Άμυνα
Στείλτε χάρτη με συντεταγμένες

Στο ζήτημα των ελληνοτουρκικών σχέσεων θα πρέπει να αντιληφθούμε ότι η κύρια έγνοια της ελληνικής κυβέρνησης δεν είναι να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις της Τουρκίας αλλά να κοροϊδέψει και να αποκοιμίσει τον ελληνικό λαό. Το επιχείρημα ότι τάχα η Τουρκία αιφνιδίασε την ελληνική πλευρά με το μνημόνιο που υπέγραψε με τη Λιβύη στα τέλη Νοεμβρίου, είναι τουλάχιστον αστείο. Την εξέλιξη αυτή την έβλεπαν να έρχεται επί μήνες οι πάντες – το είχα αναφέρει χαρακτηριστικά σε σχόλιό μου εδώ στις 9/9/2019 γράφοντας επί λέξει πως «οι Τούρκοι αναγνωρίζουν ότι τα νησιά μας έχουν μόνο χωρικά ύδατα εύρους 6 ναυτικών μιλίων αλλά ότι δεν έχουν καθόλου ΑΟΖ – και αυτό ακριβώς τον ισχυρισμό δείχνουν οι χάρτες που δημοσιεύουν κατά καιρούς. Ο προάγγελος της τουρκικής στροφής εναντίον μας θα είναι πιθανώς η κοινή ανακήρυξη ΑΟΖ Τουρκίας και Λιβύης η οποία έχει ήδη δρομολογηθεί. Έτσι οι ΑΟΖ αυτών των δύο χωρών θα εφάπτονται νοτίως της Κρήτης αφήνοντας σε εμάς μόνο τα εύρους 6 ναυτικών μιλίων χωρικά μας ύδατα γύρω από το Καστελόριζο, ανατολικά της Ρόδου και της Καρπάθου και περιμετρικά της Κρήτης».
Άρα αυτό που βλέπαμε όλοι πεντακάθαρα εδώ και καιρό, δεν μπορεί να μην το έβλεπε η ελληνική κυβέρνηση. Το ότι τρέχει ασθμαίνουσα τώρα πίσω από τις τουρκικές πρωτοβουλίες, μόνο δύο ερμηνείες επιδέχεται:
1) ή η ελληνική κυβέρνηση απαρτίζεται από ηλίθιους και ανίκανους και πρέπει να παραιτηθεί ΣΗΜΕΡΑ κιόλας διότι είναι εθνικά επικίνδυνη,
2) ή ήξερε τι ερχόταν και το άφησε πονηρά να συμβεί, προφανώς για να βοηθήσει την Τουρκία να προωθήσει το σχέδιό της, και τώρα παριστάνει την αναστατωμένη και ενοχλημένη για να ρίξει στάχτη στα μάτια των αφελών.
Το πολιτικό προσωπικό, τόσο ο γνήσιος ΣΥΡΙΖΑ που κυβερνούσε τα προηγούμενα χρόνια όσο και ο «ΣΥΡΙΖΑ με γραβάτες» που κυβερνά σήμερα, ΕΞΑΠΑΤΑ συστηματικά τους αφελείς Έλληνες, και υποτιμά τη νοημοσύνη όλων μας. Όταν οι διάφοροι υπουργοί ή ανώτατοι στρατιωτικοί διακηρύσσουν ότι θα υπερασπιστούν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας έναντι των τουρκικών διεκδικήσεων και προκλήσεων, απλώς ψεύδονται ασύστολα και εκμεταλλεύονται την άγνοια των απλών πολιτών. Κατ’ αρχάς, ΠΟΙΑ κυριαρχικά δικαιώματα θα υπερασπιστούν; Αν οι Τούρκοι στείλουν ερευνητικό σκάφος ή πλωτό γεωτρύπανο σε απόσταση π.χ. 10 ναυτικών μιλίων από την Κρήτη, δηλαδή έξω από τη ζώνη των χωρικών υδάτων μας που εκτείνεται μέχρι τα 6 ναυτικά μίλια και εντός της «γαλάζιας πατρίδας» που διεκδικούν, ποια ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα θα παραβιάσουν; Η απάντηση είναι ΚΑΝΕΝΑ, διότι η Ελλάδα έχει φροντίσει επί δεκαετίες να αφήσει επίτηδες τα κυριαρχικά της δικαιώματα εντελώς «φλου» ώστε να μπορεί να υποχωρεί άνετα απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις.
Δεν είναι τυχαίο ότι επί 37 χρόνια μέχρι σήμερα η χώρα μας ΔΕΝ έχει ανακηρύξει ΑΟΖ (ενώ έχει κάθε δικαίωμα να το πράξει με βάση το διεθνές δίκαιο) όχι μόνο στα ανατολικά με την Τουρκία αλλά ούτε στα δυτικά με την Ιταλία ή έστω στα ανατολικά με την Κύπρο. Το ακόμη πιο τραγικό είναι πως η Ελλάδα ΔΕΝ έχει οριοθετήσει ακόμα την υφαλοκρηπίδα της, ούτε έχει στείλει στην αρμόδια υπηρεσία του ΟΗΕ τις αντίστοιχες συντεταγμένες. Όπως έγραψε πολύ εύστοχα χθες ο φίλος xenos57 εδώ, η ΑΟΖ και η υφαλοκρηπίδα «είναι ένα θέμα για το οποίο κανένας διεθνής οργανισμός δεν έχει εγγράφως την άποψή μας ούτε και ως έκθεση ιδεών». Δεν διεκδικούμε τίποτα, δεν έχουμε δηλώσει επισήμως τίποτα, και επομένως δεν έχουμε κατοχυρώσει τίποτα. Άρα, ενώ οι ελληνικές κυβερνήσεις ξέρουν ότι αν οι Τούρκοι προχωρήσουν σε έρευνες ή γεώτρηση π.χ. ανάμεσα στη Ρόδο και στο Καστελόριζο, ή νότια της Κρήτης έξω από τα χωρικά μας ύδατα, δεν παραβιάζεται κανένα κυριαρχικό μας δικαίωμα εφόσον δεν υφίσταται τυπικά ελληνική ΑΟΖ και δεν έχουμε οριοθετήσει την υφαλοκρηπίδα μας, και επομένως νομικά δεν έχουμε κανένα πάτημα για να πάμε να διώξουμε δια της βίας τους Τούρκους, κοροϊδεύουν ξεδιάντροπα τον ελληνικό λαό σ’ αυτό το μείζον εθνικό θέμα με φθηνούς λεονταρισμούς.
Αν η ελληνική κυβέρνηση νομίζει πως με το να πάρει μερικές δηλώσεις συμπάθειας από τους Ευρωπαίους ή τους Αμερικανούς καθάρισε με το πρόβλημα του μνημονίου Τουρκίας-Λιβύης, πλανάται πλάνην οικτρά. Είτε μας αρέσει είτε όχι, το μνημόνιο αυτό παράγει ΗΔΗ νομικά αποτελέσματα. Η Τουρκία διατυμπανίζει με κάθε ευκαιρία ότι θα υπερασπιστεί ακόμη και με χρήση στρατιωτικής βίας την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ που η ίδια αυθαίρετα όρισε στέλνοντας συντεταγμένες στον ΟΗΕ. Είναι δηλαδή αποφασισμένη να κάνει αυτό που αποφεύγουμε συστηματικά επί δεκαετίες να κάνουμε εμείς. Οι Έλληνες κυβερνητικοί αξιωματούχοι μάς δουλεύουν όλους ψιλό γαζί όταν λένε ότι λαμβάνουν τα μέτρα τους για την περίπτωση που οι Τούρκοι στείλουν σκάφη τους νοτίως της Κρήτης. Το πρόβλημα τώρα έχει πάψει πια να είναι το πώς θα αντιδράσει η Ελλάδα αν τουρκικά ερευνητικά ή πολεμικά πλοία μπουν στην υποτιθέμενη υφαλοκρηπίδα της, και έχει αντιστραφεί εντελώς. Εφόσον εμείς ΔΕΝ έχουμε ανακηρύξει ούτε υφαλοκρηπίδα ούτε ΑΟΖ, η μόνη νόμιμη υφαλοκρηπίδα που υπάρχει προς το παρόν είναι αυτή των Τούρκων. Επομένως ΕΜΕΙΣ θα είμαστε οι παραβάτες αν πολεμικά πλοία μας επιχειρήσουν να πλεύσουν έξω από τα χωρικά μας ύδατα ανατολικά της Ρόδου, της Καρπάθου ή της Κρήτης, ενώ οι Τούρκοι θα είναι οι νόμιμοι υπερασπιστές των κυριαρχικών δικαιωμάτων τους. ΑΥΤΟΙ θα έχουν κάθε δικαίωμα να αναχαιτίζουν τα πλοία μας από εδώ και πέρα όποτε αυτά θα ξεμυτίζουν από το Αιγαίο, και ΟΧΙ ΕΜΕΙΣ τα δικά τους.
Θα πρέπει να είναι κανείς εντελώς ανόητος για να μην το αντιλαμβάνεται αυτό. Είναι πασιφανές πως αν η Ελλάδα δεν αντιδράσει ΤΩΡΑ στέλνοντας συντεταγμένες ΟΛΗΣ της υφαλοκρηπίδας της στον ΟΗΕ, έχουμε να κάνουμε με στημένο παιγνίδι υπέρ των Τούρκων. Οι γείτονες «κατάπιαν» ήδη το Καστελόριζο στο οποίο δεν αναγνωρίζουν ούτε χωρικά ύδατα 6 ναυτικών μιλίων στους χάρτες τους, και η ελληνική κυβέρνηση «πετάει αετό». Ο Μητσοτάκης και τα στελέχη του αφήνουν επίτηδες να παγιώνονται τα τουρκικά τετελεσμένα ώστε κάποια στιγμή να δικαιολογήσουν την εθνική ήττα λέγοντας το γνωστό (από το σκοπιανό) παραμύθι «αφού ο ΟΗΕ, το ΝΑΤΟ και όλες οι άλλες χώρες αναγνωρίζουν την τουρκική υφαλοκρηπίδα, εμείς δεν μπορούμε πλέον να κάνουμε τίποτα». Ήδη από τον ΟΗΕ εισπράξαμε το πρώτο χαστούκι με την άρνησή του να χαρακτηρίσει παράνομη τη συμφωνία Τουρκίας-Λιβύης, και έπονται ακόμη περισσότερα και ηχηρότερα.
Προσωπικά, δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι ανάμεσα στο ελληνικό πολιτικό προσωπικό, τόσο στην κυβέρνηση όσο και στην αντιπολίτευση, αλλά και στον δημοσιογραφικό κόσμο, υπάρχουν πολλοί που θεωρούν τις εξωφρενικές τουρκικές αξιώσεις περί ΑΟΖ όχι μόνο λογικές αλλά και δίκαιες – κάποια στιγμή μάλιστα, όταν θα είναι κατάλληλες οι συνθήκες, θα αρχίσουν να μας το λένε και κατάμουτρα. Προς το παρόν προβαίνουν σε αναγνωριστικές δηλώσεις περί δήθεν «ασφυξίας» που νιώθει η Τουρκία από τα ελληνικά νησιά, περί υποχρεωτικής συνεκμετάλλευσης του θαλάσσιου πλούτου του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου με τους Τούρκους «για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο», ή περί ανάγκης προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης κ.λπ. Ταυτόχρονα περιμένουν να συμβεί το θερμό επεισόδιο με τους Τούρκους που θα σοκάρει τον ελληνικό λαό, για να βγουν μετά να το παίξουν «ρεαλιστές» και «σωτήρες», να μας ξεφουρνίσουν το παραμύθι για τους λόγους που πρέπει να γίνουμε πάλι ραγιάδες και να μας καθησυχάσουν ότι «σε 10 χρόνια θα το έχουμε ξεχάσει». Η κύρια εκπρόσωπος της σχολής της τουρκολαγνείας αυτή τη στιγμή είναι η Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία πλαισιώνεται από αρκετούς ομοϊδεάτες της.
Πώς περιμένουμε, αλήθεια, να αντιδράσει δυναμικά η κυβέρνηση απέναντι στην πάνοπλη Τουρκία όταν δεν αντιδρά ούτε στην αδιάκοπη μαζική εισβολή άοπλων λαθρομεταναστών; Οι κυβερνώντες δίνουν καθημερινά δείγματα γραφής τόσο για την αποτελεσματικότητά τους όσο και για το πώς αντιλαμβάνονται την εθνική κυριαρχία. Ο κάθε ξένος παρατηρητής που βλέπει όσα κάνει η Τουρκία σε βάρος της Ελλάδας αλλά και τις ανεμπόδιστες αθρόες εισροές λαθρομεταναστών από χερσαία και θαλάσσια σύνορα με ρυθμό 500 ατόμων την ημέρα (!), δεν μπορεί παρά να βγάλει το συμπέρασμα ότι αυτή η χώρα έχει μετατραπεί κυριολεκτικά σε ξέφραγο αμπέλι, ότι είναι εντελώς ανυπεράσπιστη, και πως όλοι εκείνοι που πληρώνονται για να την προστατεύουν και έχουν ορκιστεί να υπηρετούν το εθνικό συμφέρον, έχουν γράψει τις υποχρεώσεις και τα καθήκοντά τους στα παλαιότερα των υποδημάτων τους και κάνουν ό,τι τους κατέβει στο κεφάλι ή ό,τι τους προστάζουν οι εντολείς τους. Ουσιαστικά το πολιτικό προσωπικό έχει αποσυνδεθεί εντελώς από τη λαϊκή βούληση και ακολουθεί τη δική του αυτόνομη τροχιά η οποία συγκρούεται ευθέως με το εθνικό συμφέρον. Το φαινόμενο αυτό το είδαμε για πρώτη φορά πολύ έντονα στο σκοπιανό ζήτημα, όπου το πολιτικό προσωπικό είτε κορόιδευε είτε λοιδορούσε τον ελληνικό λαό ενεργώντας απροκάλυπτα σε πλήρη αντίθεση με τη βούλησή του, και του επέβαλε μάλιστα με το στανιό μια εθνικά επιζήμια απόφαση αδιαφορώντας πλήρως για τις αντιδράσεις του. Το ίδιο γίνεται σήμερα με τη διασπορά χιλιάδων μουσουλμάνων λαθρομεταναστών σε όλη τη χώρα. Αυτό το «μπόλιασμα» του ελληνικού λαού με κάθε λογής αλλοεθνή και αλλόδοξα ανεμομαζώματα της Ασίας και της Αφρικής γίνεται κόντρα στις έντονες λαϊκές αντιδράσεις και παρά τις οργισμένες φωνές διαμαρτυρίας του υποτιθέμενου «κυρίαρχου λαού» ο οποίος όταν δεν εμπαίζεται από την κυβέρνηση δέχεται άγριο ξυλοδαρμό από τα ΜΑΤ επειδή αντιστέκεται σε κάτι για το οποίο δεν ρωτήθηκε ποτέ και δεν ενέκρινε ποτέ.
Επομένως ας μην τρέφουμε αυταπάτες για το ότι η κυβέρνηση θα υπερασπιστεί τα εθνικά δίκαια και τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας, διότι πολύ απλά ούτε θέλει αλλά ούτε και μπορεί να το κάνει. Όσο σοβαρή πρόκληση κι αν κάνουν σε βάρος μας οι Τούρκοι, όσο κι αν εξευτελίσουν την Ελλάδα, οι κυβερνώντες θα συνεχίσουν σταθερά να παριστάνουν τους «ψύχραιμους» και «πολιτισμένους». Δεν πρόκειται μόνο για ανικανότητα, αλλά και για δόλια σκοπιμότητα. Σε πολλούς συμπατριώτες μας αρέσει να βαυκαλίζονται στα ελληνοτουρκικά ζητήματα με την πεποίθηση ότι «έχουν γνώση οι φύλακες» και ότι δεν είναι δυνατόν να βρεθεί ποτέ ελληνική κυβέρνηση που θα παραδώσει αμαχητί μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας στους Τούρκους. Τα ίδια τα γεγονότα όμως δείχνουν ολοφάνερα πως κάποια από τα άκρως δυσάρεστα που ο μέσος Έλληνας θεωρούσε αδιανόητο να συμβούν ποτέ (όπως η προδοσία της Μακεδονίας), όχι μόνο συνέβησαν αλλά και χωρίς να ανοίξει ρουθούνι ή να πέσει έστω και μια τουφεκιά. Και αυτό πρέπει να προβληματίζει σοβαρά τον κάθε Έλληνα διότι αν δεν πάρει το μήνυμα που στέλνει η πραγματικότητα και αν δεν κατέβει από το σύννεφο του ωχαδερφισμού, της κουταμάρας και της αφέλειας στο οποίο βρίσκεται, θα ακολουθήσουν και πολύ χειρότερα γεγονότα που θα μας κάνουν να θλιβόμαστε για την κατάντια της πατρίδας μας.
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας