Ακολουθήστε μας

GEOPOLITICO

Καλεντερίδης: Τί πήρε η Τουρκία;

Ο Σάββας Καλεντερίδης αναλύει τις τελευταίες εξελίξεις γύρω από το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για έργο που πρέπει να ολοκληρωθεί, χωρίς όμως να παραβλέπονται οι ενδεχόμενες διπλωματικές συνέπειες.

Δημοσιεύτηκε στις

Σοβαρά ερωτήματα για το διπλωματικό παρασκήνιο της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου, τον ρόλο της Γαλλίας και τις ενδεχόμενες συνέπειες για τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα έθεσε ο Σάββας Καλεντερίδης, μιλώντας στον RThess 94,5 και στον Στέφανο Διαμαντόπουλο.

Ο γεωπολιτικός αναλυτής υποστήριξε ότι η πρόοδος του Great Sea Interconnector είναι αναγκαία, προειδοποίησε όμως ότι παραμένει άγνωστο το διπλωματικό τίμημα της διαδικασίας που ακολουθήθηκε. Παράλληλα, ανέλυσε τις επιδιώξεις ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας, επισημαίνοντας την απουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τις μεγάλες γεωπολιτικές διαπραγματεύσεις.

«Το έργο πρέπει να γίνει, αλλά με ποιο κόστος;»

Ο Σάββας Καλεντερίδης ξεκαθάρισε εξαρχής ότι θεωρεί την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου έργο ιδιαίτερης ενεργειακής και γεωπολιτικής σημασίας.

Υπενθύμισε ότι η Κύπρος παραμένει το μοναδικό κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν είναι συνδεδεμένο με το ενιαίο ευρωπαϊκό ηλεκτρικό δίκτυο, ενώ η προοπτική επέκτασης της διασύνδεσης προς το Ισραήλ θα μπορούσε να της προσδώσει ρόλο ενεργειακού κόμβου μεταξύ Ευρώπης και Μέσης Ανατολής.

Αναφέρθηκε επίσης στην ευρωπαϊκή χρηματοδότηση, ύψους περίπου 700 εκατομμυρίων ευρώ, καθώς και στην αβεβαιότητα σχετικά με το τελικό οικονομικό όφελος για τους Κύπριους καταναλωτές.

Ωστόσο, το βασικό ζήτημα της παρέμβασής του ήταν διαφορετικό: τι άλλαξε μετά τις τουρκικές παρεμβάσεις του 2024 και γιατί η Άγκυρα εμφανίζεται πλέον να μην εμποδίζει τις εργασίες με τον ίδιο τρόπο;

Η γαλλική εμπλοκή και το ερώτημα για τη ρηματική διακοίνωση

Ο αναλυτής υπενθύμισε ότι το 2024 η Τουρκία έστειλε πέντε πολεμικά πλοία στην περιοχή των ερευνών, με αποτέλεσμα τη διακοπή των εργασιών. Χαρακτήρισε την εξέλιξη ελληνική υποχώρηση, παραπέμποντας και σε σχετική τοποθέτηση του κυβερνητικού βουλευτή Άγγελου Συρίγου.

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στη συμμετοχή γαλλικών επιχειρήσεων στο έργο, στην προοπτική μεταβίβασης του 66% του Great Sea Interconnector σε γαλλική εταιρεία και στη διπλωματική κινητοποίηση του Παρισιού.

Κατά την εκτίμησή του, η εξέλιξη συνδέεται με πολιτική συνεννόηση μεταξύ Κυριάκου Μητσοτάκη και Εμανουέλ Μακρόν, ενώ ο Γάλλος πρόεδρος ανέλαβε επαφές με την τουρκική πλευρά.

Το ερώτημα που έθεσε ήταν χαρακτηριστικό:

«Αν είναι ανώδυνη η ρηματική διακοίνωση, γιατί δεν την κάναμε εμείς μετά το 2024, όταν έστειλε πέντε πλοία;»

Ο Καλεντερίδης διευκρίνισε ότι δεν γνωρίζει τι ακριβώς συμφωνήθηκε. Ως πιθανές εξηγήσεις για την αλλαγή της τουρκικής στάσης παρουσίασε είτε την άσκηση ισχυρών πιέσεων προς την Άγκυρα είτε την ικανοποίηση όρων που είχε θέσει η ίδια.

Πρόκειται, όπως αναγνώρισε, για εκτιμήσεις και όχι για αποδεδειγμένες πληροφορίες.

«Η Ελλάδα δεν χρειάζεται άδεια από την Τουρκία»

Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε στη νομική και διπλωματική διάσταση της πόντισης υποθαλάσσιων καλωδίων.

Ο Καλεντερίδης υποστήριξε ότι η ελληνική πλευρά δεν πρέπει να εγκλωβίζεται σε μια αντιπαράθεση περί «αδειών», αλλά να επιμένει στα δικαιώματα που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο και στην αρμοδιότητα έκδοσης των σχετικών ναυτιλιακών αναγγελιών.

Κατά την προσέγγισή του, η Τουρκία επιχειρεί εδώ και χρόνια να δημιουργήσει διπλωματικό προηγούμενο, ζητώντας γραπτή ενημέρωση από τρίτες χώρες για έργα υποθαλάσσιων καλωδίων.

Αναφέρθηκε σε περιπτώσεις χωρών όπως η Ιταλία, η Γερμανία, η Ολλανδία και η Σαουδική Αραβία, υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα επιδιώκει να εμφανίζεται ως απαραίτητος συνομιλητής σε θαλάσσιες περιοχές όπου προβάλλει διεκδικήσεις.

Παράλληλα, επέκρινε τη διαχρονική απουσία οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου, αντιπαραβάλλοντας τις κινήσεις της Λευκωσίας με την ελληνική πολιτική.

Υπενθύμισε τις κυπριακές ενέργειες για την ΑΟΖ, τις συμφωνίες οριοθέτησης με γειτονικά κράτη και την κατάθεση συντεταγμένων στον ΟΗΕ, ενώ αναφέρθηκε στο τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019 και στις μεταγενέστερες τουρκικές διεκδικήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το συμπέρασμά του ήταν ότι η Αθήνα οφείλει να υπερασπίζεται τα δικαιώματά της χωρίς να επιτρέπει στην Τουρκία να αποκτά ρόλο στη διαδικασία μέσω διπλωματικών πρακτικών.

Η προειδοποίησή του ήταν σαφής: ακόμη και αν το έργο προχωρήσει, παραμένει ανοιχτό το ερώτημα των συνεπειών που μπορεί να εμφανιστούν αργότερα στις ελληνικές διεκδικήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η νέα τριμερής και η σύγκριση με τη Γιάλτα

Στο δεύτερο μέρος της συνέντευξης, η συζήτηση μεταφέρθηκε στη διεθνή γεωπολιτική σκηνή και στις επαφές μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών, Ρωσίας και Κίνας.

Ο Καλεντερίδης χρησιμοποίησε ως ιστορικό σημείο αναφοράς τη Διάσκεψη της Γιάλτας το 1945, όταν οι ηγέτες των τριών μεγάλων συμμαχικών δυνάμεων διαπραγματεύθηκαν τη μεταπολεμική τάξη πραγμάτων.

Εκτίμησε ότι η διεθνής ισορροπία μεταβάλλεται ξανά, με την Κίνα να ενισχύει τη θέση της, τη Ρωσία να διεκδικεί ρόλο στις μεγάλες αποφάσεις και τις ΗΠΑ να επιχειρούν να διαχειριστούν τον ανταγωνισμό με τις άλλες δύο δυνάμεις.

Κατά την ανάλυσή του, η Ουάσιγκτον επιδιώκει να θέσει στην ατζέντα τον έλεγχο των πυρηνικών εξοπλισμών και το Ιράν, ενώ η Μόσχα ενδιαφέρεται να συζητηθεί το Ουκρανικό και να ενισχυθεί η διεθνής παρουσία του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Από την πλευρά της, η Κίνα εμφανίζεται επιφυλακτική απέναντι σε δεσμεύσεις για τα πυρηνικά, καθώς επιδιώκει να περιορίσει την απόστασή της από τις δύο μεγαλύτερες πυρηνικές δυνάμεις.

«Οικονομική υπερδύναμη, γεωπολιτικός νάνος»

Η σημαντικότερη παρατήρησή του για την Ευρώπη αφορούσε την αδυναμία της να συμμετέχει ισότιμα στη διαμόρφωση των παγκόσμιων συσχετισμών.

Παρά το οικονομικό της μέγεθος και τη δημογραφική της βαρύτητα, ο Καλεντερίδης υποστήριξε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση παραμένει εξαιρετικά αδύναμη σε επίπεδο γεωπολιτικής επιρροής.

«Είμαστε οικονομική υπερδύναμη και γεωπολιτικός νάνος».

Στάθηκε ιδιαίτερα στο γεγονός ότι οι συζητήσεις για την Ουκρανία και τη μελλοντική αρχιτεκτονική ασφαλείας της ευρωπαϊκής ηπείρου πραγματοποιούνται χωρίς ουσιαστική ευρωπαϊκή συμμετοχή.

Το λάθος του Κίσινγκερ και η άνοδος της Κίνας

Ο αναλυτής αναφέρθηκε επίσης στην πολιτική προσέγγισης των Ηνωμένων Πολιτειών με την Κίνα, την οποία συνέδεσε με τη στρατηγική του Χένρι Κίσινγκερ.

Παρότι εξέφρασε τον θαυμασμό του για το βιβλίο «Διπλωματία» και τη στρατηγική σκέψη του Αμερικανού διπλωμάτη, εκτίμησε ότι η μεταφορά αμερικανικών εργοστασίων, κεφαλαίων και τεχνογνωσίας στην Κίνα συνέβαλε στη δημιουργία ενός ισχυρότατου οικονομικού και τεχνολογικού ανταγωνιστή.

Υπογράμμισε ότι το Πεκίνο αξιοποίησε τις επενδύσεις και την τεχνολογική μεταφορά για να αναπτύξει τη βιομηχανία του και να αποκτήσει ισχυρή παρουσία σε κρίσιμους τομείς.

Στη συζήτηση έγινε ιδιαίτερη αναφορά στις μπαταρίες, στην αυτοκινητοβιομηχανία, στα ερευνητικά κέντρα, στις υποδομές και στις μεταφορές.

«Η Ευρώπη χρειάζεται αναδιάρθρωση»

Κλείνοντας, ο Καλεντερίδης έθεσε ζήτημα θεσμικής αναδιάρθρωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Υποστήριξε ότι η λειτουργία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, καθώς και ο τρόπος λήψης αποφάσεων, δεν ανταποκρίνονται στην ταχύτητα των διεθνών εξελίξεων.

Αναγνώρισε ότι ενδεχόμενες αλλαγές θα μπορούσαν να συνεπάγονται μεταφορά αρμοδιοτήτων από τα κράτη-μέλη προς τα ευρωπαϊκά όργανα, επέμεινε όμως ότι το υφιστάμενο μοντέλο χρειάζεται επανεξέταση.

Το ερώτημα με το οποίο ολοκλήρωσε την παρέμβασή του ήταν εάν μπορεί η Ευρώπη να αποδέχεται ότι άλλες δυνάμεις συζητούν για τη δική της μελλοντική ασφάλεια, χωρίς η ίδια να βρίσκεται στο τραπέζι των αποφάσεων.

Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών το 1960. Το 1977 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος. Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων και των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό. Το Μάρτιο του 2000, ενώ φοιτούσε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παραιτήθηκε από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων. Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Κράτος συμμορία", Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την "Έκθεση Σουσουρλούκ", που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη. Σε συνεργασία με το ίδρυμα "Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ" συμμετείχε και προλόγισε την έκδοση του διπλού CD "Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930" και του CD "Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας". Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου "Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Μύθος και πραγματικότητα", του βιβλίου "Οι μειονότητες στην Τουρκία" και των ιστορικών ταξιδιωτικών οδηγών "Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα", "Σικελία", "Ρόδος - Σύμη - Καστελόριζο - Καρία - Λυκία", "Χίος - Σμύρνη", "Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία", "Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία" και "Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς". Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς "Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών", "Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη", "Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία" και "Ανατολικός Πόντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς". Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και "Παρόν" και στα περιοδικά "Άμυνα και διπλωματία", "Απόρρητο Δελτίο" και "Διπλωματία".

GEOPOLITICO

Ο θρίαμβος του Ολυμπιακού στην Κύπρο άνοιξε τη συζήτηση Μητσοτάκη – Χριστοδουλίδη

Η ιστορική νίκη του Ολυμπιακού στη Λεμεσό, το σχόλιο του Έλληνα πρωθυπουργού για το γούρι του Κύπριου προέδρου και η αναφορά στην κόκκινη γραβάτα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα ιδιαίτερο στιγμιότυπο καταγράφηκε κατά τη συνάντηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026, λίγο πριν από την έναρξη της 4ης Διακυβερνητικής Συνόδου Ελλάδας και Κύπρου στο Προεδρικό Μέγαρο.

Πριν η συζήτηση των δύο ηγετών περάσει στην επίσημη ατζέντα της Συνόδου, ο Έλληνας πρωθυπουργός αναφέρθηκε στη συγκλονιστική αναμέτρηση του Ολυμπιακού Πειραιώς με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ για τη EuroLeague, η οποία πραγματοποιήθηκε το προηγούμενο βράδυ στη Λεμεσό, παρουσία του Νίκου Χριστοδουλίδη.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με χιουμοριστική διάθεση, απέδωσε στον Κύπριο πρόεδρο μέρος της επιτυχίας της ελληνικής ομάδας, σχολιάζοντας ότι η παρουσία του στο γήπεδο έφερε γούρι στον Ολυμπιακό.

«Χθες νομίζω έγινε το ματς ίσως της δεκαετίας της Ευρωλίγκας και ήσουν παρών», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Έλληνας πρωθυπουργός.

Ο Νίκος Χριστοδουλίδης είχε, μάλιστα, γίνει αντικείμενο σχολιασμού στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την αυθόρμητη αντίδρασή του στο εντυπωσιακό τρίποντο του Σάσα Βεζένκοφ από το κέντρο του γηπέδου, με το οποίο ο Ολυμπιακός έστειλε την αναμέτρηση στην παράταση. Ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας είχε πιάσει το κεφάλι του, αναφωνώντας «Παναγία μου!».

Η ελληνική ομάδα επικράτησε τελικά με 97-95, χάρη στο νικητήριο τρίποντο του Κόρι Τζόζεφ στην εκπνοή της παράτασης.

Η κόκκινη γραβάτα και το μήνυμα Μητσοτάκη

Ο Έλληνας πρωθυπουργός σχολίασε επίσης την ενδυματολογική επιλογή του Νίκου Χριστοδουλίδη, ο οποίος φορούσε κόκκινη γραβάτα, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Είμαστε ενδυματολογικά εναρμονισμένοι σήμερα».

Παράλληλα, αντλώντας ένα ευρύτερο μήνυμα από τη δραματική εξέλιξη της αναμέτρησης, υπογράμμισε ότι το παιχνίδι υπενθύμισε πως δεν πρέπει κανείς να λέει ποτέ «ποτέ» μέχρι το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ολοκλήρωσε την αναφορά του ευχαριστώντας τον Νίκο Χριστοδουλίδη για την ευγενική φιλοξενία, όπως είπε, στην «αγαπημένη μας Κύπρο».

Ο μπασκετικός διάλογος αποτέλεσε μια στιγμή χαλαρότητας πριν από τις επίσημες εργασίες της 4ης Διακυβερνητικής Συνόδου, αναδεικνύοντας και την ιδιαίτερη θέση που κατέχει ο ελληνικός αθλητισμός στη Μεγαλόνησο.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Επτά σοβαροί λόγοι επιβάλλουν το νέο ταξίδι σας στο Κάιρο, κ. Μητσοτάκη!

Χρήστος Κηπουρός: Μετά από τη ρηματική διακοίνωση του Καΐρου στον ΟΗΕ κατά του τουρκολιβυκού ψευδομνημονίου, η δέσμη των 30 καλωδίων «ALEX» προσφέρει στην Αίγυπτο το μέγιστο οικονομικό κίνητρο ώστε να προτείνει οίκοθεν την ενιαία ΑΟΖ με την Ελλάδα και την Κύπρο — αναγεννώντας το «Κοινόν» δύο Ιστορικών Λαών.

Δημοσιεύτηκε

στις

ALEX ΚΑΙ ΕΝΙΑΙΑ ΑΟΖ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ ΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ

Η ρηματική διακοίνωση της Αιγύπτου στον ΟΗΕ είναι κυριολεκτικά «με ένα σμπάρο δυο όρνεα». Όταν το 1913 ο αντισυνταγματάρχης Κεμάλ συμφώνησε μυστικά με τον Τσάρο Φερδινάνδο της Βουλγαρίας στο σπίτι του Εβραίου μεγαλέμπορα Μπεχάρ στο Διδυμότειχο, το πρώτο που έγινε ήταν η προσθήκη δεύτερου εξώστη στον μιναρέ του τεμένους Βαγιαζήτ. Πράξη που συμβόλιζε τη δεύτερη κατάκτηση της ιστορικής τους πρωτεύουσας. Όσο κεμαλιστής δηλαδή ήταν ο Κεμάλ, άλλο τόσο ήταν και ισλαμιστής· και όσο ισλαμιστής είναι σήμερα ο Ερντογάν, άλλο τόσο είναι και κεμαλιστής. Ο όρος δηλαδή αιωνόβιος κεμαλισλαμισμός δεν είναι ουρανοκατέβατος. Ούτε κάποτε ήταν ήπιος που έγινε σήμερα δύστροπος και επόμενα δεν πρόκειται για αναθεωρητισμό.

ΚΕΙΜΕΝΟ

Πέραν όμως από τη συγκυρία, η εξέλιξη αυτή της ιδέας ALEX αναγεννά το «Κοινόν» Ελλήνων και Αιγυπτίων — δύο Ιστορικών Λαών που ζουν στις ακτές της Μεσογείου από αμνημονεύτων χρόνων. Για να περάσουμε σήμερα από τις διακηρύξεις στην έμπρακτη ενιαία ΑΟΖ Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου, το έργο «ALEX» (η δέσμη των 30 υποθαλάσσιων καλωδίων) δίνει στο Κάιρο επτά λόγους [όσα και τα Θαύματα του αρχαίου κόσμου, με κορυφαίο το Φάρο της Αλεξάνδρειας] ώστε να την προτείνει οίκοθεν:

  1. Το Μέγιστο οικονομικό όφελος της Αιγύπτου, η οποία μετατρέπεται σε κορυφαίο εξαγωγικό ενεργειακό κόμβο προς ολόκληρη την Ευρώπη. Με προοπτική να αποτελέσει ενεργειακό κέντρο από την Μέση Ανατολή έως και την αχανή Λιβύη.

  2. Η Απογείωση της γεωστρατηγικής Ελλάδας, με τη συμπερίληψη του αγαπημένου Καστελόριζου. Αναντικατάστατη πύλη εισόδου και μεταφοράς, πέραν όλων των άλλων λειτουργιών, καθαρής και πράσινης ενέργειας στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

  3. Ο Μεσογειακός Ελλήσποντος, που εδραιώνει τον έλεγχο και τη διεθνή εμπορική και ενεργειακή αξία των ελληνικών θαλασσίων στενών.

  4. Η Ενιαιοποίηση των ΑΟΖ του Ελληνισμού, με τη θαλάσσια επανένωση Ελλάδας και Κύπρου πάνω στη διεθνή νομιμότητα (UNCLOS).

  5. Καληνύχτα στη Γεωστρατηγική Τουρκία, αφού η απευθείας σύνδεση Βόρειας Αφρικής–Ελλάδας–Κύπρου ακυρώνει στην πράξη κάθε σχεδιασμό του αιωνόβιου κεμαλισλαμισμού καθώς και κάθε απόπειρα του τουρκολιβυκού ψευδομνημονίου.

  6. Η πλέον συμφέρουσα τιμή ηλεκτρικού ρεύματος στις Ευρωπαϊκές χώρες, δίνοντας ανάσες στα νοικοκυριά και τη βιομηχανία της Ευρώπης.

  7. Ένα Καλώδιο από τα 30: Αλεξάνδρειας – Λεμεσού, που δένει άμεσα την Αίγυπτο με την Κύπρο και ολοκληρώνει το ενεργειακό τρίγωνο της Ανατολικής Μεσογείου.

Μια ειλικρινής επενδυτική αγκαλιά στη φίλη Αίγυπτο — αφιερωμένη στη Μονή Αγίας Αικατερίνας του Σινά ενόψει της εορτής της στις 25 Νοεμβρίου και στον Αιγυπτιώτη Ελληνισμό.

Από τα φώτα του πνεύματος που έδωσε η Αίγυπτος στην αρχαιότητα, και από τα ξύλα και τα κάτοπτρα του αρχαίου Φάρου της Αλεξάνδρειας που φώτιζε τη Μεσόγειο, περνάμε σήμερα στο έργο “ALEX” —τη δέσμη των 30 υποθαλάσσιων καλωδίων με ονομασία προέλευσης την Αλεξάνδρεια— που εκπέμπει καθαρό, πράσινο φως προς ολόκληρη την Ευρώπη. Και αφού η ίδια η Αλεξάνδρεια φέρει το όνομα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, πρόκειται για την ύψιστη ηθική δικαίωση του Ελληνισμού, που επιστρέφει δημιουργικός στο πνεύμα των Ελληνιστικών χρόνων.

Είναι στο χέρι της πολιτικής, πέραν από την επανένωση και την αναγέννηση του θαλάσσιου Ελληνισμού, να γίνει κάτι αντίστοιχο και με το «Κοινόν» δύο Ιστορικών Λαών και πολιτισμών: του Ελληνισμού και του Αιγυπτιακού λαού και πολιτισμού.

Υ. Γ. Πέντε τουλάχιστον κείμενα γύρω από τη μελέτη και τη νομοτεχνική τεκμηρίωση της ιδέας «ALEX» υπάρχουν στην παρούσα ιστοσελίδα, προς την οποία εκφράζονται οι ευχαριστίες μου.

__________

Διδυμότειχο, 18 Νοεμβρίου 2026

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Το αζερικό «πλυντήριο» και οι επιχειρηματικές διαδρομές του Τραμπ!

Όταν τα πετροδολάρια του Μπακού συναντούν τα κέντρα της παγκόσμιας εξουσίας. Μια ιδιαίτερα αποκαλυπτική δημοσιογραφική έρευνα της γαλλικής εφημερίδας Le Monde

Δημοσιεύτηκε

στις

Μια ιδιαίτερα αποκαλυπτική δημοσιογραφική έρευνα της γαλλικής εφημερίδας Le Monde της 17/11/2026 του Jeremie Baruch επαναφέρει στο προσκήνιο ένα ζήτημα με σοβαρές πολιτικές και γεωοικονομικές προεκτάσεις: τις διαδρομές του αζερικού χρήματος και τις σχέσεις επιχειρηματικών εταιρειών του Ντόναλντ Τραμπ με το διαβόητο δίκτυο ξεπλύματος χρήματος που έγινε γνωστό ως «Azerbaijani Laundromat» – το «πλυντήριο του Αζερμπαϊτζάν».

Η έρευνα, η οποία βασίζεται σε περισσότερα από 15 εκατομμύρια εσωτερικά τραπεζικά αρχεία της Deutsche Bank και σε δικαστικά έγγραφα, παρουσιάζει στοιχεία που συνδέουν εταιρείες του σημερινού Αμερικανού προέδρου με χρηματοοικονομικές οντότητες οι οποίες φέρονται να συμμετείχαν στο συγκεκριμένο δίκτυο.

Δεν πρόκειται για μια απλή επιχειρηματική συναλλαγή αμφίβολης προέλευσης. Πρόκειται για μια υπόθεση που φωτίζει τον τρόπο με τον οποίο το καθεστώς του Ιλχάμ Αλίγιεφ φέρεται να αξιοποίησε πολύπλοκες χρηματοοικονομικές διαδρομές, εταιρείες-κελύφη και διεθνείς τραπεζικούς μηχανισμούς, προκειμένου να διοχετεύει χρήματα και να οικοδομεί δίκτυα επιρροής πέρα από τα σύνορα του Αζερμπαϊτζάν.

Η διαδρομή των 141.261 δολαρίων

Σύμφωνα με τη Le Monde, την άνοιξη του 2015, λίγο πριν ανακοινώσει την υποψηφιότητά του για το προεδρικό χρίσμα των Ρεπουμπλικανών, ο Ντόναλντ Τραμπ συμμετείχε σε ένα πολυτελές ξενοδοχειακό επενδυτικό σχέδιο στο Μπακού, το Trump International Hotel & Tower Baku.

Στις 16 Απριλίου 2015, η εταιρεία DT Marks Baku LLC, η οποία ανήκε στον Τραμπ και είχε αναλάβει την είσπραξη δικαιωμάτων χρήσης του εμπορικού του σήματος, επιχείρησε να εισπράξει το ποσό των 141.261,82 δολαρίων.

Τα χρήματα προέρχονταν από την Faberlex LP, μια εταιρεία-κέλυφος με έδρα τη Σκωτία, χωρίς γραφεία και εργαζομένους, η οποία χρηματοδοτούνταν από την κρατική τηλεπικοινωνιακή εταιρεία του Αζερμπαϊτζάν, Baktelecom.

Η πρώτη μεταφορά απέτυχε εξαιτίας λάθους στον αριθμό του τραπεζικού λογαριασμού. Ωστόσο, η ίδια ακριβώς χρηματική αξία μεταφέρθηκε την επόμενη ημέρα σε άλλη υπεράκτια εταιρεία, την Datemile Alliance, και δώδεκα ημέρες αργότερα κατέληξε στην THC Baku Services, μια ακόμη εταιρεία του Τραμπ.

Το ίδιο ποσό πέρασε μέσα σε λιγότερο από δύο εβδομάδες από τέσσερις διαφορετικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, συνοδευόμενο από τρεις διαφορετικές αιτιολογίες πληρωμής.

Η Le Monde επισημαίνει ότι αυτή η πρακτική αποτελεί χαρακτηριστικό μηχανισμό λειτουργίας των δικτύων ξεπλύματος χρήματος: πολλαπλές μεταφορές, εταιρείες-βιτρίνες και αλλαγές στις αιτιολογίες των συναλλαγών, ώστε να καθίσταται δυσκολότερος ο εντοπισμός της πραγματικής προέλευσης των κεφαλαίων.

Και εδώ βρίσκεται ένα κρίσιμο στοιχείο: σύμφωνα με τα εσωτερικά αρχεία της Deutsche Bank, οι εταιρείες Faberlex και Datemile βρίσκονταν στον πυρήνα του «Azerbaijani Laundromat».

Ένα δίκτυο σχεδόν τριών δισεκατομμυρίων δολαρίων

Το «Azerbaijani Laundromat» αποκαλύφθηκε το 2017 από το διεθνές δίκτυο ερευνητικής δημοσιογραφίας OCCRP και τη Le Monde.

Επρόκειτο για ένα μυστικό χρηματοοικονομικό σύστημα ύψους σχεδόν τριών δισεκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο, σύμφωνα με τις αποκαλύψεις, χρησιμοποιήθηκε για τη διοχέτευση δημόσιου χρήματος προς την αζερική ελίτ και την εξαγορά πολιτικής επιρροής στο εξωτερικό.

Η υπόθεση είχε ήδη προκαλέσει σοβαρά ερωτήματα για τις σχέσεις του Μπακού με Ευρωπαίους πολιτικούς, αξιωματούχους και θεσμικούς παράγοντες.

Η νέα έρευνα προσθέτει μια ακόμη διάσταση: τη σύνδεση εταιρειών του Ντόναλντ Τραμπ με επιχειρηματικές οντότητες που σχετίζονται με αυτό το δίκτυο.

Τα εκατομμύρια και οι τραπεζικές αναφορές

Οι αποκαλύψεις δεν περιορίζονται στη συγκεκριμένη συναλλαγή των 141.261,82 δολαρίων.

Σε εμπιστευτικό υπόμνημα του Μαΐου 2020, ο Brian Hagerty, διευθυντής της Deutsche Bank στις ΗΠΑ αρμόδιος για τις χρηματοοικονομικές πληροφορίες, αναφέρει ότι οντότητες που φέρονταν να συνδέονται με αζερικά και ρωσικά δίκτυα ξεπλύματος χρήματος είχαν καταβάλει τουλάχιστον τρία εκατομμύρια δολάρια σε δύο εταιρείες του Τραμπ πριν από τον Σεπτέμβριο του 2015.

Το ίδιο υπόμνημα αναφέρεται και σε άλλη αναφορά ύποπτης συναλλαγής, η οποία υποβλήθηκε τον Ιούνιο του 2017 και αφορούσε επιπλέον 5,2 εκατομμύρια δολάρια σε άλλες εταιρείες του επιχειρηματικού ομίλου Τραμπ.

Στις 16 Ιανουαρίου 2020, η Deutsche Bank είχε ήδη υποβάλει επίσημη αναφορά ύποπτης συναλλαγής για τις εταιρείες DT Marks Baku και THC Baku, εξαιτίας της σύνδεσής τους με το αζερικό δίκτυο.

Υπάρχει, ωστόσο, μια ουσιώδης διευκρίνιση στο ίδιο το έγγραφο: ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είχε κατονομαστεί προσωπικά ως ύποπτος.

Αυτή η διάκριση είναι σημαντική. Τα στοιχεία αφορούν τις εταιρείες του και τις χρηματοοικονομικές συναλλαγές τους. Δεν αποδεικνύουν ότι ο ίδιος γνώριζε την παράνομη προέλευση των χρημάτων ή ότι συμμετείχε προσωπικά σε μηχανισμό ξεπλύματος.

Αυτό, όμως, δεν αναιρεί τη σοβαρότητα των ερωτημάτων που προκύπτουν για τις επιχειρηματικές διαδρομές και τους μηχανισμούς ελέγχου.

Η τραπεζική προστασία ενός Αμερικανού προέδρου;

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο τρόπος με τον οποίο η Deutsche Bank διαχειρίστηκε τις οικονομικές σχέσεις της με τον Τραμπ μετά την εκλογή του το 2016.

Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος είχε τότε ανεξόφλητες οφειλές προς την τράπεζα που ξεπερνούσαν τα 300 εκατομμύρια δολάρια. Η Deutsche Bank δημιούργησε ένα ειδικό καθεστώς διαχείρισης για τον ίδιο και το περιβάλλον του, με την ονομασία «covered client».

Η πρόσβαση στα σχετικά αρχεία περιορίστηκε σε ελάχιστους υπαλλήλους, ενώ οι ειδοποιήσεις για τους συγκεκριμένους λογαριασμούς έφεραν την ένδειξη «Confidentialité = 99».

Η ίδια η εσωτερική αλληλογραφία της τράπεζας αποκαλύπτει ότι η διασταύρωση των διαφορετικών εταιρικών οντοτήτων του επιχειρηματικού ομίλου Τραμπ ήταν εξαιρετικά δύσκολη και ότι τα διαθέσιμα στοιχεία για την καταπολέμηση του ξεπλύματος χρήματος ήταν αποσπασματικά.

Το ερώτημα που ανακύπτει είναι εύλογο: κατά πόσο η πολιτική ισχύς ενός πελάτη μπορεί να επηρεάσει την αποτελεσματικότητα των μηχανισμών τραπεζικού ελέγχου;

Από το Μπακού στην Ουάσιγκτον

Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα όταν εξετάζεται μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο των σχέσεων του Αζερμπαϊτζάν με τη διεθνή πολιτική και οικονομική ελίτ.

Το καθεστώς Αλίγιεφ δεν στηρίζεται μόνο στην ενεργειακή του ισχύ. Επενδύει συστηματικά στην ανάπτυξη διεθνών σχέσεων, στην οικονομική διπλωματία και στη δημιουργία δικτύων επιρροής.

Η αξιοποίηση του ενεργειακού πλούτου, οι επιχειρηματικές συμφωνίες και η προσέγγιση πολιτικών και οικονομικών παραγόντων αποτελούν σημαντικά εργαλεία της εξωτερικής του πολιτικής.

Η υπόθεση του «Azerbaijani Laundromat» είχε ήδη δείξει πώς το χρήμα μπορούσε να μετατρέπεται σε πολιτική επιρροή στην Ευρώπη. Οι νέες αποκαλύψεις της Le Monde αναδεικνύουν ότι οι διαδρομές αυτές δεν περιορίζονταν στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για την Αρμενία.

 

Όταν η διαφθορά γίνεται εργαλείο γεωπολιτικής

Για την Αρμενία και τον αρμενικό λαό, η διεθνής δράση του Μπακού δεν μπορεί να εξετάζεται αποκλειστικά μέσα από τις στρατιωτικές απειλές, τις εδαφικές διεκδικήσεις ή τις διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο κρατών.

Υπάρχει και ένα άλλο πεδίο αντιπαράθεσης: η μάχη για τη διεθνή εικόνα, την πολιτική επιρροή και τη διαμόρφωση των αποφάσεων στα ισχυρά κέντρα εξουσίας.

Ένα καθεστώς που έχει κατηγορηθεί επανειλημμένα για αυταρχισμό, διαφθορά και σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έχει κάθε λόγο να επιδιώκει να περιορίσει τη διεθνή του απομόνωση και να εξασφαλίσει ισχυρούς πολιτικούς και οικονομικούς συμμάχους.

Η ενεργειακή εξάρτηση, τα οικονομικά συμφέροντα και τα δίκτυα επιρροής μπορούν να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον στο οποίο οι παραβιάσεις δικαιωμάτων και οι εγκληματικές πρακτικές υποχωρούν μπροστά στην εξυπηρέτηση γεωπολιτικών και οικονομικών συμφερόντων.

Η περίπτωση του Αζερμπαϊτζάν αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του γιατί η διεθνής κοινότητα οφείλει να εξετάζει όχι μόνο τι δηλώνουν τα κράτη, αλλά και πώς χρηματοδοτούν και οικοδομούν την επιρροή τους.

Για την Ελλάδα, μια χώρα που διατηρεί ιστορικούς δεσμούς με την Αρμενία και έχει άμεσο ενδιαφέρον για τη σταθερότητα στον Νότιο Καύκασο, οι αποκαλύψεις αυτές αποτελούν επίσης λόγο προβληματισμού. Η οικονομική συνεργασία με οποιοδήποτε κράτος δεν μπορεί να αποσυνδέεται πλήρως από τη διαφάνεια, τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Τα ερωτήματα παραμένουν

Η έρευνα της Le Monde δεν αποδεικνύει προσωπική ποινική εμπλοκή του Ντόναλντ Τραμπ. Αποκαλύπτει, όμως, συγκεκριμένες οικονομικές διαδρομές, εταιρικές συνδέσεις και τραπεζικές αναφορές που εγείρουν σοβαρά ερωτήματα.

Και κυρίως υπενθυμίζει κάτι που συχνά παραβλέπεται: η διεθνής πολιτική επιρροή δεν οικοδομείται πάντοτε μέσα από επίσημες διπλωματικές συμφωνίες και δημόσιες συμμαχίες. Μπορεί να οικοδομείται και μέσα από αδιαφανείς χρηματοοικονομικές διαδρομές, επιχειρηματικές συνεργασίες και δίκτυα συμφερόντων.

Όταν ένα καθεστώς διαθέτει τα μέσα να μετατρέπει τον πλούτο του σε διεθνή επιρροή, το ζήτημα παύει να είναι αποκλειστικά οικονομικό. Γίνεται βαθιά πολιτικό και γεωπολιτικό.

Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο πού κατέληξαν τα χρήματα του αζερικού «πλυντηρίου». Είναι πόσες πολιτικές πόρτες άνοιξαν στη διαδρομή τους και ποια συμφέροντα εξυπηρετήθηκαν.

Και για την Αρμενία, το Αρτσάχ και ολόκληρη την περιοχή του Νοτίου Καυκάσου, αυτή δεν είναι μια υπόθεση που μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μακρινό οικονομικό σκάνδαλο.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Ο θρίαμβος του Ολυμπιακού στην Κύπρο άνοιξε τη συζήτηση Μητσοτάκη – Χριστοδουλίδη

Η ιστορική νίκη του Ολυμπιακού στη Λεμεσό, το σχόλιο του Έλληνα πρωθυπουργού για το γούρι του Κύπριου προέδρου και η...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Επτά σοβαροί λόγοι επιβάλλουν το νέο ταξίδι σας στο Κάιρο, κ. Μητσοτάκη!

Χρήστος Κηπουρός: Μετά από τη ρηματική διακοίνωση του Καΐρου στον ΟΗΕ κατά του τουρκολιβυκού ψευδομνημονίου, η δέσμη των 30 καλωδίων...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Το αζερικό «πλυντήριο» και οι επιχειρηματικές διαδρομές του Τραμπ!

Όταν τα πετροδολάρια του Μπακού συναντούν τα κέντρα της παγκόσμιας εξουσίας. Μια ιδιαίτερα αποκαλυπτική δημοσιογραφική έρευνα της γαλλικής εφημερίδας Le...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Η Ελλάδα πρέπει να περάσει στην επίθεση στην Αφρική για να αντιμετωπίσει την Τουρκία

Να εγκαταλείψει την παθητική στάση της και να περάσει στην αντεπίθεση απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό στην Αφρική καλεί την Ελλάδα...

Πολιτική3 ώρες πριν

Ελλάδα – Κύπρος: Τι συμφωνήθηκε στην 4η Διακυβερνητική Σύνοδο στη Λευκωσία – Οι τρεις άξονες συνεργασίας

Η αξιοποίηση της εμπειρίας της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η συνεργασία στον τομέα της Τεχνητής Νοημοσύνης και...

Δημοφιλή