Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Τα πετροδολάρια των Τζιχαντιστων – Οι μπίζνες της ISIS

Δημοσιεύτηκε στις

ΝΙΚΟΣ ΜΕΛΕΤΗΣ
Μάχη για την εξασφάλιση ελέγχου σε σημαντικά κοιτάσματα πετρελαίου στο Ιράκ και στην Συρία δίνουν οι τζιχαντιστες του ISIS  ώστε να χρηματοδοτηθεί η δημιουργία «κρατικών θεσμών» στις περιοχές που έχουν καταλάβει ,ενώ την ίδια στιγμή και το Ιρακινό Κουρδιστάν επιχειρεί να ελέγξει και άλλες πετρελαιοπαραγωγές περιοχές  στις οποίες δεν έχει πλέον πρόσβαση η κεντρική κυβέρνηση της Βαγδάτης.
Σε μια εικόνα που διαμοιράζονται τα “πετρελαϊκά ιμάτια» του Ιράκ και της Συρίας ,είναι εντυπωσιακή η αποκάλυψη ότι  οι τζιχαντιστες του ISIS  συνεχίζουν από τον περασμένο Νοέμβριο ,όταν απέκτησαν τον έλεγχο  των κοιτασμάτων  της περιοχής Ρακκα της Συρίας ,να διαθέτουν στην αγορά πετρέλαιο και να αποκομίζουν μεγάλα κέρδη που φθάνουν και το ένα εκατομμύριο δολάρια την ημέρα.
Οι τζιχαντιστές με εκτεταμένο λαθρεμπόριο πετρελαίου  που εξασφαλίζει από τα κοιτάσματα που έχει καταλάβει και με την δυνατότητα του να διαταράξει την ομαλή λειτουργιά σημαντικών αγωγών της περιοχής ,αναδεικνύεται  από την πρώτη στιγμή σε παράγοντα που επηρεάζει άμεσα την ιδιαίτερα ευαίσθητη (και πολιτικά) αγορά ενέργειας.
Οι σημερινές εξελίξεις κάθε άλλο παρά είναι άσχετες με τις εκτιμήσεις της Διεθνούς Επιτροπής Ενέργειας (International Energy Agency) ότι μέχρι  το 2035 το Ιράκ θα μπορούσε να τριπλασιάσει την παραγωγή πετρελαίου    ξεπερνώντας έτσι ακόμη και την Σαουδική Αραβία μεταξύ των πετρελαιοπαραγωγών  χωρών. Ήδη από το 2012 το Ιράκ ήταν η δεύτερη χώρα  μετα την Σαουδική Αραβία στην παραγωγή αργού πετρελαίου.
Βεβαίως υπό τις σημερινές συνθήκες  οι επενδύσεις κατευθύνονται σε άλλες χώρες και σύμφωνα με τα επίσημα στοιχειά μόλις το 15% των επενδύσεων για την ανάπτυξη νέων κοιτασμάτων πετρελαίου αφορούν την Μέση Ανατολή… Όπως μάλιστα εκτίμησε η Wall Street Journal ,όσο βουλιάζει το Ιράκ σε αυτόν τον εμφύλιο πόλεμο  τόσο θα μειώνονται οι επενδύσεις  στον πετρελαϊκό τομέα με αποτέλεσμα στο τέλος της διαδρομής να  υπάρξουν προβλήματα επάρκειας πετρελαίου.
Έτσι μέσω περίπλοκων υπολογισμών ενώ φαινομενικά η Σαουδική Αραβία αντιδρά , στην δράση του ISIS  το οποίο είναι απολύτως εχθρικό με την  βασιλική οικογένεια του Ριάντ αλλά και στην  επέκταση της επιρροής του Ιράν στην Βαγδάτη ,βλέπει ότι η κρίση στο Ιράκ και η κατάληψη σημαντικών  πετρελαϊκών πηγών του Ιράκ από το ISIS αλλά και το Ιρακινό Κουρδιστάν ,ενισχύουν την θέση της Σαουδική Αραβίας και της προσφέρουν την δυνατότητα να ελέγξει τις τιμές του αργού πετρελαίου  στην παγκόσμια αγορά.
Εν τω μεταξύ οι τζιχαντιστές συνεχίζουν να κινούνται μεθοδικά  ,επεκτείνοντας τον έλεγχο επί του εδάφους.
Μετα την Ρακκα  οι τζιχαντιστές κατέλαβαν την Μοσούλη και τα διυλιστήρια του Μπαϊτζί  που βρίσκεται το 17% των συνολικών αποθεμάτων πετρελαίου του Ιρακ,ενώ στις αρχές Ιουλίου συνέχισαν  καταλαμβάνοντας  το μεγαλύτερο κοίτασμα πετρελαίου της Σύριας  το Αλ-Ομάρ.
Παρακολουθώντας τον τρόπο με τον οποίο κινήθηκαν οι τζιχαντιστες ειδικοί της βιομηχανίας πετρελαίου θεωρούν δεδομένο ότι υπήρχαν στην διάθεση των μαχητών του ISIS  και ειδικοί επιστήμονες αλλά και συγκεκριμένοι χάρτες που αφορούν την γεωλογική δομή  των συγκεκριμένων περιοχών που είχαν «πετρελαϊκό ενδιαφέρον» .Χωρίς τέτοιους χάρτες  οι ειδικοί θεωρούν αδύνατο απλοί μαχητές να μπορούν να εντοπίσουν τις περιοχές με τα πετρελαϊκά κοιτάσματα  μέσα στις ερήμους του Βόρειου και Δυτικού Ιράκ..
Έχει ενδιαφέρον όμως και η εκτίμηση του Ερνταλ Τανάς Καραγκιόλ του τούρκικου  Think Tank «SETA» ότι οι τζιχαντιστες  στράφηκαν και σε περιοχές απ όπου θα μπορούν να ελέγχουν και την εξαγωγή πετρελαίου μέσω αγωγών . Ο κ.Καραγκιολ μάλιστα επισημαίνει ότι οι επιθέσεις του ISIS είχαν για σημαντικό διάστημα δυσχεράνει την εξαγωγή πετρελαίου μέσω του αγωγού Κιρκούκ-Σευχαν. Το Σευχαν τουρκικό λιμάνι στην Μεσόγειο έναντι της Κύπρου στο οποίο απολήγει και ο αγωγός από το Μπακού στην Κασπία  αποτελεί  τον βασικό πυλώνα  της πολιτικής της Τουρκίας για ενίσχυση του γεωστρατηγικου ρόλου της ως ενεργειακού κόμβου.
Ένας ακόμη σημαντικός αγωγός πετρελαίου  που είχε σχεδιασθεί μεταξύ Ιράν ,Ιράκ και Συρίας για να μεταφέρει ιρανικό φυσικό αέριο   από το 2016 ,από το ιρανικό γιγαντιαίο κοίτασμα South Pars με κατάληξη την Μεσόγειο έχει ουσιαστικά «παγώσει» λογω της δράσης του ISIS..

Με κέντρο του λαθρεμπορίου την πόλη Tuz Khurmatu, δεκάδες βυτία και φορτηγά τα οποία έχει στην διάθεση του το ISIS μεταφέρουν το πετρέλαιο κατευθείαν στο Ιρακινό Κουρδιστάν όπου παραδίδεται από τους λαθρέμπορους  στις εγκαταστάσεις της Σουλειμανιγια και από εκεί «ξεπλένεται» και εξάγεται ως κουρδικό.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις και των ιρακινών  σχεδόν 100φορτηγα μεταφορών καθημερινά από τις πετρελαιοπηγές του όρους Homrin ,του Ajil και του Al Qiyara  και κάθε φορτίο πληρώνεται 10-14.000 δολάρια.
Σύμφωνα με δημοσιεύματα δυτικών ΜΜΕ ,το κάθε βαρέλι προσφέρεται στην τιμή των 25 δολαρίων το βαρέλι ,τιμή που εξασφαλίζει τεράστιο ποσοστό κέρδους στους λαθρέμπορους αλλά και στους Κούρδους του Ιράκ. Έτσι πλέον έχουν χαλαρώσει πλήρως οι έλεγχοι που γίνονταν από το Ιρακινό Κουρδιστάν για την αντιμετώπιση του λαθρεμπορίου, στο οποίο πλέον σύμφωνα  με την Daily Mail εμπλέκονται και τούρκοι και ιρανοί επιχειρηματίες.
ΣΤΗΝ ΣΥΡΙΑ υπήρξαν ενδείξεις ότι η ISIS  πουλούσε πετρέλαιο και στο καθεστώς Ασαντ και ο γάλλος υπουργός εξωτερικών Λορεν Φαμπιους κατήγγειλε ότι αποχίν στοιχεία για την σχέση αυτή της ισλαμικής οργάνωσης με το καθεστώς Ασαντ..

Έτσι δημιουργείται ένα ς φαύλος κύκλος . Το καθεστώς Ασαντ εξασφαλίζει το πετρέλαιο που χρειάζεται για να κινεί την στρατιωτική μηχανή του  και συγχρόνως οι τζιχαντιστες εξασφαλίζουν πόρους για να εξασφαλίζουν οπλισμό και να επεκτείνουν την κυριαρχία τους στην Συρία και στο Ιράκ. Στον φαύλο αυτό κύκλο το καθεστώς Ασαντ πυροβολεί τα ίδια του τα πόδια καθώς το ISIS κάθε άλλο παρά θα μπορούσε να θεωρηθεί έστω και ευκαιριακός σύμμαχος του.
Σύμφωνα με το υπουργείο ενεργείας της Συρίας το ISIS ελέγχει το 60% των κοιτασμάτων πετρελαίου της Συρίας  που έχουν δυνατότητα παράγωγης 180.000 βαρελιών την ημερα.Ο επόμενος στόχος των τζιχαντιστων είναι  τα κοιτάσματα της περιοχής Χασακαχ τα οποί όμως ελέγχουν οι ένοπλες δυνάμεις των Κούρδων της Συρίας ,YPG που συνδέονται και επηρεάζονται πολιτικά από το PKK .

Η χρηματοδότηση του ISIS από το  πετρέλαιο  δίνει την δυνατότητα να εμφανίσει με ένα κοινωνικό πρόσωπο ,όπως η Χεζμπολα στον Λίβανο, οργανώνοντας κρατικές  δομές ,  (ήδη εμφανίστηκαν οι πρώτες πινακίδες κυκλοφορίας με το έμβλημα IS-Islamic State) λειτουργεί ακόμη και επιτροπή για την αγορανομία με έδρα τηνΡακκα) ,σχολεία του ισλαμικού νόμου ,συσσίτια ,ενώ τα καύσιμα προσφέρονται  είτε στο ένα τρίτο της τιμής  τους είτε δωρεάν…
Οι πρώτες πήγες χρηματοδότησης του ISIS ήταν από την Σαουδική Αραβία ,το Κατάρ ,ενώ όταν άρχισε η επέλαση του προς το Ιράκ και κυρίως μετα την κατάληψη της Μοσούλης έπεσαν στα χέρια των τζιχαντιστων και μεγάλα ποσά που βρίσκονταν στις τράπεζες της περιοχής.Μονο στην Μοσούλη τα ποσά αυτά έφθαναν τα 450 εκατομμύρια δολάρια ,σε ιρακινά δηνάρια…
Τώρα το ISIS επενδύει στα δικά του πετροδολάρια. Έστω κι αν προέρχονται από μια σκοτεινή διαδρομή  βίας, αίματος και παρανομίας.

ΕΠΙΚΑΙΡΑ 17 Ιουλιου

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός9 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις9 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO9 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή