Ακολουθήστε μας

Πολιτική

Απόδημος Ελληνισμός – Ανταπόκριση 6 από Φλόριντα – Πρωτοχρονιά 2018

Δημοσιεύτηκε στις

Η πρωτοχρονιά του 2018 με βρήκε με τους δικούς μου ανθρώπους στο Cuban American Club στην περιοχή West Palm Beach της Φλόριντας. Ήταν ένα κλάμπ μέσης κατηγορίας με τεράστιες αίθουσες, μιά πισίνα στον εξωτερικό χώρο, αρκετά φοινικόδενδρα και μιά μεγάλη έκταση με γκαζόν. Ο εσωτερικός διάκοσμος ήταν σε ασπρόμαυρο χρώμα και λαμπιρίζον ασημί στον χώρο της ορχήστρας, στον οποίο πολλοί καλεσμένοι στεκόντουσαν να φωτογραφηθούν καθώς έφταναν. Οι καρέκλες έφεραν λευκό κάλυμμα και είχαν δεμένο στην πλάτη έναν αρκετά μεγάλο μαύρο φιόγκο. Πάνω στα στρόγγυλα τραπέζια των δέκα ατόμων, που επίσης ήταν καλυμμένα με λευκά τραπεζομάντηλα, ήταν σκορπισμένα πολλά ασημένια αστεράκια διαφόρων μεγεθών, κολιέδες με ψεύτικες πέρλες και ακόμα υπήρχαν μαύρα χάρτινα ημίψηλα καπέλα και στέμματα με ένα τεράστιο όρθιο λευκό φτερό στη μέση. Τόσο τα καπέλα όσο και τα στέμματα, που φόρεσαν οι άνδρες και οι γυναίκες αντίστοιχα, έγραφαν πάνω με ασημένια γράμματα «Happy New Year».
Φόρεσα και γώ ένα στέμμα, παρότι εύρισκα το φτερό αρκετά μεγάλο για τα δικά μου μέτρα. Η οροφή ήταν διακοσμημένη ακτινωτά, αρχίζοντας από τον πολυέλαιο στο κέντρο, με φαρδιές υφασμάτινες διαφανείς λευκές λουρίδες, που είχαν εσωτερικό φωτισμό. Ένα τεράστιο δίχτυ γεμάτο με ασπρόμαυρα μπαλόνια ήταν κρεμασμένο από την οροφή, ακριβώς δίπλα από τον πολυέλαιο και προς το μέρος της ορχήστρας.

Η αίθουσα ήταν χωρισμένη στα δύο, αφήνοντας έναν αρκετά φαρδύ διάδρομο στη μέση, ο οποίος αποτελούσε και την πίστα για τους καλεσμένους. Την μουσική διασκέδαση είχαν αναλάβει τέσσερις νεαροί της ορχήστρας, ντυμένοι με μαύρα κουστούμια και λευκές γραβάτες και μιά μπριόζα κουβανέζα τραγουδίστρια με λευκή τουαλέτα. Όλοι τους έμοιαζαν να είναι γύρω στα 35 με 40 το πολύ. Οι νεαροί είχαν διαφορετική κόμμωση ο καθένας και ένας φορούσε τραγιάσκα. Εκείνη που ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιακή ήταν η τραγουδίστρια, όχι τόσο για την ομορφιά της ούτε για κάποιο επιτηδευμένο μακιγιάζ της, αφού ήταν τόσο διακριτικό που έμοιαζε να είναι σχεδόν αφτιασίδωτη, μα για το μπρίο της, το σκέρτσο της και την καταπληκτική φωνή της. Ήταν μαζί τραγουδίστρια, κονφερασιέ και χορεύτρια.
Η προσέλευση του κόσμου ήταν στις 6.00΄-7.00΄ και 7.00΄- 9.00΄ προσφέρθηκε το δείπνο. Στις 9.00΄ακριβώς έκανε την εμφάνισή της στην αίθουσα η μελαμψή τραγουδίστρια με τόσο εντυπωσιακό και δυναμικό τρόπο, που μέχρι να φτάσει στη σκηνή οι περισσότεροι θαμώνες είχαν γεμίσει την πίστα και άρχισαν να χορεύουν τον Κουβανέζικο χορό ‘μαρέγκα‘ στον ρυθμό του τραγουδιού που φαίνεται να γνώριζαν καλά και να αγαπούσαν πολύ. Ήταν μετρίου αναστήματος, είχε μακρυά σκούρα καστανά μαλλιά επιμελώς ατημέλητα και φορούσε μία λευκή γλυπτή τουαλέτα με διαφανή δαντέλα στο ντεκολτέ και στη μέση, η οποία αναδείκνυε τις έντονες καμπύλες της με κάποια περιττά κιλά και αρκετά προτεταμένα οπίσθια, που ίσως να ήταν και τεχνητά. Ωστόσο οι αρμονικές αναλογίες της και κυρίως η έντονη ευχάριστη ενέργεια που εξέπεμπε, έδιναν την εμτύπωση μιάς ζουμερής ελκυστικής νέας γυναίκας που ήξερε πολύ καλά τη δουλειά της και κέρδιζε επάξια το όποιο νυχτοκάματό της. Επί μιάμιση ώρα δεν σταμάτησε να τραγουδάει να χορεύει, να επικοινωνεί με τον κόσμο, να κατεβαίνει στην πίστα να τον πλησιάζει, να φωτογραφίζεται μαζί του και να ξανανεβαίνει στη σκηνή. Ξεσήκωσε τους πάντες εκεί μέσα, ακόμα και μένα κι ας μην καταλάβαινα τίποτα άλλο από το a la una, a las dos, a las tres. 
Ήταν φανερό ότι ο περισσότερος κόσμος εκεί μέσα είχε έρθει με πολύ διάθεση για χορό και για νταβαντούρι γενικά. Οι περισσότεροι ήταν προφανώς κουβανέζοι, αλλά υπήρχαν και πάρα πολλοί αμερικανοί άλλων εθνικοτήτων, που σίγουρα όμως θα πρέπει να τους άρεσε η Καραϊβική μουσική. Για παράδειγμα στο δικό μας τραπέζι ήταν άνθρωποι από Γαλλία, Βέλγιο, Εκουαντόρ και φυσικά Ελλάδα. Αυτοί οι λάτιν χοροί, όπως μαρέγκα-ρούμπα-σάλσα κ.α., δημιουργήθηκαν από τους ισπανόφωνους της Καραϊβικής και αναμιγνύουν στοιχεία από διάφορους αφρικάνικους και ευρωπαϊκούς χορούς, κυρίως έχουν επιρροές από την μουσική των αφρικανών σκλάβων στην Κούβα και την μουσική των Ισπανών. Παρ ότι η εκτέλεσή τους απαιτεί λίκνισμα γοφών με ίσια πλάτη, εν τούτοις δεν εμφανίζονται παρεξηγήσιμοι ούτε καν για τους άνδρες. Είναι απλά πολύ ενεργητικοί ερωτικοί εκπληκτικοί χοροί υπό τους ήχους υπέροχης μουσικής.
Δεν θα μιλήσω για τις δικές μου χορευτικές επιδόσεις που επεχείρησα μερικές φορές όλο το βράδυ, γιατί δεν με συμφέρει. Θα πω όμως κάτι που μου ήρθε στο νού καθώς παρακολουθούσα τους άλλους να χορεύουν με χάρη, γιατί με συμφέρει ως ελληνίδα όπως και κάθε άλλον έλληνα και ελληνίδα. Μερικά χρόνια πριν είχα συναντήσει μία αμερικανίδα χορεύτρια, υψηλής ποιοτικής τέχνης που λέμε, και μου είχε πει το εξής που με ξάφνιασε ευχάριστα: «Εσείς οι έλληνες έχετε τους πιό λεβέντικους χορούς!». Την ρώτησα απορημένη τι εννοούσε και πρόσθεσε «Ξεκινάτε τον κάθε σας χορό με άνοιγμα των χεριών και κίνηση από την μέση και πάνω. Στη συνέχεια ακολουθεί ο κορμός και τα πόδια. Όταν ο χορός γίνεται με κινήσεις από την μέση και κάτω είναι dirtydancing». «Κοίτα τι μαθαίνεις στην Αμερική για την πατρίδα σου!» είπα τότε μέσα μου κοκορευόμενη.
Να πούμε λίγα λόγια για την Καραϊβική εδώ και θα επανέλθουμε στο γλέντι μας.  Πρόκειται για γεωγραφική περιοχή που περιλαμβάνει την Καραϊβική θάλασσα και το αρχιπέλαγος Λουκάγιαν. Στην Καραϊβική θάλασσα βρίσκονται οι Μεγάλες Αντίλλες (Κούβα, Ισπανιόλα: Αϊτή-Δομινικανή Δημοκρατία, Τζαμάϊκα, Πουέρτο Ρίκο κ.α) και οι Μικρές Αντίλλες (πλήθος μικρών νησιών που είναι κτήσεις Αμερικανικές, Αγγλικές, Γαλλικές, Ολλανδικές κ.α.). Στο αρχιπέλαγος Λουκάγιαν ή αρχιπέλαγος των Μπαχάμας βρίσκονται οι Μπαχάμες και μερικά άλλα μικρά νησάκια. Μεγαλύτερο από όλα αυτά τα τροπικά νησιά είναι η Κούβα με πληθυσμό γύρω στα 11 εκατομμύρια κατοίκους. Την Καραϊβική ανακάλυψε ο Χριστόφορος Κολόμβος το 1492 και τα νησιά της Καραϊβικής θάλασσας ονομάζονται και Δυτικές Ινδίες, επειδή τότε ο Κολόμβος από λάθος είχε πιστέψει ότι είχε φθάσει στην Ινδία.
Ένα άλλο γεγονός που μου έκανε εντύπωση καθώς περιεργαζόμουνα την τεράστια αίθουσα, ήταν οι οικογενειακές παρέες που έβλεπε κανείς γύρω του, κάτι που δεν συνηθίζεται  σε αμιγώς αμερικάνικα κλάμπ. Γονείς, παπούδες, παιδιά, πλην ίσως κάποιων τηνέϊτζερς, ήταν όλοι τους εκεί και γιόρταζαν οικογενειακά τον ερχομό του νέου έτους. Φαίνεται ότι αυτό αποτελεί προνόμιο των μέσων κοινωνιών, που χάνεται σιγά-σιγά καθώς ανεβαίνουν τα σκαλοπάτια του σύγχρονου πολιτισμού. Μέχρι και ο πατέρας της τραγουδίστριας ήταν εκεί, ο οποίος ανέβηκε κάποια στιγμή στη σκηνή και τραγούδησε με εκπληκτικό τρόπο το ισπανόφωνο ερωτικό τραγούδι για την αγάπη El Corazon (Η καρδιά), που έχει κάνει παγκόσμια τεράστια επιτυχία στο παρελθόν. Μη μου πεί κανένας σας ότι δεν το ξέρει, γιατί οι περισσότεροι μεγάλοι από εσάς το έχετε χορέψει την εποχή που αρχίζαμε τα πάρτυ μας με ρομαντικά μπλουζ και τανγκό. Όποιος δεν το έχει χορέψει, κακό του κεφαλιού του, έχει χάσει ωραίες συναισθηματικές στιγμές.
Αφού η τραγουδίστρια έκανε μισή ώρα με τρία τέταρτα περίπου διάλειμμα, στο οποίο εμείς ακούγαμε ηχογραφημένα τραγούδια της, επανήλθε δριμύτερη στη σκηνή φορώντας μιά κολλητή αστραφτερή φόρμα με πολλές πέρλες ραμμένες πάνω της αυτή τη φορά και έδωσε τα ρέστα της ανεβάζοντας την διάθεση στα ύψη. Γύρω στις 11.30΄, δηλαδή περίπου μισή ώρα πριν μπεί ο καινούργιος χρόνος, δυό ευγενικές και χαμογελαστές κυρίες κρατώντας μεγάλα καλάθια μας μοίρασαν από ένα πλαστικό διαφανές σακουλάκι που μέσα είχε μερικές ρόγες από κόκκινο σταφίλι και ήταν δεμένο με μία λευκή κορδελίτσα. Καθώς το περιεργαζόμουνα και δεν καταλάβαινα τι αυτό σήμαινε, μιά νεαρή κουβανέζα κυρία από το διπλανό τραπέζι έσπευσε να μου εξηγήσει ότι οι ρόγες ήταν 12, ότι δεν έπρεπε να ανοίξω το σακουλάκι πριν μπεί ο καινούργιος χρόνος και ότι όταν θα έμπαινε, θα έπρεπε να πιώ πρώτα λίγη σαμπάνια και μετά να κάνω μιά ευχή και να φάω μία ρόγα. Όσο για τις υπόλοιπες 11, έπρεπε να τρώω……. μία κάθε μήνα, κάνοντας πάντα πρώτα μία ευχή. Έτσι είναι το έθιμό τους, μου είπε και μένα μου θύμισε το ρόδι το δικό μας, αν και δεν θυμάμαι στη μάνα μου να σπάζαμε κανένα ρόδι, απλά αν είχαμε το τρώγαμε.
Λίγο πριν μπεί ο καινούργιος χρόνος, ανέβηκαν όσοι χωρούσαν στην πίστα και οι υπόλοιποι σηκωθήκαμε όρθιοι στις θέσεις μας, παρακολουθώντας την τραγουδίστρια να μετράει αντίστροφα τον χρόνο «10…9…8…..2…1…0»! Με την έλευσή του, ασπρόμαυρα μπαλόνια άρχισαν να πέφτουν από την οροφή και επεκράτησε ένας πανζουρλισμός, όπου ο καθένας φιλούσε όποιον έβρισκε μπροστά του ανταλλάσσοντας ευχές. Όταν τα πράγματα ηρέμησαν σχετικά, στράφηκαν όλοι προς την ορχήστρα, στάθηκαν προσοχή, έβαλαν το δεξί χέρι στο μέρος της καρδιάς και ο εθνικός ύμνος της Αμερικής ήταν το πρώτο μουσικό κομμάτι που έπαιξαν οι μουσικοί. Ακολούθησε ο εθνικός ύμνος της Κούβας με μερικούς να κρατάνε το χέρι στο μέρος της καρδιάς και κάποιοι άλλοι να το κατεβάζουν. Προς στιγμήν αναρωτήθηκα τι δουλειά είχαν οι εθνικοί ύμνοι σε μιά τέτοια περίσταση και ταυτόχρονα προσπάθησα να θυμηθώ πότε είχα ακούσει εγώ για τελευταία φορά τον δικό μας, αλλά δεν τα κατάφερα. Σκέφτηκα απλά ότι ο δικός μας συνδέεται μόνο με τις εθνικές μας εορτές, για τις οποίες όλο και περισσότερες φωνές ακούγονται τα τελευταία χρόνια περί κατάργησής τους.
Το 2018 είχε αρχίσει να διανύει τα πρώτα του λεπτά και γώ είχα αρχίσει να φέρνω στη μνήμη μου τις διάφορες πρωτοχρονιές που είχαν σημαδέψει τη ζωή μου με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Τις πρώτες θέσεις κατείχαν οι πρωτοχρονιές που έζησα στο χωριό μου, όταν ήμουν μικρό κορίτσι, κολλημένο στο φουστάνι της μάνας μου και οι γιορτές εκείνες είχαν ένα αλληλοσυμπλήρωμα θρησκευτικής πνευματικότητας και παραδοσιακών εθίμων, που άφηναν μιά μεγαλύτερη πληρότητα από τις σινιέ καταστάσεις του σήμερα. Θυμήθηκα ότι ξύπναγα από τα άγρια χαράματα με μυρουδιές από ζεστούς λουκουμάδες, τις οποίες κάθε νοικοκυρά που σεβόταν το σπίτι της στο χωριό έπρεπε να φτιάχνει εκείνη την ημέρα και μάλιστα να τους έχει τελειώσει πριν ακόμα ο παπάς χτυπήσει την καμπάνα για την θεία λειτουργία του Αγ. Βασιλείου. Κατέβαινα λοιπόν τρέχοντας την εσωτερική σκάλα κάτω από τον πρώτο όροφο που κοιμόμουνα, για να πάω κοντά στο τζάκι μας, όπου η μάνα μου έψηνε τους παραδοσιακούς λουκουμάδες. Το ισόγειο του σπιτιού μας, το οποίο είχε και την μεγαλύτερη ζωή της οικογένειας, διέθετε ένα πολύ μικρό χώλ καθώς έμπαινες, ένα μεγάλο δωμάτιο δεξιά που λειτουργούσε ως αποθήκη και είχε μέσα κάθε είδους καλούδια και γεωργικά εργαλεία και ένα εξίσου μεγάλο δωμάτιο αριστερά που λειτουργούσε ως κουζίνα, υπνοδωμάτιο των γονιών, τραπεζαρία, σαλόνι, καθιστικό και γραφείο μαζί. Το κυρίαρχο στοιχείο αυτού του δωματίου ήταν το τζάκι, το οποίο μας ζέσταινε και στο οποίο ψήναμε τα φαγητά μας. Σ αυτό το τζάκι εγώ κάποια φορά όταν ήμουν μόλις δύο ετών κόντεψα να χάσω τη ζωή μου με παρόντα όλα τα μέλη της οικογένειας, πλην του μεγάλου μου αδελφού Νίκου, που ζεσταινόντουσαν κυκλωτικά γύρω από το τζάκι, και γώ χαιρόμουνα την οικογενειακή ατμόσφαιρα τρέχοντας πίσω από αυτούς προς την μιά κατεύθυνση και προς την άλλη, ακουμπώντας κάθε φορά εναλλάξ τον δεξιό και τον αριστερό μου ώμο στα φουρούσια του τζακιού. Μία από τις πολλές φορές ο αριστερός μου ώμος δεν ακούμπησε στο φουρούσι, έπεσα προς τη φωτιά με το πρόσωπο και ευτυχώς που ο αδελφός μου ο Κώστας αντέδρασε ακαριαία, με τράβηξε από τα ρούχα στην πλάτη και γλύτωσα τη ζωή μου με ένα τεράστιο έγκαυμα στο αριστερό μου χέρι που κουβαλάω μέχρι σήμερα.
Βρισκόμενη τώρα στο Αμερικανο-Κουβανέζικο κλάμπ δεν θυμήθηκα αυτό το τραγικό για μένα περιστατικό που ούτε καμμιά πρωτοχρονιά είχε συμβεί αλλά ούτε και η μνήμη μου το έχει καταγράψει, προφανώς λόγω μικρής ηλικίας. Θυμήθηκα όμως το άβολο κάθισμα δίπλα στο τζάκι με τους λουκουμάδες, σε σχέση με την αναπαυτική και στολισμένη καρέκλα του σήμερα. Το κάθισμα τότε ήταν άβολο, γιατί επρόκειτο για μία μεγάλη πέτρα, σκεπασμένη με ένα διπλωμένο υφαντό χαλάκι που έκανε χρήση μικρού μαξιλαριού και γύρω-γύρω άλλες μικρότερες πετρούλες, που όλες μαζί συμβόλιζαν την κλώσσα μας στο κοτέτσι, ώστε κι αυτή να ευλογηθεί για τον καινούργιο χρόνο, να βγάλει πολλά κλωσσόπουλα για να φάει η οικογένεια. Και ενώ εγώ έτρωγα τους λαχταριστούς λουκουμάδες με το μπόλικο γνήσιο μέλι, που επίσης έφτιαχνε ο πατέρας μου, από τις δυό μεγαλύτερές μου αδελφές η πιό μεγάλη είχε βγεί μέσα στα μαύρα σκοτάδια να πάει στη βρύση για να φέρει το αμίλητο νερό, ενώ η δεύτερη που ήταν και η πιό ευκίνητη και λίγο πιό ανεξάρτητη να πάει αν ήταν δυνατόν πρώτη σε κανέναν θείο ή απλό γείτονα για να κάνει ποδαρικό και να εισπράξει το κάτιτίς της, πριν την προλάβουν άλλα παιδιά. Ό,τι κι αν έκανε η κάθεμιά μας, με το που χτύπαγε η καμπάνα έπρεπε ν΄αρχίσουμε να ντυνόμαστε για την εκκλησία, φορώντας τα πιό καλά γιορτινά μας ρούχα, όπως βέβαια έκανε και κάθε άλλο σπιτικό στο χωριό μας. Ο πατέρας έφευγε πάντα πρώτος, καθότι δεξιός ψάλτης μιά ζωή, και μείς ακολουθούσαμε μετά. Απαραίτητη κίνηση πριν φύγει ήταν να του φιλήσουμε και οι τρείς με τη σειρά το χέρι, το ίδιο έκανε και η μητέρα μετά από μας, σε ένδειξη σεβασμού, αγάπης και αλληλοσυγχώρησης, μιά σκηνή που ίσως σήμερα φαντάζει ως πολύ παρωχημένη, που όμως τότε εντασσόταν με ευχαρίστηση στην ευλογημένη φτωχική οικογένεια. Ανάλογες εικόνες μπορούσες να συναντήσεις στα υπέροχα αναγνωστικά του δημοτικού σχολείου της τότε εποχής, που τώρα βλέπουμε να τα ξαναεκδίδουν και να τα μοιράζουν με τις εφημερίδες.
Κάποιες άλλες αξέχαστες μαγευτικές και εντελώς αντίθετες προς τις εικόνες της ζεστής Φλόριντας μεσ’ στο καταχείμωνο που μου ήρθαν στο νού, ήταν μερικές ξαστερωμένες φεγγαρόφωτες πάλλευκες πρωτοχρονιές, που το φώς των αστεριών αντανακλούσε στο πεντακάθαρο άσπρο χιόνι και έκανε τη νύχτα να λαμπυρίζει σαν μέρα, χωρίς όμως να χάνει τη μαγεία της και μαζί με τη σιγαλιά της σου δημιουργούσαν μιά μυστηριώδη εσωτερική ανάταση προς το θείο.  Κάτι τέτοιες αξέχαστες εικόνες, δεμένες με αγαπημένες οικογενειακές στιγμές, με έκαναν να αγαπήσω τόσο πολύ τα χιόνια που μέχρι να φύγω από αυτή τη ζωή νομίζω ότι δεν θα τα χορτάσω. Εξάλλου κατά κακή συγκυρία οι περισσότεροι φίλοι μου μάλλον τα φοβούνται παρά τα απολαμβάνουν. Ευτυχώς πάντως που σαν μεγάλη έχω να θυμάμαι μερικές ωραίες εκδρομές στα χιόνια με τον σύζυγό μου, ο οποίος τα αγαπούσε εξίσου, γιατί τώρα κακά τα ψέματα και η λογική της ηλικίας μου μού επιβάλει να μην παραβλέπω και εγώ τους κινδύνους που υποκρύπτουν.
Στάθηκα αρκετά στην παιδική μου ηλικία και στο χωριό μου τον Κρυονερίτη, αλλά μήπως ποιός δεν στιγματίζεται στη νεαρή του ηλικία είτε θετικά είτε αρνητικά και ποιός δεν ανατρέχει με νοσταλγία ή ίσως και πόνο σ αυτήν; Πάντως δεν έμεινα μόνο εκεί, η σκέψη μου προχώρησε και πολύ πιό πέρα, όταν μεγάλη πιά έδινα τα δικά μου πρωτοχρονιάτικα ρεβεγιόν στο δικό μου σπιτικό στην Αθήνα με τον αείμνηστο πιά σύζυγό μου για αρκετά χρόνια, αλλά και μόνη μου στη συνέχεια. Από τις παρακαταθήκες των γονιών μου, κράτησα μόνο το να αποφεύγω τα ρεβεγιόν στο σπίτι μου την παραμονή των Χριστουγέννων, γιατί όπως έλεγαν «δεν πρέπει ν΄αρχίσεις το φαγοπότι πριν ακούσεις το ¨Χριστός γεννάται σήμερον¨, έχεις όλη την άλλη μέρα να φάς, να πιείς, να χορέψεις, να κάνεις ό,τι θέλεις». Την παραμονή της πρωτοχρονιάς όμως δεν την κράτησα, όπως τα Χριστούγεννα. Θα έλεγα μάλλον ότι την καθιέρωσα ως θεσμό να κάνω ρεβεγιόν στο σπίτι μου μέχρι σήμερα, όταν δεν λείπω. Από αυτές τις γιορτές θυμήθηκα πολλές ωραίες στιγμές με συγγενείς και φίλους που με τιμούσαν με την παρουσία τους και που καλωσορίζαμε μαζί τον ερχομό κάθε καινούργιου χρόνου. Μπορώ να πώ ότι είναι από τις πιό ευχάριστες στιγμές που έχω να θυμάμαι στο σπιτικό μου, αλλά ταυτόχρονα έχω και τις περισσότερες απουσίες από την γιορτή του Αγ. Βασιλείου.
Ταξιδεύοντας με το νού μου στο παρελθόν, είχα απόλυτη επίγνωση του πού βρισκόμουνα και μάλιστα κάπου αχνά γύρω στο βάθος της αίθουσας σχημάτιζα την εικόνα του μέχρι πρό τινος γηραιού ηγέτη της Κούβας, Φιντέλ Κάστρο, αλλά και την ασκητική μορφή του Αγ. Βασιλείου με τον εμπορικό χοντρούλη κοκκινοφορεμένο γέροντα Σάντα Κλάους δίπλα-δίπλα. Για τον Φιντέλ Κάστρο ένοιωθα έναν παράξενο σκεπτικισμό, καθώς αισθανόμουνα την εξασθενημένη ανάσα του δίπλα μου, παρ ότι γνώριζα ότι είναι πιά αείμνηστος, και αναλογιζόμουνα την μεγάλη απόσταση που με χώριζε από αυτόν μιά ζωή τόσο γεωγραφικά όσο και ιδεολογικά. Ταυτόχρονα όμως αναλογιζόμουνα και την απογοήτευση που έχω εισπράξει από την εφαρμογή στην πράξη άλλων πολιτικών που υπερασπίστηκα, πάντα εξωκομματικά, ώστε να μπορώ σήμερα να στέκομαι επίσης με σκεπτικισμό απέναντι στο όραμα της Ευρωπαϊκής ενοποίησης, όπως τουλάχιστον αυτή συντελείται κι αν ποτέ συντελεστεί πλήρως. Θυμήθηκα ακόμα ένα άρθρο εφημερίδας που είχα διαβάσει κάποια χρόνια πριν, που βρισκόμουνα επίσης στην Αμερική και ο πρώην Πάπας Ιωάννης Παύλος είχε κάνει τότε την ιστορική του επίσκεψη στην Κούβα. Το άρθρο της εφημερίδας έλεγε μεταξύ άλλων, ότι στο τέλος της επίσκεψης ο Κάστρο ζήτησε από τον Πάπα να στείλει στην Κούβα μερικά εκκλησιαστικά βιβλία για τα σχολεία της και σε εκφρασμένη απορία του Πάπα γιαυτό, ο Κάστρο είχε απαντήσει: «Οι ιδέες δεν γεννιούνται στα πεζοδρόμια, αλλά στα σχολεία και τα μοναστήρια».  Για τον Αγ. Βασίλειο, τον κορυφαίο θεολόγο του 4ου αιώνα και έναν από τους τρείς Ιεράρχες, που θεωρούνται και προστάτες της παιδείας, ψήγματα της οποίας υποτίθεται ότι και εγώ κατέχω, ένοιωθα κάπως άβολα επειδή δεν υπηρετούσα αυτό που η εκκλησία και η παράδοσή μας απαιτεί. Όσο για τον εμπορικό Σάντα Κλάους, εκεί πιά δεν είχα καμμιά ενοχή να εκφράσω την απόλυτη απαξίωσή μου.
Και ενώ εγώ βρισκόμουνα βυθισμένη στις σκέψεις μου, παρακολουθώντας με τα μάτια μου απλανώς τα τεκταινόμενα, ένοιωσα πάνω μου να πέφτει μιά ρόγα από αυτές που υπήρχαν στα σακουλάκια που μας είχαν μοιράσει, και μάλιστα να’ ρχεται από κάπου μακρύτερα. Δεν έδωσα σημασία στην πρώτη, αλλά ακολούθησε και δεύτερη και τρίτη. Ήταν ένα παιχνίδισμα που αν δεν το’ ριχνες στο αστείο θα μπορούσες και να το παρεξηγήσεις. Ωστόσο ήταν απλοί αστεϊσμοί από μεγάλους ανθρώπους που ήθελαν να διασκεδάσουν με έναν πιό νεανικό τρόπο.
Κάπως έτσι χαλαρά, με λίγο χορό, λίγη σαμπάνια, ένα μέτριο φαγητό, λίγες νέες γνωριμίες και πολλά-πολλά φιλιά μέσα σε ένα εξωτικό τοπίο γιορτάσαμε τον ερχομό του καινούργιου χρόνου. Φθάνοντας στο διά ταύτα, θα έλεγα ότι η πρωτοχρονιά του 2018 για μένα ήταν ένα ευχάριστο διαφορετικό πάρτυ, μιά αλλιώτικη εμπειρία. Αλλά μήπως πόσο θα διέφερε μιά πρωτοχρονιά στην Αθήνα σε ένα νυχτερινό κέντρο; Μήπως τα παλιότερα έθιμα που  συνδύαζαν την πνευματική με την κοσμική διάσταση ήταν καλύτερα; Είμαι όμως διατεθειμένη να σηκωθώ από τα άγρια χαράματα να φτιάξω λουκουμάδες; Α, μπα, με τίποτα. Τότε ποιά είναι η θέση μου; Μήπως και γώ ξέρω;
Με πολλή αγάπη
Η φίλη<σας η ανταποκρίτρια
Φ.

GEOPOLITICO

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του Σταθμού Ηρακλείου. Η κίνηση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία για την επανέναρξη των ερευνών της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου, με το γαλλικής σημαίας πλοίο «Abeille Marengo».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Νέο επεισόδιο στον ανταγωνισμό για τις θαλάσσιες αρμοδιότητες στην Ανατολική Μεσόγειο προκαλεί η Τουρκία, αυτή τη φορά σε περιοχή από την οποία προβλέπεται να διέλθει το ερευνητικό σκάφος που θα πραγματοποιήσει εργασίες για το υποθαλάσσιο καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου.

Ο τουρκικός Σταθμός Αττάλειας εξέδωσε ναυτική αγγελία, αμφισβητώντας την αρμοδιότητα του ελληνικού Σταθμού Ηρακλείου σε θαλάσσια περιοχή νότια του Καστελλόριζου.

Η τουρκική ενέργεια σημειώθηκε λίγες ώρες μετά την έκδοση ελληνικής NAVTEX, με την οποία δεσμεύτηκε η συγκεκριμένη θαλάσσια περιοχή για τη διεξαγωγή της πολυεθνικής άσκησης πυρών «EUNOMIA», στις 19 Οκτωβρίου.

Η Άγκυρα απάντησε εκδίδοντας δική της NAVTEX, υποστηρίζοντας ότι η περιοχή εμπίπτει στη δική της ζώνη ευθύνης για την έκδοση ναυτικών αγγελιών.

Μάλιστα, προχώρησε στην επανέκδοση της αγγελίας για τη συμμαχική άσκηση, χρησιμοποιώντας ακριβώς τις ίδιες συντεταγμένες που είχαν περιληφθεί στην ελληνική ανακοίνωση.

Η κίνηση αυτή δεν αφορά την πραγματοποίηση διαφορετικής τουρκικής άσκησης, αλλά τη διεκδίκηση της αρμοδιότητας έκδοσης της σχετικής ναυτικής προειδοποίησης.

Το γαλλικό ερευνητικό και η επανεκκίνηση του Great Sea Interconnector

Το περιστατικό αποκτά ευρύτερη γεωπολιτική διάσταση καθώς συνδέεται χρονικά και γεωγραφικά με την προετοιμασία για την επανέναρξη των εργασιών του Great Sea Interconnector.

Πρόκειται για το έργο ηλεκτρικής διασύνδεσης Κρήτης–Κύπρου, το οποίο προβλέπει την εγκατάσταση υποθαλάσσιου καλωδίου υψηλής τάσης συνεχούς ρεύματος 500 kV.

Στις 14 Οκτωβρίου, η γαλλική Nexans, ανάδοχος του καλωδίου, προχώρησε στις απαραίτητες ενέργειες για την έκδοση NAVTEX, ενώ παράλληλα βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία έγκρισης της συμμετοχής του γαλλικής σημαίας ερευνητικού πλοίου «Abeille Marengo».

Το συγκεκριμένο πλοίο πρόκειται να πραγματοποιήσει προκαταρκτικές υποθαλάσσιες έρευνες στη διαδρομή μεταξύ της Κορακιάς Ηρακλείου και της Κύπρου.

Οι εργασίες περιλαμβάνουν τη χαρτογράφηση του βυθού, την εξέταση της μορφολογίας του και τον προσδιορισμό της καταλληλότερης όδευσης για την τοποθέτηση των καλωδίων.

Η περιοχή νότια του Καστελλόριζου, στην οποία εκδηλώθηκε η νέα τουρκική αμφισβήτηση, περιλαμβάνεται στη σχεδιαζόμενη πορεία του ερευνητικού.

Δεν έχει, ωστόσο, ανακοινωθεί ακόμη οριστική ημερομηνία έναρξης των νέων ερευνών.

Το έγγραφο του Λιμενικού και η προθεσμία της 16ης Οκτωβρίου

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το έγγραφο του Αρχηγείου του Λιμενικού Σώματος, με ημερομηνία 14 Οκτωβρίου 2026, το οποίο αφορά την αίτηση εξαίρεσης για τη χρήση του γαλλικού πλοίου.

Σύμφωνα με το έγγραφο, το αίτημα είχε υποβληθεί στις 9 Οκτωβρίου από το ναυτικό πρακτορείο «Δ. Πατρίκιος ΙΚΕ», για λογαριασμό της ιταλικής Next Geosolutions Europe SpA.

Η ιταλική εταιρεία έχει αναλάβει τις προκαταρκτικές υποθαλάσσιες έρευνες για λογαριασμό της Nexans.

Η χρησιμοποίηση πρόσθετου ερευνητικού σκάφους κρίθηκε απαραίτητη εξαιτίας των ιδιαίτερα απαιτητικών τεχνικών χαρακτηριστικών της προβλεπόμενης όδευσης.

Συγκεκριμένα, οι εργασίες θα πραγματοποιηθούν σε περιοχές μεγάλου βάθους, με απότομες υποθαλάσσιες πλαγιές και γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά που απαιτούν εξειδικευμένο εξοπλισμό.

Το Λιμενικό κάλεσε τις αρμόδιες λιμενικές αρχές και τους ναυτιλιακούς φορείς να διερευνήσουν εάν υπάρχουν διαθέσιμα πλοία ελληνικής σημαίας με αντίστοιχες δυνατότητες.

Η προθεσμία για την υποβολή των σχετικών απαντήσεων λήγει σήμερα, Παρασκευή 16 Οκτωβρίου, στις 13:00.

Το έγγραφο κοινοποιήθηκε, μεταξύ άλλων, στο υπουργείο Εξωτερικών και στο Γενικό Επιτελείο Ναυτικού.

Οι έρευνες έχουν παράταση έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026

Σημαντική λεπτομέρεια αποτελεί το γεγονός ότι οι υποθαλάσσιες έρευνες είχαν αρχικά εγκριθεί από το υπουργείο Εξωτερικών τον Ιούνιο του 2024.

Με νεότερη απόφαση, τον Φεβρουάριο του 2026, δόθηκε παράταση της σχετικής έγκρισης έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026.

Η επανέναρξη των εργασιών προϋποθέτει την ολοκλήρωση των απαιτούμενων διαδικασιών, ενώ προβλέπεται ενημέρωση της Υδρογραφικής Υπηρεσίας και της Διοίκησης Υποβρυχίων του Πολεμικού Ναυτικού τουλάχιστον 72 ώρες πριν από την έναρξη των ερευνών.

Η επίσημη ανακοίνωση του Λιμενικού επιβεβαιώνει την υποβολή αίτησης για τη χρησιμοποίηση του «Abeille Marengo», χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει ήδη δοθεί η τελική έγκριση ή ότι το πλοίο έχει ξεκινήσει τις εργασίες του.

Η «EUNOMIA» και το γεωπολιτικό μήνυμα στην Ανατολική Μεσόγειο

Η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA» πραγματοποιείται στο πλαίσιο της συνεργασίας Ελλάδας, Κύπρου, Γαλλίας και Ιταλίας για τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο.

Σύμφωνα με τις δημοσιευμένες πληροφορίες, το πρόγραμμα δραστηριοτήτων εκτείνεται από τις 16 έως τις 22 Οκτωβρίου, με επιπλέον δραστηριότητα στις 26 Οκτωβρίου. Η συγκεκριμένη NAVTEX που επικαλείται το Liberal αφορά άσκηση πυρών στις 19 Οκτωβρίου.

Η τουρκική παρέμβαση αποκτά ιδιαίτερη σημασία επειδή σημειώνεται σε περιοχή που συνδέεται με τον σχεδιασμό ενός ευρωπαϊκού ενεργειακού έργου.

Η Άγκυρα δεν αμφισβητεί απλώς μια ναυτική ανακοίνωση. Επαναφέρει τη διεκδίκησή της περί αρμοδιότητας έκδοσης NAVTEX σε μια θαλάσσια ζώνη όπου η ελληνική πλευρά προετοιμάζει δραστηριότητες που αφορούν την ηλεκτρική διασύνδεση.

Πρέπει, ωστόσο, να διακρίνεται η αρμοδιότητα έκδοσης ναυτικών αγγελιών από την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Πρόκειται για διαφορετικά νομικά ζητήματα και η έκδοση μιας NAVTEX δεν καθορίζει από μόνη της κυριαρχικά δικαιώματα.

Το κρίσιμο τεστ για την Αθήνα: Τι θα συμβεί όταν φτάσει το γαλλικό σκάφος;

Το πραγματικό ενδιαφέρον πλέον μετατοπίζεται στην επόμενη φάση.

Όταν ολοκληρωθεί η αδειοδότηση και εκδοθεί η NAVTEX για τις έρευνες του «Abeille Marengo», θα διαπιστωθεί εάν η Τουρκία περιοριστεί σε νέα αμφισβήτηση μέσω ναυτικών αγγελιών ή προχωρήσει σε άλλες ενέργειες.

Το προηγούμενο των εντάσεων γύρω από τις έρευνες για το καλώδιο καθιστά το συγκεκριμένο ερώτημα ιδιαίτερα σημαντικό για την Αθήνα και τη Λευκωσία.

Επιπλέον, η συμμετοχή γαλλικής εταιρείας και πλοίου γαλλικής σημαίας προσδίδει στο θέμα ευρωπαϊκή διάσταση, χωρίς να συνεπάγεται αυτομάτως στρατιωτική ή διπλωματική αντίδραση του Παρισιού.

Η απάντηση θα εξαρτηθεί από την εξέλιξη των εργασιών και τις αποφάσεις των εμπλεκόμενων κυβερνήσεων.

Η ουσία είναι ότι το Great Sea Interconnector επανέρχεται στο επίκεντρο της ελληνοτουρκικής αντιπαράθεσης πριν ακόμη αρχίσουν οι νέες έρευνες.

Η ελληνική πλευρά έχει ενεργοποιήσει τη διαδικασία για την επιστροφή του ερευνητικού σκάφους στη θάλασσα. Η Τουρκία, από την πλευρά της, επέλεξε να επαναφέρει την αμφισβήτηση της αρμοδιότητας του Ηρακλείου με αφορμή την άσκηση «EUNOMIA».

Το επόμενο διάστημα θα δείξει εάν οι νέες έρευνες θα προχωρήσουν χωρίς παρεμπόδιση ή εάν το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου θα αποτελέσει ξανά πεδίο έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Ελευθερία» Λονδίνου: Αδιέξοδο στο Κυπριακό, νέα εποχή στις σχέσεις Βρετανίας–ΕΕ και τα μηνύματα Ρούμπιο προς την Τουρκία

Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ομογενειακής εφημερίδας η αμετακίνητη στάση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό, οι πολιτικές εξελίξεις στο Ηνωμένο Βασίλειο και η ερμηνεία της επίσκεψης του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στην Αθήνα από τον τουρκικό Τύπο. Ξεχωριστή θέση κατέχουν η 66η επέτειος της Κυπριακής Ανεξαρτησίας και η δυναμική παρουσία των Ελληνοκυπρίων στη βρετανική αυτοδιοίκηση.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Με πλούσια θεματολογία γύρω από τις διεθνείς εξελίξεις, το Κυπριακό, τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις και τη δραστηριότητα της ελληνικής και κυπριακής ομογένειας κυκλοφόρησε την Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2026 το 1308ο φύλλο της εβδομαδιαίας εφημερίδας «Ελευθερία» του Λονδίνου.

Η έκδοση αναδεικνύει τις διπλωματικές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, τις προσπάθειες επαναπροσέγγισης του Ηνωμένου Βασιλείου με την Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και τον ενεργό ρόλο του απόδημου ελληνισμού στη δημόσια ζωή της Βρετανίας.

Κυπριακό: Καμία ουσιαστική μετακίνηση από την τουρκική πλευρά

Ένα από τα κεντρικά πολιτικά θέματα της εφημερίδας αφορά τη συνάντηση του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Χριστοδουλίδη με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Τουφάν Ερχιουρμάν.

Με τίτλο «Καμία μετακίνηση της τουρκικής πλευράς στο Κυπριακό», η «Ελευθερία» επισημαίνει ότι οι δύο πλευρές συμφώνησαν σε περιορισμένης σημασίας ζητήματα, χωρίς να σημειωθεί ουσιαστική πρόοδος στον πυρήνα του προβλήματος.

Οι συμφωνίες αφορούν την κοινή παρουσία των δύο ηγετών στο 6ο Δικοινοτικό Φεστιβάλ Ειρήνης στην Πύλα, τη συμμετοχή τους σε συνεδριάσεις τεχνικών επιτροπών και τον προγραμματισμό νέας συνάντησης.

Ωστόσο, σύμφωνα με την εφημερίδα, η τουρκική πλευρά εξακολουθεί να θέτει ως προϋπόθεση για την επανέναρξη των ουσιαστικών συνομιλιών την αποδοχή της λεγόμενης «κυριαρχικής ισότητας».

Το δημοσίευμα στρέφει επίσης την προσοχή στην επικείμενη επίσκεψη της προσωπικής απεσταλμένης του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, Μαρίας Άνχελα Ολγκίν, και στο ερώτημα αν θα μπορέσει να επανεκκινήσει η διαπραγματευτική διαδικασία πριν ολοκληρωθεί η θητεία του Αντόνιο Γκουτέρες.

Η επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα και η αντίδραση του τουρκικού Τύπου

Ξεχωριστή θέση στην έκδοση καταλαμβάνει το άρθρο του δημοσιογράφου Χρήστου Κωνσταντινίδη, με τίτλο «Πώς ερμήνευσε η Τουρκία την επίσκεψη Ρούμπιο στην Αθήνα», το οποίο εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης αντιμετώπισαν τα μηνύματα του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών.

Η ομιλία του Μάρκο Ρούμπιο στην Πνύκα και η προβολή της Ελλάδας ως στρατηγικού εταίρου των Ηνωμένων Πολιτειών αποτέλεσαν αντικείμενο σχολιασμού από τουρκικές εφημερίδες και αναλυτές.

Στο επίκεντρο βρίσκονται η αμερικανική στρατηγική στην Ανατολική Μεσόγειο, η ελληνοαμερικανική αμυντική συνεργασία, η ενεργειακή ασφάλεια και η στάση της Ουάσινγκτον απέναντι στις ελληνοτουρκικές διαφορές.

Σε άλλη παρέμβαση της έκδοσης, ο ακαδημαϊκός Αυγουστίνος Αυγουστή θέτει το ερώτημα κατά πόσο οι θετικές δηλώσεις της αμερικανικής πλευράς συνοδεύονται από συγκεκριμένες δεσμεύσεις για τα ελληνικά και κυπριακά συμφέροντα.

Βρετανία και Ευρωπαϊκή Ένωση: Ανοίγει η συζήτηση για υπέρβαση του Brexit

Στο βρετανικό μέτωπο, η «Ελευθερία» αφιερώνει εκτενές δημοσίευμα στην προσπάθεια της κυβέρνησης του Άντι Μπέρναμ να διαμορφώσει μια νέα σχέση με τις Βρυξέλλες.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός εμφανίζεται να θεωρεί ανεπαρκές το σημερινό πλαίσιο συνεργασίας, υποστηρίζοντας ότι το Brexit προκάλεσε μεγαλύτερη οικονομική ζημιά από τα αναμενόμενα οφέλη.

Η εφημερίδα αναφέρεται στην προγραμματισμένη για τις 20 Νοεμβρίου σύνοδο κορυφής Ευρωπαϊκής Ένωσης–Ηνωμένου Βασιλείου στις Βρυξέλλες, όπου αναμένεται να εξεταστούν νέες συμφωνίες για το εμπόριο, την κινητικότητα των νέων και την οικονομική συνεργασία.

Στη συζήτηση περιλαμβάνονται ακόμη η πιθανότητα στενότερης σύνδεσης της Βρετανίας με την ενιαία αγορά και την τελωνειακή ένωση, καθώς και οι προοπτικές μιας νέας συζήτησης για την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας μετά τις επόμενες γενικές εκλογές.

Ουκρανία και Ιράν: Αμυντική συνεργασία και ζητήματα ασφάλειας

Στη διεθνή επικαιρότητα, η εφημερίδα παρουσιάζει τη συνάντηση του Βρετανού πρωθυπουργού με τον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι στο Λονδίνο.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, βασικά θέματα των συνομιλιών αποτέλεσαν η ενίσχυση της ουκρανικής αεράμυνας, η διάθεση νέων πυραυλικών συστημάτων και η αντιμετώπιση των ρωσικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών.

Παράλληλα, καταγράφονται οι βρετανικές ανησυχίες για πιθανή ιρανική εμπλοκή σε περιστατικό ασφαλείας στη στρατιωτική βάση RAF Fairford, που χρησιμοποιείται από τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις. Η εφημερίδα αποδίδει στον Μπέρναμ την εκτίμηση ότι η εμπλοκή των Φρουρών της Επανάστασης είναι «σχεδόν βέβαιη».

Η ομογένεια τίμησε την Κυπριακή Ανεξαρτησία

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται και στην 66η επέτειο της ανακήρυξης της Κυπριακής Ανεξαρτησίας.

Η εφημερίδα καταγράφει την επετειακή εκδήλωση που διοργάνωσαν στο βόρειο Λονδίνο η Κυπριακή Υπάτη Αρμοστεία και η Ελληνική Κυπριακή Αδελφότητα Λονδίνου, παρουσία διπλωματών, εκπροσώπων της Εκκλησίας, της βρετανικής αυτοδιοίκησης και της ομογένειας.

Ο Ύπατος Αρμοστής Κυριακός Κούρος αναφέρθηκε στη σημασία διατήρησης της ιστορικής μνήμης, στην ανάγκη τερματισμού της τουρκικής κατοχής και στη συμβολή της κυπριακής παροικίας στην ενημέρωση της βρετανικής κοινωνίας για το Κυπριακό.

Στην εκδήλωση μίλησαν επίσης ο πρόεδρος της Αδελφότητας Φάνος Θεοφάνους και η δήμαρχος Μπάρνετ Zahra Beg, η οποία περιέγραψε τις εντυπώσεις της από πρόσφατη επίσκεψή της στην κατεχόμενη Μόρφου.

Τιμή στους 17 ομογενείς δημοτικούς συμβούλους

Η Εθνική Κυπριακή Ομοσπονδία Ηνωμένου Βασιλείου τίμησε 17 ομογενείς δημοτικούς συμβούλους, οι οποίοι εξελέγησαν στις τοπικές εκλογές και προσφέρουν στις κοινότητες όπου ζουν.

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στις 10 Οκτωβρίου, με συμμετοχή της αναπληρώτριας Υπάτης Αρμοστή Άννας Παπασάββα, του προέδρου της Ομοσπονδίας Χρίστου Καραολή και εκπροσώπων της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Η παρουσία των Ελληνοκυπρίων σε θεσμικές θέσεις από το Λονδίνο μέχρι το Κάρντιφ και άλλες βρετανικές πόλεις παρουσιάζεται ως σημαντικό κεφάλαιο για την ενίσχυση της πολιτικής εκπροσώπησης της ομογένειας.

Ιστορική μνήμη, ελληνική πολιτική και πολιτισμός

Στις υπόλοιπες σελίδες της έκδοσης παρουσιάζονται ακόμη οι εξελίξεις στην ελληνική πολιτική σκηνή, η συζήτηση για τον περιορισμό της πρόσβασης παιδιών κάτω των 15 ετών στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καθώς και οι δημοσιογραφικές αναφορές στην αποχώρηση της Κίμπερλι Γκιλφόιλ από την αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα.

Ιστορικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το αφιέρωμα στον Παύλο Μελά και τον Μακεδονικό Αγώνα, ενώ η εφημερίδα φιλοξενεί παρουσίαση του βιβλίου της Tanya Liveras Candy για τη ζωή και τη δολοφονία του Ανδρέα Λιβέρα κατά τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Βομβάη το 2008.

Στην έκδοση περιλαμβάνονται επίσης αφιερώματα στην εκπαιδευτική, πολιτιστική και κοινωνική δραστηριότητα των Ελλήνων και Κυπρίων της Βρετανίας.

Με το νέο της φύλλο, η «Ελευθερία» του Λονδίνου συνδυάζει την ελληνική και κυπριακή επικαιρότητα με τις εξελίξεις στη βρετανική και διεθνή πολιτική σκηνή, δίνοντας παράλληλα χώρο στους ανθρώπους και τους θεσμούς που διατηρούν ζωντανή την παρουσία του ελληνισμού στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός5 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις6 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή