Διεθνή
«H δυστυχία των Κούρδων είναι ότι καταλαμβάνουν μια περιοχή με υψίστη γεωπολιτική σημασία»
Le Vent Se Lève (Γαλλία), συνέντευξη
του Μεχμέτ Αλί Ντογκάν
ερωτήσεις μας και να μας φωτίσει για τη σημερινή κατάσταση στη βορειοανατολική
Συρία. Συνέντευξη
που πραγματοποίησαν οι Eugène Favier-Baron, Elsa Margueritat και Sylvain Pablo
Rotelli. Καταγράφηκε από τον
Dany Meyniel.
κατηγορία. Θα μπορούσατε να μας διαφωτίσετε σχετικά με τις διαφορετικές τάσεις που διαπερνούν
την κουρδική κοινότητα και την ισορροπία δυνάμεων που υπάρχει στον κόρφο της; πιο συγκεκριμένα,
ποια ήταν η ιδιαιτερότητα της κουρδικής επικράτησης στη Ροζάβα, για αυτήν την
κοινότητα στην ποικιλομορφία της;
αποτελούν μια κοινότητα ή ένα έθνος σαράντα εκατομμυρίων και πλέον κατοίκων, που
αποτελείται φυσικά από άθεους, θρησκευόμενους, ανθρώπους διαφόρων πολιτικών
πεποιθήσεων, στον ίδιο βαθμό με τους Γάλλους ή τους Παλαιστινίους. Η δυστυχία των
Κούρδων είναι ότι καταλαμβάνουν ένα έδαφος στη διασταύρωση πάρα πολλών γεωστρατηγικών
διακυβευμάτων. Αν ο κουρδικός λαός δεν επωφελήθηκε από ένα βιώσιμο κράτος στην ιστορία του,
είναι επειδή το έδαφος που διεκδικεί ήταν πάντα περιζήτητο από τις ελληνική,
ρωμαϊκή, αραβική και έπειτα, τουρκική δυνάμεις.
Οθωμανική Αυτοκρατορία έχασε δύναμη και επέβαλε για πρώτη φορά στους Κούρδους
και τους Αρμένιους την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία. Οι τελευταίοι αρνήθηκαν,
καθώς η στρατιωτική θητεία δεν ήταν υποχρεωτική μέχρι τότε (τότε ήταν
επαγγελματικός ο στρατός).
Οι Αρμένιοι επωφελήθηκαν από ένα συγκεκριμένο πλεονέκτημα: διαχειρίζονταν
τη μικρή βιομηχανία μεταποίησης καθώς και την εκπαίδευση και το εμπόριο. Μεταξύ των
εθνοτικών ομάδων που υπήρχαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, οι Αρμένιοι ήταν οι
μόνοι που υιοθέτησαν τα ευρωπαϊκά εθνικιστικά μοντέλα, ενώ οι Κούρδοι είχαν
διατηρήσει τη φεουδαρχική τους δομή και την φυλετική οργάνωση (φατρίες) στην
περιοχή τους.
Αρμένιοι επωφελήθηκαν από αυτή την πρωτοπορία, εμφανίστηκε το κίνημα των Νεότουρκων,
αντιγραφή του μοντέλου των Ιακωβίνων. Γιατί ακολούθησαν
αυτό το μοντέλο και όχι το ελβετικό ή το γερμανικό πιο ανεκτικό σε σχέση με τις
εθνοτικές ομάδες;
τον έλεγχο ενός νέου κράτους, μιας νέας Δημοκρατίας, καθώς οι ίδιοι ήταν πιο
ολοκληρωμένοι, λόγω της προ-καπιταλιστικής κουλτούρας τους.
η γενοκτονία των Αρμενίων.
Μέρος των Κούρδων συμφώνησε να είναι μέρος των ταξιαρχιών που δίωκαν τους
Αρμένιους, σε αντάλλαγμα της υπόσχεσης για μεγαλύτερη αυτονομία εντός της
Τουρκικής Δημοκρατίας. Το 1923, έτος γέννησης αυτής της Δημοκρατίας, αυτή η υπόσχεση δεν τιμήθηκε
και οι Κούρδοι άρχισαν να εξεγερθούν. Βλέπουμε τότε κυρίως
φυλετικές εξεγέρσεις, χωρίς πραγματική εθνική διάσταση. Μεταξύ 1923 και
1938 δολοφονήθηκαν πάνω από 500.000 Κούρδους.
Παγκοσμίου Πολέμου και υπό την επιρροή της Σοβιετικής Ένωσης και του
σοσιαλισμού στην περιοχή, οι Κούρδοι άρχισαν να δημιουργούν κινήματα με σοσιαλιστικές
δομές.
Το 1945, ο Ιωσήφ Στάλιν υποστήριξε το Δημοκρατικό Κόμμα του Κουρδιστάν, το
οποίο στη συνέχεια ίδρυσε μια Δημοκρατία στην περιοχή του Μαχαμπάντ στο Ιράν, η
οποία δεν θα επιβιώσει πολύ.
Για ένα χρόνο, ο Κόκκινος Στρατός εμποδίζει την επέμβαση του ιρανικού
στρατού. Στη συνέχεια, η ιρανική κυβέρνηση διαπραγματεύεται με τη Σοβιετική Ένωση για
να βρεθεί μια λύση για τα διάφορα αποσχιστικά κινήματα που είχαν πάρει τη μορφή
αυτόνομων καθεστώτων εκείνο το έτος.
Αυτές οι
διαπραγματεύσεις καταλήγουν με το τέλος της Δημοκρατίας του Μαδαμάντ στα χέρια
του ιρανικού στρατού, που ενθαρρύνεται και οπλίζεται από τις Ηνωμένες
Πολιτείες.
του μικρού ανεξάρτητου κράτους και όσοι μπόρεσαν να σωθούν βρήκαν καταφύγιο στη
Μόσχα, μεταξύ άλλων, ο Μολά Μουσταφά Μπαρζανί, πατέρας του Μασούντ Μπαρζανί.
του Ψυχρού Πολέμου, επέστρεψε τελικά στο Ιράκ για να ελευθερώσει ορισμένους
Κούρδους. Μέχρι το 1975, η ΕΣΣΔ υποστήριξε τους Κούρδους ενάντια στο Κόμμα Μπάαθ, το
κόμμα του Σαντάμ Χουσεΐν, στο Ιράκ. Αλλά μετά την
ημερομηνία αυτή, οι Σοβιετικοί διαπραγματεύονται με τη Βαγδάτη και δεσμεύονται
να μην υπερασπίζονται πλέον τους Κούρδους.
Ο Μπαρζάνι, ο
οποίος είχε τότε δεκαετή μπολσεβίκη και κομμουνιστική εκπαίδευση και ο οποίος αποδείχθηκε
ότι ήταν ένας φυλετικός ηγέτης χωρίς πραγματικό πολιτικό σκοπό, έφυγε για την
Ουάσινγκτον.
Έκτοτε, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έπαψαν να υποστηρίζουν την κουρδική
υπόθεση εναντίον του καθεστώτος του Ιράκ – ως εκ τούτου μια πραγματιστική
προσέγγιση μεταξύ των Κούρδων του Ιράκ (με αίσθημα προδοσίας από την ΕΣΣΔ) και
των Ηνωμένων Πολιτειών.
Γαλλία είχε μεγάλη επιρροή στην Τουρκία, καθώς επωφελήθηκε από περισσότερα
εργαλεία επικοινωνίας, οικονομικών, εμπορικών και διπλωματικών σχέσεων με την
Ευρώπη από ό, τι οι γείτονές της.
και προχώρησαν τόσο πολύ έτσι ώστε να δημιουργήσουν το δικό τους κίνημα
νεολαίας.
Το 1978, ήταν το έτος της γέννησης του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος, του PKK,
μαρξιστικής-λενινιστικής ιδεολογίας.
ονόματος αναφέρεται στην επιρροή που άσκησε η Επανάσταση του Βιετνάμ και το
Εργατικό Κόμμα του Βιετνάμ στον Hồ Chí Minh. Το κόμμα αντιγράφει ακόμα και με το μοντέλο ενοποίησης του Βόρειου Βιετνάμ
και του Νότου Βιετνάμ, επιθυμώντας να ενώσει το νότιο και το βόρειο τμήμα
του Κουρδιστάν (νότια της σημερινής Τουρκίας) με συγκρίσιμο τρόπο.
του Kenan Evren στις 12 Σεπτεμβρίου 1980, το PKK και ο αρχηγός του,
Abdullah Öcalan, κατέφυγαν στη Συρία και στη συνέχεια στο Λίβανο στο πλευρό των Παλαιστίνιων
προσφύγων στη Βηρυτό.
Αρχίζουν τότε για πρώτη φορά να διαμορφώσουν το επαγγελματικό αντάρτικο του
PKK.
Τον Αύγουστο του 1984, το ΡΚΚ άρχισε μια εξέγερση στην περιοχή της
Νοτιοανατολικής Ανατολίας. Η δράση αυτή φέρνει πολλή συμπάθεια, μεταξύ άλλων και στους ειρηνικούς
μαχητές και κυρίως λόγω του τρόμου που βασίλεψε στην Τουρκία μετά το
στρατιωτικό πραξικόπημα. Η τοτινή νέα κυβέρνηση ήταν πολύ πιο κατασταλτική από τους προκατόχους της
έναντι των Κούρδων. Υπήρξαν περίπου 600.000 συλλήψεις, βασανιστήρια και δολοφονίες. Το αντάρτικο εμφανίζεται
τότε ως ο μόνος τρόπος απάντησης στη βία της κυβέρνησης Έβρεν.
του PKK αριθμούσε σχεδόν 20.000 αντάρτες, έναν αριθμό που οι Τούρκοι δεν
προέβλεπαν. Ο ένοπλος αγώνας γνωρίζει τότε πολλές επιτυχίες με πολύ σοβαρό περιορισμό
του αριθμού των αμάχων θυμάτων. Το PKK αποφεύγει συγκρούσεις σε μη στρατιωτικές περιοχές λόγω του φόβο του να
χαρακτηριστεί διεθνώς ως τρομοκρατική οργάνωση.
έκτου συνεδρίου του PKK, ο Öcalan, ο οποίος βρίσκεται τότε στην Ευρώπη, θέλει να θεσπίσει μια πολιτική που
δεν προβλέπει πλέον τη δημιουργία ενός νέου κουρδικού κράτους, μια έννοια που
δεν θεωρεί πλέον κατάλληλη με τις λογικές της 21ου αιώνα. Το ΡΚΚ προβάλλει τότε
μια δημοκρατική συνομοσπονδιακή ιδεολογία σε βάρος της δογματικής μαρξιστικής
ιδεολογίας του. Από τότε και στο εξής, το ΡΚΚ αμφισβητεί το έθνος-κράτος και τα χαρακτηριστικά
του της κυριαρχίας μιας μικρής ομάδας ή μιας τάξης στις λαϊκές τάξεις, της
κυριαρχίας μιας εθνοτικής, γλωσσικής, θρησκευτικής ή πολιτιστικής ομάδας πάνω στις
άλλες, της κυριαρχίας των ανδρών πάνω στις γυναίκες, καθώς και το θέμα της
παραγωγής και της αδιάκριτης εκβιομηχάνισης των κρατών εις βάρος των λαών και
του πλανήτη.
Πέρσες, οι Αρμένιοι και ακόμη και ορισμένοι Τούρκοι ενέκριναν αυτή τη νέα τάση και
ήθελαν να συμμετάσχουν. Αυτό εξηγεί την επιτυχία του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP) στην Τουρκία, το
οποίο αγωνίζεται κάτω από απίστευτες συνθήκες -ο μισός από τους
ηγέτες του βρίσκεται στη φυλακή, ενώ ο άλλος μισός διακινδυνεύει την ζωή του καθημερινά.
στο Κουρδιστάν, που συγκεντρώνει όχι μόνο τους Κούρδους της Τουρκίας αλλά και
τους Κούρδους του Ιράν, του Ιράκ και της Συρίας. Η προϋπόθεση sine qua non για να είσαι μέλος
αυτής της οργάνωσης είναι η αποδοχή της αρχής του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού
και η απόρριψη της ιδέας της δημιουργίας ενός εθνικού κράτους. Για παράδειγμα,
προκειμένου να απελευθερωθούν οι Κούρδοι του Ιράν, θα έπρεπε να εκδημοκρατιστεί
το Ιράν και να αποκτηθούν πολιτιστικά, οικονομικά, πολιτικά δικαιώματα και
δικαιώματα ασφαλείας στη χώρα. Οι Κούρδοι που ζουν εκτός της περιφέρειας του Κουρδιστάν δεν μπορούν να ζητήσουν
να επιστρέψουν, με κίνδυνο να υιοθετηθεί το ίδιο πρότυπο με το Ισραήλ.
Τζορτζ Μπους, οι Κούρδοι του Ιράκ είχαν πρόσβαση σε πολύ μεγαλύτερη αυτονομία,
η οποία είχε ως αποτέλεσμα να βγάλει μια ολοκαίνουργια αστική τάξη. Το 40% του ιρακινού
πετρελαίου διαχειρίζεται τότε από τους Ιρακινούς Κούρδους που προτιμούν να
συνεχίσουν να ζουν σε αυτό το νέο νεοφιλελεύθερο σύστημα εις βάρος των Κούρδων
του Βορρά. Ο Μπαρζανί σύναψε τότε συχνά συμμαχίες με την Τουρκία για τα ίδια τα δικά
του οικονομικά συμφέροντα, με την οικογένειά του να διαχειρίζεται μια περιοχή
πλούσια σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο. Ο τύπος της
ανεξαρτησίας που αξιώνεται είναι συγκρίσιμος με εκείνη που διεκδικούν οι Καταλανοί:
μια οικονομική ανεξαρτησία που χωρίζεται από την κουρδική ενότητα. Σε αυτή την αντίληψη,
είναι δυνατόν να ζήσεις με τους γειτονικούς λαούς, επειδή είναι τα κράτη που είναι
ένοχα για καταστολή, όπως το Ισραηλινο-Παλαιστινιακό προηγούμενο που είναι σε αδιέξοδο.
αυτό το σχέδιο μέχρι το 2011 και μέχρι την αραβική άνοιξη. Αυτή η άνοιξη έγινε
πολύ γρήγορα αραβικός χειμώνας λόγω της υποστήριξης των παγκόσμιων δυνάμεων στο κίνημα των Αδελφών Μουσουλμάνων,
που δημιουργήθηκε αρχικά για την καταπολέμηση της Σοβιετικής Ένωσης κατά τη
διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, στην Τυνησία, την Αίγυπτο αλλά και στη Λιβύη. Η τελευταία γνώρισε
μια επέμβαση κατά του Καντάφι για να πέσει τελικά στα χέρια των οργανώσεων που
σχετίζονται με την Αλ Κάιντα.
παρόμοιο σχήμα. Στη Συρία, είναι μόνο το 60% του πληθυσμού που έτυχε να είναι σουνίτες. Από το υπόλοιπο
40%, υπάρχουν Αλαουίτες, Χριστιανοί, Εβραίοι κ.λπ. Η πλειοψηφία των
Σουνιτών δεν είχε πρόσβαση στην εξουσία καθώς η οικογένεια του Bashar al–Assad είναι αλαουίτη.
Κατά τη γνώμη μου, η Γαλλία του Σαρκοζί, οι Ευρωπαίοι και οι Ηνωμένες Πολιτείες
προκάλεσαν τον πόλεμο στη Συρία προσπαθώντας να εξέλθουν από την εξάρτηση από τη
Ρωσία όσον αφορά το φυσικό αέριο. Το Κατάρ είχε προτείνει τότε σε αυτές τις χώρες να εξάγουν φυσικό αέριο, μέσω
διέλευσης από τη Συρία, αλλά ο Μπασάρ αλ-Άσαντ αρνήθηκε με τη δικαιολογία των σχέσεων
συμμαχίας με τον Ρώσο εταίρο του.
τρόπο. Οι ομάδες αυτές παρουσιάστηκαν ως οργανώσεις που αποσκοπούσαν στον
εκδημοκρατισμό της Συρίας.
Οι Κούρδοι αρνήθηκαν τότε να συμμετάσχουν σε αυτή την ένοπλη σύγκρουση και
σχημάτισαν μονάδες αυτοάμυνας (YPG) καθώς ο συριακός στρατός ήταν απασχολημένος με την εξάλειψη των
ανταρτικών ομάδων. Κατά τη διάρκεια αυτής της ταραγμένης περιόδου, οι Κούρδοι είχαν την
ευκαιρία να ξεκινήσουν την εφαρμογή του μοντέλου δημοκρατικών συνομοσπονδιών. Αυτό το μοντέλο,
υπενθυμίζω, τίθεται ενάντια στην κυριαρχία μιας τάξης έναντι της άλλης, μιας
εθνοτικής ή θρησκευτικής ομάδας έναντι μιας άλλης, εναντίον του σεξισμού και επιδιώκει
να δημιουργήσει ένα ισότιμο εκπαιδευτικό σύστημα. Για παράδειγμα εφαρμογής,
υπάρχει ο αγώνας των Κούρδισσων γυναικών ενάντια στο Νταές, οι οποίες
συμμετείχαν στην απελευθέρωση του βόρειου και του ανατολικού τμήματος της
Συρίας.
καταφέρουν να αποκτήσουν ένα έδαφος που θα πήγαινε μέχρι τη Μεσόγειο με μια
συνομοσπονδιακή δημοκρατική αυτονομία. Ως εκ τούτου επιτέθηκαν
στην πόλη Jarablus με το πρόσχημα της απελευθέρωσής της από το Ντάες. Σε λιγότερο από
δώδεκα ώρες, οι δεκαπέντε χιλιάδες μαχητές του Ντάες αποσύρθηκαν από την πόλη και
την άφησαν στους Τούρκους, χωρίς ένα θάνατο. Η Τουρκία διεκδίκησε
αυτή τη νίκη, η οποία είναι ένα πέπλο ψευδαισθήσεων. Οι μαχητές του
Ντάες ξύρισαν τις γενειάδες τους και έβαλαν στολές του Συριακού Εθνικού
Στρατού. Η κατάληξη είναι όμοια και για την πόλη της Ιντλίμπ. Αυτή η στρατηγική
χρησίμευσε μόνο για να σταματήσει την κουρδική προέλαση.
Η κουρδική
κατάκτηση δεν ήταν μόνο στρατιωτική, ήταν και ο πειραματισμός ενός νέου μοντέλου
που δεν φοβόνταν μόνο οι Τούρκοι. Ένα πρότυπο που στοχεύει στη μεταρρύθμιση του καπιταλισμού και στην
εφαρμογή ενός δογματικού σοσιαλισμού, το οποίο αποδεικνύεται επιτυχές από του
2012.
Κατά τη γνώμη μου, η τουρκική
επίθεση δεν είναι αμιγώς αντι-κουρδική αλλά και πολιτικά παρακινημένη. Η αντίδραση του προέδρου
Ντόναλντ Τράμπ το μαρτυρεί: αντιτίθεται σε μια οργάνωση που θεωρείται
μαρξιστική, κομμουνιστική ή ακόμα και αναρχική.
Εν τέλει, η
Δημοκρατία της Ροβάβας χειραγωγήθηκε τέλεια κατά του Ισλαμικού Κράτους,
χρησιμεύοντας επίσης να πλύνει την εικόνα των Ηνωμένων Πολιτειών που είχαν
βοηθήσει ισλαμιστικές οργανώσεις στις πρώτες ημέρες της Συριακής επανάστασης.
σύγκρουση; Μπορούμε να αναμένουμε την αναβίωση του Ντάες μετά την τουρκική επίθεση;
φυλακισμένους, οι οποίοι ελέγχονται καλά από τους Κούρδους. Η ισλαμιστική απειλή,
εάν πρόκειται να επανεμφανιστεί, θα το κάνει πρώτα στην Ιντλίμπ ή στη Jarablus, καθώς και σε
άλλες περιοχές που τώρα ελέγχονται από τους Τούρκους που έστειλαν κατά τη
διάρκεια της επίθεσης χιλιάδες μισθοφόρους που εκπαιδεύτηκαν από το Συριακό Εθνικό
Στρατό. Από τώρα και στο εξής, καταλαμβάνουν το βόρειο τμήμα της Συρίας, γεγονός το
οποίο αποτελεί άμεση παραβίαση των κανόνων των Ηνωμένων Εθνών. Ο Συριακός Εθνικός
Στρατός δεν αντιπροσωπεύει καθόλου εκείνο της Δημοκρατίας της Συρίας. Μεταξύ αυτών των
μισθοφόρων, περίπου τριάντα οργανώσεις συνδέονται με την Αλ Κάιντα. Ένα παράδειγμα
είναι η Soliman, το όνομα της οποίας αναφέρεται σε έναν από τους Τούρκους σουλτάνους κατά
τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Άλλες είναι οι
άμεσοι κληρονόμοι του Ντάες, οι οποίοι απλώς άλλαξαν το όνομά τους κατά την εποχή της τουρκικής
εισβολής. Βέβαια, με τις ρωσικές και αμερικανικές συμφωνίες, οι Κούρδοι μπορούν να παραμείνουν
στην περιοχή. Ωστόσο, οι εν λόγω οργανώσεις είναι αντί-αλαουΐτες και προπαντός
αντι-κουρδικές.
της περιοχής με αυτές τις οργανώσεις που ελέγχουν τώρα τις πόλεις της Ιντλίμπ, της
Αφρίνης, της Τζαράμπλους και της Ras al–Ayn; Λοιπόν ναι, μπορεί να υπάρξει αναβίωση του Ντάες σε αυτές τις πόλεις, αλλά
σίγουρα όχι στη Ράκκα η οποία ελέγχεται. Προφανώς, εάν η
Τουρκία αποφασίσει να βομβαρδίσει τη Ράκκα, ο κίνδυνος μπορεί να επανέλθει,
αλλά αυτό δεν φαίνεται να συμβαίνει αυτή τη στιγμή.
Αντίθετα, φαίνεται
ότι οι Τούρκοι ενδιαφέρονται περισσότερο για τη δημιουργία μόνιμης σύγκρουσης
μεταξύ αυτών των οργανώσεων και των Κούρδων.
Ευρώπη με ένα κύμα προσφύγων, φανερώνει σαφώς τη μοίρα αυτών που δεν αποστέλλονται τελικά πίσω στη Δύση:
το σχέδιο του Ερντογάν είναι να τους στείλει στις περιοχές που καταλαμβάνουν
τώρα οι μισθοφόροι του. Η πλειοψηφία αυτών των προσφύγων είναι Τουρκομάνοι και Σουνίτες Άραβες, γεγονός
που θα διευκολύνει τη χειραγώγηση τους από τους ισλαμιστές αυτών των οικογενειών. Είναι λοιπόν σαφές
ότι η πολιτική του Ερντογάν όσον αφορά την περιοχή είναι να σπείρει μια
σύγκρουση που μπορεί να διαρκέσει για δεκαετίες.
τρέχουσα διμερής διαμόρφωση, ανάμεσα, από τη μια πλευρά μια κουρδοσυριακή συμφωνία,
και από την άλλη μια ρωσοτουρκική συμφωνία; Είναι η Δύση εκτός
παιχνιδιού σε μια τέτοια εξίσωση; Ποιες θα είναι οι
συνέπειες για τους Κούρδους στην περιοχή; Δεν φοβάστε ότι η
συμφωνία με τον αλ-Άσαντ θα οδηγήσει σε εδαφική παραίτηση [σ.τ.σ., η Ρωσία
ανακοίνωσε τη συνολική απόσυρση των κουρδικών πληθυσμών από τότε);
είναι ότι η μόνη λύση, και πιστεύω ότι ήδη πραγματοποιείται, είναι η συμφωνία
μεταξύ των Κούρδων της Συρίας και της συριακής κυβέρνησης.
Οι δύο έχουν κοινό στόχο
να θέλουν να υπερασπιστούν τα συριακά εδάφη. Οι Κούρδοι στην
περιοχή αυτή δεν διεκδικούν τόσο με την ανεξαρτησία τους όσο με την εγγύηση ότι
τα πολιτιστικά, εθνοτικά ή θρησκευτικά δικαιώματα – όχι μόνο των Κούρδων αλλά
και των συγκατοίκων τους σε αυτή τη ζώνη – θα γίνονται σεβαστά και ότι θα τους αναγνωρίσουν
μια ορισμένη πολιτική αυτονομία.
Ωστόσο, ούτε οι Αμερικανοί ούτε οι Ρώσοι, που ο καθένας τους έχει μερίδιο
συμφερόντων στην περιοχή, δεν μπορούν να παρέχουν μια τέτοια εγγύηση.
Μία από τις τελευταίες
συνεδριάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών επικεντρώθηκε στην τύχη
των χιλιάδων Κούρδων που έχουν διωχθεί από τα σπίτια τους. Η συριακή κυβέρνηση
υπεράσπισε αμέσως τους Κούρδους, εφόσον οι Τούρκοι και οι ισλαμιστές οργανώσεις θα εξέλθουν από τη συριακή επικράτεια.
Οι Τούρκοι
λαμβάνουν άμεση ή έμμεση υποστήριξη από τις Ηνωμένες Πολιτείες.
με την υποστήριξη των Ρώσων με τους οποίους διατηρεί στρατιωτική συμμαχία πριν
από τον εμφύλιο πόλεμο, κατάφερε να πάρει πίσω ορισμένες πόλεις όπως την Ιεράπολη
(Μανμπίτς), το Καμισλό και το Κομπάνι.
Η Ρωσία μπορεί
ασφαλώς να είναι περιστασιακός σύμμαχος, αλλά μακροπρόθεσμα, είμαι αντίθετος
στην παρουσία Ρώσων στο έδαφος της Συρίας.
Ως παγκόσμια
δύναμη, η Ρωσία συντηρεί ένα θολωμένο παιχνίδι με την Τουρκία και τη Σαουδική
Αραβία, δεν μπορεί να είναι αξιόπιστος παίκτης. Στα χέρια του
συριακού λαού πρέπει να βρίσκεται η λύση.
το Κόμμα Μπάαθ αποφάσισε να δημιουργήσει έναν αραβικό διάδρομο στην περιοχή
εξάγοντας τους Κούρδους. Η Τουρκία κάνει το ίδιο πράγμα σήμερα, εγκαθιστώντας Άραβες στη βόρεια Συρία
καθώς και φιλοτουρκούς.
Η κυβέρνηση της Συρίας και η Δημοκρατία της Ροζάβα είναι εντελώς αντίθετες
με αυτή την πολιτική αποικισμού που μπορεί να προκαλέσει μια άλλη σύγκρουση
στην περιοχή.
ως γενοκτονική βούληση των Τούρκων εναντίον του κουρδικού λαού, νομίζετε ότι
υπάρχει πραγματική επιθυμία για εθνοκάθαρση [μπορούμε π.χ. να σκεφτόμαστε τις
συνθήκες της πολιτικής δολοφονίας της Χάβριν Χάλαφ]; Ανησυχείτε για το ό
τι αυτό το είδος δολοφονίας θα μπορούσε να βάλει φωτιά σε μια ήδη τεταμένη
κατάσταση με την κουρδική κοινότητα της Τουρκίας;
επέμβασης. Ο Ερντογάν αποδυναμώθηκε από τις δημοτικές εκλογές στη Κωνσταντινούπολη και
η αντιπολίτευση κέρδισε έναν πρώτο γύρο εναντίον του ΑΚΡ, το οποίο τώρα θα χωριστεί
σε τρεις ομάδες. Αυτή είναι η στιγμή που επέλεξε ο πρόεδρος Ερντογάν για να δημιουργήσει μια
πανεθνική ατμόσφαιρα.
υποστηρίξουν αυτή την επέμβαση επειδή ο Ερντογάν την τοποθέτησε στο πεδίο της
εθνικής ασφάλειας.
Είναι τα ίδια γρανάζια που χρησιμοποίησαν οι Νεότουρκοι μετά τον Πρώτο
Παγκόσμιο Πόλεμο εναντίον των Αρμενίων. Ο τόνος τίθεται
στην εθνική δυσφορία, οι Κούρδοι χαρακτηρίζονται ως προδότες, τρομοκράτες,
ακριβώς όπως οι Αρμένιοι κατηγορούνταν ότι είναι φίλοι των Ρώσων ή Χριστιανοί.
Ωστόσο, οι Κούρδοι της
Συρίας δεν έχουν διαπράξει καμία τρομοκρατική ενέργεια ενάντια στην Τουρκία
μέχρι τώρα, πρόκειται για αισχρό ψέμα.
Παρότι πιθανώς να μην
είναι άμεσος στόχος το σύνολο των Κούρδων, ο τουρκικός στρατός αναθέτει σε υπεργολαβία
ένα μέρος από τις τρέχουσες επιχειρήσεις σε πολιτοφυλακές που αποτελούνται συχνά από πρώην
ισλαμιστές που ανακυκλώθηκαν από την Τουρκία.
*Mehmet Ali Dogan is a Kurdish
anthropologist and documentary filmmaker from Turkey, who is spokesperson for
the Kurdistan-Latin America Solidarity Committee. Dogan is a veteran of the
Kurdish liberation struggle, enduring six years as a political prisoner in the
jails of the Turkish state. In recent years, he has lived in Latin America,
first Bolivia and now Argentina, where he has sought to draw links between
counter-hegemonic Latin American integration spearheaded by Venezuela under
Hugo Chavez and Kurdish efforts to unify Kurdish and other ethnic communities
in Turkey, Syria, Iran and Iraq.
var _wau = _wau || []; _wau.push([“small”, “wvg1ie6mi5ta”, “m3y”]);
(function() {var s=document.createElement(“script”); s.async=true;s.src=”http://widgets.amung.us/small.js”;
document.getElementsByTagName(“head”)[0].appendChild(s);})();
Διεθνή
Ένοπλος Αζέρος πέρασε στην Αρμενία και πυροβόλησε μητέρα μπροστά στα παιδιά της! Σε πόλη αδελφοποιημένη με τη Νέα Σμύρνη το περιστατικό
Απαγγέλθηκαν συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.
Αρμενικό δικαστήριο διέταξε την προφυλάκιση, για διάστημα δύο μηνών, του Αζέρου στρατιωτικού Νασίμ Ογλού Ραχίμ Μουσάγιεβ, ο οποίος κατηγορείται ότι πέρασε παράνομα στην Αρμενία και πυροβόλησε μια γυναίκα μέσα στο σπίτι της, στον οικισμό Σάκι της επαρχίας Σιουνίκ. Η πόλη απέχει 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα και 3 χιλιόμετρα από την πόλη Σισιάν που είναι πόλη αδελφοποιημένη με την Νέα Σμύρνη.
Σε βάρος του Μουσάγιεβ έχουν απαγγελθεί συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.
Δύο από τις κατηγορίες προστέθηκαν την Παρασκευή. Αρχικά, η Γενική Εισαγγελία είχε ανακοινώσει κατηγορίες για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης με τη χρήση όπλου, παράνομη κατοχή πυροβόλου όπλου και παραβίαση του απαραβίαστου της κατοικίας. Η παράνομη διέλευση των συνόρων δεν περιλαμβανόταν αρχικά, παρά το γεγονός ότι το ίδιο το Αζερμπαϊτζάν είχε επιβεβαιώσει πως ο στρατιωτικός είχε περάσει στην Αρμενία.
Την Παρασκευή οι εισαγγελικές αρχές ξεκίνησαν ξεχωριστή ποινική διαδικασία για την παράνομη διέλευση των συνόρων και το λαθρεμπόριο όπλων, η οποία στη συνέχεια συγχωνεύθηκε με την κύρια υπόθεση.
Σύμφωνα με τις αρμενικές αρχές, ο Μουσάγιεβ πέρασε παράνομα τα σύνορα και εισήλθε σε κατοικία στον οικισμό Σάκι την Πέμπτη 1η Οκτωβρίου. Όταν έγινε αντιληπτός, άνοιξε πυρ. Η 39χρονη ιδιοκτήτρια του σπιτιού τραυματίστηκε από σφαίρα στο πόδι, μπροστά στα τρία παιδιά της. Η γυναίκα διακομίστηκε αρχικά στο Ιατρικό Κέντρο Σισιάν και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Γερεβάν. Η κατάστασή της είναι σταθερή και η ζωή της δεν διατρέχει κίνδυνο.
Κατά τη διάρκεια του περιστατικού τραυματίστηκαν επίσης δύο από τα παιδιά της. Σύμφωνα με το Armenpress, πρόκειται για ένα 15χρονο παιδί, το οποίο υπέστη κάταγμα στον δεξιό καρπό, και ένα 12χρονο, που υπέστη κάκωση μαλακών μορίων. Η κατάσταση της υγείας τους χαρακτηρίζεται ικανοποιητική, ενώ τα παιδιά έλαβαν ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη.
Μετά το περιστατικό, ο Μουσάγιεβ διέφυγε από το σπίτι. Εντοπίστηκε αργότερα σε άλλη διεύθυνση στον ίδιο οικισμό και συνελήφθη. Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, όταν εντοπίστηκε δεν φορούσε στρατιωτική στολή. Οι αστυνομικοί ακολούθησαν ίχνη αίματος που είχε αφήσει πίσω του, καθώς και ο ίδιος είχε τραυματιστεί. Μετά τη σύλληψή του μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο υπό αστυνομική φρουρά.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το περιστατικό σημειώθηκε μόλις δύο ημέρες μετά την επίσημη ενημέρωση της αρμενικής πλευράς από την Υπηρεσία Κρατικής Ασφάλειας του Αζερμπαϊτζάν. Στις 29 Σεπτεμβρίου, το Μπακού είχε ενημερώσει την Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας της Αρμενίας ότι ένας στρατιώτης είχε εγκαταλείψει τη μονάδα του υπό άγνωστες συνθήκες και ότι δεν μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να είχε περάσει στην Αρμενία.
Μετά την ενημέρωση αυτή, αρμενικές και αζερικές υπηρεσίες ξεκίνησαν επιχειρήσεις για τον εντοπισμό του. Ωστόσο, ο Μουσάγιεβ κατάφερε να φτάσει σε κατοικημένη περιοχή του Σιουνίκ και να εισέλθει σε σπίτι, όπου άνοιξε πυρ εναντίον μιας οικογένειας.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ερωτήματα για το πώς ένας ένοπλος στρατιωτικός, για την παρουσία του οποίου είχε ήδη ενημερωθεί το Γερεβάν, κατάφερε να φτάσει μέχρι κατοικημένη περιοχή χωρίς να εντοπιστεί. Παραμένει επίσης άγνωστο εάν οι κάτοικοι του Σάκι και των γειτονικών κοινοτήτων είχαν ενημερωθεί για την πιθανή παρουσία ένοπλου Αζέρου στρατιωτικού στην περιοχή.
Η υπόθεση έχει προκαλέσει αντιδράσεις στην Αρμενία. Την Παρασκευή, η νεολαία της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (ARF) πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το κτίριο της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας στο Γερεβάν. Οι διαδηλωτές ζήτησαν να μην παραδοθεί ο Μουσάγιεβ στο Αζερμπαϊτζάν χωρίς όρους και προϋποθέσεις και να εξεταστεί το ενδεχόμενο ανταλλαγής του με Αρμένιους που κρατούνται στο Αζερμπαϊτζάν.
Η Γενική Εισαγγελία του Αζερμπαϊτζάν ανακοίνωσε το βράδυ της Πέμπτης ότι ξεκίνησε δική της ποινική έρευνα σχετικά με την παράνομη είσοδο του στρατιωτικού στην Αρμενία. Το υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν, ωστόσο, δεν έχει μέχρι στιγμής προβεί σε επίσημη δήλωση για την υπόθεση.
Το περιστατικό θυμίζει ανάλογη υπόθεση που σημειώθηκε στο Σιουνίκ τον Απρίλιο του 2023, όταν δύο Αζέροι στρατιωτικοί εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και πέρασαν στην Αρμενία. Ο ένας, ο Χουσεΐν Αχούντοφ, καταδικάστηκε αργότερα σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία Αρμένιου φρουρού ασφαλείας, ενώ ο δεύτερος καταδικάστηκε σε 11 χρόνια φυλάκισης. Τον Δεκέμβριο του 2023, και οι δύο επέστρεψαν στο Αζερμπαϊτζάν στο πλαίσιο ανταλλαγής κρατουμένων, κατά την οποία το Μπακού απελευθέρωσε 32 Αρμένιους κρατουμένους.
Πηγή: Εφημερίδα Αζάτ Ορ
GEOPOLITICO
Ο Αλίγιεφ αποκαλεί τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας και του Αρτσάχ «εγκληματίες πολέμου» και δηλώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερο»
Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.
του Αρντασές Γιαγουπιάν
Ενώ στην Αθήνα πραγματοποιούνταν η 6η Σύνοδος της Μικτής Διυπουργικής Επιτροπής Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν και το Επιχειρηματικό Συνέδριο Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν, με τη συμμετοχή του Χάρη Θεοχάρη και του Αζέρου υπουργού Ενέργειας για την διεύρυνση της διμερούς συνεργασίας, ο Αλίγιεφ την ίδια ημέρα εκφωνούσε μια ιδιαίτερα σκληρή ομιλία για την Αρμενία, μιλώντας για στρατιωτική υπεροχή «δέκα φορές μεγαλύτερη»
Σε μια ακόμη επιθετική και αποκαλυπτική ομιλία του, στις 2 Οκτωβρίου στο Μπακού, ο Ιλχάμ Αλίγιεφ αποκάλεσε συλλήβδην τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας «εγκληματίες πολέμου» και δήλωσε ότι «πρέπει να εκτίσουν τις ποινές τους», χωρίς να αναφέρει συγκεκριμένες δικαστικές καταδίκες ή να εξετάζει ατομικές ευθύνες.
Παράλληλα, παρουσίασε τον πόλεμο του 2020 και την επίθεση του Αζερμπαϊτζάν στο Αρτσάχ τον Σεπτέμβριο του 2023 ως «στρατιωτικές νίκες» και ως αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας του. Ωστόσο, στην ίδια ομιλία παραδέχθηκε ότι το Μπακού πραγματοποίησε ενδιάμεσες στρατιωτικές επιχειρήσεις προκειμένου να αλλάξει τις συνθήκες επί του πεδίου και να προετοιμάσει την τελική επίθεση του 2023.
Η επίθεση της 19ης Σεπτεμβρίου 2023, μετά από εννέα μήνες αποκλεισμού του Αρτσάχ, κατέληξε στην κατάλυση της de facto αρμενικής διοίκησης και στη μαζική εκτόπιση του αρμενικού πληθυσμού. Ο Αλίγιεφ εξακολουθεί να την αποκαλεί «αντιτρομοκρατική επιχείρηση» και να πανηγυρίζει την έκβασή της.
Την ίδια στιγμή, ενώ δηλώνει ότι «δεν υπάρχει πλέον σύγκρουση» και ότι υπάρχει ειρήνη στα σύνορα, ανακοινώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει «πάντα να είναι δέκα φορές ισχυρότερο» από την Αρμενία. Περίπου 9 δισεκατομμύρια μανάτ, σύμφωνα με τον ίδιο, θα κατευθυνθούν σε ζητήματα άμυνας και ασφάλειας.
Ο Αλίγιεφ δεν περιορίστηκε στην αναφορά του παρελθόντος. Καθιέρωσε ουσιαστικά την 8η Νοεμβρίου 2020 και την 20ή Σεπτεμβρίου 2023 ως δύο κεντρικές ημερομηνίες της κρατικής αφήγησης του Αζερμπαϊτζάν. Την πρώτη ως «ημέρα νίκης» του πολέμου των 44 ημερών και τη δεύτερη ως την ημέρα κατά την οποία, σύμφωνα με την επίσημη αζερική αφήγηση, αποκαταστάθηκε πλήρως η κυριαρχία του Μπακού στο Αρτσάχ. Και ενώ μιλά για ειρήνη, ο ίδιος ο Αλίγιεφ δηλώνει ότι η χώρα του πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερη» από την Αρμενία και αφήνει να εννοηθεί ότι, αν το Αζερμπαϊτζάν δεν είχε «σταματήσει εγκαίρως», μια τρίτη Αψίδα του Θριάμβου θα μπορούσε να βρίσκεται σήμερα στο κέντρο του Γερεβάν. Πρόκειται για μια ευθεία υπενθύμιση ότι, πίσω από τη σημερινή ρητορική περί ειρήνης, το Μπακού εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται τη στρατιωτική ισχύ και την επιβολή ως βασικά εργαλεία της πολιτικής του. Παράλληλα, κατηγόρησε τους Αρμενίους για «αχαριστία» και υποστήριξε ότι «μας μαχαίρωσαν πισώπλατα», επαναφέροντας γνωστά μοτίβα της τουρκοαζερικής ρητορικής περί αρμενικής «προδοσίας».
Οι δηλώσεις αυτές αποκαλύπτουν μια σοβαρή αντίφαση. Από τη μία πλευρά το Μπακού μιλά για ειρήνη, εμπόριο και τέλος της σύγκρουσης και από την άλλη, ο πρόεδρός του μιλά για μόνιμη στρατιωτική υπεροχή, χαρακτηρίζει ολόκληρες πολιτικές ηγεσίες «εγκληματίες πολέμου» και αφήνει ανοιχτές απειλητικές αναφορές ακόμη και για το Γερεβάν.
Η ειρήνη δεν οικοδομείται με το «να είμαστε δέκα φορές ισχυρότεροι», ούτε με απειλές, ιστορικούς συμψηφισμούς και συλλογικές κατηγορίες. Και ασφαλώς δεν οικοδομείται όταν η στρατιωτική κατάκτηση μιας περιοχής και η εκδίωξη του γηγενούς πληθυσμού παρουσιάζονται ως λόγος εθνικής υπερηφάνειας.
Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.
Η πραγματική ειρήνη δεν χρειάζεται δέκα φορές περισσότερα όπλα. Χρειάζεται σεβασμό, αυτοσυγκράτηση, δικαιοσύνη και κυρίως εγκατάλειψη της λογικής ότι ο ισχυρότερος έχει πάντα δίκιο.
Και η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι συμμέτοχη σε αυτή την λογική.
Διεθνή
Οι πρέσβεις των χωρών της ΕΕ στο Σουνίκ της Αρμενίας
Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.
Από την Αρμενική εφημερίδα Αζάτ Ορ
Οι πρέσβεις των κρατών μελών της ΕΕ με τον πρέσβη της ΕΕ στη Αρμενία Βασίλη Μαραγκό συνόψισαν τα αποτελέσματα του έργου που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Βιώσιμο Σουνίκ — Ομάδα της Ευρώπης» και συζήτησαν τις μελλοντικές προτεραιότητες της διοίκησης της περιφέρειας Σουνίκ.
Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.
Ήταν ιδιαίτερα πολύτιμο να ακούσουμε την άποψη της περιφερειακής διοίκησης σχετικά με αυτό το θέμα», σημείωσε η πρέσβης της Ολλανδίας Μαρίκε ΜονρόιΒίντερ.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τα μέλη της αντιπροσωπείας επισκέφθηκαν γαλακτοκομείο στο Καπάν, ενημερώθηκαν για τις εργασίες βελτίωσης της πρόσβασης σε πόσιμο νερό στο Λεχβάζ και επισκέφθηκαν την εταιρεία MeghriFruits.
Με την υποστήριξη του οργανισμού «Ομάδα Ευρώπη», η εταιρεία MeghriFruits επέκτεινε την παραγωγή της, δημιούργησε νέες θέσεις εργασίας και εισήλθε σε νέες εξαγωγικές αγορές.
Διαβάστε τα υπόλοιπα άρθρα της εφημερίδας στο PDF
Κειμήλια αντί λειψάνων Σαμουήλ: Τα ερωτήματα για τη συμφωνία με τη Βουλγαρία και τη Συνθήκη του Νεϊγύ
Ο Γιώργος Καρανίκας, με άρθρο του στον «Χρόνο», θέτει ζήτημα αντιμετώπισης των λεηλατημένων ελληνικών θησαυρών ως αντικειμένων ανταλλαγής. Η υποχρέωση...
Μουντζουρούλιας: «Πού είναι η ελληνική αντίδραση;» – Μακεδονικό, γαλλοτουρκική προσέγγιση και αποτροπή στο Αιγαίο
Αιχμές για τις αναφορές της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ερωτήματα για τη στάση του Παρισιού απέναντι στην Άγκυρα και ανάλυση...
Η Nexans διαψεύδει το σχέδιο ενημέρωσης της Τουρκίας για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου
Η γαλλική εταιρεία ξεκαθαρίζει ότι δεν είχε ούτε σχεδιάζει επαφές με την Άγκυρα για τις έρευνες βυθού. Η επιστολή στην...
Μάζης: «Αυτό δεν είναι ενημέρωση, είναι υποτέλεια» – Προειδοποίηση για το καλώδιο και την Τουρκία
Ο καθηγητής, μιλώντας στη «Ναυτεμπορική», προειδοποίησε ότι μια ειδική ενημέρωση της Άγκυρας για το ηλεκτρικό καλώδιο μπορεί να αξιοποιηθεί ως...
Θεσσαλονίκη: Αλιείς «έσπασαν» την απεργία και αγόρασαν ψάρια από τουρκικό φορτηγό
Ένταση προκαλεί στη Θεσσαλονίκη υπόθεση αγοραπωλησίας αλιευμάτων εκτός ιχθυόσκαλας, την ώρα που ο κλάδος βρίσκεται σε κινητοποιήσεις. Βίντεο που παρουσίασε...
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας