Διεθνή
Forbes: Οι αμερικανικοί Patriot ξεφορτώθηκαν στο Ιντζιρλίκ – Το τέλος του Ερντογάν;
Σύμφωνα με το ahvalnews, το περιοδικό των ΗΠΑ Forbes, φιλοξένησε άρθρο Τούρκου δημοσιογράφου, σύμφωνα με το οποίο οι πυροβολαρχίες Patriot που ζήτησε η Τουρκία από τις ΗΠΑ ήδη έχουν φθάσει από την Ευρώπη και ξεφορτώθηκαν στην αεροπορική βάση του Ιντζιρλίκ.
Το άρθρο του Melik Kaylan που δημοσιεύει το Forbes, οι Πάτριοτ μεταφέρθηκαν στην Τουρκία μετά από προσωπική απόφαση του Τραμπ να παράσχει βοήθεια στην Ερντογάν.
Ο Kaylan μεταξύ άλλων λέει στο άρθρο του:
“Με βάση μη διασταυρωμένη πληροφορία που έλαβα από Τούρκο δημοσιογράφο, οι πυροβολαρχίες Patriot έχουν ξεφορτωθεί στη βάση του ΝΑΤΟ, στο Ιντζιρλίκ. Αυτό είναι μια κίνηση που έγινε μετά από έντονες διαβουλεύσεις, που δεν οδηγεί πουθενά. Είναι πιθανό ότι οι Αμερικανοί δεν θα πυροδοτήσουν αυτούς τους αντιαροπορικούς πυραύλους, ενώ η εκπαίδευση των Τούρκων θα χρειαστεί χρόνο”.
Ο δημοσιογράφος İbrahim Haskoloğlu, έγραψε για το ίδιο θέμα σε ανάρτηση στο λογαριασμό του στο twitter ότι
“Πέντε μεταφορικά αεροσκάφη των ΗΠΑ τύπου Globemaster απογειώθηκαν από τη βάση Ramstein της Γερμανίας και πετούν προς την Τουρκία. Λέγεται ότι είναι πιθανόν να μεταφέρουν Patriot. Αν υπάρχει εξέλιξη θα επανέλθω”.
Σε επόμενη ανάρτηση ο Haskoloğlu λέει:
“Τα μεταφορικά αεροσκάφη των ΗΠΑ μόλις εισήλθαν στον εναέριο χώρο της Τουρκίας έκλεισαν ό,τι τα κάνει ορατά στα ραντάρ. Τα αεροσκάφη μέχρι στιγμής δεν έχουν εντοπιστεί από το σύστημα των ραντάρ. Δεν υπάρχει διασταυρωμένη πληροφορία αν πήγαν στο Ιράκ ή κάπου αλλού. Τα αεροσκάφη ήλθαν στη Γερμανία από τη βάση των ΗΠΑ Joint Base Andrews. Αν υπάρξει εξέλιξη θα επανέλθω. Είναι πλέον σίγουρο ότι τα αεροσκάφη προσγειώθηκαν στο Ιράκ”.
🔴#ÖNEMLİ
ABD’ye ait kargo uçakları Türkiye hava sahasına girdikten sonra radarlar görünürlüğünü kapattı. https://t.co/aGRwua74KW— ibrahim Haskoloğlu (@haskologlu) February 21, 2020
Turkey And Russia Fight It Out: Is This The End Of The Road For Erdogan?
Melik Kaylan
Developments in Syria’s northern Idlib region have put Turkey’s President in a tight corner, perhaps the tightest since he first hijacked state power ten or more years ago. Upwards of a million refugees, purged by Assadist forces operating under Russian air support, are stumbling northwards toward the Turkish border. The border is closed. But you can’t keep a million starved, frozen, desperate refugees out by main force. Turkey already houses over three million Syrian refugees and the country’s native inhabitants have had enough. The resentment of Turkish citizens threatens to derail Erdogan’s grip on power.
Ergodan sent in the Turkish army, with tanks, artillery and armored vehicles, long-range rockets in tow. But they have no protection from Russian air power. A nation with a long militaristic history like Turkey can endure battlefield martyrs, inflows of refugees, curbs on freedoms and strongman posturing in its leader, up to a point. What it won’t tolerate is defeat, especially defeat that a supine media can’t hide from the populace. Plus, the collapse of Ankara-backed Sunni rebels in Syria will free the Kurds to unite geographically along Turkey’s southern border thereby furnish support to fellow Kurds inside Turkey. An even bigger blow. So Erdogan abuts a Waterloo moment. He is asking Nato desperately for Patriot air cover from Russian airstrikes against Turkish soldiers. Having spurned Nato and the West, having defiantly purchased Russian missile batteries, Erdogan has run out of bluffing room on both sides.
This happened once before in 2015 when his air force shot down a Russian SU-24 fighter-bomber as it curved around in Turkish air space to attack anti-Assad rebels from the rear – meaning Turkmen tribes in Syria armed by Ankara to act as support for weapons and jihadis crossing the border from Turkey. Erdogan begged Nato for Patriot missiles then. Neither Nato nor the US wanted to empower Erdogan further or confront Russia over a conflict beyond Nato’s remit. He didn’t get the missiles then. He’s unlikely to get use of them now – unless he makes massive concessions. What would that look like? Whatever the short-term concessions (return Moscow’s S-400 missiles and stop the Russian gas pipeline for a start) the ultimate aim would be his departure from power. So, on all fronts he faces termination.
The great incalculable here is Donald Trump. He could impulsively help Erdogan. The latest unconfirmed news I’ve heard from Turkish journo contacts is that Patriot batteries have already landed at Nato’s Incirlik Airbase. If so, it might be an initial gesture that goes nowhere after dense negotiation. American soldiers are unlikely to fire them in battle against Russians and the training of Turks will take time. We don’t know the diplomatic pre-conditions for their use – what hoops Erdogan needs to jump through before he gets to man them. We don’t know if it’s Trump or the Pentagon or Nato who made the decision. Trump may feel that this is no time to show public weakness in confronting the Russians, especially in the pre-election months of heightened scrutiny. But he has, in the past, made the anti-Moscow weapons gesture but held back the final key to deployment. As in Ukraine. Without Trump, history indicates that Erdogan would be spurned. He might yet be.
I wrote in this column before that Erdogan’s lust for Russian-made air defenses likely derived from his distrust of his own military. The army he decapitated with faux-trials then kept busy with Syria. The navy can’t touch him internally. But the air force posed a critical problem. Its officers get western education and training, and tend to espouse Western democratic values. During the suspiciously ramshackle 2016 coup attempt by the military, Erdogan mobilized supporters against tanks and soldiers but couldn’t contain the marauding jets of his own air force. He concluded that the West wasn’t his ally on the road to despotism, therefore he probably felt he needed Russian missiles to defend against Nato-made jets manned by mutinous pilots. Moscow’s S-400 missile system inevitably meant Russian trainers and observers and a rival anti-Nato officer bloc within the Turkish air force. It also meant that Moscow would learn how to shoot down Turkey’s, therefore Nato’s, warplanes. So Washington stopped military co-operation with Ankara.
During the Ottoman centuries of retreat and decline, the Sublime Porte retained global leverage by playing off the Great Powers – the Czar, the Kaiser, France, Britain et al – against each other. In his neo-Ottoman delusions Erdogan believed he could adopt similar tactics by juggling alliances. But it won’t work for him. The West that he likes to annoy so much still has some need to uphold Nato’s eastern flank if only to insulate Europe from mideast chaos. To some degree Europeans care what happens to Turkey. The Russians don’t. For them, a pro-Moscow Turkey is great. But a Turkey destabilized is just as good, maybe better – no threat to Syria, no more Nato flank. Putin never ends a smoldering conflict if there’s still leverage to be gained. As yet, the Kremlin has no reason to play nice with a recalcitrant Erdogan. So the Russia option, as Turkey’s President is just discovering, was never a haven.
Turks have, by now, woken up to the Pharaonic caprice of their supreme leader. They have seen enough upheaval and strife. The media’s orchestrated pro-regime squawking sounds more fallacious than ever. Nato is in a position to make him a final offer – leave quietly or we leave you to the Russian bear. There’s just one calculus that might change the scenario: if the US wants Russia, Syria and Iran bogged down in a continuing conflict prosecuted by Ankara. It’s a fairly straightforward strategy. Ankara gets Patriot air defense. Turkey gets to maintain a chunk of Syria dedicated to toppling Assad. But several imponderables befog the picture. Can Erdogan be trusted to stay onside after he gets help? And what are Donald Trump’s calculations? Is he ready to annoy Putin by backing Erdogan? Does he care about any geo-strategic considerations? Will he listen to more tutored advisers? His decision will affect the region’s power-balances for years. Not to mention the fate of millions facing catastrophe.
Το άρθρο στη σελίδα του Forbes μπορείτε να το βρείτε ΕΔΩ.
Διεθνή
Ένοπλος Αζέρος πέρασε στην Αρμενία και πυροβόλησε μητέρα μπροστά στα παιδιά της! Σε πόλη αδελφοποιημένη με τη Νέα Σμύρνη το περιστατικό
Απαγγέλθηκαν συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.
Αρμενικό δικαστήριο διέταξε την προφυλάκιση, για διάστημα δύο μηνών, του Αζέρου στρατιωτικού Νασίμ Ογλού Ραχίμ Μουσάγιεβ, ο οποίος κατηγορείται ότι πέρασε παράνομα στην Αρμενία και πυροβόλησε μια γυναίκα μέσα στο σπίτι της, στον οικισμό Σάκι της επαρχίας Σιουνίκ. Η πόλη απέχει 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα και 3 χιλιόμετρα από την πόλη Σισιάν που είναι πόλη αδελφοποιημένη με την Νέα Σμύρνη.
Σε βάρος του Μουσάγιεβ έχουν απαγγελθεί συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.
Δύο από τις κατηγορίες προστέθηκαν την Παρασκευή. Αρχικά, η Γενική Εισαγγελία είχε ανακοινώσει κατηγορίες για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης με τη χρήση όπλου, παράνομη κατοχή πυροβόλου όπλου και παραβίαση του απαραβίαστου της κατοικίας. Η παράνομη διέλευση των συνόρων δεν περιλαμβανόταν αρχικά, παρά το γεγονός ότι το ίδιο το Αζερμπαϊτζάν είχε επιβεβαιώσει πως ο στρατιωτικός είχε περάσει στην Αρμενία.
Την Παρασκευή οι εισαγγελικές αρχές ξεκίνησαν ξεχωριστή ποινική διαδικασία για την παράνομη διέλευση των συνόρων και το λαθρεμπόριο όπλων, η οποία στη συνέχεια συγχωνεύθηκε με την κύρια υπόθεση.
Σύμφωνα με τις αρμενικές αρχές, ο Μουσάγιεβ πέρασε παράνομα τα σύνορα και εισήλθε σε κατοικία στον οικισμό Σάκι την Πέμπτη 1η Οκτωβρίου. Όταν έγινε αντιληπτός, άνοιξε πυρ. Η 39χρονη ιδιοκτήτρια του σπιτιού τραυματίστηκε από σφαίρα στο πόδι, μπροστά στα τρία παιδιά της. Η γυναίκα διακομίστηκε αρχικά στο Ιατρικό Κέντρο Σισιάν και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Γερεβάν. Η κατάστασή της είναι σταθερή και η ζωή της δεν διατρέχει κίνδυνο.
Κατά τη διάρκεια του περιστατικού τραυματίστηκαν επίσης δύο από τα παιδιά της. Σύμφωνα με το Armenpress, πρόκειται για ένα 15χρονο παιδί, το οποίο υπέστη κάταγμα στον δεξιό καρπό, και ένα 12χρονο, που υπέστη κάκωση μαλακών μορίων. Η κατάσταση της υγείας τους χαρακτηρίζεται ικανοποιητική, ενώ τα παιδιά έλαβαν ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη.
Μετά το περιστατικό, ο Μουσάγιεβ διέφυγε από το σπίτι. Εντοπίστηκε αργότερα σε άλλη διεύθυνση στον ίδιο οικισμό και συνελήφθη. Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, όταν εντοπίστηκε δεν φορούσε στρατιωτική στολή. Οι αστυνομικοί ακολούθησαν ίχνη αίματος που είχε αφήσει πίσω του, καθώς και ο ίδιος είχε τραυματιστεί. Μετά τη σύλληψή του μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο υπό αστυνομική φρουρά.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το περιστατικό σημειώθηκε μόλις δύο ημέρες μετά την επίσημη ενημέρωση της αρμενικής πλευράς από την Υπηρεσία Κρατικής Ασφάλειας του Αζερμπαϊτζάν. Στις 29 Σεπτεμβρίου, το Μπακού είχε ενημερώσει την Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας της Αρμενίας ότι ένας στρατιώτης είχε εγκαταλείψει τη μονάδα του υπό άγνωστες συνθήκες και ότι δεν μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να είχε περάσει στην Αρμενία.
Μετά την ενημέρωση αυτή, αρμενικές και αζερικές υπηρεσίες ξεκίνησαν επιχειρήσεις για τον εντοπισμό του. Ωστόσο, ο Μουσάγιεβ κατάφερε να φτάσει σε κατοικημένη περιοχή του Σιουνίκ και να εισέλθει σε σπίτι, όπου άνοιξε πυρ εναντίον μιας οικογένειας.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ερωτήματα για το πώς ένας ένοπλος στρατιωτικός, για την παρουσία του οποίου είχε ήδη ενημερωθεί το Γερεβάν, κατάφερε να φτάσει μέχρι κατοικημένη περιοχή χωρίς να εντοπιστεί. Παραμένει επίσης άγνωστο εάν οι κάτοικοι του Σάκι και των γειτονικών κοινοτήτων είχαν ενημερωθεί για την πιθανή παρουσία ένοπλου Αζέρου στρατιωτικού στην περιοχή.
Η υπόθεση έχει προκαλέσει αντιδράσεις στην Αρμενία. Την Παρασκευή, η νεολαία της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (ARF) πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το κτίριο της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας στο Γερεβάν. Οι διαδηλωτές ζήτησαν να μην παραδοθεί ο Μουσάγιεβ στο Αζερμπαϊτζάν χωρίς όρους και προϋποθέσεις και να εξεταστεί το ενδεχόμενο ανταλλαγής του με Αρμένιους που κρατούνται στο Αζερμπαϊτζάν.
Η Γενική Εισαγγελία του Αζερμπαϊτζάν ανακοίνωσε το βράδυ της Πέμπτης ότι ξεκίνησε δική της ποινική έρευνα σχετικά με την παράνομη είσοδο του στρατιωτικού στην Αρμενία. Το υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν, ωστόσο, δεν έχει μέχρι στιγμής προβεί σε επίσημη δήλωση για την υπόθεση.
Το περιστατικό θυμίζει ανάλογη υπόθεση που σημειώθηκε στο Σιουνίκ τον Απρίλιο του 2023, όταν δύο Αζέροι στρατιωτικοί εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και πέρασαν στην Αρμενία. Ο ένας, ο Χουσεΐν Αχούντοφ, καταδικάστηκε αργότερα σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία Αρμένιου φρουρού ασφαλείας, ενώ ο δεύτερος καταδικάστηκε σε 11 χρόνια φυλάκισης. Τον Δεκέμβριο του 2023, και οι δύο επέστρεψαν στο Αζερμπαϊτζάν στο πλαίσιο ανταλλαγής κρατουμένων, κατά την οποία το Μπακού απελευθέρωσε 32 Αρμένιους κρατουμένους.
Πηγή: Εφημερίδα Αζάτ Ορ
GEOPOLITICO
Ο Αλίγιεφ αποκαλεί τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας και του Αρτσάχ «εγκληματίες πολέμου» και δηλώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερο»
Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.
του Αρντασές Γιαγουπιάν
Ενώ στην Αθήνα πραγματοποιούνταν η 6η Σύνοδος της Μικτής Διυπουργικής Επιτροπής Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν και το Επιχειρηματικό Συνέδριο Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν, με τη συμμετοχή του Χάρη Θεοχάρη και του Αζέρου υπουργού Ενέργειας για την διεύρυνση της διμερούς συνεργασίας, ο Αλίγιεφ την ίδια ημέρα εκφωνούσε μια ιδιαίτερα σκληρή ομιλία για την Αρμενία, μιλώντας για στρατιωτική υπεροχή «δέκα φορές μεγαλύτερη»

Σε μια ακόμη επιθετική και αποκαλυπτική ομιλία του, στις 2 Οκτωβρίου στο Μπακού, ο Ιλχάμ Αλίγιεφ αποκάλεσε συλλήβδην τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας «εγκληματίες πολέμου» και δήλωσε ότι «πρέπει να εκτίσουν τις ποινές τους», χωρίς να αναφέρει συγκεκριμένες δικαστικές καταδίκες ή να εξετάζει ατομικές ευθύνες.
Παράλληλα, παρουσίασε τον πόλεμο του 2020 και την επίθεση του Αζερμπαϊτζάν στο Αρτσάχ τον Σεπτέμβριο του 2023 ως «στρατιωτικές νίκες» και ως αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας του. Ωστόσο, στην ίδια ομιλία παραδέχθηκε ότι το Μπακού πραγματοποίησε ενδιάμεσες στρατιωτικές επιχειρήσεις προκειμένου να αλλάξει τις συνθήκες επί του πεδίου και να προετοιμάσει την τελική επίθεση του 2023.
Η επίθεση της 19ης Σεπτεμβρίου 2023, μετά από εννέα μήνες αποκλεισμού του Αρτσάχ, κατέληξε στην κατάλυση της de facto αρμενικής διοίκησης και στη μαζική εκτόπιση του αρμενικού πληθυσμού. Ο Αλίγιεφ εξακολουθεί να την αποκαλεί «αντιτρομοκρατική επιχείρηση» και να πανηγυρίζει την έκβασή της.
Την ίδια στιγμή, ενώ δηλώνει ότι «δεν υπάρχει πλέον σύγκρουση» και ότι υπάρχει ειρήνη στα σύνορα, ανακοινώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει «πάντα να είναι δέκα φορές ισχυρότερο» από την Αρμενία. Περίπου 9 δισεκατομμύρια μανάτ, σύμφωνα με τον ίδιο, θα κατευθυνθούν σε ζητήματα άμυνας και ασφάλειας.
Ο Αλίγιεφ δεν περιορίστηκε στην αναφορά του παρελθόντος. Καθιέρωσε ουσιαστικά την 8η Νοεμβρίου 2020 και την 20ή Σεπτεμβρίου 2023 ως δύο κεντρικές ημερομηνίες της κρατικής αφήγησης του Αζερμπαϊτζάν. Την πρώτη ως «ημέρα νίκης» του πολέμου των 44 ημερών και τη δεύτερη ως την ημέρα κατά την οποία, σύμφωνα με την επίσημη αζερική αφήγηση, αποκαταστάθηκε πλήρως η κυριαρχία του Μπακού στο Αρτσάχ. Και ενώ μιλά για ειρήνη, ο ίδιος ο Αλίγιεφ δηλώνει ότι η χώρα του πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερη» από την Αρμενία και αφήνει να εννοηθεί ότι, αν το Αζερμπαϊτζάν δεν είχε «σταματήσει εγκαίρως», μια τρίτη Αψίδα του Θριάμβου θα μπορούσε να βρίσκεται σήμερα στο κέντρο του Γερεβάν. Πρόκειται για μια ευθεία υπενθύμιση ότι, πίσω από τη σημερινή ρητορική περί ειρήνης, το Μπακού εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται τη στρατιωτική ισχύ και την επιβολή ως βασικά εργαλεία της πολιτικής του. Παράλληλα, κατηγόρησε τους Αρμενίους για «αχαριστία» και υποστήριξε ότι «μας μαχαίρωσαν πισώπλατα», επαναφέροντας γνωστά μοτίβα της τουρκοαζερικής ρητορικής περί αρμενικής «προδοσίας».
Οι δηλώσεις αυτές αποκαλύπτουν μια σοβαρή αντίφαση. Από τη μία πλευρά το Μπακού μιλά για ειρήνη, εμπόριο και τέλος της σύγκρουσης και από την άλλη, ο πρόεδρός του μιλά για μόνιμη στρατιωτική υπεροχή, χαρακτηρίζει ολόκληρες πολιτικές ηγεσίες «εγκληματίες πολέμου» και αφήνει ανοιχτές απειλητικές αναφορές ακόμη και για το Γερεβάν.
Η ειρήνη δεν οικοδομείται με το «να είμαστε δέκα φορές ισχυρότεροι», ούτε με απειλές, ιστορικούς συμψηφισμούς και συλλογικές κατηγορίες. Και ασφαλώς δεν οικοδομείται όταν η στρατιωτική κατάκτηση μιας περιοχής και η εκδίωξη του γηγενούς πληθυσμού παρουσιάζονται ως λόγος εθνικής υπερηφάνειας.
Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.
Η πραγματική ειρήνη δεν χρειάζεται δέκα φορές περισσότερα όπλα. Χρειάζεται σεβασμό, αυτοσυγκράτηση, δικαιοσύνη και κυρίως εγκατάλειψη της λογικής ότι ο ισχυρότερος έχει πάντα δίκιο.
Και η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι συμμέτοχη σε αυτή την λογική.
Διεθνή
Οι πρέσβεις των χωρών της ΕΕ στο Σουνίκ της Αρμενίας
Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.
Από την Αρμενική εφημερίδα Αζάτ Ορ
Οι πρέσβεις των κρατών μελών της ΕΕ με τον πρέσβη της ΕΕ στη Αρμενία Βασίλη Μαραγκό συνόψισαν τα αποτελέσματα του έργου που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Βιώσιμο Σουνίκ — Ομάδα της Ευρώπης» και συζήτησαν τις μελλοντικές προτεραιότητες της διοίκησης της περιφέρειας Σουνίκ.
Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.
Ήταν ιδιαίτερα πολύτιμο να ακούσουμε την άποψη της περιφερειακής διοίκησης σχετικά με αυτό το θέμα», σημείωσε η πρέσβης της Ολλανδίας Μαρίκε ΜονρόιΒίντερ.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τα μέλη της αντιπροσωπείας επισκέφθηκαν γαλακτοκομείο στο Καπάν, ενημερώθηκαν για τις εργασίες βελτίωσης της πρόσβασης σε πόσιμο νερό στο Λεχβάζ και επισκέφθηκαν την εταιρεία MeghriFruits.
Με την υποστήριξη του οργανισμού «Ομάδα Ευρώπη», η εταιρεία MeghriFruits επέκτεινε την παραγωγή της, δημιούργησε νέες θέσεις εργασίας και εισήλθε σε νέες εξαγωγικές αγορές.
Διαβάστε τα υπόλοιπα άρθρα της εφημερίδας στο PDF
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας