GEOPOLITICO
Μπαλτζώης: Κάναμε στρατηγικό λάθος!
Ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Ιωάννης Μπαλτζώης, σε μια εκτενή συνέντευξη στον Νίκο Παπαδάτο για το Diplomatic Front, αναλύει τις κρίσιμες γεωπολιτικές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή.
Σοβαρές προειδοποιήσεις για τους χειρισμούς της Αθήνας στην υπόθεση του Great Sea Interconnector, τις τουρκικές διεκδικήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και τον κίνδυνο νέας στρατιωτικής σύγκρουσης με το Ιράν διατύπωσε ο αντιστράτηγος ε.α. και πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, Ιωάννης Μπαλτζώης, σε εκτενή συνέντευξή του στον Νίκο Παπαδάτο για το Diplomatic Front. Ο έμπειρος στρατιωτικός αναλυτής υποστήριξε ότι η εμπλοκή της Γαλλίας στη διαδικασία ενημέρωσης της Τουρκίας δημιουργεί επικίνδυνο προηγούμενο, ενώ προειδοποίησε ότι μια νέα ανάφλεξη στη Μέση Ανατολή θα μπορούσε να επηρεάσει και την ασφάλεια της Ελλάδας.
«Το πρώτο στρατηγικό λάθος» με το καλώδιο
Στο επίκεντρο της συνέντευξης βρέθηκαν οι εξελίξεις γύρω από την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου και ειδικότερα η γαλλική ρηματική διακοίνωση προς την Άγκυρα.
Ο Ιωάννης Μπαλτζώης υποστήριξε ότι οι έρευνες για το καλώδιο πραγματοποιούνται σε περιοχή ελληνικής υφαλοκρηπίδας και αναφέρθηκε στη συμφωνία οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου.
Επικαλούμενος το άρθρο 79 της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, τόνισε ότι η πόντιση υποθαλάσσιων καλωδίων δεν προϋποθέτει τη συγκατάθεση τρίτου κράτους με τον τρόπο που αξιώνει η Τουρκία.
Κατά την εκτίμησή του, η Ελλάδα έπρεπε να περιοριστεί στην έκδοση των προβλεπόμενων ναυτικών αναγγελιών, χωρίς να επιδιώξει ιδιαίτερη διπλωματική ενημέρωση της Άγκυρας.
«Εδώ κάναμε το πρώτο στρατηγικό λάθος», ανέφερε, υποστηρίζοντας ότι η προσπάθεια αποφυγής μιας ελληνοτουρκικής κρίσης οδήγησε σε πρόσθετους διπλωματικούς χειρισμούς.
Η γαλλική διακοίνωση και το ερώτημα για το περιεχόμενό της
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στον ρόλο της Γαλλίας.
Ο αντιστράτηγος ε.α. υποστήριξε, επικαλούμενος δικές του πληροφορίες, ότι η Αθήνα ζήτησε από το Παρίσι να λειτουργήσει ως ενδιάμεσος με την Τουρκία, προκειμένου να αποφευχθεί ένταση κατά την εξέλιξη των εργασιών.
Αναφέρθηκε στη συνάντηση της Γαλλίδας πρέσβειρας στην Άγκυρα με Τούρκο υφυπουργό Εξωτερικών και στη ρηματική διακοίνωση που ακολούθησε.
Επισήμανε ότι το πλήρες κείμενο του εγγράφου δεν είχε δημοσιοποιηθεί κατά τον χρόνο της συζήτησης, γεγονός που, όπως είπε, δεν επιτρέπει ασφαλή αξιολόγηση όλων των διατυπώσεών του.
Επικαλέστηκε δημοσιογραφικές αναφορές της Κύρας Αδάμ, του Δημήτρη Μηλάκα και του Σταύρου Λυγερού, σύμφωνα με τις οποίες η γαλλική πλευρά φέρεται να ενήργησε εκ μέρους της Ελλάδας.
Ο ίδιος χαρακτήρισε ιδιαίτερα προβληματικό αυτό το ενδεχόμενο, θεωρώντας ότι θα μπορούσε να αξιοποιηθεί από την Τουρκία για την ενίσχυση των επιχειρημάτων της.
Παράλληλα, αναφέρθηκε σε πληροφορία που απέδωσε στον δημοσιογράφο Νίκο Μελέτη, σύμφωνα με την οποία η διακοίνωση περιλαμβάνει διατύπωση γαλλικής ουδετερότητας απέναντι στις αντικρουόμενες αξιώσεις για τις θαλάσσιες ζώνες.
Ο Μπαλτζώης εξέφρασε προβληματισμό για μια τέτοια διατύπωση από σύμμαχο χώρα, διευκρινίζοντας ωστόσο ότι η οριστική αξιολόγηση προϋποθέτει να γίνει γνωστό το ίδιο το έγγραφο.
«Τα πάντα κρίνονται επί του πεδίου»
Ο Νίκος Παπαδάτος έθεσε το ερώτημα κατά πόσο η Τουρκία επιχειρεί να μετατρέψει μια διπλωματική γνωστοποίηση σε έμμεση αναγνώριση των θαλάσσιων διεκδικήσεών της.
Ο Μπαλτζώης συνέδεσε την τουρκική NAVTEX με τη στρατηγική της «Γαλάζιας Πατρίδας», εκφράζοντας την ανησυχία ότι η Άγκυρα θα επικαλείται στο μέλλον την ιδιαίτερη ενημέρωσή της ως διπλωματικό προηγούμενο.
Αναφέρθηκε επίσης στις παρεμβάσεις του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλου και του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, επισημαίνοντας ότι αμφότεροι έχουν υπογραμμίσει την ανάγκη άσκησης των ελληνικών δικαιωμάτων σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας.
Στο ερώτημα για τις επόμενες κινήσεις της Αθήνας, απάντησε ότι το καθοριστικό στοιχείο θα είναι η πραγματική εξέλιξη των εργασιών.
«Τα πάντα κρίνονται, λύνονται ή εδραιώνονται επί του πεδίου», σημείωσε.
Κατά την ανάλυσή του, οι διπλωματικές ανακοινώσεις δεν αρκούν εάν δεν συνοδεύονται από την πρακτική άσκηση των δικαιωμάτων που επικαλείται ένα κράτος.
Ο ίδιος εξέφρασε φόβους ότι μια ενδεχόμενη διευθέτηση που θα παρουσιαζόταν ως αμοιβαία αποδεκτή από Ελλάδα και Τουρκία θα μπορούσε να δημιουργήσει αρνητικό προηγούμενο για μελλοντικές διαφορές στο Αιγαίο.
Πρόκειται για εκτίμηση του Μπαλτζώη και όχι για διαπιστωμένη νομική συνέπεια της γαλλικής διακοίνωσης, το πλήρες περιεχόμενο της οποίας δεν παρατίθεται στη συνέντευξη.
Η αμερικανική στάση και η ανάγκη αποτροπής
Στη συνέχεια, η συζήτηση στράφηκε στον ρόλο των Ηνωμένων Πολιτειών και στη δυνατότητα της Ελλάδας να υπερασπιστεί αποτελεσματικά τα κυριαρχικά της δικαιώματα.
Ο Μπαλτζώης υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον επιδιώκει την αποφυγή μιας στρατιωτικής αντιπαράθεσης μεταξύ δύο κρατών-μελών του ΝΑΤΟ. Ωστόσο, εξέφρασε την άποψη ότι η αποτροπή μιας κρίσης δεν πρέπει να μετατρέπεται σε αποδοχή τετελεσμένων.
Επικαλούμενος τη στρατηγική σκέψη του Παναγιώτη Κονδύλη, του Παναγιώτη Ήφαιστου και του Καρλ φον Κλαούζεβιτς, τόνισε ότι απέναντι σε ένα αναθεωρητικό κράτος η αποτροπή προϋποθέτει ισχύ, πολιτική αποφασιστικότητα και ενότητα στρατού, λαού και πολιτικής ηγεσίας.
Προειδοποίησε μάλιστα για το ενδεχόμενο «ήττας χωρίς πόλεμο», δηλαδή απώλειας δικαιωμάτων χωρίς να προηγηθεί ένοπλη σύγκρουση.
Διευκρίνισε ότι η θέση αυτή δεν αποτελεί επιθυμία πολέμου, υπογραμμίζοντας ότι ως στρατιωτικός με προσωπική εμπειρία πολεμικών συγκρούσεων γνωρίζει το ανθρώπινο κόστος μιας αναμέτρησης.
Ισραήλ: Πολιτική αστάθεια, αλλά συνέχεια στη στρατηγική συνεργασία με την Ελλάδα
Σημαντικό μέρος της συνέντευξης αφιερώθηκε στις πολιτικές εξελίξεις στο Ισραήλ.
Ο Μπαλτζώης ανέλυσε τους συσχετισμούς που, σύμφωνα με την περιγραφή του, διαμορφώθηκαν μετά τις ισραηλινές εκλογές, με επίκεντρο τον Μπενιαμίν Νετανιάχου και τον πρώην αρχηγό του ισραηλινού Γενικού Επιτελείου, Γκάντι Άιζενκοτ.
Αναφέρθηκε στον ρυθμιστικό ρόλο των αραβικών κομμάτων, στις δυσκολίες σχηματισμού κυβερνητικού συνασπισμού και στις αντιθέσεις μεταξύ πολιτικών σχηματισμών για ζητήματα όπως η στρατιωτική θητεία και η αντιμετώπιση της Χαμάς.
Εκτίμησε ότι ακόμη και εάν σχηματιστεί νέα κυβέρνηση, η εσωτερική της συνοχή θα δοκιμαστεί από τις διαφορετικές πολιτικές επιδιώξεις των κομμάτων που θα τη στηρίζουν.
Ιδιαίτερη σημασία είχε η τοποθέτησή του για τις ελληνοϊσραηλινές σχέσεις.
Κατά τον Μπαλτζώη, οι στρατηγικές επιλογές του Ισραήλ διαμορφώνονται με ευρύτερη συναίνεση και δεν μεταβάλλονται εύκολα από τις κυβερνητικές εναλλαγές.
Εξέφρασε, συνεπώς, την εκτίμηση ότι οι συμφωνίες και η στρατηγική συνεργασία Ελλάδας–Ισραήλ θα διατηρηθούν ανεξάρτητα από την έκβαση των εσωτερικών πολιτικών διεργασιών.
Προειδοποίηση για νέα επίθεση στο Ιράν
Η συζήτηση απέκτησε ιδιαίτερα ανησυχητικό χαρακτήρα όταν στράφηκε στο ενδεχόμενο νέας στρατιωτικής επιχείρησης των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν.
Ο Μπαλτζώης εκτίμησε ότι οι δύο χώρες προετοιμάζονται για νέα επίθεση, χωρίς όμως να παρουσιάσει επιβεβαιωμένη επιχειρησιακή απόφαση ή συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα.
Επικαλέστηκε στοιχεία που απέδωσε σε έκθεση του Congressional Research Service της 18ης Σεπτεμβρίου 2026, υποστηρίζοντας ότι οι προηγούμενες επιχειρήσεις προκάλεσαν σημαντικές καταστροφές στις ιρανικές στρατιωτικές υποδομές, χωρίς να εξουδετερώσουν πλήρως το πυραυλικό οπλοστάσιο και τις δυνατότητες αντίδρασης της Τεχεράνης.
Στάθηκε ιδιαίτερα στις υπόγειες εγκαταστάσεις, στους κινητούς εκτοξευτές πυραύλων και στα μέσα ασύμμετρου πολέμου που εξακολουθεί, σύμφωνα με την εκτίμησή του, να διαθέτει το Ιράν.
Παράλληλα, υποστήριξε ότι οι αμερικανικές δυνάμεις έχουν ενισχύσει την παρουσία τους στην ευρύτερη περιοχή με αεροπλανοφόρα, συνοδευτικά πολεμικά πλοία και πρόσθετα αποθέματα πυρομαχικών.
Το ακραίο σενάριο των τακτικών πυρηνικών όπλων
Ο αντιστράτηγος ε.α. αναφέρθηκε και σε ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο ενδεχόμενο: τη χρήση όπλων μεγάλης καταστροφικής ισχύος σε μια νέα επιχείρηση κατά του Ιράν.
Υποστήριξε ότι, σύμφωνα με αναλύσεις που έχει διαβάσει, εξετάζεται το σενάριο ενός σύντομου αλλά εξαιρετικά ισχυρού πλήγματος.
Στο πλαίσιο αυτό αναφέρθηκε ακόμη και σε υποθέσεις περί χρησιμοποίησης τακτικών πυρηνικών όπλων, διευκρινίζοντας ρητά ότι αντιμετωπίζει το συγκεκριμένο ενδεχόμενο με μεγάλη επιφύλαξη.
Προειδοποίησε ότι μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να προκαλέσει ανεξέλεγκτη κλιμάκωση και αλυσιδωτές αντιδράσεις.
Οι αναφορές αυτές αποτελούν σενάρια που συζητήθηκαν στη συνέντευξη και όχι επιβεβαιωμένες πληροφορίες για απόφαση χρήσης πυρηνικών όπλων.
«Η Ελλάδα κινδυνεύει» – Οι αμερικανικές βάσεις στο επίκεντρο
Ο Νίκος Παπαδάτος έθεσε το ερώτημα κατά πόσο μια γενικευμένη σύγκρουση με το Ιράν θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την ελληνική επικράτεια.
Ο Μπαλτζώης απάντησε ότι υπάρχει τέτοιος κίνδυνος, επικαλούμενος τις δυνατότητες βεληνεκούς ορισμένων ιρανικών πυραυλικών συστημάτων.
Ειδικότερα, υποστήριξε ότι η Κρήτη θα μπορούσε να βρεθεί εντός της εμβέλειας συγκεκριμένων πυραύλων, ανάλογα με το σημείο εκτόξευσης.
Ωστόσο, διευκρίνισε ότι κατά την εκτίμησή του ο πιθανός στόχος δεν θα ήταν η Ελλάδα ως κράτος, αλλά οι αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις που βρίσκονται στην περιοχή.
Πρόκειται για αξιολόγηση δυνητικής απειλής και όχι για επιβεβαιωμένη πληροφορία περί σχεδιαζόμενης ιρανικής επίθεσης.
Το παράδοξο της αμερικανικής στρατιωτικής υπεροχής
Στο τελευταίο μέρος της ανάλυσής του, ο Μπαλτζώης παρουσίασε αυτό που χαρακτήρισε παράδοξο της αμερικανικής στρατιωτικής υπεροχής.
Εξήγησε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν σημαντικά πλεονεκτήματα στην αεροπορική ισχύ, στις επιχειρήσεις μεγάλης εμβέλειας, στη δορυφορική επιτήρηση, στη δικτυοκεντρική διοίκηση, στη ναυτική παρουσία και στη στρατιωτική βιομηχανία.
Ωστόσο, υποστήριξε ότι η τεχνολογική και επιχειρησιακή υπεροχή δεν εγγυάται την επίτευξη των πολιτικών στόχων.
Χρησιμοποίησε το παράδειγμα του Ιράν για να αναδείξει τέσσερις παράγοντες που μπορούν να περιορίσουν την αποτελεσματικότητα μιας ισχυρότερης στρατιωτικής δύναμης: τη γεωγραφία, την επιβιωσιμότητα των στρατιωτικών δυνατοτήτων, την οικονομική ασυμμετρία και την πολιτική αντοχή.
Κατά την ανάλυσή του, για το Ιράν η διατήρηση του καθεστώτος και η αποτροπή μιας αποφασιστικής αμερικανικής νίκης θα μπορούσαν να παρουσιαστούν ως στρατηγική επιτυχία, ακόμη και με μεγάλες στρατιωτικές απώλειες.
Η επόμενη ημέρα στη Μέση Ανατολή και η «νέα Γιάλτα»
Ο Μπαλτζώης υποστήριξε ότι η Μέση Ανατολή βρίσκεται σε διαδικασία αναδιαμόρφωσης της αρχιτεκτονικής ασφαλείας της.
Εκτίμησε ότι οι περιφερειακές χώρες θα εξακολουθήσουν να στηρίζονται στις Ηνωμένες Πολιτείες, αναζητώντας παράλληλα πρόσθετες εγγυήσεις ασφαλείας.
Συνέδεσε τις μελλοντικές εξελίξεις με τις Συμφωνίες του Αβραάμ και τον οικονομικό διάδρομο IMEC, επισημαίνοντας ότι η περιφερειακή σταθερότητα αποτελεί προϋπόθεση για την υλοποίηση μεγάλων εμπορικών και ενεργειακών σχεδιασμών.
Κλείνοντας, αναφέρθηκε στη δυνατότητα διαμόρφωσης μιας νέας παγκόσμιας ισορροπίας μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών, Ρωσίας και Κίνας.
Ο Νίκος Παπαδάτος υπογράμμισε την ανάγκη ενός συστήματος ενιαίας και αδιαίρετης ασφάλειας, ενώ ο Μπαλτζώης εξέφρασε την ελπίδα ότι η συνεννόηση των μεγάλων δυνάμεων θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια μακρά περίοδο διεθνούς σταθερότητας.
Έκανε μάλιστα λόγο για το ενδεχόμενο μιας «νέας Γιάλτας», με ανακατανομή σφαιρών επιρροής και πιθανή συμμετοχή της Ινδίας στη διαμόρφωση των νέων ισορροπιών.
GEOPOLITICO
Ο θρίαμβος του Ολυμπιακού στην Κύπρο άνοιξε τη συζήτηση Μητσοτάκη – Χριστοδουλίδη
Η ιστορική νίκη του Ολυμπιακού στη Λεμεσό, το σχόλιο του Έλληνα πρωθυπουργού για το γούρι του Κύπριου προέδρου και η αναφορά στην κόκκινη γραβάτα.
Ένα ιδιαίτερο στιγμιότυπο καταγράφηκε κατά τη συνάντηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026, λίγο πριν από την έναρξη της 4ης Διακυβερνητικής Συνόδου Ελλάδας και Κύπρου στο Προεδρικό Μέγαρο.
Πριν η συζήτηση των δύο ηγετών περάσει στην επίσημη ατζέντα της Συνόδου, ο Έλληνας πρωθυπουργός αναφέρθηκε στη συγκλονιστική αναμέτρηση του Ολυμπιακού Πειραιώς με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ για τη EuroLeague, η οποία πραγματοποιήθηκε το προηγούμενο βράδυ στη Λεμεσό, παρουσία του Νίκου Χριστοδουλίδη.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με χιουμοριστική διάθεση, απέδωσε στον Κύπριο πρόεδρο μέρος της επιτυχίας της ελληνικής ομάδας, σχολιάζοντας ότι η παρουσία του στο γήπεδο έφερε γούρι στον Ολυμπιακό.
«Χθες νομίζω έγινε το ματς ίσως της δεκαετίας της Ευρωλίγκας και ήσουν παρών», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Έλληνας πρωθυπουργός.
Ο Νίκος Χριστοδουλίδης είχε, μάλιστα, γίνει αντικείμενο σχολιασμού στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την αυθόρμητη αντίδρασή του στο εντυπωσιακό τρίποντο του Σάσα Βεζένκοφ από το κέντρο του γηπέδου, με το οποίο ο Ολυμπιακός έστειλε την αναμέτρηση στην παράταση. Ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας είχε πιάσει το κεφάλι του, αναφωνώντας «Παναγία μου!».
Η ελληνική ομάδα επικράτησε τελικά με 97-95, χάρη στο νικητήριο τρίποντο του Κόρι Τζόζεφ στην εκπνοή της παράτασης.
Η κόκκινη γραβάτα και το μήνυμα Μητσοτάκη
Ο Έλληνας πρωθυπουργός σχολίασε επίσης την ενδυματολογική επιλογή του Νίκου Χριστοδουλίδη, ο οποίος φορούσε κόκκινη γραβάτα, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Είμαστε ενδυματολογικά εναρμονισμένοι σήμερα».
Παράλληλα, αντλώντας ένα ευρύτερο μήνυμα από τη δραματική εξέλιξη της αναμέτρησης, υπογράμμισε ότι το παιχνίδι υπενθύμισε πως δεν πρέπει κανείς να λέει ποτέ «ποτέ» μέχρι το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ολοκλήρωσε την αναφορά του ευχαριστώντας τον Νίκο Χριστοδουλίδη για την ευγενική φιλοξενία, όπως είπε, στην «αγαπημένη μας Κύπρο».
Ο μπασκετικός διάλογος αποτέλεσε μια στιγμή χαλαρότητας πριν από τις επίσημες εργασίες της 4ης Διακυβερνητικής Συνόδου, αναδεικνύοντας και την ιδιαίτερη θέση που κατέχει ο ελληνικός αθλητισμός στη Μεγαλόνησο.
GEOPOLITICO
Επτά σοβαροί λόγοι επιβάλλουν το νέο ταξίδι σας στο Κάιρο, κ. Μητσοτάκη!
Χρήστος Κηπουρός: Μετά από τη ρηματική διακοίνωση του Καΐρου στον ΟΗΕ κατά του τουρκολιβυκού ψευδομνημονίου, η δέσμη των 30 καλωδίων «ALEX» προσφέρει στην Αίγυπτο το μέγιστο οικονομικό κίνητρο ώστε να προτείνει οίκοθεν την ενιαία ΑΟΖ με την Ελλάδα και την Κύπρο — αναγεννώντας το «Κοινόν» δύο Ιστορικών Λαών.
ALEX ΚΑΙ ΕΝΙΑΙΑ ΑΟΖ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ ΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ
Η ρηματική διακοίνωση της Αιγύπτου στον ΟΗΕ είναι κυριολεκτικά «με ένα σμπάρο δυο όρνεα». Όταν το 1913 ο αντισυνταγματάρχης Κεμάλ συμφώνησε μυστικά με τον Τσάρο Φερδινάνδο της Βουλγαρίας στο σπίτι του Εβραίου μεγαλέμπορα Μπεχάρ στο Διδυμότειχο, το πρώτο που έγινε ήταν η προσθήκη δεύτερου εξώστη στον μιναρέ του τεμένους Βαγιαζήτ. Πράξη που συμβόλιζε τη δεύτερη κατάκτηση της ιστορικής τους πρωτεύουσας. Όσο κεμαλιστής δηλαδή ήταν ο Κεμάλ, άλλο τόσο ήταν και ισλαμιστής· και όσο ισλαμιστής είναι σήμερα ο Ερντογάν, άλλο τόσο είναι και κεμαλιστής. Ο όρος δηλαδή αιωνόβιος κεμαλισλαμισμός δεν είναι ουρανοκατέβατος. Ούτε κάποτε ήταν ήπιος που έγινε σήμερα δύστροπος και επόμενα δεν πρόκειται για αναθεωρητισμό.
ΚΕΙΜΕΝΟ
Πέραν όμως από τη συγκυρία, η εξέλιξη αυτή της ιδέας ALEX αναγεννά το «Κοινόν» Ελλήνων και Αιγυπτίων — δύο Ιστορικών Λαών που ζουν στις ακτές της Μεσογείου από αμνημονεύτων χρόνων. Για να περάσουμε σήμερα από τις διακηρύξεις στην έμπρακτη ενιαία ΑΟΖ Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου, το έργο «ALEX» (η δέσμη των 30 υποθαλάσσιων καλωδίων) δίνει στο Κάιρο επτά λόγους [όσα και τα Θαύματα του αρχαίου κόσμου, με κορυφαίο το Φάρο της Αλεξάνδρειας] ώστε να την προτείνει οίκοθεν:
-
Το Μέγιστο οικονομικό όφελος της Αιγύπτου, η οποία μετατρέπεται σε κορυφαίο εξαγωγικό ενεργειακό κόμβο προς ολόκληρη την Ευρώπη. Με προοπτική να αποτελέσει ενεργειακό κέντρο από την Μέση Ανατολή έως και την αχανή Λιβύη.
-
Η Απογείωση της γεωστρατηγικής Ελλάδας, με τη συμπερίληψη του αγαπημένου Καστελόριζου. Αναντικατάστατη πύλη εισόδου και μεταφοράς, πέραν όλων των άλλων λειτουργιών, καθαρής και πράσινης ενέργειας στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
-
Ο Μεσογειακός Ελλήσποντος, που εδραιώνει τον έλεγχο και τη διεθνή εμπορική και ενεργειακή αξία των ελληνικών θαλασσίων στενών.
-
Η Ενιαιοποίηση των ΑΟΖ του Ελληνισμού, με τη θαλάσσια επανένωση Ελλάδας και Κύπρου πάνω στη διεθνή νομιμότητα (UNCLOS).
-
Καληνύχτα στη Γεωστρατηγική Τουρκία, αφού η απευθείας σύνδεση Βόρειας Αφρικής–Ελλάδας–Κύπρου ακυρώνει στην πράξη κάθε σχεδιασμό του αιωνόβιου κεμαλισλαμισμού καθώς και κάθε απόπειρα του τουρκολιβυκού ψευδομνημονίου.
-
Η πλέον συμφέρουσα τιμή ηλεκτρικού ρεύματος στις Ευρωπαϊκές χώρες, δίνοντας ανάσες στα νοικοκυριά και τη βιομηχανία της Ευρώπης.
-
Ένα Καλώδιο από τα 30: Αλεξάνδρειας – Λεμεσού, που δένει άμεσα την Αίγυπτο με την Κύπρο και ολοκληρώνει το ενεργειακό τρίγωνο της Ανατολικής Μεσογείου.
Μια ειλικρινής επενδυτική αγκαλιά στη φίλη Αίγυπτο — αφιερωμένη στη Μονή Αγίας Αικατερίνας του Σινά ενόψει της εορτής της στις 25 Νοεμβρίου και στον Αιγυπτιώτη Ελληνισμό.
Από τα φώτα του πνεύματος που έδωσε η Αίγυπτος στην αρχαιότητα, και από τα ξύλα και τα κάτοπτρα του αρχαίου Φάρου της Αλεξάνδρειας που φώτιζε τη Μεσόγειο, περνάμε σήμερα στο έργο “ALEX” —τη δέσμη των 30 υποθαλάσσιων καλωδίων με ονομασία προέλευσης την Αλεξάνδρεια— που εκπέμπει καθαρό, πράσινο φως προς ολόκληρη την Ευρώπη. Και αφού η ίδια η Αλεξάνδρεια φέρει το όνομα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, πρόκειται για την ύψιστη ηθική δικαίωση του Ελληνισμού, που επιστρέφει δημιουργικός στο πνεύμα των Ελληνιστικών χρόνων.
Είναι στο χέρι της πολιτικής, πέραν από την επανένωση και την αναγέννηση του θαλάσσιου Ελληνισμού, να γίνει κάτι αντίστοιχο και με το «Κοινόν» δύο Ιστορικών Λαών και πολιτισμών: του Ελληνισμού και του Αιγυπτιακού λαού και πολιτισμού.
Υ. Γ. Πέντε τουλάχιστον κείμενα γύρω από τη μελέτη και τη νομοτεχνική τεκμηρίωση της ιδέας «ALEX» υπάρχουν στην παρούσα ιστοσελίδα, προς την οποία εκφράζονται οι ευχαριστίες μου.
__________
Διδυμότειχο, 18 Νοεμβρίου 2026
GEOPOLITICO
Το αζερικό «πλυντήριο» και οι επιχειρηματικές διαδρομές του Τραμπ!
Όταν τα πετροδολάρια του Μπακού συναντούν τα κέντρα της παγκόσμιας εξουσίας. Μια ιδιαίτερα αποκαλυπτική δημοσιογραφική έρευνα της γαλλικής εφημερίδας Le Monde
Μια ιδιαίτερα αποκαλυπτική δημοσιογραφική έρευνα της γαλλικής εφημερίδας Le Monde της 17/11/2026 του Jeremie Baruch επαναφέρει στο προσκήνιο ένα ζήτημα με σοβαρές πολιτικές και γεωοικονομικές προεκτάσεις: τις διαδρομές του αζερικού χρήματος και τις σχέσεις επιχειρηματικών εταιρειών του Ντόναλντ Τραμπ με το διαβόητο δίκτυο ξεπλύματος χρήματος που έγινε γνωστό ως «Azerbaijani Laundromat» – το «πλυντήριο του Αζερμπαϊτζάν».
Η έρευνα, η οποία βασίζεται σε περισσότερα από 15 εκατομμύρια εσωτερικά τραπεζικά αρχεία της Deutsche Bank και σε δικαστικά έγγραφα, παρουσιάζει στοιχεία που συνδέουν εταιρείες του σημερινού Αμερικανού προέδρου με χρηματοοικονομικές οντότητες οι οποίες φέρονται να συμμετείχαν στο συγκεκριμένο δίκτυο.
Δεν πρόκειται για μια απλή επιχειρηματική συναλλαγή αμφίβολης προέλευσης. Πρόκειται για μια υπόθεση που φωτίζει τον τρόπο με τον οποίο το καθεστώς του Ιλχάμ Αλίγιεφ φέρεται να αξιοποίησε πολύπλοκες χρηματοοικονομικές διαδρομές, εταιρείες-κελύφη και διεθνείς τραπεζικούς μηχανισμούς, προκειμένου να διοχετεύει χρήματα και να οικοδομεί δίκτυα επιρροής πέρα από τα σύνορα του Αζερμπαϊτζάν.
Η διαδρομή των 141.261 δολαρίων
Σύμφωνα με τη Le Monde, την άνοιξη του 2015, λίγο πριν ανακοινώσει την υποψηφιότητά του για το προεδρικό χρίσμα των Ρεπουμπλικανών, ο Ντόναλντ Τραμπ συμμετείχε σε ένα πολυτελές ξενοδοχειακό επενδυτικό σχέδιο στο Μπακού, το Trump International Hotel & Tower Baku.
Στις 16 Απριλίου 2015, η εταιρεία DT Marks Baku LLC, η οποία ανήκε στον Τραμπ και είχε αναλάβει την είσπραξη δικαιωμάτων χρήσης του εμπορικού του σήματος, επιχείρησε να εισπράξει το ποσό των 141.261,82 δολαρίων.
Τα χρήματα προέρχονταν από την Faberlex LP, μια εταιρεία-κέλυφος με έδρα τη Σκωτία, χωρίς γραφεία και εργαζομένους, η οποία χρηματοδοτούνταν από την κρατική τηλεπικοινωνιακή εταιρεία του Αζερμπαϊτζάν, Baktelecom.
Η πρώτη μεταφορά απέτυχε εξαιτίας λάθους στον αριθμό του τραπεζικού λογαριασμού. Ωστόσο, η ίδια ακριβώς χρηματική αξία μεταφέρθηκε την επόμενη ημέρα σε άλλη υπεράκτια εταιρεία, την Datemile Alliance, και δώδεκα ημέρες αργότερα κατέληξε στην THC Baku Services, μια ακόμη εταιρεία του Τραμπ.
Το ίδιο ποσό πέρασε μέσα σε λιγότερο από δύο εβδομάδες από τέσσερις διαφορετικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, συνοδευόμενο από τρεις διαφορετικές αιτιολογίες πληρωμής.
Η Le Monde επισημαίνει ότι αυτή η πρακτική αποτελεί χαρακτηριστικό μηχανισμό λειτουργίας των δικτύων ξεπλύματος χρήματος: πολλαπλές μεταφορές, εταιρείες-βιτρίνες και αλλαγές στις αιτιολογίες των συναλλαγών, ώστε να καθίσταται δυσκολότερος ο εντοπισμός της πραγματικής προέλευσης των κεφαλαίων.
Και εδώ βρίσκεται ένα κρίσιμο στοιχείο: σύμφωνα με τα εσωτερικά αρχεία της Deutsche Bank, οι εταιρείες Faberlex και Datemile βρίσκονταν στον πυρήνα του «Azerbaijani Laundromat».
Ένα δίκτυο σχεδόν τριών δισεκατομμυρίων δολαρίων
Το «Azerbaijani Laundromat» αποκαλύφθηκε το 2017 από το διεθνές δίκτυο ερευνητικής δημοσιογραφίας OCCRP και τη Le Monde.
Επρόκειτο για ένα μυστικό χρηματοοικονομικό σύστημα ύψους σχεδόν τριών δισεκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο, σύμφωνα με τις αποκαλύψεις, χρησιμοποιήθηκε για τη διοχέτευση δημόσιου χρήματος προς την αζερική ελίτ και την εξαγορά πολιτικής επιρροής στο εξωτερικό.
Η υπόθεση είχε ήδη προκαλέσει σοβαρά ερωτήματα για τις σχέσεις του Μπακού με Ευρωπαίους πολιτικούς, αξιωματούχους και θεσμικούς παράγοντες.
Η νέα έρευνα προσθέτει μια ακόμη διάσταση: τη σύνδεση εταιρειών του Ντόναλντ Τραμπ με επιχειρηματικές οντότητες που σχετίζονται με αυτό το δίκτυο.
Τα εκατομμύρια και οι τραπεζικές αναφορές
Οι αποκαλύψεις δεν περιορίζονται στη συγκεκριμένη συναλλαγή των 141.261,82 δολαρίων.
Σε εμπιστευτικό υπόμνημα του Μαΐου 2020, ο Brian Hagerty, διευθυντής της Deutsche Bank στις ΗΠΑ αρμόδιος για τις χρηματοοικονομικές πληροφορίες, αναφέρει ότι οντότητες που φέρονταν να συνδέονται με αζερικά και ρωσικά δίκτυα ξεπλύματος χρήματος είχαν καταβάλει τουλάχιστον τρία εκατομμύρια δολάρια σε δύο εταιρείες του Τραμπ πριν από τον Σεπτέμβριο του 2015.
Το ίδιο υπόμνημα αναφέρεται και σε άλλη αναφορά ύποπτης συναλλαγής, η οποία υποβλήθηκε τον Ιούνιο του 2017 και αφορούσε επιπλέον 5,2 εκατομμύρια δολάρια σε άλλες εταιρείες του επιχειρηματικού ομίλου Τραμπ.
Στις 16 Ιανουαρίου 2020, η Deutsche Bank είχε ήδη υποβάλει επίσημη αναφορά ύποπτης συναλλαγής για τις εταιρείες DT Marks Baku και THC Baku, εξαιτίας της σύνδεσής τους με το αζερικό δίκτυο.
Υπάρχει, ωστόσο, μια ουσιώδης διευκρίνιση στο ίδιο το έγγραφο: ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είχε κατονομαστεί προσωπικά ως ύποπτος.
Αυτή η διάκριση είναι σημαντική. Τα στοιχεία αφορούν τις εταιρείες του και τις χρηματοοικονομικές συναλλαγές τους. Δεν αποδεικνύουν ότι ο ίδιος γνώριζε την παράνομη προέλευση των χρημάτων ή ότι συμμετείχε προσωπικά σε μηχανισμό ξεπλύματος.
Αυτό, όμως, δεν αναιρεί τη σοβαρότητα των ερωτημάτων που προκύπτουν για τις επιχειρηματικές διαδρομές και τους μηχανισμούς ελέγχου.
Η τραπεζική προστασία ενός Αμερικανού προέδρου;
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο τρόπος με τον οποίο η Deutsche Bank διαχειρίστηκε τις οικονομικές σχέσεις της με τον Τραμπ μετά την εκλογή του το 2016.
Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος είχε τότε ανεξόφλητες οφειλές προς την τράπεζα που ξεπερνούσαν τα 300 εκατομμύρια δολάρια. Η Deutsche Bank δημιούργησε ένα ειδικό καθεστώς διαχείρισης για τον ίδιο και το περιβάλλον του, με την ονομασία «covered client».
Η πρόσβαση στα σχετικά αρχεία περιορίστηκε σε ελάχιστους υπαλλήλους, ενώ οι ειδοποιήσεις για τους συγκεκριμένους λογαριασμούς έφεραν την ένδειξη «Confidentialité = 99».
Η ίδια η εσωτερική αλληλογραφία της τράπεζας αποκαλύπτει ότι η διασταύρωση των διαφορετικών εταιρικών οντοτήτων του επιχειρηματικού ομίλου Τραμπ ήταν εξαιρετικά δύσκολη και ότι τα διαθέσιμα στοιχεία για την καταπολέμηση του ξεπλύματος χρήματος ήταν αποσπασματικά.
Το ερώτημα που ανακύπτει είναι εύλογο: κατά πόσο η πολιτική ισχύς ενός πελάτη μπορεί να επηρεάσει την αποτελεσματικότητα των μηχανισμών τραπεζικού ελέγχου;
Από το Μπακού στην Ουάσιγκτον
Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα όταν εξετάζεται μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο των σχέσεων του Αζερμπαϊτζάν με τη διεθνή πολιτική και οικονομική ελίτ.
Το καθεστώς Αλίγιεφ δεν στηρίζεται μόνο στην ενεργειακή του ισχύ. Επενδύει συστηματικά στην ανάπτυξη διεθνών σχέσεων, στην οικονομική διπλωματία και στη δημιουργία δικτύων επιρροής.
Η αξιοποίηση του ενεργειακού πλούτου, οι επιχειρηματικές συμφωνίες και η προσέγγιση πολιτικών και οικονομικών παραγόντων αποτελούν σημαντικά εργαλεία της εξωτερικής του πολιτικής.
Η υπόθεση του «Azerbaijani Laundromat» είχε ήδη δείξει πώς το χρήμα μπορούσε να μετατρέπεται σε πολιτική επιρροή στην Ευρώπη. Οι νέες αποκαλύψεις της Le Monde αναδεικνύουν ότι οι διαδρομές αυτές δεν περιορίζονταν στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για την Αρμενία.
Όταν η διαφθορά γίνεται εργαλείο γεωπολιτικής
Για την Αρμενία και τον αρμενικό λαό, η διεθνής δράση του Μπακού δεν μπορεί να εξετάζεται αποκλειστικά μέσα από τις στρατιωτικές απειλές, τις εδαφικές διεκδικήσεις ή τις διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο κρατών.
Υπάρχει και ένα άλλο πεδίο αντιπαράθεσης: η μάχη για τη διεθνή εικόνα, την πολιτική επιρροή και τη διαμόρφωση των αποφάσεων στα ισχυρά κέντρα εξουσίας.
Ένα καθεστώς που έχει κατηγορηθεί επανειλημμένα για αυταρχισμό, διαφθορά και σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έχει κάθε λόγο να επιδιώκει να περιορίσει τη διεθνή του απομόνωση και να εξασφαλίσει ισχυρούς πολιτικούς και οικονομικούς συμμάχους.
Η ενεργειακή εξάρτηση, τα οικονομικά συμφέροντα και τα δίκτυα επιρροής μπορούν να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον στο οποίο οι παραβιάσεις δικαιωμάτων και οι εγκληματικές πρακτικές υποχωρούν μπροστά στην εξυπηρέτηση γεωπολιτικών και οικονομικών συμφερόντων.
Η περίπτωση του Αζερμπαϊτζάν αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του γιατί η διεθνής κοινότητα οφείλει να εξετάζει όχι μόνο τι δηλώνουν τα κράτη, αλλά και πώς χρηματοδοτούν και οικοδομούν την επιρροή τους.
Για την Ελλάδα, μια χώρα που διατηρεί ιστορικούς δεσμούς με την Αρμενία και έχει άμεσο ενδιαφέρον για τη σταθερότητα στον Νότιο Καύκασο, οι αποκαλύψεις αυτές αποτελούν επίσης λόγο προβληματισμού. Η οικονομική συνεργασία με οποιοδήποτε κράτος δεν μπορεί να αποσυνδέεται πλήρως από τη διαφάνεια, τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Τα ερωτήματα παραμένουν
Η έρευνα της Le Monde δεν αποδεικνύει προσωπική ποινική εμπλοκή του Ντόναλντ Τραμπ. Αποκαλύπτει, όμως, συγκεκριμένες οικονομικές διαδρομές, εταιρικές συνδέσεις και τραπεζικές αναφορές που εγείρουν σοβαρά ερωτήματα.
Και κυρίως υπενθυμίζει κάτι που συχνά παραβλέπεται: η διεθνής πολιτική επιρροή δεν οικοδομείται πάντοτε μέσα από επίσημες διπλωματικές συμφωνίες και δημόσιες συμμαχίες. Μπορεί να οικοδομείται και μέσα από αδιαφανείς χρηματοοικονομικές διαδρομές, επιχειρηματικές συνεργασίες και δίκτυα συμφερόντων.
Όταν ένα καθεστώς διαθέτει τα μέσα να μετατρέπει τον πλούτο του σε διεθνή επιρροή, το ζήτημα παύει να είναι αποκλειστικά οικονομικό. Γίνεται βαθιά πολιτικό και γεωπολιτικό.
Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο πού κατέληξαν τα χρήματα του αζερικού «πλυντηρίου». Είναι πόσες πολιτικές πόρτες άνοιξαν στη διαδρομή τους και ποια συμφέροντα εξυπηρετήθηκαν.
Και για την Αρμενία, το Αρτσάχ και ολόκληρη την περιοχή του Νοτίου Καυκάσου, αυτή δεν είναι μια υπόθεση που μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μακρινό οικονομικό σκάνδαλο.
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
GEOPOLITICO3 μήνες πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
GEOPOLITICO1 εβδομάδα πρινΤι αναφέρει η διακοίνωση της Γαλλίας στην Τουρκία: «Δεν εμπλεκόμαστε στις διαφορές σας με την Ελλάδα»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
GEOPOLITICO3 μήνες πρινΙνδός στρατηγός προειδοποιεί τον Ερντογάν: «Θα κάνουμε κομμάτια κάθε τουρκική αρμάδα που θα σπεύσει να βοηθήσει το Πακιστάν»
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΣύμβαση ΟΗΕ της Βαρκελώνης: “Άγκυρα, έχεις υπογράψει”! “Αθήνα για ποιον λόγο σιωπάς”;
-
GEOPOLITICO2 μήνες πρινΠροσχέδιο Νόμου, για “ΑΟΖ και 12 μίλια” των ακαδημαϊκών χαρτών: ΟΗΕ-Σεβίλλης