Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Δουλείες με φούντες για τους τούρκους λομπίστες στην Ουάσιγκτον του Τραμπ

Δημοσιεύτηκε στις

Boom Times for Turkey’s Lobbyists in Trump’s Washington — Μετάφραση Wan Wert

Ήταν το ίδιο έτος που τα βίντεο που διέρρευσαν, φαίνονταν να
δείχνουν τον τότε πρωθυπουργό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να δίνει εντολή στον γιο
του Μπιλάλ να ξεφορτωθεί τεράστια χρηματικά ποσά που συνδέονταν με ένα σχέδιο
ξεπλύματος χρημάτων πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων. 
“Λοιπόν , αυτό που σου λέω είναι, παίρνετε όλα όσα
έχετε στο σπίτι και τα βγάζετε έξω ,” ακούγονταν ο Ερντογάν να λέει στο
γιο του, σε ηχογραφήσεις που είδαν γρήγορα εκατομμύρια στο YouTube και
μεταφράστηκαν από τα τουρκικά στα αγγλικα από την κλειστή πλέον τουρκική
εφημερίδα, Zaman.
“Τι μπορώ να κρατήσω εγω , μπαμπά”, απάντησε ο
Bilal στο βιντεο . “Υπάρχουν τα λεφτά σου στο χρηματοκιβώτιο.”

Δημοσιευμένες στις αρχές του 2014, οι κασέτες απεικόνιζαν
τον Ερντογάν να ανησυχεί ότι η αστυνομία της Ιστανμπούλ διεξήγαγε εσωτερικές
επιδρομές στους ανώτερους αξιωματούχους του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης
και Ανάπτυξης και του τότε συμμάχου του, Reza Zarrab, εμπόρου χρυσού που
κατηγορείται για διαφθορά. Η Τουρκική κυβέρνηση αμφισβήτησε την αυθεντικότητά
τους, ωστόσο ακαδημαϊκοί ερευνητές κατέρριψαν κάθε τέτοιο ισχυρισμό .
Ο Zarrab μάλιστα τρία χρόνια αργότερα σε μια ομοσπονδιακή
δικαστική αίθουσα της Νέας Υόρκης θα εμπλέξει τον Erdoğan σε μια συνωμοσία
δωροδοκιών με στόχο την παραβίαση των αμερικανικών κυρώσεων κατά του Ιράν. Μια
εξέλιξη που ο Ερντογάν προσπάθησε να αποφύγει ασκώντας έντονες πιέσεις με την
βοήθεια του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του δικηγόρου του, Rudy Giuliani.
Το Court News μελέτησε τη βάση δεδομένων του Υπουργείου
Δικαιοσύνης σχετικά με ομάδες λομπι , για να εντοπίσει τους πέντε μεγαλύτερους
αποδέκτες χρημάτων που συνδέονται με την τουρκική κυβέρνηση μεταξύ 2014 και
2018:
Άμστερνταμ & Εταίροι,
Ballard Partners,
Gephardt Group,
Greenberg Hurrig
και Mercury Public Affairs.

Οι προϋπολογισμοί αυτών των πέντε εταιριών
,συμπεριλαμβανομένων των υπεργολάβων τους, υπερ τετραπλασιάστηκαν κατά τη
διάρκεια αυτού του χρονικού πλαισίου, από 1,7 εκατομμύρια δολάρια το 2014 σε
περισσότερα από 7,3 εκατομμύρια δολάρια το 2018.
Η εταιρια Gephardt, εκπρόσωπος του τουρκικού λομπυ που πήρε
το όνομα της απο τον Δημοκρατικό εκπρόσωπο στο Κογκρέσο που την ίδρυσε, διέκοψε
τους δεσμούς με την κυβέρνησή στα τέλη του 2016. Η νέα φρουρά εγγεγραμμένων
Τούρκων πρακτόρων που αντικατέστησαν την Γκέφαρντ είναι βαθιά δεμένη με τον
Τραμπ και τους συνεργάτες του.
Οι προϋπολογισμοί φιλανθρωπικών οργανώσεων υπέρ της Τουρκίας
που συνδέονται και με τον Ερντογάν και με τον Τραμπ επίσης διογκώθηκαν κατά τη
διάρκεια αυτής της περιόδου.
Ο Bilal Erdoğan, ο γιος που ακούγονταν στις ηχογραφήσεις του
2014, υπέγραψε τα έγγραφα ίδρυσης του φιλανθρωπικού ιδρύματος Turken Foundation
με έδρα τις Η.Π.Α. μόλις λίγους μήνες αφότου το ηχητικό ντοκουμέντο από αυτόν
και τον πατέρα του προκάλεσε αναταραχή. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης
της Τουρκίας ανακάλυψε τα αρχεία της Turken Foundation στην εφορία του IRS , τα
οποία έδειχναν ότι υπήρχε πράγματι τέτοια διασύνδεση . Τα δημόσια αρχεία
δείχνουν ότι ένα άλλο από τα παιδιά του Ερντογάν, η Εσρά Αλμπαϊράκ, ήταν μέλος
στο συμβούλιο της Turken Foundation.
Ως απαλλασσόμενη από το φόρο επιχείρηση 501(c)3, η Turken
Foundation δεν είναι αναγκασμένη να αποκαλύψει τους χορηγούς της, αλλά ανέφερε
ότι έλαβε πάνω από 24 εκατομμύρια δολάρια συνεισφορών το επόμενο οικονομικό
έτος. Ξοδεύοντας αυτες τις δωρεές, η φιλανθρωπική οργάνωση πλήρωσε περισσότερα
από 17,5 εκατομμύρια δολάρια για έναν ουρανοξύστη 32 ορόφων στο κέντρο του
Μανχάταν, για χρήση ως ισλαμική φοιτητική κατοικία. Επίσης σύμφωνα με
πληροφορίες , αγόρασε το θρυλικό αγρόκτημα του μποξέρ Μοχάμεντ Αλί στο Μίσιγκαν
νωρίτερα αυτό το έτος για 2,5 εκατομμύρια δολάρια,.
Τα χακαρισμένα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που
δημοσιεύθηκαν από το WikiLeaks έδειξαν το ενδιαφέρον του Bilal Erdoğan για μια
αλλη ακίνητη περιουσία στο κέντρο του Μανχάταν, αξίας 25 εκατομμυρίων δολαρίων,
που πουλούσε η εκπρόσωπος της Οργάνωσης Trump, Elena Baronoff το 2013.
Γνωστή ως ” το Ρωσικό χέρι” του Τραμπ, η Baronoff
πέθανε από λευχαιμία δύο χρόνια αργότερα.
Η Turken Foundation δεν απάντησε στο μήνυμα ηλεκτρονικού
ταχυδρομείου που ζητούσε κάποιο σχόλιο.
Αυτή είναι η λίστα
  των κορυφαίων παικτών των τουρκικών εταιριών λομπυ μεταξύ 2014 και 2018.
Ο Gephardt ξεκινά

Πριν από από μια δεκαετία, το 2009, έρευνα της ProPublica ανακάλυψε ότι οι
εκπρόσωποι συμφερόντων της τουρκικής κυβέρνησηςεπικοινωνούσαν με μέλη του
Κογκρέσου πιο συχνά από οποιαδήποτε άλλη χώρα.

Ένα χρόνο πριν από αυτό το άρθρο, η Τουρκία υπέγραψε για πρώτη φορά σύμβασή με
τον πρώην Εκπρόσωπο στο κογκρέσο του Μιζούρι ,Ρίτσαρντ Γκεφάρντ Gephardt . Η
Τουρκία είχε καταφέρει να προβάλει την εικόνα του Ερντογάν ως γέφυρα μεταξύ του
πολιτικού Ισλάμ και της φιλελεύθερης δημοκρατίας, αλλά το σκάνδαλο διαφθοράς
του Ερντογάν και η αντίδραση του ,κηλίδωσε το σχέδιο αυτό στα τέλη του 2013.

Ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ
Ταγίπ Ερντογάν χαιρετά τους υποστηρικτές του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης
και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) στην Άγκυρα της Τουρκίας, στις 25 Ιουνίου 2018. (Υπηρεσία
Τύπου της Προεδρίας μέσω AP, Pool)




Μόλις τα βιντεο του γιου του διέρρευσαν στο διαδίκτυο, ο Ερντογάν προσπάθησε να
απαγορεύσει το Twitter και να εκκαθαρίσει τους εισαγγελείς που τον ερευνούσαν.
Τα αρχεία που αποκάλυψε ο Γκετάρντ στο πλαίσιο του FARA (από το αμερικανικό
υπουργείο Δικαιοσύνης δηλαδή και συγκεκριμένα από το τμήμα που ασχολείται με
την εφαρμογή του νόμου Foreign Agents Registration Act – FARA, το οποίο
επιβάλλει την καταγραφή αντιπροσώπων ξένων συμφερόντων/εταιρειών που
ειδικεύονται στο λόμπι καθώς και τις δραστηριότητές τους), δείχνουν τους
σταθερούς δεσμούς της “διαδικτυακής ελευθερίας” στην Τουρκία με νομοθέτες
των ΗΠΑ εντείνοντας τις ανησυχίες της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του
Κοινοβουλίου για το “Μέλλον της Τουρκικής Δημοκρατίας”.

Εν μέσω της απολυταρχικής επιρροής του Ερντογάν, ο Όμιλος Gephardt προσέλαβε
πέντε υπεργολάβους για να βοηθήσουν στη διαχείριση της αμαυρωμένης διεθνούς
εικόνας της Τουρκίας:

την
Dickstein Shapiro LLP
την
LB International Solutions το 2014
την
Greenberg Τραurig
την
Capitol Advisor το 2015·
και
τον υπάλληλο του κογκρέσου Μπράιαν Φόρνι το 2016.

Δεν ήταν δυνατή η άμεση επικοινωνία με την εταιρία Gephardt. Ο αντιπρόεδρος της
εταιρείας, Greg Carnrick, δεν ανταποκρίθηκε σε τηλεφωνήματα και email για
σχολιασμό.

Όταν ζητήθηκε τηλεφωνικά απο την Janice O’Connell ,μια απο τους πρώην
εκπροσώπους συμφερόντων της Gephardt για την Τουρκία ,να εξηγήσει γιατί η
εταιρεία κατήγγειλε την οκταετή σύμβασή της με την τουρκική κυβέρνηση, έδωσε
μία μονολεκτική απάντηση .
“Όχι”, , κλείνοντας απότομα το τηλέφωνο.

Μερικοί υπεργολάβοι της Gephardt συνέχισαν να εργάζονται για την Greenberg
Traurig , μια νομική εταιρία δισεκατομμυρίων δολαρίων που ανέλαβε τη σύμβαση
λομπυ της Τουρκίας το ίδιο έτος που ο Τζουλιάνι ανέλαβε τον Ζαράμπ ως πελάτη.

Ο
ρόλος του Giuliani μεγαλώνει

Το
2017, οδηγούμενη στη δίκη του Zarrab, η τουρκική κυβέρνηση αναβάθμισε τη νομική,
διπλωματική και την μέσω των λομπυ επίθεση της . Εγκαταλείποντας την εταιρεία
του Δημοκρατικού Gephardt, η τουρκική κυβέρνηση υπέγραψε με δύο εταιρείες που
συνδέονται με ισχυρούς Ρεπουμπλικάνους.

Η Ballard Partners, την οποία ο Politico χαρακτήρισε ως ” Το Ισχυρότερο
Λόμπυ στην Ουάσιγκτον του Τραμπ”, εβγαλε περισσότερα από 4 εκατομμύρια
δολάρια με δύο συμβάσεις: σχεδόν 2 εκατομμύρια δολάρια από την τουρκική πρεσβεία
και περισσότερα από 2 εκατομμύρια δολάρια από την Halkbank, την τουρκική
κρατική τράπεζα που διώχθηκε το περασμένο φθινόπωρο στη Νέα Υόρκη. Για το ποσό
αυτό, η εταιρεία όρισε επικεφαλής τριάδα πρακτόρων που ήταν βαθιά συνδεδεμένοι
με το υπουργείο Εξωτερικών του Τραμπ, το υπουργείο Οικονομικών και τον Λευκό
Οίκο.


Η δεύτερη εταιρεία, η Greenberg Traurig , αν
και δεν κλίνει στις πολιτικές δωρεές της από το 2016 προς τους Ρεπουμπλικανους,
είχε έναν συνεργάτη με άμεση γραμμή προς τον Τραμπ: τον Τζουλιάνι. Ο πρώην
δήμαρχος της Νέας Υόρκης πηγαινοερχόταν απο τον Λευκό Οίκο ως την πρωτεύουσα
της Τουρκίας, την Άγκυρα, για να πιέσει για ανταλλαγή κρατουμένων, με στοχο να
εμποδίσει καταδικαστικές καταθέσεις από τον Ζαράμπ, ο οποίος κατηγόρησε τον
Ερντογάν ότι διέταξε παράνομες συναλλαγές δισεκατομμυρίων δολαρίων μέσω της
Halkbank.


Η αυξανόμενη φήμη του Τζουλιάνι ως σκιώδους υπουργού για την κυβέρνηση Τραμπ,
τόσο στην Τουρκία όσο και στην Ουκρανία, έχει ανησυχήσει τους Δημοκράτες στο
Καπιτώλιο. Επτά γερουσιαστές υπέγραψαν επιστολή πριν από ένα χρόνο, η οποία
ζήτησε από το Υπουργείο Δικαιοσύνης να αξιολογήσει εάν ο Τζουλιάνι έχει
συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις εγγραφής για τους ξένους πράκτορες.



Η γερουσιαστής Τάμι Ντούκγουορθ Duckworth, μια από τους υπογράφοντες, περιμένει
ακόμα να απαντήσει το Υπουργείο Δικαιοσύνης μετά την έρευνα που διεξήχθη τον
περασμένο μήνα.


“Έχω ζητήσει από το Υπουργείο Δικαιοσύνης δυο φορές… και δεν έχω λάβει
απάντηση “, ανέφερε η Ντούκγουορθ Duckworth στο Court News σε τηλεφωνική
συνέντευξη. “Έτσι, δεν είμαι απολύτως βέβαιος γιατι ο κ. Giuliani, ο
οποίος δεν έχει εκλεγεί από τον αμερικανικό λαό ούτε έχει ενταλθει από τη
Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών, να βρίσκεται εκεί έξω και να διεξάγει κάτι που
ισοδυναμεί με εξωτερική πολιτική εκ μέρους του προέδρου, επειδή είναι ο
προσωπικός δικηγόρος του προέδρου”.


Μετά τη δημοσίευση αυτής της ιστορίας, ο Giuliani χαρακτήρισε τις υποψίες ότι
παραβίασε τις διατάξεις περί ξένων ομάδων συμφερόντων λομπυ” ως ψευδή
κακοήθη ισχυρισμό “.


“Ο Michael Mukasey και εγώ ήμασταν δικηγόροι σε μια εκκρεμή διαδικασία,
ζητώντας ανταλλαγή κρατουμένων για τον Zarrab”, είπε ο Giuliani. “Οι
νόμοι FARA και αυτοί των διατάξεων περί άσκησης πιέσεων εξαιρούν τους
δικηγόρους που εκπροσωπούν πελάτη σε νομικη διαδικασία”.


Οι γερουσιαστές δεν κατηγόρησαν τον Τζουλιάνι για παραβίαση των νόμων σχετικά
με ξένους πράκτορες. Σε επιστολή τους ζητούσαν τη διεξαγωγή έρευνας . Το
Υπουργείου Δικαιοσύνης, δεν ανταποκρίθηκε σε αίτημα μας για καποιο σχόλιο.


Η γερουσιαστής Tammy Duckworth ανησυχεί σχετικά με τις συγκρούσεις συμφερόντων
του προέδρου Donald Trump στις 20 Ιουνίου 2017, συνέντευξη Τύπου. (Η φωτογραφία
είναι ευγενική χορηγία του γραφείου της γερουσιαστή Duckworth)




Η Ντάκγουορθ δηλωσε οτι δεν είναι ξεκάθαρο”αν ο κύριος Τζουλιάνι έχει κάποιο
προσωπικό όφελος από κάποιες από τις ενέργειές του, για παράδειγμα, στην
Τουρκία”.


Τα έγγραφα του δικαστηρίου δείχνουν ότι ο Τζουλιάνι πληρώθηκε απευθείας από τον
Ζαράμπ, ο οποίος παραδέχθηκε το σχέδιο ξεπλύματος χρημάτων.


Η εταιρία Greenberg Traurig και ο Giuliani έκοψαν τους δεσμούς τους το 2018,
καθώς ο πρώην δήμαρχος αύξησε τις επαφες του με τον Τραμπ.


Ο μέτοχος της εταιρείας Robert Mangas, ο οποίος υπέγραψε τη σύμβαση του
τουρκικού λομπυ , ισχυρίζεται ότι δεν μίλησε ποτέ στον Giuliani για οποιοδήποτε
θέμα που αφορά την Τουρκία.


” Ο Robert Mangas και ο κ. Τζουλιάνι δεν συνεργάστηκαν ποτέ σε θέματα που
σχετίζονται με την Τουρκία, συμπεριλαμβανομένης της υπόθεσης Ζαράμπ”,
ανέφερε ο γενικός διευθυντής της εταιρείας Τζιλ Πέρι.


Η Greenberg Traurig, οι δωρεές της οποίας έχουν κηλιδώσει το Δημοκρατικό κομμα
το 2018, ειχε πρόσβαση και στις δύο πλευρές του Κογκρέσου. Τα αρχεια της της
εταιρείας ανέφεραν πολυάριθμα email και δυο συναντήσεις με την Ρεπουμπλικανή
Γερουσιαστή Λίντσεϊ Γκράχαμ και τον αρχηγό προσωπικού του Εκπροσώπου Ιλχάν
Ομάρ, το μοναδικό μέλος του Δημοκρατικού Κόμματος που δεν ψήφισε για να
αναγνωρισθεί η γενοκτονία των Αρμενίων ή να εγκρίνει κυρώσεις εναντίον της
Τουρκίας. Το γραφείο του Omar δεν απάντησε σε αίτημα για σχολιασμό.


Η εταιρεία συγκέντρωσε περισσότερα από 5 εκατομμύρια δολάρια σε αμοιβές και
έξοδα από την Τουρκία, καταβάλλοντας σχεδόν 2 εκατομμύρια δολάρια από αυτό το
ποσό σε υπεργολάβους για τις εταιρείες Capitol Counsel, Baker Donelson και LB
International Solutions, ο πρόεδρος των οποίων, Λυδία Μπόρλαντ, βοήθησε την
τουρκική επιτροπή πολιτικής δράσης να κάνει δωρεές σε πολιτικούς των ΗΠΑ.



Οι Εχθροί του Ερντογάν

Στα πλαίσια των διώξεων εναντίον των αντιπάλων του, ο Ερντογάν ξεκίνησε έναν
πόλεμο εναντίον των πρώην συμμάχων του κόμματός του: των οπαδών του Φετουλάχ
Γκιουλέν, του κληρικού που ζει σε αυτοεπιβεβλημένη εξορία στην αγροτική
Πενσυλβανία. Η κύρια εταιρεία της τουρκικής κυβέρνησης που είναι υπεύθυνη για
την επίθεση κατά του Γκιουλέν ήταν η Άμστερνταμ & Partners, η οποία
προσέλαβε τουλάχιστον 14 υπεργολάβους, σύμφωνα με στοιχεία.

Οι συμφωνίες αυτές γνωστοποιήθηκαν δεόντως στις αρχές , στο πλαίσιο του νόμου
περί εγγραφής αλλοδαπών αντιπροσώπων. Οι ομοσπονδιακοί εισαγγελείς πιστεύουν
ότι η τουρκική κυβέρνηση μπήκε σε σκοτεινούς ατραπούς με τουλάχιστον έναν
σύμμαχο του Τραμπ.

Ο πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του Τραμπ, Μάικλ Φλιν Flynn , παραδέχθηκε
ότι απέκρυψε τους δεσμούς της Τουρκικής κυβέρνησης με την αντι-Γκιουλένικη
αιφνίδια τακτική επίθεσης , μιας πρωτοβουλίας της οργάνωσης που ειχε ως στόχο
την μυστική άσκηση επιρροής με τίτλο “Η Εκστρατεία της Αλήθειας”.

Pennsylvania-based Turkish cleric Fethullah Gulen

Ο Τούρκος κληρικός Φετουλάχ Γκιουλέν με έδρα την Πενσυλβανία (Αναγνώριση
φωτογραφίας: Φωνή της Αμερικής)




Η ολλανδική εταιρεία Inovo BV κατέβαλε 600.000 δολάρια στην Flynn Intel Group
στο πλαίσιο μιας σύμβασης, η οποία περιελάμβανε και αντιπολιτευτικό άρθρο στην
εφημεριδα Χιλ της Ουάσιγκτον την ημέρα των εκλογών με την υπογραφή του ιδιου
του Flynn .

“Οι δυνάμεις του ριζοσπαστικού Ισλάμ αντλούν την ιδεολογία τους από
ριζοσπάστες κληρικούς όπως ο Γκιουλέν, ο οποίος είναι απατεώνας “, ανέφερε
το κύριο άρθρο. “Δεν πρέπει να του παρέχουμε ασφαλές καταφύγιο”.

Η στήλη του Flynn συνέκρινε τον Gülen με τους μουλάδες του Ιράν και τον Οσάμα
μπιν Λάντεν, και έγγραφα του δικαστηρίου θα έδειχναν αργότερα ότι Τούρκοι
συνεργάτες του Flynn είχαν γράψει αρκετά αποσπάσματα. Ένας από αυτους τους
αθέατους συντάκτες , μέλος της μεταβατικής ομάδας Τραμπ, ο Μπιάν Κιάν, θα
καταδικαστεί αργότερα για τη μη καταχώρηση στα αρχεία εταιριών λομπυ αν και στο
τελος ανέτρεψε με έφεση αυτή η καταδίκη. Ο ιδρυτής της Inovo Ekim Alptekin
παραπέμφθηκε και αυτός αλλά δεν εμφανίστηκε στο δικαστήριο και θεωρείται ότι
ζει στην Τουρκία.

Η εφημερίδα Wall Street Journal ανέφερε ότι ο Φλιν εκπόνησε ένα σχέδιο με
Τούρκους αξιωματούχους για να “απαγάγουν ” τον Γκιουλέν από την οικία
του στην Πενσυλβάνια και να τον οδηγήσουν στην Τουρκία, εκτός της νόμιμης
διαδικασίας έκδοσης. Ο Flynn αρνήθηκε ότι προσπάθησε να απαγάγει τον κληρικό,
αλλά ο πρώην διευθυντής της CIA James Woolsey είπε στην εφημερίδα ότι ήταν
μάρτυρας αυτής της συζήτησης.

Αποκαλύφθηκαν και άλλες τουρκικές επιθέσεις στα μέσα ενημέρωσης κατά του
Γκιουλέν. Η Άμστερνταμ & Συνεργάτες, υπό την ηγεσία του δικηγόρου Ρόμπερτ
Άμστερνταμ, κατέβαλαν σχεδόν 1,3 εκατομμύρια δολάρια απ την τουρκική κυβέρνηση
σε αμοιβές, για την δυσφήμηση του Γκιουλέν και η εταιρεία κατέβαλε σε
περισσότερους από δώδεκα υπεργολάβους ένα σχεδόν ισοδύναμο ποσό για να
βοηθήσουν σ αυτο το έργο.

Κατά τη διάρκεια τηλεφωνικής συνέντευξης, Η Άμστερνταμ & Συνεργάτες
αρνήθηκε ότι η σταυροφορία της κατά του Gülen είχε οικονομικά κίνητρα.

“Είναι περισσότερο από την αφοσίωση μας σε ενα σκοπό παρά για το
κέρδος”, παρατήρησε ο δικηγόρος, προσθέτοντας μάλιστα οτι πήρε λιγότερα
χρήματα απ το κανονικό γι αυτή την εκστρατεία δίωξης του Γκιουλεν .

Η υπόθεση αυτή βρήκε αναμεμιγμένους πολλούς κυβερνητικούς του Τραμπ,
συμπεριλαμβανομένου του Τζουλιάνι, ο οποίος σύμφωνα με το Bloomberg πίεσε να
περικοπούν οι κυβερνητικές επιχορηγήσεις σε σχολεία που σχετίζονται με το Γκιουλέν
σε όλες τις Ηνωμένες Πολιτείες.

“Αυτό δεν έχει καμία σχέση με εμένα”, ανέφερε ο Άμστερνταμ για τον Τζουλιάνι.


Η Άμστερνταμ & Συνεργάτες υπήρξε ο κύριος επικριτής του Gülen, εμφανίζοντας
συνεχώς , κατά τις επιταγές της τουρκιας, τον κληρικό ως ένα σκιώδη πολίτικο
που βρισκόταν πίσω από την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος του 2016 κατά
της κυβέρνησης του Ερντογάν.

Η Άμστερνταμ & Συνεργάτες αγόρασε επίσης και μια διαφημιστική πινακίδα κατά
του Γκιουλέν κοντά στο σπίτι του στο Σαγιόρσμπουργκ της Πενσυλβάνια. Η
πινακίδα, η οποία έδειχνε το πρόσωπο του Gülen και είχε από κάτω τις λέξεις
“Τα παιδιά σε κίνδυνο” θα αναρτιούνταν σε έναν αυτοκινητόδρομο προς
το χωριό που ο κληρικός ονόμαζε ως σπίτι του .

Η
Άμστερνταμ & Συνεργάτες παραδέχθηκε ότι πλήρωσε για την καμπάνια , αλλά
ισχυρίστηκε ότι αυτή δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ λόγω των πιέσεων της οργάνωσης
του Gülen.

Η Συμμαχία για τις Κοινές Αξίες, μια οργάνωση -ομπρέλα που σχετίζεται με το
κίνημα του Gülen, απάντησε ότι “δεν γνώριζαν”, αλλά “δεν
εξεπλάγησαν”, που η Άμστερνταμ & Συνεργάτες επιχείρησε να στείλει αυτό
το μήνυμα κοντά στο σπίτι του κληρικού.

“Μέσω των πρακτόρων της, η κυβέρνηση του Ερντογάν έκανε αρκετές
προσπάθειες να δυσφημήσει και να παρενοχλήσει τον κ. Γκιουλέν και τους
επισκέπτες στο στο γηροκομείο όπου ζει”, δήλωσε ο εκτελεστικός διευθυντής
της οργάνωσης Αλπ Ασλάντογαν. “Οι προσπάθειες αυτές περιλαμβάνουν
διοργάνωση ηχηρών και βέβηλων διαδηλώσεων, αποστολή συκοφαντικών φυλλαδίων σε
γείτονες, πτήση αεροπλάνων με δυσφημιστικά πανο και επίδειξη δυσφημιστικής
ταινίας σε τοπικό θέατρο”.

Το κίνημα Γκιουλέν, επίσης γνωστό ως Χιζμέτ, η τουρκική λέξη για την υπηρεσία,
περιγράφει τον εαυτό του ως μια ομάδα αφιερωμένη στον διαθρησκευτικό διάλογο. Η
κυβέρνηση του Ομπάμα απέρριψε τις πιέσεις της Τουρκίας να εκδώσει τον Γκιουλέν,
με τον πρώην Αντιπρόεδρο Τζο Μπάιντεν να τονίζει ότι τα δικαστήρια των ΗΠΑ
απαιτούν τη δέουσα διαδικασία και στοιχεία για αδικήματα.

“Μόνο ένα ομοσπονδιακό δικαστήριο μπορεί να το κάνει αυτό”, δήλωσε ο
Μπάιντεν τον Αύγουστο του 2016. “Κανείς άλλος δεν μπορεί να το κάνει αυτό.
Εάν ο πρόεδρος πάρει αυτό στα χέρια του, αυτό που θα συμβεί θα είναι να
παραπεμφθεί για παραβίαση της διάκρισης των εξουσιών”.

Αναφερόμενος στην εκστρατεία πολλών εκατομμυρίων κατά του Gülen, ο Aslandogan
πρόσθεσε: “Εάν τα γεγονότα ήταν με το μέρος της κυβέρνησης του Ερντογάν,
θα είχαν ξοδέψει πολύ λιγότερα και θα είχαν έστω και μια ουγγιά
επιτυχίας”.

Απευθυνόμενος σε σημαντικά τηλεοπτικά, ραδιοφωνικά και έντυπα μέσα, η
υπεργολάβος της Άμστερνταμ & Συνεργάτες Stroud Communications προώθησε το
βιβλίο της με τίτλο “Αυτοκρατορία της Απάτης”, κατηγορώντας τα
σχολεία που συνδέονται με το Γκιουλέν ως μια απάτη. Ο τίτλος ενέπνευσε τους
επικριτές της Άμστερνταμ & Συνεργάτες την παρωδία “Αυτοκρατορία της
Εξαπάτησης” , παραθέτοντας ένα κύριο άρθρο της Globe & Mail που
περιγράφει τον Καναδό δικηγόρο ως “νόμιμο όπλο για ενοικίαση και ως ένα
ήρωα δημοσίων σχέσεων σαν τον υπνωτιστή σβενγκαλι του μυθιστορήματος του George
du Maurier .”

Η Mercury Public Affairs, η οποία κέρδισε περισσότερα από 87.000 δολάρια από τη
σύμβασή της με την Άμστερνταμ & Συνεργάτες , αργότερα καταχωρήθηκε ως ξένος
πράκτορας για συνεργασία με δύο Τούρκους πελάτες . Η εταιρεία έβγαλε 1,6
εκατομμύρια δολάρια το πρώτο χρόνο μετά την ανακοίνωση μιας σημαντικής
πρόσληψης, αυτής του Μπράιαν Λάνζα, ο οποίος υπηρετούσε ως διευθυντής
επικοινωνιών του Τραμπ στην προεδρική ομάδα.

Και οι δύο φορές που ο Τραμπ ανακοίνωσε την αποχώρηση των στρατευμάτων από τη
Συρία… κινήσεις στα τέλη του 2018 και του 2019 που εξέπληξαν κορυφαίους
αξιωματούχους ασφαλείας των ΗΠΑ ο Τραμπ μόλις είχε μιλήσει στο τηλέφωνο με τον
Ερντογάν, και η Mercury έσπευσε να υπερασπιστεί την απόφαση.

Η Mercury ,η οποία δεν έχει αποκριθεί σε αιτήματα του Τύπου για σχολιασμό ,
δημοσίευσε ένα άρθρο από τον κορυφαίο Τούρκο διπλωμάτη Μεβλουτ Τσαβουσόγλου, το
οποίο περιγράφει τους επί μακρόν Κούρδους συμμάχους των Ηνωμένων Πολιτειών ως
τρομοκράτες και ένα άλλο από τον Ερντογάν, το οποίο δημοσιεύτηκε στους New York
Times .

Δουλειά
ή διασκέδαση στο ξενοδοχείο Τραμπ;


Έχοντας ένα νέο πράκτορα με βαθύτερους δεσμούς στο Λευκό Οίκο Τραμπ, Η Mercury
ανελαβε ως πελατες δυο μεγάλες Τουρκικές μη κερδοσκοπικές ομάδες :
Επιχειρηματικό Συμβούλιο Τουρκίας-ΗΠΑ (TAIK) και Αμερικανικό Τουρκικό Συμβούλιο
(ATC).



Κάθε χρόνο, και οι δύο φιλανθρωπικές οργανώσεις ενώνουν τις δυνάμεις τους για
να φιλοξενήσουν ένα πολυτελές Αμερικανο-τουρκικό Συνέδριο, το οποίο
συγκεντρώνει ισχυρές στρατιωτικές, επιχειρηματικές και πολιτικές φυσιογνωμίες
και από τις δύο χώρες για να αναμιχθούν και να συζητήσουν το μέλλον των διμερών
σχέσεων. Οι δύο τελευταίες διασκέψεις έλαβαν χώρα στο Διεθνές Ξενοδοχείο Τραμπ
στην Ουάσινγκτον.


Ο νυν πρόεδρος της TAIK Μεχμέτ Αλί Γιαλτσινντάγκ είναι ο πρώην επιχειρηματικός
συνεργάτης της Ιβάνκα Τραμπ για τον ουρανοξυστη Τραμπ της Κωνσταντινούπολης. Ο
Alptekin, ο οποίος κατηγορήθηκε στην “Εκστρατεία για την Αλήθεια” του
Flynn, είναι ο προηγούμενος πρόεδρος της ΤΑΙΚ.


Στο πλαίσιο του Νόμου περί Εγγραφής Αλλοδαπών Πρακτόρων, η Mercury έπρεπε να
αποκαλύψει όλες τις επαφές της με κυβερνητικούς αξιωματούχους και εκπροσώπους
ΜΜΕ. Ο Lanza επανειλημμένα κάλουσε και έστελνε email στον αναπληρωτή γραμματέα
του Υπουργείου Εμπορίου Ερλ Κόστοκ για λογαριασμό της TAIK το 2018.


Το επόμενο έτος, ο υπουργός Εμπορίου Γουίλμπουρ Ρος θα είναι ένας από τους
“Διακεκριμένους Καλεσμένους” του συνεδρίου, που θα ποζάρουν σε
φωτογραφία δίπλα στο Γιαλτσινντάγκ.


Ο Τουρκικός Συνασπισμός της Αμερικής TCA , ο οποίος διοργανώνει το 109-μελες
συνέδριο εκλογικής υποστήριξης των υποψήφιων του Κογκρέσου των ΗΠΑ, πάσχιζε για
μετρητά για μεγάλο μέρος της τελευταίας δεκαετίας, αναφέροντας αρνητικά έσοδα
το 2014 και το 2016. Το 2017 ομως , η φιλανθρωπική οργάνωση ανέφερε έσοδα 4,6
εκατομμυρίων δολαρίων, μακράν τα μεγαλύτερα της ίδιας δεκαετίας, αφού έλαβε μια
μεγάλη επιχορήγηση από το Τουρκικό Πολιτιστικό Ίδρυμα, μια άλλη φιλανθρωπική
οργάνωση με έδρα την Ουάσιγκτον.


Ο πρόεδρος του Τουρκικόυ συνασπισμού TCA Λίνκολν ΜακΚάρντι τόνισε ότι η
φιλανθρωπική οργάνωση συμμορφώνεται με τους κανόνες των μη κερδοσκοπικών
σωματείων στην αποστολής της για την προώθηση της δημόσιας εκπαίδευσης.


“Οι περιορισμένες προσπάθειες της TCA για άσκηση πίεσης είναι πλήρως
ανεξάρτητες και ούτε συντονίζονται ούτε ελέγχονται από οποιαδήποτε άλλη
οργάνωση ή εκστρατεία άσκησης πίεσης, συμπεριλαμβανομένης της κυβέρνησης της
Τουρκίας”, ανέφερε ο ΜακΚάρντι, πρώην πρόξενος για εμπορικές υποθέσεις στο
Γενικό Προξενείο των ΗΠΑ στην Κωνσταντινουπολη, σε μήνυμα ηλεκτρονικού
ταχυδρομείου.


Τα έξοδα για το λομπυ που ανέφερε η ομάδα αποτελούν μικρό μέρος των συνολικών
δαπανών της.


Ο Τουρκικός Οργανισμός Πολιτιστικής Κληρονομιάς, ένας νέος μη κερδοσκοπικός
οργανισμός που εμφανίστηκε το 2015, αναδείχθηκε γρήγορα σε εξέχουσα μορφη με
πάνω από 3 εκατομμύρια δολάρια σε συνεισφορές κατά τη διάρκεια τριών ετών.


Όταν το Σώμα εξακολουθούσε να ελέγχεται από τους Ρεπουμπλικάνους το 2017, η
Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων άκουσε μαρτυρίες του προέδρου της οργάνωσης
αυτής, Ali Cinar, σχετικά με την υποτιθέμενη απειλή εναντίον της δημοκρατία της
Τουρκίας από τους μαχητές του Γκιουλέν και των Κούρδων, όχι ομως του ισχυρού
ηγέτη του, Ερντογάν.


“Δεν υπάρχει τουρκική νομοθεσία η οποία να περιλαμβάνει οποιαδήποτε
διάταξη η οποία θα οδηγήσει σε φυλάκιση δημοσιογράφων λόγω του δημοσιογραφικού
έργου τους”, δήλωσε ο Σινάρ στο Κογκρέσο.


Σύμφωνα με το σύνταγμα της Τουρκίας, η προσβολή του προέδρου είναι έγκλημα, και
η κυβέρνηση του Ερντογάν μέχρι τότε είχε γίνει ο ηγετικός δεσμοφύλακας του
Τύπου για δύο συνεχόμενα χρόνια. Και από τότε έχει διατηρήσει αυτό το ρεκόρ.

Original Article:


Boom Times for Turkey’s Lobbyists in Trump’s Washington


MANHATTAN (CN) – Some five years ago, Turkey’s soft power suddenly swelled in the United States as the country’s lobbyists and pro-government charities received millions in newfound funding.
That was the same year that leaked tapes appeared to show then-Prime Minister Recep Tayyip Erdoğan instructing his son Bilal to dump massive amounts of money tied to a multibillion-dollar money-laundering scheme.
“Now, what I say is, you take everything that you have in the house out,” Erdoğan could be heard telling his son, in recordings quickly viewed by millions on YouTube and translated from Turkish by the now-shuttered Turkish newspaper, Zaman.
“What can I have on me, Dad,” Bilal replied in that transcript. “There is your money in the safe.”

var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);})();

Ο Σάββας Καλεντερίδης γεννήθηκε στη Βέργη Σερρών το 1960. Το 1977 εισήλθε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε το 1981, ως ανθυπίλαρχος. Υπηρέτησε σε διάφορες μονάδες των τεθωρακισμένων και των καταδρομών και σε κρίσιμες θέσεις στο εξωτερικό. Το Μάρτιο του 2000, ενώ φοιτούσε στην Ανωτάτη Σχολή Πολέμου, παραιτήθηκε από τις τάξεις του Ελληνικού Στρατού, με το βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Από το φθινόπωρο του 2000 ίδρυσε και διευθύνει τον εκδοτικό οίκο Ινφο-Γνώμων. Με το ψευδώνυμο Κώστας Νικοπολίδης μετέφρασε από τα τουρκικά και επιμελήθηκε την έκδοση του βιβλίου "Κράτος συμμορία", Εκδόσεις Τουρίκη, ενώ μετέφρασε από τα τουρκικά και την "Έκθεση Σουσουρλούκ", που συμπεριλήφθηκε στο ομώνυμο βιβλίο των Εκδόσεων Α.Α. Λιβάνη. Σε συνεργασία με το ίδρυμα "Φίλοι Λαογραφικού Μουσείου Μέλπως Μερλιέ" συμμετείχε και προλόγισε την έκδοση του διπλού CD "Τραγούδια του Πόντου, Ηχογραφήσεις του 1930" και του CD "Τραγούδια από τις παράλιες πόλεις του Πόντου και της Μικράς Ασίας". Επιμελήθηκε επίσης της έκδοσης του δίτομου έργου "Ανάλυση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, Μύθος και πραγματικότητα", του βιβλίου "Οι μειονότητες στην Τουρκία" και των ιστορικών ταξιδιωτικών οδηγών "Κάτω Ιταλία - Μεγάλη Ελλάδα", "Σικελία", "Ρόδος - Σύμη - Καστελόριζο - Καρία - Λυκία", "Χίος - Σμύρνη", "Βουλγαρία - Ανατολική Ρωμυλία", "Καππαδοκία - Κεντρική Ανατολία" και "Κωνσταντινούπολη - Μαρμαράς". Έγραψε τους ιστορικούς ταξιδιωτικούς οδηγούς "Κοζάνη, στην αγκαλιά των βουνών", "Ιωνία, Σάμος - Έφεσος - Μίλητος - Πριήνη", "Δυτικός Πόντος, Βιθυνία - Παφλαγονία" και "Ανατολικός Πόντος, Κοτύωρα - Κερασούντα - Τραπεζούντα - Αργυρούπολη - Καρς". Αναλύσεις και άρθρα του Σάββα Καλεντερίδη, με κύριο θέμα την Τουρκία και άλλα περιφερειακά ζητήματα, έχουν δημοσιευθεί στις εφημερίδες "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία" και "Παρόν" και στα περιοδικά "Άμυνα και διπλωματία", "Απόρρητο Δελτίο" και "Διπλωματία".

GEOPOLITICO

Καμπανάκι για Ελλάδα! Γαλλία και Τουρκία μπαίνουν σε νέα αμυντική εποχή

Ο Οδικός Χάρτης Άγκυρας–Παρισιού ανοίγει δρόμο για στενότερη στρατιωτική συνεργασία – SAMP/T και Meteor αλλάζουν τα δεδομένα και δημιουργούν ερωτήματα για τη στρατηγική σχέση Ελλάδας–Γαλλίας

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η υπογραφή Οδικού Χάρτη Αμυντικής Συνεργασίας ανάμεσα στην Τουρκία και τη Γαλλία δεν είναι μία τυπική διπλωματική κίνηση και ασφαλώς δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη από την Αθήνα.

Άγκυρα και Παρίσι συμφώνησαν να εμβαθύνουν τον στρατηγικό τους διάλογο, να αυξήσουν τις στρατιωτικές επαφές και να εξετάσουν νέα πεδία συνεργασίας. Η τουρκική πλευρά μιλά ήδη για μετάβαση από τα «θετικά μηνύματα» σε συγκεκριμένη αμυντική συνεργασία.

Για την Ελλάδα, όμως, το ζήτημα δεν είναι απλώς ότι η Γαλλία συνομιλεί με την Τουρκία. Το κρίσιμο είναι τι ακριβώς είναι διατεθειμένη να δώσει στο τουρκικό οπλοστάσιο και κατά πόσο αυτό μπορεί να επηρεάσει την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Από τον στρατηγικό εταίρο της Ελλάδας στον εξοπλιστικό διάλογο με την Άγκυρα

Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερο βάρος επειδή η Γαλλία δεν είναι για την Ελλάδα ένας απλός σύμμαχος στο ΝΑΤΟ.

Αθήνα και Παρίσι έχουν υπογράψει από το 2021 Στρατηγική Εταιρική Σχέση για την Άμυνα και την Ασφάλεια, η οποία περιλαμβάνει ρήτρα αμοιβαίας στρατιωτικής συνδρομής σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης κατά της επικράτειας της μίας πλευράς. Η συμφωνία ανανεώθηκε τον Απρίλιο του 2026 για ακόμη πέντε χρόνια.

Πάνω σε αυτή τη σχέση οικοδομήθηκε ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής αμυντικής στρατηγικής των τελευταίων ετών: Rafale, φρεγάτες FDI, κοινές ασκήσεις και στενός στρατηγικός διάλογος.

Τώρα, όμως, το Παρίσι ανοίγει ταυτόχρονα έναν θεσμοθετημένο δρόμο αμυντικής συνεργασίας και με την Άγκυρα.

Αυτό δεν ακυρώνει την ελληνογαλλική συμφωνία. Δημιουργεί, όμως, μια προφανή αντίφαση συμφερόντων, ιδίως εάν η νέα συνεργασία οδηγήσει στην ενίσχυση κρίσιμων τουρκικών στρατιωτικών δυνατοτήτων.

Το πρώτο καμπανάκι: SAMP/T

Το πιο σοβαρό ζήτημα αφορά το SAMP/T.

Η Τουρκία επιδιώκει εδώ και χρόνια την απόκτηση του γαλλοϊταλικού συστήματος αεράμυνας μεγάλου βεληνεκούς και, σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, η γαλλική αντίσταση σε μία τέτοια συμφωνία έχει υποχωρήσει σημαντικά. Οι συζητήσεις συνδέονται και με τον σχεδιαζόμενο τουρκικό ολοκληρωμένο θόλο αεράμυνας «Steel Dome».

Για την Ελλάδα, μία πιθανή τουρκική απόκτηση SAMP/T δεν είναι αδιάφορη.

Θα ενίσχυε σημαντικά την τουρκική αντιαεροπορική και αντιπυραυλική άμυνα και θα δυσκόλευε τον επιχειρησιακό σχεδιασμό της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας σε περίπτωση κρίσης.

Ακόμη σημαντικότερο θα ήταν ένα ενδεχόμενο πλαίσιο συμπαραγωγής ή μεταφοράς τεχνολογίας, καθώς η Άγκυρα επιδιώκει σταθερά όχι μόνο την αγορά συστημάτων αλλά και την ενσωμάτωση ξένης τεχνογνωσίας στη δική της αμυντική βιομηχανία.

Σε αυτή την περίπτωση, το Παρίσι δεν θα πουλούσε απλώς ένα όπλο στην Τουρκία. Θα βοηθούσε στην ενίσχυση της μακροπρόθεσμης τουρκικής αμυντικής αυτονομίας.

Το δεύτερο καμπανάκι: Meteor

Ακόμη πιο άμεσα αφορά την Ελλάδα η πιθανότητα πρόσβασης της Τουρκίας στον πύραυλο Meteor.

Ο Meteor αποτελεί βασικό όπλο των ελληνικών Rafale και ένα από τα σημαντικότερα ποιοτικά πλεονεκτήματα της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας στον αέρα.

Εάν η Τουρκία αποκτήσει το ίδιο βλήμα και καταφέρει να το ενσωματώσει σε νέα μαχητικά αεροσκάφη, ένα μέρος αυτού του ελληνικού πλεονεκτήματος περιορίζεται.

Δεν σημαίνει ότι εξισώνονται αυτομάτως οι δυνατότητες των δύο αεροποριών. Σημαίνει όμως ότι η Άγκυρα αποκτά πρόσβαση σε όπλο της ίδιας τεχνολογικής κατηγορίας, με μεγάλη ακτίνα εμπλοκής και ισχυρή δυνατότητα μάχης πέραν οπτικής επαφής.

Αυτό είναι στοιχείο που η Αθήνα δεν μπορεί να αντιμετωπίζει ως μια ακόμη εμπορική απόφαση της γαλλικής αμυντικής βιομηχανίας.

Η Γαλλία παίζει σε δύο ταμπλό

Η εικόνα είναι πλέον σαφής.

Η Γαλλία διατηρεί στρατηγική αμυντική σχέση με την Ελλάδα, αλλά ταυτόχρονα επιδιώκει να αποκαταστήσει και να διευρύνει τη σχέση της με την Τουρκία.

Από τη γαλλική σκοπιά αυτό μπορεί να είναι απολύτως συμβατό: το Παρίσι επιδιώκει γεωπολιτική επιρροή, αμυντικές εξαγωγές και ισχυρή παρουσία στην ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφαλείας.

Για την Αθήνα όμως υπάρχει ένα πολύ απλό ερώτημα:

Μπορεί μία χώρα να αποτελεί στρατηγικό αμυντικό εταίρο της Ελλάδας και ταυτόχρονα να εξοπλίζει την Τουρκία με συστήματα που μεταβάλλουν την ισορροπία δυνάμεων στο Αιγαίο;

Η απάντηση δεν είναι νομική. Είναι στρατηγική.

Η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής παραμένει – αλλά δεν αρκεί από μόνη της

Η ελληνογαλλική συμφωνία είναι σαφής: σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης κατά της επικράτειας μίας από τις δύο χώρες προβλέπεται αμοιβαία βοήθεια και συνδρομή, ακόμη και με χρήση ένοπλης ισχύος.

Αυτό αποτελεί σημαντική στρατηγική δέσμευση.

Όμως η Ελλάδα δεν μπορεί να βασίζει ολόκληρη την αποτρεπτική της στρατηγική στην υπόθεση ότι ένας σύμμαχος θα παρέμβει σε μία μελλοντική κρίση.

Το ουσιαστικότερο είναι να μην επιτρέπεται στο μεταξύ η σταδιακή συρρίκνωση του ελληνικού ποιοτικού πλεονεκτήματος.

Και αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο πρέπει να εξεταστεί η γαλλοτουρκική συνεργασία.

Η Άγκυρα προσπαθεί να σπάσει την απομόνωση από τη Δύση

Η συμφωνία με το Παρίσι εντάσσεται και σε μια ευρύτερη τουρκική στρατηγική.

Η Τουρκία επιδιώκει να επανενταχθεί βαθύτερα στα δυτικά αμυντικά δίκτυα, χωρίς να εγκαταλείψει την αυτόνομη στρατηγική της.

Συνομιλεί με τις ΗΠΑ για F-35 και κυρώσεις CAATSA, με την Ευρώπη για Eurofighter, SAMP/T και Meteor και ταυτόχρονα αναπτύσσει τα δικά της drones, πυραύλους και συστήματα αεράμυνας.

Ο στόχος είναι προφανής: να αποκτήσει πρόσβαση στη δυτική τεχνολογία χωρίς να χάσει τη δυνατότητα να ασκεί ανεξάρτητη περιφερειακή πολιτική.

Η προσέγγιση με τη Γαλλία εντάσσεται ακριβώς σε αυτή τη στρατηγική.

Τι πρέπει να κρατήσει η Αθήνα

Η Ελλάδα δεν έχει λόγο να δραματοποιήσει μία συμφωνία της οποίας το ακριβές εξοπλιστικό περιεχόμενο δεν έχει ακόμη δημοσιοποιηθεί.

Έχει όμως κάθε λόγο να ζητήσει καθαρές απαντήσεις.

Άλλο πράγμα ο στρατηγικός διάλογος Γαλλίας–Τουρκίας και άλλο η μεταφορά στην Άγκυρα συστημάτων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν απέναντι στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Το όριο βρίσκεται εκεί.

Για την Αθήνα το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι αν η Γαλλία θέλει καλές σχέσεις με την Τουρκία.

Είναι εάν αυτές οι σχέσεις θα χρηματοδοτηθούν και θα οικοδομηθούν πάνω στην ενίσχυση του τουρκικού στρατιωτικού πλεονεκτήματος απέναντι στην Ελλάδα.

Και ειδικά σε SAMP/T, Meteor και μεταφορά τεχνολογίας, η ελληνική κυβέρνηση έχει κάθε λόγο να ζητήσει σαφείς εξηγήσεις από έναν εταίρο με τον οποίο έχει υπογράψει όχι μια απλή εμπορική συμφωνία, αλλά μια στρατηγική αμυντική εταιρική σχέση.

Γιατί οι στρατηγικές συμμαχίες δεν κρίνονται μόνο από τις υπογραφές.

Κρίνονται και από το ποιον εξοπλίζεις όταν τα συμφέροντα των συμμάχων σου συγκρούονται.

Καμπουρίδης: “Συμφωνία ενίσχυσης διαλόγου και προπαγάνδα”

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Τουρκικού Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, στις 03 Οκτωβρίου υπεγράφη ο “Οδικός Χάρτης Αμυντικής Συνεργασίας” μεταξύ της Τουρκίας και της Γαλλίας….

Πρόκειται για μια Συμφωνία “ενίσχυσης του στρατιωτικού διαλόγου με απώτερο σκοπό το αμοιβαίο όφελος”…

Πρόκειται για μια Συμφωνία η οποία προήλθε μετά από την επίσκεψη μελών του Γαλλικού Κοινοβουλίου στην Τουρκία το 2025 για αναζήτηση κοινών τόπων συνεργασίας.

Τουρκικά ΜΜΕ σχολίασαν το θέμα με συγκρατημένη αισιοδοξία τονίζοντας ότι η Συμφωνία αυτή δεν αναφέρει πουθενά θέματα προμήθειας των πυραύλων meteor για τα τουρκικά Eurofighter, του Γαλλοιταλικου Αντιαεροπορικου – Αντιβαλλιστικου Συστήματος SAMP/T κλπ.

Αντιθέτως ελληνικοί κύκλοι υπερθεματισαν, υπερτονίζοντας τη σημασία αυτής της Συμφωνίας αναφέροντας ότι αυτή διεμβολιζει την Αμυντική Συμφωνία Ελλάδας – Γαλλίας και επιπλέον εμφανίζοντας τη γαλλική πλευρά να δίνει το πράσινο φως για τους πυραύλους meteor!!!!

Το αβάσιμο αυτού του ισχυρισμού φαίνεται και από το γεγονός ότι στις επιτροπές Τουρκίας και Γαλλίας οι οποίες υπέγραψαν τη Συμφωνία αυτή, δεν υπήρχαν αξιωματούχοι του τομέα Αμυντικής Βιομηχανίας των δύο χωρών!!!

Δεν υφίσταται τέτοιο θέμα και επιπλέον δεν υφίσταται και καμία πρόοδος στο θέμα της προμήθειας του Αντιβαλλιστικου – Αντιαεροπορικου Συστήματος SAMP-T στην Τουρκία αφού η Άγκυρα επιδιώκει απόκτηση τεχνολογίας και συμπαραγωγή, κάτι το οποίο δεν το συζητά η Γαλλοιταλικη πλευρά!!!

Σίγουρα μια τέτοια Συμφωνία Τουρκίας – Γαλλίας δεν είναι καλή εξέλιξη για τον Ελληνισμό όμως πρόκειται για ένα πλαίσιο έναρξης διαλόγου και τίποτα περισσότερο…

Η Τουρκία έχει πολλά ανοιχτά θέματα με τη Γαλλία και σύγκρουση συμφερόντων στο γεωπολιτικό πεδίο και ο διάλογος αυτός είναι καταδικασμένος να αποτύχει.!!!

Καλό είναι εμείς οι ίδιοι να μην “ρίχνουμε νερό στον μύλο” της τουρκικής προπαγάνδας!!!

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Πώς η Τουρκία επιχειρεί να επιβάλει έλεγχο στο Αιγαίο – Οι προτάσεις για την προστασία των ακριτικών νησιών

Η σταδιακή διεύρυνση των τουρκικών διεκδικήσεων, η ενίσχυση του Λιμενικού και η οικονομική και δημογραφική αντοχή των νησιών κυριάρχησαν στις εισηγήσεις του Στέλιου Φενέκου και της Ντόρας Βακιρτζή. Παρεμβάσεις για την ΑΟΖ Ελλάδας–Κύπρου, τις γραμμές βάσης και την άμυνα του Αιγαίου.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Η Τουρκία επιχειρεί να μεταφέρει τις διεκδικήσεις της από τους χάρτες στην καθημερινή λειτουργία του Αιγαίου, ενώ τα ακριτικά νησιά αντιμετωπίζουν πιέσεις που αγγίζουν τη δυνατότητά τους να διατηρούν πληθυσμό, παραγωγή και κοινωνική συνοχή. Αυτές οι δύο όψεις της εθνικής ασφάλειας βρέθηκαν στο επίκεντρο της εσπερίδας του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών, με θέμα «Πρακτικές προσεγγίσεις για τις θαλάσσιες ζώνες, τη νησιωτική πολιτική και τα στενά διεθνούς ναυσιπλοΐας».

Βασικοί εισηγητές ήταν ο υποναύαρχος ε.α. Στέλιος Φενέκος και η Ντόρα Βακιρτζή. Την εκδήλωση προλόγισε ο πρόεδρος του ΕΛΙΣΜΕ, αντιστράτηγος ε.α. Ιωάννης Μπαλτζώης, ενώ τη συζήτηση συντόνισε ο Λεόντιος Πορτοκαλάκης. Οι εισηγήσεις και οι παρεμβάσεις ανέδειξαν συγκεκριμένες προτάσεις, αλλά και διαφορετικές προσεγγίσεις για την κατοχύρωση των ελληνικών δικαιωμάτων.

Φενέκος: Η διεκδίκηση γίνεται καθημερινή πίεση

Ο Στέλιος Φενέκος εστίασε στην προσπάθεια της Άγκυρας να εμφανίζεται ως αρχή ελέγχου σε περιοχές όπου προβάλλει μονομερείς διεκδικήσεις. Χρησιμοποίησε τον όρο «creeping jurisdiction», περιγράφοντας μια σταδιακά διευρυνόμενη δικαιοδοσία που επιχειρείται να επιβληθεί στην πράξη.

Συνέδεσε τα τουρκικά θαλάσσια πάρκα, τη «Γαλάζια Πατρίδα», τις ανταγωνιστικές NAVTEX και την παρουσία μέσων επιτήρησης με μια ευρύτερη τακτική: τη δημιουργία της εντύπωσης ότι για δραστηριότητες στο Αιγαίο απαιτείται τουρκική έγκριση ή συνεννόηση.

Διευκρίνισε ότι οι μονομερείς αυτές πράξεις δεν δημιουργούν από μόνες τους διεθνές δίκαιο. Μπορούν, όμως, κατά την εκτίμησή του, να αποθαρρύνουν αλιείς, εταιρείες και τρίτες χώρες από τη δραστηριοποίηση σε συγκεκριμένες περιοχές.

Έθεσε ως υποθετικό παράδειγμα τη σύλληψη αλιέων από τουρκικό σκάφος και τη μεταφορά τους σε τουρκικό δικαστήριο. Το ζητούμενο για την Ελλάδα, υποστήριξε, είναι η έγκαιρη αποτροπή μιας τέτοιας ενέργειας, καθώς η διαχείρισή της γίνεται δυσκολότερη αφού συντελεστεί.

«Η στρατηγική της καθημερινότητος απαιτεί συνεχή παρουσία στο Αιγαίο»

Η απάντηση που πρότεινε περιλαμβάνει ενίσχυση του Λιμενικού με προσωπικό, ισχυρά σκάφη και εκπαίδευση, καθώς και στενότερη συνεργασία και συνεκπαίδευση με το Πολεμικό Ναυτικό.

Κατά τον ίδιο, η πολιτική ηγεσία χρειάζεται περισσότερα εργαλεία χειρισμού κρίσεων, ώστε να αντιμετωπίζει ενέργειες αστυνομικού χαρακτήρα στο αντίστοιχο επίπεδο, διατηρώντας τη δυνατότητα στρατιωτικής αντίδρασης εφόσον απαιτηθεί.

Πρότεινε επίσης να εξεταστεί η αξιοποίηση στο Λιμενικό περιπολικών που έχουν παραληφθεί από τις ΗΠΑ, καθώς και η μεταφορά εμπειρίας από στελέχη του Πολεμικού Ναυτικού.

«Η στρατηγική της καθημερινότητος απαιτεί συνεχή παρουσία στο Αιγαίο», τόνισε, συνδέοντας την παρουσία αυτή με την προστασία των ψαράδων και την ενίσχυση του αισθήματος ασφάλειας των νησιωτών.

Η αποτροπή, στην προσέγγισή του, απαιτεί έναν κρατικό μηχανισμό που λειτουργεί καθημερινά. Όπως υπογράμμισε, «η ισχύς της χώρας δεν είναι μόνο τα όπλα της»: περιλαμβάνει την πολιτική απόφαση, τους διοικητικούς μηχανισμούς και τα μέτρα αστυνόμευσης.

Γραμμές βάσης και 12 μίλια: Η προετοιμασία πίσω από τις αποφάσεις

Ο υποναύαρχος αναφέρθηκε στην αξιοποίηση των γραμμών βάσης και στο κλείσιμο κόλπων, υποστηρίζοντας ότι μπορούν να διευρύνουν τον θαλάσσιο χώρο ελληνικής κυριαρχίας. Επέμεινε ότι η εφαρμογή τους προϋποθέτει πολιτική απόφαση και προετοιμασία.

Για την επέκταση της χωρικής θάλασσας στα 12 ναυτικά μίλια, έδωσε έμφαση στον σχεδιασμό για τις προσβάσεις στο Αιγαίο και στη διαχείριση της διεθνούς ναυσιπλοΐας.

Στη συζήτηση διευκρινίστηκε ότι δεν κλείνουν όλες οι νότιες προσβάσεις με μια τέτοια επέκταση, καθώς σε ορισμένα περάσματα οι αποστάσεις επιτρέπουν τη διατήρηση διαδρόμων πέρα από τη χωρική θάλασσα.

Έγιναν επίσης παρεμβάσεις για τη διάκριση ανάμεσα στην αβλαβή διέλευση και τη διέλευση τράνζιτ. Η συζήτηση ανέδειξε τη σημασία της ακριβούς εξέτασης κάθε στενού, με διαφορετικές τοποθετήσεις σε επιμέρους νομικά ζητήματα.

Ο Ηρακλής Καλογεράκης επισήμανε τη διάκριση μεταξύ αρχιπελάγους και αρχιπελαγικού κράτους: ο γεωγραφικός χαρακτηρισμός του Αιγαίου ως αρχιπελάγους δεν συνεπάγεται ότι η Ελλάδα υπάγεται στο ειδικό καθεστώς των αρχιπελαγικών κρατών.

Το καλώδιο προς την Κύπρο και η παγίδα του «συντονισμού»

Ιδιαίτερο βάρος έδωσε ο Φενέκος στην ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου και στις τουρκικές απαιτήσεις για την πόντιση καλωδίων.

Στη δική του προσέγγιση, η διάκριση μεταξύ καλωδίων και αγωγών έχει κρίσιμη σημασία. Υποστήριξε ότι η Άγκυρα μετακινεί τη διατύπωσή της από την απαίτηση «άδειας» στην απαίτηση «συντονισμού», επιδιώκοντας να διατηρήσει ρόλο στη διαδικασία.

Αξιολόγησε θετικά την ανάδειξη του έργου ως ευρωπαϊκού ζητήματος, επειδή διευρύνει τα διαθέσιμα διπλωματικά εργαλεία. Παρουσίασε ως ενδεχόμενες επιλογές μια διαφορετική όδευση σε σχέση με την οριοθετημένη περιοχή Ελλάδας–Αιγύπτου και έναν χειρισμό μέσω NAVTEX, τον οποίο χαρακτήρισε επισφαλή ως προς τον τρόπο εφαρμογής του.

Οι επιλογές αυτές παρουσιάστηκαν ως σενάρια χειρισμού και όχι ως ανακοινωμένες αποφάσεις αλλαγής του έργου.

Ο ίδιος ζήτησε συστηματική προετοιμασία των ελληνικών νομικών επιχειρημάτων και ενεργή παρουσία στους διεθνείς οργανισμούς, ώστε καμία τουρκική διεκδίκηση να μη μένει αναπάντητη.

Βακιρτζή: Η ασφάλεια των νησιών περνά από την αντοχή των κοινωνιών τους

Η Ντόρα Βακιρτζή εξέτασε τη νησιωτική πολιτική μέσα από τις κρίσεις και την ανθεκτικότητα. Έθεσε το ερώτημα κατά πόσο οι ευρωπαϊκές πολιτικές για τις ανατολικές παραμεθόριες περιοχές ανταποκρίνονται στις ανάγκες του Ανατολικού Αιγαίου και της Κύπρου.

Επισήμανε ότι χαρακτηριστικά απειλής που αναγνωρίζονται σε άλλα ευρωπαϊκά σύνορα —η εργαλειοποίηση της μετανάστευσης, οι παραβιάσεις του εναέριου χώρου και η εχθρική ρητορική— αφορούν και τον ελληνικό και κυπριακό χώρο.

Επικαλούμενη στοιχεία στην παρουσίασή της, ανέφερε δημογραφική συρρίκνωση περίπου 12% στο Βόρειο Αιγαίο μεταξύ 2019 και 2023 και κατά κεφαλήν ΑΕΠ σε ισοτιμία αγοραστικής δύναμης στο 41,2% του ευρωπαϊκού μέσου όρου για το 2024.

Συνέδεσε αυτές τις πιέσεις με την ανάγκη ενίσχυσης της τοπικής παραγωγής, των υπηρεσιών και των υποδομών που επιτρέπουν στους κατοίκους να παραμένουν στον τόπο τους.

Η παραγωγή των νησιών και η κτηνοτροφική κρίση

Η εισηγήτρια ανέδειξε τα ιδιαίτερα προϊόντα των νησιών, όπως η μαστίχα της Χίου και το ελαιόλαδο της Λέσβου, ως βάση μιας οικονομίας με περισσότερα στηρίγματα.

Άσκησε έντονη κριτική στη διαχείριση της κτηνοτροφικής κρίσης στη Λέσβο, υποστηρίζοντας ότι οι εκτεταμένες θανατώσεις ζώων απειλούν την τοπική παραγωγή και έναν σημαντικό γενετικό πόρο. Διατύπωσε επίσης καταγγελίες για τον τρόπο ταφής των ζώων και τους κινδύνους που, κατά την ίδια, δημιουργούνται για το έδαφος και τον υδροφόρο ορίζοντα.

Η τοποθέτησή της συνέδεσε την προστασία της παραγωγής με την παραμονή των κατοίκων: η απώλεια ενός παραγωγικού κλάδου σε μια ακριτική περιοχή επηρεάζει την απασχόληση, τις οικογένειες και τη συνοχή της τοπικής κοινωνίας.

Τουρισμός και επενδύσεις με κριτήριο την ασφάλεια

Στο πεδίο του τουρισμού, η Βακιρτζή αναγνώρισε τα έσοδα από τους Τούρκους επισκέπτες και τη θετική σημασία των σχέσεων μεταξύ των πληθυσμών. Προειδοποίησε, ωστόσο, για τις επιπτώσεις της υπερβολικής εξάρτησης της τοπικής οικονομίας από τη ζήτηση της γειτονικής χώρας.

Έθεσε παράλληλα ζητήματα ελέγχου επενδύσεων και αγορών ακινήτων σε ευαίσθητες περιοχές. Στη συζήτηση που ακολούθησε, επισημάνθηκε από παρεμβαίνοντες ότι υπάρχουν διαδικασίες ελέγχου στις παραμεθόριες περιοχές και δυνατότητα παρέμβασης των αρμόδιων αρχών άμυνας.

Η εισήγησή της έδωσε προτεραιότητα στην οικονομική ανθεκτικότητα με γνώμονα την ασφάλεια: παραγωγή με περισσότερες πηγές εισοδήματος, σύνδεση με την ελληνική ενδοχώρα και φίλιες αγορές, καθώς και υποδομές που μπορούν να λειτουργούν σε περίοδο κρίσης.

Υποδομές, ιστορική μνήμη και εμπιστοσύνη στους ακρίτες

Οι προτάσεις της περιλάμβαναν υποδομές διπλής χρήσης για την ανάπτυξη και την άμυνα, μεγαλύτερη ενεργειακή και υδατική αυτονομία, ενίσχυση κοινωνικών υπηρεσιών και υποστήριξη της αποκεντρωμένης παραγωγής.

Στάθηκε επίσης στην ιστορική μνήμη και την πολιτισμική ταυτότητα. Πρότεινε στενότερη σύνδεση της στρατιωτικής θητείας με τη γνωριμία των στρατευμένων με τις ακριτικές κοινωνίες, δικτύωση σχολείων και προσανατολισμό των μαθητικών επισκέψεων προς τις παραμεθόριες περιοχές.

Κλείνοντας, επέκρινε τη στάση της πολιτείας απέναντι στις αντιδράσεις των νησιωτών για τη διαχείριση του μεταναστευτικού, αναφερόμενη στα γεγονότα του 2020.

«Δεν νομίζω ότι με αυτό τον τρόπο χτίζεις συνοχή», ανέφερε. «Δεν νομίζω ότι με αυτό τον τρόπο δημιουργείς αίσθημα ασφάλειας και εμπιστοσύνης στους ακρίτες».

Μαρτζούκος: Το πρόβλημα είναι πολιτικό και επεκτατικό

Ο αντιναύαρχος ε.α. Βασίλειος Μαρτζούκος υπογράμμισε ότι πίσω από τη νομική συζήτηση βρίσκεται ένα πολιτικό και επεκτατικό ζήτημα.

Προειδοποίησε ότι «κάθε παραχώρηση και συμβιβασμός απομονώνει τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου», ενώ έθεσε ερωτήματα για το δημογραφικό και τις επενδύσεις σε περιοχές στρατηγικού ενδιαφέροντος.

Η παρέμβασή του ανέδειξε την ανάγκη συνολικής αντιμετώπισης των πιέσεων στα νησιά, συνδέοντας τη διπλωματική στάση με την άμυνα και την κοινωνική τους αντοχή.

Κατσούφρος: Η πρόταση για ΑΟΖ Ελλάδας–Κύπρου μέσω του Δικαστηρίου της ΕΕ

Στη διαδικτυακή παρέμβασή του, ο Θεόδωρος Κατσούφρος παρουσίασε την πρόταση προσφυγής Ελλάδας και Κύπρου στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με επίκληση του άρθρου 273 της Συνθήκης για τη λειτουργία της ΕΕ και κοινό συνυποσχετικό, για την οριοθέτηση της μεταξύ τους ΑΟΖ.

Κατά την άποψή του, η διαδρομή αυτή προϋποθέτει πολιτική βούληση και εξέταση των σχετικών προϋποθέσεων, με εφαρμογή του διεθνούς δικαίου.

Ο Φενέκος εξέφρασε επιφυλάξεις για τις επικαλυπτόμενες διεκδικήσεις και το ζήτημα της επήρειας του Καστελλόριζου, τονίζοντας ότι μια τέτοια επιλογή χρειάζεται ισχυρή υποστήριξη.

Η συζήτηση ανέδειξε συγκεκριμένες επιλογές για την ελληνική πολιτική: καθημερινή προστασία στη θάλασσα, διεθνή τεκμηρίωση των ελληνικών θέσεων και παραγωγική, δημογραφική και κοινωνική ενίσχυση των ακριτικών νησιών.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Η Τουρκία δοκιμάζει επιστράτευση στη Φώκαια – Στο επίκεντρο η πολεμική ετοιμότητα των αμφίβιων δυνάμεων

Από τις 21 έως τις 27 Οκτωβρίου η «Yıldırım-2026» – Έφεδροι καλούνται να παρουσιαστούν στην 1η Ταξιαρχία Αμφίβιου Πεζικού, την ώρα που η Άγκυρα εντείνει τις ασκήσεις μεγάλης κλίμακας στη δυτική Τουρκία

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Νέα διάσταση αποκτά η στρατιωτική κινητικότητα της Τουρκίας στα παράλια του Αιγαίου, καθώς η Άγκυρα προχωρά σε άσκηση επιστράτευσης με επίκεντρο μία από τις σημαντικότερες μονάδες αμφίβιων επιχειρήσεων των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων.

Από τις 21 έως τις 27 Οκτωβρίου 2026 θα πραγματοποιηθεί στη Φώκαια η άσκηση «Yıldırım-2026», με κεντρικό σχηματισμό την 1η Ταξιαρχία Αμφίβιου Πεζικού του τουρκικού Ναυτικού.

Το ιδιαίτερο στοιχείο της άσκησης δεν είναι αυτή τη φορά η παρουσία νέων οπλικών συστημάτων, αλλά ο ίδιος ο μηχανισμός μετάβασης από την ειρηνική στην πολεμική σύνθεση.

Καλούνται έφεδροι με διαταγές πολεμικής τοποθέτησης

Στο πλαίσιο της «Yıldırım-2026» αναμένεται να κληθούν έφεδροι στους οποίους έχει ήδη αποδοθεί το λεγόμενο «sefer görev emri», δηλαδή διαταγή πολεμικής τοποθέτησης.

Οι έφεδροι θα παρουσιαστούν στις μονάδες στις οποίες έχουν κατανεμηθεί και θα εκπαιδευτούν στα καθήκοντα που προβλέπεται να αναλάβουν σε συνθήκες επιστράτευσης.

Παράλληλα θα δοκιμαστούν στην πράξη οι διαδικασίες ειδοποίησης, προσέλευσης και κατάταξης προσωπικού, η συνεργασία μεταξύ στρατιωτικών και πολιτικών αρχών, αλλά και ο συντονισμός των Ενόπλων Δυνάμεων με υπουργεία και άλλες κρατικές υπηρεσίες.

Στην ουσία, η Τουρκία ελέγχει την ικανότητα ενός στρατιωτικού σχηματισμού να περάσει γρήγορα από την καθημερινή του διάταξη στην πλήρη πολεμική επάνδρωση.

Δεν είναι μεμονωμένη άσκηση

Η συγκεκριμένη κινητοποίηση εντάσσεται σε ευρύτερο πρόγραμμα ασκήσεων επιστράτευσης για το 2026.

Συνολικά προβλέπεται η συμμετοχή 7.686 εφέδρων, οι οποίοι είχαν αρχίσει να ενημερώνονται μέσω SMS από τις 15 Μαΐου.

Αντίστοιχη άσκηση έχει ήδη πραγματοποιηθεί στην 1η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία στο Μπαμπάεσκι της Ανατολικής Θράκης, ενώ έχουν προγραμματιστεί και άλλες ασκήσεις «Yıldırım» στην 5η Κύρια Αεροπορική Βάση στη Μερζιφούντα, από τις 3 έως τις 9 Οκτωβρίου, καθώς και στην 70ή Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία στο Μαρντίν, από τις 15 έως τις 21 Οκτωβρίου.

Το γεγονός, επομένως, δεν συνιστά από μόνο του έκτακτη κινητοποίηση λόγω Αιγαίου.

Η σημασία του, ωστόσο, αυξάνεται από τη στιγμή που η άσκηση στη Φώκαια αφορά μονάδα αμφίβιων επιχειρήσεων στη δυτική ακτή της Τουρκίας και πραγματοποιείται σε μία περίοδο αυξημένης στρατιωτικής δραστηριότητας.

Μετά τη μεταφορά της 51ης Ταξιαρχίας Καταδρομών στο Σόκε

Η «Yıldırım-2026» έρχεται μετά τη μεταφορά της 51ης Ταξιαρχίας Καταδρομών στο Σόκε, απέναντι από τη Σάμο, εξέλιξη που έχει προκαλέσει αυξημένη προσοχή στην ελληνική πλευρά.

Η 1η Ταξιαρχία Αμφίβιου Πεζικού στη Φώκαια αποτελεί βασικό κρίκο της τουρκικής αμφίβιας ικανότητας στο Αιγαίο και βρίσκεται σε περιοχή με ιδιαίτερη επιχειρησιακή σημασία για τις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Αυτό που προκύπτει από το σύνολο των κινήσεων είναι ότι η Άγκυρα δεν περιορίζεται στην ανάπτυξη νέων οπλικών συστημάτων, αλλά δίνει ιδιαίτερο βάρος στην εκπαίδευση προσωπικού, στην ταχύτητα κινητοποίησης και στην ικανότητα συντονισμού διαφορετικών κλάδων.

Χρονιά μεγάλης στρατιωτικής δραστηριότητας

Το 2026 έχει ήδη καταγραφεί ως μία ιδιαίτερα δραστήρια χρονιά για τις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις.

Στη «Mavi Vatan-2026», τον Απρίλιο, συμμετείχαν περίπου 120 πλοία, 50 εναέρια μέσα και 15.000 στελέχη, ενώ από το «TC

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

school of gray fish school of gray fish
GEOPOLITICO1 ώρα πριν

Θεσσαλονίκη: Αλιείς «έσπασαν» την απεργία και αγόρασαν ψάρια από τουρκικό φορτηγό

Ένταση προκαλεί στη Θεσσαλονίκη υπόθεση αγοραπωλησίας αλιευμάτων εκτός ιχθυόσκαλας, την ώρα που ο κλάδος βρίσκεται σε κινητοποιήσεις. Βίντεο που παρουσίασε...

GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Σμαραγδής: «Στην Ελλάδα είναι επικίνδυνο να είσαι Έλληνας» – Ο Κολοκοτρώνης, η εθνική ταυτότητα και η απάντηση στους επικριτές

Ο σκηνοθέτης μίλησε στην Όλγα Λαθύρη στον Star Κεντρικής Ελλάδας για τη νέα ταινία με επίκεντρο τον Γέρο του Μωριά,...

GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Κάλλιο να πείσεις την Ουάσιγκτον να δεχθεί τα Εθνικά Χωρικά Ύδατα σου στα 12 ν.μ. στο Αιγαίο, παρά να κινδυνεύουν τα κυριαρχικά δικαιώματά σου από την Άγκυρα…

Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΠΑΥΛΟΥ, Hellas Journal – Όσλο Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο έρχεται στην Ελλάδα στον απόηχο του θορύβου...

Διεθνή4 ώρες πριν

Ένοπλος Αζέρος πέρασε στην Αρμενία και πυροβόλησε μητέρα μπροστά στα παιδιά της! Σε πόλη αδελφοποιημένη με τη Νέα Σμύρνη το περιστατικό

Απαγγέλθηκαν συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και...

Πολιτική6 ώρες πριν

Μονή Σινά: Στο Ευρωκοινοβούλιο το ζήτημα – Ο διπλωματικός αγώνας

Υστερα από την επίσκεψη του ευρωβουλευτή Νικόλα Φαραντούρη στο Σινά και στο Υπουργείο Εξωτερικών της Αιγύπτου.

Δημοφιλή