Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Ο Τζον Μακέιν, μαέστρος της «Αραβικής Άνοιξης» και ο Χαλίφης (1)

Δημοσιεύτηκε στις

Μαίος 2013: Ο Τζον Μακέιν και το επιτελείο του Ελεύθερου Συριακού Στρατού. Αριστερά μπροστά, ο Ibrahim al-Badri (ο σημερινός Χαλίφης Ιμπραχίμ), με τον οποίον μιλάει ο γερουσιαστής. Αμέσως αριστερά, ο στρατηγός
ταξίαρχος Σάλεμ Ιντρίς (με γυαλιά).

Τιερί Μεϊσάν, Δίκτυο
Βολταίρος (Γαλλία)            (μτφ.
Κριστιάν)

Ο καθένας έχει παρατηρήσει την αντίφαση των όσων πρόσφατα χαρακτήριζαν το
Ισλαμικό Εμιράτο ως «μαχητές της ελευθερίας» στη Συρία και αγανακτούν σήμερα για
τα έκτροπα του στο Ιράκ. Αλλά αν αυτός ο
λόγος είναι ασυνάρτητος από μόνο του, είναι απόλυτα λογικός στο στρατηγικό πεδίο:
τα ίδια πρόσωπα έπρεπε να παρουσιάζονται ως σύμμαχοι χθες και πρέπει να παρουσιάζονται
ως εχθροί σήμερα, ακόμη και αν εξακολουθούν να είναι κάτω από τις διαταγές της
Ουάσιγκτον. Ο Τιερί Μεϊσάν (Thierry Meyssan) αποκαλύπτει τα
ντεσού  της πολιτικής των ΗΠΑ μέσω της
ιδιαίτερης περίπτωσης του γερουσιαστή Τζον Μακέιν (John McCain), μαέστρου της «Αραβικής
Άνοιξης» και συνομιλητή του Χαλίφη Ιμπραήμ από πολύ καιρό.
JPEG - 21.9 ko
Είναι πολιτικοί αντίπαλοι ο Μπαράκ Ομπάμα και ο Τζον Μακέιν, όπως
ισχυρίζονται, η μήπως εργάζονται από κοινού για την ιμπεριαλιστική στρατηγική
της χώρας τους;
Ο Τζον Μακέιν είναι γνωστός ως ηγέτης των Ρεπουμπλικανών, δυστυχής  προεδρικός υποψήφιος στις ΗΠΑ, το 2008. Αυτό
είναι, θα το δούμε παρακάτω, μόνο ένα μέρος της πραγματικής του  βιογραφίας, αυτό που χρησιμεύει ως κάλυμμα για
τη διεξαγωγή μυστικών ενεργειών στο όνομα της κυβέρνησής του.
Όταν ήμουν στη Λιβύη κατά τη διάρκεια της «δυτικής» επίθεσης, μπόρεσα και
διάβασα μια έκθεση των μυστικών υπηρεσιών για το εξωτερικό. Ανέφερε ότι το ΝΑΤΟ
οργάνωσε στις 4 Φεβ 2011 στο Κάιρο, μια συνάντηση για να ξεκινήσει την «Αραβική
Άνοιξη» στη Λιβύη και τη Συρία.  
Σύμφωνα με αυτή τη έκθεση, τη συνάντηση προέδρευε ο Τζον
Μακέιν. Η έκθεση περιέγραφε αναλυτικά
τον κατάλογο των Λίβυων συμμετεχόντων, των οποίων η αντιπροσωπεία είχε
επικεφαλής το Νο 2 της κυβέρνησης της εποχής, τον Mahmoud Jibril, ο οποίος είχε απότομα
αλλάξει πλευρά στην είσοδο αυτής της συνάντησης για να γίνει ο εξόριστος ηγέτης
της αντιπολίτευσης.  
Θυμάμαι ότι ανάμεσα
στους Γάλλους παρόντες εκπρόσωπους, η έκθεση ανέφερε τον Bernard-Henry Lévy, αν και επίσημα ο τελευταίος δεν άσκησε
ποτέ καθήκοντα σε καμία γαλλική κυβέρνηση. Πολλές άλλες
προσωπικότητες παρακολούθησαν αυτό το συμπόσιο, συμπεριλαμβανομένης μιας
μεγάλης αντιπροσωπείας Σύρων που ζούσαν στο εξωτερικό.
Στην έξοδο αυτής της συνάντησης, ο μυστηριώδης λογαριασμός Facebook Syrian Revolution 2011 καλούσε για
διαδηλώσεις έξω από το Λαϊκό Συμβούλιο (Εθνοσυνέλευση) στη Δαμασκό στις 11
Φεβρουαρίου. Αν και αυτός ο
λογαριασμός υποστήριζε τότε ότι είχε περισσότερους από 40.000 followers, μόνο περί τους
δώδεκα άνθρωποι ανταποκρίθηκαν στην έκκλησή ενώπιον των φλας των φωτογράφων και
εκατοντάδων αστυνομικών. Η διαδήλωση
διαλύθηκε ειρηνικά και οι συγκρούσεις ξεκίνησαν μετά από ένα μήνα αργότερα στη
Ντάρα [ 1 ]
Στις 16 Φεβρουαρίου 2011, μια διαδήλωση που έλαβε χώρα στη Βεγγάζη, στη
μνήμη των μελών της Μαχόμενης Ισλαμικής Ομάδας στη Λιβύη [ 2 ] που σφαγιάστηκαν το 1996 στη φυλακή του Αμπού Σελίμ
εκφυλίστηκε σε πυροβολισμούς. Την επόμενη μέρα, μια δεύτερη διαδήλωση, αυτή τη φορά στη
μνήμη εκείνων που έχασαν τη ζωή τους κατά την επίθεση κατά του δανικού
προξενείου για τα σκίτσα του Μωάμεθ, εκφυλίστηκε επίσης σε πυροβολισμούς. 
Την ίδια στιγμή, μέλη της από την
Αίγυπτο Μαχόμενης Ισλαμικής Ομάδας στη Λιβύη πλαισιωμένη από κουκουλοφόρους και άγνωστα στοιχεία, επιτέθηκαν
ταυτόχρονα σε στρατιωτικές βάσεις σε τέσσερις διαφορετικές πόλεις.  
Μετά από τρεις
ημέρες μάχων και αγριότητων, οι ταραξίες ξεκίνησαν την εξέγερση στην Κυρηναϊκή
κατά της Τριπολιτάνιας [ 3 ], μια τρομοκρατική
επίθεση που παρουσιάστηκε ψευδώς από το δυτικό Τύπο ως «δημοκρατική επανάσταση»
κατά «του καθεστώτος» του Μουαμάρ ελ Καντάφι.
Στις 22 Φεβρουάριου, ο Τζον Μακέιν ήταν στο Λίβανο. 
Συναντήθηκε με μέλη της Κίνησης του Μέλλοντος (Future Movement, το κόμμα του Saad Hariri) που εξουσιοδότησε να
επιβλέψει τη μεταφορά όπλων προς τη Συρία μέσω του βουλευτή Οκάμπ Σακρ [ 4 ]. 
Στη συνέχεια,
αφήνοντας τη Βηρυτό, επιθεώρησε τα συριακά σύνορα και επέλεξε τα χωριά, μεταξύ
άλλων το Ersal, που έπρεπε να χρησιμοποιηθούν
ως πίσω βάσεις για τους μισθοφόρους για το πόλεμο που ερχόταν.
Οι συνεδριάσεις υπό την προεδρία του Τζον Μακέιν ήταν σαφώς η στιγμή
ενεργοποίησης ενός σχεδίου που είχε προγραμματιστεί από καιρό από την
Ουάσιγκτον, σχέδιο που προέβλεπε
να επιτεθούν τη Λιβύη και τη Συρία, η Βρετανία και η Γαλλία, σύμφωνα με
το δόγμα της «ηγεσίας από πίσω» και το παράρτημα της Συνθήκης του Lancaster House του Νοέμβριου 2010
[ 5 ]
Το παράνομο ταξίδι
στη Συρία, Μάιος 2013
Τον Μάιο 2013, ο γερουσιαστής Τζον Μακέιν μπήκε παράνομα στη Συρία, κοντά στο
Ίντλεμπ (Idleb) μέσω της Τουρκίας
για να συναντηθεί με τους ηγέτες της «ένοπλης αντιπολίτευσης». 
 Το ταξίδι του δεν
δημοσιοποιήθηκε παρά μόνο μετά την επιστροφή του στην Ουάσιγκτον [ 6 ].
Το ταξίδι αυτό οργανώθηκε από την Syrian Emergency Task Force η οποία, σε αντίθεση με τον τίτλο της, είναι μια σιωνιστική
οργάνωση που διοικείται από έναν Παλαιστίνιο υπάλληλο της AIPAC [ 7 ]
JPEG - 26.1 ko
Ο Τζον Μακέιν στη Συρία. Σε πρώτο πλάνο στα δεξιά είναι ο διευθυντής της Syrian Emergency Task Force. Στην πόρτα, στο κέντρο, ο Mohammad Nour.
Στις φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν τότε παρατηρείται η παρουσία του Mohammad Nour, εκπρόσωπος της
Ταξιαρχίας Θύελλας του Βορά (από το Μέτωπο Αλ-Νόσρα, δηλαδή της αλ-Κάιντα στη
Συρία), ο οποίος είχε απαγάγει 11 Λιβανέζους σιίτες προσκυνητές στο Azaz [8 ].  
Ερωτηθείς σχετικά με
την εγγύτητα του με απαγωγείς της αλ-Κάιντα, ο γερουσιαστής ισχυρίστηκε ότι δεν
γνώριζε τον Mohammad Nour ο οποίος αυτό-κλήθηκε
με δική του πρωτοβουλία σε αυτή την φωτογραφία…
Η υπόθεση δημιούργησε μεγάλο θόρυβο και οι οικογένειες των απαχθέντων προσκυνητών
υπέβαλαν καταγγελία ενώπιον της δικαστικής εξουσίας του Λιβάνου ενάντια στο
γερουσιαστή Μακέιν για συνενοχή στην απαγωγή. Τελικά, επιτεύχθηκε
συμφωνία και οι προσκυνητές απελευθερώθηκαν.
Ας υποθέσουμε ότι ο γερουσιαστής Μακέιν λέει την αλήθεια και ότι απατήθηκε από
τον Mohammad Nour. 
Το αντικείμενο του παράνομου ταξιδίου του στη Συρία ήταν να συναντήσει το επιτελείο
του Ελεύθερου Συριακού Στρατού. Κατά τον ίδιον, η οργάνωση αυτή αποτελούταν «αποκλειστικά
από Σύρους» που αγωνίζονταν για την «ελευθερία» ενώπιον της «αλαουιτικής δικτατορίας»
(sic). 
Οι διοργανωτές του ταξιδίου
δημοσίευσαν τη παρούσα φωτογραφία για να βεβαιώσουν την συνάντηση.

Μαίος 2013: Ο Τζον Μακέιν και το επιτελείο του Ελεύθερου Συριακού Στρατού. Αριστερά μπροστά, ο Ibrahim al-Badri (ο σημερινός Χαλίφης Ιμπαρχίμ), με τον οποίον μιλάει ο γερουσιαστής. Αμέσως αριστερά, ο στρατηγός
ταξίαρχος Σάλεμ Ιντρίς (με γυαλιά).
Αν μπορούμε να δούμε το στρατηγό ταξίαρχο Σάλεμ Ιντρίς, επικεφαλής του
Ελεύθερου Συριακού Στρατού, μπορούμε επίσης να δούμε τον Ibrahim al-Badri (πρώτο πλάνο αριστερά) με τον οποίον μιλάει ο
γερουσιαστής. 
Μετά την
επιστροφή από αυτό το ταξίδι αστραπή, ο Τζον Μακλέιν ισχυρίστηκε ότι όλα τα στελέχη
του Ελεύθερου Συριακού Στρατού είναι «μετριοπαθή τα οποία κάποιος μπορεί να
εμπιστευθεί» (sic).

JPEG - 24.2 ko

Ωστόσο, από τη 4η Οκτώβριου 2011, ο Ibrahim al-Badri, επίσης γνωστός ως Αμπού Du’a, ήταν  στον κατάλογο των πέντε περισσότερα καταζητούμενων
τρομοκρατών από τις Ηνωμένες Πολιτείες (Rewards for Justice). 
Προσφερόταν αμοιβή έως 10
εκατομμύρια δολάρια σε όποιον θα βοηθούσε για τη σύλληψη του [ 9 ]. 
Την επόμενη μέρα, στις
5 Οκτωβρίου 2011, ο Ibrahim al-Badri συμπεριλήφθηκε στον κατάλογο της Επιτροπής Κυρώσεων των
Ηνωμένων Εθνών ως μέλος της Αλ Κάιντα [ 10 ]
Επιπλέον, ένα μήνα πριν από τη συνάντηση με τον γερουσιαστή Μακέιν, ο Ibrahim al-Badri, γνωστός με τη πολεμική ονομασία ως Αμπού Μπακρ
αλ-Μπαγκντάντι
, δημιούργησε το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ και το Λεβάντε (ΙΚΙΛ)  -ενώ άνηκε πάντα στο επιτελείο «του πολύ
μέτριου» Συριακού Ελεύθερου Στρατού. 
Διεκδίκησε την επίθεση στις φυλακές του Taj και του Αμπού Γκράιμπ στο Ιράκ, από τις οποίες επέτρεψε
την δραπέτευση μεταξύ 500 και 1.000 τζιχαντιστών που προσχώρησαν στην οργάνωση
του.  
Αυτή η επίθεση ήταν
συντονισμένη με άλλες σχεδόν ταυτόχρονες επιχειρήσεις σε οκτώ άλλες χώρες. Κάθε φορά, οι
δραπέτες τζιχαντίστες προσχώρησαν σε μαχόμενες μονάδες στη Συρία. 
Αυτή η υπόθεση ήταν τόσο περίεργη έτσι ώστε η Ιντερπόλ εξέδωσε ανακοίνωση
και ζήτησε τη βοήθεια των 190 χωρών μελών [ 11 ].
Από την πλευρά μου, πάντα ισχυριζόμουν ότι δεν υπήρχε καμία διαφορά επί του
εδάφους μεταξύ του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, του Μετώπου Αλ-Νόσρα και του Ισλαμικού
Εμιράτου, κλπ …
Όλες αυτές οι οργανώσεις αποτελούνται από τα ίδια άτομα που αλλάζουν συνεχώς
σημαία. 
  • Όταν ισχυρίζονται ότι ανήκουν στον Ελεύθερο Συριακό Στρατό, σηκώνουν τη
    σημαία της γαλλικής αποικιοκρατίας και δεν μιλούν για τίποτα άλλο παρά να
    ανατρέψουν το «σκυλί Μπασάρ».
  • Όταν έλεγαν ότι ανήκουν στην Αλ-Νόσρα, σηκώνουν τη σημαία της Αλ Κάιντα και
    δηλώνουν ότι θα εξαπλώσουν το Ισλάμ τους σε όλο το κόσμο.
  • Τέλος, όταν λένε ότι είναι του ισλαμικού εμιράτου, σηκώνουν από δω και στο
    εξής τη σημαία του Χαλιφάτου και ανακοινώνουν ότι θα καθαρίσουν την περιοχή από
    όλους τους απίστους. 
  • Αλλά όποια και να είναι η σημαία τους, πραγματοποιούν τα ίδια έκτροπα: βιασμούς,
    βασανιστήρια, αποκεφαλισμούς, σταυρώσεις.
Και όμως ούτε ο γερουσιαστής Μακέιν ούτε οι συνοδοί του της Syrian Emergency Task Force δεν έδωσαν στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ τις πληροφορίες που
έχουν στην κατοχή τους για τον Ibrahim al-Badri και ζήτησαν την αμοιβή.
Ούτε ενημέρωσαν την επιτροπή αντι-τρομοκρατίας του ΟΗΕ.
Σε καμία χώρα στον κόσμο, ανεξάρτητα από το πολιτικό της σύστημα, θα
γινόταν δεκτό ο ηγέτης της αντιπολίτευσης να είναι σε άμεση, δημόσια και φιλική
επαφή, με έναν πολύ επικίνδυνο τρομοκράτη που αναζητείται.
Ποιος είναι λοιπόν ο
γερουσιαστής Μακέιν;

[1]
We relayed press reports assuring that the demonstration in Deraa was a
protest after the arrest and torture of students who tagged hostile
slogans about the Republic. However, many colleagues have attempted to
establish the identity of these students and meet their families. None
was able to do so, the only witnesses who spoke did so for the British
press, but anonymously, thus unverifiably. We are now convinced that
this event never existed. The study of Syrian contemporary documents
shows that the event was really about an increase in civil servants’
salaries and pensions. It obtained satisfaction from the government. At
that point, no newspaper had mentioned these students, this story having
been invented by Al-Jazeera two weeks later.
[2]
The members of the Islamic Fighting Group in Libya, that is to say,
al-Qaeda in Libya, tried to assassinate Muammar el-Qaddafi on behalf of
the British MI6. The case was revealed by an officer of British
counter-espionage, David Shyler. See “David Shayler:” I left the British secret service when the MI6 decided to fund Osama bin Laden” “, Voltaire Network, 18 November 2005.
[3] Report of the Fact Finding Mission on the current crisis in Libya, June 2011.
[4] “Lebanese MP directing arms traffic to Syria”, Translation Pete Kimberley, Voltaire Network, 13 December 2012.
[5] In this regard, reference is made to my six-part series “10 years of resistance, the war of the United States against Syria.”
[6] “McCain enters Syria illegally”, Voltaire Network, 30 May 2013.
[7] « La Syrian Emergency Task Force, faux-nez sioniste » (“The Syrian Emergency Task Force, Zionist sock puppet “), Réseau Voltaire, 7 juin 2013.
[8] “John McCain meets with kidnappers in Syria”, Voltaire Network, 1 June 2013.
[9] “Wanted for Terrorism,” Rewards for Justice Program, Department of State.
[10]
The Security Council Committee established pursuant to resolution 1267
(1999) October 15, 1999 is also known as the “Committee for sanctions
against Al-Qaida.” Record registration Ibrahim al-Badri (this time with the nom de guerre of al-Samarrai).
[11] “Simultaneous jail-break of jihadists in 9 countries”, Translation Alizée Ville, Voltaire Network, 7 August 2013.

Τιερί Μεϊσάν 16.8.2014
http://www.voltairenet.org/article185073.html

var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);})();

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός7 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις8 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO8 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή