Ακολουθήστε μας

Διεθνή

“Who Lost Turkey?” – The U.S.-Kurdish Project In Syria Endangers NATO

Δημοσιεύτηκε στις

Moon of Alabama

Back in the 1950s the U.S. political sphere was poisoned by a groundless smear campaign against country-experts in the State Department  who were identified as those who lost China. If the Trump administration proceeds on its current course we may soon see similar accusations. The accused, those “who lost Turkey”, will again be the ones who warned of the possibility and not the real culprits.
The Turkish attack on the Kurd held Syrian canton of Afrin (Efrin) is not progressing as fast the Turks had hoped. The infantry component of the operation are Turkish proxy forces in Syria. These Chechen, Uighur, Turkestanis and other Takfiris are cannon fodder in the operations, not a well integrated component of an army.


bigger

The Kurds know their local mountainous territory, are well armed and willing to fight. They can holdout for a while. Politically they will still be the ones who will lose the most in the conflict. The above linked piece noted that the Kurdish YPG/PKK leaders had rejected the Syrian and Russian government offer that would have prevented the Turkish attack. The offer still exists but the conditions will become less favorable as longer the Kurds hold out.
Elijah Magnier just published more details on that offer and analyses the strategic situation:

[T]he US is observing the performance of the Turkish army with interest and wishes to see Erdogan humiliated, broken on the rocks of the Kurds in Afrin. Indeed, the US has delivered anti-tank weapons, already effectively used by the Kurds against the Turkish army(many tanks damaged during the attack on Afrin).
…
The US can’t understand that Ankara is not ready to see a rich and well-armed Kurdish “state” on its borders, disregarding the US’s tempting and generous offer [of a “safe zone” (see below)]. Actually, the US is offering a territory that not only does not belong to the Americans but is actually occupied by the US forces in north east Syria.The US is one of the losers in this battle, regardless of the results, because Turkey will continue its operations until the defeat of the Kurds, either by military means or if Afrin returns to [Syrian] central government’s control.

I am not convinced that the above prediction will hold. There is still a possibility that Turkey might again change sides and (again) join the U.S. “regime change” efforts in Syria.
This depends on the winner of a conflict within the U.S. military where opposing forces are pulling for the Turkish and respectively the Kurdish side. Should the pro-Turkish side win, Erdogan can be offered a new deal and might be induced to again change sides from his current pro-Russian (pro-Damascus?) position back towards a pro-NATO/U.S. stand. (There is also a tiny chance that Turkey already has a secret back deal with the U.S. administration but I see no indication for it.)
From the very beginning of the conflict in Syria Turkey worked with the U.S., NATO, the Saudis and Qataris, against the Syrian government. It supported the Saudi and U.S. position of “regime change”, let ten-thousands of terrorists pass through its borders and delivered ten-thousands of tons of weapons and supplies to the forces fighting the Syrian government. Finally Russia entered the picture, defeated the Takfiris, put harsh pressure on Turkey and offered new economic deals. At the same time the U.S. attempted “regime change” in Ankara and allied with the Kurdish YPG/PKK in Syria and Iraq.
Erdogan, though unwillingly, changed sides and now works with Russia (and Syria) to bring the war to a conclusion. “Regime change” in Damascus has become an unlikely scenario he no longer supports. At the same time he is still willing to invest money and forces to gain something for his failed investment in the war. Taking Afrin to later incorporate it into an enlarged Turkey is one of those plays. He is clearly still aiming for additional territory. The U.S. now offered him some in form of a safe zone in Syria:


bigger

Ilhan tanir @WashingtonPoint – 7:50 PM – 24 Jan 2018
This map being discussed all day on Turkish TVs as Turkey’s planned security zone/safe zone on Syria border.
Reportedly OK’ed by Sec.Tillerson though nobody on the American side confirms it

If the U.S. indeed made the “safe zone” offer – Tillerson did not deny today to have made such – it found a rather cold response:

Washington’s proposal for the creation of a “security zone” along Turkey’s 911-kilometer border with Syria has received a cool reply from Ankara, with Foreign Minister Mevlüt Çavuşoğlu urging the U.S. to first take steps to “re-build trust” between the two allies before discussing such military matters.
…
“The U.S. needs to stop delivering weapons to the YPG. It needs to push the YPG to withdrawing from Manbij if it wants to re-build confidence with Turkey … We have to see all these commitments fulfilled,” Çavuşoğlu said.

It is the U.S. supported founding of a Kurdish state-let in north-east Syria which is Ankara’s most serious security concern. No “safe zone” will help if the U.S. military continues to build and supplies a Kurdish “border force” that can penetrate Turkey’s south-eastern underbelly – now, tomorrow or in ten years. Unless the U.S. stops that project and retreats from the area Turkey will continue to push against it – if necessary by force.
The Turkish people support the fight against U.S. supported Kurds and are willing to pay the price for it. The Kurdish YPK leaders are delusional in their demands and overestimate their own political position. The U.S. can not have both, Turkey as an ally and a Kurdish proxy state-let. It has to decide.
Yesterday President Trump and Erdogan had a phonecall to discuss the situation. It did not help. The White House readout for the call includes some noticeably harsh language:

President Donald J. Trump spoke today with President Recep Tayyip Erdogan of Turkey. President Trump relayed concerns that escalating violence in Afrin, Syria, risks undercutting our shared goals in Syria. He urged Turkey to deescalate, limit its military actions, and avoid civilian casualties and increases to displaced persons and refugees.
…
President Trump also expressed concern about destructive and false rhetoric coming from Turkey, and about United States citizens and local employees detained under the prolonged State of Emergency in Turkey.

The Turkish side denied that such language and these issues were part of the talk:

The White House’s written statement differs from the truth discussed between the Turkish and U.S. Presidents’ phone conversation on Wednesday, according to Anadolu Agency sources.Speaking on the condition of anonymity due to restrictions on talking to the media, the sources said President Donald Trump did not discuss any concerns ‘of escalating violence in Afrin’ during the phone call with President Recep Tayyip Erdogan.
…
The sources also stressed that President Trump did not use the words “destructive and false rhetoric coming from Turkey.”
…
They also said that there was no discussion of the ongoing state of emergency in Turkey.

It is very unusual to dispute the content of such readouts. Is Turkey obfuscating here or did someone in the White House put harsher language into the readout than was actually used in the call?
Trump had in general good relations with Erdogan and the readout language does not sound like him. The Turkish side also added this:

“In an answer to President Erdogan’s highlighting request from Washington to stop providing arms to the PYD/YPG terrorists in Syria within the scope of fighting against terrorism, President Trump said the United States are no longer providing PYD/YPG with weapons,” the sources added.

Already in November the Turks had said that Trump promised to stop the delivery of weapons to the YPG forces in east-Syria. But the White House was evasive on the issue and the U.S. military Central Command has acted contrary to that promise. If the Magnier report is correct CentCom also delivered anti-tank missiles to the Kurds in Afrin.
I have for some time presumed that are different opinions in the White House and especially in the Pentagon with regards to Turkey and the Kurds. The realist-hawks and NATO proponents are on Turkey’s side while the neoconservative “liberal” forces are on the Kurdish side. Yesterday the NYT noted the split:

The White House sent out a message aimed at mollifying Turkey’s president on Tuesday, suggesting that the United States was easing off its support for the Syrian Kurds.That message was quickly contradicted by the Pentagon, which said it would continue to stand by the Kurds, even as Turkey invaded their stronghold in northwestern Syria.

The former director of the Council of Foreign Relations, Richard Haass, takes the pro-Kurdish position. Linking to the NYT piece above he says:

Richard N. Haass‏ @RichardHaass – 12:00 PM – 24 Jan 2018
Pentagon right; US should be working w Kurds in Syria for moral and strategic reasons alike. A break with Erdogan’s Turkey is inevitable, if not over this than over other differences. Time for DoD to come up with plan to substitute for Incirlik access.

It is not only the Incirlik air-base which is irreplaceable for NATO’s southern command. Turkey also controls the access to the Black Sea and has thereby a say over potential NATO operations against southern Russia and Crimea.
In a Bloomberg oped former U.S. Supreme Commander of NATO Stavridis takes a pro-Turkish position:

At the moment, Washington is trying to sail a narrow passage between supporting its erstwhile Kurdish combat partners and not blowing up the relationship with Turkey. But the room for maneuver is closing and a choice is looming. What should the U.S. do?
…
[W]e simply cannot afford to “lose” Turkey.
…
The Turks have a strong and diversified economy, a young and growing population, and have stood alongside the U.S. for much of the post-World War II era. Their importance both regionally and globally will continue to grow in the 21st century. Yes, U.S. officials can and should criticize Turkish actions where they violate international law or human rights — but in private, at least at this stage of the situation.
…
[T]he overall U.S. strategic interest lies in keeping Turkey aligned with NATO and the trans-Atlantic community. It would be a geopolitical mistake of near-epic proportions to see Turkey drift out of that orbit and end up aligned with Russia and Iran in the Levant.

It is unclear where in the Trump administration the split between pro-Kurdish and pro-Turkish positions actually is. (Or is it all around chaos?) On which side, for example, is Secretary of Defense Mattis and on which side is the National Security Advisor McMaster? This clip from the NYT piece above lets one assume that they pull in opposite directions:

For its part, the White House disavowed a plan by the American military to create a Kurdish-led force in northeastern Syria, which Turkey has vehemently opposed.
…
That plan, a senior administration official said Tuesday, originated with midlevel military planners in the field, and was never seriously debated, or even formally introduced, at senior levels in the White House or the National Security Council.
…
But the Pentagon issued its own statement on Tuesday standing by its decision to create the Kurdish-led force.

Discussing NATO relations with Turkey, several western “experts” agree that the current situation damages NATO but not one of them expects that Turkey will leave the alliance:

NATO needs Turkey and cannot afford to push it further into Russia’s arms. Erdoğan also needs NATO. He has overplayed his hand in Syria and in his struggle with the Kurds, and is isolated in the EU. His relationship with Moscow is problematic and he does not want to face Putin without NATO membership. This is an alliance that remains based on real strategic interests and that will continue long after Erdoğan is gone.

Maybe. I am not so sure.
The last thing the EU now wants or needs is Turkish membership. The U.S. instigated a coup against Erdogan and its Kurdish project is threatening Turkey’s strategic interest. Trump’s continued push to take Jerusalem “off the table” in Israeli-Palestinian negotiations is an insult to all Muslims. An increasingly Islamic Turkey will not accept that. Turkey’s natural gas supplies depend on Russia and Iran. Russia builds nuclear power stations in Turkey and will deliver air defense systems that can defend against U.S. attacks. Russia, Iran, Central Asia and beyond that China are markets for Turkish products.
Putting myself into Erdogan’s shoes I would be very tempted to leave NATO and join an alliance with Russia, China and Iran. Unless the U.S. changes course and stops fooling around with the Kurds Turkey will continue to disentangle itself from the old alliance. The Turkish army has so far prevented a break with NATO but even staunch anti-Erdogan officers are now on his side.
If the U.S. makes a real offer to Turkey and adopts a new position it might be able to turn Turkey around and to put it back into its NATO fold. Is the Trump White House capable of defying the pro-Israel/pro-Kurdish voices and move back to that realist view?
If it can not do that the real answer to the question “Who lost Turkey?” will be obvious.

Posted by b on January 25, 2018 at 01:11 PM | Permalink
Σχετικά θέματα
Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Ένοπλος Αζέρος πέρασε στην Αρμενία και πυροβόλησε μητέρα μπροστά στα παιδιά της! Σε πόλη αδελφοποιημένη με τη Νέα Σμύρνη το περιστατικό

Απαγγέλθηκαν συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.

Δημοσιεύτηκε

8 ώρες πριν

στις

6 Οκτωβρίου 2026

από τον

Αρμενικό δικαστήριο διέταξε την προφυλάκιση, για διάστημα δύο μηνών, του Αζέρου στρατιωτικού Νασίμ Ογλού Ραχίμ Μουσάγιεβ, ο οποίος κατηγορείται ότι πέρασε παράνομα στην Αρμενία και πυροβόλησε μια γυναίκα μέσα στο σπίτι της, στον οικισμό Σάκι της επαρχίας Σιουνίκ. Η πόλη απέχει 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα και 3 χιλιόμετρα από την πόλη Σισιάν που είναι πόλη αδελφοποιημένη με την Νέα Σμύρνη.

Σε βάρος του Μουσάγιεβ έχουν απαγγελθεί συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.

Δύο από τις κατηγορίες προστέθηκαν την Παρασκευή. Αρχικά, η Γενική Εισαγγελία είχε ανακοινώσει κατηγορίες για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης με τη χρήση όπλου, παράνομη κατοχή πυροβόλου όπλου και παραβίαση του απαραβίαστου της κατοικίας. Η παράνομη διέλευση των συνόρων δεν περιλαμβανόταν αρχικά, παρά το γεγονός ότι το ίδιο το Αζερμπαϊτζάν είχε επιβεβαιώσει πως ο στρατιωτικός είχε περάσει στην Αρμενία.

Την Παρασκευή οι εισαγγελικές αρχές ξεκίνησαν ξεχωριστή ποινική διαδικασία για την παράνομη διέλευση των συνόρων και το λαθρεμπόριο όπλων, η οποία στη συνέχεια συγχωνεύθηκε με την κύρια υπόθεση.

Σύμφωνα με τις αρμενικές αρχές, ο Μουσάγιεβ πέρασε παράνομα τα σύνορα και εισήλθε σε κατοικία στον οικισμό Σάκι την Πέμπτη 1η Οκτωβρίου. Όταν έγινε αντιληπτός, άνοιξε πυρ. Η 39χρονη ιδιοκτήτρια του σπιτιού τραυματίστηκε από σφαίρα στο πόδι, μπροστά στα τρία παιδιά της. Η γυναίκα διακομίστηκε αρχικά στο Ιατρικό Κέντρο Σισιάν και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Γερεβάν. Η κατάστασή της είναι σταθερή και η ζωή της δεν διατρέχει κίνδυνο.

Κατά τη διάρκεια του περιστατικού τραυματίστηκαν επίσης δύο από τα παιδιά της. Σύμφωνα με το Armenpress, πρόκειται για ένα 15χρονο παιδί, το οποίο υπέστη κάταγμα στον δεξιό καρπό, και ένα 12χρονο, που υπέστη κάκωση μαλακών μορίων. Η κατάσταση της υγείας τους χαρακτηρίζεται ικανοποιητική, ενώ τα παιδιά έλαβαν ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη.

Μετά το περιστατικό, ο Μουσάγιεβ διέφυγε από το σπίτι. Εντοπίστηκε αργότερα σε άλλη διεύθυνση στον ίδιο οικισμό και συνελήφθη. Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, όταν εντοπίστηκε δεν φορούσε στρατιωτική στολή. Οι αστυνομικοί ακολούθησαν ίχνη αίματος που είχε αφήσει πίσω του, καθώς και ο ίδιος είχε τραυματιστεί. Μετά τη σύλληψή του μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο υπό αστυνομική φρουρά.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το περιστατικό σημειώθηκε μόλις δύο ημέρες μετά την επίσημη ενημέρωση της αρμενικής πλευράς από την Υπηρεσία Κρατικής Ασφάλειας του Αζερμπαϊτζάν. Στις 29 Σεπτεμβρίου, το Μπακού είχε ενημερώσει την Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας της Αρμενίας ότι ένας στρατιώτης είχε εγκαταλείψει τη μονάδα του υπό άγνωστες συνθήκες και ότι δεν μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να είχε περάσει στην Αρμενία.

Μετά την ενημέρωση αυτή, αρμενικές και αζερικές υπηρεσίες ξεκίνησαν επιχειρήσεις για τον εντοπισμό του. Ωστόσο, ο Μουσάγιεβ κατάφερε να φτάσει σε κατοικημένη περιοχή του Σιουνίκ και να εισέλθει σε σπίτι, όπου άνοιξε πυρ εναντίον μιας οικογένειας.

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ερωτήματα για το πώς ένας ένοπλος στρατιωτικός, για την παρουσία του οποίου είχε ήδη ενημερωθεί το Γερεβάν, κατάφερε να φτάσει μέχρι κατοικημένη περιοχή χωρίς να εντοπιστεί. Παραμένει επίσης άγνωστο εάν οι κάτοικοι του Σάκι και των γειτονικών κοινοτήτων είχαν ενημερωθεί για την πιθανή παρουσία ένοπλου Αζέρου στρατιωτικού στην περιοχή.

Η υπόθεση έχει προκαλέσει αντιδράσεις στην Αρμενία. Την Παρασκευή, η νεολαία της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (ARF) πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το κτίριο της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας στο Γερεβάν. Οι διαδηλωτές ζήτησαν να μην παραδοθεί ο Μουσάγιεβ στο Αζερμπαϊτζάν χωρίς όρους και προϋποθέσεις και να εξεταστεί το ενδεχόμενο ανταλλαγής του με Αρμένιους που κρατούνται στο Αζερμπαϊτζάν.

Η Γενική Εισαγγελία του Αζερμπαϊτζάν ανακοίνωσε το βράδυ της Πέμπτης ότι ξεκίνησε δική της ποινική έρευνα σχετικά με την παράνομη είσοδο του στρατιωτικού στην Αρμενία. Το υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν, ωστόσο, δεν έχει μέχρι στιγμής προβεί σε επίσημη δήλωση για την υπόθεση.

Το περιστατικό θυμίζει ανάλογη υπόθεση που σημειώθηκε στο Σιουνίκ τον Απρίλιο του 2023, όταν δύο Αζέροι στρατιωτικοί εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και πέρασαν στην Αρμενία. Ο ένας, ο Χουσεΐν Αχούντοφ, καταδικάστηκε αργότερα σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία Αρμένιου φρουρού ασφαλείας, ενώ ο δεύτερος καταδικάστηκε σε 11 χρόνια φυλάκισης. Τον Δεκέμβριο του 2023, και οι δύο επέστρεψαν στο Αζερμπαϊτζάν στο πλαίσιο ανταλλαγής κρατουμένων, κατά την οποία το Μπακού απελευθέρωσε 32 Αρμένιους κρατουμένους.

Πηγή: Εφημερίδα Αζάτ Ορ

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Ο Αλίγιεφ αποκαλεί τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας και του Αρτσάχ «εγκληματίες πολέμου» και δηλώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερο»

Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.

Δημοσιεύτηκε

1 ημέρα πριν

στις

5 Οκτωβρίου 2026

από τον

του Αρντασές Γιαγουπιάν

Ενώ στην Αθήνα πραγματοποιούνταν η 6η Σύνοδος της Μικτής Διυπουργικής Επιτροπής Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν και το Επιχειρηματικό Συνέδριο Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν, με τη συμμετοχή του Χάρη Θεοχάρη και του Αζέρου υπουργού Ενέργειας για την διεύρυνση της διμερούς συνεργασίας, ο Αλίγιεφ την ίδια ημέρα εκφωνούσε μια ιδιαίτερα σκληρή ομιλία για την Αρμενία, μιλώντας για στρατιωτική υπεροχή «δέκα φορές μεγαλύτερη»

Σε μια ακόμη επιθετική και αποκαλυπτική ομιλία του, στις 2 Οκτωβρίου στο Μπακού, ο Ιλχάμ Αλίγιεφ αποκάλεσε συλλήβδην τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας «εγκληματίες πολέμου» και δήλωσε ότι «πρέπει να εκτίσουν τις ποινές τους», χωρίς να αναφέρει συγκεκριμένες δικαστικές καταδίκες ή να εξετάζει ατομικές ευθύνες.

Παράλληλα, παρουσίασε τον πόλεμο του 2020 και την επίθεση του Αζερμπαϊτζάν στο Αρτσάχ τον Σεπτέμβριο του 2023 ως «στρατιωτικές νίκες» και ως αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας του. Ωστόσο, στην ίδια ομιλία παραδέχθηκε ότι το Μπακού πραγματοποίησε ενδιάμεσες στρατιωτικές επιχειρήσεις προκειμένου να αλλάξει τις συνθήκες επί του πεδίου και να προετοιμάσει την τελική επίθεση του 2023.

Η επίθεση της 19ης Σεπτεμβρίου 2023, μετά από εννέα μήνες αποκλεισμού του Αρτσάχ, κατέληξε στην κατάλυση της de facto αρμενικής διοίκησης και στη μαζική εκτόπιση του αρμενικού πληθυσμού. Ο Αλίγιεφ εξακολουθεί να την αποκαλεί «αντιτρομοκρατική επιχείρηση» και να πανηγυρίζει την έκβασή της.

Την ίδια στιγμή, ενώ δηλώνει ότι «δεν υπάρχει πλέον σύγκρουση» και ότι υπάρχει ειρήνη στα σύνορα, ανακοινώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει «πάντα να είναι δέκα φορές ισχυρότερο» από την Αρμενία. Περίπου 9 δισεκατομμύρια μανάτ, σύμφωνα με τον ίδιο, θα κατευθυνθούν σε ζητήματα άμυνας και ασφάλειας.

Ο Αλίγιεφ δεν περιορίστηκε στην αναφορά του παρελθόντος. Καθιέρωσε ουσιαστικά την 8η Νοεμβρίου 2020 και την 20ή Σεπτεμβρίου 2023 ως δύο κεντρικές ημερομηνίες της κρατικής αφήγησης του Αζερμπαϊτζάν. Την πρώτη ως «ημέρα νίκης» του πολέμου των 44 ημερών και τη δεύτερη ως την ημέρα κατά την οποία, σύμφωνα με την επίσημη αζερική αφήγηση, αποκαταστάθηκε πλήρως η κυριαρχία του Μπακού στο Αρτσάχ. Και ενώ μιλά για ειρήνη, ο ίδιος ο Αλίγιεφ δηλώνει ότι η χώρα του πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερη» από την Αρμενία και αφήνει να εννοηθεί ότι, αν το Αζερμπαϊτζάν δεν είχε «σταματήσει εγκαίρως», μια τρίτη Αψίδα του Θριάμβου θα μπορούσε να βρίσκεται σήμερα στο κέντρο του Γερεβάν. Πρόκειται για μια ευθεία υπενθύμιση ότι, πίσω από τη σημερινή ρητορική περί ειρήνης, το Μπακού εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται τη στρατιωτική ισχύ και την επιβολή ως βασικά εργαλεία της πολιτικής του. Παράλληλα, κατηγόρησε τους Αρμενίους για «αχαριστία» και υποστήριξε ότι «μας μαχαίρωσαν πισώπλατα», επαναφέροντας γνωστά μοτίβα της τουρκοαζερικής ρητορικής περί αρμενικής «προδοσίας».

Οι δηλώσεις αυτές αποκαλύπτουν μια σοβαρή αντίφαση. Από τη μία πλευρά το Μπακού μιλά για ειρήνη, εμπόριο και τέλος της σύγκρουσης και από την άλλη, ο πρόεδρός του μιλά για μόνιμη στρατιωτική υπεροχή, χαρακτηρίζει ολόκληρες πολιτικές ηγεσίες «εγκληματίες πολέμου» και αφήνει ανοιχτές απειλητικές αναφορές ακόμη και για το Γερεβάν.

Η ειρήνη δεν οικοδομείται με το «να είμαστε δέκα φορές ισχυρότεροι», ούτε με απειλές, ιστορικούς συμψηφισμούς και συλλογικές κατηγορίες. Και ασφαλώς δεν οικοδομείται όταν η στρατιωτική κατάκτηση μιας περιοχής και η εκδίωξη του γηγενούς πληθυσμού παρουσιάζονται ως λόγος εθνικής υπερηφάνειας.

Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.

Η πραγματική ειρήνη δεν χρειάζεται δέκα φορές περισσότερα όπλα. Χρειάζεται σεβασμό, αυτοσυγκράτηση, δικαιοσύνη και κυρίως εγκατάλειψη της λογικής ότι ο ισχυρότερος έχει πάντα δίκιο.

Και η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι συμμέτοχη σε αυτή την λογική.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Οι πρέσβεις των χωρών της ΕΕ στο Σουνίκ της Αρμενίας

Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.

Δημοσιεύτηκε

1 ημέρα πριν

στις

5 Οκτωβρίου 2026

από τον

   Από την Αρμενική εφημερίδα Αζάτ Ορ

Οι πρέσβεις των κρατών μελών της ΕΕ με τον πρέσβη της ΕΕ στη Αρμενία Βασίλη Μαραγκό συνόψισαν τα αποτελέσματα του έργου που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Βιώσιμο Σουνίκ — Ομάδα της Ευρώπης» και συζήτησαν τις μελλοντικές προτεραιότητες της διοίκησης της περιφέρειας Σουνίκ.

Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.

Ήταν ιδιαίτερα πολύτιμο να ακούσουμε την άποψη της περιφερειακής διοίκησης σχετικά με αυτό το θέμα», σημείωσε η πρέσβης της Ολλανδίας Μαρίκε ΜονρόιΒίντερ.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τα μέλη της αντιπροσωπείας επισκέφθηκαν γαλακτοκομείο στο Καπάν, ενημερώθηκαν για τις εργασίες βελτίωσης της πρόσβασης σε πόσιμο νερό στο Λεχβάζ και επισκέφθηκαν την εταιρεία MeghriFruits.

Με την υποστήριξη του οργανισμού «Ομάδα Ευρώπη», η εταιρεία MeghriFruits επέκτεινε την παραγωγή της, δημιούργησε νέες θέσεις εργασίας και εισήλθε σε νέες εξαγωγικές αγορές.

 

Διαβάστε τα υπόλοιπα άρθρα της εφημερίδας στο PDF

ԱԶԱՏ ՕՐ 2-10-2026
Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

school of gray fish school of gray fish
GEOPOLITICO5 ώρες πριν

Θεσσαλονίκη: Αλιείς «έσπασαν» την απεργία και αγόρασαν ψάρια από τουρκικό φορτηγό

Ένταση προκαλεί στη Θεσσαλονίκη υπόθεση αγοραπωλησίας αλιευμάτων εκτός ιχθυόσκαλας, την ώρα που ο κλάδος βρίσκεται σε κινητοποιήσεις. Βίντεο που παρουσίασε...
GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Σμαραγδής: «Στην Ελλάδα είναι επικίνδυνο να είσαι Έλληνας» – Ο Κολοκοτρώνης, η εθνική ταυτότητα και η απάντηση στους επικριτές

Ο σκηνοθέτης μίλησε στην Όλγα Λαθύρη στον Star Κεντρικής Ελλάδας για τη νέα ταινία με επίκεντρο τον Γέρο του Μωριά,...
GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Κάλλιο να πείσεις την Ουάσιγκτον να δεχθεί τα Εθνικά Χωρικά Ύδατα σου στα 12 ν.μ. στο Αιγαίο, παρά να κινδυνεύουν τα κυριαρχικά δικαιώματά σου από την Άγκυρα…

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΥΛΟΥ, Hellas Journal – Όσλο Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο έρχεται στην Ελλάδα στον απόηχο του θορύβου...
Διεθνή8 ώρες πριν

Ένοπλος Αζέρος πέρασε στην Αρμενία και πυροβόλησε μητέρα μπροστά στα παιδιά της! Σε πόλη αδελφοποιημένη με τη Νέα Σμύρνη το περιστατικό

Απαγγέλθηκαν συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και...
Πολιτική10 ώρες πριν

Μονή Σινά: Στο Ευρωκοινοβούλιο το ζήτημα – Ο διπλωματικός αγώνας

Υστερα από την επίσκεψη του ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη στο Σινά και στο Υπουργείο Εξωτερικών της Αιγύπτου.

Δημοφιλή