Ακολουθήστε μας

GEOPOLITICO

Επτά σοβαροί λόγοι επιβάλλουν το νέο ταξίδι σας στο Κάιρο, κ. Μητσοτάκη!

Χρήστος Κηπουρός: Μετά από τη ρηματική διακοίνωση του Καΐρου στον ΟΗΕ κατά του τουρκολιβυκού ψευδομνημονίου, η δέσμη των 30 καλωδίων «ALEX» προσφέρει στην Αίγυπτο το μέγιστο οικονομικό κίνητρο ώστε να προτείνει οίκοθεν την ενιαία ΑΟΖ με την Ελλάδα και την Κύπρο — αναγεννώντας το «Κοινόν» δύο Ιστορικών Λαών.

Δημοσιεύτηκε στις

ALEX ΚΑΙ ΕΝΙΑΙΑ ΑΟΖ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ ΟΨΕΙΣ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ

Η ρηματική διακοίνωση της Αιγύπτου στον ΟΗΕ είναι κυριολεκτικά «με ένα σμπάρο δυο όρνεα». Όταν το 1913 ο αντισυνταγματάρχης Κεμάλ συμφώνησε μυστικά με τον Τσάρο Φερδινάνδο της Βουλγαρίας στο σπίτι του Εβραίου μεγαλέμπορα Μπεχάρ στο Διδυμότειχο, το πρώτο που έγινε ήταν η προσθήκη δεύτερου εξώστη στον μιναρέ του τεμένους Βαγιαζήτ. Πράξη που συμβόλιζε τη δεύτερη κατάκτηση της ιστορικής τους πρωτεύουσας. Όσο κεμαλιστής δηλαδή ήταν ο Κεμάλ, άλλο τόσο ήταν και ισλαμιστής· και όσο ισλαμιστής είναι σήμερα ο Ερντογάν, άλλο τόσο είναι και κεμαλιστής. Ο όρος δηλαδή αιωνόβιος κεμαλισλαμισμός δεν είναι ουρανοκατέβατος. Ούτε κάποτε ήταν ήπιος που έγινε σήμερα δύστροπος και επόμενα δεν πρόκειται για αναθεωρητισμό.

ΚΕΙΜΕΝΟ

Πέραν όμως από τη συγκυρία, η εξέλιξη αυτή της ιδέας ALEX αναγεννά το «Κοινόν» Ελλήνων και Αιγυπτίων — δύο Ιστορικών Λαών που ζουν στις ακτές της Μεσογείου από αμνημονεύτων χρόνων. Για να περάσουμε σήμερα από τις διακηρύξεις στην έμπρακτη ενιαία ΑΟΖ Ελλάδας, Κύπρου και Αιγύπτου, το έργο «ALEX» (η δέσμη των 30 υποθαλάσσιων καλωδίων) δίνει στο Κάιρο επτά λόγους [όσα και τα Θαύματα του αρχαίου κόσμου, με κορυφαίο το Φάρο της Αλεξάνδρειας] ώστε να την προτείνει οίκοθεν:

  1. Το Μέγιστο οικονομικό όφελος της Αιγύπτου, η οποία μετατρέπεται σε κορυφαίο εξαγωγικό ενεργειακό κόμβο προς ολόκληρη την Ευρώπη. Με προοπτική να αποτελέσει ενεργειακό κέντρο από την Μέση Ανατολή έως και την αχανή Λιβύη.

  2. Η Απογείωση της γεωστρατηγικής Ελλάδας, με τη συμπερίληψη του αγαπημένου Καστελόριζου. Αναντικατάστατη πύλη εισόδου και μεταφοράς, πέραν όλων των άλλων λειτουργιών, καθαρής και πράσινης ενέργειας στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

  3. Ο Μεσογειακός Ελλήσποντος, που εδραιώνει τον έλεγχο και τη διεθνή εμπορική και ενεργειακή αξία των ελληνικών θαλασσίων στενών.

  4. Η Ενιαιοποίηση των ΑΟΖ του Ελληνισμού, με τη θαλάσσια επανένωση Ελλάδας και Κύπρου πάνω στη διεθνή νομιμότητα (UNCLOS).

  5. Καληνύχτα στη Γεωστρατηγική Τουρκία, αφού η απευθείας σύνδεση Βόρειας Αφρικής–Ελλάδας–Κύπρου ακυρώνει στην πράξη κάθε σχεδιασμό του αιωνόβιου κεμαλισλαμισμού καθώς και κάθε απόπειρα του τουρκολιβυκού ψευδομνημονίου.

  6. Η πλέον συμφέρουσα τιμή ηλεκτρικού ρεύματος στις Ευρωπαϊκές χώρες, δίνοντας ανάσες στα νοικοκυριά και τη βιομηχανία της Ευρώπης.

  7. Ένα Καλώδιο από τα 30: Αλεξάνδρειας – Λεμεσού, που δένει άμεσα την Αίγυπτο με την Κύπρο και ολοκληρώνει το ενεργειακό τρίγωνο της Ανατολικής Μεσογείου.

Μια ειλικρινής επενδυτική αγκαλιά στη φίλη Αίγυπτο — αφιερωμένη στη Μονή Αγίας Αικατερίνας του Σινά ενόψει της εορτής της στις 25 Νοεμβρίου και στον Αιγυπτιώτη Ελληνισμό.

Από τα φώτα του πνεύματος που έδωσε η Αίγυπτος στην αρχαιότητα, και από τα ξύλα και τα κάτοπτρα του αρχαίου Φάρου της Αλεξάνδρειας που φώτιζε τη Μεσόγειο, περνάμε σήμερα στο έργο “ALEX” —τη δέσμη των 30 υποθαλάσσιων καλωδίων με ονομασία προέλευσης την Αλεξάνδρεια— που εκπέμπει καθαρό, πράσινο φως προς ολόκληρη την Ευρώπη. Και αφού η ίδια η Αλεξάνδρεια φέρει το όνομα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, πρόκειται για την ύψιστη ηθική δικαίωση του Ελληνισμού, που επιστρέφει δημιουργικός στο πνεύμα των Ελληνιστικών χρόνων.

Είναι στο χέρι της πολιτικής, πέραν από την επανένωση και την αναγέννηση του θαλάσσιου Ελληνισμού, να γίνει κάτι αντίστοιχο και με το «Κοινόν» δύο Ιστορικών Λαών και πολιτισμών: του Ελληνισμού και του Αιγυπτιακού λαού και πολιτισμού.

Υ. Γ. Πέντε τουλάχιστον κείμενα γύρω από τη μελέτη και τη νομοτεχνική τεκμηρίωση της ιδέας «ALEX» υπάρχουν στην παρούσα ιστοσελίδα, προς την οποία εκφράζονται οι ευχαριστίες μου.

__________

Διδυμότειχο, 18 Νοεμβρίου 2026

Γεννήθηκε στην Κομοτηνή το 1949 και διαμένει στο Διδυμότειχο. Σπούδασε πολιτικός μηχανικός στη Θεσσαλονίκη. Σύζυγός του είναι η ιατρός Αλεξάνδρα Τρυφωνίδου. Έχουν δυο παιδιά στο πανεπιστήμιο. Εξελέγη Βουλευτής Έβρου το 1993 και το 1996 με το ΠΑ.ΣΟ.Κ. ενώ διετέλεσε μέλος της Κ.Ε. του {1986- 1996}.Παραπεμφθείς το 1995 για την άρση του Βέτο, και το 1996 -επειδή δεν έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση, λόγω Υμίων- αποπέμφθηκε από την Κ.Ο. το 1997, όταν στον προϋπολογισμό δεν ψήφισε τα κονδύλια της Εγνατίας. Επέστρεψε το 1998 ενώ αποχώρησε στις 23-2-1999 λόγω παράδοσης του Οτζαλάν. Στις 13-3-2000 πήρε μέρος στην ίδρυση της Δημοκρατικής Περιφερειακής Ένωσης. Συγγραφικά Έργα του: Δεν θέλουμε η Θράκη να γίνει νέα Κύπρος, Πενταδάκτυλος, 1989, Αναγέννηση ή μεταμορφισμός; Οικολογία ενός κινήματος, Πενταδάκτυλος, 1991, Θράκη! Θράκη! Το ένοχο φιλί της Αθήνας, Ρήσος, 1991, Η Θράκη θέλει αγώνα, Γόρδιος, 1994. Είναι υπό έκδοση: Η παρουσία μου στη Βουλή. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με τη γεωοικονομία. Οι δυο νέες του εργασίες είναι: Αγώνας για τη γεωοικονομική Δημοκρατία, Γόρδιος, 2002, καθώς και η σημερινή ηλεκτρονική έκδοση: σημειώσεις πολιτικής γεωοικονομίας, Κε.Γε.Με., 2004.

GEOPOLITICO

Ο θρίαμβος του Ολυμπιακού στην Κύπρο άνοιξε τη συζήτηση Μητσοτάκη – Χριστοδουλίδη

Η ιστορική νίκη του Ολυμπιακού στη Λεμεσό, το σχόλιο του Έλληνα πρωθυπουργού για το γούρι του Κύπριου προέδρου και η αναφορά στην κόκκινη γραβάτα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα ιδιαίτερο στιγμιότυπο καταγράφηκε κατά τη συνάντηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Χριστοδουλίδη, την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2026, λίγο πριν από την έναρξη της 4ης Διακυβερνητικής Συνόδου Ελλάδας και Κύπρου στο Προεδρικό Μέγαρο.

Πριν η συζήτηση των δύο ηγετών περάσει στην επίσημη ατζέντα της Συνόδου, ο Έλληνας πρωθυπουργός αναφέρθηκε στη συγκλονιστική αναμέτρηση του Ολυμπιακού Πειραιώς με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ για τη EuroLeague, η οποία πραγματοποιήθηκε το προηγούμενο βράδυ στη Λεμεσό, παρουσία του Νίκου Χριστοδουλίδη.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με χιουμοριστική διάθεση, απέδωσε στον Κύπριο πρόεδρο μέρος της επιτυχίας της ελληνικής ομάδας, σχολιάζοντας ότι η παρουσία του στο γήπεδο έφερε γούρι στον Ολυμπιακό.

«Χθες νομίζω έγινε το ματς ίσως της δεκαετίας της Ευρωλίγκας και ήσουν παρών», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Έλληνας πρωθυπουργός.

Ο Νίκος Χριστοδουλίδης είχε, μάλιστα, γίνει αντικείμενο σχολιασμού στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την αυθόρμητη αντίδρασή του στο εντυπωσιακό τρίποντο του Σάσα Βεζένκοφ από το κέντρο του γηπέδου, με το οποίο ο Ολυμπιακός έστειλε την αναμέτρηση στην παράταση. Ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας είχε πιάσει το κεφάλι του, αναφωνώντας «Παναγία μου!».

Η ελληνική ομάδα επικράτησε τελικά με 97-95, χάρη στο νικητήριο τρίποντο του Κόρι Τζόζεφ στην εκπνοή της παράτασης.

Η κόκκινη γραβάτα και το μήνυμα Μητσοτάκη

Ο Έλληνας πρωθυπουργός σχολίασε επίσης την ενδυματολογική επιλογή του Νίκου Χριστοδουλίδη, ο οποίος φορούσε κόκκινη γραβάτα, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Είμαστε ενδυματολογικά εναρμονισμένοι σήμερα».

Παράλληλα, αντλώντας ένα ευρύτερο μήνυμα από τη δραματική εξέλιξη της αναμέτρησης, υπογράμμισε ότι το παιχνίδι υπενθύμισε πως δεν πρέπει κανείς να λέει ποτέ «ποτέ» μέχρι το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ολοκλήρωσε την αναφορά του ευχαριστώντας τον Νίκο Χριστοδουλίδη για την ευγενική φιλοξενία, όπως είπε, στην «αγαπημένη μας Κύπρο».

Ο μπασκετικός διάλογος αποτέλεσε μια στιγμή χαλαρότητας πριν από τις επίσημες εργασίες της 4ης Διακυβερνητικής Συνόδου, αναδεικνύοντας και την ιδιαίτερη θέση που κατέχει ο ελληνικός αθλητισμός στη Μεγαλόνησο.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Το αζερικό «πλυντήριο» και οι επιχειρηματικές διαδρομές του Τραμπ!

Όταν τα πετροδολάρια του Μπακού συναντούν τα κέντρα της παγκόσμιας εξουσίας. Μια ιδιαίτερα αποκαλυπτική δημοσιογραφική έρευνα της γαλλικής εφημερίδας Le Monde

Δημοσιεύτηκε

στις

Μια ιδιαίτερα αποκαλυπτική δημοσιογραφική έρευνα της γαλλικής εφημερίδας Le Monde της 17/11/2026 του Jeremie Baruch επαναφέρει στο προσκήνιο ένα ζήτημα με σοβαρές πολιτικές και γεωοικονομικές προεκτάσεις: τις διαδρομές του αζερικού χρήματος και τις σχέσεις επιχειρηματικών εταιρειών του Ντόναλντ Τραμπ με το διαβόητο δίκτυο ξεπλύματος χρήματος που έγινε γνωστό ως «Azerbaijani Laundromat» – το «πλυντήριο του Αζερμπαϊτζάν».

Η έρευνα, η οποία βασίζεται σε περισσότερα από 15 εκατομμύρια εσωτερικά τραπεζικά αρχεία της Deutsche Bank και σε δικαστικά έγγραφα, παρουσιάζει στοιχεία που συνδέουν εταιρείες του σημερινού Αμερικανού προέδρου με χρηματοοικονομικές οντότητες οι οποίες φέρονται να συμμετείχαν στο συγκεκριμένο δίκτυο.

Δεν πρόκειται για μια απλή επιχειρηματική συναλλαγή αμφίβολης προέλευσης. Πρόκειται για μια υπόθεση που φωτίζει τον τρόπο με τον οποίο το καθεστώς του Ιλχάμ Αλίγιεφ φέρεται να αξιοποίησε πολύπλοκες χρηματοοικονομικές διαδρομές, εταιρείες-κελύφη και διεθνείς τραπεζικούς μηχανισμούς, προκειμένου να διοχετεύει χρήματα και να οικοδομεί δίκτυα επιρροής πέρα από τα σύνορα του Αζερμπαϊτζάν.

Η διαδρομή των 141.261 δολαρίων

Σύμφωνα με τη Le Monde, την άνοιξη του 2015, λίγο πριν ανακοινώσει την υποψηφιότητά του για το προεδρικό χρίσμα των Ρεπουμπλικανών, ο Ντόναλντ Τραμπ συμμετείχε σε ένα πολυτελές ξενοδοχειακό επενδυτικό σχέδιο στο Μπακού, το Trump International Hotel & Tower Baku.

Στις 16 Απριλίου 2015, η εταιρεία DT Marks Baku LLC, η οποία ανήκε στον Τραμπ και είχε αναλάβει την είσπραξη δικαιωμάτων χρήσης του εμπορικού του σήματος, επιχείρησε να εισπράξει το ποσό των 141.261,82 δολαρίων.

Τα χρήματα προέρχονταν από την Faberlex LP, μια εταιρεία-κέλυφος με έδρα τη Σκωτία, χωρίς γραφεία και εργαζομένους, η οποία χρηματοδοτούνταν από την κρατική τηλεπικοινωνιακή εταιρεία του Αζερμπαϊτζάν, Baktelecom.

Η πρώτη μεταφορά απέτυχε εξαιτίας λάθους στον αριθμό του τραπεζικού λογαριασμού. Ωστόσο, η ίδια ακριβώς χρηματική αξία μεταφέρθηκε την επόμενη ημέρα σε άλλη υπεράκτια εταιρεία, την Datemile Alliance, και δώδεκα ημέρες αργότερα κατέληξε στην THC Baku Services, μια ακόμη εταιρεία του Τραμπ.

Το ίδιο ποσό πέρασε μέσα σε λιγότερο από δύο εβδομάδες από τέσσερις διαφορετικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, συνοδευόμενο από τρεις διαφορετικές αιτιολογίες πληρωμής.

Η Le Monde επισημαίνει ότι αυτή η πρακτική αποτελεί χαρακτηριστικό μηχανισμό λειτουργίας των δικτύων ξεπλύματος χρήματος: πολλαπλές μεταφορές, εταιρείες-βιτρίνες και αλλαγές στις αιτιολογίες των συναλλαγών, ώστε να καθίσταται δυσκολότερος ο εντοπισμός της πραγματικής προέλευσης των κεφαλαίων.

Και εδώ βρίσκεται ένα κρίσιμο στοιχείο: σύμφωνα με τα εσωτερικά αρχεία της Deutsche Bank, οι εταιρείες Faberlex και Datemile βρίσκονταν στον πυρήνα του «Azerbaijani Laundromat».

Ένα δίκτυο σχεδόν τριών δισεκατομμυρίων δολαρίων

Το «Azerbaijani Laundromat» αποκαλύφθηκε το 2017 από το διεθνές δίκτυο ερευνητικής δημοσιογραφίας OCCRP και τη Le Monde.

Επρόκειτο για ένα μυστικό χρηματοοικονομικό σύστημα ύψους σχεδόν τριών δισεκατομμυρίων δολαρίων, το οποίο, σύμφωνα με τις αποκαλύψεις, χρησιμοποιήθηκε για τη διοχέτευση δημόσιου χρήματος προς την αζερική ελίτ και την εξαγορά πολιτικής επιρροής στο εξωτερικό.

Η υπόθεση είχε ήδη προκαλέσει σοβαρά ερωτήματα για τις σχέσεις του Μπακού με Ευρωπαίους πολιτικούς, αξιωματούχους και θεσμικούς παράγοντες.

Η νέα έρευνα προσθέτει μια ακόμη διάσταση: τη σύνδεση εταιρειών του Ντόναλντ Τραμπ με επιχειρηματικές οντότητες που σχετίζονται με αυτό το δίκτυο.

Τα εκατομμύρια και οι τραπεζικές αναφορές

Οι αποκαλύψεις δεν περιορίζονται στη συγκεκριμένη συναλλαγή των 141.261,82 δολαρίων.

Σε εμπιστευτικό υπόμνημα του Μαΐου 2020, ο Brian Hagerty, διευθυντής της Deutsche Bank στις ΗΠΑ αρμόδιος για τις χρηματοοικονομικές πληροφορίες, αναφέρει ότι οντότητες που φέρονταν να συνδέονται με αζερικά και ρωσικά δίκτυα ξεπλύματος χρήματος είχαν καταβάλει τουλάχιστον τρία εκατομμύρια δολάρια σε δύο εταιρείες του Τραμπ πριν από τον Σεπτέμβριο του 2015.

Το ίδιο υπόμνημα αναφέρεται και σε άλλη αναφορά ύποπτης συναλλαγής, η οποία υποβλήθηκε τον Ιούνιο του 2017 και αφορούσε επιπλέον 5,2 εκατομμύρια δολάρια σε άλλες εταιρείες του επιχειρηματικού ομίλου Τραμπ.

Στις 16 Ιανουαρίου 2020, η Deutsche Bank είχε ήδη υποβάλει επίσημη αναφορά ύποπτης συναλλαγής για τις εταιρείες DT Marks Baku και THC Baku, εξαιτίας της σύνδεσής τους με το αζερικό δίκτυο.

Υπάρχει, ωστόσο, μια ουσιώδης διευκρίνιση στο ίδιο το έγγραφο: ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είχε κατονομαστεί προσωπικά ως ύποπτος.

Αυτή η διάκριση είναι σημαντική. Τα στοιχεία αφορούν τις εταιρείες του και τις χρηματοοικονομικές συναλλαγές τους. Δεν αποδεικνύουν ότι ο ίδιος γνώριζε την παράνομη προέλευση των χρημάτων ή ότι συμμετείχε προσωπικά σε μηχανισμό ξεπλύματος.

Αυτό, όμως, δεν αναιρεί τη σοβαρότητα των ερωτημάτων που προκύπτουν για τις επιχειρηματικές διαδρομές και τους μηχανισμούς ελέγχου.

Η τραπεζική προστασία ενός Αμερικανού προέδρου;

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο τρόπος με τον οποίο η Deutsche Bank διαχειρίστηκε τις οικονομικές σχέσεις της με τον Τραμπ μετά την εκλογή του το 2016.

Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος είχε τότε ανεξόφλητες οφειλές προς την τράπεζα που ξεπερνούσαν τα 300 εκατομμύρια δολάρια. Η Deutsche Bank δημιούργησε ένα ειδικό καθεστώς διαχείρισης για τον ίδιο και το περιβάλλον του, με την ονομασία «covered client».

Η πρόσβαση στα σχετικά αρχεία περιορίστηκε σε ελάχιστους υπαλλήλους, ενώ οι ειδοποιήσεις για τους συγκεκριμένους λογαριασμούς έφεραν την ένδειξη «Confidentialité = 99».

Η ίδια η εσωτερική αλληλογραφία της τράπεζας αποκαλύπτει ότι η διασταύρωση των διαφορετικών εταιρικών οντοτήτων του επιχειρηματικού ομίλου Τραμπ ήταν εξαιρετικά δύσκολη και ότι τα διαθέσιμα στοιχεία για την καταπολέμηση του ξεπλύματος χρήματος ήταν αποσπασματικά.

Το ερώτημα που ανακύπτει είναι εύλογο: κατά πόσο η πολιτική ισχύς ενός πελάτη μπορεί να επηρεάσει την αποτελεσματικότητα των μηχανισμών τραπεζικού ελέγχου;

Από το Μπακού στην Ουάσιγκτον

Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη πολιτική βαρύτητα όταν εξετάζεται μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο των σχέσεων του Αζερμπαϊτζάν με τη διεθνή πολιτική και οικονομική ελίτ.

Το καθεστώς Αλίγιεφ δεν στηρίζεται μόνο στην ενεργειακή του ισχύ. Επενδύει συστηματικά στην ανάπτυξη διεθνών σχέσεων, στην οικονομική διπλωματία και στη δημιουργία δικτύων επιρροής.

Η αξιοποίηση του ενεργειακού πλούτου, οι επιχειρηματικές συμφωνίες και η προσέγγιση πολιτικών και οικονομικών παραγόντων αποτελούν σημαντικά εργαλεία της εξωτερικής του πολιτικής.

Η υπόθεση του «Azerbaijani Laundromat» είχε ήδη δείξει πώς το χρήμα μπορούσε να μετατρέπεται σε πολιτική επιρροή στην Ευρώπη. Οι νέες αποκαλύψεις της Le Monde αναδεικνύουν ότι οι διαδρομές αυτές δεν περιορίζονταν στην ευρωπαϊκή ήπειρο.

Και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για την Αρμενία.

 

Όταν η διαφθορά γίνεται εργαλείο γεωπολιτικής

Για την Αρμενία και τον αρμενικό λαό, η διεθνής δράση του Μπακού δεν μπορεί να εξετάζεται αποκλειστικά μέσα από τις στρατιωτικές απειλές, τις εδαφικές διεκδικήσεις ή τις διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο κρατών.

Υπάρχει και ένα άλλο πεδίο αντιπαράθεσης: η μάχη για τη διεθνή εικόνα, την πολιτική επιρροή και τη διαμόρφωση των αποφάσεων στα ισχυρά κέντρα εξουσίας.

Ένα καθεστώς που έχει κατηγορηθεί επανειλημμένα για αυταρχισμό, διαφθορά και σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έχει κάθε λόγο να επιδιώκει να περιορίσει τη διεθνή του απομόνωση και να εξασφαλίσει ισχυρούς πολιτικούς και οικονομικούς συμμάχους.

Η ενεργειακή εξάρτηση, τα οικονομικά συμφέροντα και τα δίκτυα επιρροής μπορούν να δημιουργήσουν ένα περιβάλλον στο οποίο οι παραβιάσεις δικαιωμάτων και οι εγκληματικές πρακτικές υποχωρούν μπροστά στην εξυπηρέτηση γεωπολιτικών και οικονομικών συμφερόντων.

Η περίπτωση του Αζερμπαϊτζάν αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα του γιατί η διεθνής κοινότητα οφείλει να εξετάζει όχι μόνο τι δηλώνουν τα κράτη, αλλά και πώς χρηματοδοτούν και οικοδομούν την επιρροή τους.

Για την Ελλάδα, μια χώρα που διατηρεί ιστορικούς δεσμούς με την Αρμενία και έχει άμεσο ενδιαφέρον για τη σταθερότητα στον Νότιο Καύκασο, οι αποκαλύψεις αυτές αποτελούν επίσης λόγο προβληματισμού. Η οικονομική συνεργασία με οποιοδήποτε κράτος δεν μπορεί να αποσυνδέεται πλήρως από τη διαφάνεια, τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Τα ερωτήματα παραμένουν

Η έρευνα της Le Monde δεν αποδεικνύει προσωπική ποινική εμπλοκή του Ντόναλντ Τραμπ. Αποκαλύπτει, όμως, συγκεκριμένες οικονομικές διαδρομές, εταιρικές συνδέσεις και τραπεζικές αναφορές που εγείρουν σοβαρά ερωτήματα.

Και κυρίως υπενθυμίζει κάτι που συχνά παραβλέπεται: η διεθνής πολιτική επιρροή δεν οικοδομείται πάντοτε μέσα από επίσημες διπλωματικές συμφωνίες και δημόσιες συμμαχίες. Μπορεί να οικοδομείται και μέσα από αδιαφανείς χρηματοοικονομικές διαδρομές, επιχειρηματικές συνεργασίες και δίκτυα συμφερόντων.

Όταν ένα καθεστώς διαθέτει τα μέσα να μετατρέπει τον πλούτο του σε διεθνή επιρροή, το ζήτημα παύει να είναι αποκλειστικά οικονομικό. Γίνεται βαθιά πολιτικό και γεωπολιτικό.

Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο πού κατέληξαν τα χρήματα του αζερικού «πλυντηρίου». Είναι πόσες πολιτικές πόρτες άνοιξαν στη διαδρομή τους και ποια συμφέροντα εξυπηρετήθηκαν.

Και για την Αρμενία, το Αρτσάχ και ολόκληρη την περιοχή του Νοτίου Καυκάσου, αυτή δεν είναι μια υπόθεση που μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μακρινό οικονομικό σκάνδαλο.

 

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Ελλάδα πρέπει να περάσει στην επίθεση στην Αφρική για να αντιμετωπίσει την Τουρκία

Να εγκαταλείψει την παθητική στάση της και να περάσει στην αντεπίθεση απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό στην Αφρική καλεί την Ελλάδα ο Μάικλ Ρούμπιν, σε άρθρο του στο αμερικανικό think tank Middle East Forum. Ο Αμερικανός αναλυτής χαρακτηρίζει τη Σομαλία δεύτερη σημαντικότερη αποικία της Τουρκίας μετά την κατεχόμενη βόρεια Κύπρο και κατηγορεί την Άγκυρα ότι εφαρμόζει το ίδιο μοντέλο που ακολούθησε στη Λιβύη. Προτείνει, μάλιστα, συγκεκριμένες πρωτοβουλίες στρατιωτικής και στρατηγικής συνεργασίας της Αθήνας με την Πούντλαντ, τη Σομαλιλάνδη, το Νοτιοδυτικό Κρατίδιο της Σομαλίας και την Κένυα, προκειμένου να ανακοπούν οι νεοοθωμανικές φιλοδοξίες του Ερντογάν και να αυξηθεί το κόστος της τουρκικής επέκτασης.

Δημοσιεύτηκε

στις

Γράφει ο Μάικλ Ρούμπιν (Michael Rubin), Middle East Forum

Η Σομαλία έχει εξελιχθεί γρήγορα στη δεύτερη σημαντικότερη αποικία της Τουρκίας, μετά το κατεχόμενο βόρειο τμήμα της Κύπρου. Η Τουρκία ελέγχει το διεθνές αεροδρόμιο του Μογκαντίσου και διαχειρίζεται το λιμάνι του. Η τουρκική τράπεζα Ziraat Katılım έγινε η πρώτη ξένη τράπεζα που δραστηριοποιείται στη Σομαλία εδώ και μισό αιώνα. Το OYAK, το συνταξιοδοτικό ταμείο των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, ίδρυσε εταιρεία με σκοπό να μονοπωλήσει τις άδειες αλιείας στα σομαλικά ύδατα.

Στις 7 Μαρτίου 2024, η κυβέρνηση της Σομαλίας και η κρατική πετρελαϊκή εταιρεία της Τουρκίας υπέγραψαν συμφωνία καταμερισμού της παραγωγής για τρία υπεράκτια οικόπεδα. Το Oruç Reis πραγματοποίησε σεισμικές έρευνες και, τον Απρίλιο του 2026, το Çağrı Bey ξεκίνησε την πρώτη του γεώτρηση σε βαθιά ύδατα. Είτε πρόκειται για την αλιεία, είτε για το πετρέλαιο, είτε για άλλους φυσικούς πόρους, η Τουρκία φέρεται να λαμβάνει το 30% των εσόδων από την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη της Σομαλίας, αν και το κείμενο της συμφωνίας δεν έχει δημοσιοποιηθεί.

Η Τουρκία αντιμετωπίζει επίσης τη Σομαλία ως ορμητήριο για τις φιλοδοξίες της να επεκτείνει την αποικιακή της επιρροή και σε άλλες περιοχές της Αφρικής.

Στην ξηρά, οι Τούρκοι επέβαλαν, μέσω της κυβέρνησης του Μογκαντίσου, μια συμφωνία που καλύπτει τρία οικόπεδα συνολικής έκτασης 6.200 τετραγωνικών μιλίων (περίπου 16.000 τετραγωνικών χιλιομέτρων). Οι όροι που διέρρευσαν υποδηλώνουν ότι η Τουρκία λαμβάνει το 90% της παραγωγής, βάσει μιας συμφωνίας που παρέκαμψε το κοινοβούλιο της Σομαλίας.

Με απλά λόγια, η Τουρκία εκμεταλλεύεται πλέον τη Σομαλία κατά τρόπο ανάλογο με εκείνον που οι Γάλλοι και οι Βέλγοι αντιμετώπιζαν τις αποικιακές τους κτήσεις. Ίσως αυτός να είναι ο λόγος για τον οποίο η Σομαλία φιλοξενεί πλέον τη μεγαλύτερη πρεσβεία της Τουρκίας, η οποία, με έκταση 860.000 τετραγωνικών ποδών (περίπου 80.000 τετραγωνικών μέτρων), είναι ελαφρώς μεγαλύτερη από τα Ανάκτορα του Μπάκιγχαμ.

Η Τουρκία αντιμετωπίζει επίσης τη Σομαλία ως ορμητήριο για τις φιλοδοξίες της να επεκτείνει την αποικιακή της επιρροή και σε άλλες περιοχές της Αφρικής. Το στρατόπεδο TURKSOM, μια εκπαιδευτική βάση κόστους 50 εκατομμυρίων δολαρίων, αποτελεί πλέον τη μεγαλύτερη στρατιωτική βάση της Τουρκίας στο εξωτερικό.

Η Τουρκία κατασκευάζει επίσης ένα «διαστημοδρόμιο», το οποίο θα μπορούσε να λειτουργεί παράλληλα ως πεδίο δοκιμών πυραύλων. Ολοένα και περισσότερο, η Τουρκία εξοπλίζει σομαλικές πολιτοφυλακές –ή χρησιμοποιεί απευθείας τις δικές της δυνάμεις– για λογαριασμό της κυβέρνησης της Σομαλίας. Ήδη, η Τουρκία έχει αναπτύξει μη επανδρωμένα αεροσκάφη TB2 και Akıncı, ελικόπτερα ATAK, μαχητικά F-16, άρματα μάχης M48/M60 και έως και 2.500 στρατιώτες.

Είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε την έλλειψη νομιμοποίησης της τουρκικής παρουσίας. Σε αντίθεση με τη Σομαλιλάνδη, η Σομαλία έχει επανειλημμένως αποτύχει να διεξαγάγει εκλογές με βάση την αρχή «ένας πολίτης, μία ψήφος». Αντ’ αυτού, η διεθνής κοινότητα επιλέγει μερικές εκατοντάδες ηγέτες κοινοτήτων και φυλών, οι οποίοι με τη σειρά τους επιλέγουν τον πρόεδρο.

Ένα τέτοιο σύστημα είναι ευάλωτο στη διαφθορά, καθώς είναι εύκολο για εξωτερικές δυνάμεις να εξαγοράζουν ψήφους για λογαριασμό πολιτικών που τελούν υπό την προστασία τους, όπως ο εν ενεργεία πρόεδρος Χασάν Σεΐχ Μοχαμούντ.

Σήμερα, στο Μογκαντίσου, η διαφθορά είναι ακόμη χειρότερη. Η συνταγματική θητεία του Χασάν Σεΐχ Μοχαμούντ έληξε στις 15 Μαΐου 2026, ημερομηνία την οποία επιβεβαίωσε το Ανώτατο Δικαστήριο της Σομαλίας. Ωστόσο, η Τουρκία εξακολουθεί να τον στηρίζει και να απομονώνει ή να αποκλείει όσους βουλευτές θέτουν δύσκολα ερωτήματα ή αρνούνται να χρησιμοποιήσουν το αξίωμά τους για να επικυρώνουν άκριτα τις αποφάσεις του.

Ουσιαστικά, ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ο πρώην επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών, νυν υπουργός Εξωτερικών, Χακάν Φιντάν, επαναλαμβάνουν τη στρατηγική τους στη Λιβύη, στηρίζοντας έναν ανίκανο, διεφθαρμένο και αντιδημοφιλή πολιτικό, του οποίου η πολιτική επιβίωση εξαρτάται αποκλειστικά από την προστασία τους.

Σε αντάλλαγμα, ο εκάστοτε πρωθυπουργός ή πρόεδρος απεμπολεί την κυριαρχία της χώρας του και πράττει ό,τι απαιτούν οι Τούρκοι καθοδηγητές του. Οι Τούρκοι αξιωματούχοι υπολογίζουν ότι η πάροδος του χρόνου ξεπλένει την παρανομία ή, στην περίπτωση της Σομαλίας, την αντισυνταγματικότητα των ενεργειών τους.

Δυστυχώς, η ελληνική παθητικότητα επιτρέπει πολύ συχνά στην Τουρκία να ξεδιπλώνει τη στρατηγική της χωρίς να συναντά αντίσταση. Η ευρωπαϊκή αμηχανία και αναποφασιστικότητα στα ζητήματα της αναγνώρισης και των επενδύσεων δεν μπόρεσε να ανταγωνιστεί την ενεργό τουρκική εμπλοκή, με αποτέλεσμα οι αρχές της Ανατολικής Λιβύης να υποστηρίξουν την παράνομη θαλάσσια συμφωνία Λιβύης–Τουρκίας.

Η Σομαλία μπορεί να μην αποτελεί πρωταρχικό ελληνικό συμφέρον –αν και θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι κάθε παράκτιο κράτος που είναι σε θέση να διαταράξει την ελληνική ναυτιλία θα έπρεπε να αποτελεί τέτοιο συμφέρον–, ωστόσο μια μικρή ελληνική επένδυση θα μπορούσε να ανακόψει τις τουρκικές φιλοδοξίες, να προκαλέσει υπερεπέκταση των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων και να αυξήσει το κόστος της αποικιοκρατικής πολιτικής της Τουρκίας.

Η αχίλλειος πτέρνα της Τουρκίας είναι ότι η Σομαλία λειτουργεί βάσει ενός ομοσπονδιακού συστήματος, το οποίο κατοχυρώνει συνταγματικά τα δικαιώματα των ομόσπονδων κρατιδίων της. Η Πούντλαντ, η Τζουμπαλάνδη, το Νοτιοδυτικό Κρατίδιο και άλλες οντότητες έχουν το δικαίωμα να αυτοδιοικούνται σε τοπικό επίπεδο, με ελάχιστη παρέμβαση από το Μογκαντίσου.

Αρχικά η Πούντλαντ και πλέον το Νοτιοδυτικό Κρατίδιο έχουν απορρίψει τόσο την υπέρβαση των αρμοδιοτήτων της κυβέρνησης του Μογκαντίσου όσο και την υποστήριξη που παρέχει η Τουρκία σε αυτήν.

Η αχίλλειος πτέρνα της Τουρκίας είναι ότι η Σομαλία λειτουργεί βάσει ενός ομοσπονδιακού συστήματος, το οποίο κατοχυρώνει συνταγματικά τα δικαιώματα των ομόσπονδων κρατιδίων της.

Καθώς η Τουρκία φαίνεται να αναπτύσσει μαχητικά F-16 για να επιτεθεί στο Νοτιοδυτικό Κρατίδιο και ενδεχομένως να είναι ακόμη και έτοιμη να αναπτύξει τάγματα Σομαλών που έχει εκπαιδεύσει η ίδια, καθώς και συμβούλους της, η Ελλάδα θα πρέπει να προστρέξει σε βοήθεια του νόμιμου προέδρου του Νοτιοδυτικού Κρατιδίου, Αμπντιαζίζ Χασάν Μοχάμεντ Λαφταγκαρέεν.

Αυτό δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη την αποστολή ελληνικών στρατευμάτων, αλλά η Ελλάδα θα πρέπει να παράσχει στον Λαφταγκαρέεν επαρκή οπλισμό, ώστε να οδηγήσει την Τουρκία σε τέλμα και να αυξήσει το κόστος της επέμβασής της.

Ούτε θα χρειαστεί η Ελλάδα να το πράξει μόνη της. Η Αθήνα και το Ναϊρόμπι έχουν συνεργαστεί αποτελεσματικά στο παρελθόν και θα πρέπει να ανανεώσουν τους επιχειρησιακούς δεσμούς τους.

Η Ελλάδα θα μπορούσε επίσης να συνεργαστεί απευθείας με την Πούντλαντ και τη Σομαλιλάνδη, παρέχοντας υποστήριξη στις αντίστοιχες ακτοφυλακές τους, ώστε να μπορούν να υπερασπίζονται τα χωρικά τους ύδατα, ανεξαρτήτως των φιλοδοξιών της Άγκυρας και του Μογκαντίσου.

Η Τουρκία ποντάρει στην αδράνεια των ανταγωνιστών και των αντιπάλων της και, εδώ και αρκετές δεκαετίες, ο Ερντογάν έχει καταφέρει να διευρύνει την επιρροή του, απλώς και μόνο επειδή αντιλαμβανόταν ότι δεν θα συναντούσε αντίσταση. Μπορούσε να εκφοβίζει και να δωροδοκεί με ελάχιστο κόστος.

Η ίδια δυναμική λειτουργεί και προς όφελος της Ελλάδας. Μια μικρή επένδυση στην Πούντλαντ ή στο Νοτιοδυτικό Κρατίδιο της Σομαλίας θα μπορούσε να οδηγήσει σε πλήρη ακινητοποίηση του τουρκικού εγχειρήματος στη Σομαλία.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Ο θρίαμβος του Ολυμπιακού στην Κύπρο άνοιξε τη συζήτηση Μητσοτάκη – Χριστοδουλίδη

Η ιστορική νίκη του Ολυμπιακού στη Λεμεσό, το σχόλιο του Έλληνα πρωθυπουργού για το γούρι του Κύπριου προέδρου και η...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Επτά σοβαροί λόγοι επιβάλλουν το νέο ταξίδι σας στο Κάιρο, κ. Μητσοτάκη!

Χρήστος Κηπουρός: Μετά από τη ρηματική διακοίνωση του Καΐρου στον ΟΗΕ κατά του τουρκολιβυκού ψευδομνημονίου, η δέσμη των 30 καλωδίων...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Το αζερικό «πλυντήριο» και οι επιχειρηματικές διαδρομές του Τραμπ!

Όταν τα πετροδολάρια του Μπακού συναντούν τα κέντρα της παγκόσμιας εξουσίας. Μια ιδιαίτερα αποκαλυπτική δημοσιογραφική έρευνα της γαλλικής εφημερίδας Le...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Η Ελλάδα πρέπει να περάσει στην επίθεση στην Αφρική για να αντιμετωπίσει την Τουρκία

Να εγκαταλείψει την παθητική στάση της και να περάσει στην αντεπίθεση απέναντι στον τουρκικό επεκτατισμό στην Αφρική καλεί την Ελλάδα...

Πολιτική3 ώρες πριν

Ελλάδα – Κύπρος: Τι συμφωνήθηκε στην 4η Διακυβερνητική Σύνοδο στη Λευκωσία – Οι τρεις άξονες συνεργασίας

Η αξιοποίηση της εμπειρίας της Κυπριακής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η συνεργασία στον τομέα της Τεχνητής Νοημοσύνης και...

Δημοφιλή