Γενικά θέματα
Αν υπήρχε τότε ένας ηγέτης πατριώτης… >Ο Κ. Δημητριάδης τόλμησε να περιγράψει αυτό που συνέβη το 1974 και ν’ αποδώσει ευθύνες
Μια φωτογρφία που πονάει… Πονάει πιο πολύ τους Ελδυκάριους που υπερασπίστηκαν το στρατόπεδο το τριήμερο από 14 έως 16/8/1974, πονάει ακόμα τους συγγενείς των πεσόντων μέσα σ’ αυτό καθώς και τις οικογένειες των αγνοουμένων υπερασπιστών του. Αναμνηστική φωτογραφία Τούρκων στρατιωτών στο Στρατόπεδο της ΕΛΔΥΚ αμέσως μετά την κατάληψή του (όπως αναφέρει η λεζάντα στο τουρκικό περιοδικό Αskeri Τarih – «Στρατιωτική Ιστορία»).
Οαγώνας των Κυπρίων πατριωτών να μην αφελληνιστούν, υπνωτισμένοι
από τον ευκαιριακό ευδαιμονισμό και τη διεθνιστική πίεση προς τους
Έλληνες Κυπρίους που ασκεί η σημερινή ηγεσία στο νησί είναι αυτό που με
έκανε να ασχοληθώ με το Κυπριακό. Γιατί είμαι ολόψυχα στο πλευρό όλων
των Κυπρίων πατριωτών, όλων των Ελλήνων της Κύπρου». Τα λόγια ανήκουν
στον Κωνσταντίνο Δημητριάδη, συγγραφέα του βιβλίου «Κύπρος 1974, Η
μεγάλη Προδοσία» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Πελασγός». Αν και
οικονομολόγος με λαμπρή καριέρα στον ιδιωτικό τομέα, ο συγγραφέας
τόλμησε να περιγράψει με στοιχεία αυτό που συνέβη τις κρίσιμες μέρες του
Ιούλη του ‘74. Αναζητώντας την ιστορική αλήθεια, ο Κ. Δημητριάδης
ερεύνησε, μελέτησε και απέδωσε τις ευθύνες εκεί όπου τις βρήκε,
ανεξαρτήτως προσώπων, πολιτικών παρατάξεων ή άλλων ιδεοληψιών.
Και
το αποτέλεσμα του βιβλίου τον δικαιώνει. Την επόμενη Κυριακή, 22
Ιουλίου, ο συγγραφέας με τον εκδότη Ιωάννη Γιαννάκενα θα βρεθούν στην
Κύπρο για να παρουσιάσουν το βιβλίο. Ο «Φιλελεύθερος» μίλησε μαζί του
για την προετοιμασία, τη συγγραφή, αλλά και τα συμπεράσματα που
προκύπτουν από την έρευνα των ιστορικών δεδομένων.
– Ένα ακόμη βιβλίο για την εισβολή του 1974 ή νέες πτυχές ενός θέματος που έχει να δώσει ακόμη πολλά; Τι καινούργιο κομίζει το βιβλίο σας;
Έχουν γραφτεί πάνω από 100 βιβλία που αναφέρονται στο Κυπριακό
πρόβλημα. Πολλά εξ αυτών υπήρξαν δημιουργία πρωταγωνιστών είτε της
πολιτικής, είτε της στρατιωτικής σκηνής του τόπου, τα οποία αναφέρονται
άλλα στην περίοδο μετά τα πρώτα χρόνια της Ανεξαρτησίας (σ.σ. μετά το
1960) και άλλα μετά το απεχθές πραξικόπημα της χούντας του Ιωαννίδη και
που κατά συνέπεια συμπεριλαμβάνουν και την περίοδο της Τουρκικής
Εισβολής. Το εκ γενετής πρόβλημα με πολλά από αυτά τα βιβλία είναι το
γεγονός ότι περιέχουν το στίγμα της ιδιοτέλειας. Και εξηγούμαι: αν
κάποιος έλαβε μέρος με τον άλφα ή βήτα τρόπο στο πραξικόπημα κατά του
Μακαρίου, ή υπήρξε μέλος στα κέντρα λήψης των αποφάσεων εκείνης της
εποχής, ή υπήρξε κοντά στον Μακάριο ή στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας,
έχει έννομο συμφέρον να καλύψει ή να διογκώσει κάτι… Κάτι που θα
εξωραΐσει ή θα δώσει έμφαση στο «Διά Ταύτα» που θα πρέπει να υπάρχει ως
συμπέρασμα στο τέλος κάθε Ιστορικής Έρευνας. Για πολιτικούς λοιπόν ή
και προσωπικούς λόγους, αυτό το «διά Ταύτα» δεν υφίσταται σε πολλά από
τα εκδοθέντα για το Κυπριακό βιβλία ή καλύτερα δεν υφίσταται απέναντι σε
όλους. Εγώ και κάποιοι άλλοι συγγραφείς δεν ήμασταν πρωταγωνιστές
αυτών των γεγονότων, ούτε τα ζήσαμε.
Δεν ζήσαμε επίσης την ένταση
αυτής της πολιτικής αντιπαράθεσης, που ξεπερνώντας τα όρια του Εθνικού
Διχασμού στο νησί, οδήγησε στην τουρκική εισβολή και κατοχή του 37% του
εδάφους του. Οπότε δεν είχα – για να μιλήσω για τον εαυτό μου – καμιά
απολύτως προσωπική δέσμευση να μην αναφέρω ότι ανακάλυψα διά της
ιστορικής έρευνας, απέναντι στον οποιονδήποτε. Με τον κοινό νου, ενός
απλού Έλληνα πολίτη, ερεύνησα, μελέτησα και απέδωσα σε αυτό το βιβλίο
τις ευθύνες εκεί όπου τις βρήκα, ανεξαρτήτως προσώπων, πολιτικών
παρατάξεων ή άλλων ιδεοληψιών. Γνωρίζω ότι αυτό δεν με έκανε ιδιαίτερα
δημοφιλή, αλλά σε κάθε περίπτωση θεωρώ ότι έκανα το καθήκον μου
απέναντι στην Πατρίδα μου, στην Κύπρο και βέβαια απέναντι στην Ιστορική
Αλήθεια.
– Δεδομένου ότι δεν είσαστε ιστορικός, τι σας έκανε να γράψετε αυτό το βιβλίο;
Μεγάλο ρόλο για να πάρω την απόφαση να ξεκινήσω την έρευνα που μετά
από 27 χρόνια από την έναρξή της με οδήγησε στη συγγραφή αυτού του
πονήματος, έπαιξαν δύο παράγοντες: πρώτον η στάση του πατέρα μου κατά
την ημέρα της Επιστράτευσης, όπου τον είδα με τα μάτια μου να
διαπληκτίζεται με τον Διοικητή του Αστυνομικού Τμήματος της περιοχής
μας, όταν ο δεύτερος του είπε ότι δεν επιστρατεύεται διότι είχε λευκό
απολυτήριο και τον είδα περίλυπο να κλαίει μετά στο σπίτι μας γι’ αυτό.
Φανταστείτε εμένα σε μια ηλικία 11 χρονών, να βλέπω τον πατέρα μου τον
οποίο είχα σαν ίνδαλμά μου – 37 χρονών ήταν τότε – να κλαίει επειδή δεν
τον επιστράτευαν! Ο δεύτερος λόγος ήταν όταν ξεκινώντας την
επαγγελματική μου σταδιοδρομία σαν Εμπορικός Αντιπρόσωπος το 1984,
ταξίδευα συχνά στην Κύπρο και τύγχανε με τους Κύπριους συνεργάτες μου
να συζητούμε σε στιγμές χαλαρότητας – κύρια στο παραδοσιακά πλούσιο
βραδινό τραπέζωμα – τα γεγονότα εκείνων των ημερών. Διαπίστωσα με
έκπληξή μου ότι αν στο τραπέζι ευρίσκονταν τρεις Κύπριοι φίλοι, για το
ίδιο γεγονός άκουγα τρεις διαφορετικές εκδοχές… Και όχι μόνο αυτό.
Συχνά πυκνά η συζήτηση κατέληγε σε καβγά! Άντε τώρα
εσύ να καταλάβεις τι είχε γίνει τότε… Έτσι αποφάσισα να παραμερίσω τις «κραυγές» και να αναζητήσω μόνος μου την αλήθεια!
– Πώς συλλέξατε το ιστορικό σας υλικό; Ποιες ήταν οι δυσκολίες που αντιμετωπίσατε;
Άρχισα λοιπόν να διαβάζω την όχι τόσο πλούσια τότε, βιβλιογραφία που
είχε γραφτεί για τα γεγονότα, κύρια από δημοσιογράφους επηρεασμένους από
το κλίμα ευφορίας της Μεταπολίτευσης. Καθώς τα χρόνια περνούσαν αυτή η
αρχικά περιορισμένη βιβλιογραφία εμπλουτίστηκε από βιβλία ερευνητών και
πρωταγωνιστών των γεγονότων του «μαύρου καλοκαιριού του 1974»,
πολιτικών ή στρατιωτικών. Έτσι σιγά-σιγά έφτασα να έχω μελετήσει περίπου
80 βιβλία, πορίσματα ανακριτικών επιτροπών, πορίσματα στρατιωτικών
Αρχών, χάρτες μαχών κ.λπ., να έχω λάβει πολλά στοιχεία από τις
συζητήσεις μου με πολλούς βετεράνους στον ελλαδικό χώρο και στην Κύπρο,
στοιχεία τα οποία μού έδωσαν εν κατακλείδι ανάγλυφη την εικόνα του τι
πραγματικά έγινε τότε. Η βασική δυσκολία είναι να «αφαιμάξεις» την
αλήθεια ή τις αλήθειες που υπάρχουν σε κάθε βιβλίο. Γιατί ανεξαρτήτως
του σκοπού του κάθε συγγραφέα, σε κάθε βιβλίο υπάρχουν αλήθειες.
Άλλες πιο φανερές, άλλες λιγότερο. Αλλά υπάρχουν. Έγκειται πλέον στις
γνώσεις του ερευνητή και τη μέγιστη δυνατή απόδοση της διορατικότητάς
του να τις ανακαλύψει και αφού τις αναδείξει να τις συνθέσει ώστε να
βγει ένα τελικό συμπέρασμα. Το πιο δύσκολο κομμάτι υπήρξε αυτό των
συζητήσεων με βετεράνους. Εκεί όπου συνάντησα ανθρώπους με το στόμα
ερμητικά κλειστό, δείγμα του πόνου που νιώθουν για εκείνες τις μέρες,
άλλους χειμαρρώδεις να μου διηγούνται συμβάντα που όπως αποδείχθηκε εκ
των υστέρων δεν τα έζησαν οι ίδιοι αλλά τα άκουσαν από… κάποιο φίλο,
κάποιους που δημιούργησαν μύθους τέτοιους που να εξυπηρετούν …τα
πολιτικά τους πιστεύω και άλλα πολλά παρόμοια. Βρήκα μια σχετική
ημιμάθεια στο ευρύ κοινό σε ό,τι αφορά το Κυπριακό. Μια κουτσουρεμένη
γνώση που στηρίζεται σε πολιτικές σκοπιμότητες της τελευταίας 38ετίας,
σε στρεβλή παρουσίαση γεγονότων, απόκρυψη ευθυνών πάντα με γνώμονα το
λεγόμενο και κακώς εννοούμενο «εθνικό συμφέρον» και βέβαια μια γνώση
διανθισμένη με περισσή ιδιοτέλεια. Και αυτή η κουτσουρεμένη γνώση
οδήγησε σε αδικίες. Άνθρωποι που τα ονόματά τους έπρεπε να κοσμούν
δρόμους και πλατείες, κατήντησαν ζητιάνοι και τρόφιμοι ψυχιατρείων,
ενώ αντίθετα κάποιοι που θα έπρεπε να αναμένουν τον «πέλεκυ της Δικαιοσύνης», να απολαμβάνουν τιμές, δόξες και συντάξεις!
Επειδή οι λαοί που δεν γνωρίζουν τα λάθη τους που έγιναν κατά την
ιστορική τους διαδρομή είναι καταδικασμένοι να τα ξαναζήσουν, πιστεύω
ότι όλοι οι Ιστορικοί ερευνητές έχουν ιερό καθήκον να αναδείξουν την
μία και μόνη Ιστορική Αλήθεια, ή έστω να την πλησιάσουν – όπως
τουλάχιστον ελπίζω και εύχομαι να έχω καταφέρει εγώ!
– Ποια είναι τελικά η προδοσία που συντελέστηκε στην Κύπρο;
Το αποτέλεσμα αυτής της προδοσίας το βλέπουμε σήμερα στο νησί.
Πινακίδες που αναφέρουν «Αλτ – Προς Τουρκοκρατούμενη Περιοχή». Η
προδοσία αυτή καθ’ αυτή είναι όλες αυτές οι πράξεις και οι ενέργειες
που οδήγησαν σε αυτό το αποτέλεσμα. Η Τουρκία έχοντας ως άλλοθι το
προδοτικό πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, αλλά και την πρόσκληση του
ιδίου σε αυτήν να δράσει (!) από το βήμα του ΟΗΕ, σε κάθε περίπτωση
έκανε αυτό που επιθυμούσε και σχεδίαζε από το 1960, τη διχοτόμηση! Η
Αγγλία διά των παρανόμων ενεργειών της Τουρκίας και παίζοντας τον ρόλο
του «Επιτήδειου Ουδέτερου», επέτυχε αυτό που επιθυμούσε πάντα, την
τριχοτόμηση! Και οι Η.Π.Α. πέτυχαν αυτό που εξυπηρετεί διαχρονικά τα
συμφέροντά τους. Να ελέγχουν δηλαδή την Ν.Α. λεκάνη της Μεσογείου που
γειτνιάζει με την ευαίσθητη Μέση Ανατολή και ταυτόχρονα να παίζουν τον
ρόλο του επιδιαιτητή σε μια μακροχρόνια ατέρμονη αντιπαράθεση, που
χτίστηκε de facto πάνω σε ένα καθόλα παράνομο statusστο νησί. Το πώς
και γιατί κάποιοι έριξαν νερό στον μύλο της Τουρκίας, κατ’ εντολή των
ΗΠΑ και της Αγγλίας, ή με ποια ανταλλάγματα ή με ποιο τρόπο ευρεθέντες
εκούσια ή ακούσια υποχείρια των Μυστικών Υπηρεσιών αυτών των
Κυβερνήσεων, νομίζω ότι προσπάθησα να το αναδείξω στο βιβλίο μου.
– Γράφετε πως «Στον πόλεμο για την Κύπρο, δεν κέρδισε η Τουρκία, εμείς χάσαμε». Τι εννοείτε με αυτό;
Αυτό είναι το συμπέρασμά μου μετά την ανάλυση των πολεμικών γεγονότων
που έλαβαν χώρα τότε. Η Ελλάδα διά της Κύπρου, έχασε τον Ιούλιο του 1974
μια μοναδική ευκαιρία να «ξεκαθαρίσει» πλήρως όλους τους λογαριασμούς
της με την Τουρκία, συμπεριλαμβανομένου πρωτίστως του Κυπριακού. Από
πλευράς Στρατηγικού σχεδιασμού και εκτέλεσης του όλου εγχειρήματος της
Εισβολής, ήτοι Απόβαση-Σύνδεση με τον τ/κ θύλακα Λευκωσίας-Προώθηση και
κατάληψη του 37% του Κυπριακού εδάφους, η Τουρκία δεν διεκδικεί
ιδιαίτερες δάφνες… Μάλλον ειρωνικά σχόλια έλαβε από
ουδέτερους παρατηρητές, για το αδικαιολόγητα εμφανιζόμενο διεθνώς
«αξιόμαχό της»! Απλά όλοι σχεδόν από την ελληνική πλευρά, κυρίως από τα
Επιτελεία σε Αθήνα και Λευκωσία κατά τον «Αττίλα Ι» και από το Μαξίμου
στην Αθήνα μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, έκαναν
ό,τι μπορούσαν, εκούσια και ακούσια, για να διευκολύνουν τους Τούρκους
στην επιτυχία του εγχειρήματός τους! Και οι Τούρκοι με ομολογουμένως
μεγάλη προσπάθεια, ως εκ του αποτελέσματος, τα κατάφεραν! Και τα
κατάφεραν απέναντι σε ισχνά εξοπλισμένους, αποδιοργανωμένους και
αφημένους στην τύχη τους, Έλληνες Στρατιωτικούς, Ελλαδίτες και Κυπρίους
στο νησί.
– Αγνοούμενοι ή αγνοημένοι; Γιατί χρησιμοποιείτε αυτή τη λέξη τελικά;
Το θέμα των αγνοουμένων είναι το πλέον ευαίσθητο, μετά αυτήν καθαυτή
την απώλεια και τεθείσα υπό Τουρκική κατοχή του 37% του Κυπριακού
εδάφους. Όμως συνεπεία του νεο-ραγιαδισμού του Μεταπολιτευτικού
Ελληνικού Κράτους ο όρος αγνοούμενος αντικαταστάθηκε από τον όρο
αγνοημένος. Και αυτό γιατί; Διότι παρόλο που υπήρξαν όχι μόνο ενδείξεις
αλλά και αποδείξεις ότι Έλληνες αδήλωτοι αιχμάλωτοι, Ελλαδίτες και
Κύπριοι ζούσαν κρατούμενοι σε φυλακές στην Τουρκία, ακόμα και κάποια
χρόνια μετά την εισβολή (υπάρχουν σχετικά Απόρρητα Έγγραφα της
Κυπριακής ΚΥΠ που βγήκαν στην επιφάνεια), ΟΥΔΕΙΣ εκ της Ελληνικής
Κυβέρνησης έθεσε το θέμα οπουδήποτε. Μάταια οι συγγενείς τους έκαναν
διαβήματα και διαμαρτύρονταν…! Έφτασαν να θεωρούνται κάτι περίπου σαν
γραφικοί. Και όλα αυτά διότι οι διαχρονικά Κυβερνώντες δεν θέλησαν να
διαταράξουν τη διαδικασία της δημιουργίας μιας νέας Ελληνο-Τουρκικής
φιλίας! Διότι σε αντίθετη περίπτωση η Τουρκία θα βρισκόταν σε
εξαιρετικά δυσχερή θέση διεθνώς – κύρια απέναντι σε χώρες ευαίσθητες
στα Ανθρώπινα Δικαιώματα – για να δικαιολογήσει την παράνομη κράτηση
ΑΔΗΛΩΤΩΝ Αιχμαλώτων Πολέμου. Όπως λέει και ο «δάσκαλός» μου στην
ιστορική έρευνα, Ιωάννης Κακολύρης, αυτοί οι αγνοούμενοι που
μεταλλάχθηκαν σε αγνοηθέντες, σίγουρα σήμερα δεν θα ζουν. Οι Τούρκοι
για να εξαλείψουν αυτό το βάρβαρο ατόπημά τους, σίγουρα θα εξαφάνισαν
κάθε απόδειξη ύπαρξής τους που θα μπορούσε να τους δημιουργήσει
προβλήματα στο μέλλον. Και αυτό είναι κάτι που θα βαρύνει για πάντα
όλες τις Ελληνικές Κυβερνήσεις.
– Ποιο θέμα ήταν αυτό που σας δυσκόλεψε περισσότερο να διαχειριστείτε; Αυτό που σας συγκίνησε περισσότερο από τα υπόλοιπα.
Ήταν οι πρώτες ώρες της Απόβασης. Τα τραγικά λάθη. Η ξεκάθαρη προδοσία
του Α/ΕΔ των Αθηνών. Ξέρετε ήταν τόσο απλό να ρίξουμε τους Τούρκους
στη θάλασσα, να τους κάνουμε να ξεχάσουν την υπόθεση «Κύπρος» για πολλές
δεκαετίες και τότε δικαιολογημένα να εντάξουμε την Κύπρο στον Εθνικό
κορμό. Βλέποντας στον χάρτη διαστάσεων 1,5m Χ1,0m που χρησιμοποίησα
στην έρευνά μου, τη θέση των μονάδων της Ε.Φ. παρόλα τα μειονεκτήματά
τους σε οπλισμό, στελέχωση κ.λπ., φαίνεται ξεκάθαρα ότι αν στην ηγεσία
του Γ.Ε.Ε.Φ. υπήρχε ένας Ηγέτης πατριώτης, χωρίς ξεδιάντροπα υπηρεσιακή
δημοσιοϋπαλληλική
νοοτροπία, χωρίς προδοτικές διαθέσεις, έστω και Λοχαγός, σίγουρα θα
είχε δώσει τις κατάλληλες οδηγίες και διαταγές, αγνοώντας όπου έπρεπε το
προδοτικό Γενικό Επιτελείο των Αθηνών και οι Τούρκοι θα είχαν πάθει
το μεγαλύτερο μακελειό της Ιστορίας τους. Είναι πραγματικά συγκινητικός
ο αγώνας των ηγητόρων της πρώτης γραμμής, όπως του «Λεωνίδα της
Κερύνειας» Αντισυνταγματάρχη Π. Κουρούπη. Έμεινε εκεί να φυλάττει
Θερμοπύλες γνωρίζοντας ότι τελικά «οι Μήδοι θα περάσουν»!
– Αλήθεια, ποιες ήταν οι αντιδράσεις Κυπρίων και Ελλαδιτών στο βιβλίο σας;
Εδώ πρέπει να πω ότι έκανα παντού εχθρούς! Διότι για εμένα δεν
υπάρχουν «Ιερές Αγελάδες» ούτε στην Πολιτική αλλά ούτε και στη
Στρατιωτική σκηνή. Και ανέφερα τις ευθύνες όπου τις βρήκα. Αυτό βέβαια
άγγιξε και «Εθνάρχες» και κοντινούς συνεργάτες τους που κάποιοι τους
έχουν σε κάδρο στο εικονοστάσι της πολιτικής τους ιδεοληψίας.
Οποιαδήποτε δηλαδή νύξη εναντίον τους καθιστούσε την έρευνά μου
«απαράδεκτη» και εμένα «εχθρό»!
Αυτό όμως σε συνδυασμό με την
έλλειψη τεκμηριωμένων επιχειρημάτων εναντίον μου, αποδεικνύει ότι
πέτυχα τον στόχο μου, που ήταν να ταρακουνήσω συνειδήσεις πλησιάζοντας
την Ιστορική Αλήθεια.
Μεγάλη χαρά μού έδωσε η διαπίστωση, ότι
πάρα πολλοί νέοι, χωρίς γενικά προκαταλήψεις, προσωπολατρίες και
κομματικά ή πολιτικά απωθημένα, το αγκάλιασαν και τους είδα στα διάφορα
phora στο διαδίκτυο να αναφέρονται σε αυτό με τα καλύτερα λόγια. Όπως
μέγιστη τιμή υπήρξε για μένα η εγκωμιαστική αναφορά των Βετεράνων της
Κύπρου, των συγγενών των αγνοηθέντων-αγνοουμένων Ελλαδιτών σε αυτό αλλά
και οι έπαινοι που έλαβε εκ μέρους κάποιων υψηλόβαθμων Αξιωματικών ε.α.
σήμερα, που υπηρέτησαν τότε ως Κατώτεροι ή Ανώτεροι (πχ. ο Στρατηγός
Δημήτριος Αλευρομάγειρος). Σε ό,τι αφορά την Κύπρο ακόμα δεν είχα πολλές
αντιδράσεις διότι το βιβλίο μου ακόμα δεν παρουσιάστηκε στο νησί. Η
παρουσίασή του προγραμματίστηκε στη Λευκωσία για την 22/7/12 με
πρωτοβουλία μέρους των Νέων της Κύπρου.
– Είσαστε ένας άνθρωπος της αγοράς, που γνωρίζει «από μέσα» τους οίκους αξιολόγησης που εμείς τώρα μάθαμε. Πώς θα περιγράφατε την «περιήγησή» σας στα ιστορικά αρχεία; Είναι χρήσιμη η μελέτη της ιστορίας μας;
Η ιστορία διδάσκει, ότι κανείς δεν διδάσκεται από αυτήν… Αυτό είναι το
ρητό μου. Λάθη, εγκληματικές παραλείψεις, μισαλλοδοξία, προδοσίες,
ιδιοτέλεια, επαναλαμβάνονται ξανά και ξανά… Είμαστε πλέον «προβλέψιμοι»
!!!!
3.000 χρόνια κάνουμε τα ίδια λάθη, τις ίδιες παραλείψεις,
εμφανίζουμε την ίδια μισαλλοδοξία, τις ίδιες προδοσίες, την ίδια
ιδιοτέλεια, εν μέσω πράξεων ενεργειών ηρώων, μαρτύρων, νενέκων και
«εφιαλτών» του Έθνους μας! Στη ράτσα μας δεν επήλθε καμιά επιμειξία με
άλλον λαό διαχρονικά! Αυτό τεκμηριώνεται όχι από τα γενετικά
εργαστήρια… Από την απλή μελέτη της Ιστορίας και μόνον !!!! Αρκεί
κάποιος να μελετήσει την Αρχαία Ιστορία μας και αυτόματα μάς έχει μάθει
όπως λένε λαϊκά: «απέξω κι ανακατωτά!»
Ποιός είναι ο Κώστας Δημητριάδης
δεκαετίας του ‘60. Σπούδασε Οικονομικά και εργάσθηκε επί σειρά ετών ως
υψηλόβαθμο στέλεχος πολυεθνικής.
Ο συγγραφέας είναι παντρεμένος,
πατέρας τριών παιδιών, ζει και εργάζεται ως ελεύθερος επαγγελματίας στον
Πειραιά. Έχει ήδη ξεκινήσει μια μεγάλη ιστορική έρευνα για τη
Μικρασιατική Εκστρατεία και Καταστροφή. Στις 22 Ιουλίου, την επόμενη
Κυριακή, το βιβλίο θα παρουσιαστεί και στην Κύπρο.
– Ως γνώστης των οικονομικών, πώς κρίνετε την κατάσταση στην Ελλάδα και την Κύπρο;
Και οι δύο Κρατικές οντότητες του Έθνους μας, δέχονται μια εξοντωτική επίθεση από πλευράς των «Εμπόρων των Εθνών». Μόνο που πλέον αυτή η επίθεση δεν γίνεται με τανκς και αεροπλάνα όπως το 1940 ή το 1974, αλλά με spreads…και cds! Ο χώρος που βρίσκεται το Ελληνικό αρχιπέλαγος, μέρος του οποίου είναι και η Κύπρος, είναι πολύ ενδιαφέρων για όλους και από στρατηγικής αλλά και από οικονομικής πλευράς. Και για να γίνει εκμεταλλεύσιμο από «τρίτους» πρέπει ο Ελληνισμός να βάλει το κεφάλι κάτω… Να βυθιστεί στην κατάθλιψη, ώστε να μειωθούν οι αντοχές του και η διάθεσή του για αντίστασηαντίδραση… Αλλά όμως όπως λέει και το τραγούδι «Λογαριάσατε λάθος…». Είμαι αισιόδοξος ότι οι Έλληνες, στη μητροπολιτική χώρα και την Κύπρο, θα τα καταφέρουμε στο τέλος, με μία προϋπόθεση: να ξεπεράσουμε τον κακό εαυτό μας και να απομονώσουμε τους διεκπεραιωτές της διαχρονικής προδοσίας του Έθνους μας!
http://www.philenews.com/digital/
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας