Ακολουθήστε μας

Ιστορία - Πολιτισμός

1947 – «Επιτροπή Ερεύνης του ΟΗΕ» για τον ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο

Δημοσιεύτηκε στις

Μια θαρραλέα κατάθεση του υπόδικου Κύρκου Αικατερινάρη (καπετάν Λάμπρου)
Γράφει ο Γιάννης Κ. Αικατερινάρης
Ήταν άνοιξη του 1941 όταν ο πατέρας μου Κύρκος γύρισε από το Αλβανικό Μέτωπο. Δεν πρόλαβε ωστόσο τη γέννησή μου, όπως συνέβη και με τη γέννηση του αδελφού μου αργότερα, αφού είχε βγει αντάρτης στα βουνά. Αν και προστάτης, ως μοναχοπαίδι και από μικρός ορφανός από πατέρα, αλλά και νιόπαντρος, αναχώρησε από τους πρώτους για το Μέτωπο και επέστρεψε από τους τελευταίους στρατιώτες, παρότι λίγο νωρίτερα είχε τραυματιστεί.

Παρέλαση του ΕΛΑΣΠαρέλαση του ΕΛΑΣ

Πριν ακόμη ιδρυθεί ο ΕΛΑΣ και οι άλλες αντιστασιακές οργανώσεις, μαζί με τους συμπατριώτες του Γιάννη Αργυρόπουλο και Μιλτιάδη Τάσιο, θείο του αείμνηστου σκηνοθέτη Παύλου Τάσιου, ανέβηκαν στα βουνά της Χαλκιδικής. Είχαν πάρει μαζί τους όπλα και πυρομαχικά, από εκείνα που είχαν φυλαγμένα οι Γερμανοί σε αποθήκη, έξω από το νάρθηκα της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου. Είχαν προμηθευτεί τα κλειδιά του χώρου φύλαξής τους από τον Αλέκο Αικατερινάρη, θείο του πατέρα μου και επόπτη του Δήμου Πολυγύρου.

Την πρώτη αυτή αντιστασιακή ομάδα ονόμασαν Α.Χ. (Αντάρτες Χαλκιδικής). Οι Γερμανοί για να τους εξαναγκάσουν να παραιτηθούν, φυλάκισαν τις γυναίκες των δύο πρώτων, την μάνα μου Ουρανία Αικατερινάρη – Βερροιώτη και τη Γεωργία Αργυροπούλου – Θάνου, καθώς και την αδελφή του τρίτου Αννέτα. Οι τρεις τους με πολλούς άλλους Χαλκιδικιώτες, οργανώθηκαν στη συνέχεια στον ΕΛΑΣ, στον οποίο ο πατέρας μου πήρε το ψευδώνυμο καπετάν Λάμπρος.

Στο τέλος της Γερμανικής Κατοχής έφτασε με τους συντρόφους του στη Θεσσαλονίκη, μια ημέρα πριν την απελευθέρωσή της κι αφού λίγο νωρίτερα πέρασαν από τον Χορτιάτη, όπου πρώτοι αντίκρισαν με φρίκη τα αποτελέσματα του ολοκαυτώματος της ιστορικής κωμόπολης, που προκάλεσαν οι Γερμανοί κατακτητές. Φιλοξενήθηκαν στην Άνω πόλη από οργανωμένους στην Αντίσταση και την επόμενη, 30 Οκτωβρίου του 1944, παρέλασαν στους δρόμους της πόλης με το 31 Σύνταγμα του ΕΛΑΣ Χαλκιδικής, με το ΕΛΑΝ (Ελληνικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Ναυτικό) και με όσους μετείχαν στην Αντίσταση. Τους ζητωκραύγαζαν από τα πεζοδρόμια χιλιάδες πολίτες, που έπαιρναν κι εκείνοι μέρος στο γιορτασμό της απελευθέρωσης, τους υποδέχονταν ως ήρωες, τους έπαιρναν στους ώμους τους και τους δαφνοστεφάνωναν.
Κι ύστερα «εις ανταμοιβήν», όπως συχνά συμβαίνει στην ελληνική Ιστορία, άρχισαν οι περιπέτειες που τελειωμό δεν είχαν. Ακολούθησαν η αναγκαστική φυγή του, αμέσως μετά την Συμφωνία της Βάρκιζας στις 12 Φεβρουαρίου 1945, η εγκατάσταση στο χωριό των πολιτικών προσφύγων Μπούλκες της τότε Γιουγκοσλαβίας, η κριτική του ίδιου και άλλων 95 καπετάνιων του ΕΛΑΣ για έλλειμμα δημοκρατίας και διαφθορά, με την ανοχή του υπεύθυνου της εκεί προσφυγικής Κοινότητας Μ. Πεχτασίδη (υπό την τότε κομματική καθοδήγηση των Γ. Ιωαννίδη και Π. Ρούσσου), η συνακόλουθη και κάτω από τραγικές συνθήκες απέλασή τους στην Ελλάδα την άνοιξη του 1946, η παράδοση στους διώκτες τους όσων μπόρεσαν να φθάσουν, οι φυλακίσεις.
Ο πατέρας μου αν και υπόδικος, δημοσιοποίησε την πρόθεσή του να καταθέσει εκ μέρους της Ελληνικής Αριστεράς στην «Επιτροπή Ερεύνης του ΟΗΕ», της οποίας ο επίσημος τίτλος ήταν Commission of Investigation Concerning Greek Frontier Incidents (Επιτροπή Ερευνών για τα Επεισόδια στα Ελληνικά Σύνορα) και να αντικρούσει τις καταγγελίες, ότι οι όμορες σοσιαλιστικές χώρες ενίσχυαν στρατιωτικά τους αριστερούς αντάρτες του Εμφυλίου Πόλεμου.
Όπως ήταν αναμενόμενο, μέσα στις δυσοίωνες για την Ελληνική Αριστερά συνθήκες, μια τέτοια κατάθεση σε διεθνή επιτροπή που έφθασε στη χώρα μετά από προσφυγή της ελληνικής κυβέρνησης, ήταν απρόβλεπτη και δημιούργησε αναστάτωση. Παράλληλα όμως πρόσθετε κι άλλους κινδύνους για τη ζωή του υπόδικου πατέρα ή κατ’ ελάχιστον τον οδηγούσε σε νέες περιπέτειες.
Δεν είχαν τελειωμό οι φυλακίσεις, τα στρατοδικεία, οι συνεχείς απειλές για τη ζωή του, οι εκτοπίσεις στη Γυάρο, στην Ικαρία και στη Μακρόνησο, όπου ήταν εξόριστη και η μάνα μου Ουρανία (το γένος Βερροιώτη), που ποτέ όμως δεν μπόρεσαν να ιδωθούν, έστω και από μακριά… Είναι χαρακτηριστικά τα όσα του καταμαρτυρoύσε η «Επιτροπή επί της Δημοσίας Ασφαλείας», με την υπ’ αριθ. 50-11/5/1948 απόφασή της για νέα εκτόπισή του, παρά το γεγονός ότι είχε αθωωθεί και πάλι από Ειδικό δικαστήριο. Έγραφε ως «τεκμηρίωση» της απόφασής της: «… Ούτος είχεν μεταβεί εις Μπούλκες μετά την Βάρκιζαν, αφιχθείς ενταύθα προ έτους. Ενώ εκρατείτο εισέτι εις τας επανορθωτικάς φυλακάς ως υπόδικος επί δοσιλογία δια τον φόνον και την ληστείαν Άγγλων και Ελλήνων Αξιωματικών εν τη περιφερεία Χαλκιδικής, παρουσιάσθη εις την επιτροπήν Ο.Η.Ε. και κατέθεσεν αρκετά εις βάρος της Ελλάδος, η κατάθεσίς του μάλιστα εδημοσιεύθη εις τον εγχώριον ημερήσιον τύπον…».
Όλες αυτές οι περιπέτειες του άφησαν ανεξίτηλα τραύματα, παρότι απαλλάχτηκε με αποφάσεις των στρατοδικείων απ’ όλες τις εναντίον του κατηγορίες, παρότι έστω και καθυστερημένα ήλθε η «δικαίωση» των απελαθέντων καπεταναίων της «υπόθεσης Μπούλκες», μετά από εισήγηση της Επιτροπής που όρισε η 3η Συνδιάσκεψή του ΚΚΕ το 1950 και την απόφαση που πήρε το Π.Γ. στις 25 Απριλίου 1951.

έγγραφο εκτόπισηςέγγραφο εκτόπισης

Η κατάθεση του πατέρα στην «Επιτροπή» του ΟΗΕ, που δημοσιοποιήθηκε και πέρα από τα ελληνικά σύνορα, πιθανόν να συνετέλεσε στις μετέπειτα αθωώσεις του στα στρατοδικεία, καθώς αυτά συνεχίστηκαν, μέχρι και τους πρώτους μήνες του 1948. Η αίτηση με την οποία ζητούσε να καταθέσει, δημοσιεύθηκε στο πρωτοσέλιδο του φύλλου της 12/3/1947 της εφημερίδας «ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ». Πιθανόν να δημοσιεύθηκε και αλλού, αν και υποθέτω ότι εκείνα τα μαύρα χρόνια του Εμφυλίου ήταν δύσκολο, για να μην πω αδύνατο να συμβεί κάτι τέτοιο και ιδιαίτερα σε όσες αστικές εφημερίδες επιτρεπόταν τότε να κυκλοφορούν… Αντιγράφω επί λέξει το κείμενο όπως καταχωρήθηκε στην εφημερίδα:
«ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΟΗΕ
Η ΖΩΗ ΣΤΟ ΜΠΟΥΛΚΕΣ
Ένας υπόδικος που έζησε στο στρατόπεδο ζητεί να εξετασθεί για να διαπιστωθούν οι ψευδολογίες των μαρτύρων του Κύρου.
Ο Κύρκος Αικατερινάρης, γνωστός ως «καπετάν Λάμπρος» από τον Πολύγυρο υπόδικος κρατούμενος στις εδώ νέες Φυλακές απηύθυνε προς την «Επιτροπή Ερεύνης του ΟΗΕ» την ακόλουθη αίτηση:
Κύριε Πρόεδρε
Αξιότιμοι κ. αντιπρόσωποι
Έχω την τιμήν να σας αναφέρω τα κάτωθι: Είμαι αγωνιστής που πολέμησα τους κατακτητές, με τον ένδοξο ΕΛΑΣ ως καπετάνιος. Μετά την Βάρκιζα κατέφυγα στην Γιουγκοσλαβία για να σώσω την ζωή μου από τους έξαλλους και εγκληματικούς μοναρχοφασίστες διώκτες μου. Επί πλέον είμαι ένας από τα 96 άτομα που φύγαμε από το Μπούλκες και ήλθαμε στην πατρίδα μας Ελλάδα τον Απρίλιο 1946.
Αγαπώ με πάθος την ωραία μου πατρίδα. Περηφανεύομαι που είμαι Έλληνας και ένα μέλος του ηρωικού και ακατάβλητου ελληνικού λαού που για την λευτεριά του και την ανεξαρτησία του δεν φείδεται θυσιών. Η προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης ν’ αποκρύψει εις εσωτερικές αιτίες του εμφυλίου πολέμου και να τις αποδώσει εις έξωθεν βοήθεια με άφησαν κατάπληκτο. Οι ψευδολογίες των ανθρώπων της κυβέρνησης και ιδιαίτερα αυτών με τους οποίους είμαστε μαζί στο Μπούλκες, κορυφώνουν την κατάπληξή μου.
Είναι τερατώδες ψέμμα πως στο Μπούλκες είχαμε στρατιωτική σχολή και εκπαιδευόμαστε στρατιωτικά. Επειδή πιστεύω πως θα σας δώσω συντριπτικά στοιχεία για την ανακάλυψη της αλήθειας των αιτίων του εμφυλίου σπαραγμού, σας παρακαλώ όπως με καλέσετε ως μάρτυρα και καταθέσω ό, τι γνωρίζω.
Μετά τιμής Κύρκος Αικατερινάρης»
Αποκαλυπτικό των κινδύνων που ελλόχευαν στην περίοδο εκείνη του Εμφυλίου Πολέμου, για όσους πήραν μέρος στην Αντίσταση κατά των ξένων κατακτητών και για τους συγγενείς τους, αλλά όσων κατέθεταν στην Επιτροπή του ΟΗΕ, είναι το δημοσίευμα στο ίδιο φύλλο της εφημερίδας και ακριβώς κάτω από το κείμενο του πατέρα μου. Ήταν μια είδηση για όσα φρικτά βασανιστήρια περνούσαν οι μάρτυρες:
«Σ’ εφαρμογή τα αντίποινα!
Θηριωδίες κατά των μαρτύρων
Η «στρατολόγος» Κυριακούλα Κωνσταντινίδου που βρίσκεται στις Νέες Φυλακές με τις πλάτες πυορροούσες ακόμη από το ξύλο της «ανάκρισης», τόλμησε να στείλει μια έκθεση για δημοσίευση στις εφημερίδες «Αγωνιστής» και «Ανεξαρτησία». Οι δημοκράτες του κ. Κύρου την απομόνωσαν στο μπουντρούμι για 7-8 μέρες. Αποτέλεσμα ήταν να ξαναγυρίσει στις 6/3/1947 στο θάλαμο της φυλακής φτύνοντας 100 δράμια αίμα. Ωστόσο κρατείται ακόμα στη φυλακή και ούτε λόγος γίνεται για τη μεταφορά της στο νοσοκομείο».
Η είδηση ότι κάποιος υπόδικος από μόνος του ζητούσε επίμονα και επί μέρες να καταθέσει στην «Επιτροπή Ερεύνης του ΟΗΕ» προκάλεσε αίσθηση για δυο λόγους. Ο πρώτος γιατί, ως επί το πλείστον και για ευνόητους λόγους, κατέθεταν μάρτυρες από την πλευρά της ελληνικής κυβέρνησης και ο δεύτερος γιατί έπαιζε το κεφάλι του κορώνα γράμματα, καθώς μια τέτοια στάση από ένα υπόδικο με πολλές κατηγορίες, ενδεχομένως να σήμαινε και θάνατο κι αυτό ανεξαρτήτως αν λόγω αμφιβολιών αθωώθηκε από τα στρατοδικεία, που ακολούθησαν. Ο ίδιος μου είχε πει ότι ο δικηγόρος του Μενέλαος Τσήτσουρας -άγνωστος μέχρι τότε στους πολλούς- τον έφερε σε επαφή με ένα ξένο δημοσιογράφο, Γάλλο νομίζω και μίλησε μαζί του καθώς γνώριζε τη γλώσσα. Ίσως αυτή η τόλμη του να καταθέσει, στάθηκε η αιτία να σώσει τη ζωή του, έστω κι αν στη συνέχεια αποτέλεσε αφορμή για νέες εκτοπίσεις και κυνηγητά.
Μετά τις περιπέτειες του στην Αντίσταση και των όσων ακολούθησαν κατά τον Εμφύλιο Πόλεμο, ο πατέρας συνέχισε να συμμετέχει σε κοινές προσπάθειες αγώνων γιατί όπως έλεγε πάντα, πίστευε ότι έτσι έβαζε κι αυτός ένα λιθαράκι στην οικοδόμηση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ειρήνευσης των λαών. Ωστόσο σχεδόν ποτέ δεν απαλλάχτηκε από τις διώξεις εναντίον ενός «χαρακτηρισμένου αριστερού», ακόμη και στις εκλογές του 1963 και 1964 κατά τη διετία που, μετά τη δολοφονία του Λαμπράκη, φάνηκε να δημιουργούνται κάποιες ελπίδες για τον κατευνασμό των πολιτικών παθών… Τώρα που διαβάζω σχετικά έγγραφα του αρχείου μου, που αναφέρονται σ’ εκείνη την περίοδο, δεν ξέρω αν πρέπει να γελάω ή να κλαίω με όσα του συνέβαιναν στον πατέρα και στην οικογένειά του… Άλλωστε δεν πέρασε και πολύς καιρός και ήρθε η δικτατορία των συνταγματαρχών, με περιπέτειες δικές του και των συγγενών του… Φυλακίσεις, αφάνταστες ταλαιπωρίες, εξορία για άλλη μια φορά στη Γυάρο, ανηλεές κυνηγητό…
Αυτή τη στάση ζωής την κράτησε μέχρι το τέλος, τον Νοέμβρη του 1975 και τη μεταλαμπάδευσε στους δικούς του ανθρώπους, ως πολύτιμο κληροδότημα. Λίγο τον απασχολούσε αν η Ελλάδα «έτρωγε» και «τρώει» τα παιδιά της κι αν μέσα από «πανηγυρικούς» λόγους διαστρεβλώνονταν η έννοια του «πατριώτη» και προβάλλονταν συχνά οι «άκαπνοι» και οι αδρανείς στους κάθε λογής κινδύνους της… Η φιλοπατρία ήταν για ‘κείνον ιδανικό, ένα ιδανικό που επιβεβαιώνονταν στην πράξη και πάντα σε όλα τα πεδία της ζωής!
30 Νοεμβρίου 2017

Ιστορία - Πολιτισμός

Η Ινδία χτίζει το μέλλον χωρίς να εγκαταλείπει το παρελθόν της – Το αναπτυξιακό μοντέλο που συνδυάζει παράδοση, τεχνολογία και οικονομική ισχύ

Από το εμβληματικό Ταζ Μαχάλ και την ιστορική κληρονομιά της Άγκρα μέχρι το Χρηματιστήριο της Βομβάης και την ψηφιακή επανάσταση στις πληρωμές, η Ινδία επιχειρεί να διαμορφώσει ένα αναπτυξιακό μοντέλο που συνδυάζει την πολιτιστική της ταυτότητα με την τεχνολογική πρόοδο. Δημοσιογραφική αποστολή με συμμετοχή εκπροσώπων 19 χωρών ανέδειξε τις διαφορετικές πτυχές της ινδικής ανάπτυξης, την εκρηκτική διεύρυνση των χρηματοπιστωτικών αγορών, τον εκσυγχρονισμό των πόλεων και τη διεθνή επιρροή της κινηματογραφικής βιομηχανίας του Bollywood.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Μια διαφορετική εικόνα της σύγχρονης Ινδίας, πέρα από τις παραδοσιακές γεωπολιτικές και διπλωματικές αναλύσεις, παρουσιάζει εκτενές δημοσίευμα του κρατικού ειδησεογραφικού πρακτορείου της Νιγηρίας, News Agency of Nigeria (NAN), στις 8 Οκτωβρίου 2026.

Το ρεπορτάζ της Sarafina Christopher αποτυπώνει την εμπειρία δεκαήμερης δημοσιογραφικής αποστολής, η οποία πραγματοποιήθηκε από τις 9 έως τις 18 Σεπτεμβρίου, με πρωτοβουλία του υπουργείου Εξωτερικών της Ινδίας.

Στο πρόγραμμα συμμετείχαν δημοσιογράφοι και στελέχη μέσων ενημέρωσης από 19 χώρες της Αφρικής, της Ασίας, της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και της Λατινικής Αμερικής.

Ανάμεσά τους βρίσκονταν η Κίνα, η Ρωσία, η Βραζιλία, η Αίγυπτος, η Σαουδική Αραβία, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η Νότια Αφρική, η Ινδονησία, το Ιράν και η Νιγηρία.

Η αποστολή περιλάμβανε επισκέψεις σε ιστορικά μνημεία, σημαντικές οικονομικές υποδομές, οργανισμούς ψηφιακής τεχνολογίας και εγκαταστάσεις της ινδικής κινηματογραφικής βιομηχανίας.

Το κεντρικό ερώτημα που αναδείχθηκε ήταν πώς μια χώρα με πολιτιστική ιστορία χιλιάδων ετών μπορεί να διατηρήσει την ταυτότητά της, ενώ ταυτόχρονα επιδιώκει τον τεχνολογικό και οικονομικό εκσυγχρονισμό της.

Ταζ Μαχάλ: Η ιστορική κληρονομιά ως στοιχείο εθνικής ταυτότητας

UNESCO declares 12 Maratha Forts as World Heritage Sites: Here's all you need to know | GQ India

Πρώτος σημαντικός σταθμός της δημοσιογραφικής αποστολής ήταν η Άγκρα, μία από τις ιστορικότερες πόλεις της Ινδίας, όπου βρίσκεται το Ταζ Μαχάλ.

Το επιβλητικό μαυσωλείο, που κατασκευάστηκε με εντολή του Μογγόλου αυτοκράτορα Σαχ Τζαχάν στη μνήμη της συζύγου του Μουμτάζ Μαχάλ, αποτελεί ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα μνημεία στον κόσμο.

Πέρα από την ιστορική και αρχιτεκτονική του αξία, το Ταζ Μαχάλ λειτουργεί ως σημαντικό στοιχείο της διεθνούς πολιτιστικής ταυτότητας της Ινδίας.

Η Νοτιοαφρικανή δημοσιογράφος Fawzia Moodley συνέδεσε την επίσκεψη στο μνημείο με μια ευρύτερη συζήτηση για την αγάπη, την προσφορά και τις θυσίες που μπορούν να αφήσουν διαχρονικό αποτύπωμα στις κοινωνίες.

Η επίσκεψη στο κοντινό Φρούριο της Άγκρα ανέδειξε επίσης την ιστορική συνέχεια της ινδικής αρχιτεκτονικής παράδοσης.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η οργανωμένη προστασία και ανάδειξη των συγκεκριμένων μνημείων δείχνει πώς η πολιτιστική κληρονομιά μπορεί να αποτελέσει τόσο στοιχείο εθνικής αυτογνωσίας όσο και σημαντικό εργαλείο διεθνούς προβολής.

Βομβάη: Η πρόκληση του εκσυγχρονισμού μιας μεγαλούπολης

Mumbai Photos [27 Pics] | I Like To Waste My Time

Η επόμενη φάση της αποστολής πραγματοποιήθηκε στη Βομβάη, τη σημαντικότερη χρηματοοικονομική μητρόπολη της Ινδίας.

Οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να ενημερωθούν για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει μια ιδιαίτερα πυκνοκατοικημένη παράκτια πόλη, όπως οι πλημμύρες, οι κυκλώνες, οι σεισμοί και οι κατολισθήσεις.

Κατά την επίσκεψή τους στον Δημοτικό Οργανισμό της Βομβάης, Brihanmumbai Municipal Corporation, οι δημοσιογράφοι πληροφορήθηκαν ότι οι νέες κατασκευές ενσωματώνουν χαρακτηριστικά ανθεκτικότητας απέναντι σε φυσικές καταστροφές.

Οι υπεύθυνοι της τοπικής αυτοδιοίκησης ανέδειξαν τη σημασία του σχεδιασμού κτιρίων και υποδομών ανάλογα με τις περιβαλλοντικές συνθήκες της περιοχής.

Παράλληλα, παρουσιάστηκαν οι μηχανισμοί πολιτικής προστασίας, οι περιπολίες της αστυνομίας σε ευάλωτες περιοχές, οι ναυαγοσώστες και οι υπηρεσίες αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη συνεργασία με το Πολεμικό Ναυτικό και την Ακτοφυλακή της Ινδίας, όταν απαιτείται πρόσθετη υποστήριξη.

Όπως προκύπτει από την παρουσίαση, η ανθεκτικότητα των πόλεων δεν περιορίζεται στην κατασκευή ισχυρότερων κτιρίων, αλλά περιλαμβάνει τον συντονισμό των κρατικών υπηρεσιών και την προετοιμασία για σύνθετες κρίσεις.

Το Χρηματιστήριο της Βομβάης και η εκρηκτική ανάπτυξη των επενδύσεων

Stock Market Opening March 14: Indices Continue To Bleed; Sensex At 72,655.22 & Nifty At 21,949.50, Reliance Gains, Airtel Slumps

Ένας από τους σημαντικότερους σταθμούς της επίσκεψης ήταν το Χρηματιστήριο της Βομβάης (Bombay Stock Exchange – BSE).

Ο διευθύνων σύμβουλος του χρηματιστηρίου, Sundararaman Ramamurthy, παρουσίασε την ιστορική εξέλιξη του οργανισμού, ο οποίος ξεκίνησε από άτυπες συναλλαγές χρηματιστών κάτω από ένα δέντρο banyan.

Σταδιακά δημιουργήθηκε η Native Share and Stock Brokers Association, από την οποία προέκυψε το σύγχρονο χρηματιστήριο.

Η μετάβαση από τις παραδοσιακές χρηματιστηριακές συναλλαγές στις ηλεκτρονικές πλατφόρμες αποτυπώνει, σύμφωνα με τον Ramamurthy, τη γενικότερη τεχνολογική μεταμόρφωση της ινδικής οικονομίας.

Οι συναλλαγές που κάποτε πραγματοποιούνταν με φωνές και χειρονομίες στον χώρο του χρηματιστηρίου μεταφέρθηκαν αρχικά στα γραφεία των χρηματιστών, στη συνέχεια στους προσωπικούς υπολογιστές και πλέον στα κινητά τηλέφωνα.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε ένα αριθμητικό στοιχείο: σύμφωνα με τον επικεφαλής του BSE, η ινδική κεφαλαιαγορά διαθέτει περισσότερους από 260 εκατομμύρια μοναδικούς επενδυτικούς λογαριασμούς.

Ο αριθμός καταδεικνύει το τεράστιο μέγεθος της χρηματοπιστωτικής αγοράς της Ινδίας και τη δυνατότητά της να κινητοποιεί εγχώριους οικονομικούς πόρους.

Ο Ramamurthy χαρακτήρισε το χρηματιστήριο «ναό της εμπιστοσύνης», υπογραμμίζοντας τη σημασία της διαφάνειας, της εποπτείας και της αξιοπιστίας των θεσμών.

Η ανάπτυξη των κεφαλαιαγορών έχει ιδιαίτερη σημασία για τη χρηματοδότηση παραγωγικών επενδύσεων, καθώς επιτρέπει τη διοχέτευση αποταμιεύσεων προς επιχειρήσεις και οικονομικές δραστηριότητες.

Ψηφιακή επανάσταση: 24,5 δισεκατομμύρια συναλλαγές σε έναν μήνα

UPI Lite vs Normal UPI: Small Payment Guide

Ακόμη πιο εντυπωσιακά είναι τα στοιχεία για τον ψηφιακό μετασχηματισμό του ινδικού χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Κατά την επίσκεψη στην National Payments Corporation of India (NPCI), οι δημοσιογράφοι ενημερώθηκαν για το Unified Payments Interface (UPI), το σύστημα που έχει μεταμορφώσει τις καθημερινές ηλεκτρονικές πληρωμές.

Το UPI επιτρέπει τη μεταφορά χρημάτων μεταξύ τραπεζικών λογαριασμών μέσω διαφορετικών εφαρμογών, χωρίς ο χρήστης να περιορίζεται σε μία συγκεκριμένη τραπεζική πλατφόρμα.

Το βασικό πλεονέκτημα του συστήματος είναι η διαλειτουργικότητα μεταξύ τραπεζών, εφαρμογών και παρόχων υπηρεσιών πληρωμών.

Σύμφωνα με τη Sonal Asnani, επικεφαλής της NPCI International Payments Limited για την περιοχή Ασίας–Ειρηνικού, αυτή η αρχιτεκτονική αποτελεί έναν από τους βασικούς παράγοντες της επιτυχίας του συστήματος.

UPI – ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2026

24,5 δισ.+

Συναλλαγές μέσα σε έναν μήνα

752

Συμμετέχουσες τράπεζες

Στοιχεία NPCI που παρατίθενται στο δημοσίευμα του News Agency of Nigeria.

Το μέγεθος των συναλλαγών αναδεικνύει την ταχύτητα με την οποία οι ψηφιακές υποδομές έχουν ενσωματωθεί στην καθημερινή οικονομική δραστηριότητα.

Το μοντέλο αυτό παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για άλλες αναπτυσσόμενες οικονομίες, καθώς επιτρέπει τη δημιουργία κοινών υποδομών πληρωμών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από διαφορετικούς φορείς.

Παράλληλα, η διεθνής επέκταση του UPI αποτελεί έναν πρόσθετο τομέα τεχνολογικής και οικονομικής εξωστρέφειας για την Ινδία.

Bollywood: Η κινηματογραφική βιομηχανία ως εργαλείο ήπιας ισχύος

Η δημοσιογραφική αποστολή ολοκληρώθηκε με την επίσκεψη στις εγκαταστάσεις του Film City, όπου αναδείχθηκε ο ρόλος της ινδικής κινηματογραφικής βιομηχανίας στην πολιτιστική και οικονομική παρουσία της χώρας.

Το Bollywood αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αξιοποίησης της πολιτιστικής παραγωγής ως μέσου διεθνούς επιρροής.

Οι ινδικές κινηματογραφικές παραγωγές έχουν αποκτήσει κοινό σε πολλές χώρες της Ασίας, της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, μεταφέροντας στοιχεία της ινδικής γλώσσας, μουσικής, μόδας και κουλτούρας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η συζήτηση για τις σχέσεις της ινδικής κινηματογραφικής βιομηχανίας με το Nollywood της Νιγηρίας.

Η Νιγηριανή υπουργός Τέχνης, Πολιτισμού, Τουρισμού και Δημιουργικής Οικονομίας Hannatu Musawa έχει χαρακτηρίσει τις δύο κινηματογραφικές βιομηχανίες γέφυρες πολιτιστικής επικοινωνίας.

Οι προοπτικές συνεργασίας περιλαμβάνουν κοινές παραγωγές, ανταλλαγή τεχνογνωσίας, κινηματογραφικά φεστιβάλ και δίκτυα διανομής.

Η περίπτωση του Bollywood δείχνει ότι η πολιτιστική βιομηχανία δεν αποτελεί μόνο οικονομική δραστηριότητα, αλλά και μηχανισμό ενίσχυσης της διεθνούς αναγνωρισιμότητας μιας χώρας.

Το γεωπολιτικό μήνυμα: Παράδοση και τεχνολογική ανάπτυξη ως στοιχεία εθνικής ισχύος

Η δημοσιογραφική αποστολή πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του ινδικού υπουργείου Εξωτερικών, γεγονός που αναδεικνύει και τη διάσταση της δημόσιας διπλωματίας.

Η Ινδία επιδιώκει να παρουσιάσει στο διεθνές ακροατήριο μια εικόνα χώρας που δεν περιορίζεται στον ρόλο της μεγάλης περιφερειακής δύναμης, αλλά επενδύει συστηματικά στην οικονομία, στις τεχνολογικές υποδομές και στον πολιτισμό.

Η επιλογή των σταθμών της αποστολής δεν είναι τυχαία από επικοινωνιακή άποψη.

Η Άγκρα ανέδειξε τη σημασία της ιστορικής κληρονομιάς. Η Βομβάη παρουσίασε τις προκλήσεις της σύγχρονης αστικής ανάπτυξης. Το χρηματιστήριο BSE ανέδειξε την ανάπτυξη των χρηματοπιστωτικών θεσμών, ενώ το NPCI παρουσίασε την τεχνολογική υποδομή που υποστηρίζει εκατομμύρια οικονομικές συναλλαγές.

Τέλος, το Bollywood αποτύπωσε τη δυνατότητα της χώρας να ασκεί πολιτιστική επιρροή πέρα από τα γεωγραφικά της σύνορα.

Από γεωπολιτική σκοπιά, η συγκεκριμένη προσέγγιση συνδέεται με τη φιλοδοξία της Ινδίας να ενισχύσει το διεθνές της αποτύπωμα, αξιοποιώντας όχι μόνο τη στρατιωτική και οικονομική της ισχύ αλλά και την τεχνολογία, τον πολιτισμό και την ιστορική της ταυτότητα.

Η παρουσία δημοσιογράφων από 19 χώρες, μεταξύ των οποίων η Κίνα, η Ρωσία, το Ιράν και η Σαουδική Αραβία, καταδεικνύει την προσπάθεια του Νέου Δελχί να απευθυνθεί σε ένα ευρύ και γεωπολιτικά διαφοροποιημένο διεθνές ακροατήριο.

Η Ινδία επιχειρεί να παρουσιάσει ένα μοντέλο ανάπτυξης στο οποίο η ιστορική κληρονομιά δεν αντιμετωπίζεται ως εμπόδιο στον εκσυγχρονισμό, αλλά ως στοιχείο που μπορεί να συνυπάρχει με την τεχνολογική πρόοδο.

Το βασικό συμπέρασμα που αναδεικνύεται από το ρεπορτάζ είναι ότι η Ινδία επιδιώκει να μετατρέψει την πολιτιστική της κληρονομιά, τις χρηματοπιστωτικές υποδομές και την ψηφιακή τεχνολογία σε συμπληρωματικούς πυλώνες της διεθνούς της παρουσίας.

Η εικόνα αυτή δεν αναιρεί τις οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζει η χώρα. Αποτυπώνει, όμως, την αναπτυξιακή αφήγηση που το Νέο Δελχί επιδιώκει να προβάλλει στο εξωτερικό.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Ρωμαίων Νόστος»: Ένα ταξίδι στις αλησμόνητες πατρίδες του Πόντου – Το νέο βιβλίο του Μιχάλη Αδαμίδη

Μια λογοτεχνική επιστροφή στις πατρογονικές εστίες, εκεί όπου οι μύθοι συναντούν την ιστορία και οι μνήμες των ξεριζωμένων Ελλήνων παραμένουν ζωντανές. Το ιστορικό μυθιστόρημα «Ρωμαίων Νόστος» του Μιχάλη Αδαμίδη, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ινφογνώμων, αποτελεί έναν φόρο τιμής στον Ποντιακό Ελληνισμό και στις γενιές που κουβάλησαν τον πόνο της προσφυγιάς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα ταξίδι στην ιστορία, τη μνήμη και την ελληνική παρουσία στον Εύξεινο Πόντο επιχειρεί ο συγγραφέας και ζωγράφος Μιχάλης Αδαμίδης, μέσα από το νέο του ιστορικό μυθιστόρημα με τίτλο «Ρωμαίων Νόστος», το οποίο κυκλοφόρησε στις 19 Σεπτεμβρίου 2026 από τις Εκδόσεις Ινφογνώμων.

Πρόκειται για ένα έργο που αντλεί την έμπνευσή του από τις οικογενειακές μνήμες του δημιουργού και, κυρίως, από τις αφηγήσεις των γονιών του, οι οποίοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν βίαια την πατρίδα τους, τον Πόντο.

Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου αναδύεται ο κόσμος του Εύξεινου Πόντου, μιας περιοχής άρρηκτα συνδεδεμένης με την ελληνική ιστορία, τη μυθολογία, τον πολιτισμό και την περιπέτεια του Ποντιακού Ελληνισμού.

Από τα Δαρδανέλια στη Σινώπη – Ένα ταξίδι στη γη των μύθων

Η αφήγηση μεταφέρει τον αναγνώστη σε ένα θαλασσινό ταξίδι μέσα από τα Δαρδανέλια και την Προποντίδα, με προορισμό τον Εύξεινο Πόντο.

Η θάλασσα, που στην αρχαιότητα χαρακτηριζόταν «Άξεινος» λόγω των κινδύνων και της αφιλόξενης φύσης της, μετατρέπεται στο σκηνικό μιας διαδρομής γεμάτης εικόνες, ήχους και έντονους συμβολισμούς.

Οι ταξιδιώτες διασχίζουν τα παράλια, αντικρίζοντας τις απόκρημνες βουνοπλαγιές, τα πυκνά δάση και τους ορμητικούς ποταμούς που καταλήγουν στη Μαύρη Θάλασσα.

Η περιγραφή του συγγραφέα αποτυπώνει με ιδιαίτερα παραστατικό τρόπο τη στιγμή της άφιξης:

«Η Σινώπη απλωνόταν μπροστά τους! Εδώ άρχιζε ο Πόντος— η γη των μύθων και των ηρώων».

Η Σινώπη, μία από τις ιστορικές ελληνικές πόλεις της Μαύρης Θάλασσας, αποτελεί στην αφήγηση την πύλη εισόδου σε έναν τόπο με βαθιές ρίζες στον ελληνικό πολιτισμό.

Ένα βιβλίο αφιερωμένο σε όσους δεν γύρισαν ποτέ

Πέρα από τη λογοτεχνική του διάσταση, ο «Ρωμαίων Νόστος» έχει για τον δημιουργό του ιδιαίτερη συναισθηματική και οικογενειακή σημασία.

Οι ιστορίες των γονιών του για τη ζωή στον Πόντο και τον βίαιο αποχωρισμό από την πατρογονική γη αποτέλεσαν την αφετηρία για τη συγγραφή του.

Ο Μιχάλης Αδαμίδης επιχειρεί έτσι να διατηρήσει ζωντανές τις μνήμες μιας γενιάς που γνώρισε τον ξεριζωμό και να αποδώσει έναν προσωπικό φόρο τιμής στους προγόνους του.

Η αφιέρωση του έργου αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, καθώς δεν περιορίζεται σε εκείνους που κατάφεραν να φτάσουν στην Ελλάδα. Περιλαμβάνει και όσους δεν κατόρθωσαν να πραγματοποιήσουν αυτό το ταξίδι, αλλά και όσους δεν πρόλαβαν να δημιουργήσουν μια νέα ζωή στην ελληνική γη.

Ο τίτλος «Ρωμαίων Νόστος» παραπέμπει στη διαχρονική σχέση των Ελλήνων του Πόντου με τη ρωμαίικη ταυτότητά τους και στην έννοια της επιστροφής, η οποία αποκτά ιδιαίτερο βάρος στην ιστορική εμπειρία του προσφυγικού Ελληνισμού.

Ποιος είναι ο Μιχάλης Αδαμίδης

Ο Μιχάλης Αδαμίδης γεννήθηκε το 1953 στους Γεωργιανούς Βέροιας και μεγάλωσε στην Αθήνα.

Από μικρή ηλικία εκδήλωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις τέχνες και κυρίως για τη ζωγραφική. Σπούδασε σχέδιο και διακόσμηση στη Σχολή Δοξιάδη, ενώ παράλληλα μαθήτευσε δίπλα σε έμπειρους ζωγράφους, αποκτώντας γνώσεις γύρω από τα χρώματα, τα υλικά και τις τεχνικές της ζωγραφικής.

Στη διάρκεια της καλλιτεχνικής του πορείας συμμετείχε σε πολυάριθμες ομαδικές εκθέσεις. Τον Μάιο του 1997 πραγματοποίησε την πρώτη του ατομική έκθεση στο Πνευματικό Κέντρο Παλαιού Φαλήρου.

Παράλληλα εργάστηκε επί είκοσι χρόνια στην αμερικανική αεροπορική εταιρεία TWA.

Με τον «Ρωμαίων Νόστο» στρέφεται στη συγγραφή, έχοντας ως βασικό ερέθισμα τις οικογενειακές αφηγήσεις και την ανάγκη διατήρησης της ιστορικής μνήμης του Ποντιακού Ελληνισμού.

Τα στοιχεία της έκδοσης

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ινφογνώμων και είναι διαθέσιμο στην ελληνική γλώσσα.

Τίτλος Ρωμαίων Νόστος
Συγγραφέας Μιχάλης Αδαμίδης
Εκδόσεις Ινφογνώμων
Κατηγορία Ιστορικό μυθιστόρημα
Σελίδες 130
Ημερομηνία κυκλοφορίας 19 Σεπτεμβρίου 2026
ISBN 978-618-5970-26-0
Τιμή 13,50 ευρώ

Περισσότερες πληροφορίες είναι διαθέσιμες στην ιστοσελίδα των εκδόσεων, www.infognomon.gr.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Παρουσίαση του βιβλίου «Στέλιος Καζαντζίδης: Δεν με σβήνει κανένας» στη Βέροια την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στη Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Το βιβλίο του Κώστα Μπαλαχούτη «Στέλιος Καζαντζίδης: Δεν με σβήνει κανένας» παρουσιάζεται στη Βέροια την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2026, στις 20:00, σε εκδήλωση που διοργανώνουν ο Δήμος Βέροιας και οι Εκδόσεις Ινφογνώμων.

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στη Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Στο επίκεντρο της βραδιάς βρίσκεται η έκδοση που είναι αφιερωμένη στον Στέλιο Καζαντζίδη, με τον τίτλο «Δεν με σβήνει κανένας» να δίνει το στίγμα της αναφοράς σε μια φωνή που παραμένει ζωντανή στη συλλογική μνήμη.

Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο Κωνσταντίνος Καρέλας, επιχειρηματίας και μουσικός, ο Σάββας Καλεντερίδης, συγγραφέας και εκδότης, καθώς και ο ίδιος ο συγγραφέας, Κώστας Μπαλαχούτης. Τον πρόλογο της έκδοσης υπογράφει η Χάρις Αλεξίου, όπως αναγράφεται στο εξώφυλλο του βιβλίου.

Οι διοργανωτές προσκαλούν το κοινό της Βέροιας να παρακολουθήσει την παρουσίαση και να γνωρίσει την έκδοση για τον μεγάλο λαϊκό ερμηνευτή.

Η εκδήλωση με μια ματιά:

  • Ημερομηνία: Παρασκευή 9 Οκτωβρίου 2026.
  • Ώρα: 20:00.
  • Χώρος: Αντωνιάδειος Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», Βέροια.
  • Διοργάνωση: Δήμος Βέροιας και Εκδόσεις Ινφογνώμων.
  • Είσοδος: Ελεύθερη.
Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO17 λεπτά πριν

Σάλος στις ΗΠΑ με την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ! Η πρώτη αντίδραση Τραμπ για τα 100.000 δολάρια και οι σοβαρές καταγγελίες

Διαστάσεις αποκτά στην Ουάσιγκτον η υπόθεση που αφορά την Αμερικανίδα πρέσβη στην Ελλάδα, Κίμπερλι Γκίλφοϊλ, μετά το αποκαλυπτικό δημοσίευμα της...

GEOPOLITICO47 λεπτά πριν

Κίνδυνος βαριάς εθνικής ήττας

Η τουρκική απαίτηση για συνεννόηση με την Άγκυρα, η γαλλοτουρκική αμυντική συνεργασία και οι δηλώσεις Μητσοτάκη και Ρούμπιο στο επίκεντρο...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Εγκολφόπουλος: Το έμμεσο μήνυμα Ρούμπιο στην Άγκυρα

Μπορεί η Τουρκία να εμποδίσει την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου–Ισραήλ; Ο ναύαρχος ε.α. Γιάννης Εγκολφόπουλος, στην παρέμβασή του στη «Ναυτεμπορική», εκτιμά...

Αναλύσεις3 ώρες πριν

Η Πνύκα στο επίκεντρο της Δύσης – Τα μηνύματα Ρούμπιο και οι τουρκικές αντιδράσεις

Το GSI μπαίνει στην κρίσιμη φάση; Ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας, στην εκπομπή «Direct News», παρουσιάζει τις πληροφορίες του για αμερικανική στήριξη...

Απόψεις3 ώρες πριν

Η «υποταγή» της Ευρώπης και η Κύπρος

Η παρακμή δεν ανατρέπεται με υποταγή, αλλά με ανάληψη ευθύνης από τους σκεπτόμενους πολίτες που αποτελούν την διαχρονική σωτηρία των...

Δημοφιλή