Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

«Xρυσές» Σκουριές: Αυτοψία στα χωριά που κήρυξαν πόλεμο

Δημοσιεύτηκε στις

Ανεβαίνοντας στις Σκουριές, το φρέσκο χιόνι που έχει καλύψει αποβραδίς τις οξιές του Κάκαβου πέφτει με τον αέρα, παράγοντας έναν ήχο μαγικό μέσα στην απόλυτη σιωπή του δάσους. Η ηρεμία του τοπίου σε τίποτα δεν θυμίζει τα όσα διαδραματίστηκαν πριν από μερικές ημέρες λίγα μέτρα πιο μακριά, στο εργοτάξιο της Ελληνικός Χρυσός.
Η περιοχή είναι ήσυχη, με τα καμμένα φορτηγά και τις ξηλωμένες μπάρες να είναι τα μόνα που παραπέμπουν στην πρόσφατη έφοδο των 50 κουκουλοφόρων. Πίσω, όμως, από το φαινομενικά ήρεμο σκηνικό μια ολόκληρη κοινωνία βράζει. Συγχωριανοί και συντοπίτες που παλιότερα αντάλλασσαν μια καλή κουβέντα μεταξύ τους, σήμερα δεν μιλιούνται εξαιτίας της επένδυσης που δρομολογείται στην περιοχή. Από τη μία πλευρά βρίσκονται όσοι αντιδρούν στη μεταλλουργία χρυσού, με προπύργιο την Ιερισσό και από κοντά τα Νέα Ρόδα, την Ουρανούπολη, την Αμμουλιανή και τη Μεγάλη Παναγία. Κι από την άλλη, τα γνωστά Μαντεμοχώρια, Παλαιοχώρι, Νεοχώρι, Στάγειρα, Στρατονίκη και Στρατώνι, που βλέπουν στην επένδυση μια ευκαιρία απασχόλησης για τους ανέργους.
Μια επίσκεψη στην περιοχή αρκεί για να καταλάβει κανείς πόσο κοντά και πόσο μακριά βρίσκονται την ίδια στιγμή οι κάτοικοι, που ορκίζονται από την κάθε πλευρά στο όνομα του αγώνα τους. Ο φόβος του πιθανού περιβαλλοντικού αντίκτυπου στον υδροφόρο ορίζοντα, στο δάσος και στον αέρα είναι το «λάβαρο» του ενός στρατοπέδου, ο φόβος της ανεργίας και των νέων που ξημεροβραδιάζονται στα καφενεία είναι το επιχείρημα του άλλου. Οι θέσεις που ενδέχεται να χαθούν από κλάδους, όπως ο αγροτικός και ο τουριστικός, αν γίνει η επένδυση, η οποία αποκλείει -σύμφωνα με τους αντιδρώντες- κάθε άλλη παραγωγική δραστηριότητα στην περιοχή, «κονταροχτυπιούνται» με τους 1.200 εργαζομένους που απασχολεί ήδη η Ελληνικός Χρυσός, αλλά και με την προοπτική για νέες θέσεις εργασίας.
Η «κυριακάτικη δημοκρατία» ανέβηκε στις Σκουριές, μίλησε με τους ανθρώπους στα χωριά της περιοχής και μεταφέρει το «εμφυλιοπολεμικό» κλίμα.

Η επένδυση του 1 δισ. δολ. με τους 1.200 εργαζομένους 
Η επένδυση της Ελληνικός Χρυσός, που ανήκει στην Eldorado Gold, είναι προϋπολογισμού 1 δισ. δολ. Σήμερα στις εγκαταστάσεις της στη Χαλκιδική απασχολεί ήδη 1.200 άτομα, ενώ στην πλήρη ανάπτυξη της επένδυσης θα απασχολούνται άμεσα και έμμεσα περί τα 5.000 άτομα. Το συνολικό πρότζεκτ προβλέπει την ανάπτυξη του κοιτάσματος στην περιοχή των Σκουριών (3.600.000 ουγκιές χρυσός και 736.000 τόνοι καθαρός χαλκός), την αξιοποίηση του κοιτάσματος του μεταλλείου της Ολυμπιάδας (που περιέχει μεικτά θειούχα, ήτοι χρυσό, άργυρο, μόλυβδο και ψευδάργυρο) και την ίδρυση μεταλλουργίας (χρυσού, χαλκού και αργύρου) στην περιοχή Μαντέμ Λάκκος. Το 2011 εγκρίθηκε η Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων του έργου, με τους κατοίκους να προσφεύγουν στο Συμβούλιο της Επικρατείας τόσο για την ακύρωση της έγκρισης αυτής όσο και για μια σειρά κινήσεων της εταιρίας που στόχο έχουν την ενεργοποίηση της επένδυσης.

«Δεν είμαστε τρομοκράτες. Παλεύουμε για τα παιδιά μας» 
Στα καφενεία της Ιερισσού το ποδόσφαιρο δεν είναι πια το βασικό αντικείμενο συζήτησης. Ο ΠΑΟΚ, ο Αρης και ο Ηρακλής βρίσκονται σε δεύτερη μοίρα. Η επένδυση της Ελληνικός Χρυσός και όσα αυτή θα φέρει είναι το πρώτο θέμα ανάμεσα σε νέους, αλλά και μεγαλύτερους σε ηλικία. Ειδικά αυτές τις ημέρες το χωριό βρίσκεται σε έντονη αναταραχή. Αλλωστε, όπως καταγγέλλουν οι κάτοικοι, οι προσαγωγές είναι συνεχείς, όλες τις ώρες της ημέρας, αιφνιδιαστικές, με τους αστυνομικούς να εισέρχονται απροειδοποίητα στα σπίτια, παίρνοντας κόσμο στο τμήμα, ακόμα και την ώρα που παίζουν ποδόσφαιρο. Βρίσκουμε στο κέντρο της Ιερισσού μια παρέα νέων ανθρώπων που θέλουν να… τα πουν, μας ζητούν όμως να κρατήσουν την ανωνυμία τους. Δεν θέλουν να στοχοποιηθούν όσο οι προσαγωγές συνεχίζονται και μιλούν για κλίμα τρομοκρατίας από την Αστυνομία, υποστηρίζοντας ότι οι αστυνομικοί παίρνουν δείγμα DNA από τους προσαχθέντες. «Αυτοί που έκαναν την επίθεση στις Σκουριές δεν είναι από μας. Εμείς δεν έχουμε στρατό. Δεν είμαστε τρομοκράτες. Παλεύουμε για τα παιδιά μας» σημειώνει ένας εξ αυτών. «Εντάξει οι 1.200 που δουλεύουν εκεί. Οι υπόλοιποι 20.000 τι θα κάνουμε; Η περιοχή μπορεί να αξιοποιηθεί διαφορετικά. Εχουμε έναν ευλογημένο τόπο» τονίζουν και επιμένουν ότι υπάρχουν μια σειρά μορφών ανάπτυξης για τις οποίες η πολιτεία αδιαφορεί. Οι ίδιοι παραδέχονται ότι έχουν απομονώσει όσους εργάζονται στην Ελληνικός Χρυσός από την Ιερισσό και δεν τους μιλούν. «Προτίμησαν να πάρουν τα 1.000 ευρώ», λένε, «από το να παλέψουν για τον τόπο μας». Οι κάτοικοι εκφράζουν τον φόβο τους. «Τρέμουμε να βγούμε από τα σπίτια μας. Γεμίσαμε αστυνομία» τονίζουν. Οσο για τον τουρισμό της περιοχής, θεωρούν ότι κανείς δεν πρόκειται να επενδύσει στον κλάδο όσο βρίσκεται σε εξέλιξη η υπόθεση. «Ποιος θα έρθει να κάνει μπάνιο εδώ; Η περιοχή έχει δυσφημιστεί και θα συνεχίσει να δυσφημίζεται» εξηγούν, αναφέροντας μάλιστα ότι δύο Γάλλοι έχουν αγοράσει οικόπεδα στο χωριό για να φτιάξουν ενοικιαζόμενα δωμάτια και τώρα διστάζουν. «Εγώ παλεύω για το παιδί μου κι οι κύριοι αυτοί, της πολιτείας και της εταιρίας, για να γεμίσουν τις τσέπες τους» τονίζει ο πιο θερμόαιμος της παρέας. «Η επένδυση δεν θα γίνει όσο είμαστε εμείς εδώ».
Την ίδια στιγμή οι… θεσμικοί του αγώνα κατά της επένδυσης είναι αποφασισμένοι να εμποδίσουν το έργο. Καταδικάζουν τα γεγονότα των Σκουριών, αλλά δηλώνουν έτοιμοι να διαδηλώσουν για ακόμη μία φορά την αντίθεσή τους. Μάλιστα, σήμερα Κυριακή διοργανώνουν συλλαλητήριο στη Μεγάλη Παναγία.
«Δεν υιοθετούμε τέτοιες ενέργειες, δεν ξέρουμε από ποιους έγιναν. Το σίγουρο είναι ότι δεν έγιναν από τους ανθρώπους των επιτροπών αγώνων κατά των μεταλλείων» σημειώνει στην «κυριακάτικη δημοκρατία» ο Γιώργος Ζουμπάς, μέλος του συντονιστικού των συλλόγων και φορέων ενάντια στα μεταλλεία, συνταξιούχος του ΟΤΕ και κάτοικος Ιερισσού. Ο ίδιος κάνει λόγο για προσπάθεια δυσφήμισης του αγώνα των κατοίκων από τα μέσα ενημέρωσης, με αφορμή την επίθεση στις Σκουριές, αλλά και για τρομοκρατία από την Αστυνομία και την κυβέρνηση απέναντι σε όσους αντιδρούν στην επένδυση. Συνιστά δε σε αυτούς που θυμήθηκαν τώρα τη Χαλκιδική, να ασχοληθούν με την ουσία των πραγμάτων και να δουν ότι «η περιοχή οδεύει στην καταστροφή», όπως λέει. Θέτει, μάλιστα, τα βασικά περιβαλλοντικά ζητήματα που απασχολούν τους κατοίκους και τους έχουν κάνει να χάσουν -όπως αναφέρει χαρακτηριστικά- τον ύπνο τους: οι συνέπειες στον υδροφόρο ορίζοντα, στο δάσος, αλλά και στην ατμόσφαιρα.
«Συνεχίζουμε τον αγώνα μας με καθαρά και επώνυμα πρόσωπα, παρά το κλίμα τρομοκρατίας που ζούμε καθημερινά. Κακώς κάποιοι πολιτικοποιούν το θέμα. Πρόκειται για έναν αυθεντικό λαϊκό αγώνα» σημειώνει, από την πλευρά του, το μέλος της Επιτροπής Αγώνα Ιερισσού και κάτοικος του χωριού Γιάννης Βεργίνης.
Οι αντιδρώντες τονίζουν ότι θα χρησιμοποιηθεί κυάνιο για τον εμπλουτισμό του μεταλλεύματος, αν όχι στις Σκουριές, στο μετάλλευμα που θα φτάσει στο μεταλλευτικό κέντρο του Στρατωνίου από την Ολυμπιάδα. «Ογδόντα τόνοι κυάνιο τον χρόνο θα χρησιμοποιούνται για τον εμπλουτισμό του μεταλλεύματος» εξηγεί ο κ. Βεργίνης, ενώ προσθέτει ότι κατά την εξόρυξη θα βγαίνουν 2.162 τόνοι σκόνης την ώρα μόνο από τις Σκουριές και άλλοι τόσοι από την Ολυμπιάδα. «Εύχομαι όλοι αυτοί που διαχειρίζονται το μέλλον της περιοχής να μην την αναδείξουν ως ένα από τα μεγαλύτερα μεταλλευτικά πεδία του κόσμου, όπως λένε ότι είναι, αλλά ως την περιοχή με τον πρώτο σε αναγνωρισιμότητα άνθρωπο του κόσμου, τον Αριστοτέλη» τονίζει ο ίδιος.
«Αν δεν πετύχουμε να σταματήσουμε την επένδυση, απλά θα φύγουμε από δω, γιατί δεν θα μπορούμε να ζήσουμε» εξηγεί, από την πλευρά, του ο κ. Ζουμπάς, προαναγγέλλοντας μάλιστα ότι οι Επιτροπές Αγώνα θα κάνουν προσφυγή για το θέμα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Με τη σειρά της η Ειρήνη Μάρκου, ξενοδόχος από την Ιερισσό, φοβάται ότι η καταστροφή στην περιοχή θα είναι μη αναστρέψιμη, εκτίμηση που δεν είναι δική της -όπως λέει-, αλλά των επιστημόνων που δεν πληρώνονται από την εταιρία. «Η επένδυση δεν είναι δυνατό να συμβαδίσει με τη γεωργία, την αλιεία, τη μελισσοκομία, τον τουρισμό» σημειώνει.
Σύμφωνα με τους αντιδρώντες, η περιοχή είναι ένα καζάνι που βράζει, παρακαλούν να μην εκραγεί και εξηγούν ότι οι ευθύνες δεν είναι των κατοίκων. Θεωρούν ότι η Πολιτεία και η Τοπική Αυτοδιοίκηση είναι αυτοί που φταίνε και ρίχνουν ευθείες βολές στον δήμαρχο Αριστοτέλη Χρήστο Πάχτα, για τον ρόλο του στην υπόθεση.
«Δεν πρόκειται πια μόνο για τη Βορειοανατολική Χαλκιδική, αλλά για όλη τη Χαλκιδική. Η Σιθωνία είναι μόλις 24 χιλιόμετρα από τις Σκουριές και η Κασσάνδρα 60. Νομίζετε ότι θα αργήσουν να φτάσουν κι εκεί οι περιβαλλοντικές συνέπειες;» αναφέρει ο κ. Ζουμπάς.

«Μας απειλούν ότι θα κάψουν το χωριό μας! Δεν θα αντέξουμε να χάσουμε τις δουλειές» 
Από την άλλη όχθη είναι οι εργαζόμενοι στην Ελληνικός Χρυσός και στα μεταλλεία. Βλέπουν την τοπική κοινωνία, της οποίας είναι μέλη, να έχει γεμίσει φανατισμό και φοβούνται. Αυτό που τους ενδιαφέρει είναι να συνεχίσουν να έχουν δουλειά, όχι όμως με κάθε τίμημα. Εμπιστεύονται την Ελληνικός Χρυσός και τα μέτρα που παίρνει για το περιβάλλον, σημειώνοντας ότι στην περιοχή ζουν και οι ίδιοι με τις οικογένειές τους. Βλέπουν την ανεργία να ζώνει τη βορειοανατολική Χαλκιδική και φοβούνται ότι αν δεν γίνει η επένδυση, θα έρθει φτώχεια, αφού -όπως λένε- δεν υπάρχουν άλλες μορφές ανάπτυξης, που θα μπορούσαν αυτή τη στιγμή να κινήσουν την οικονομία της περιοχής. Μετά την επίθεση στις Σκουριές ανησυχούν για νέο χτύπημα, ενώ πολλοί εξ αυτών φοβούνται να πάνε στη δουλειά με τα αυτοκίνητά τους, καθώς συχνά, όπως καταγγέλλουν, γίνονται στόχος επίθεσης από αντιδρώντες.
«Εμείς πολεμάμε ήσυχα για το μεροκάματο. Ολα αυτά που έγιναν στις Σκουριές ήταν ακραία. Δεν είμαστε όμως εμείς αυτοί που πρέπει να πάρουν τον νόμο στα χέρια τους. Το κράτος πρέπει να το κάνει αυτό. Είναι δική του η ευθύνη να αποφασίσει τι θα γίνει με την επένδυση» σημειώνει στην «κυριακάτικη δημοκρατία» ο πρόεδρος του σωματείου των εργαζομένων όλων των ειδικοτήτων στις υπόγειες στοές των μεταλλείων Παναγιώτης Αρβανιτάκης, τον οποίο βρίσκουμε στο Στρατώνι. Ο ίδιος είναι από το Στρατώνι, εργάζεται περισσότερα από 30 χρόνια στα μεταλλεία και είναι τεχνίτης μηχανημάτων στον Μαντέμ Λάκκο. Λέει χαρακτηριστικά ότι οι συχνές απειλές που διατυπώνονται από διάφορους αντιδρώντες σε συγκεκριμένα blogs ότι θα κάψουν το χωριό έχουν κάνει την Αστυνομία να περιπολεί συνέχεια, μετατρέποντας το Στρατώνι σε… Σικάγο. «Κι εμείς ανησυχούμε για το περιβάλλον. Είναι οι οικογένειές μας εδώ, εδώ ζούμε. Θεωρούμε όμως ότι η εταιρία παίρνει όλα τα μέτρα που πρέπει για να προστατευτεί το περιβάλλον» εξηγεί, προσθέτοντας πως οι εργαζόμενοι δεν θέλουν να αντιπαρατεθούν με κανέναν, αν όμως κινδυνέψουν οι δουλειές τους, τα πράγματα θα αλλάξουν.
Από την πλευρά του, ο Γιώργος Γλυνιαδάκης, επιστάτης στις Σκουριές, 28 χρόνια στα μεταλλεία, σημειώνει ότι αν δεν γίνει η επένδυση, τότε είναι που θα υπάρξουν περιβαλλοντικές συνέπειες, αφού δεν θα υπάρχει χρηματοδότηση για να συνεχίσει η αποκατάσταση του περιβάλλοντος και τα όξινα νερά θα πέφτουν ακατέργαστα στον υδροφόρο ορίζοντα. «Το 2003, όταν η TVX ανέστειλε τη δραστηριότητά της, όλοι οι εργαζόμενοι, κυρίως στα στάδια του καθαρισμού των υδάτων, έμειναν θεματοφύλακες του περιβάλλοντος, στις θέσεις τους, παρόλο που δεν ήξεραν αν θα πληρωθούν και ποιο θα είναι το μέλλον τους. Πού ήταν τότε οι σημερινοί όψιμοι περιβαλλοντολόγοι;» ρωτά και τονίζει ότι κανείς δεν μπορεί να ποινικοποιεί την εργασία και να κατηγορεί τους εργαζομένους. «Η αντίθετη άποψη είναι θεμιτή, στο πλαίσιο όμως του νόμου» εξηγεί και επιμένει πως όσοι αντιδρούν, κυρίως στην Ιερισσό, είναι παραπληροφορημένοι, ενώ το έδαφος σε αυτή την παραπληροφόρηση έχει στρώσει η αντιπαλότητα από τις τελευταίες δημοτικές εκλογές στον νέο δήμο του Αριστοτέλη, που ανέδειξαν δήμαρχο τον Χρήστο Πάχτα. Σύμφωνα με τους εργαζομένους, η μεταλλευτική δραστηριότητα μπορεί να συνδυαστεί με άλλες μορφές ανάπτυξης, όπως ο τουρισμός, κάτι που έχει αποδειχτεί, όπως λένε.
Στην πλατεία του Παλαιοχωρίου, ενός εκ των Μαντεμοχωρίων, οι θαμώνες των καφενείων συζητούν αυτές τις ημέρες για τα γεγονότα στις Σκουριές. Το θέμα τούς απασχολεί έντονα, θέλουν να δουν πώς θα εξελιχθεί η ιστορία αυτή, σε καμία όμως περίπτωση δεν επιθυμούν να βλέπουν τα παιδιά τους να ξημεροβραδιάζονται πίνοντας καφέ και παίζοντας πρέφα. Το Παλαιοχώρι είναι υπέρ της επένδυσης, όπως και τα υπόλοιπα Μαντεμοχώρια. Περισσότεροι από 50 κάτοικοί του εργάζονται ήδη στα μεταλλεία, ενώ δεν είναι λίγες οι νέες αιτήσεις προς την Ελληνικός Χρυσός από νέους της περιοχής.
Ο Δημήτρης Ζέρβας, ιδιοκτήτης καφενείου, καταδικάζει την επίθεση στις Σκουριές και θεωρεί ότι «κάθε νοήμων Ελληνας που είναι κατά των επενδύσεων, που θα φέρουν δουλειές στον τόπο αυτή την περίοδο, είναι απαράδεκτος». Σπεύδει, πάντως, να σημειώσει ότι υπάρχουν επιφυλάξεις και ανησυχίες για το περιβάλλον, καθώς δεν έχει γίνει επαρκής ενημέρωση από την Πολιτεία. Ο ίδιος δούλευε ως οδηγός υπογείων στα μεταλλεία από το 1979 έως το 1990 και θεωρεί αυτονόητο ότι η ανάπτυξη θα έρθει ξανά από τη μεταλλευτική δραστηριότητα.
«Ολα τα χρόνια από εκεί ζούσαμε. Θέλουμε να γίνει η επένδυση, αλλά να προφυλαχθεί και το περιβάλλον» σημειώνει, από την πλευρά του, στην «κυριακάτικη δημοκρατία» ο Βασίλης Παπαθανασίου, που δούλεψε ως εργάτης στα μεταλλεία τη δεκαετία του ’60. Ο ίδιος εξηγεί ότι ο κόσμος θέλει δουλειά και τονίζει ότι η περιοχή δεν έχει να δείξει κάτι άλλο πέρα από τη μεταλλευτική δραστηριότητα. «Αν δεν γίνει επένδυση, θα έρθει κι άλλη φτώχεια. Τα μεταλλεία είναι αυτά που έδωσαν ζωή στην περιοχή» εξηγεί.

«Δεν αρκεί ο τουρισμός»
Ο Βασίλης Καραγιάννης δούλεψε από το 1966 έως το 1996 στα μεταλλεία. Δεν πιστεύει ότι η ανάπτυξη στο συγκεκριμένο κομμάτι της Χαλκιδικής μπορεί να έρθει από τον τουρισμό και θεωρεί ότι πρέπει να αναπτυχθεί η μεταλλευτική δραστηριότητα, αλλά με σεβασμό στο περιβάλλον και στους ανθρώπους.

«Καμία μόλυνση» λέει η εταιρία 
Στις περιβαλλοντικές ανησυχίες και στις αιτιάσεις για το κυάνιο και τη μεταλλευτική σκόνη ο υπεύθυνος επικοινωνίας της Ελληνικός Χρυσός Κώστας Γεωργαντζής απαντά: «Εδώ και 40 χρόνια χρησιμοποιείται το κυάνιο. Ας μας πει ένας αν βρέθηκε ποτέ ίχνος κυανίου στα υπόγεια ή στα επιφανειακά νερά, αν έχει υπάρξει μία περίπτωση που άνθρωπος, ζώο ή φυτικός οργανισμός είχε ποτέ πρόβλημα εξαιτίας του κυανίου» και προσθέτει: «Αν είναι απαγορευμένη πρακτική, γιατί δεν έκλεισαν εδώ και 40 χρόνια τα μεταλλεία;». Για τη μεταλλευτική σκόνη και τα νούμερα που ακούγονται, σημειώνει ότι πρόκειται για υποθετικά και ακραία σενάρια που περιλαμβάνονται στη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) και όχι γι’ αυτό που θα συμβεί. Σύμφωνα με τον ίδιο, η επικοινωνιακή μόλυνση -με αντίκτυπο στον τουρισμό της περιοχής- που επιχειρείται τα τελευταία χρόνια είναι πολύ μεγαλύτερη από την πραγματική ή δήθεν περιβαλλοντική μόλυνση από τα μεταλλεία τα τελευταία 2.500 χρόνια. Οσο για τις μελέτες που αμφισβητούν τη ΜΠΕ, τις χαρακτηρίζει σταχυολόγηση επιστημονικοφανών ισχυρισμών.

Τα καμμένα οχήματα του τρόμου
Η είσοδος στο εργοτάξιο της Ελληνικός Χρυσός στις Σκουριές κάνει αμέσως προφανές ότι ο αχανής χώρος είναι αδύνατο να φυλαχτεί επαρκώς από τους άντρες της εταιρίας σεκιούριτι. Το πίσω φυλάκιο, απ’ όπου μπήκαν οι κουκουλοφόροι, αιφνιδιάζοντας τους φύλακες, ξεπηδώντας μέσα από το δάσος, είναι καμένο και η μπάρα σπασμένη και πεταμένη στο έδαφος. Τον χώρο περιβάλλουν συρματοπλέγματα και από τα ακροβολισμένα φυλάκια στις τέσσερις πλευρές του εργοταξίου οι φύλακες περιφρουρούν. Σε μιαν άκρη έχουν συγκεντρωθεί τα καμένα φορτηγά και γκρέιντερ, με τις λαμαρίνες να αχνίζουν ακόμα από τη φωτιά και τη μυρωδιά από τα πυρπολημένα λάστιχα να είναι διάχυτη στην ατμόσφαιρα. Οι άντρες της ιδιωτικής εταιρίας φύλαξης δεν μιλούν πολύ. Αρκούνται να περιγράψουν τις στιγμές που έζησαν οι δύο συνάδελφοί τους στα χέρια των κουκουλοφόρων υπό την απειλή των όπλων.
Το καμένο βαν κοντά στο οποίο σύρθηκαν δεμένοι οι δύο φύλακες, λουσμένοι, όπως λένε οι εργαζόμενοι, από βενζίνη βρίσκεται στην μπροστινή πύλη. Μια εβδομάδα έχει περάσει από τη στιγμή που οι 50 κουκουλοφόροι μπήκαν, κραδαίνοντας καραμπίνες, τσεκούρια και βόμβες μολότοφ και έκαψαν μέσα σε 15 λεπτά ό,τι βρέθηκε στο διάβα τους, οι μνήμες όμως δεν θα σβήσουν εύκολα.

Μαρία Μαθιοπούλου
κυριακάτικη δημοκρατία

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO12 λεπτά πριν

Μη Χακάρετε το Λογισμικό του Θεού! 

Η αγωγή της Φλόριντας κατά της Pfizer επαναφέρει στο προσκήνιο κρίσιμα ερωτήματα για τη διαφάνεια των επιστημονικών δεδομένων, την ενημερωμένη...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Ρούμπιο: «Ποτέ πιο ισχυρή η σχέση Ελλάδας–ΗΠΑ» – Άμυνα και LNG στο επίκεντρο

Η Αθήνα προβάλλει τον ρόλο της ως άγκυρας σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών χαρακτηρίζει την Ελλάδα απαραίτητο...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Νικολοβγένης: Στρατηγικός διάλογος με τις ΗΠΑ σημαίνει ανταλλάγματα – Η Κύπρος δείχνει τον δρόμο

Η αποτρεπτική ισχύς της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο άξονας Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ και η ανάγκη η Αθήνα να αξιοποιήσει τη στρατηγική αξία των...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Μηνύματα Αναγνωστών: Ήρθε η ώρα για έμπρακτες αποδείξεις συμμαχίας

Στρατηγικός σύμμαχος ή απλώς χρήσιμος εταίρος; Η σημερινή συγκυρία ίσως είναι η στιγμή που θα δώσει την απάντηση.

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Κίνδυνος και… έγκλημα!

Ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ επικρίνει τους χειρισμούς στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου, εκτιμά ότι η επίσκεψη Ρούμπιο θα συνοδευτεί από εξοπλιστικές...

Δημοφιλή