Άμυνα
Άχρηστες οι διαβεβαιώσεις κατανόησης των θέσεών μας στα εθνικά μας θέματα

Λίγα χρόνια μετά το τέλος του πολέμου στο Βιετνάμ, όταν η χώρα αυτή είχε πλέον ενωθεί υπό το κομμουνιστικό καθεστώς, ένας Αμερικανός στρατηγός που είχε πολεμήσει εκεί έτυχε να συναντηθεί σε άλλη ουδέτερη χώρα με έναν Βιετναμέζο στρατηγό της “άλλης πλευράς”, οπότε του είπε: “Ξέρεις, σε όλα τα χρόνια του πολέμου δεν χάσαμε ούτε μια μάχη από εσάς”. Και ο Βιετναμέζος του απάντησε: “Είναι αλήθεια αυτό, αλλά δεν έχει καμία σημασία”.
Ακόμη κι αν η Ελλάδα εισπράττει διαβεβαιώσεις κατανόησης των θέσεών της στα εθνικά της θέματα ή φιλικά χτυπήματα στην πλάτη από συμμάχους και εταίρους, ή λεκτική ενθάρρυνση για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει με τη γείτονά της, ή αν πετυχαίνει ακόμη και τη φραστική καταδίκη της Τουρκίας για όσες αυθαιρεσίες κάνει κατά καιρούς, όλα αυτά σε τελική ανάλυση δεν έχουν καμία σημασία διότι πολύ απλά δεν συνοδεύονται από πράξεις που μπορούν να πονέσουν πραγματικά την Άγκυρα και συνεπώς η Τουρκία είναι αυτή που πετυχαίνει τους φιλόδοξους στρατηγικούς στόχους της και εμείς εκείνοι που διαρκώς αποτυγχάνουμε και υποχωρούμε.

Σήμερα, η Τουρκία είναι αυτή που έχει καθορίσει ΑΟΖ με τη Λιβύη και αυτή που όχι μόνο δημοσιοποιεί χάρτες με τις θαλάσσιες εκτάσεις που διεκδικεί, αλλά και στέλνει τα πλωτά γεωτρύπανα και τις φρεγάτες της για να υποδηλώνει έμπρακτα τον έλεγχο που ασκεί.
Αντιθέτως η Ελλάδα που ψελλίζει κάθε τόσο ότι είναι αποφασισμένη να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά της δικαιώματα δεν τολμά να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια, ούτε να οριοθετήσει την υφαλοκρηπίδα της στέλνοντας συντεταγμένες στον ΟΗΕ ούτε να ανακηρύξει ΑΟΖ. Είναι βέβαιο πως όταν η Τουρκία θα επιχειρήσει να στείλει πλοία της στα όρια της θαλάσσιας περιοχής που συμφώνησε με τη Λιβύη, δηλαδή ανατολικά της Κρήτης, της Καρπάθου και της Ρόδου, τα τουρκικά πολεμικά πλοία θα είναι αυτά που θα αναχαιτίσουν και θα εκδιώξουν τα ελληνικά και όχι το αντίστροφο. Επομένως πόση σημασία έχουν τελικά οι χλιαρές και ανούσιες δηλώσεις συμπαράστασης των εταίρων και συμμάχων μας, και ποιος είναι ο κερδισμένος της υπόθεσης;
Για να θέσουμε τα πράγματα πολύ απλά, η Τουρκία δεν χρησιμοποιεί μόνο τη διπλωματία της αλλά και τη στρατιωτική ισχύ της για να επιβάλει αυτά που θέλει, σε αντίθεση με εμάς που ούτε καν διανοούμαστε ότι οι ένοπλες δυνάμεις μπορούν να αξιοποιηθούν ως εργαλείο εξωτερικής πολιτικής – άρα ο ανταγωνισμός μας με την Τουρκία μοιάζει με έναν αγώνα πυγμαχίας όπου ο ένας αθλητής χρησιμοποιεί και τα δυο του χέρια ενώ ο άλλος μόνο το ένα. Η Τουρκία έχει ολοφάνερα την πρωτοβουλία των κινήσεων και δημιουργεί διαρκώς τετελεσμένα τα οποία οι μεγάλες Δυνάμεις αποδέχονται άμεσα ή έμμεσα διότι είναι προς το συμφέρον τους να συντάσσονται με τον δυνατό και όχι με τα ψοφίμια. Η διαρκής υποχωρητικότητα της Ελλάδας δεν οφείλεται σε κάποια υποτιθέμενη τρομακτική διαφορά στρατιωτικής ισχύος που μας χωρίζει από την Τουρκία (διότι αν ίσχυε κάτι τέτοιο, να είστε βέβαιος ότι οι Τούρκοι δεν θα είχαν διστάσει ούτε στιγμή να μας ακρωτηριάσουν και εδαφικά) αλλά ξεκάθαρα και μόνο στην έλλειψη πολιτικής βούλησης να μπει ένας φραγμός στο συστηματικό στρατιωτικό bullying που μας ασκεί ο ανατολικός γείτονάς μας. Επιτρέψαμε για πάρα πολλά χρόνια, από την προ Ερντογάν ακόμα εποχή που το ισοζύγιο ισχύος μεταξύ των δύο χωρών ήταν πολύ πιο ευνοϊκό για εμάς, να παγιωθεί μία κατάσταση παθητικότητας και ανεπίτρεπτης ανεκτικότητας απέναντι στις τουρκικές προκλήσεις.
Από τη στιγμή που δεν καταρρίψαμε το πρώτο τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος που έκανε την πρώτη παραβίαση του εναέριου χώρου μας ή, ακόμα χειρότερα, την πρώτη υπέρπτηση ελληνικού εδάφους, το πράγμα ξεχείλωσε υπερβολικά και σήμερα μιλάμε για χιλιάδες παραβιάσεις ετησίως. Και δυστυχώς δεν διδαχτήκαμε τίποτα από τα παλιά λάθη, και ακόμη και σήμερα δεν τολμάμε να καταρρίψουμε ούτε τα μη επανδρωμένα κατασκοπευτικά drones των Τούρκων που έχουν αρχίσει να πετούν πάνω από τα νησιά μας, από φόβο μην ενοχληθούν οι απέναντι!
Θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι αυτό που ενδιαφέρει πρωτίστως την Τουρκία στην Ανατολική Μεσόγειο δεν είναι να πλουτίσει η ίδια από τα έσοδα των υδρογονανθράκων αλλά να μην πλουτίσει ο ελληνισμός και σηκώσει αργότερα κεφάλι απέναντί της. Η Τουρκία προθύμως θα δεχόταν να μοιραστούν ολόκληρη την ελληνική και κυπριακή ΑΟΖ η Ιταλία, η Λιβύη, η Αίγυπτος, το Ισραήλ και ο Λίβανος ακόμη κι αν η ίδια δεν έπαιρνε παρά μόνο το κομμάτι που της αναλογεί με βάση το διεθνές δίκαιο. Γι’ αυτό έσπευσε να κλείσει τη συμφωνία με τη Λιβύη, όχι τόσο για να πάρει η ίδια περισσότερη ΑΟΖ όσο για να δώσει στους Λίβυους τη ζωτικής σημασίας περιοχή νοτίως της Κρήτης όπου εκτιμάται ότι βρίσκονται κοιτάσματα αξίας εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ. Για την Τουρκία η υπόθεση των υδρογονανθράκων είναι ένα παιχνίδι μηδενικού αθροίσματος – οτιδήποτε χάνει ο ελληνισμός είναι κέρδος γι’ αυτή, και το αντίστροφο.
Εν ολίγοις, η Τουρκία ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ να κάνει ούτε βήμα πίσω από τις παρανοϊκές διεκδικήσεις της αν δεν της σπάσουμε τα μούτρα με στρατιωτική βία, και αυτό είναι ακόμη ΕΝΤΟΣ των δυνατοτήτων μας, αρκεί να έχουμε την πολιτική βούληση και την εθνική ομοψυχία να το κάνουμε. Όσο η Τουρκία καταλαβαίνει πως η Ελλάδα δεν τολμά να ορθώσει το ανάστημά της αλλά μόνο κλαψουρίζει και επικαλείται το διεθνές δίκαιο, τόσο θα αποθρασύνεται και θα προχωρά ακόμη πιο τολμηρά στις διεκδικήσεις της κλιμακώνοντας την ένταση ώστε να μας σύρει εκβιαστικά στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης. Ούτε ο αγωγός East Med θα γίνει, ούτε θα μπορέσει να καρποφορήσει κανένα σχέδιο της Ελλάδας ή της Κύπρου για εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων όσο η Τουρκία παραμένει ασύδοτη, διότι πολύ απλά ΔΕΝ θα το επιτρέψει αυτή παρά μόνο όταν ο ελληνισμός υποκύψει στους εκβιασμούς της και της χαρίσει το μεγαλύτερο μέρος του ορυκτού του πλούτου.
Όπως δείχνουν τα πράγματα, στην κυβέρνηση Μητσοτάκη έτυχε ο κλήρος να πρέπει να λάβει τις μεγάλες αποφάσεις που θα καθορίσουν το μέλλον του έθνους για τις πολλές επόμενες δεκαετίες. Δυστυχώς, αν κρίνω από τις αποφάσεις που έχει πάρει μέχρι τώρα στο άλλο μείζον εθνικό ζήτημα, αυτό του ραγδαίου ισλαμικού εποικισμού της χώρας, δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος για τη συνέχεια.
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας