Γενικά θέματα
Το Κοινό Ανακοινωθέν της 11ης Φεβρουαρίου: Ο πείσμων κ. Αναστασιάδης
Ιωάννη Σ. Λάμπρου, Πολιτικού Επιστήμονος
Φεβρουαρίου σηματοδοτεί την έναρξη ενός νέου γύρου διακοινοτικών συνομιλιών στην Κύπρο, συνομιλίες
οι οποίες είχαν διακοπεί τον Ιούνιο του 2012, μετά από την αποχώρηση της
τουρκοκυπριακής πλευράς, λόγω της ανάληψης της προεδρίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης από την Κυπριακή Δημοκρατία.
Το κείμενο
του Κοινού Ανακοινωθέντος, μεγαλύτερο από ότι αρχικά σχεδιαζόταν, περιέχει όχι
μόνο γενικές αρχές της όποιας μελλοντικής συμφωνίας, αρχές οι οποίες, σε
μερικές περιπτώσεις, είναι ασυμβίβαστες μεταξύ τους, αλλά και λεπτομερείς, για
ένα κοινό ανακοινωθέν, πρόνοιες αναφορικά με τη λειτουργία και τη δομή του
κράτους όπως αυτό θα λειτουργεί μετά την υποθετική αποδοχή της συμφωνίας μέσω
διπλών δημοψηφισμάτων. Παρακάτω γίνεται μια απόπειρα ανάλυσης και αξιολόγησης
τόσο των προνοιών του Κοινού Ανακοινωθέντος, όσο και των επιχειρημάτων του
Προέδρου Αναστασιάδη προς ενίσχυση του κειμένου.
καθεστώτος
αναφορά στις διεθνείς πτυχές του Κυπριακού προβλήματος. Δεν υπάρχει αναφορά
στην εισβολή και κατοχή ανεξάρτητου κράτους, στην εθνοκάθαρση, στον εποικισμό,
στην καταστροφή της ελληνικής και χριστιανικής
πολιτιστικής κληρονομιάς του
νησιού. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ισχυρίζεται ότι, έμμεσα, γίνεται αναφορά σε
αυτά τα ζητήματα στην αρχή του Κοινού Ανακοινωθέντος.
ότι η « παρούσα κατάσταση είναι
απαράδεκτη και η παράτασή της θα έχει αρνητικές
συνέπειες για τους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους », φράση,
η οποία περιεχόταν και στη συμφωνία της 8ης Ιουλίου 2006 μεταξύ Τ. Παπαδόπουλου
και Μ.Α.Ταλάτ. Το απαράδεκτο της παρούσας κατάστασης , κατά τον κ. Αναστασιάδη,
είναι « η παρουσία κατοχικών στρατευμάτων, η καταπάτηση των ανθρωπίνων
δικαιωμάτων και βασικών ελευθεριών, ο συνεχιζόμενος εποικισμός, η καταστροφή
της θρησκευτικής και πολιτισμικής μας κληρονομίας, το ξεπούλημα των Ε/Κ
περιουσιών, η αναβάθμιση του ψευδοκράτους, η παγίωση εν τη ουσία των
τετελεσμένων της εισβολής », όπως αναφέρει στην επιστολή του προς τον
Πρόεδρο του ΔΗΚΟ, Νικόλα Παπαδόπουλο. Αυτή η ερμηνεία είναι άκρως υποκειμενική
και εντάσσεται στην νοοτροπία της διπλής ανάγνωσης και εποικοδομητικής
ασάφειας, τακτική η οποία επιτρέπει τις συνομιλίες να συνεχίζονται
δημιουργώντας μια απατηλή προοπτική επιτυχούς κατάληξης. Είναι δύσκολο να
πιστέψουμε πως ο κ. Έρογλου θεωρεί απαράδεκτη την παρουσία τουρκικών στρατευμάτων
στην Κύπρο από τη στιγμή κατά την οποία θεωρεί τις τουρκικές εγγυήσεις ως
κόκκινη γραμμή σε κάθε πιθανή λύση. Η, δε, αναβάθμιση του ψευδοκράτους, το
ξεπούλημα των ελληνικών περιουσιών και, γενικά, η παγίωση των τετελεσμένων της
εισβολής αποτελεί τον διαχρονικό στόχο της κατοχικής ηγεσίας, συνιστά το
ευκταίο και τον λόγο για τον οποίο έλαβε χώρα η εισβολή το 1974. Η μη αναφορά
των στοιχείων, τα οποία απαρτίζουν τη σημερινή απαράδεκτη κατάσταση αποκρύπτουν
την ενοχή της Τουρκίας και ικανοποιούν
την εμμονή των Τούρκων για αποφυγή
συζήτησης περί εποίκων και εδαφικού, θέματα τα οποία η τουρκική πλευρά ελπίζει
να τα λύσει εντός διακοινοτικού πλαισίου στα κεφάλαια του περιουσιακού και της
ιθαγένειας.
δικοινοτικού, διζωνικού ομόσπονδου κράτους, οι εξουσίες της κεντρικής
κυβέρνησης θα « προσδιορίζονται από το
σύνταγμα » με το κατάλοιπο εξουσίας να ασκείται από τις συνιστώσες
πολιτείες . Παράλληλα, οποιαδήποτε «διαφορά
σε σχέση με τα πιο πάνω θα εκδικάζεται τελεσίδικα από το Ομοσπονδιακό Ανώτατο
Δικαστήριο. Καμιά από τις δυο πλευρές μπορεί να διεκδικεί εξουσία ή δικαιοδοσία
από την άλλη ». Αν και από τα
συμφραζόμενα απορρέει το συμπέρασμα πως οι εξουσίες της κεντρικής κυβέρνησης θα
καθοριστούν, χρονικά, πριν αυτές των συνιστώντων κρατών, αυτό δεν σημαίνει πως
λίγες θα είναι οι αρμοδιότητες των τελευταίων. Ακριβώς λόγω της εμμονής των
Τούρκων για διαφύλαξη της ξεχωριστής οντότητας του τουρκοκυπριακού συνιστώντος
κράτους εντός μιας Ενωμένης Κύπρου, είναι πολύ πιθανό να αποδοθούν λίγες, αριθμητικά, αρμοδιότητες,
στην κεντρική κυβέρνηση και αρκετές – αριθμητικά και ουσιαστικά – στα δύο
συνιστώντα κράτη. Σε αυτήν την περίπτωση δεν έχει σημασία αν αυτές οι
περιορισμένες αρμοδιότητες αποδοθούν πρώτα στην κεντρική κυβέρνηση, πολλώ δε
μάλλον όταν όποιες αρμοδιότητες και να αποδοθούν σε αυτήν (κεντρική κυβέρνηση)
θα ελέγχονται από τους Τουρκοκύπριους/εποίκους λόγω της αρχής της πολιτικής
ισότητας, της πλήρους αριθμητικής ισότητας σε κάθε βαθμίδα της δημόσιας
διοίκησης, του Ομοσπονδιακού Ανωτάτου Δικαστηρίου συμπεριλαμβανομένου.
παρεμβάσεις από την ομοσπονδιακή
κυβέρνηση. Οι ομοσπονδιακοί νόμοι δεν θα παρεμβαίνουν στις νομοθεσίες
των συνιστωσών πολιτειών που εμπίπτουν
στις αρμοδιότητες των συνιστωσών
πολιτειών και οι νομοθεσίες των συνιστωσών πολιτειών δεν θα παρεμβαίνουν
στους ομοσπονδιακούς νόμους που
εμπίπτουν στις αρμοδιότητες της ομοσπονδιακής
κυβέρνησης ». Εξαιρετικής
σημασίας είναι η συγκεκριμένη
πρόνοια περί μη παρέμβασης της ομοσπονδιακής κυβέρνησης διότι βασικό στοιχείο των ομοσπονδιακών
συστημάτων αποτελεί η παρέμβαση της κεντρικής κυβέρνησης στη λειτουργία των
ομόσπονδων αρχών. Σε περίπτωση, λοιπόν, παρέκκλισης του τουρκοκυπριακού
ομόσπονδου κράτους από τη συνταγματική νομιμότητα η κεντρική κυβέρνηση δεν θα
έχει τη δυνατότητα να παρέμβει με αποτέλεσμα την παύση λειτουργίας της
ομοσπονδίας, στην ουσία συνομοσπονδίας.
σύνταγμα θα αποτελεί τον ανώτατο νόμο
της Χώρας και θα δεσμεύει όλες τις εξουσίες της ομοσπονδίας και των αρχών των
συνιστωσών πολιτειών. Η ένωση της ομοσπονδίας ή μέρους αυτής με οποιαδήποτε
άλλη χώρα ή η οποιασδήποτε μορφής διχοτόμηση ή απόσχιση ή οποιαδήποτε άλλη μονομερής αλλαγή στην
κατάσταση πραγμάτων θα απαγορεύεται». Η πρόνοια ότι το Σύνταγμα θα αποτελεί
τον ανώτατο νόμο της χώρας σε συνδυασμό με την προηγούμενη αναφορά ότι οι « συνιστώσες
πολιτείες θα ασκούν πλήρως και οριστικά όλες τις εξουσίες τους, χωρίς
παρεμβάσεις από την ομοσπονδιακή
κυβέρνηση » δηλώνει ότι η τελευταία αρχή ( περί μη παρέμβασης της
κεντρικής κυβέρνησης ) θα ενσωματωθεί στο ομοσπονδιακό σύνταγμα κατοχυρώνοντας, έτι περαιτέρω, το ανεξέλεγκτο της συμπεριφοράς του
τουρκοκυπριακού συνιστώντος κράτους. Η πρόβλεψη, δε, περί απαγόρευσης κάθε
μορφής διχοτόμησης, απόσχισης ή κάθε μονομερούς ενέργειες είναι θετική,
επανάληψη παρόμοιας διάταξης στο Σύνταγμα του 1960, διάταξη η οποία δεν
παρεμπόδισε την εισβολή του 1974 ούτε την ανακήρυξη του ψευδοκράτους το 1983.
Κυριαρχία
Ανακοινωθέντος προβλέπει πως η ενωμένη Κύπρος θα διαθέτει μια διεθνή νομική
προσωπικότητα και μια κυριαρχία, η οποία, όμως, « προέρχεται εξίσου από Ελληνοκύπριους, και Τουρκοκύπριους ». Αναφορικά με τη μια διεθνή
νομική προσωπικότητα, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης απαντώντας σε επισήμανση του
Προέδρου του ΔΗΚΟ ότι και οι συνομοσπονδίες διαθέτουν μια μοναδική διεθνή νομική προσωπικότητα αναφέρει
το παράδειγμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα
μέλη της οποίας συνεχίζουν να έχουν δικαίωμα διεθνούς εκπροσώπησης. Υπάρχει,
όμως, το παράδειγμα της συνομοσπονδίας
Σερβίας – Μαυροβουνίου [ 2003 – 2006 ] όπου δεν υπήρχαν δύο αλλά μια
διεθνή εκπροσώπηση. Η εν λόγω
συνομοσπονδία βρίσκεται πιο κοντά στην περίπτωση της υποθετικής ενωμένης Κύπρου
παρά η Ευρωπαϊκή Ένωση. Κάλλιστα ένα κράτος μπορεί να είναι
συνομοσπονδία και να διαθέτει μια διεθνή εκπροσώπηση…
έννοια της κυριαρχίας έχουν να κάνουν με
τη απονομή κυριαρχίας στους Τουρκοκυπρίους και τη μελλοντική δυνατότητα τους να
αποσχιστούν από το υποθετικό ενωμένο κυπριακό κράτος. Υποστηρίζεται ότι εφ’ όσον
η κυριαρχία διαιρείται, ισομερώς, σε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, οι
τελευταίοι, μέσω του τουρκοκυπριακού συνιστώντος κράτους αποκτούν κυριαρχία,
άρα και δικαίωμα απόσχισης.
απάντησε πως ότι η πρόνοια να πηγάζει η κυριαρχία από Ελληνοκύπριους και
Τουρκοκύπριους, στα συστατικά στοιχεία του κυπριακού λαού, συνιστά βελτίωση του
συντάγματος του 1960, το οποίο έκανε λόγο για κοινότητες. Ο Κύπριος Πρόεδρος
λησμονεί πως το 1960 οι Τουρκοκύπριοι ήσαν διάσπαρτοι σε ολόκληρη την
επικράτεια της Κυπριακής Δημοκρατίας και δεν είχαν υπό τον έλεγχο τους σχεδόν το 40% του εδάφους του νησιού έχοντας,
μάλιστα, εκδιώξει, τους γηγενείς Έλληνες από τις κατεχόμενες περιοχές. Ακόμα
και αν δεχθούμε πως η αναφορά σε κοινότητες, στο σύνταγμα του 1960, είναι
χειρότερη από την αναφορά σε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους του Κοινού Ανακοινωθέντος, η κατάσταση αλλάζει αποφασιστικά από την
γεωγραφική, πολιτική πραγματικότητα της Κύπρου. Η αναφορά σε Ελληνοκύπριους και
Τουρκοκύπριους θα είχε διαφορετική αν δεν υπήρχε η εισβολή, η εθνοκάθαρση και η
διχοτόμηση.
(τρίτη παράγραφος) η υποθετική συμφωνία θα προνοεί για την ύπαρξη μιας ενιαίας
ιθαγένειας, η οποία θα ρυθμίζεται από ομοσπονδιακή νομοθεσία. Παράλληλα, κάθε
πολίτης της ενωμένης Κύπρου θα είναι πολίτης είτε του ελληνοκυπριακού είτε του
τουρκικού συνιστώντος κράτους. Η εν λόγω ιθαγένεια, αναφέρεται στο Κοινό
Ανακοινωθέν, « θα είναι εσωτερική και θα
συμπληρώνει, και δεν θα υποκαθιστά με οποιονδήποτε τρόπο, την μια και μόνη κυπριακή ιθαγένεια ». Ο Πρόεδρος
Αναστασιάδης υποστηρίζει ότι κανένας δεν θα αποκτά την εσωτερική ιθαγένεια ενός
εκ των δύο συνιστώντων κρατών αν, πρώτα, δεν είναι πολίτης της Ενωμένης Κύπρου.
Επίσης, η εν λόγω ιδιότητα, η παράλληλη κατοχή ιθαγένειας κεντρικού κράτους και
ιθαγένειας συνιστώντος κράτους, συνιστά, κατά τον Κύπριο Πρόεδρο, «βασικό
χαρακτηριστικό των ομοσπονδιακών συστημάτων». Επίσης, σύμφωνα με το ισχύον
Σύνταγμα του 1960 δεν μπορεί κάποιος να είναι μέλος της Ελληνοκυπριακής ή
Τουρκοκυπριακής κοινότητας αν δεν είναι πολίτης της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Επιπλέον, η αναφορά σε εσωτερική ιθαγένεια, συνεχίζει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης,
στην επιστολή του προς τον Πρόεδρο του ΔΗΚΟ, γίνεται για να μετουσιωθεί σε
πράξη η πολιτική ισότητα των δύο συνιστώντων κρατών (πολιτειών αναφέρει ο
Κύπριος Πρόεδρος) στο πλαίσιο της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας. Μάλιστα,
ο κ. Αναστασιάδης ποιώντας την ανάγκη φιλοτιμία υποστηρίζει ότι λόγω, ακριβώς,
της πολιτικής ισότητας – την οποία, εντελώς λανθασμένα, αναγνωρίζει ως πλήρη
και απόλυτη (αριθμητική) ισότητα μεταξύ Ελληνοκυπριακής και Τουρκοκυπριακής
κοινότητας και όχι ως το δικαίωμα του κάθε πολίτη, ξεχωριστά, να συμμετέχει
στην πολιτική διαδικασία της χώρας του –
το δικαίωμα ψήφου για την Άνω Βουλή ή Γερουσία του υποθετικού κράτους θα
ασκείται όχι με βάση τον τόπο κατοικίας, αλλά την ιδιότητα του κάθε πολίτη ως
μέλους ενός εκ των δύο συνιστώντων κρατών διαφυλάσσοντας, με αυτόν τον τρόπο,
την ισότητα των τελευταίων. Συνεπώς, διευκολύνεται η δυνατότητα επιστροφής
Ελληνοκυπρίων προσφύγων από τη στιγμή κατά την οποία μόνο η εσωτερική ιθαγένεια
θα απαιτείται για συμμετοχή στις εκλογές της ομοσπονδιακής Άνω Βουλής
καθησυχάζοντας τους Τουρκοκύπριους/ εποίκους ότι, όσοι και να είναι αριθμητικά,
στο τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος θα έχουν εσαεί τον πρώτο λόγο… Αυτή η
ερμηνεία αποκρύβει την διαχρονική στόχευση των Τούρκων όχι απλά να ελέγχουν
πολιτικά το κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου ( τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος στην
ομοσπονδιακή Ενωμένη Κύπρο ) αλλά να περιορίσουν στο ελάχιστο δυνατό την
παρουσία Ελλήνων της Κύπρου στις περιοχές υπό τον άμεσο έλεγχο τους. Οι Τούρκοι
δεν θα θέλουν τους Έλληνες της Κύπρου, στο τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος, όχι
μόνο ως ψηφοφόρους αλλά και ως φυσική παρουσία…
ιθαγένειας, για να αξιολογηθεί σωστά, θα πρέπει να συνδυαστεί με τα δύο
συνιστώντα κράτη στο υποθετικό νέο, ομόσπονδο κράτος αλλά και της επιθυμίας των Τούρκων, όπως
καταγράφεται στο Κοινό Ανακοινωθέν, να
γίνει σεβαστή η ξεχωριστή ταυτότητα και
ακεραιότητα των συνιστώντων αυτών κρατών. Η άρνηση των Τούρκων στην
επιστροφή προσφύγων, η νομιμοποίηση των εποίκων μέσω των ιθαγενειών του
ψευδοκράτους και η προαναφερόμενη πρόνοια για σεβασμό της ταυτότητας του
τουρκοκυπριακού συνιστώντος κράτους νομιμοποιούν, με το κύρος διεθνούς συνθήκης
πλέον, την εθνοκάθαρση του 1974.
διαφορετικές συνθήκες, σε άλλα κράτη να συνιστά μια ακίνδυνη νομική ρύθμιση.
Στην περίπτωση της Κύπρου, όμως, λόγω της εισβολής, κατοχής, εθνοκάθαρσης και
της εκπεφρασμένης, διαχρονικά, βούλησης της Άγκυρας για πλήρη έλεγχο των
κατεχομένων, η πρόνοια για εσωτερική ιθαγένεια υπονομεύει την ενότητα του
κράτους και ενισχύει την ξεχωριστή υπόσταση του τουρκοκυπριακού συνιστώντος
κράτους που θα προκύψει με μια συμφωνία. Μια τέτοια εξέλιξη εγείρει ερωτηματικά
για τις προσπάθειες, τις οποίες είναι διατεθειμένοι να καταβάλλουν οι
Τουρκοκύπριοι για τη σωστή λειτουργία και βιωσιμότητα του νέου κράτους, όποιο
και αν είναι αυτό.
της όποιας μελλοντικής συμφωνίας, το Κοινό Ανακοινωθέν προβλέπει τη διεξαγωγή
δύο, ξεχωριστών, ταυτόχρονων δημοψηφισμάτων ( παράγραφοι 2, 4 και 6 ). Οι
αντιρρήσεις για την πρόβλεψη αυτή βασίζονται στο ότι η δυνατότητα των
Τουρκοκυπρίων να εκφραστούν σε δημοψήφισμα αποδίδει – παράλληλα με την
κυριαρχία εξίσου προερχόμενη από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους, την ύπαρξη
του τουρκοκυπριακού συνιστώντος κράτους και την ιθαγένεια, την οποία αυτό θα
δίνει – μια αναβάθμιση, κατοχυρωμένη σε νέα γραπτή συμφωνία ανάλογης μορφής των
Συμφωνιών Υψηλών Επιπέδου, των διαχρονικών τουρκικών επιδιώξεων για κατοχύρωση της ξεχωριστής τους ύπαρξης στο νησί και
ισότιμου νομικού καθεστώτος με την αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατίας
υπονομεύοντας με αυτόν τον τρόπο την ενότητα του όποιου μελλοντικού κυπριακού
κράτους.
Αναστασιάδη τονίζει πως η διεξαγωγή και μόνο των δύο δημοψηφισμάτων αποτελεί
την καλύτερη εγγύηση για το γεγονός ότι ο Κυπριακός Ελληνισμός θα έχει τον
τελευταίο λόγο στην αποδοχή ή μη της τελικής συμφωνίας. Ταυτόχρονα, με αυτόν
τον τρόπο ακυρώνονται τα όσα δικαιώματα αποκτήσουν οι Τουρκοκύπριοι από τη
συμφωνία, εφ΄οσον η συμφωνία καταψηφιστεί.
στην επιστολή προς τον Πρόεδρο του ΔΗΚΟ,
επισημαίνει πως το κυπριακό σύνταγμα του
1960 προέβλεπε ξεχωριστούς εκλογικούς καταλόγους και ξεχωριστές ψηφοφορίες.
Τέλος, ο Κύπριος Πρόεδρος κάνει μνεία
για τη διεξαγωγή ταυτόχρονων, ξεχωριστών δημοψηφισμάτων, το 2004 για το σχέδιο
Ανάν, διαδικασία, την οποία είχε αποδεχθεί ο τότε Πρόεδρος της Κυπριακής
Δημοκρατίας Τ. Παπαδόπουλος.
ή μη της συμφωνίας από τον Κυπριακό Ελληνισμό, το επιχείρημα ότι η καταψήφιση
της συμφωνίας ακυρώνει τις όποιες θετικές πρόνοιες για τους Τουρκοκύπριους
είναι έωλο. Πολλές προβλέψεις του σχεδίου Ανάν, του καταψηφισθέντος Σχεδίου
Ανάν, αποτέλεσαν αντικείμενο διαπραγμάτευσης στα χρόνια που ακολούθησαν το
2004. Μάλιστα, η δομή της ενωμένης Κύπρου, που θα προκύψει με μια υποθετική
συμφωνία θα είναι η δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία, βασικό στοιχείο του
Σχεδίου Ανάν. Άρα ακόμα και αν η μελλοντική συμφωνία καταψηφιστεί, οι πρόνοιες
της ( τα κέρδη των Τούρκων ) θα αποτελέσουν τη βάση – οι Τούρκοι θα φροντίσουν γι’αυτό – για
μελλοντικές διαπραγματεύσεις, όπως έγινε μετά το 2004. Ο μοναδικός τρόπος να
μην συμβεί αυτό θα είναι η ηγεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας να διαγράψει
οριστικά τις πρόνοιες από μια καταψηφισθείσα συμφωνία – πράγμα που, δυστυχώς,
δεν έγινε μετά το 2004 – και να υιοθετήσει διαφορετική στρατηγική.
πρόνοιες του Συντάγματος του 1960 δεν λαμβάνουν υπ’ όψιν την γεωγραφική και
πολιτική κατάσταση του παρόντος. Οι ξεχωριστοί εκλογικοί κατάλογοι και οι
ξεχωριστές ψηφοφορίες ίσχυαν για τους Τουρκοκύπριους, οι οποίοι ήταν διάσπαρτοι
σε ολόκληρη την Κυπριακή Δημοκρατία σε αντίθεση με τη σημερινή κατάσταση
πλήρους ελέγχου σημαντικού τμήματος του νησιού με ομοιογενή πληθυσμό. Η
διεξαγωγή ξεχωριστών δημοψηφισμάτων σε συνδυασμό με την ύπαρξη ξεχωριστής
γεωγραφικής περιοχής, με πληθυσμιακή ομοιογένεια, έξω από τον έλεγχο της
Κυπριακής Δημοκρατίας διευκολύνουν την
τουρκοκυπριακή ηγεσία να αυτοπαρουσιαστεί ως ξεχωριστός λαός στα μάτια της
διεθνούς κοινής γνώμης και να ισχυροποιήσει τη θέση του ανεξάρτητα από την
έκβαση των δημοψηφισμάτων. Ταυτόχρονα, η αποδοχή των δημοψηφισμάτων
νομιμοποιεί την παρουσία των εποίκων στο
κατεχόμενο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, έποικοι, οι οποίοι συνιστούν,
πλέον, την πλειοψηφία και άρα το όποιο αποτέλεσμα δεν μπορεί να θεωρηθεί ως
αντιπροσωπευτικό της βούλησης των νομίμων κατοίκων Τουρκοκυπρίων η φυγή των
οποίων στο εξωτερικό ήταν ένα είδος «δημοψηφίσματος» για το κατοχικό καθεστώς.
Τέλος, επειδή τη ρύθμιση των δημοψηφισμάτων την αποδέχθηκε ο Τ. Παπαδόπουλος
δεν σημαίνει ότι ήταν και σωστό…
κράτους;
οποίο πρέπει να αποσαφηνιστεί μέσα από το περιεχόμενο είναι η συνέχιση ή μη της
Κυπριακής Δημοκρατίας μετά από μια υποθετική έγκριση της συμφωνίας. Το Κοινό
Ανακοινωθέν προβλέπει την συμπερίληψη
της ενωμένης Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση ( πρώτη παράγραφος , τρίτη παράγραφος)
αλλά και στα Ηνωμένα Έθνη (τρίτη
παράγραφος ).
παράγραφο ορίζεται πως η « ενωμένη κυπριακή ομοσπονδία θα προκύψει
από τη λύση μετά από την έγκριση της
διευθέτησης σε χωριστά ταυτόχρονα δημοψηφίσματα » καθώς επίσης το « Ομοσπονδιακό
σύνταγμα θα ορίζει ότι η ενωμένη κυπριακή ομοσπονδία θα αποτελείται από
δυο συνιστώσες πολιτείες με ισότιμο καθεστώς ». Οι ως άνω πρόνοιες, μαζί με
την απουσία αναφοράς περί προϋπαρχόντων ή συνιδρυτικών κρατών, υποστηρίζει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης,
διασφαλίζουν τη συνέχιση και μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επίσης, ο
Κύπριος Πρόεδρος τονίζει πως τα δύο συνιστώντα κράτη ( πολιτείες τις αναφέρει )
αποτελούν προϊόν του ομοσπονδιακού συντάγματος και ως εκ τούτου δεν
προϋπάρχουν.
ενωμένης Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στα Ηνωμένα Έθνη, ο κ. Αναστασιάδης υπενθυμίζει πως η
Συνθήκη Προσχώρησης της Κυπριακής
Δημοκρατίας στην ΕΕ καλύπτει το σύνολο του εδάφους, των κατεχομένων
συμπεριλαμβανομένου, υπονοώντας ότι μετά την υποθετική συμφωνία η ενωμένη
Κύπρος δεν θα κάνει εκ νέου αίτηση πιστοποιώντας με αυτόν τον τρόπο τη συνέχεια
της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αναλόγως, η αναφορά της ενωμένης Κύπρου ως μέλους
των Ηνωμένων Εθνών, υποστηρίζεται, κατοχυρώνει την άποψη περί συνέχειας της
Κυπριακής Δημοκρατίας.
είναι ότι εφ’ όσον ο στόχος είναι η μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, μια εσωτερική
συνταγματική αναδιάρθρωση, γιατί δεν αναφέρεται αυτό ρητά στο Κοινό
Ανακοινωθέν; Γιατί δεν υπάρχει η φράση « μετεξέλιξη
της Κυπριακής Δημοκρατίας σε ένα ομόσπονδο κράτος » ; Από τη στιγμή κατά
την οποία ως στόχος έχει τεθεί η μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας γιατί δεν
υπάρχει, έστω, ονομαστική αναφορά στο κράτος του οποίου είναι ανώτατος άρχοντας
ο κ. Αναστασιάδης; Η μη αναφορά του ονόματος της Κυπριακής Δημοκρατίας εξισώνει
ένα διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος του ΟΗΕ, μέλος της ΕΕ με το καθεστώς των
κατεχομένων θέτοντας τα στο ίδιο επίπεδο των κοινοτήτων ωσάν να μην υπάρχει
κανένα κράτος. Εφ’ όσον οι Τούρκοι δεν μπορούν διεθνώς να επιβάλλουν τα
κατεχόμενα ως κράτος, εναλλακτικά, υποβαθμίζουν, μέσω του κοινού
Ανακοινωθέντος, την Κυπριακή Δημοκρατία στο καθεστώς κοινότητας.
παράγραφο, « Η ενωμένη Κυπριακή
Ομοσπονδία θα προκύψει από τη λύση μετά την έγκρισή της διευθέτησης σε χωριστά ταυτόχρονα δημοψηφίσματα ». Η
χρήση της λέξης προκύπτω ( result στο αγγλικό κείμενο) σημαίνει τη δημιουργία
κάτι νέου, το οποίο δεν προϋπήρχε. Δεν έχει σημασία αν αυτό το οποίο
προκύπτει αποτελεί πρόνοια του
ομοσπονδιακού συντάγματος, αποτέλεσμα με τη σειρά του, της συμφωνίας μεταξύ
Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων. Που είναι η Κυπριακή Δημοκρατία σε όλη αυτήν
τη διαδικασία;
διάθεση να ενισχυθούν τα ερείσματα περί συνέχειας τότε δεν θα χρησιμοποιείτο η
αγγλική λέξη state, η οποία μεταφράζεται ως κράτος ( τουρκοκυπριακή ερμηνεία )
αλλά και ως πολιτεία ( ελληνοκυπριακή ερμηνεία ) αλλά η λέξη unit ( μονάδα )
έτσι ώστε να γινόταν λόγος για ομοσπονδιακές μονάδες. Τώρα η κάθε πλευρά χρησιμοποιεί
διαφορετικό νόημα στη λέξη state με
αποτέλεσμα η τουρκική πλευρά να κάνει λόγο για συνιδρυτικά κράτη και οι
Ελληνοκύπριοι για συνιστώσες πολιτείες.
δεν υπάρχει συμφωνία στο πλέον θεμελιώδες στοιχείο της συμφωνίας, της συνέχειας
ή μη της Κυπριακής Δημοκρατίας, για ποια κοινή βάση γίνεται λόγος; Η χρήση
ασάφειας ως προς αυτό το σημείο έρχεται σε αντίθεση με την διαχρονική ελληνική
θέση πως η μόνη νόμιμη αρχή στο νησί είναι η Κυπριακή Δημοκρατία, θέση, η οποία
έγινε δεκτή με το ψήφισμα 186 του Συμβουλίου Ασφαλείας, του Οργανισμού των
Ηνωμένων Εθνών της 4ης Μαρτίου 1964.
Πρόεδρος Αναστασιάδης καθησυχάζει…
αναφορές, τις οποίες ο Κύπριος Πρόεδρος χρησιμοποιεί για να αποδείξεις το
ασφαλές διαπραγματευτικό πλαίσιο εντός του οποίου θα διεξαχθούν οι συνομιλίες.
Στην αρχή του Κοινού Ανακοινωθέντος ( πρώτη παράγραφος ) τονίζεται ότι η
διευθέτηση θα « χαρακτηρίζεται από
σεβασμό στις δημοκρατικές αρχές, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές
ελευθερίες » αλλά και από τη «
ξεχωριστή ταυτότητα και την ακεραιότητα αμφοτέρων, διασφαλίζοντας το κοινό τους
μέλλον σε μια ενωμένη Κύπρο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ». Οι αναφορές περί
ανθρωπίνων δικαιωμάτων και βασικών ελευθεριών και περί κοινού μέλλοντος στην Ευρωπαϊκή
Ένωση συνοδεύεται από την τουρκική
επιδίωξη για ξεχωριστή, παράλληλη ύπαρξη Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων της
μελλοντικής Ενωμένης Κύπρου. Η αναφορά σε ακεραιότητα ( integrity) συνοδευόμενη
από την διζωνικότητα του μελλοντικού κράτους καθώς και η μνεία της ξεχωριστής
ταυτότητας υπονομεύει, εξ’ αρχής, την ενότητα του κράτους και τις πιθανότητες
να υιοθετηθεί μια κοινή προοπτική.
παράγραφο, γίνεται, ξανά, μνεία στην Ευρωπαϊκή Ένωση με την επισήμανση ότι η « δικοινοτική, διζωνική φύση της ομοσπονδίας
και οι αρχές πάνω στις οποίες εδράζεται η ΕΕ θα διασφαλίζονται και θα γίνονται
σεβαστές σε όλη την επικράτεια ». Οι αρχές πάνω στις οποίες εδράζεται η
Ευρωπαϊκή Ένωση έρχονται σε αντίθεση,
μεταξύ άλλων, με τη νομιμοποίηση εποίκων και τη μη επιστροφή του συνόλου των
προσφύγων στις εστίες τους. Η φύση της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας
είναι ασυμβίβαστη με τον πολιτικό πολιτισμό και τη νομοθεσία της ΕΕ και των
κρατών που την απαρτίζουν. Μάλιστα, από τη στιγμή κατά την οποία η διζωνική,
δικοινοτική δομή της Ενωμένης Κύπρου θα είναι το πλέον θεμελιώδες στοιχείο της
υποθετικής συμφωνίας, θα λάβει προτεραιότητα έναντι των προνοιών του κοινοτικού
κεκτημένου. Ακόμα και η σύνταξη στο απόσπασμα του Κοινού Ανακοινωθέντος δεν
αφήνει αμφιβολία: « οι αρχές πάνω στις
οποίες εδράζεται η ΕΕ » έπονται της πρότασης για τη « δικοινοτική, διζωνική φύση της ομοσπονδίας…». Αυτό το οποίο πρέπει
να γίνει κατανοητό, σε όσους θεωρούν την αναφορά στην ΕΕ ή στο κοινοτικό
κεκτημένο ως ασπίδα προστασίας απέναντι στις όποιες άδικες πρόνοιες της
υποθετικής συμφωνίας, είναι πως από τη στιγμή κατά την οποία οι Έλληνες της
Κύπρου συναινέσουν, μέσω δημοψηφίσματος, σε μια συμφωνία βάσει των αρχών του
Κοινού Ανακοινωθέντος αποποιούνται οποιαδήποτε προστασία το κοινοτικό κεκτημένο
είναι δυνατό να τους παράσχει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, προς επίρρωση των
ανωτέρω, αποτελεί η πρόνοια του σχεδίου Ανάν ότι σε περίπτωση υπερψήφισης του
οι δύο συμπρόεδροι θα έστελναν μια επιστολή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων
Δικαιωμάτων και θα ζητούσαν να εφαρμοσθεί το άρθρο 37 της ΕΣΔΑ, να διαγραφούν
όλες οι προσφυγές Κυπρίων πολιτών σχετικά με την κατεχόμενη γη τους. Η Τουρκία
δεν θα ήταν, πλέον, υπόλογη και η κατοχή υποβιβαζόταν σε μια διαφορά μεταξύ των
κατοίκων της «Ενωμένης Δημοκρατίας της Κύπρου». Σε αυτήν την περίπτωση ο
Ελληνοκύπριος συμπρόεδρος θα παραιτείτο, εκ μέρους των ομοεθνών του Ελλήνων της
Κύπρου, της προστασίας, της όποιας προστασίας, των προνοιών του διεθνούς
δικαίου. Τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης
είναι διατεθειμένα, για τους δικούς τους λόγους, να αποδεχθούν οποιαδήποτε παρέκκλιση από το
κοινοτικό κεκτημένο, ώστε να υπάρξει συμφωνία, αρκεί να υπάρχει η συναίνεση των
Ελλήνων της Κύπρου. Κανένα ευρωπαϊκό κράτος, καμία υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα ενδιαφερθεί για την εφαρμογή
του κοινοτικού κεκτημένου στην Κύπρο, όταν οι ίδιοι νόμιμοι κάτοικοι της,
διεθνώς αναγνωρισμένης, Κυπριακής Δημοκρατίας παραιτηθούν από τις ευεργετικές
του πρόνοιες.
διαλόγου, η οποία θα ακολουθηθεί
αναφέρεται, στη δεύτερη παράγραφο, ότι όλα « τα άλυτα βασικά θέματα θα είναι στο τραπέζι και θα συζητηθούν
αλληλένδετα ». Ταυτόχρονα, στην έκτη παράγραφο προστίθεται πως οι « διορισμένοι
εκπρόσωποι έχουν πλήρη εξουσία να συζητούν οποιοδήποτε θέμα σε οποιαδήποτε
στιγμή…».
συζήτηση βασικών θεμάτων της διαπραγμάτευσης θα γίνεται παράλληλα και θα
αποφεύγεται η πρακτική να εστιάζεται η συζήτηση σε μια συγκεκριμένη πτυχή (
εσωτερική διακυβέρνηση όπως συνηθίζουν οι Τουρκοκύπριοι ). Επίσης, θα δίνεται η
δυνατότητα στην ελληνοκυπριακή πλευρά να εγείρει ζητήματα προς συζήτηση και,
παράλληλα, να αποκλείει από τη συζήτηση μια πτυχή, στην οποία θεωρεί ότι έχει
επέλθει, ήδη, συμφωνία.
βασικών θεμάτων, αναφορά η οποία, εμμέσως, παραπέμπει στο έγγραφο Συγκλήσεων
του πρώην Ειδικού Συμβούλου του ΓΓ του ΟΗΕ Α. Ντάουνερ. Η ύπαρξη άλυτων
ζητημάτων υπονοεί και αριθμό λυμένων
ζητημάτων, οι συγκλίσεις για τα οποία έχουν κωδικοποιηθεί στο εν λόγω έγγραφο.
Το παραπάνω δικαίωμα, που έχει η ελληνοκυπριακή πλευρά να αποκλείσει θέματα, τα
οποία θεωρεί λυμένα, διαθέτει και η τουρκική πλευρά με το επιπλέον επιχείρημα
της ύπαρξης κειμένου συγκλίσεως, κείμενο του πρώην υψηλόβαθμου αξιωματούχου του
Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο η Άγκυρα δεν θα αφήσει ανεκμετάλλευτο.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, αποτελεί η πάγια θέση της τουρκικής πλευράς πως δεν
υφίσταται ζήτημα εποίκων εφ’ όσον έχει παρασχεθεί σε όλους «ιθαγένεια» από το
ψευδοκράτος.
και η έμμεση παραδοχή λυμένων, πριν την έναρξη της διαπραγμάτευσης (!) αναιρεί
στην πράξη την πρόνοια της πέμπτης παραγράφου πως οι « διαπραγματεύσεις βασίζονται στην αρχή πως τίποτε δεν έχει συμφωνηθεί μέχρι
να συμφωνηθούν όλα ». Διαχρονικά, οι υποχωρήσεις της ελληνοκυπριακής
πλευράς κατοχυρώνονται ως κεκτημένο των Τουρκοκυπρίων/εποίκων ( αρκετές φορές
μέσω της συμπερίληψης τους σε ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ ), οι
οποίοι τις χρησιμοποιούν ως βάση για τις επόμενες αξιώσεις τους.
γίνεται παραδεκτό πως υπάρχουν λυμένα ζητήματα, δημιουργείται ψυχολογική πίεση
να υπάρξει συμφωνία και στα υπόλοιπα ώστε να μη χαθεί η ευκαιρία…
του Πρόεδρου Αναστασιάδη, στην υπεράσπιση του Κοινού Ανακοινωθέντος, αποτελεί ο
ισχυρισμός του ότι αποφεύγονται τα χρονοδιαγράμματα. Στο δεύτερο μέρος, όμως,
της δεύτερης παραγράφου υπάρχει αναφορά πως οι « ηγέτες θα έχουν ως στόχο να φθάσουν σε διευθέτηση το συντομότερο δυνατό
». Η φράση το συντομότερο δυνατό συνιστά χρονοδιάγραμμα από μόνο του,
τοποθετημένο από τον ίδιο τον κ. Αναστασιάδη. Λογικό και αναμενόμενο τρίτοι, οι οποίοι για δικούς τους λόγους
επείγονται για λύση, θα είναι ακόμα πιο πιεστικοί διότι θα υπενθυμίζουν,
συνεχώς, στον Κύπριο Πρόεδρο την αυτοδέσμευση του. Μάλιστα, πιο πριν στο
κείμενο, αναφέρεται ότι οι δύο ηγέτες « εξέφρασαν
την αποφασιστικότητά τους να επαναρχίσουν δομημένες διαπραγματεύσεις με τρόπο
που να οδηγεί σε αποτελέσματα ». Υπάρχει εξ’ αρχής δέσμευση του Κύπριου
Προέδρου να υπάρξει ευτυχής κατάληξη των συνομιλιών δημιουργώντας προσδοκίες εκ
μέρους τρίτων, προσδοκίες οι οποίες συν τω χρόνω θα λάβουν τη μορφή
«ενθάρρυνσης» για επίτευξη συμφωνίας, ποικιλόμορφης «ενθάρρυνσης»….
Κοινού Ανακοινωθέντος δίνουν έμφαση στις πρόνοιες της έκτης παραγράφου, βάσει
της οποίας μόνο « μια συμφωνία στην οποία θα καταλήξουν ελεύθερα οι
ηγέτες μπορεί να τεθεί σε χωριστά ταυτόχρονα δημοψηφίσματα. Οποιασδήποτε μορφής
επιδιαιτησία αποκλείεται ». Η αναφορά, όμως, σε συμφωνία, στην οποία θα
καταλήξουν ελεύθερα οι δύο ηγέτες ( που είναι ο τίτλος του Προέδρου της
Δημοκρατίας; ) δεν λαμβάνει υπ’ όψιν την παρουσία δεκάδων χιλιάδων Τούρκων
στρατιωτών στο κατεχόμενο τμήμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, ούτε τις κινήσεις
του τουρκικού στόλου στις κυπριακές θαλάσσιες ζώνες, ούτε, επίσης, τις
έμμεσες/άμεσες απειλές περί αναγνωρίσεως του ψευδοκράτους. Αναφορικά, δε, με
την απαγόρευση της επιδιαιτησίας, όσο θετική και αν είναι μια τέτοια αναφορά,
δεν πρέπει να λησμονείται πως πρόκειται για μια κατ’ εξοχήν πολιτική
διαπραγμάτευση και η άμεση/έμμεση παρέμβαση ισχυρών κρατών που επιθυμούν λύση
είναι αναπότρεπτο γεγονός. Το κείμενο Συγκλήσεων του Αλ. Ντάουνερ, το
χρονοδιάγραμμα, το οποίο έθεσε στον εαυτό του ο κ. Αναστασιάδης και το δέλεαρ
των φυσικών πόρων θα ενθαρρύνουν τρίτες δυνάμεις να επέμβουν με «προτάσεις», «επισημάνσεις»,
«διαπιστώσεις» και ούτω καθεξής. Φυσικά, η απουσία επιδιαιτησίας, λόγω πλήρους
συμφωνίας, του κ. Αναστασιάδη με τον κ. Έρογλου μπορεί να αποβεί, ακόμη,
χειρότερη από την ύπαρξη επιδιαιτησίας…
Ευθυνών – Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης
Κοινού Ανακοινωθέντος οι πλευρές δεσμεύονται να
« επιδιώξουν να δημιουργήσουν
θετικό κλίμα για να εξασφαλίσουν την
επιτυχία των συνομιλιών », καθώς επίσης να αποφύγουν « την απόδοση ευθυνών ή οποιαδήποτε δημόσια αρνητικά σχόλια σχετικά με
τις διαπραγματεύσεις ». Η εν λόγω πρόνοια αναγκάζει την ελληνική πλευρά να
υποκρίνεται πως όλα πάνε καλά και ότι επίκειται συμφωνία, διότι δεν θα μπορεί
να εκφράσει ανοικτά την διαφωνία της σε κάθε παράλογη απαίτηση των Τούρκων από
φόβο μην υπονομεύσει το καλό κλίμα…. Η δέσμευση, παράλληλα, περί μη επίρριψης
ευθυνών τοποθετεί και τους δύο συνομιλητές την ίδια θέση, και τον διαλλακτικό
και τον αδιάλλακτο. Κάθε αδιάλλακτη στάση εκ μέρους των Τούρκων δεν θα μπορεί
να καταγγέλλεται τοποθετώντας τους συνομιλητές στην ίδια κατηγορία.
κλίματος υποβοηθείται από την, χρονικά, παράλληλη εφαρμογή Μέτρων Οικοδόμησης
Εμπιστοσύνης, τα οποία σύμφωνα με το Κοινό Ανακοινωθέν «θα
παράσχουν μια δυναμική ώθηση στην προοπτική για μια ενωμένη Κύπρο».
Εμπιστοσύνης αποσκοπούν στο να συσκοτίσουν τη φύση του προβλήματος και να
παρουσιάσουν το Κυπριακό ως διακοινοτικό, ως ένα ζήτημα, του οποίου η επίλυση
προσκρούει στην έλλειψη εμπιστοσύνης και καλής θέλησης. Εντάσσονται ( τα ΜΟΕ)
στην στρατηγική της επαναπροσέγγισης, εκμεταλλεύονται την θέληση του απλού
ανθρώπου να ζήσει ειρηνικά χαμηλώνοντας τις αντιστάσεις του σε μια επαχθή λύση.
Οι διαχρονικές στρατηγικές επιδιώξεις της Άγκυρας για έλεγχο ολόκληρης της
Κύπρου εκλαμβάνονται ως έλλειψη καλής θέλησης.
Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας κ.
Αναστασιάδη και του Ν. Έρογλου είναι κάτι πολύ παραπάνω από μια σύντομη δήλωση
, η οποία θα όριζε τις γενικές αρχές επίλυσης του Κυπριακού. Μόλις, στις 2 Ιανουαρίου ο Κύπριος Πρόεδρος πρότεινε, προς
άρση του αδιεξόδου, σε επιστολή του στον ΓΓ του ΟΗΕ, την υιοθέτηση μιας « ουσιαστικής, απλής και σημαντικά μικρότερης κοινής δήλωσης ». Αυτή
η πρόταση πόρρω απέχει από το κείμενο της 11ης Φεβρουαρίου όντας στην ουσία μια
νέα συμφωνία Υψηλού Επιπέδου, η οποία εξειδικεύει τις αρνητικές πρόνοιες των
προηγουμένων. Μάλιστα αυτή η αλλαγή του Κύπριου Προέδρου, έλαβε χώρα σε μια
περίοδο όπου η προκλητικότητα του τουρκικού ναυτικού , στις θαλάσσιες ζώνες της
Κυπριακής Δημοκρατίας υπήρξε συνεχής. Ο Κύπριος Πρόεδρος διατείνεται ότι το
Κοινό Ανακοινωθέν δεν συνιστά τη λύση αλλά, απλά, ένα πλαίσιο λύσης εντός του
οποίου θα λάβει χώρα η διαπραγμάτευση. Ο Κύπριος Πρόεδρος, δυστυχώς, δεν
καταλαβαίνει ( ή καταλαβαίνει, ίσως, πολύ καλά ) ότι το πλαίσιο συνιστά το
στρατηγικό προσανατολισμό της λύσης και ότι οι όποιες βελτιώσεις και να γίνουν
στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης δεν θα αλλάξουν το αρνητικό πλαίσιο, όπως αυτό
καθορίζεται στο Κοινό Ανακοινωθέν. Οι όποιες μικρές, τακτικές νίκες δεν
διορθώνουν μια λανθασμένη στρατηγική…
ρυθμίσεων του Κοινού Ανακοινωθέντος όπως η εσωτερική ιθαγένεια, ο σεβασμός της
ακεραιότητας και της ταυτότητας
Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, η διενέργεια ξεχωριστών
δημοψηφισμάτων, το ισότιμο καθεστώς των
συνιδρυτικών κρατών ( όπως λένε οι Τουρκοκύπριοι σε αντίθεση με τον κ.
Αναστασιάδη που μιλάει για μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας ), η κυριαρχία,
η οποία θα προέρχεται, εξίσου, από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους κάνουν
σαφή την πρόθεση τους να διαχωρίσουν στο μέγιστο -νομικά επιτρεπόμενο- βαθμό
την υπόσταση του τουρκοκυπριακού συνιστώντος κράτους. Σκοπός τους δεν είναι η
τυπική διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά η ουσιαστική μέσω εγκαθίδρυσης
ενός νέου συνιδιοκτησιακού καθεστώτος βάσει του οποίου θα ασκούν κυρίαρχο, αν
όχι απόλυτο, έλεγχο στο Βορρά και θα έχουν δικαίωμα λόγου, μέσω του
διαστρεβλωμένης έννοιας της πολιτικής ισότητας, στο ελληνοκυπριακό συνιστών
κράτος. Η τυπική διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας θα ανάγκαζε τις νέες αρχές
να κάνουν, εκ νέου αίτηση προς ένταξη στον ΟΗΕ και στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι Τούρκοι επιθυμούν να εκμεταλλευτούν
την διεθνή υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας διαλύοντας την εσωτερική της
δομή. Δεν επιθυμούν να διαλύσουν την Κυπριακή Δημοκρατία αλλά να γίνουν κύριοι
αυτής( με διαφορετικό όνομα φυσικά ). Η στρατηγική θα συνίσταται στην διαρκή
απειλή ( υπαρκτή λόγω των ρυθμίσεων που προβλέπει το Κοινό Ανακοινωθέν ) για
μελλοντική απόσχιση, στα πλαίσια του νέου συνεταιριστικού κράτους, ώστε να ενισχύουν τον έλεγχο τους
όλο και περισσότερο…
ότι το ομοσπονδιακό σύνταγμα θα «…θα
αποτελεί τον ανώτατο νόμο της χώρας και
θα δεσμεύει όλες τις εξουσίες της Ομοσπονδίας και των αρχών των συνιστωσών
πολιτειών », δεν προσφέρει ανακούφιση ως προς τις στοχεύσεις των
Τουρκοκυπρίων/εποίκων, διότι και το κείμενο του συντάγματος και η δομή του
ομοσπονδιακού ( ουσιαστικά συνομοσπονδιακού ) κράτους θα εμφορείται από την
αρχή της πολιτικής ισότητας, όπως την αντιλαμβάνονται ο Τούρκοι, και άρα της
συνιδιοκτησίας του κράτους και της απαραίτητης συναίνεσης των
Τουρκοκυπρίων/εποίκων πάνω σε κάθε πτυχή ( στην κυριολεξία σε κάθε πτυχή ) που
θα καθορίζει τη λειτουργία κράτους, το οποίο θα προκύψει από τη συμφωνία. Το
ομοσπονδιακό σύνταγμα δεν θα είναι το κείμενο όπου θα μπορούν να προσφεύγουν οι
Έλληνες της Κύπρου για να βρουν το δίκιο τους αλλά η αιτία των δεινών τους…
Γενικά θέματα
Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».
Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.
Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).
Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν
Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.
Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.
Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.
Οι διασυνδέσεις των επενδυτών
Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.
Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.
Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.
Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.
Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.
Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων
Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.
Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.
Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.
Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil
Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.
Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.
Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.
Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.
Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης
Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.
Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.
Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.
Η ενεργειακή διάσταση
Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.
Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.
Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.
Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.
skpress.gr
Γενικά θέματα
Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.
Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.
Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα. Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.
Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.
Η ιστορία
Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.
Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου. Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.
Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.
Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.
Η δημιουργία της Πινακοθήκης
Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».
Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.
Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».
Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.
Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.
Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».
Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.
Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.
Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.
Ο ζωγράφος
Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.
Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.
Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.
Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.
tovima.gr
Γενικά θέματα
Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο
Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.
Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.
Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.
Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.
Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.
Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.
Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.
Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.
Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).
Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.
Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.
Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»
Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.
Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».
Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.
Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.
Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.
Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.
Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».
Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.
Η πίστη στον Πούτιν
Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.
«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».
Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.
Τα οφέλη για την οικογένειά του
Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.
Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».
Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.
Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».
Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».
Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.
Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.
Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.
«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.
«Ηγέτης και φίλος»
Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».
Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».
Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ
Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.
Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.
Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.
«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.
Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».
Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».
Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες
Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.
Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.
Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.
«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.
Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.
Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.
Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο
Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.
«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».
«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.
Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»
Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.
Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.
Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.
«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».
Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».
protothema.gr
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας
