Ακολουθήστε μας

Άμυνα

Οι Σαουδαραβικές Combattante και μερικές σκέψεις για το μέλλον των Ταχέων Σκαφών του ΠΝ

Δημοσιεύτηκε στις

Οι νέες σαουδαραβικές Combattante

Το 2014 η Σαουδική Αραβία παρήγγειλε στα γαλλικά ναυπηγεία του Χερβούργου (Constructions Mécaniques de Normandie – CMN) τρία Ταχέα Πυραυλοφόρα Σκάφη (FAC) τύπου FS 56 για λογαριασμό του Λιβάνου. Το πρόγραμμα ήταν στο πλαίσιο της ενίσχυσης των πολεμικών ικανοτήτων του Λιβάνου στο οποίο μετείχε ενεργά και γενναιόδωρα το Ριάντ με ένα πρόγραμμα 3 δισεκατομμυρίων. Ωστόσο, η ψύχρανση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών το 2016 έστρεψε τα μισοτελειωμένα πλοία στο σαουδαραβικό ναυτικό, που δύο χρόνια πριν ανακοίνωσε πως θα τα ενέτασσε στη δύναμή του.

Η κλάση FS 56 είναι εξελικτική σχεδίαση της επιτυχημένης κλάσης la Combattante ΙΙΙ. Σαν πλοία είναι συγκρίσιμα σε διαστάσεις με τις Combattante III έχοντας 30 cm μεγαλύτερο βύθισμα. Οι ισχυροί κινητήρες τους μπορούν να τους προσδώσουν ταχύτητα 38 κόμβων. Ο οπλισμός τους είναι ένα πυροβόλο των 76 mm Oto Melara, ένα αυτόματο Bofors 40 mm, δύο σταθμοί οπλισμού με πυροβόλα των 20 ή 30 mm, δύο τετραπλοί (2×4) εκτοξευτές πυραύλων επιφανείας-επιφανείς MM-40 Exocet και είχε αναφερθεί πως θα εξοπλίζονταν και με αντιαεροπορικούς πυραύλους μικρού βεληνεκούς SIMBAD, τη ναυτική έκδοση των Mistral.

Τα πλοία φέρουν κάποια χαρακτηριστικά Stealth, όπως την ενσωμάτωση των αισθητήρων μέσα σε ένα κωνοειδές C-MAST ελαφρού βάρους. Σημαντική, επίσης, είναι η αρχιτεκτονική της γέφυρας, που βρίσκεται στην οροφή της υπερκατασκευής και προβάλει περιμετρική παρατήρηση (360ο) γύρω από το πλοίο, ένα χρήσιμο χαρακτηριστικό σε περιβάλλοντα που οι απειλές εμφανίζονται αιφνίδια. Όλα αυτά με πλήρωμα 32 ανδρών σε ένα περιβάλλον υψηλού αυτοματισμού.

Μια ιστορική αναδρομή
Είναι αδύνατον να αναφερθούμε στα εντυπωσιακά αυτά σκάφη χωρίς να κάνουμε μια μικρή ιστορική αναδρομή, που αγγίζει την κατασκευάστρια εταιρία όσο και την Ελλάδα.
Τα ναυπηγεία του Χερβούργου έχουν μια μακρά παράδοση στην σχεδίαση και ναυπήγηση ταχέων πολεμικών σκαφών. Το σχέδιο Combattante ήταν δικό του, ένα ταχύπλοο σκάφος που εμφανίστηκε στις αρχές του 1960 και υπηρέτησε με πολλές ναυτικές δυνάμεις της Μέσης Ανατολής, κυρίως. Το 1973 παραδίδονται στο Ελληνικό Ναυτικό οι πρώτες 4 πυραυλάκατοι του τύπου Combattante II για να ακολουθήσουν άλλες 10 στα επόμενα χρόνια των τύπων Combattante IIΙ και IIIb.

Δεν είναι υπερβολή να πούμε πως η διοίκηση ταχέων σκαφών, μετά την απόσυρση από τα καθήκοντα πρώτης γραμμής των τορπιλακάτων, ουσιαστικά “γαλλοκρατείτο” με 14 γαλλικές και 6 “γερμανικές” Combattante (η παραχώρηση παλιών ΤΠΚ S-148 “Tiger” που ήταν στην ουσία Combattante II ναυπηγημένες από την Lürssen). Αυτό έπαψε το 2001 με την παραγγελία και ναυπήγηση των πρώτων βρετανικών Super Vita, που έσπασε κατά κάποιον τρόπο τη γαλλική παντοκρατορία και εισήγαγε το πρώτο βρετανικής ναυπήγησης πλοίο του ναυτικού από τη δεκαετία του ’50.

Combattante στο Αιγαίο
Η εισαγωγή των πυραυλακάτων στο καθήκον της φύλαξης του Αιγαίου, σε ένα είδος “κλεφτοπολέμου” μεταξύ νησιών-νησίδων-ακρωτηρίων σήμανε το τέλος των τορπιλακάτων, που για πολλά χρόνια είχαν αναλάβει αυτόν τον ρόλο αλλά από το 1974, η πικρή εμπειρία των κυπριακών Τ-1 και Τ-4 έδειξε πως η δύση τους είχα φτάσει. Οι αεικίνητες αλλά υποεξοπλισμένες τορπιλάκατοι δεν είχαν τύχη σε ένα περιβάλλον που κυριαρχούσε η εχθρική αεροπορία. Η ταχύτητα του αεροσκάφους έκανε την αναχαίτισή του από τα μη-κατευθυνόμενα πυροβόλα και πολυβόλα των τορπιλακάτων σχεδόν αδύνατη ενώ έφερνε το ίδιο ταχύτατα σε θέση βολής.

Η άφιξη των Super Vita έφερε τον οπλισμό μιας μικρής κορβέτας σε διαστάσεις πυραυλακάτου. Ειδικά η τοποθέτηση ενός εκτοξευτή RAM στη θέση που συνήθως καταλάμβανε το δεύτερο πυροβόλο έδινε πρωτόγνωρες αντιαεροπορικές και αντιπυραυλικές ικανότητες σε σκάφος αυτού του τύπου καθιστώντας το ικανό για μάχη στο πεδίο απειλών των αρχών της δεκαετίας του 2000. Ωστόσο, η αύξηση των μέσων από τουρκικής πλευράς έχει καταστήσει τις Super Vita απειλούμενο είδος. To RAM δεν είναι πανάκεια σε ένα περιβάλλον με F-16 και Τ-129 αλλά ακόμα και SH-60 με πλήθος όπλων ακριβείας, όπως οι SOM, JSOW, HARM, Cirit, Hellfire και UMTAS.

Μελλοντικές επιχειρήσεις σε κλειστές θάλασσες
Το μέλλον των πλοίων ελιγμών βρίσκεται σε μια κατηγορία πλοίων που συνδυάζουν ταχύτητα κι ευελιξία με ισχυρό οπλισμό και άρτια ηλεκτρονική διασύνδεση με το κέντρο επιχειρήσεων του στόλου, τα αεροσκάφη υποστήριξης και διοίκησης κι ελέγχου και τα πλοία, UAV και μονάδες ξηράς που θα βρίσκονται στην περιοχή επιχειρήσεων. Τα ναυπηγεία CMN προσφέρουν μια σειρά από πλοία που προέρχονται από την πετυχημένη σειρά Combattante και αποτελούν μια πιο “ώριμη” έκδοση των FS 56.

Η σειρά CL 65S και BR 71 αποτελούν “φρεγάτες” στη συσκευασία πυραυλακάτου. Μεγαλύτερες αδερφές των FS 56, με διαστάσεις 65 ως 70 μέτρα μήκος και εκτόπισμα κάτω των 1,000 τόνων, τα πλοία προσφέρουν ταχύτητες 30 περίπου κόμβων, ελικοδρόμιο, πυραύλους Exocet, συστήματα VLS για πυραύλους ESSM ή άλλο σύστημα που μπορεί να επιλέξει ο πελάτης, ισχυρό πυροβολικό και πλήρωμα 35-50 άτομα.

Μαζί με τις πυραυλακάτους Super Vita, τα πλοία αυτά μπορούν να συγκροτήσουν έναν ικανό στόλο ταχέων σκαφών που να προβάλουν την ισχύ πυρός του πολεμικού ναυτικού σε μεγάλη έκταση του Αιγαίου, ενώ ταυτόχρονα θα είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν τις από αέρος απειλές με μεγαλύτερες αξιώσεις. Το κόστος δεν είναι απαγορευτικό, αφού οι κορβέτες κλάσης Baynunah που αγοράστηκαν για το ναυτικό των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και αποτελούν τη βάση στην οποία στηρίχθηκαν οι BR 71, κόστισαν συνολικά 820 εκατομμύρια δολάρια για 6 πλοία πριν 10 χρόνια (περίπου 135 εκατ. δολάρια ανά πλοίο).

Επιμύθιο
Τη στιγμή που οι διαπραγματεύσεις για τα πλοία του στόλου “ανοιχτών θαλασσών” συνεχίζονται, με τις συνομιλίες να εξοκείλουν στο οικονομικό κόστος που είναι σχεδόν ανυπέρβλητο με τα σημερινά δεδομένα, είναι μάλλον αξιοπερίεργο που δεν τηρούμε ένα πιο ανοιχτό τρόπο σκέψης για τον “παράκτιο” στόλο. Άλλωστε, το πολεμικό ναυτικό έχει μια “Τιρπιζική” αντίληψη για τον στόλο που πρέπει να ανοιχτεί στις “ανοιχτές θάλασσες” της Ανατολικής Μεσογείου αλλά δεν ξεχνά πως ο στόλο ταχέων σκαφών είναι εκείνος που θα αντιδράσει πρώτος καλύπτοντας ταχύτατα την απόσταση ανάμεσα στους ναυστάθμους και τα στενά περάσματα του ανατολικού Αιγαίου διασφαλίζοντας το πλεονέκτημα των χερσαίων φρουρών να εκτελέσουν την αποστολή τους και στον στόλο μεγάλων πλοίων να εξοπλιστεί σωστά και να πλεύσει για να δώσει το αποφασιστικό χτύπημα.

πηγή: https://www.ptisidiastima.com/saudi-arabia-combattante/

GEOPOLITICO

Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash

Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.

Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.

Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.

Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες

Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.

Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.

Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.

Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία

Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.

Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.

Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.

Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.

Το προηγούμενο της Αρμενίας

Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.

Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.

Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν

Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.

Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.

Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.

Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο

Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.

Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.

Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».

Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.

Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.

Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο

Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.

Δημοσιεύτηκε

στις

από τον

Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.

Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.

Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.

Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων

Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.

Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.

Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.

Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.

Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας

Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».

Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.

Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.

Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία

Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.

Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.

Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.

Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων

Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.

Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.

Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.

Το αίτημα για τα Corsair

Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.

Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.

Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.

Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή

Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.

Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO6 ώρες πριν

Πόλεμος συμφερόντων για το LNG – Το τουρκικό σχέδιο και η ελληνική απάντηση

Στο Direct News, ο Ανδρέας Μουντζουρούλιας παρουσιάζει τις πληροφορίες του για τον GSI, αναλύει τα τουρκικά δημοσιεύματα για την Γκίλφοϊλ...

Ιστορία - Πολιτισμός7 ώρες πριν

Arolsen Archives: Το αρχείο που αναζητά τα ίχνη εκατομμυρίων θυμάτων του ναζισμού

Στη γερμανική πόλη Μπαντ Άρολσεν φυλάσσεται μία από τις σημαντικότερες συλλογές τεκμηρίων για τα θύματα των ναζιστικών διώξεων. Περισσότερα από...

Αναλύσεις7 ώρες πριν

Πού βρίσκεται η Ελλάδα στον σχεδιασμό του IMEC;

Η επίκληση της ελληνικής κληρονομιάς, η κριτική για τις αμερικανικές τοποθετήσεις στα ελληνοτουρκικά και η ανάγκη μιας εθνικής στρατηγικής που...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

Νέα τουρκική πρόκληση νότια του Καστελλόριζου! NAVTEX της Άγκυρας στην περιοχή που θα περάσει το γαλλικό ερευνητικό για το καλώδιο Ελλάδας–Κύπρου

Η Άγκυρα εξέδωσε NAVTEX για περιοχή νότια του Καστελλόριζου, όπου έχει προγραμματιστεί η πολυεθνική άσκηση «EUNOMIA», αμφισβητώντας τη δικαιοδοσία του...

GEOPOLITICO7 ώρες πριν

EurAsia Review: Ποιοι προστατεύουν τα κυκλώματα λαθρεμπορίου στα σύνορα Ιράν, Πακιστάν και Αφγανιστάν – Ο σκοτεινός ρόλος παραγόντων ασφαλείας

Ένα εκτεταμένο σύστημα παράνομου εμπορίου, διαφθοράς και πολιτικής προστασίας περιγράφει σε ανάλυσή του το EurAsia Review. Από τα καύσιμα και...

Δημοφιλή