είναι πέραν του οξύμωρου να ξεχνάτε ότι Κύπρος και Ελλάδα, Νίκος Χριστοδουλίδης και Κυριάκος Μητσοτάκης, επί δικής σας Κυβέρνησης το 2024, υποστήριξαν την υποψηφιότητα του ιδίου Τούρκου διπλωμάτη, Φεριντούν Σινιρλίογλου, ως ΓΓ του ΟΑΣΕ!

Σε παρέμβασή του, 6.12.24, ο Έλληνας καθηγητής και πολιτικός Γιάννης Βαληνάκης για την υποστήριξη Ελλάδας (και Κύπρου) τού Τούρκου Σινιρλίογλου για ΓΓ του ΟΑΣΕ, έγραψε:

«Για να… καμαρώνουμε: παρά δυνατότητα ‘‘βέτο’’… αγωνιστήκαμε να εκλεγεί ΓΓ ΟΑΣΕ (δηλ. θεματοφύλακας του απαραβίαστου των συνόρων στην Ευρώπη!) ο Τούρκος πρ. ΥΠΕΞ Σινιρλίογλου, που με επιστολές σε ΟΗΕ ‘‘απαίτησε’’: ‘‘ή αποστρατιωτικοποιείτε νησιά Αιγαίου, ή η Τουρκία αμφισβητεί την ελληνικότητά τους’’»!

https://www.olympia.gr/1610798/apopsi/ton-anthropo-poy-apeilei-ta-synora-mas-ton-proteiname-gia-na-diasfalisei-ta-synora-tis-eyropis/

Κέρδισε με τις ψήφους «φίλων» του!

Και το πιο εξευτελιστικό για μας, ως θύματα δύο βάρβαρων τουρκικών συνεχιζόμενων εισβολών και κατοχής, είναι να διαβάζεις σε ξένα ΜΜΕ ότι ο Τούρκος ΓΓ του ΟΑΣΕ κέρδισε τη θέση με τις ψήφους «φίλων» του. «Ελλάδα, Αρμενία και Κύπρος υποστήριξαν τον Feridun Sinirlioglu ως νέο επικεφαλής του ΟΑΣΕ»!!

«Turkish diplomat becomes OSCE chief with support from foes

»Greece, Armenia and Cyprus backed Feridun Sinirlioglu as new head of the European security agency…

»Turkish sources believe the unanimous decision to support Turkey’s candidate reflects the international trust in the country….

»Notably, Armenia and Cyprus – countries with historically strained relations with Turkey – did not object to the appointment and even lent their support…»

https://www.middleeasteye.net/news/turkish-diplomat-becomes-osce-chief-support-foes

Έγραψα τότε στο άρθρο μου, 16.12.2024, «Το γλωσσάρι και ο ξεπεσμός του ΟΑΣΕ»: «Ντροπή, χίλιες φορές ντροπή πια, Νίκο Χριστοδουλίδη, να δώσεις την ψήφο σου δίχως λαϊκή εντολή σε Τούρκο που δεν αναγνωρίζει την πατρίδα σου, τη δική σου ύπαρξη. Την αποκαλεί ‘‘εκλιπούσα’’…».

https://simerini.sigmalive.com/article/2024/12/16/to-glossari-kai-o-xepesmos-tou-oase/

Δυο απλά ερωτήματα (elementary), που αβίαστα προκύπτουν:

1. Δεν πέρασε καν από το μυαλό σας ότι κάποιοι ακόμα θυμούνται τη διαβόητη υποστήριξή σας εις βάρος των συμφερόντων της χώρας σας, υπό κατοχή και εισβολή από την Τουρκία, προς τον Τούρκο διπλωμάτη το 2024 που δεν σας αναγνωρίζει;
2. Δεν πέρασε καν από το μυαλό σας ότι, υποστηρίζοντας τον Τούρκο υποψήφιο του εισβολέα σας, θα του αναβαθμίζατε τη διεθνή του υπόσταση στη διεθνή διπλωματία και θα του ετοιμάζατε το έδαφος και για πιθανή διεκδίκηση της ΓΓ του ΟΗΕ ή αλλού;

«Η Ελλάδα καταψηφίζει τον Τούρκο που σπρώχνει ο Ερντογάν για ΓΓ ΟΗΕ, αλλά τον είχαν ψηφίσει Αθήνα και Λευκωσία για ΓΓ ΟΑΣΕ»

Σε άρθρο του ο Τέρενς Κουίκ, 2.11.2026, έγραψε μεταξύ άλλων:

«…Ο Σινιρλίογλου διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας το 2015 και μόνιμος αντιπρόσωπός της στα Ηνωμένα Έθνη από το 2016 έως το 2023.

»Η θητεία του αυτή δεν μπορεί να αγνοηθεί από την Αθήνα και τη Λευκωσία. Ως εκπρόσωπος της Άγκυρας υποστήριξε τις τουρκικές θέσεις για την Ανατολική Μεσόγειο και τις θαλάσσιες ζώνες, θέσεις που η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία αμφισβητούν ως αντίθετες προς το Διεθνές Δίκαιο.

»Το ερώτημα, συνεπώς, είναι κατά πόσον ένας διπλωμάτης με τόσο ισχυρή ταύτιση με τις εθνικές επιδιώξεις της Τουρκίας, υπερψηφίστηκε από Αθήνα και Λευκωσία για γενικός γραμματέας του ΟΑΣΕ και αν θα μπορέσει, εφόσον εκλεγεί, να λειτουργήσει με την απαιτούμενη ανεξαρτησία…

Το μεγάλο λάθος Αθήνας και Λευκωσίας;

»Εδώ βρίσκεται ίσως η πιο ενδιαφέρουσα αποκάλυψη. Η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία είχαν συναινέσει στην εκλογή του Σινιρλίογλου στη Γενική Γραμματεία του ΟΑΣΕ τον Δεκέμβριο του 2024.

»Η επιλογή έγινε στο πλαίσιο της συμφωνίας των 57 συμμετεχόντων κρατών του Οργανισμού. Σήμερα, όμως, ελληνική πηγή που σχετίζεται με τον ΟΑΣΕ, και με την οποία συνομίλησα, δεν κρύβει τον προβληματισμό της για εκείνη την απόφαση.

»Κατά την εκτίμησή της, η συναίνεση Αθήνας και Λευκωσίας αποδείχθηκε λανθασμένη, καθώς προσέφερε στον Τούρκο διπλωμάτη ένα σημαντικό διεθνές αξίωμα, το οποίο μπορούσε στη συνέχεια να αξιοποιήσει ως εφαλτήριο για τη διεκδίκηση της Γενικής Γραμματείας του ΟΗΕ…».

https://www.huffingtonpost.gr/kinonia/i-ellada-katapsifizei-ton-tourko-pou-sprochnei-o-erntogan-gia-ng-oie-alla-ton-eichan-psifisei-athina-kai-lefkosia-gia-ng-oase-grafei-o-terens-kouik/

Προσθέτω και αυτό, για το οποίο καμία έκπληξη δεν υπάρχει μετά τι απανωτές δουλοπρεπείς υποκλίσεις στον Ερντογάν που προηγήθηκαν.

«Από τον ΟΑΣΕ μέχρι τον ΟΗΕ: Ο άνθρωπος που υπέγραψε τον ακρωτηριασμό της Ελλάδας», 31.10.26

«Μη ‘‘θορυβηθεί’’ και πολύ η ελληνική αποστολή για τον Σινιρλίογλου, γιατί μπορεί και να μάθει ότι ο Γεραπετρίτης είχε προτείνει τον ‘‘Γκράτσι’’ του Ερντογάν για επικεφαλής του ΟΑΣΕ, διαπράττοντας μια πρωτοφανή στα χρονικά εθνική μειοδοσία. Εάν μάλιστα γίνει το αδιανόητο, να εκλεγεί και ΓΓ του ΟΗΕ το τέρας που υπέγραψε το έγγραφο για τον ακρωτηριασμό της Ελλάδας και το κατέθεσε στον ΟΗΕ(!!), η Ιστορία θα γράψει το όνομά τους δίπλα στου Εφιάλτη».

https://www.olympia.gr/1672171/apopsi/apo-ton-oase-mechri-ton-oie-o-anthropos-poy-ypegrapse-ton-akrotiriasmo-tis-elladas/

Κλείνοντας, αναφέρω και τούτο! Πληροφορίες γι’ ακόμα ένα παράδειγμα υποστήριξης της Ελλάδας σε Τούρκο διπλωμάτη, υποψήφιο σε ανώτερη θέση σε διεθνή Οργανισμό, αυτήν τη φορά στο ΝΑΤΟ…

https://www.militaire.gr/diplomatiko-vaterlo-kai-sto-nato-pos-i-kyvernitiki-adraneia-charise-stin-toyrkia-tin-antiproedria-toy-diana/

Αείμνηστε δάσκαλε Δρα Νεοκλή Σαρρή, αιωνία σου η μνήμη, δεν σε ξεχνούμε, κοντά ακόμα ένα ετήσιο μνημόσυνό σου, 19 Νοεμβρίου, από το 2011 που μας άφησες μόνους…

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος