Γενικά θέματα
Τα πραγματικά γεγονότα για τη μάχη στο Ύψωμα Κολοκασίδη ή 190 ή ΣΥΤΑ την 16/8/1974 στην Λευκωσία
Γράφει ο Γιώργος Α. Πασιαρδής, Δικηγόρος
Τα τελευταία χρόνια λέγονται και γράφονται διάφορα σχετικά με την μάχη στο Ύψωμα Κολοκασίδη την 16/8/1974, είτε στο διαδίκτυο είτε σε συνεντεύξεις άρθρα ή και βιβλία τα οποία δεν αποδίδουν τα πραγματικά γεγονότα.
Οι λόγοι που λέγονται και γράφονται όλα αυτά δεν ενδιαφέρουν καθόλου την παρούσα σύνταξη. Τα πραγματικά γεγονότα τα γνωρίζει πολύς κόσμος στην Κύπρο που έζησε την τραγική περίοδο του 1974 όπως και αυτοί που πολέμησαν στην ευρύτερη περιοχή και υπηρετούσαν σε διάφορες μονάδες, όπως το 212 τάγμα πεζικού. Επίσης υπάρχουν οι εφημερίδες της εποχής όπως ο ΑΓΩΝ της Κύπρου ή διάφορα βιβλία που γράφτηκαν την εποχή εκείνη και όχι δεκαετίες ολόκληρες αργότερα και αναφέρονται στις μάχες της περιοχής Λευκωσίας και το πως σώθηκε η Λευκωσία. Σκοπός αυτού του κειμένου είναι η αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας και τάξης. Βασίζεται στην πραγματική μαρτυρία των Κυπρίων πολεμιστών που πολέμησαν εκεί καθώς επίσης και στις πηγές της εποχής που αναφέρονται στο τέλος του κειμένου.
Την 16/8/1974 περί ώρα 4μμ η αμυντική διάταξη των δυνάμεων της Εθνικής Φρουράς στην περιοχή της αντιπροσωπείας Κολοκασίδη (Ford) στην Λευκωσία με μέτωπο προς τις τουρκικές γραμμές ήταν η εξής. Στα αριστερά πάνω στα υψώματα Καϊσή εβρίσκετο ο 2ος λόχος του 212 τάγματος πεζικού υπό τον Ελλαδίτη υπολοχαγό Κωνσταντίνο Μιχόπουλο. Πιο δεξιά πάνω στο ύψωμα της ΣΥΤΑ όπως ελέγετο ή ύψωμα 190 ή Κολοκασίδη εβρίσκονταν τμήματα του 1ου λόχου του 212τπ υπό τον ελληνοκύπριο λοχαγό Ανδρέα Πασιαρδή και δεξιότερα πάνω στο ύψωμα 180 ή ΜΑΖΤΑ ή οικόπεδα Κύκκου ο 3ος λόχος του 212τπ υπό τον ελληνοκύπριο λοχαγό Γεώργιο Χατζηδαμιανού. Διοικητής ήταν ο ελληνοκύπριος ταγματάρχης Κωνσταντίνος Αχιλλίδης με πολεμικό Σταθμό Διοικήσεως του τάγματος στην αντιπροσωπεία της Ford (εργοστάσιο Κολοκασίδη) μόλις 200 περίπου μέτρα πίσω από το ΠΟΤ (πίσω από το πρόσθιο όριο τοποθεσίας των λόχων του).
Η θέση αυτή του 212τπ δεν ήτο η αρχική καθότι προηγήθηκε τριήμερος σκληρός αγώνας. Ο 1ος λόχος του 212τπ υπό τον λοχαγό Α.Πασιαρδή το πρωί της 14/8/1974 εβρίσκετο εις το στρατόπεδο του 11ου Τακτικού Συγκροτήματος με δύο διμοιρίες του, η 3η διμοιρία του εβρίσκετο πίσω στο ύψωμα της φάρμας Κομήτη. Ο λόχος εδέχθη επίθεση αρμάτων μάχης το πρωί της 14/8/1974 και αντιστάθηκε σθεναρά. Διέθετε μία μπαζούκα την οποία χειρίζετο ο λοχαγός και η οποία την κρίσιμη στιγμή δεν λειτούργησε. Παρά την σθεναρή αντίσταση που προέβαλε ο λόχος μόνο με τον ατομικό οπλισμό των ανδρών εναντίον των αρμάτων, τα άρματα μετά από αρκετή ώρα κατάφεραν να εισέλθουν στο στρατόπεδο βάλλωντας με τα πυροβόλα και τα πολυβόλα τους εναντίον των ανδρών του λόχου. Ο 1ος λόχος περί το μεσημέρι συνεπτύχθη συγκροτημένος υπό την καλυψη του 2ου λόχου του τάγματος, του υπολοχαγού Κ.Μιχόπουλου, ο οποίος εβρίσκετο πάνω στα υψώματα Καϊσή. Το Στρατόπεδο του 11ου Τ.Σ δεν προσφερόταν για άμυνα για τους παρακάτω λόγους:
(α) Ο λόχος δεν διέθετε κανένα αντιαρματικό όπλο δι’αντιμετώπισην των αρμάτων
(β) Το έδαφος ήτο εντελώς αναπεπταμένο χωρίς να υπάρχουν ορύγματα συγκοινωνιών και προστασίας προσωπικού και (γ) τα κτίρια που υπήρχαν εντός του στρατοπέδου ήταν κατασκευασμένα με κυματοειδείς λαμαρίνες. Αποτέλεσμα οι αμυνόμενοι στρατιώτες να έχουν μόνο προστασίαν απόκρυψης χωρίς όμως καμιά κάλυψη. Ως εκ τούτου η περαιτέρω παραμονή και άμυνα θα ήτο μάταια και θα οδηγούσε αναπόφευκτα σε σφαγή των ανδρών του λόχου.
Μετά από εντολή του Διοικητή του τάγματος ο λοχαγός Ανδρέας Πασιαρδής λίγο μετά το μεσημέρι της 14/8/1974 μετακινήθηκε στο ύψωμα της Σχολής Γρηγορίου μαζί με τις δύο διμοιρίες του και ετάχθη αμυντικά πάνω στο ύψωμα αυτό. Πριν από την εγκατάσταση του λόχου (-) στο ύψωμα εβρίσκετο ο πολεμικός Σταθμός Διοικήσεως της ΕΛΔΥΚ ο οποίος μετακινήθηκε νοτιότερα. Μια ομάδα με επικεφαλής τον έφεδρο ανθυπολοχαγό Θεοφάνη Πιερή από το Φοινί διετάχθη από τον Διοικητή Κ.Αχιλλίδη και εγκατεστάθη αμυντικά επί του υψώματος 190 το οποίο βρίσκεται πίσω(νότια) από τη Σχολή Γρηγορίου. Η ομάδα αυτή διέθετε ένα πολυβόλο Μπράουνιγκ 0.50χιλ.
Ο 1ος λόχος (-) υπό τον λοχαγό Πασιαρδή παρέμεινε στην Σχολή Γρηγορίου αμύνετο και κρατούσε τις θέσεις του από το μεσημέρι της 14/8/1974 μέχρι το μεσημέρι της 16/8/1974 περί την 2μμ. Όλο αυτό το χρονικό διάστημα οι άνδρες εδέχοντο το σφοδρό πυρ της τουρκικής αεροπορίας, του πυροβολικού, των όλμων , των αρμάτων μάχης, του πεζικού και των ελεύθερων σκοπευτών που προσπαθούσαν να σπάσουν τις γραμμές και να εγκλωβίσουν την ΕΛΔΥΚ από ανατολικά. Με αυτό το τρόπο κάλυπταν το δεξιό πλευρό της δυνάμεως της ΕΛΔΥΚ που αμύνετο πέριξ και εντός του στρατοπέδου της. Πιο δεξιά από το 1ο λόχο του 212τπ εβρίσκετο αμυντικά ταγμένος ο 3ος λόχος του τάγματος υπό τον λοχαγό Γεώργιο Χατζηδαμιανού με μια διμοιρία του πάνω στο ύψωμα παρά το αρμενικό νεκροταφείο και το υπόλοιπο του λόχου πάνω στο ύψωμα 180. Τόσον ο λόχος του Γ.Χατζηδαμιανού όσον και ο 2ος λόχος του υπολοχαγού Κωνσταντίνου Μιχόπουλου πάνω στα υψώματα Καϊσή εδέχθησαν την ίδια σφοδρή πίεση του τουρκικού στρατού αμύνονταν και εκράτησαν τις θέσεις τους. Πιο δεξιά από το 212τπ αμύνετο ο 1ος λόχος του 211τπ υπό τον ελληνοκύπριο λοχαγό Γιάννη Χριστοδουλίδη (Μαυρόγιαννο) μέσα στη κατοικημένη περιοχή του Αγίου Δομετίου και του Αγίου Παύλου από την περιοχή του ιπποδρόμου προς το Λήδρα Πάλας, ο οποίος ετέθη υπό διοίκηση του 336 τπ υπό τον ταγματάρχη Δημήτριο Αλευρομάγειρο.
Όταν την 16/8/1974 περί το μεσημέρι παρά την ηρωική αντίσταση των αμυνομένων έσπασε η αμυντική γραμμή της ΕΛΔΥΚ και συνεπτύχθη, τοτε συνεπτύχθη συγκροτημένα και ο 1ος λόχος (-) του 212τπ που εβρίσκετο στη Σχολή Γρηγορίου υπό το λοχαγό Πασιαρδή προς το ύψωμα 190. Επίσης συνεπτύχθη κατόπιν μεγάλης πίεσης η εβρισκόμενη πάνω στο ύψωμα παρά το αρμενικό νεκροταφείο διμοιρία του λοχαγού Χατζηδαμιανού προς το ύψωμα 180 όπου αμύνετο ο υπόλοιπος λόχος.
Η περιοχή παρά τον κυκλικό κόμβο Κολοκασίδη ήταν άκρως επικίνδυνη για την άμυνα της Λευκωσίας. Εάν οι τουρκικές δυνάμεις έφταναν μέχρι εκεί τότε μπορούσαν να αποκόψουν πλήρως την συγκοινωνία προς το αεροδρόμιο Λευκωσίας ενώ θα έλεγχαν τις δύο κεντρικές λεωφόρους Κυριάκου Μάτση και Γρίβα Διγενή που οδηγούν στο κέντρο της Λευκωσίας. Μπορούσαν να αποκόψουν τις δυνάμεις του 211τπ και του 336τπ που μάχονταν μέσα στον κατοικημένο τόπο στην περιοχή του Αγίου Δομετίου και Αγίου Παύλου. Το χειρότερο όμως σενάριο θα ήταν να προχωρούσαν τα άρματα μέσα στις δύο αυτές λεωφόρους και εάν δεν έβρισκαν σοβαρή αντίσταση να καταλάμβαναν την Λευκωσία.
Ο Διοικητής του 212τπ ταγματάρχης Κωνσταντίνος Αχιλλίδης ο οποίος εβρίσκετο πολύ κοντά στους λόχους του και είχε ιδίαν αντίληψη του πεδίου μάχης έγκαιρα διέβλεψε αυτό τον κίνδυνο. Όπως σε όλη την περίοδο των μαχών που προηγήθηκαν με άμεσες και έγκαιρες επεμβάσεις του βοηθούσε τα μαχόμενα τμήματα του 212τπ έτσι και τώρα. Σημειωτέον ότι την 15/8/1974 όταν τα τουρκικά άρματα μάχης προσπάθησαν να διασπάσουν τις γραμμές και να πλαγιοκοπήσουν την ΕΛΔΥΚ από δυσμάς προς ανατολάς δηλαδή από το στρατόπεδο του 11ου Τ.Σ. τότε ο διοικητής του 212τπ ζήτησε και πέτυχε την υποστήριξη τριών αρμάτων Τ34 της Εθνικής Φρουράς τα οποία πήγαν στο ύψωμα της Σχολής Γρηγορίου όπου αμύνετο ο λοχαγός Πασιαρδής με τους άνδρες του και απέκρουσαν την επίθεση των τουρκικών αρμάτων. Τα άρματα Τ34 παρέμειναν εκεί μέχρι τις 9 το βράδυ οπόταν απεχώρησαν.
Έτσι λοιπόν και την 16/8/1974 ο ταγματάρχης Αχιλλίδης ζήτησε την συνδρομή αντιαρματικών για να βοηθήσουν τα μαχώμενα τμήματα του 212τπ τα οποία είχαν έλλειψη αντιαρματικών . Εκείνη την ώρα η αμυντική διάταξη του τάγματος από αριστερά προς τα δεξιά(από δυτικά προς ανατολικά) ήταν ο 2ος λόχος του υπολοχαγού Κ.Μιχόπουλου στα υψώματα Καϊσή, τμήματα του 1ου λόχου του λοχαγού Α.Πασιαρδή στο ύψωμα 190 και ο 3ος λόχος του λοχαγού Γ.Χατζηδαμιανού στο ύψωμα 180. Επίσης ο ταγματάρχης Κωνσταντίνος Αχιλλίδης ενισχύθηκε με ένα ΠΑΟ 106χιλ το οποίο τις προηγούμενες μέρες υποστήριζε την άμυνα του στρατοπέδου της ΕΛΔΥΚ. Το ΠΑΟ αυτό το παρέδωσε στον Διοικητή του 212τπ ο υποδιοικητής της ΕΛΔΥΚ. Ο ταγματάρχης Αχιλλίδης έστειλε το ΠΑΟ 106 χιλ μαζί με άνδρες του 212τπ και επάνδρωσαν το ύψωμα παρά το Κέντρο Μον-Μπαρνάς το οποίο εδέσποζε της περιοχής νότια του κυκλικού κόμβου Κολοκασίδη ούτως ώστε να ελέγχει την περιοχή και τα περάσματα εις περίπτωση εισχώρησης των τουρκικών αρμάτων. Ο Διοικητής Αχιλλίδης είχε και αξιωματικό παρατηρητή (ΠΑΠ) του πυροβολικού της 187 ΜΠΠ επί του υψώματος Μον-Μπαρνάς. Ο ίδιος εβρίσκετο στην αντιπροσωπεία της Ford με ετοιμότητα μετακίνησης του Σταθμού Διοικήσεως του τάγματος στο ύψωμα Μον-Μπαρνάς.
Η άμυνα την οποία έπρεπε να προβάλουν οι λόχοι του 212 τπ ήταν μέχρις εσχάτων καθ’ ότι δεν υπήρχε κανένα περιθώριο υποχώρησης από αυτήν την αμυντική γραμμή. Πίσω από τους αμυνομένους εβρίσκετο η Λευκωσία και η γραμμή αυτή έπρεπε να κρατηθεί πάση θυσία. Η διαταγή του Διοικητή αλλά και η απόφαση όλων των αξιωματικών και στρατιωτών του 212τπ που πολεμούσαν εκεί ήταν να παραμείνουν στις θέσεις τους και να μην αφήσουν τα εχθρικά άρματα και το πεζικό να περάσουν και αν χρειασθεί να πέσουν μέχρι το τελευταίο εκεί όπου ετάχθησαν.
Τότε έφτασε η διμοιρία των καταδρομέων της Α μοίρας καταδρομών με επικεφαλής τον ανθυπολοχαγό Νίκο Κοϊμτζόγλου η οποία διέθετε 3 ΠΑΟ 90 χιλ., και ετέθη υπό διοίκηση του 212τπ. Από βλήματα όλμων τα οποία έπεσαν στην έδρα του 212 τάγματος (αντιπροσωπεία Ford) τραυματίστηκε ο ελληνοκύπριος ταγματάρχης Ρένος Δρυμιώτης ο οποίος ήταν υποδιοικητής του 386τπ το οποίο εβρίσκετο πίσω ως εφεδρεία και όχι ο διοικητής του 212τπ Κ.Αχιλλίδης όπως αναφέρεται λανθασμένα σε σχετικές συνεντεύξεις . Με εντολές του ταγματάρχη Αχιλλίδη ο ανθυπολοχαγός Νίκος Κοϊμτζόγλου πήγε με μια ομάδα του στο ύψωμα 190(ή Κολοκασίδη ή ΣΥΤΑ) όπου εβρίσκοντο οι άνδρες του 1ου λόχου του 212τπ και εν μέσω καταιγισμού πυρός παρουσιάστηκε στο λοχαγό Πασιαρδή και ετέθη υπό τις διαταγές του. Οι δύο αξιωματικοί γνωρίζονταν από την Σχολή Πεζικού Χαλκίδας όταν φοιτούσαν αρχές του 1974 ο μεν Πασιαρδής στην Σχολή Διοικητών Λόχων ο δε Κοϊμτζόγλου στην Σχολή Διμοιριτών. Η ομάδα Κοϊμτζόγλου διέθετε εκείνη την ώρα ένα ΠΑΟ 90χιλ πάνω στο ύψωμα 190 όπως επίσης και ένα οπλοπολυβόλο μπαρ. Τα υπόλοιπα δυο ΠΑΟ 90 χιλ. με διαταγή του Κ.Αχιλλίδη ο ανθυπολοχαγός τα διέθεσε το ένα στο λοχαγό Χατζηδαμιανού στο ύψωμα 180 και το άλλο στον υπολοχαγό Μιχόπουλο στα υψώματα Καισή.
Ο λοχαγός Α.Πασιαρδής τότε, αφού ήρθαν ενισχύσεις, έστειλε τον ανθυπολοχαγό Θεοφάνη Πιερή μαζί με κάποιους από τους άνδρες του να πάει αριστερά όπως αμύνονταν για να συνδεθεί με τον υπολοχαγό Μιχόπουλο που αμύνετο πιο αριστερά πάνω στα υψώματα Καϊσή. Στο ύψωμα 190 παρέμεινε ο λοχαγός Πασιαρδής μαζί με κάποιους άνδρες του και τον ανθυπολοχαγό Ν.Κοϊμτζόγλου και τους καταδρομείς του. Εκεί στο ύψωμα μαζί με το λοχαγό εβρίσκονταν πραγματικά παλληκάρια με πατριωτισμό και ευψυχία όπως ο ο Κωστής Θεοδώρου από την Αγλαντζιά και άλλοι πράγμα το οποίο απέδειξαν όλο το τριήμερο των μαχών. Το ίδιο και ο ανθυπολοχαγός Θεοφάνης Πιερής με τους άνδρες του που τάχθησαν πιο αριστερά. Ο λοχαγός διέταξε τους άνδρες του και τους καταδρομείς να ακροβολισθούν και να λάβουν θέσεις μάχης στο ύψωμα. Οι αμυνόμενοι διέθεταν και το προαναφερόμενο πολυβόλο Μπράουνιγκ 0.50χιλ.
Η ώρα ήταν περίπου 5μμ. Ολόκληρη η περιοχή εβάλλετο με σφοδρότητα από αεροπορία, πυροβολικό, όλμους και άλλα επίγεια μέσα καθότι οι τούρκοι προετοίμαζαν την επίθεση τους. Αρχικά εμφανίστηκε απέναντι από τους αμυνομένους ένα άρμα μάχης(αυτό που είναι στην γνωστή φωτογραφία κατεστραμμένο μπροστά από τους αμυνομένους στην περιοχή της Σχολής Γρηγορίου, φωτογραφία η οποία ελήφθη από τον αείμνηστο Αβδελόπουλο την 17/8/1974). Πίσω του σε αρκετή απόσταση εβρίσκονταν και άλλα τουρκικά άρματα μάχης καθώς και πεζικό. Λόγω της έντασης της μάχης, των βομβαρδισμών, των καπνών και των χιλιάδων σφαιρών που σφύριζαν τριγύρω δεν είναι δυνατόν κάποιος να μιλήσει με βεβαιότητα για αριθμούς αρμάτων και πεζικού. Εκείνη την ώρα οι αριθμοί ήταν το τελευταίο πράγμα που ενδιέφερε τους αμυνόμενους εθνοφρουρούς.
Πρέπει δε να αναφερθεί ότι τις δυνάμεις της Εθνικής Φρουράς και της ΕΛΔΥΚ καθ’ όλην την περίοδο των επιχειρήσεων από 14 μέχρι 16 Αυγούστου 1974 υποστήριζε η 187 ΜΠΠ με τα πυροβόλα των 100χιλ. Ιδιαίτερα γύρω στις 5μμ της 16ης Αυγούστου όταν ο Διοικητής του 212τπ ο οποίος είχε μαζί του ΠΑΠ της 187ΜΠΠ ζήτησε και πέτυχε άμεσα πυρά προ των υψωμάτων που αμύνετο το τάγμα. Σύμφωνα με την μαρτυρία του τότε έφεδρου ανθυπολοχαγού πυροβολικού Σάββα Ρασπόπουλου ο οποίος ήταν αξιωματικός του Κέντρου Διευθύνσεως Πυρός της 187ΜΠΠ η πληροφόρηση που είχαν από τον παρατηρητή της μοίρας ήταν ότι η ορμή των τούρκων ήταν μεγάλη και ότι υπήρχε σοβαρός κίνδυνος να μην ανακοπεί η επίθεση τους. Κατά την εξέλιξη της μάχης η κρισιμότητα των στιγμών ήταν τέτοια για την άμυνα της Λευκωσίας ώστε ο εξαίρετος Διοικητής της μοίρας ελλαδίτης Αντισυνταγματάρχης Παναγιώτης Ταραντίλης αντιλαμβανόμενος άμεσα τον κίνδυνο για την πρωτεύουσα, βοηθούμενος και από τον ανθυπολοχαγό του, πέραν του ότι έκανε το πάν προς πλήρη υποστήριξη των δυνάμεων της Εθνικής Φρουράς μπροστά στο πεδίο της μάχης με πυρά από την δική του μοίρα, ζήτησε και πέτυχε συμπληρωματικά πυρά υποστήριξης και από άλλη μονάδα πυροβολικού την 184ΠΠΠ.
Μπροστά στο πεδίο της μάχης το πρώτο άρμα μάχης προχωρούσε μόνο του, σε απόσταση από τα υπόλοιπα, πάνω στο δρόμο ο οποίος οδηγεί στον κυκλικό κόμβο Κολοκασίδη και έβαλλε στα τυφλά με το πολυβόλο του προς τη Λευκωσία (προς νότο). Όταν το άρμα πλησίασε σε μια απόσταση γύρω στα 70μέτρα από τον κυκλικό κόμβο Κολοκασίδη χωρίς να κτυπηθεί από οποιονδήποτε αντιαρματικό ή από το πυροβολικό τότε ο λοχαγός Ανδρέας Πασιαρδής βλέποντας τον κίνδυνο να υπερφαλαγγίσει τους αμυνομένους και να εισέλθει στην Λευκωσία προέβη σε ένα απονενοημένο διάβημα. Ηγέρθη και διέταξε τους άνδρες του να τον ακολουθήσουν. Την ίδια ώρα φώναζε στον χειριστή του ΠΑΟ να βάλλει κατά του άρματος. Οι αμυνόμενοι προχώρησαν τρέχοντας προς τον δρόμο που εκινείτο το άρμα με σκοπό να το προλάβουν και να βρουν τρόπο να το ακινητοποιήσουν. Τότε το άρμα αιφνιδίως έστριψε αριστερά και ανέβηκε πάνω στο ύψωμα 180 όπου αμύνονταν οι άνδρες του λοχαγού Γεώργιου Χατζηδαμιανού και έβαλλε αδιάκριτα με το πολυβόλο και το πυροβόλο του. Οι άνδρες του Χατζηδαμιανού μαζί με τον λοχαγό τους καλύφτηκαν σε φυσικές σπηλιές στο ύψωμα και έβαλλαν κατά του άρματος. Ένα βλήμμα του κτύπησε σε παρακείμενη πολυκατοικία και η τρύπα που άνοιξε ήταν εκεί μέχρι πριν λίγα χρόνια.
Σε ελάχιστο χρόνο το άρμα έκανε στροφή 180μοιρών και έβαλλε αδιάκριτα με το πολυβόλο του προς το ύψωμα 190. Ο λοχαγός Πασιαρδής μαζί με τους άνδρες του έπεσαν κάτω και έβαλλαν με τα ατομικά τους όπλα πάνω στο άρμα για να μην μπορέσει ο παρατηρητής να βγει από τον πυργίσκο και να εντοπίσει τις θέσεις των αμυνομένων. Εκείνη τη στιγμή ο καταδρομέας με το ΠΑΟ έριξε ένα βλήμμα δεν πέτυχε το άρμα αλλά το ταρακούνησε. Το άρμα κατέβηκε από το ύψωμα 180 βαλλώμενο από τους αμυνομένους εθνοφρουρούς. Δεν προχώρησε προς τον κυκλικό κόμβο Κολοκασίδη αλλά πήγε πίσω από εκεί που ήρθε, μπήκε στο χωράφι απέναντι από το ύψωμα 190 και ακολούθησε παράλληλη πορεία προς τους αμυνομένους κινούμενο προς δυσμάς. Ο λοχαγός επέστρεψε με τους άνδρες του πίσω στις θέσεις τους εκεί που ήταν οι καταδρομείς. Τότε ο χειριστής του ΠΑΟ πέτυχε το άρμα και το κατέστρεψε. Προηγουμένως είχε ρίξει αρκετές βολές χωρίς να το πετύχει. Από το κτύπημα αυτό το άρμα πήρε φωτιά η οποία ανέβηκε ψηλά σε ύψος 50 μέτρων περίπου. Το άρμα εκαίγετο εκεί όλη την νύχτα μέχρι και την επομένη. Κανένας δεν βγήκε ζωντανός από το άρμα, πρέπει όλοι να σκοτώθηκαν μέσα σε αυτό. Ο χειριστής του ΠΑΟ όποιος και να ήταν την κατάλληλη στιγμή εκτέλεσε με επιτυχία την αποστολή του. Η καταστροφή του άρματος αυτού ενθουσίασε όλους τους αμυνομένους και ανέβασε το ψυχικό τους σθένος στα ύψη.
Ακολούθως άρχισαν να πλησιάζουν και τα υπόλοιπα άρματα με το πεζικό να τα ακολουθεί. Τότε ο λοχαγός Πασιαρδής διέταξε τους αμυνομένους να περιμένουν να πλησιάσουν και όταν δώσει το σύνθημα να κτυπήσουν το πεζικό. Όταν πλησίασαν οι επιτιθέμενοι τότε ο λοχαγός ηγέρθη από τη θέση του και με μια ριπή από το τσέχικο του έδωσε το σύνθημα και οι αμυνόμενοι κτύπησαν με θεριστικά πυρά το πεζικό ενώ το ΠΑΟ συνέχισε να βάλλει κατά των αρμάτων. Την ίδια ώρα το πυροβολικό υποστήριζε με πυρά τους αμυνομένους. Με μαρτυρία του έφεδρου ανθυπολοχαγού Σάββα Ρασπόπουλου της 187ΜΠΠ σε μια έκταση 500 επί 500 μέτρα και η οποία ήταν μεταξύ της Σχολής Γρηγορίου και των υψωμάτων που κατείχε αμυντικά το 212τπ σε κάθε ομοβροντία των πυροβόλων εδίδετο εντολή να μειώνουν το βεληνεκές τους δηλαδή πραγματοποιούντο άλματα προς τα πίσω των 50μέτρων κτυπώντας με αυτό τον τρόπο τους επιτιθέμενους.
Κατά την μάχη ακόμα δύο άρματα κατεστράφησαν, συνολικά δηλαδή κατεστράφησαν τρία άρματα. Το ένα άρμα κτυπήθηκε πάνω στο δρόμο που οδηγεί στον κυκλικό κόμβο Κολοκασίδη και έγειρε έξω από αυτό και το άλλο κτυπήθηκε στην ερπύστρια του πάνω στην πλαγιά του υψώματος της Σχολής Γρηγορίου. Δεν είναι βέβαιο εάν τα δύο αυτά άρματα κατεστράφησαν από τα πυρά του πυροβολικού ή των ΠΑΟ. Όσοι από το τουρκικό πεζικό γλύτωσαν ετράπησαν σε άτακτη φυγή. Το ίδιο έγινε και με τα υπόλοιπα τουρκικά άρματα τα οποία και αυτά ετράπησαν σε άτακτη φυγή. Τα άρματα αυτά αντί να υποχωρήσουν αλληλοκαλυπτόμενα με οπίσθια ταχύτητα και βάλλωντας κατά των αμυνομένων με τα πυροβόλα και τα πολυβόλα τους αυτά μέσα στον πανικό τους γύρισαν τα οπίσθια τους προς τους αμυνομένους και έτρεχαν για να σωθούν. Το πολεμικό μένος, η θέληση για αντίσταση, το πνεύμα αυτοθυσίας και η αποφασιστικότητα των αμυνομένων ήταν σε τέτοιο βαθμό ώστε κατά την ώρα της επίθεσης κάποιοι των αμυνομένων έβαλλαν όρθιοι και εντελώς ακάλυπτοι αδιαφορώντας για τη ζωή τους.
Στα αριστερά του λοχαγού Ανδρέα Πασιαρδή αμύνετο ο υπολοχαγός Κωνσταντίνος Μιχόπουλος με το 2ο λόχο του 212τπ και στο χώρο ευθύνης του κατεστράφη ακόμα ένα τουρκικό άρμα μάχης και εκεί απεκρούσθη η τουρκική επίθεση. Συνολικά οι Τούρκοι στο πεδίο της μάχης άφησαν τέσσερα κατεστραμμένα άρματα μάχης και αρκετούς νεκρούς άνδρες του πεζικού. Οι απώλειες των ημετέρων ήταν ελάχιστες. Η μάχη αυτή κράτησε μιάμιση με δύο περίπου ώρες. Το 212τπ τις αμέσως επόμενες μέρες μετά το τέλος των επιχειρήσεων αντικαταστάθηκε από το 386τπ.
Εύστοχα η μάχη αυτή χαρακτηρίστηκε η μάχη που κράτησε κλειστές τις πύλες της Λευκωσίας. Οι Τούρκοι δεν μπόρεσαν να σπάσουν την αμυντική γραμμή της Εθνικής Φρουράς και υποχώρησαν ατάκτως παρά την τεράστια και καθολική υπεροχή τους σε αριθμούς, μέσα και ισχύ πυρός. Αυτό οφείλεται στην γενναία αντίσταση που προέβαλαν όλοι αυτοί οι αξιωματικοί και στρατιώτες του 212τπ, οι καταδρομείς της Α μοίρας όπως επίσης και οι αξιωματικοί και στρατιώτες του πυροβολικού της 187 ΜΠΠ και της 184ΠΠΠ. Ιδιαίτερη μνεία στο πυροβολικό που με τα πυρά υποστήριξης βοήθησε καθοριστικά στην απόκρουση της επίθεσης.
Πρέπει να ειπωθεί ότι η παρουσία των καταδρομέων πέραν της υποστήριξης με τα αντιαρματικά τους κυρίως βοήθησε στην αναπτέρωση του ηθικού των εθνοφρουρών που πολεμούσαν επί τρεις μέρες σε αυτό τον άνισο πόλεμο απέναντι στην υπεροπλία του αττίλα. Στα πρόσωπα των Ελλαδιτών καταδρομέων οι κύπριοι πολεμιστές είδαν και ένοιωσαν την ελάχιστη έστω παρουσία της Ελλάδος δίπλα στον αγωνιζόμενο κυπριακό ελληνισμό(δεν αναφερόμαστε στον αδελφό ελληνικό λαό που πάντοτε ήταν και είναι στο πλευρό του κυπριακού ελληνισμού όπως και αντίστροφα). Παρά την προδοσία και την εγκατάλειψη που ήταν διάχυτη σε όλους Κύπριοι και Ελλαδίτες μαζί πολέμησαν με σθένος και με πίστη στη νίκη και έσωσαν την Λευκωσία. Ο καθένας μπορεί να υποθέσει εάν έστω και ένα σμήνος ελληνικών μαχητικών αεροσκαφών έκανε την εμφάνιση του στους ουρανούς της μαρτυρικής Κύπρου ποιο θα ήταν το ηθικό και η αντίσταση των προδομένων πολεμιστών της Κύπρου όχι μόνο στη Λευκωσία αλλά σε όλα τα μέτωπα της Κύπρου.
Σύμφωνα με την εφημερίδα Ο ΑΓΩΝ ημερομηνίας 3/7/1975 την επομένη μετά την μάχη κυανόκρανοι του ΟΗΕ οι οποίοι βρίσκονταν στην περιοχή των μαχών και έβλεπαν τι δυνάμεις είχαν συγκεντρώσει οι τούρκοι ανέφεραν σε έφεδρο ανθυπολοχαγό του 212τπ ότι υπολόγιζαν πως με την πίεση των τουρκικών δυνάμεων και της αεροπορίας οι γραμμές της Εθνικής Φρουράς θα έσπαζαν αμέσως. Ένας από αυτούς φέρεται να είπε, έχω πάει και σε άλλα μέρη και ήμουν σε ένα άλλο πόλεμο, αλλά πίστεψε με, πρώτη φορά είδα τέτοιους τρελλούς να πολεμούν με τα αυτόματα εναντίον των τανκς.
Μετά τη μάχη και το πέρας των επιχειρήσεων οι τρεις διοικητές των λόχων υπολοχαγός Κωνσταντίνος Μιχόπουλος, λοχαγός Ανδρέας Πασιαρδής, λοχαγός Γεώργιος Χατζηδαμιανού όπως επίσης και ο τεθείς υποδιοίκηση του 212τπ ανθυπολοχαγός Νίκος Κοϊμτζόγλου προτάθηκαν από τον Διοικητή του τάγματος ταγματάρχη Κωνσταντίνο Αχιλλίδη για το χρυσούν αριστείο ανδρείας.
Οι πολεμιστές αυτοί δεν αναζήτησαν ποτέ προβολή ή παράσημα ή επιβράβευση. Απλά είχαν και έχουν ήσυχη την συνείδηση τους γιατί έκαναν το καθήκον τους για την τιμή, την αξιοπρέπεια και την ελευθερία της Κύπρου. Για 39 χρόνια δεν μίλησαν για όλα αυτά, μπροστά στο δράμα και την οδύνη που υπέστη ο κυπριακός Ελληνισμός και από σεβασμό προς τους πεσόντες, τους αγνοούμενους και τα θύματα της κυπριακής τραγωδίας. Όμως όταν γίνεται προσπάθεια για αλλοίωση των πραγματικών γεγονότων η αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας είναι καθήκον και υποχρέωση του καθενός.
Όλα τα πιο πάνω βασίζονται σε μαρτυρίες των πρωταγωνιστών της μάχης, των τότε ταγματάρχη Κωνσταντίνου Αχιλλίδη, λοχαγού Ανδρέα Πασιαρδή, αείμνηστου λοχαγού Γεώργιου Χατζηδαμιανού, έφεδρου ανθυπολοχαγού Θεοφάνη Πιερή, έφεδρου ανθυπολοχαγού πυροβολικού Σάββα Ρασπόπουλου και έφεδρου στρατιώτη Κωστή Θεοδώρου. Επίσης βασίζονται σε πηγές της περιόδου 1974-75 που ανταποκρίνονται σε μεγάλο βαθμό στη πραγματικότητα. Η κυπριακή εφημερίδα Ο ΑΓΩΝ στις εκδόσεις της την περίοδο Απριλίου-Ιουλίου 1975 αναφέρεται στα γεγονότα του 1974. Ειδικότερα για τις μάχες αυτές και τη μάχη στο ύψωμα Κολοκασίδη (190) αναφέρεται στις εκδόσεις της η εφημερίδα με ημερομηνίες 13,14,18,19,21,25,26,27,28 Ιουνίου και 3,4 Ιουλίου 1975. Επίσης το βιβλίο του Παναγιώτη Παπαδημήτρη εισβολή Γ τόμος έκδοση 1979 σελίδες 173-182, το βιβλίο του Διονυσίου Καρδιανού ο αττίλας πλήττει την Κύπρο έκδοση 1976 σελίδες 363-364, Σπύρου Παπαγεωργίου από την ΕΟΚΑ στην ΕΟΚΑ β σελίδες 140 και 142 και Τάκη Τσαγγάρη η μαρτυρία μου σελίδα 179 αναφέρονται στα πιο πάνω γεγονότα. Τέλος παραπέμπουμε στο πολεμικό ημερολόγιο του 212τπ της περιόδου εκείνης που φυλάττεται στα αρχεία του ΓΕΕΦ.
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση
Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...
Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού
Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...
Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;
Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...
Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου
Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...
EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας
Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας