Ακολουθήστε μας

Γενικά θέματα

Η Μακεδονία, το μήλο της έριδος.

Δημοσιεύτηκε στις

Γεώργιος Λ. Μαντρατζής, Δικηγόρος
Μακεδονία, εκ του αρχαίου Ελληνικού Μακεδνός, που σημαινει ψηλός, εύσωμος, είναι όρος μόνον γεωγραφικός,ιστορικός, όχι Εθνικός.
Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει Μακεδονικό Έθνος.
Την άποψη αυτήν υποστηρίζει και βεβαιώνει και το Ανώτατο Ελληνικό Δικαστήριο, ο Άρειος Πάγος.
Οι κάτοικοι της Μακεδονίας, με γεωγραφικό μόνον προσδιορισμο, λέγονται Μακεδόνες.
Η Μακεδονία, ανέκαθεν κατοικείται από Έλληνες και οι Μακεδόνες, στην πλειονότητά τους ανέκαθεν ομιλούν κυρίως την ελληνική γλώσσα.Η άφιξη στην περιοχη και άλλων λαών, επηρέασε μεν το δημογραφικό θέμα, όμως κύρια ομιλουμένη γλώσσα στην περιοχή συνέχισε να είναι η Ελληνική Γλώσσα. Στη Μακεδονία ανέκαθεν οι συναλλαγές γίνονταν στην Ελληνική Γλώσσα.
Μακεδονική γλώσσα δεν υπήρξε πότε.
Οι Έλληνες ομιλούν πάντοτε την ίδια γλώσσα, γράφει ο Ηρόδοτος.
Έστιν ουν Ελλάς και η Μακεδονία, γράφει ο Στράβων, τον πρώτο αιώνα προ Χριστού.
Στην Αγία Γραφή πλειστάκις αναφέρεται ο γεωγραφικός όρος Μακεδονία.
Ο Ηρόδοτος, αναφέρεται στην γεωγραφική και ιστορική αυτή περιοχή της Μακεδονίας, (484πΧ).
Ουδέποτε, συνοψίζω και επαναλαμβάνω, υπήρξε Μακεδονική Γλώσσα και ούτε Μακεδονικό Έθνος.
Αντίθετη άποψη είναι δόλια , ψευδής και κακόβουλη .
Η Μακεδονία, που καταλαμβάνει τον προς βορράν του Αιγαίου Πελάγους χώρο, αποτελεί φυσικό όριο. Διαχωρίζει τις περιοχές, που υπάρχουν βορειότερα, από την θάλασσα.
Η Μακεδονία είναι πλούσια σε έδαφος και σε υπέδαφος, πράγμα που, σε συνδυασμό και με το πολιτισμικό της επίπεδο και την στρατηγική της θέση ,την κατέστησε το μήλο της έριδος, πεδίον επίμονων διεκδικήσεων.
Η σπουδαιότητα του χώρου της Μακεδονίας, ανέκαθεν υπήρξε σημαντική, αφού, μέσω αυτής, υπάρχει πρόσβαση στίς πέντε θάλασσες και στίς δύο ηπείρους. Μέσω αυτής διευκολύνονται οι συγκοινωνίες, χερσαίες και θαλάσσιες και η θέση της είναι σημαντική.
Η Μακεδονία, που ανήκει στα Βαλκάνια, δεσπόζει ανατολής και δύσεως, βορρά και νότου και αποτελεί βασικό εμπορικό σταυροδρόμι, των μεγάλων αγορών της Ανατολής και της Δύσεως.
Η Μακεδονία υπήρξε Επαρχία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, που βορειοδυτικά έφτανε μέχρι την Κράινα, εξ ου και η ονομασία (Κράινα= άκρον) και επί σειρα αιώνων συνέχισε να έχη τον βασικό και πρωτεύοντα ρόλο στην περιοχή.
Στην διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, επί 400 και πλέον χρόνια, η Μακεδονία συνέχισε να είναι ο κύριος άξονας του εμπορίου.
Η Μακεδονία ανέπτυξε τα γράμματα, τις τέχνες και το εμπόριο και ανέδειξε μεγάλες προσωπικότητες.
Πολλές μάχες γίνανε, πολλά στρατιωτικά κινήματα και πολλά σενάρια μεθοδεύτηκαν για την κατάκτηση της Μακεδονίας.
Στα τέλη του 18ου αιώνα, από την Μακεδονία, σχεδιάστηκε να διέλθη το λεγόμενο σλαβικο τόξο, με αφετηρία την Ρωσία και κατάληξη στην Αδριατική Θάλασσα.
Η Βουλγαρία,που διακαώς, πάντοτε απέβλεπε στο να επεκταθή προς την Μακεδονία, θέλησε να εκμεταλλευτή ευκαιρίες και άρχισε να οργανώνη προπαγάνδα και σχετικά κινήματα.
Τήν Μακεδονία επέλεξε η Γερμανία για να ενισχύση την κυριαρχία της και γι αυτό ο Χίτλερ με απόρρητη επιστολή του, 1452/44, που έστειλε στίς 5 Σεπτεμβρίου 1944, δηλαδη, εφτά μήνες πρίν πεθάνει, παρήγγειλε την μεθόδευση τής ιδρύσεως, με το όνομα Μακεδονία, προτεκτοράτου της Γερμανίας, που ονειρευόταν, στην θέση της FYROM , ενός κέντρου, που ως υποχείριό της, θα μπορούσε να εξυπηρετή τα συμφέροντά της Γερμανίας.
( Σημ.Τοτε ο Βασιλιάς της Σερβίας διεφώνησε, με την βάσιμη αιτιολογία ότι οι κάτοικοι δεν είναι Μακεδόνες, ωστόσο ο εθνικιστής Ντράζα Μηχαήλοβιτς αποβλέποντας σε πολιτικά οφέλη, αποδέχτηκε την ιδέα αυτή, αδιαφόρως καταγωγής των κατοίκων, όπως είπε και άρχισε να την καλλιεργή).
Αργότερα, όπως περιγράφω παρακάτω, την ιδέα την υλοποίησε ο Τίτο.
Οι Σλαύοι πρωτοεμφανίστηκαν στην περιοχή, τον 7ο αιώνα μΧ.
Στη διάρκεια αυτή και μέχρι το 1944, η περιοχή αυτή λεγόταν Βαρντάρσκα Μπανόβινα (Επαρχία Βαρντάρσκα) .
Οι γειτονικές χώρες, πάντοτε εποφθαλμιούσαν την Μακεδονία και γι αυτό πολλά κατακτητικά σενάρια παίχτηκαν γύρω από αυτήν.
Κατά την συμφωνία των Βαλκανικών Χωρών, όταν οι Βαλκανικές χώρες αγωνίζονταν να αποτινάξουν τον Οθωμανικό ζυγό, κάθε βαλκανική χώρα θα αποκτούσε την περιοχή, που πρώτη θα απελευθέρωνε.
Η Ελλάδα , εκτός των άλλων, απελευθέρωσε σημαντικό τμήμα της Μακεδονίας, όμως δεν πρόλαβε να τήν απελευθερώση όλη.
Η Βουλγαρία μπόρεσε και απελευθέρωσε και απέκτησε την χώρα της και μικρό μέρος της Μακεδονίας.
Επίσης η Σερβία μπόρεσε να απελευθερώση και συνεπως πρόλαβε να αποκτήση τη χώρα της καί μικρό μέρος της Μακεδονίας, όπως τα Σκόπια, το Μοναστήρι, την Αχρίδα κλπ., δηλαδή την περιοχή,που, συνέχεια από της εμφανίσεως των Σλαύων και μέχρι το 1944,λεγόταν Βαρντάρσκα.
Η καθυστέρηση του Ελληνικού Στρατού στη Φλώρινα, εξ αιτίας Τούρκων, που αντιστάθηκαν στο Κλειδί, που είχε σαν αποτέλεσμα να ανακόψουν την επέλαση του Ελληνικού Στρατού, είχε σαν συνέπεια να προλάβουν να μπούν πρώτοι οι Σέρβοι,στο Μοναστήρι, στην Αχρίδα, στα Σκόπια κλπ.
Ουδέποτε έγινε άλλη συμφωνία, για διανομή της Μακεδονίας και ούτε με την συνθήκη του Βουκουρεστίου, της 13 Αυγούστου 1913.
Έτσι το μεγαλύτερο μέρος της Μακεδονίας το έχει η Ελλάδα, η οποία, για λόγους πραγματικούς ιστορικούς, Εθνικούς, Διεθνους Δικαίου, κλπ., συνεχίζει και διατηρή για την περιοχή, το όνομα Μακεδονία, γεγονός για το οποίο ποτέ κανείς δεν διεφώνησε, διότι της ανήκει.
Τα μέρη αυτά κατα την απελευθέρωση τους από τον Οθωμανικό ζυγό, στην πλειονότητά τους, κατοικούνταν κυρίως αποΈλληνες, ωστόσο η Βουλγαρική προπαγάνδα δρούσε ασταμάτητα.
Η γλώσσα που μιλουσαν στην Μακεδονία, ήταν κυρίως η Ελληνική.
Μακεδονικό Έθνος και Μακεδονική γλώσσα, δεν υπήρξαν ποτέ.
Σημειώνω ότι κατα την απογραφή που έγινε το 1921,στη Σερβία, επαρχία της οποίας ήταν η Βαρντάρσκα, κανένας δε βρέθηκε να δηλώνη « Μακεδόνας», όπως και κανείς δεν δήλωσε ως ομιλουμένη γλώσσα του «Μακεδονική», διότι δεν υπήρξαν πότε.
Τα περί Μακεδονικού Εθνους και μακεδονικής γλώσσας είναι τεχνητά δημιουργήματα σχετικής προπαγάνδας.
Ο Τίτο, μετά από παρότρυνση του Στάλιν, ανέλαβε να προλαβη και υλοποιήση την ρωσική, βουλγαρικη, αλλά και γερμανική ιδέα.
Ο στρατάρχης Τίτο, που,το 1944, συνένωσε τις παρακείμενες περιοχές ήτοι: την Σερβία, μια από τις επαρχίες της οποίας ήταν και η Βαρντάρσκα, την Κροατία, τη Σλοβενία, το Μαυροβούνιο και συνέστησε μια ομόσπονδη δημοκρατία, με την ονομασία Fenderativna Narontna Republica Yougoslavia, γνωστή ως Γιουγκοσλαβία, έχοντας και την στήριξη της Σοβιετικής Ενώσεως, μεθόδευσε να υλοποιήση τη μεγάλη προαναφερομένη Ιδέα.
Τότε, το 1944, που κάτω από την βαρειά μπότα του Τίτο δεν μπορούσε να κινηθή τίποτε, χωρίς την συναίνεσή του και που η θρησκεία βρισκόταν σε διωγμό, «ξεσηκώθηκαν» οι Σκοπιανοί και «αξίωσαν» η περιοχή τους, που κατοικούσαν, που έως τότε λεγόταν Βαρντάρσκα, επί 1200 χρόνια,να γίνη αυτόνομη περιοχή, με το όνομα Μακεδονία, καθώς επίσης να γίνη η εκκλησία τους αυτοκέφαλη, με την ονομασία: αυτοκέφαλη εκκλησία της Μακεδονίας.
Και όλα αυτά, ο πανίσχυρος Τίτο «υποκύπτοντας» στην αξίωση της Βαρντάρσκα, τα «αποδέχτηκε». Και «εν μιά νυκτί», ( έτος 1944), δόλια και καταχρηστικά, η περιοχή, από Βαρντάρσκα μετωνομάστηκε σε Μακεδονία και αρχισε να φτιάχνη ιστορία, να προσαρμόζη θρησκεία, να συστηματοποιή γλώσσα, πολιτισμό, μέχρι και να συνθέτη «έθνος», στοιχεία ανύπαρκτα μέχρι τότε και ιστορικά αδιανόητα.
Για την θεμελίωση της προσπάθειάς αυτής, και της προπαγάνδας που εξαπέλυσε, χησιμοποίησε στοιχεία και μνημεία καθαρώς ελληνικά.
Ξεκινώντας από το αληθές, που τό έχει υιοθετήση και ο Άρειος Πάγος, ότι μακεδονικό έθνος δεν υπήρξε ποτέ και ούτε υπάρχει, κρίνω σκόπιμο να παραθέσω και τα ακόλουθα, αναφορικά με το γλωσσικό ιδίωμα, που θέλουν να καθιερώσουν στη FYROM , που αυτό δέν συγκαταλέγεται στίς επίσημες γλώσσες. Ειναι γλωσσικό ιδίωμα σύμμικτο με στοιχεία από την ελληνική, τη σερβική, κυρίως από την βουλγαρική, την Αλβανικη, Ρωμά κλπ.
Η μόνη αναφορά του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών στο γλωσσικό ιδίωμα,που ομιλείται στην FYROM, έγινε το έτος 1977, όταν ο Οργανισμός ρώτησε εάν για τη γραφή της γλώσσικού αυτού ιδιώματος, χρησιμοποιείται το Κυριλλικό ή το λατινικό αλφάβητο και ουδέποτε ο ΟΗΕ την κατέταξε στίς επίσημες γλώσσες. Αυτο βεβαιώνει και ο μετέχων καθηγητής της Γλωσσολογίας Γεώργιος Μπαμπινιώτης.
Όπως συμβαίνει σε όλο τον κόσμο, σε όλες τις παραμεθόριες περιοχές. οι κάτοικοι των παραμεθορίων περιοχων, ομιλούν την γλώσσα του κράτους που ανήκουν, καθώς και την γλώσσα του διπλανού κράτους, όχι μόνον για τις ανάγκες της ζωής και των συναλλαγών των κατοίκων, αλλά και, αμεσότερα, πολλές φορές, εξ αιτίας τυχον κατακτητικών παλινδρομήσεων, αλλα και επιμελείας των κατακτητών, για εδραίωση καθεστώτος ή και για πολλούς άλλους και διαφόρους λόγους.
Παράδειγμα: στα σύνορα Αυστρίας – Κροατίας,-Ουγγαρίας, – Σλοβενίας, στα σύνορα Γερμανίας -Γαλλίας, στα σύνορα Πολωνίας – Γερμανίας , στα σύνορα Σουηδίας – Φιλλανδίας , μάλιστα δε υπάρχουν περιοχές της Φιλλανδίας, στις οποίες οι κάτοικοί ομιλούν μονον Σουηδικά, όχι Φιλλανδικά, όπως υπάρχουν και νότιες περιοχές της Σουηδίας, στίς οποίες όταν ακους τους κατοίκους να ομιλούν, νομίζεις πως βρισκεσαι στην Δανία.
Το φαινόμενο αυτό γίνεται αντικείμενο εκμεταλλεύσεως και καλλιεργείται ανάλογα, οταν σκοπιμότητες το απαιτούν.
Ετσι, οργανώνεται σχετική προπαγάνδα, που αποσκοπεί στο επιδιωκόμενο.
Άλλοτε πάλι ο κατακτητής ευθέως υποχρεώνει τον κατακτώμενο να αλλάξη γλώσσα, θρησκεία, εθνικότητα κλπ.
Στη γλώσσα βασίζεται, πολλές φορές, η προπαγάνδα που επιχειρεί να εντάξη τους κατοίκους στη μιά ή στην άλλη πλευρά.
Έλληνες που μολονότι ομιλούν τα Τουρκικά ( τουρκόφωνοι) αλλά και κάτοικοι των συνόρων της Μακεδονίας, που μολονότι ομιλούν το σύμμικτο προαναφερόμενο γλωσσικό ιδίωμα, είναι βαθύτατα Έλληνες και το έχουν αποδείξει στίς κρίσιμες περιόδους και στους απελευθερωτικούς αγώνες του Ελληνικού Έθνους.
Η μοίρα τους έταξε να ζουν στην παραμεθόρια περιοχή.
Είναι άπειρα τα παραδείγματα κατοίκων παραμεθορίου της Μακεδονίας, που αγνοούσαν παντελώς την ελληνική γλώσσα, με μητρικό και καθομιλούμενο γλωσσικό ιδίωμα το προαναφερόμενο παραμεθορίων κατοίκων της Μακεδονίας, με ακλόνητη Ελληνική συνείδηση, που αποδείχτηκαν ήρωες, κρατώντας ψηλά την σημαία του Ελληνικού Έθνους και τών Ελληνικών Ιδεωδών (πόλεμοι και συρράξεις Ελλήνων με Τούρκους, με Βουλγάρους, με Σέρβους, με Αλβανούς,αλλά και κατα τον εμφύλιο πόλεμο κλπ,), παρά τίς άπειρες και επίμονες παραπλανητικές προσπάθειες των καπηλευτών της ιδιαιτερότητος,που στόχο πάντοτε είχαν να τους κλονίσουν την πίστη στην Ελληνική συνείδηση και να τους καταστήσουν συνοδοιπόρους τους.
Από το φαινόμενο αυτό, δεν εξαιρείται η Μακεδονία.
Το φαινόμενο αυτό, οι χώρες που έχουν κατακτητικές βλέψεις, το εκμεταλλεύονται, το υιοθετούν, με την κατάλληλη σκοπιμότητα και προπαγάνδα, το καλλιεργούν, το επιβάλλουν, το διαδίδουν και εκμεταλλευόμενοι την ευπιστία, αλλα και το χαμηλό, εν πολλοίς, οικονομικό , κοινωνικό και μορφωτικό επίπεδο των κατοίκων, δημιουργούν πυρήνα και οπαδούς, που όσο δεν γίνεται έντονη αναχαίτιση και χαλιναγώγηση, τα πιστεύουν μέχρις αυτοθυσίας.
Στην περιοχή, ερχόμενοι οι Τούρκοι, υποχρέωναν τον λαό να τουρκέψη, να ασπαστή τον ισλαμισμό, να αλλάξη γλώσσα, να αλλάξη θρησκεία, να αλλάξη όνομα, να αλλάξη επίθετο κλπ.
Ερχόμενοι οι Βούλγαροι, εκμεταλλευόμενοι το γλωσσικό ιδίωμα, υποχρέωναν το λαό γιά τα ίδια, μάλιστα δε οι Βούλγαροι ίδρυσαν και σχολεία, στα οποία η εκμάθηση της βουλγαρικής γλώσσας υπήρξε υποχρεωτική και μέσω των ιερέων τους, συστηματικά προωθούσαν σχετικούς γάμους, ώστε δια των φανατικών Βουλγάρων να εδραιωθή η βουλγαρική συνείδηση στα άτομα, στίς οικογένειες κλπ.
Η Βουλγαρική Εξαρχία, πέραν των Κομιτατζήδων που είχε και δρουσε στήν περιοχή, για εδραίωση βουλγαρικού πνεύματος, ωργάνωσε και εποικιστική κίνηση, ώστε παντί τρόπω να επικρατήση στη Μακεδονία το φιλοβουλγαρικό στοιχείο, διότι η Βαρντάρσκα ήταν το κομβικό σημείο, από όπου θα μπορουσαν να διεκδικηθούν εδάφη τόσον από την Σερβία και από την Ελλάδα, όσο και από την Αλβανία, προς όφελος της Βουλγαρίας.
Έτσι πλέον στη Μακεδονία, δεν έχει σχέση το γλωσσικό ιδίωμα που ομιλείται, των παραμεθορίων κατοίκων, με την πατριωτική συνείδηση των κατοίκων.
Η τύχη έταξε, κάτοικοι να ομιλούν την γλώσσα των παραμεθορίων.
Στην Ελλάδα, οι κάτοικοι των παραμεθορίων περιοχών, στην συντριπτική πλειοψηφία τους, μολονότι μητρική γλώσσα είχαν το προαναφερόμενο γλωσσικό ιδίωμα, έμειναν ανεπηρέαστοι και σε επαγρύπνηση, με Ελληνική συνείδηση, αντίθετα από την Βαρντάρσκα, που στην πλειονότητά τους οι κάτοικοί της ήταν ή έγιναν με φιλοβουλγαρική συνείδηση.
Στη διάρκεια του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου και μέχρι το τέλος του Ελληνικού εμφυλίου πολέμου, κάτοικοι που είχαν βουλγαρική συνείδηση ή επηρεάστηκαν βαθύτατα από την φιλοβουλγαρική προπαγάνδα, μετακινήθηκαν και εγκαταστάθηκαν στις χώρες της τότε Ενώσεως Σοσιαλιστικών Σοβιετικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ) και των συνοδοιπόρων της και από εκεί οι πιό επηρεασμένοι συνέχισαν την δραση τους, της μορφής πλέον, που πήρε μετα την προπαγάνδα που ωργάνωσε ο Τίτο για την Βαρντάρσκα Μπανόβινα (Επαρχία).
Τέλος , ερχόμενοι οι Σέρβοι, εκμεταλλεύονταν την ύπαρξη γλωσσικών στοιχείων και υποχρέωναν τον λαό για τα ίδια. Ανάλογα, με τυχον συμπτώσεις ή ομοιότητες, έφτιαχναν και μια ιστορία και ο εύπειστος λαός γινόταν έτοιμος, να θεωρήται Τουρκικός, Βουλγαρικος,Σερβικός κλπ.
Έτσι, ο Φώτιος, ο ίδιος, γινόταν Αγντίν, ο ίδιος γινόταν Σφέτκο, ο ίδιος γινόταν Λούλε, κλπ ,
Ο Γιάννης γινόταν Γιόβαν, γινόταν Γιοβάν, γινόταν Βάνε κλπ, πολλές φορές, επανέρχονταν στα ίδια και ούτω καθεξής.
Το ίδιο συνεβαινε και με τα επώνυμα.Έτσι, λ.χ. ο Δημητριάδης , ο ίδιος γινόταν Δημητρώφ, ο ίδιος γινόταν Δημητρόφσκι, ο ίδιος γινόταν Δημητρίεβιτς, κλπ.
Ηταν ευχής έργο να διερχόταν κάποιος τα χρόνια της ζωής του, χωρίς μεταβολές του είδους αυτού, χωρίς να υποχρεωθή να αλλαξοπιστήση.
Χαρακτηριστική είναι η ευχή των γηγενών κατοίκων τών συνόρων της Μακεδονίας, κατα τις ονομαστικές εορτές:
«Να ζήσης με τ´όνομα σου».
Οι κατοικούντες στις παραμεθόριες περιοχές της χώρας μας, στη Μακεδονία, αδιαφόρως γλωσσικού ιδιώματος, που ωρισμένοι ομιλούν, στη συντριπτική πλειοψηφία, γνωρίζοντας την πραγματικότητα, είναι βαθύτατα Έλληνες, με ακλόνητη Εθνική Ελληνική συνείδηση, με πίστη στα ιδανικά της φυλής μας και το απέδειξαν κατα την απελευθέρωση της Μακεδονίας, αλλά και σε όλους του απελευθερωτικούς αγώνες.
Όταν Βούλγαρος Αξιωματικός, ο επικεφαλής τμήματος του κατακτητικού στρατού, στη διάρκεια της Κατοχής, συγκέντρωσε τους κατοίκους χωριού και αξίωσε να παραταχθούν οι Έλληνες σε μιά μεριά και οι «Μακεδόνες» στην άλλη μεριά, κανείς δεν μετατοπίστηκε και στη πρόσκληση γνωστού μπακάλη χωρικού, που μιλούσε το προαναφερόμενο γλωσσικό ιδίωμα, να μετατοπιστή, ο μπακάλης αυτός αντιλαμβανόμενος τι εννοούσε ο Βούλγαρος Αξιωματικός, με την λέξη «Μακεδόνες» απήντησε: εγώ, όπως και όλοι εμείς, είμαστε Έλληνες.
Πολλά τέτοια περιστατικά είχαν διαδραματιστή και άλλα παρόμοια και πολλοί έχασαν την ζωή τους, για την επιμονή τους να μην αλλαξοπιστήσουν.
Βέβαια, δεν αποκλείεται κάποιοι να είχαν επηρεαστή από τις απανωτές προπαγάνδες ή την βία, που τους ασκήθηκε και τις απειλές ,από φόβο αλλά ενδεχομένως και από συμφέρον να ασπάστηκαν τις προπαγάνδες, αλλά αυτοί είναι τόσο λίγοι, που ο αριθμός τους είναι χωρίς σημασία.
Όταν, όπως προαναφέρεται, ο Στρατάρχης Τίτο, αυτός ουσιαστικά, σε συνεννόηση με τον Στάλιν, μετωνόμασε και βάφτισε την Βαρντάρσκα σε Μακεδονία και επιδόθηκε σε ασύστολη δημιουργία ιστορίας, υποκλοπή πολιτιστικών στοιχείων κλπ. και σε σχετική προπαγάνδα, που συνεχίστηκε, η Ελλάδα μολονότι βρισκόταν κάτω από δεινά πολέμου, δεν το ανέχθηκε και διαμαρτυρήθηκε έντονα.
Οι Έλληνες άμεσα διαμαρτυρήθηκαν για την δόλια και καταχρηστική ενέργεια του Τίτο, που νομικα και ιστορικά υπήρξε αδιανόητη, αντιβαίνει στο Διεθνές Δίκαιο και στην Αρχή της Προτεραιότητας.
Ήταν η εποχή που οι ιδεολογικά αριστερές δυνάμεις της χώρας, δια της βίας, δια των όπλων, επιχειρούσαν να καταλύσουν το νόμιμο κράτος και να αναλάβουν την διακυβέρνηση της Ελλάδας.
Η Ελλάδα, επί τέσσερα χρόνια, στέναζε κάτω απο τον τετραετή εμφύλιο αυτόν πόλεμο.
Ο Ελληνικός τακτικός στρατός, που αντιμετώπιζε τους αριστερούς αντάρτες, απωθώντας τους, σταματούσε στα σύνορα της Γιουγκοσλαβίας, του ξένου κράτους, ενώ οι αριστεροί αντάρτες κατέφευγαν και εύρισκαν ασφαλές καταφύγιο στην Γιουγκοσλαβία, που τους δεχόταν ο Τίτο και εκεί ανεφοδιάζονταν και αναπαύονταν και στη συνέχεια επανέρχονταν και συνέχιζαν τις κατακτητικές τους επιδιώξεις.
Ο εμφύλιος αυτός πόλεμος, δεν τελείωνε.
Ο εμφύλιος πόλεμος, διήρκεσε περίπου τέσσερα χρόνια.
Στην διάρκεια αυτή η οικονομία της χώρας σχεδόν διαλύθηκε, τα σχολεία πλημμελώς λειτουργούσαν και η αβεβαιότητα δεν άφηνε περιθώρια για προγραμματισμούς, για αναπτυξη και προοπτικές.
Για καλή τύχη της χώρας μας η πολιτική του Στάλιν ήρθε σε ρήξη με την πολιτική του Τίτο ( υπόθεση KOMIFORM ) και πλέον ο Τίτο έπαψε να εξυπηρετή τους αρστερούς αντάρτες, που είχαν την στήριξη του ανατολικού μπλόκ, της Ρωσίας, της ΕΣΣΔ και έτσι, αφού έκλεισε τα σύνορα και οι αριστεροί αντάρτες δεν εύρισκαν πλέον καταφύγιο στην Γιουγκοσλαβία, μπόρεσε ο τακτικός στρατός, με επικεφαλής τον Έλληνα Στρατάρχη Αλέξανδρο Παπάγο, να νικήση και τελικά, στίς 29 Αυγούστου 1949 , να τελειώση ο ανταρτοπόλεμος,ο εμφύλιος πόλεμος.
Είναι ανεπίτρεπτο να συστήνεται ένα κρατίδιο δίπλα στην Ελληνική Μακεδονία, που, επί τριάντα αιώνες, έχει και διατηρεί την ονομασία Μακεδονία και το κρατίδιο αυτό, αλλάζοντας και εγκαταλείποντας το όνομά Βαρντάρσκα, που είχε επί 1200 χρόνια, να μετονομάζεται σε Μακεδονία, δόλια και καταχρηστικά και παραβιάζοντας ιστορικές αλήθειες και κάθε αρχη Δικαίου και την αρχή της Προτεραιότητος και με αποδεδειγμένα επεκτατικούς σκοπούς, από το 1944, δηλαδή παίρνοντας την ονομασία της διπλανής περιοχής, την κατάκτηση της οποίας επιδιώκει.
Η εννοια της Αρχής της Προτεραιότητας.
Για να γίνη αντιληπτή η νομική ένοια της αρχής της προτεραιότητος επισημαίνω ότι το Δικαστήριο απαγορεύει αυτόν, που, δίπλα στο κατάστημα που λέγεται «καρβέλι» και πουλάει ψωμί, πάει και ανοίγει άλλο, δικό του κατάστημα, που επίσης θα λέγεται «καρβέλι» και θα πουλάει ψωμί και θα αναγκάση τον τελευταιο, όχι τον πρώτο, να μη χρησιμοποιή τον ίδιο διακριτικό τίτλο.
Ακόμη, είναι ανεπίτρεπτο δίπλα σε κατάστημα, με τον διακριτιτικό τίτλο
«περιπόδια», που πουλάει κάλτσες, να ανοίγει άλλος κατάστημα με τον ίδιο διακριτικό τίτλο και με το ίδιο αντικείμενο εργασιών.
Πολύ περισσότερο το θέμα εχει σημασία, όταν ο τελευταίος αποδεδειγμένα επιχειρεί να υποκλέψη στοιχεία του πρώτου, αλλά και να προκαλέση σύγχυση, με σκοπούς κατακτητικούς.
Στο σημείο αυτό υπενθυμίζω, πως η Μεγάλη Βρετανία, μπήκε στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όχι ως Μεγάλη Βρετανία, αλλά ως Ηνωμένο Βασίλειο, για να μην δημιουργηθή πρόβλημα με την Γαλλία, της οποίας η πόλη Βρετάνη, κατείχε την ονομασία πρωτύτερα.
Μετα τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όλες οι χώρες είχαν επιδοθή στην ανασυγκρότηση τους. Η Ελλάδα, που την είχε καταστρέψει ο Δεύτερος Παγκόσμιος πόλεμος, αντί να ανασυγκροτήται,επί τέσσερα χρόνια αγωνιζόταν για την ύπαρξή της.
Στο σημείο αυτό είναι σκόπιμο να διατυπώσω μια προσωπική μου σκέψη, αρχίζοντας από το τέλος:
Εάν κατα τον εμφύλιο πόλεμο επικρατούσαν οι αριστερές δυνάμεις, θα γινόταν και η Ελλάδα μέλος του ανατολικού μπλόκ, της ΕΣΣΔ, όπως η Βουλγαρία, Σερβία, Αλβανία κλπ. και μετά την διάλυσή του (26 Δεκ 1991) και οι Έλληνες θα ξεσπιτώνονταν, για να τρέξουν σε διάφορες χώρες, για να εξασφαλίσουν το ψωμί τους, να βρουν την τύχη τους, όπως οι κάτοικοι των προαναφερομένων χωρών, πέραν του ότι θα επακολουθούσαν αιματηροί πόλεμοι, διότι οι άσπονδοι φίλοι μας, που μας περιβάλλουν, θα εύρισκαν αφορμή να διεκδικήσουν, δια των όπλων, αυτά που σήμερα διεκδικούν, οπότε η χώρα μας, κουτσουρεμένη πλέον και ταλαιπωρημένη, θα εφτανε, το πολύ, μέχρι την Λάρισα.
Σωστά λοιπόν ο Φιλάρετος (Τάκης) Λαζαρίδης, ένας ιδεολόγος αριστερός, που κινδύνεψε πολλά και τη ζωή του, κατα την επάρατη αυτή περίοδο της έχθρας και του μίσους, αργότερα, μετα απο τριάντα περίπου χρόνια, όταν τα πολιτικά πάθη και τα μίση είχαν καταλαγιάσει και ο ίδιος είχε ανανήψει, περιγράφοντας την πολιτική του πλάνη και τούς κινδύνους που διέτρεξε, έγραψε: «Ευτυχώς ηττηθήκαμε».
Στις 29 Αυγούστου 1949 ο ανταρτοπόλεμος τελείωσε.
Η Ελλάδα ανακουφίστηκε.
Μετά την ωφέλεια που είχαμε από το κλείσιμο των συνόρων, που πραγματοποίησε ο Τίτο,οπως αναφέρω παραπάνω , την ανάγκη να επισπευσθή η ανασυγκρότηση της χώρας, που είχε σημαντικά καθυστερήσει, δεδομένου ότι οι άλλες χώρες ήδη, επι τέσσερα χρόνια ανασυγκροτούνταν,και να αρχίση η οικονομική ανάπτυξη, το θέμα της δόλιας και καταχρηστικής μετονομασίας της Βαρντάρσκα, συνέχισε να αποτελή θέμα διαμαρτυρίας, πλην όμως πλέον υποτονικά.
Ετσι, η Γιουγκοσλαβία, με τις βασικές ομόσπονδες Περιοχές της : Σερβία, την Βαρντάρσκα με την νέα της ονομασία Μακεδονία, Κροατία, Βοσνία, Μαυροβούνιο , συνέχισε να λειτουργή, υπό τον Στρατάρχη Τίτο, ως Γιουγκοσλαβία.
Το θέμα τότε δεν είχε και τόση σημασία, διοτι η Βαρντάρσκα ήταν μια από τις επαρχίες της Γιουγκοσλαβίας, που δεν προκαλούσε πολύ μεγάλο πρόβλημα, διότι στίς εξωτερικές σχέσεις της χώρας εμφανιζόταν ως Γιουγκοσλαβία.
Θέμα ανέκυψε, όταν η Γιουγκοσλαβία διαμελίστηκε και η Επαρχία Βαρντάρσκα, με το νέο της όνομα, έγινε κράτος και πλέον στίς εξω σχέσεις της θα έπρεπε να εμφανίζεται με την ονομασία Μακεδονία.
Τότε, με το νέο της όνομα, άρχισε να ζητή Διεθνή αναγνώριση.
Η Ελλάδα, απαλλαγμένη πλέον από τα δεινά του πολέμου, μπορούσε και επέμεινε στήν άρνησή της, να μην επιτρέψη στη Βαρντάρσκα να χρησιμοποιή την ονομασία Μακεδονία.
Ο Διεθνής Οργανισμός , ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, που επενέβη. απαγόρευσε τη χρήση της ονομασίας Μακεδονία, ωστόσο για την εξυπηρέτηση των αναγκών της επέτρεψε να φέρεται μόνον προσωρινά,ως FYROM : Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας(; εσφαλμένα).
Σε σύσκεψη Αρχηγών Κομάτων της Ελλάδας, που έγινε το έτος 1992, ανασκοπήθηκαν όλα τα προαναφερόμενα και πολλά άλλα, που ανάγονται στην εξωτερική πολιτική και αποφασίστηκε, αντί πάσης θυσίας, να μήν επιτραπή, ΠΟΤΕ, στο νεοσύστατο αυτό κράτος να φέρη την ονομασία Μακεδονία, ούτε και ως σύνθετη ονομασία, διότι αφ´ ενός δεν δικαούται να έχη το όνομα Μακεδονία και αφ´ ετέρου διότι αυτό αποτελεί το όχημα των επεκτατικών βλέψεων , που με εντατική και απροκάλυπτη προπαγάνδα προωθει και διατυμπανίζει η FYROM , μέχρι που περιέλαβε και στον καταστατικό της χάρτη, στο Σύνταγμά της και ήδη με τις αρχές αυτές και με πλαστη ιστορία και πλαστά πολιτιστικά στοιχεία, έχει γαλουχήσει δύο γενεές, διατεθειμένες να προβάλλουν «δικαιώματα», να διεκδικήσουν την Μακεδονία, μέχρι αυτοθυσίας.
Σήμερα:
Το κράτος αυτό πλέον επείγεται να ξεκαθαρίση το θέμα της ονομασίας του, αφού τοσον το ΝΑΤΟ, όσο και η Ευρωπαίκή Ενωση, όπου έχει ζητήσει να ενταχθεί, ξεκάθαρα δήλωσαν ότι δε θα το δεχθούν στους κόλπους τους, εάν δεν ξεκαθαριστή οριστικά το θέμα της ονομασίας.
Η Ελλάδα έχει την άνεση να επιβάλη την θέλησή της.
Παρά την προαναφερομένη ανάγκη του, η FYROM αποφεύγει και δεν κάνει ειλικρινή διάλογο, προκειμένου να αποκτήση όνομα απαλλαγμένο από επεκτατικές βλέψεις.
Δηλώνει προθυμία να αλλάξη ονομασίες οδών, εγκαταστάσεων, κτιρίων κλπ., δηλώνει προθυμία να αλλάξη Σύνταγμα.
Είναι αδιάφορες οι αλλαγές αυτές.
Σήμερα τις αλλάζει και αύριο τις επαναφέρει.
Κρίσιμο σημείο είναι μόνον η ονομασία του κράτους, της γλώσσας και της ιθαγένειας. Αυτά αποτελουν το όχημα του επεκτατισμού εις βάρος της χώρας μας. Χωρίς αυτά, η υποκλοπή πολιτιστικών στοιχείων, είναι αδιάφορη, οπουδήποτε και εάν τα χρησιμοποιή,την καθιστούν γελοία,
Ωστόσο, συνεχίζει να επιμένη, να φέρει το όνομα Μακεδονία, έστω και σύνθετο, δηλαδή συνεχίζει να θέλη το όχημα του επεκτατισμού, που άν κάνουμε το λάθος και το δεχτούμε, εκ του βεβαίου, αργά ή γρήγορα θα βρεθούμε αντιμέτωποι μεταξύ μας.
Ας σοβαρευτούμε.
Η Μακεδονία ήταν, είναι και θα είναι, όπως αναφέρεται παραπάνω, μία
και μόνον Ελληνική.
Utile per unitile non vintiatur, το πολύ για το λιγο δεν θυσιάζεται.
Σ´ αυτό συνηγορούν πληθώρα λόγων :
-λόγοι ιστορικοί και Διεθνούς Δικαίου.
-λόγοι εθνολογικοί και κυρίως λόγοι νομικοί, αφού βάσει τής αρχής της Προτεραιότητος η Ελλάδα πρώτη εχει και χρησιμοποιεί την ονομασία Μακεδονία επί σειρά αιώνων, ενώ η Βαρντάρσκα μόνον αυθαίρετα, δόλια και καταχρηστικά, μόλις από του 1944 και κάτω απο Ελληνικές κατακραυγές, για την απαράδεκτη υποκλοπή, άρχισε να χρησιμοποιή το όνομα.
Η Βαρντάρσκα μετωνομάστηκε, αυθαίρετα, παράνομα, δόλια και καταχρηστικά το 1944, όπως έχει αποδείξει, με σκοπούς επεκτατικούς.
Ο Κυρίαρχος Λαός στο Συλλαλητήριο που έγινε στίς 4 Φεβρ 2018 στην Αθήνα και 15 ημέρες πρωτύτερα, στην Θεσσαλονίκη, όπως και στίς 20 Ιανουαρίου 2019 στην Αθήνα, κάτω από αντίξοες συνθήκες, αλλα και σε άλλα συλλαλητήρια που, για τον ίδιο σκοπό, έγιναν σε όλη την χώρα, διαδήλωσε απερίφραστα σύσωμος και αξίωσε από τούς εντολοδόχους του ότι η Μακεδονία είναι μόνον Ελληνική και την ονομασία Μακεδονία δεν επιτρέπει σε κανέναν να την παραχωρήση και ούτε ως σύνθετη και ούτε με οποιοδήποτε επιθετικό προσδιορισμο.
Οι Έλληνες Πολιτικοί έχουν υποχρέωση να σεβαστούν την θέληση του Κυρίαρχου Λαού, την ιστορία και τις παραδόσεις της Ελλάδας και δεν επιτρέπεται να παρεκκλίνουν.
Εάν υπάρχη αμφισβήτηση, πρέπει να γίνη Δημοψήφισμα.
Οποιαδήποτε παραχώρηση ονομασίας,που θα περιέχει το όνομα Μακεδονία, θα αποτελεί Εθνική προδοσία.
Παρά τα προαναφερόμενα και παρά την ρητή και κατηγορηματική άρνηση του Κυρίαρχου Λαού, η ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, της οποίας ηγείται, ο αριστερός πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ των Ανεξαρτήτων Ελλήνων, ηγείται ο Πάνος Καμμένος, με τον Υπουργό Εξωτερικών καθηγητή Νίκο Κοτζιά, που σθεναρά αρνήθηκαν να δεχτουν να γίνη σχετικό Δημοψήφισμα, χωρίς κάν να ερωτηθή η ελληνική Βουλή, αυθαίρετα, ανιστόρητα, περιφρουρούμενοι από ισχυρές δυνάμεις, υπέγραψαν, στίς Πρέσπες, του νομού Φλωρίνης τήν λεγόμενη Συμφωνία των Πρεσπών, μέ τον Ζόραν Ζάεφ, πρωθυπουργό της FYROM, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα φέρεται να αναγνωρίζη την FYROM ως Βόρεια Μακεδονία και τους κατοίκους της ως Μακεδονικό Έθνος και το γλωσσικό ιδίωμα που ομιλούν, ως Μακεδονική γλώσσα και άλλα σχετικά, που στην ουσία, ενισχύουν την σκοπιανή προπαγάνδα.
Ερώτημα γεννάται που τα βρήκαν και τα αναγνώρισαν, αφού ούτε Μακεδονικό Έθνος υπάρχει και ούτε Μακεδονική Γλώσσα?
Ακόμη η συμφωνία αυτή αντιβαινει προς την αρχή της προτεραιότητος και προς την αρχή, που διακηρύσσει ο Αρειος Παγος αφου δεν υπήρξε και ούτε υπάρχει μακεδονικό έθνος και ούτε μακεδονική γλώσσα.
Μέγιστο ερώτημα τίθεται, γιατί με την συμφωνία αυτή αγνοήθηκαν τόσο κατάφωρα και οι Έλληνες κάτοικοι της FYROM , που πλέον έχουν γίνει μειονότητα. Καμμιά μέριμνα δεν έχει ληφθή γι αυτούς.
Θα απαντήση η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ ? Θα τα κρίνη η Ιστορία ! ! ! ! !
Την συμφωνία των Πρεσπών, προτού προλάβη να κυρωθή, όπως ήταν αναμενόμενο και πιστεύει ο Κυρίαρχος Ελληνικός Λαός, αμέσως την περιφρόνησε η FYROM που, εμμένοντας στίς επεκτατικές βλέψεις της, δια στόματος του ίδιου του πρωθυπουργού της Ζόραν Ζάεφ , που στίς 7Δεκεμβρίου 2018, δήλωσε, προς κατοίκους της FYROM:
«….ούτε εγώ, ούτε εσείς, ούτε τα παιδιά μας θα είμαστε Bορειομακεδόνες ή πολίτες της FYROM. Θα είμαστε Μακεδόνες, που ομιλούμε την Μακεδονική Γλώσσα.»
Ποιά διαμαρτυρία έκανε η Ελληνική Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ? Θα απαντήση η ιστορία.
Σημειώνω ακόμη ότι,όταν ρωτήθηκε ο Ζάεφ πως κάνει τέτοιου είδους δηλώσεις, αυτός, στίς 9 Δεκεμβρίου 2018, με περίσσιο θράσος, δια του Διεθνούς Τηλεοπτικού Σταθμού CNN, απήντησε:
«… ασφαλώς συμβουλευόμαστε την Ελλάδα ( ! ) γιά τις δηλώσεις μας αυτές….».
Σημειώνω ότι υπήρξε τόσο ανιστόρητη η συμφωνία των Πρεσπών, ώστε και ο Βούλγαρος Πρόεδρος Rantef, στίς 23- 12-2018, με τις δηλώσεις του διέψευσε τους πρωτεργάτες της,Τσίπρα, Κοτζιά, Ζάεφ, «αφού δεν υπάρχει βόρεια Μακεδονία,τι συμφωνία ήταν αυτή που κάνανε?»
Διότι η Μακεδονία είναι μία και μόνον, Ελληνική.
Εξ άλλου, ούτε μακεδονική γλώσσα υπάρχει αλλά, προ πάντων, δεν υπήρξε ποτέ και ούτε υπάρχει μακεδονικό έθνος και, τα περί αυτών αναφερόμενα στή συμφωνία, είναι ψευδή και δόλια.
Κατα την απογραφη του πληθυσμού της Σερβίας (επαρχία της οποίας υπήρξε η Βαρντάρσκα), που έγινε το 1921, ούτε ένας είχε απογραφή ως μακεδόνας και ούτε ένας βρέθηκε να δηλώνη ότι ομιλεί μακεδονική γλώσσα. Οι όροι αυτοί ήταν ανύπαρκτοι, δημιουργήθηκαν μετα το 1944, από τον Τίτο και εξής.
Η συμφωνία των Πρεσπών, πιστεύω, από μόνη της, αποτελεί φουρνέλο στα θεμελια της Ελλάδος και αργά ή γρήγορα, θα φέρη τις χώρες μας αντιμέτωπες και τότε ο περιφρονημένος Κυρίαρχος Λαός, θα κληθή να λύση το πρόβλημα, που απερίσκεπτα σήμερα δημιουργείται.
Η Ελληνική Κυβέρνηση, που υπέγραψε την συμφωνία των Πρεσπών, ενήργησε με ευπιστία? ευήθεια και αφέλεια? Η Ελληνική Κυβέρνηση και κυρίως ο πρωθυπουργός, Αλεξης Τσίπρας αλλά και ο υπουργός εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, σαν καθηγητής του Διεθνούς Δικσίου, δεν είχαν συμβούλους, γνώστες του Διεθνούς Δικαίου και της ιστορίας να τους συμβουλεύσουν?
Ή κάτι άλλο συνέβη?
Αφού καμμιά λογική και νόμιμη δικαιολογία δεν υπάρχει για την απαράδεκτη συμφωνία των Πρεσπών, η μόνη δικαιολογία, που άφησαν να αιωρήται είναι, η αναγνώριση της από «μαγάλο» αριθμό χωρών,
Εάν αυτό συνέβη και το θεωρούν αρκετό , τότε γιατί η FYROM έρχεται και εναγωνίως ζητεί και την ελληνική αναγνώριση, που, στο μέγεθος που της έχει δοθή μέχρι σήμερα, την πανηγυρίζει, ενώ δεν πανηγυρίζει την αναγνώριση των «πολλών».
Αυτό σημαίνει ότι έχει ανάγκη και ζητεί την αναγνώριση από τη χώρα μας, διότι είναι η μόνη αναγνώριση που της παρέχει το σκοπούμενο.
Όλες οι αλλές, οι αναγνωρίσεις των «πολλών», πέραν του ότι γίνανε από συμφέροντα, συστρατεύσεις κλπ ή από πλάνη ή άγνοια, όπως τις παρέσυρε η συστηματική και επίμονη προπαγάνδα, αλλά και η αδράνεια των υπευθύνων της χώρας μας, δεν έχουν τόσο μεγάλη σημασία, αφού το veto , η άρνησικυρία, έχει προβληθή μόνον από την χώρα μας, που έχει άμεσο και νόμιμο συμφέρον και δικαίωμα να μην δώση την ονομασία, αλλά ούτε και να συμπράξη στην ιστορική απάτη, να παραχωρήση κάτι το ανύπαρκτο, την γλώσσα και την εθνικότητα.
Αιωρείται ακόμη ότι προηγούμενοι πολιτικοί ή και σύγχρονοι έκαναν σκέψη σχετική.
Δικαίωμα του καθενός είναι να κάνη σκέψεις, όταν όμως συμβαίνει καθε ένας να αναλάβη ευθύνες, σοβαρεύεται προ της υλοποιήσεως και γι αυτό, μολονότι το θέμα αιωρείται από το 1944, κανείς υπεύθυνος άντρας δεν βρέθηκε και δεν τόλμησε να κάνη την απονενοημένη ενέργεια της εσφαλμένης αναγνωρίσεως και να δώση το όνομα, σκεπτόμενος τις χιλιάδες των ηρώων που πότισαν με αίμα την Μακεδονική γή, που θυσιάστηκαν για την απελευθέρωση της Μακεδονίας, αλλα και την κατακραυγή των απανταχού Ελλήνων.
Ήδη:
Γιατί η Κυβέρνηση της Ελλάδος αρνείται επίμονα και δεν κάνει Δημοψήφισμα, δεν παίρνει την γνώμη της Ελληνικής Βουλής και ενεργεί αντίθετα από την θέληση του Κυρίαρχου Λαού?
Γιατί δεν λαμβάνεται υπ´ όψη η θέληση του Κυρίαρχου Λαού, που ήδη αναγκαστικά εκδηλώνεται μόνο με συλλαλητήρια;
Γιατί αγνοήθηκε η Ελληνική Βουλή?
Γιατί ο Κυρίαρχος Λαός τόσο περιφρονητικά αγνοήθηκε;
ΚΡΙΜΑ !!!
Αθήνα, 20 Ιανουαρίου 2019

Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών το 1960. Το 1977 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος. Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων και των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό. Το Μάρτιο του 2000, ενώ φοιτούσε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παραιτήθηκε από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων. Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Κράτος συμμορία", Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την "Έκθεση Σουσουρλούκ", που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη. Σε συνεργασία με το ίδρυμα "Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ" συμμετείχε και προλόγισε την έκδοση του διπλού CD "Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930" και του CD "Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας". Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου "Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Μύθος και πραγματικότητα", του βιβλίου "Οι μειονότητες στην Τουρκία" και των ιστορικών ταξιδιωτικών οδηγών "Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα", "Σικελία", "Ρόδος - Σύμη - Καστελόριζο - Καρία - Λυκία", "Χίος - Σμύρνη", "Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία", "Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία" και "Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς". Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς "Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών", "Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη", "Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία" και "Ανατολικός Πόντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς". Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και "Παρόν" και στα περιοδικά "Άμυνα και διπλωματία", "Απόρρητο Δελτίο" και "Διπλωματία".

Γενικά θέματα

Η πετρελαϊκή «μάχη» που ενώνει Τραμπ-Πούτιν και δισεκατομμυριούχους του Κόλπου

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Οι συνομιλίες της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ με τη Ρωσία για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία έχουν διευρυνθεί και περιλαμβάνουν πλέον μια υπό διαπραγμάτευση συμφωνία δισεκατομμυρίων δολαρίων για την εξαγορά διεθνών περιουσιακών στοιχείων της ρωσικής πετρελαϊκής εταιρείας Lukoil, σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times».

Η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη οριστικοποιηθεί και τελεί υπό την αίρεση της έγκρισης της αμερικανικής κυβέρνησης και του Κρεμλίνου, αφορά ένα εκτεταμένο χαρτοφυλάκιο πετρελαιοπηγών, διυλιστηρίων και πρατηρίων καυσίμων της Lukoil σε διάφορες χώρες.

Σύμφωνα με τους «New York Times», στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται κοινοπραξία με επικεφαλής τον Αμερικανό επενδυτή Τοντ Μπόελι, στην οποία συμμετέχουν επίσης επενδυτικοί όμιλοι από τη Μέση Ανατολή. Στην προτεινόμενη συμφωνία συμμετέχει και η αμερικανική κυβέρνηση, μέσω της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

 Στο τραπέζι των συνομιλιών Τραμπ-Πούτιν

Οι πολύμηνες διαπραγματεύσεις, σύμφωνα με οκτώ πρόσωπα με γνώση της υπόθεσης που επικαλούνται οι «New York Times», συνδέονται με την ευρύτερη προσπάθεια της κυβέρνησης Τραμπ να αποκαταστήσει οικονομικούς δεσμούς με τη Ρωσία στο πλαίσιο των συνομιλιών για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Το ζήτημα της Lukoil φέρεται να τέθηκε από τον Βλαντιμίρ Πούτιν κατά τη συνάντησή του με τους Αμερικανούς διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ στο Κρεμλίνο, στις 5 Σεπτεμβρίου. Σύμφωνα με πηγή που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα, ο Ρώσος πρόεδρος πρότεινε την προώθηση της συμφωνίας ως ένδειξη ότι η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να συνεργαστούν επιχειρηματικά.

Οι Αμερικανοί διαπραγματευτές φέρεται να απάντησαν ότι θα εργαστούν για την προώθηση της συμφωνίας, τόσο ως ένδειξη «καλής θέλησης» προς το Κρεμλίνο όσο και με στόχο τη μείωση των διεθνών τιμών ενέργειας.

Η ενδεχόμενη συμφωνία παρουσιάζει ιδιαίτερο οικονομικό ενδιαφέρον για τους υποψήφιους αγοραστές. Η έγκρισή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσε να οδηγήσει στην απελευθέρωση των ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τις αμερικανικές κυρώσεις, αυξάνοντας παράλληλα την αξία τους.

 Οι διασυνδέσεις των επενδυτών

Στην κορυφή της κοινοπραξίας βρίσκεται ο Αμερικανός επενδυτής Τοντ Μπόελι, συνιδιοκτήτης των Los Angeles Dodgers και γνωστός υποστηρικτής του Τραμπ. Στο επενδυτικό σχήμα συμμετέχουν επίσης επιχειρηματικοί όμιλοι από το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα.

Οι «New York Times» επισημαίνουν ότι ορισμένοι από τους επενδυτές διατηρούν επιχειρηματικές σχέσεις με πρόσωπα που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση Τραμπ.

Μεταξύ αυτών είναι οι αδελφοί Μουτάζ και Ράμεζ αλ-Χαγιάτ από το Κατάρ, οι οποίοι έχουν συνεργαστεί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και την Ιβάνκα Τραμπ για τη χρηματοδότηση επενδυτικού σχεδίου στην Αλβανία.

Στην κοινοπραξία συμμετέχει επίσης επενδυτικό ταμείο με έδρα το Αμπού Ντάμπι, το οποίο ελέγχεται από τον σεΐχη Ταχνούν μπιν Ζαγιέντ Αλ Ναχιάν, σύμβουλο εθνικής ασφάλειας των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων. Ο ίδιος συνδέεται με επενδύσεις στην World Liberty Financial, την εταιρεία κρυπτονομισμάτων της οικογένειας Τραμπ.

Παράλληλα, επενδυτικό ταμείο που συνδέεται με τον σεΐχη Ταχνούν αποτελεί σημαντικό μέτοχο της εταιρείας private equity που ίδρυσε ο Κούσνερ μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο.

 Τα ερωτήματα για πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων

Οι διασυνδέσεις αυτές έχουν προκαλέσει ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο προσωπικές επιχειρηματικές σχέσεις μπορεί να διασταυρώνονται με τη διαδικασία λήψης αποφάσεων για μια συμφωνία που συνδέεται με την αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Οι «New York Times» αναφέρουν ότι δεν υπάρχει ένδειξη πως ο Γουίτκοφ ή ο Κούσνερ πρόκειται να αποκομίσουν προσωπικό οικονομικό όφελος από τη συμφωνία. Ωστόσο, η υπόθεση έχει εγείρει ζητήματα σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των εμπλεκόμενων επιχειρηματιών και προσώπων του στενού περιβάλλοντος του Τραμπ.

Η Χούι Τσεν, πρώην εισαγγελέας και σύμβουλος σε θέματα οικονομικού εγκλήματος και δεοντολογίας, χαρακτήρισε τις διασυνδέσεις «ανησυχητικές» και έθεσε το ερώτημα κατά πόσο προσωπικά συμφέροντα θα μπορούσαν να επηρεάσουν την αξιολόγηση των υποψήφιων αγοραστών.

Από την πλευρά του, εκπρόσωπος του Γουίτκοφ απέρριψε οποιοδήποτε ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, υποστηρίζοντας ότι ο Αμερικανός διαπραγματευτής δεν λαμβάνει μισθό και καλύπτει ο ίδιος τα έξοδα των ταξιδιών του στο πλαίσιο της αποστολής του για λογαριασμό του Τραμπ.

Η κούρσα για τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil

Η Lukoil είχε θέσει προς πώληση τα διεθνή περιουσιακά της στοιχεία μετά την επιβολή αμερικανικών κυρώσεων. Αρκετοί υποψήφιοι αγοραστές είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, μεταξύ των οποίων και μεγάλοι αμερικανικοί ενεργειακοί όμιλοι.

Τον Ιανουάριο, η επενδυτική εταιρεία Carlyle είχε καταλήξει σε προκαταρκτική συμφωνία για την εξαγορά σημαντικού μέρους του διεθνούς χαρτοφυλακίου της Lukoil. Η συμφωνία, ωστόσο, δεν ολοκληρώθηκε, καθώς απαιτούσε την έγκριση της αμερικανικής κυβέρνησης.

Στη συνέχεια, ο όμιλος υπό τον Μπόελι εμφανίστηκε ως ένας από τους βασικούς διεκδικητές των περιουσιακών στοιχείων.

Η αξία των διεθνών περιουσιακών στοιχείων της Lukoil είχε υπολογιστεί από την ίδια την εταιρεία σε περίπου 20 δισ. δολάρια στις αρχές του έτους. Ωστόσο, οι οικονομικοί όροι της υπό διαπραγμάτευση συμφωνίας δεν έχουν γίνει γνωστοί.

 Ο ρόλος της αμερικανικής κυβέρνησης

Η αμερικανική κυβέρνηση συμμετέχει στην προτεινόμενη συμφωνία μέσω της U.S. International Development Finance Corporation, η οποία επενδύει και παρέχει χρηματοδότηση για έργα στο εξωτερικό.

Αμερικανός αξιωματούχος δήλωσε ότι μια ενδεχόμενη συμφωνία για τη Lukoil θα μπορούσε να ενισχύσει την οικονομική ασφάλεια των ΗΠΑ, να εξυπηρετήσει στόχους της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής και να συμβάλει στη μείωση του ενεργειακού κόστους για τους Αμερικανούς.

Η συμφωνία, ωστόσο, χρειάζεται την έγκριση του αμερικανικού υπουργείου Οικονομικών, το οποίο είναι αρμόδιο για την εφαρμογή των κυρώσεων κατά της Ρωσίας.

 Η ενεργειακή διάσταση

Στο υπό διαπραγμάτευση χαρτοφυλάκιο περιλαμβάνονται διυλιστήρια της Lukoil στην Ολλανδία, τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, καθώς και άλλες ενεργειακές υποδομές και πρατήρια καυσίμων σε διάφορες χώρες.

Η ενεργειακή διάσταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία καθώς η κυβέρνηση Τραμπ έχει επανειλημμένα υποστηρίξει ότι η αποκατάσταση οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία θα μπορούσε να λειτουργήσει ως κίνητρο για τη Μόσχα ώστε να προχωρήσει σε συμβιβασμούς για τον τερματισμό του πολέμου στην Ουκρανία.

Ο Ρώσος οικονομικός απεσταλμένος Κίριλ Ντμίτριεφ έχει επίσης εμπλακεί στη διαδικασία, ενώ, σύμφωνα με τους «New York Times», έχει δηλώσει ότι ο διάλογος ΗΠΑ-Ρωσίας συνεχίζεται σε πολλούς τομείς, μεταξύ των οποίων και η ενέργεια.

Η συμφωνία για τη Lukoil παραμένει, πάντως, ανοικτή και δεν έχει οριστικοποιηθεί. Η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις απαιτούμενες εγκρίσεις των αμερικανικών αρχών και της ρωσικής πλευράς.

skpress.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Πώς μια «Ελληνίδα» έγινε το «θεμέλιο» της Εθνικής Πινακοθήκης της Ουγγαρίας

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν λίγο καιρό επισκεφθήκαμε την Εθνική Πινακοθήκη της Ουγγαρίας στη Βουδαπέστη, ένα από τα πλέον σημαντικά μουσεία της χώρας, στο οποίο παρουσιάζεται με μοναδικό τρόπο η εξέλιξη της ουγγρικής εικαστικής τέχνης από τον 11ο αιώνα μέχρι σήμερα. Βρίσκεται στο Βασιλικό Ανάκτορο του Κάστρου της Βούδας και ιδρύθηκε το 1957 με βάση κυρίως τις ουγγρικές συλλογές του Μουσείου Καλών Τεχνών. Η συλλογή της περιλαμβάνει περίπου 110.00 έργα.

Στον πρώτο όροφο της Πινακοθήκης συναντήσαμε την «Ελληνίδα». Πρόκειται για ένα έργο του Jakob Marastoni (1804-1860), ενός ζωγράφου ιταλικής καταγωγής που εγκαταστάθηκε και εργάστηκε στην Πέστη και έγινε μία από τις σημαντικότερες μορφές στην ιστορία της ουγγρικής τέχνης.

Το έργο του με τίτλο «Ελληνίδα», φιλοτεχνημένο το 1845, θεωρείται εξαιρετικά σημαντικό για τη δημιουργία της συλλογής της Ουγγρικής Εθνικής Πινακοθήκης. Είναι το πρώτο έργο που σηματοδότησε την έναρξη της συστηματικής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής στα εθνικά ιδρύματα.⁠ Είναι επίσης το πιο γνωστό και εμβληματικό έργο του ζωγράφου.

Οι διαστάσεις του είναι 77Χ61,5 cm περίπου. Το μοντέλο δεν είναι Ελληνίδα, αλλά η σύζυγος του Marastoni, η Giovanna Bianchi, με καταγωγή από τη Βενετία. Ο ζωγράφος την απεικόνισε με παραδοσιακή (ή φανταστική) ελληνική φορεσιά της εποχής, σύμφωνα με τη μόδα του ρομαντισμού. Η εικόνα συνδυάζει εξωτισμό, ελαφρύ ερωτισμό και ιδανική ομορφιά.

Η ιστορία

Το 1845 η Pest Art Society — η πρώτη καλλιτεχνική εταιρεία στην Ουγγαρία — αγόραζε κάθε χρόνο ένα έργο από την ετήσια έκθεσή της για να το δωρίσει στο Ουγγρικό Εθνικό Μουσείο, το οποίο τότε περιλάμβανε και την πινακοθήκη.

Η «Ελληνίδα» του Marastoni ήταν αυτό που επέλεξαν και δώρισαν τον Νοέμβριο του 1845. Έτσι, καταγράφηκε ως το πρώτο έργο στη συλλογή ζωγραφικής του μουσείου.⁠ Το Εθνικό Μουσείο είχε ήδη κάποιες δωρεές, αλλά η συστηματική συλλογή ουγγρικής τέχνης ξεκινάει ουσιαστικά με αυτό το έργο. Η Εθνική Πινακοθήκη κληρονόμησε αυτή τη συλλογή από το Εθνικό Μουσείο.

Η επιλογή του προκάλεσε έντονες συζητήσεις και αποτέλεσε το «πρώτο καλλιτεχνικό σκάνδαλο» της εποχής, λόγω του ερωτισμού που απέπνεε το μοντέλο. Ωστόσο ο πίνακας αυτός ήταν και ιδιαίτερα δημοφιλής, κάτι που ενίσχυσε την εθνική συζήτηση για την τέχνη.⁠

Σήμερα, το έργο παραμένει εμβληματικό και εκτίθεται συχνά ως αφετηρία της συλλογής ζωγραφικής του 19ου αιώνα στην Πινακοθήκη. Συμβολίζει το πώς η ουγγρική τέχνη χτίστηκε με συνεισφορές από ξένους καλλιτέχνες που ενσωματώθηκαν στη χώρα, όπως ο Marastoni.

Η δημιουργία της Πινακοθήκης

Αν κάνετε περίπατο στην οδό Deák Ferenc στο κέντρο της πόλης ίσως αξίζει κάποιες φορές να σηκώσετε το βλέμμα πάνω από τις βιτρίνες των καταστημάτων. Το βλέμμα σας θα συναντήσει όχι μόνο κλασικές προσόψεις, αλλά και αναμνηστικές πλάκες, όπως για παράδειγμα εκείνη στον αριθμό 21, όπου αναγράφεται: «Η Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής – ιδρυθείσα από τον Jakab Marastoni».

Η Πέστη του 19ου αιώνα ήταν μια πραγματικά πολυπολιτισμική πόλη. Γερμανοί, Ούγγροι, Έλληνες, Ιταλοί, Σέρβοι και πολλές άλλες μικρότερες εθνότητες ζούσαν εδώ δίπλα-δίπλα ειρηνικά. Ο καθένας καλλιεργούσε τον δικό του πολιτισμό, αλλά ένα πράγμα τους ένωνε: όλοι ήθελαν να είναι και Ούγγροι και επιδίωκαν να υπηρετήσουν τον ουγγρικό πολιτισμό με τις δραστηριότητές τους.

Εκείνη την εποχή ο Marastoni υπέβαλε την αίτησή του για την ακαδημία ζωγραφικής στο Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών, όταν ιδρύθηκε εντός του Ουγγρικού Εθνικού Μουσείου ο Σύλλογος Εθνικής Πινακοθήκης, ένα «τμήμα που συνέλεγε αποκλειστικά ουγγρική ζωγραφική».

Όλα αυτά συνέβησαν το 1845 και αυτή η μεγάλη πολιτιστική δραστηριότητα μπορεί να ήταν αποτέλεσμα του γεγονότος ότι εκείνη τη χρονιά το Εθνικό Μουσείο ήθελε να τιμήσει δεόντως την πεντηκοστή επέτειο της ανάληψης καθηκόντων του αρχιδούκα Ιωσήφ της Αυστρίας.

Ο σύλλογος που έφερε το όνομα του αρχιδούκα εγκρίθηκε τελικά από το Βασιλικό Συμβούλιο των Κυβερνητών τον Σεπτέμβριο του 1845. Η Εθνική Πινακοθήκη του αρχιδούκα Ιωσήφ μπορεί, επομένως, να θεωρηθεί ως το πρώτο εθνικό ίδρυμα που συνέλεγε ουγγρικούς πίνακες.

Η πινακοθήκη δέχθηκε δωρεές έργων τόσο από συλλόγους, όσο και από ιδιώτες, και ανάμεσά τους το σημαντικότερο ήταν το έργο του Jakab Marastoni «H Ελληνίδα», το οποίο δωρήθηκε στην πινακοθήκη τον Νοέμβριο του 1845 από την Καλλιτεχνική Εταιρεία της Πέστης. Έτσι, μπορεί να πει κανείς ότι η ιστορία της μουσειακής συλλογής ουγγρικής ζωγραφικής ξεκίνησε με την «Ελληνίδα».

Αλλά γιατί μια Ελληνίδα; Το σύγχρονο (όχι αρχαίο) ελληνικό θέμα εμφανίστηκε στην ευρωπαϊκή ζωγραφική με την Ελληνική Επανάσταση ενάντια στην Οθωμανική Αυτοκρατορία τη δεκαετία του 1820. Φυσικά, οι συμπάθειες του ευρωπαϊκού ρομαντισμού προς τους Έλληνες άσκησαν επιρροή και στην ουγγρική τέχνη.

Οι Έλληνες, και ιδιαίτερα οι Ελληνίδες, αποτελούσαν συχνά θέμα στην ουγγρική ζωγραφική του 19ου αιώνα, και κατά μία έννοια η «Ελληνίδα» κατέληξε να αντιπροσωπεύει ένα εξωτικό θέμα αρωματισμένο με ερωτισμό.

Και αν σήμερα βρίσκουμε την «Ελληνίδα» να αποκαλύπτει ανοιχτά την ομορφιά και τη γοητεία της, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι επρόκειτο για θέμα μόδας. Και όσο κι αν μας γνέφει σαγηνευτικά αυτή η όμορφη γυναίκα, με την ιστορική έννοια το έργο αυτό είναι ένα από τα σημαντικότερα της ουγγρικής μουσειολογίας.

Ο ζωγράφος

Ο Jakab Marastoni (Giacomo Marastoni) γεννήθηκε το 1804 στη Βενετία και σπούδασε στην περίφημη Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Ταξίδεψε στη Βιέννη στις αρχές της δεκαετίας του 1830, πέρασε από τη σημερινή Μπρατισλάβα το 1833 και εγκαταστάθηκε οριστικά στην Πέστη το 1836. Έγινε περιζήτητος πορτρετίστας μεταξύ αριστοκρατικών και αστικών οικογενειών, αλλά και κατά τη διάρκεια κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων.⁠

Το 1846 ίδρυσε την Πρώτη Ουγγρική Ακαδημία Ζωγραφικής στην Πέστη – την πρώτη ιδιωτική σχολή αποκλειστικά για ζωγραφική στην Ουγγαρία. Ανάμεσα στους μαθητές του περιλαμβάνονται σημαντικοί Ούγγροι καλλιτέχνες όπως ο Károly Lotz, ο Mihály Zichy, ο Soma Orlai Petrich κ.ά. Το 1846 έγινε Επίτιμος Πολίτης της Πέστης.

Στα τελευταία χρόνια της ζωής του ασχολήθηκε με την δαγκεροτυπία ήταν ο πρώτος επαγγελματίας αυτής της τεχνικής στην Ουγγαρία. Πέθανε σε ψυχιατρική κλινική και η σχολή του έκλεισε λίγο μετά.

tovima.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

Γενικά θέματα

Ούμαρ Κρέμλεφ: Ο άνθρωπος του Πούτιν που «εισέβαλε» στον αμερικανικό αθλητισμό

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Πριν γίνει γνωστός ως Ούμαρ Κρέμλεφ, ο 43χρονος που χρόνια αργότερα θα συνδεόταν ακόμη και με το πολυτελές πάρτι του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ στις Μπαχάμες, ήταν γνωστός με το όνομα Ούμαρ Λουτφουλόεφ. Μέχρι τον Μάρτιο του 2010, το όνομα Κρέμλεφ παρέμενε ουσιαστικά άγνωστο.

Όταν «πάτησε» τα 28 κι έχοντας, σύμφωνα με δημοσιεύματα της εποχής, καταδίκες για εκβιασμό και ξυλοδαρμό, είδε τις φιλοδοξίες του για καριέρα στην πυγμαχία να σβήνουν εξαιτίας της έλλειψης πειθαρχίας και θέλησε να κάνει μια νέα αρχή για να ανεβεί τα σκαλοπάτια της ρωσικής κοινωνίας.

Και για να πετύχει αυτή του την επιδίωξη, δεν θα μπορούσε να διαλέξει καταλληλότερο επώνυμο από το Κρεμλέφ – ουσιαστικά, «ο άνθρωπος του Κρεμλίνου». Όπως και στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, αυτό ήταν ένα όνομα που έμελλε να συνδεθεί με φήμη, πλούτο και αντιπαραθέσεις.
Ο Ρόμπερτ Γκαρσία, ο κορυφαίος Δημοκρατικός στην Επιτροπή Εποπτείας της Βουλής των Αντιπροσώπων, έθεσε το εύλογο ερώτημα: «Τι πήρε ως αντάλλαγμα; Χρειαζόμαστε απαντήσεις» και το ζευγάρι των νεόνυμφων έσπευσε να απαντήσει: «Η φιλία δεν προϋποθέτει πολιτικά κίνητρα. Η γενναιοδωρία δεν συνοδεύεται αυτομάτως από κάποια ατζέντα. Και μερικές φορές ένα γαμήλιο δώρο είναι απλώς ένα γαμήλιο δώρο», προσφέροντας στη συνέχεια να επιστρέψει τα χρήματα.

Ο 43χρονος μεγάλωσε στο Σερπούχοφ, μια πόλη περίπου 120.000 κατοίκων, 60 μίλια νότια της Μόσχας και 5.729 μίλια ανατολικά του Little Pipe Cay, του νησιού στις Μπαχάμες που νοίκιασε για τον γιο του Αμερικανού προέδρου. Γεννημένος από μητέρα Τατζίκα σε μουσουλμανική οικογένεια, «παντρεύτηκε» αρχή τον ρόλο του αουτσάιντερ.

Στράφηκε από μικρός στην πυγμαχία, όμως έχει παραδεχτεί σε συνέντευξή του ότι σταμάτησε στα 19 του, επειδή δεν διέθετε την απαιτούμενη πειθαρχία. Ακόμη και την ημέρα ενός αγώνα μπορούσε να βρεθεί σε νυχτερινό κέντρο ως τις τέσσερις τα ξημερώματα. Με μεγάλα χέρια και τη σωματική διάπλαση πυγμάχου βαρέων βαρών, ο Κρεμλέφ πέρασε τα επόμενα χρόνια αναζητώντας τον δρόμο που του ταίριαζε. Παρέμεινε, πάντως, στον κόσμο της πυγμαχίας, εργαζόμενος ως διοργανωτής αγώνων.

Σύμφωνα με το ρωσικό ερευνητικό μέσο Proekt, καταδικάστηκε για εκβιασμό το 2004 και για ξυλοδαρμό το 2007, αν και οι ακριβείς συνθήκες των υποθέσεων παραμένουν ασαφείς. Ο ίδιος δεν έχει αρνηθεί τις καταδίκες.

Οι Night Wolves εμφανίστηκαν την περίοδο της Περεστρόικα, της οικονομικής αναδιάρθρωσης της δεκαετίας του 1980, ως μια ομάδα μοτοσικλετιστών και φίλων της ροκ μουσικής. Επικεφαλής τους ήταν ο Αλεξάντερ Ζαλντοστάνοφ, γνωστός ως «Χειρουργός», στενός φίλος του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Μέσα σε αυτόν τον ετερόκλητο κόσμο που ο Κρεμλέφ άρχισε να καλλιεργεί τις σχέσεις που θα τον μετέτρεπαν από πυγμάχο σε ισχυρό παράγοντα της ρωσικής κοινωνίας. Η σημαντικότερη από αυτές ήταν με τον Αλεξέι Ρουμπέζνι, υποστράτηγο της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Προστασίας (FSO) ψηλόβαθμων κρατικών αξιωματούχων, με τον οποίο έγιναν αχώριστοι.

Το 2016, ο Ρουμπέζνι ήταν πλέον επικεφαλής της Υπηρεσίας Ασφαλείας του Προέδρου και ο Κρεμλέφ είχε αποκτήσει, με αυτό τον τρόπο, πρόσβαση στον Πούτιν. Έκτοτε, η καριέρα του απογειώθηκε.

Ανέβηκε γρήγορα στην ιεραρχία και το 2017 ανέλαβε την ηγεσία της Ρωσικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας. Όμως η ορεξη του Κρεμλέφ είχε ανοίξει και δεν χόρταινε. Η Association Internationale de Boxe Amateur (AIBA – Διεθνής Ομοσπονδία Ερασιτεχνικής Πυγμαχίας) βρισκόταν τότε σε βαθιά κρίση, αντιμέτωπη με καταγγελίες διαφθοράς που οδήγησαν το 2019 στην αρχική αναστολή της από τους Ολυμπιακούς Αγώνες ως φορέα που είχε την ευθύνη της ολυμπιακής πυγμαχίας.

Ο Κρεμλέφ υποσχέθηκε σαρωτικές μεταρρυθμίσεις και την εξόφληση χρέους που υπολογιζόταν στα 16 εκατ. δολάρια, με στόχο ο οργανισμός να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας. Έτσι, το 2020 κέρδισε με άνεση την ψηφοφορία για την προεδρία, ενώ το γεγονός ότι μιλούσε από ελάχιστα έως καθόλου αγγλικά δεν αποτέλεσε εμπόδιο. Και όπως έκανε με τον ίδιο του τον εαυτό, και σε αυτή την περίπτωση έκανε το restart με τον ίδιο τρόπο: άλλαξε το όνομα του οργανισμού σε International Boxing Association (IBA).

Ακολούθησε συνεργασία της IBA με την Gazprom, τον ρωσικό κρατικό ενεργειακό κολοσσό, με συνέπεια το χρέος να μηδενιστεί και τα χρηματικά έπαθλα να αυξηθούν. «Γιατί να μην μπορούν οι ερασιτέχνες πυγμάχοι να πληρώνουν τα στεγαστικά τους δάνεια και να στηρίζουν τις οικογένειές τους;» είχε δηλώσει τότε ο Κρεμλέφ.

Το 2022, η IBA ήρε περιορισμούς που είχαν επιβληθεί νωρίτερα την ίδια χρονιά και επέτρεψε σε Ρώσους και Λευκορώσους πυγμάχους να αγωνίζονται με τις εθνικές σημαίες και τους ύμνους τους, ενώ απέκλεισε από τις τάξεις της την Ουκρανική Ομοσπονδία Πυγμαχίας. Την επόμενη χρονιά, ωστόσο, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ) ψήφισε – με αφορμή τον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία – υπέρ της αφαίρεσης από την IBA της ιδιότητας της παγκόσμιας ομοσπονδίας του αθλήματος.

Ο Κρεμλέφ γίνεται ο «σκιώδης δήμαρχος»

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο οι πυγμάχοι του Κρεμλέφ που πληρώνονταν καλά. Το 2019, μια εταιρεία του απέκτησε το δικαίωμα να γίνει ο μοναδικός διαχειριστής της εθνικής λοταρίας της Ρωσίας. Σε ένα μοτίβο που θα επαναλαμβανόταν αρκετές φορές, η λοταρία έγινε σύντομα χορηγός της IBA.

Τα επόμενα χρόνια, ο Κρεμλέφ απέκτησε μερίδια σε τρεις από τις μεγαλύτερες στοιχηματικές εταιρείες της Ρωσίας, τις Fonbet, Liga Stavok και Pari. Ρωσικά μέσα ενημέρωσης έχουν αναφέρει ότι οι συμφωνίες αυτές είχαν την υποστήριξη του Αντρέι Κόστιν, του υπό κυρώσεις χρηματοδότη και προέδρου της συνδεδεμένης με το Κρεμλίνο τράπεζας VTB, ο οποίος έχει χαρακτηριστεί «τραπεζίτης-κουμπαράς του Πούτιν».

Οι εταιρείες αυτές φαίνεται ότι είχαν συνολικά έσοδα περίπου 625 δισ. ρούβλια (5,5 δισ. λίρες) το 2023, ενώ η Liga Stavok αποτελεί πλέον βασικό εταίρο της IBA.

Ο Κρεμλέφ είχε επίσης αποκτήσει σταδιακά τον έλεγχο της Tsupis, μιας εταιρείας πληρωμών που συνδέει τους παίκτες με τις στοιχηματικές εταιρείες και εισπράττει προμήθεια από κάθε ποντάρισμα. Το 2021, ο Πούτιν εξέδωσε διάταγμα κατά της απάτης, το οποίο παραχώρησε στην Tsupis μονοπώλιο σε αυτή την εξαιρετικά επικερδή δραστηριότητα. Την ίδια περίοδο, οι φορείς που ρύθμιζαν την αγορά στοιχημάτων πέρασαν επίσης υπό τον έλεγχο του Κρεμλέφ και ενοποιήθηκαν σε έναν κοινό εποπτικό οργανισμό, με αρκετά μέλη του διοικητικού συμβουλίου να προέρχονται, σύμφωνα με δημοσιεύματα, από το δίκτυό του στον χώρο της πυγμαχίας.

Στη γενέτειρά του, το Σερπούχοφ, καθώς εξελισσόταν σε ολιγάρχη, ο Κρεμλέφ απέκτησε το προσωνύμιο «σκιώδης δήμαρχος», έχοντας συγκεντρώσει ένα εντυπωσιακό χαρτοφυλάκιο ακινήτων. Κάποια από αυτά φέρεται να περιήλθαν στην κατοχή του μετά την αναδιανομή περιουσιακών στοιχείων του φυλακισμένου πρώην δημάρχου Αλεξάντερ Σεστούν.

Πηγές αναφέρουν ότι απέκτησε γεωργικές εκτάσεις, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, ένα λιμάνι, ένα εμπορικό κέντρο και ένα ξενοδοχείο, ενώ το 2024, ο Κρεμλέφ φέρεται να επωφελήθηκε και από απαλλοτρίωση. Τον Φεβρουάριο, το Κρεμλίνο κατέσχεσε τη Rolf, τη μεγαλύτερη αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Ρωσίας, από τον Σεργκέι Πετρόφ, τον εξόριστο ιδιοκτήτη της και πρώην βουλευτή της αντιπολίτευσης και μέχρι τον Σεπτέμβριο, η εταιρεία είχε περάσει στον Κρεμλέφ μέσω συμφωνίας ύψους 35 δισ. ρουβλίων.

Σε ανακοίνωσή της, η Rolf παρουσίασε τον Κρεμλέφ ως νέο ιδιοκτήτη της, χαρακτηρίζοντάς τον «στρατηγικό επενδυτή, ο οποίος θα επιτρέψει στην εταιρεία να διατηρήσει τη μοναδική εταιρική κουλτούρα της και να διευρύνει το φάσμα των δραστηριοτήτων της, με έμφαση στην αύξηση της αποτελεσματικότητας και την προσέλκυση νέων συνεργατών και πελατών».

Ένας από αυτούς τους νέους συνεργάτες, σύμφωνα με μεταγενέστερα δημοσιεύματα του Proekt, ήταν η IBA.

Η πίστη στον Πούτιν

Έχοντας συγκεντρώσει προσωπική περιουσία που υπολογίζεται έως και σε 300 εκατ. λίρες και αναλαμβάνοντας παράλληλα και άλλα αξιώματα – μεταξύ αυτών την προεδρία της Διεθνούς Ομοσπονδίας Ταβλιού – ο Κρεμλέφ δεν έκρυβε ποτέ τις πολιτικές του συμπάθειες.

«Χάρη σε έναν άνθρωπο, σήμερα υπάρχουν πραγματικά κάθε είδους ευκαιρίες να κερδίσεις χρήματα και να επιδιώξεις περισσότερα», είχε δηλώσει σε βιντεοσκοπημένη συνέντευξη το 2024, την οποία εντόπισε ο Guardian. «Αυτός ο άνθρωπος, φυσικά, είναι ο πρόεδρός μας, Βλαντίμιρ Βλαντιμίροβιτς Πούτιν».

Λίγους μήνες αργότερα, η Ουκρανία του επέβαλε κυρώσεις, χωρίς να βρίσκεται, ωστόσο, υπό κυρώσεις από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ ή την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Τον Απρίλιο, ο Πούτιν απένειμε στον Κρεμλέφ το Παράσημο της Φιλίας, ενώ λίγες ημέρες πριν από τον γάμο του Τραμπ Τζούνιορ, ο Κρεμλέφ συνόδευσε τον Ρώσο πρόεδρο σε επίσκεψη στην Κίνα, επιμένοντας πάντως ότι δεν βρισκόταν εκεί με επίσημη ιδιότητα.

Τα οφέλη για την οικογένειά του

Όπως συμβαίνει συχνά με τις οικογένειες ισχυρών και εύπορων πατριαρχών, και οι συγγενείς του Κρεμλέφ φαίνεται ότι επωφελήθηκαν από την άνοδό του. Το 2024, η ρωσική Novaya Gazeta ανέφερε ότι είχε παραχωρήσει στην τότε 21χρονη σύζυγό του, Αναστάσια Λεστσίνσκαγια, ένα κουρείο και ένα καφέ στο Σερπούχοφ, καθώς και πολυτελή αυτοκίνητα. Μάλιστα, αψηφώντας πλήρως τους νόμους, οι Porsche, Lamborghini και Aston Martin που φέρεται να της ανήκαν έχουν, σύμφωνα με δημοσιεύματα, συγκεντρώσει περίπου 50 κλήσεις από την τροχαία της περιφέρειας της Μόσχας.

Η Λεστσίνσκαγια ήταν γνωστή δημιουργός στο TikTok και το ένα από τα δύο μέλη του διδύμου «twinsrussian».

Ωστόσο, η δίδυμη αδελφή της είναι εκείνη που έχει προσελκύσει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Η Εκατερίνα Λεστσίνσκαγια διευθύνει τη φιλοπουτινική οργάνωση Healthy Fatherland, ένα αθλητικό και πατριωτικό κίνημα στο οποίο το Κίεβο έχει επιβάλει κυρώσεις για τον φερόμενο ρόλο του στην απαγωγή, την απέλαση και την αναγκαστική μεταφορά παιδιών από την Ουκρανία. Η ίδια έχει επίσης συναντηθεί επανειλημμένα με τον Ρώσο πρόεδρο.

Και φαίνεται πως αυτή ακριβώς η σύνδεση του Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ ήταν που ώθησε τη Μελάνια Τραμπ – η οποία έχει μεσολαβήσει σε συμφωνίες με Ρώσους αξιωματούχους για την επιστροφή Ουκρανών παιδιών – να πάρει αποστάσεις από τον γάμο του θετού γιου της, με εκπρόσωπό της να δηλώνει: «Η κυρία Τραμπ δεν έχει και δεν είχε ποτέ καμία σχέση με τον κ. Κρεμλέφ».

Ασαφής ο τρόπος σύνδεσης του Τραμπ Τζούνιορ με τον Κρεμλέφ
Ο Τραμπ Τζούνιορ, όμως, έχει. Το πώς ακριβώς ο γιος του Αμερικανού προέδρου μπήκε στον κύκλο του Κρεμλέφ παραμένει ασαφές. Εκπρόσωπος του γιου του Αμερικανού προέδρου δήλωσε ότι οι δύο άνδρες, αμφότεροι λάτρεις του κυνηγιού, γνωρίστηκαν μέσω κοινού φίλου και «δέθηκαν χάρη στην αγάπη τους για την πυγμαχία και τις δραστηριότητες στη φύση».

Επιπλέον, ο Τραμπ Τζούνιορ είχε επαφή με την πυγμαχία από μικρή ηλικία, λόγω της δραστηριότητας του πατέρα του ως διοργανωτή αγώνων. Στα δέκα του χρόνια είχε παρακολουθήσει από κοντά τον Μάικ Τάισον να διαλύει τον Μάικλ Σπινκς μέσα σε μόλις 91 δευτερόλεπτα στο Trump Plaza Hotel του Ατλάντικ Σίτι.

Ο κοινός φίλος μέσω του οποίου γνωρίστηκαν δεν έχει κατονομαστεί, ωστόσο αμφότεροι διατηρούν στενές σχέσεις με έναν Τούρκο επιχειρηματία, τον Κάαν Καρακάγια. Ο Καρακάγια φέρεται, μάίστα, να ήταν παρών σε ένα αμφιλεγόμενο κυνηγετικό ταξίδι στη Μογγολία το 2019, κατά το οποίο ο Τραμπ Τζούνιορ πυροβόλησε και σκότωσε ένα απειλούμενο πρόβατο.

Τον Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, σε εκδήλωση της IBA στην Κωνσταντινούπολη, στην οποία παρευρέθηκε και ο Μάνι Πακιάο, παγκόσμιος πρωταθλητής σε οκτώ διαφορετικές κατηγορίες βάρους, ο Κρεμλέφ ανακοίνωσε τον διορισμό του Καρακάγια ως εκπροσώπου της οργάνωσης στην Τουρκία.

«Ο Κάαν υπήρξε μια γέφυρα ανάμεσα σε διαφορετικούς κόσμους, ένας φίλος που φέρνει τους ανθρώπους κοντά», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ.

«Ηγέτης και φίλος»

Ο Τραμπ Τζούνιορ παρευρέθηκε στην ίδια εκδήλωση της IBA και κάθισε δίπλα στον Κρεμλέφ πάνω στη σκηνή. Οι δύο άνδρες φαίνεται ότι διατηρούσαν ήδη τότε φιλική σχέση, παρά τα περιορισμένα αγγλικά του Ρώσου, ενώ ο Κρεμλέφ, σε μια ιδιαίτερα θερμή αναφορά, δήλωσε ότι ήταν «υπερήφανος που βρίσκεται εδώ με τον φίλο μου» και υποσχέθηκε ότι εκείνος και ο Τραμπ Τζούνιορ θα «προστατεύσουν τη διαφάνεια στην πυγμαχία και θα ανοίξουν τον δρόμο για την επόμενη γενιά».

Από την πλευρά του, ο Τραμπ Τζούνιορ επαίνεσε τον 43χρονο για το γεγονός ότι «επανέφερε την καθαρότητα της πυγμαχίας» και «αποκατέστησε την πραγματική δικαιοσύνη» στο άθλημα – μια αναφορά, όπως φαίνεται, στην πολιτική της IBA να μην επιτρέπει σε βιολογικούς άνδρες να αγωνίζονται στη γυναικεία πυγμαχία. «Είμαι υπερήφανος που αποκαλώ τον Ούμαρ όχι μόνο ηγέτη αλλά και φίλο», είχε δηλώσει, σύμφωνα με δελτίο Τύπου της IBA που είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Ούμαρ Κρεμλέφ και Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ ενώνουν τις δυνάμεις τους».

Η θέση του για την πυγμάχο Ιμάν Κελίφ

Η IBA βρέθηκε ακόμη περισσότερο στο επίκεντρο της διεθνούς προσοχής κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων του Παρισιού το 2024, γεγονός που δημιούργησε μια ευκαιρία την οποία ο Κρεμλέφ μπορούσε να αξιοποιήσει.

Στους Αγώνες, η ΔΟΕ χρησιμοποίησε δική της μονάδα πυγμαχίας για τη διοργάνωση του τουρνουά, καθώς η IBA είχε ήδη αποβληθεί. Η διοργάνωση, ωστόσο, βρέθηκε στο επίκεντρο έντονης αντιπαράθεσης όταν επετράπη στην Αλγερινή πυγμάχος Ιμάν Κελίφ να αγωνιστεί στην κατηγορία των 66 κιλών γυναικών, μολονότι είχε αποκλειστεί από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της προηγούμενης χρονιάς επειδή δεν είχε περάσει εξετάσεις επαλήθευσης φύλου.

Κι ενώ η IBA του Κρεμλέφ είχε αποκλείσει την Κελίφ από τις διοργανώσεις της, η ΔΟΕ της επέτρεψε να αγωνιστεί στους Ολυμπιακούς Αγώνες με βάση το γεγονός ότι στο διαβατήριό της αναγράφεται ως γυναίκα. Ακολούθησε διεθνής αντιπαράθεση, με την Κελίφ να κερδίζει ομόφωνα όλους τους αγώνες της και να κατακτά τελικά το χρυσό μετάλλιο.

«Είναι ξεκάθαρα καθορισμένο: ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες, ο ανδρικός αθλητισμός για άνδρες. Ο γυναικείος αθλητισμός είναι για γυναίκες», είχε δηλώσει ο Κρεμλέφ στο TalkSPORT, μεταφέροντας, μάλιστα, το μήνυμα αυτό στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, στέλνοντας ανοιχτή επιστολή 1.100 λέξεων στον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος είχε πρόσφατα υπογράψει εκτελεστικό διάταγμα που απαγόρευε στις τρανς γυναίκες να αγωνίζονται στις γυναικείες κατηγορίες αθλημάτων.

Στην επιστολή, ο Κρεμλέφ έγραφε: «Είναι ζωτικής σημασίας όλοι οι αθλητές να αγωνίζονται επί ίσοις όροις και η θέση σας στο ζήτημα αποτελεί σημαντικό βήμα προς την επίτευξη αυτού του στόχου», ενώ επιτέθηκε και στη ΔΟΕ, λέγοντας: «Η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή και η σημερινή ηγεσία της έχουν, δυστυχώς, οδηγήσει το Ολυμπιακό Κίνημα σε παρακμή με τις κοντόφθαλμες ενέργειές τους και την κακή διοίκηση».

Ο Κρεμλέφ έριξε επίσης στον Αμερικανό πρόεδρο άλλο ένα «τυράκι». «Το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Πυγμαχίας της IBA στις Ηνωμένες Πολιτείες πραγματοποιήθηκε το 2007 στο Σικάγο. Ενδιαφερόμαστε πολύ να επαναφέρουμε τη διοργάνωση στη χώρα σας και είμαστε περισσότερο από έτοιμοι να συνεργαστούμε προς αυτή την κατεύθυνση» έγραψε, ενώ έκλεισε την επιστολή του παραλλάσσοντας δύο από τις αγαπημένες φράσεις του Τραμπ: «Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας σε αυτά τα σημαντικά ζητήματα. Προσβλέπουμε με μεγάλη αισιοδοξία στην πιθανότητα να συνεργαστούμε για να κάνουμε ξανά σπουδαίο το Ολυμπιακό Κίνημα, να προωθήσουμε το άθλημα της πυγμαχίας και να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα των αθλητών σε ολόκληρο τον κόσμο».

Η αντιπαράθεση με τους Σαουδάραβες

Το 2025, η IBA ανέβασε ακόμη περισσότερο στροφές. Σύμφωνα με πληροφορίες της Telegraph, στην Κωνσταντινούπολη η ομάδα του Κρεμλέφ προσέφερε στον γνωστό Βρετανό πυγμάχο Τάισον Φιούρι αμοιβή 50 εκατ. λιρών προκειμένου να αγωνιστεί σε μία από τις διοργανώσεις της IBA. Ο Φιούρι, ωστόσο, επέλεξε να υπογράψει συμφωνία τριών αγώνων με τον Τούρκι Αλ-Σέιχ, αξιωματούχο της κυβέρνησης της Σαουδικής Αραβίας.

Ο Κρεμλέφ αποτελεί, ουσιαστικά, τον ισχυρότερο promoter του αθλήματος στην Ανατολική Ευρώπη, αποτελώντας άμεση πρόκληση για την επιρροή του Αλ-Σέιχ και των Σαουδαράβων στην πυγμαχία και για τον έλεγχό τους σε ορισμένους από τους σημαντικότερους αγώνες του αθλήματος.

Άνθρωποι από τον χώρο της πυγμαχίας περιγράφουν τον Κρεμλέφ ως «μια χαρισματική προσωπικότητα που εμφανίζεται σε εκδηλώσεις και διοργανώσεις περιστοιχισμένος από μια πολυάριθμη ομάδα συνεργατών, σχεδόν σαν αρχηγός κράτους». Οι ομιλίες του είναι συχνά φορτισμένες συναισθηματικά και δυναμικές, με επαναλαμβανόμενες αναφορές στον τρόπο με τον οποίο η πυγμαχία μπορεί να αλλάξει τις ζωές των νέων ανθρώπων.

«Συχνά δεν έχει ιδιαίτερη έκφραση στο πρόσωπό του, κι όμως αποπνέει μια ευγένεια και μια ταπεινότητα», δήλωσε άνθρωπος του χώρου.

Το περασμένο καλοκαίρι, η IBA λάνσαρε και δικό της πρωτάθλημα πυγμαχίας χωρίς γάντια. Οι πρώτοι αγώνες πραγματοποιήθηκαν στη Μόσχα, όμως ήταν το ντεμπούτο στις ΗΠΑ, στο Μαϊάμι, το φετινό καλοκαίρι που τράβηξε την προσοχή.

Συμπαρουσιαστής της εκδήλωσης ήταν ο Άντριου Τέιτ, ο Βρετανός πρώην kickboxer και αυτοαποκαλούμενος μισογύνης, ο οποίος δεν ανέβηκε ποτέ στη σκηνή, καθώς συνελήφθη έξω από τον χώρο της διοργάνωσης. Ο Τέιτ και ο αδελφός του, Τρίσταν, βρίσκονται αντιμέτωποι με έκδοση στη Βρετανία, όπου αντιμετωπίζουν συνολικά 59 κατηγορίες, μεταξύ των οποίων βιασμό, αδικήματα που συνδέονται με εμπορία ανθρώπων για σεξουαλική εκμετάλλευση και άσεμνες εικόνες παιδιού. Και οι δύο αρνούνται οποιαδήποτε παρανομία.

Γλυκάθηκε με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το UFC Freedom στον Λευκό Οίκο

Ωστόσο, δύο άλλες διοργανώσεις του καλοκαιριού φαίνεται ότι ενέπνευσαν περισσότερο τον Κρεμλέφ: το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA υπό τον Τζάνι Ινφαντίνο και το UFC Freedom 250 του Ντέινα Γουάιτ, που φιλοξενήθηκε σε κήπο του Λευκού Οίκου.

«Ο Κρεμλέφ είδε πώς ο Ντέινα και ο Ινφαντίνο κατάφεραν να πάρουν αυτό που ήθελαν», δήλωσε παράγοντας του αθλητισμού. «Θέλει κι αυτός ένα κομμάτι από αυτή την πίτα».

«Και το να έχεις πρόσβαση στον Ντον Τζούνιορ είναι μια καλή αρχή», πρόσθεσε η ίδια πηγή.

Μάλλον πέρασε τα όρια και το «πληρώνει»

Στην προσπάθειά του, όμως, να αποκτήσει κυρίαρχη θέση στον παγκόσμιο αθλητισμό, ο Κρεμλέφ ίσως να πέρασε τα όρια. Η Ομοσπονδπια της οποίας ηγείται, απέχει πολύ από το να ανακτήσει τον έλεγχο της ολυμπιακής πυγμαχίας, καθώς τι χάσμα με τη ΔΟΕ δεν γεφυρώνεται, και η ζημιά που προκάλεσε το «εξαιρετικά γενναιόδωρο γαμήλιο δώρο» του – όπως το χαρακτήρισαν ο κύριος και η κυρία Τραμπ Τζούνιορ – φαίνεται ότι βαρύνει κυρίως τον ίδιο.

Παρότι στο νησί στις Μπαχάμες βρίσκονταν μόλις περίπου 50 άνθρωποι, ο Κρεμλέφ είχε φτάσει συνοδευόμενος από μεγάλη ομάδα Ρώσων, οι οποίοι απομονώνονταν από τους υπόλοιπους και μιλούσαν μεταξύ τους, σύμφωνα με το ProPublica. Η παρουσία και η συμπεριφορά τους είχε προκαλέσει, μάλιστα, απορίες στους άλλους καλεσμένους.

Και ύστερα τραβήχτηκε μια ομαδική φωτογραφία, όπου το ξυρισμένο κεφάλι του Κρεμλέφ διακρίνεται μισοκρυμμένο στο πίσω μέρος, ενώ στο κέντρο βρίσκονται η Ιβάνκα Τραμπ, ο Τζάρεντ Κούσνερ, η Τίφανι Τραμπ και άλλοι.

«Τι σκεφτόταν;» σχολίασε στην Telegraph πρόσωπο από κύκλους Ρώσων ολιγαρχών. «Είναι ένας μπράβος που κατάφερε να βρεθεί στη σωστή πλευρά του προέδρου και ενθουσιάστηκε υπερβολικά».

Πρώτα ήταν η Μελάνια Τραμπ που πήρε αποστάσεις. Στη συνέχεια, εκπρόσωπος του Έρικ Τραμπ, αδελφού του Ντόναλντ Τραμπ Τζούνιορ, δήλωσε για τον Κρεμλέφ: «Ο Έρικ δεν έχει απολύτως καμία ιδέα ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος και δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του». Και μετά ήρθε το τελειωτικό χτύπημα από τον ίδιο τον Ντόναλντ Τραμπ: «Δεν έχω ιδέα ποιος είναι ο Ούμαρ. Δεν τον έχω ξανακούσει ποτέ».

protothema.gr

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Ιστορία - Πολιτισμός45 λεπτά πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις56 λεπτά πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO57 λεπτά πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO1 ώρα πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Σοβαρή καταγγελία για το Σαχτάρ-ΑΕΚ! Χειρονομίες Τούρκων οπαδών προς τους Έλληνες – Συνελήφθησαν αστραπιαία από την αγγλική αστυνομία

Οι Τούρκοι βρέθηκαν στο Λονδίνο για τον προπονητή της ουκρανικής ομάδας Αρντά Τουράν, ο οποίος ακούγεται για τον πάγκο της...

Δημοφιλή