Άμυνα
Πολύ σοβαρή εξέλιξη-τι επιδιώκει η Τουρκία με τις προκλήσεις
Η αναστάτωση που προκλήθηκε από την είσοδο του τουρκικού ερευνητικού σκάφους Ορούτς Ρέις στα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, ήρθε να θυμίσει τον τρόπο που η Τουρκία προωθεί τις αξιώσεις της.
Η αναστάτωση και η κινητικότητα που προκλήθηκε την Παρασκευή 31 Ιανουαρίου με αφορμή τη διαπίστωση ότι το τουρκικό ερευνητικό σκάφος Ορούτς Ρέις βρισκόταν στη θαλάσσια περιοχή που υπέρκειται της ελληνικής υφαλοκρηπίδας δεν ήταν τυχαία. Ας μην ξεχνάμε ότι στο παρελθόν ελληνικές κυβερνήσεις έχουν θεωρήσει τέτοιες «ερευνητικές αποστολές» ευθεία αμφισβήτηση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, ακόμη και στα όρια της προετοιμασίας για ένοπλη εμπλοκή.
Πάνω από όλα ο συναγερμός που ενεργοποιήθηκε αφορούσε το εάν και κατά πόσο η Τουρκία αποφάσισε να κάνει πράξει τις «αναθεωρητικές» απόψεις της για τις οριοθετήσεις των υφαλοκρηπίδων και των ΟΑΖ στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο.
Τι ισχύει με την ελληνική υφαλοκρηπίδα
Παρότι ο γεωγραφικός ορισμός είναι κοινός, δηλαδή 200 ν.μ. ή μέση γραμμή όπου οι αποστάσεις είναι μικρότερες και κοινό το καθεστώς των νησιών ως προς το ότι έχουν αυτοτελώς υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ, οι δύο τελευταίες έννοιες δεν ταυτίζονται. Αυτό δεν αφορά μόνο το γεγονός ότι η υφαλοκρηπίδα αφορά το υπέδαφος ενώ η ΑΟΖ και τα υπερκείμενα ύδατα, αλλά και τη διαδικασία ανακήρυξης.
Η ΑΟΖ προϋποθέτει ανακήρυξη και οριοθέτηση που περιλαμβάνει και αμοιβαία οριοθέτηση με γειτονικές χώρες. Αντίθετα, η υφαλοκρηπίδα θεωρείται ότι υπάρχει ως κυριαρχικό δικαίωμα εξ υπαρχής.
Η Ελλάδα έχει κάνει οριοθέτηση μόνο με την Ιταλία ως προς το Ιόνιο το 1977. Ως προς το Αιγαίο, η πάγια θέση των ελληνικών κυβερνήσεων ήταν η προσφυγή στη Διεθνές Δικαστήριο στη Χάγη για να γίνει η οριοθέτηση. Αυτό, όμως, προϋποθέτει την υπογραφή συνυποσχετικού με την Τουρκία, που δεν έχει κυρώσει τη Διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας. Αυτό σημαίνει την αμοιβαία αναγνώριση της δικαιοδοσίας και την πρόθεση εφαρμογής της απόφασης. Αυτό η Τουρκία το έχει αρνηθεί τώρα.
Η πάγια ελληνική θέση είναι ότι τα νησιά έχουν αυτοτελώς υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ. Η Τουρκία υποστηρίζει ότι έχουν μόνο οι ηπειρωτικοί όγκοι. Η νομολογία των Διεθνών Δικαστηρίων παραπέμπει σε μια τάση να αναζητείται μια λύση που κάπως να συμβιβάζει τα πράγματα. Γι’ αυτό και έχει υποστηριχτεί ότι η θέση υπέρ της Χάγης αφορά και την προσπάθεια ένας «έντιμος συμβιβασμός» να αποκτήσει μέσω μιας απόφασης Διεθνούς Δικαστηρίου νομιμοποίηση και να μην θεωρηθεί από την κοινή γνώμη «ενδοτισμός».
Μέχρι τότε, όμως, η πάγια θέση των ελληνικών κυβερνήσεων είναι ότι εφόσον η υφαλοκρηπίδα αποτελεί ούτως ή άλλως κυριαρχικό δικαίωμα, οποιαδήποτε προσπάθεια έρευνας θα παρεμποδιστεί.
Εδώ πρέπει να διευκρινίσουμε ότι τα ύδατα που υπέρκεινται της υφαλοκρηπίδας μιας χώρας, πέραν των χωρικών της υδάτων, αποτελούν διεθνή ύδατα. Δηλαδή, εκεί μπαίνουν και ξένα πολεμικά πλοία. Απλώς, εάν πρόκειται να κάνουν ασκήσεις κ.λπ. πρέπει να δεσμεύσουν τις περιοχές με σχετική NAVTEX για λόγους ασφαλείας.
Αντίστοιχα φυσικά μπαίνουν εμπορικά πλοία ή και ερευνητικά ωκεανογραφικά πλοία. Όμως, τα πράγματα είναι διαφορετικά με τα πλοία που κάνουν σεισμικές έρευνες για υδρογονάνθρακες (που είναι το πρώτο ερευνητικό βήμα πριν τη χρήση πλωτών γεωτρύπανων).
Ήδη από τη δεκαετία του 1970 η Ελλάδα θεωρεί ότι αυτό αποτελεί ευθεία παραβίαση κυριαρχικών δικαιωμάτων που θα αντιμετωπιστεί δυναμικά. Αυτό συνήθως σημαίνει τη στενή παρακολούθηση από σκάφος του ΠΝ και ετοιμότητα για πολύ μεγαλύτερη πίεση εάν γίνει απόπειρα για σεισμικές έρευνες.
Η Τουρκική στρατηγική για το «γκριζάρισμα» των ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας
Η Τουρκία στο πλαίσιο της «αναθεωρητικής» αντίληψης που έχει αμφισβητεί τις ελληνικές θέσεις για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, υποστηρίζοντας ότι δεν έχουν αυτοτελή υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ τα νησιά, ακόμη και η Κρήτη. Αντίστοιχα, αμφισβητεί και την Κυπριακή ΑΟΖ, αν και στην περίπτωση της Κύπρου η βασική αιχμή της τουρκικής αμφισβήτησης είναι κυρίως η θέση ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν έχει το δικαίωμα να ανακηρύττει ΑΟΖ ή να δίνει «οικόπεδα» προς έρευνα και εκμετάλλευση, καθώς δεν έχει επιλυθεί το Κυπριακό και δεν λαμβάνονται υπόψη τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων, θέση στην οποία η κυπριακή κυβέρνηση έχει απαντήσει με δέσμευση πως εάν βρεθούν κοιτάσματα τα έσοδα θα πάνε και για τις δύο κοινότητες. Ουσιαστικά, επιδιώκει να διαμορφώσει ένα είδος «γκρίζων ζωνών» όχι μόνο για τα χωρικά ύδατα και το καθεστώς νησιών και βραχονησίδων αλλά και τα όρια των υφαλοκρηπίδων.
Σε αυτό το πλαίσιο, αφενός προσπάθησε ντε φάκτο να αμφισβητήσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας κάνοντας έρευνες, συμπεριλαμβανομένων και ερευνητικών γεωτρήσεων, εντός των οικοπέδων της Κυπριακής ΑΟΖ, αφετέρου προχώρησε στο διαβόητο μνημόνιο με την κυβέρνηση της Τρίπολης.
Η προσπάθεια δημιουργίας τετελεσμένων
Ιδίως μετά τη υπογραφή του τουρκολιβυκού «μνημονίου» και με δεδομένο ότι από αρκετές πλευρές αυτό θεωρήθηκε ότι παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, με πιο χαρακτηριστική τη σχετική θέση της ΕΕ, η Τουρκία χρειαζόταν βήματα που να κατοχυρώνουν στην πράξη τις αξιώσεις της. Θέλει να δείξει με κάθε τρόπο ότι δεν μείνει έξω από τη διανομή των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην περιοχή. Αυτό εξηγεί και την ιδιαίτερη επιμονή να δείξει δραστηριότητα και έρευνα στην περιοχή, με συχνές αποστολές των ερευνητικών σκαφών και των ερευνητικών γεωτρυπάνων.
Αυτό δημιουργούσε το ερώτημα ως προς το πότε η Τουρκία θα δοκίμαζε να προχωρήσει σε έρευνα εντός της υποτίθεται άρτι οριοθετημένης ΑΟΖ της, πέραν των κινήσεων που έχει κάνει ήδη στα όρια της Κυπριακής ΑΟΖ.
Αυτό εξηγεί και την ένταση που προκάλεσε η κίνηση του Ορούτς Ρέις. Γιατί εάν δεν ήταν απλώς μια απόκλιση από την αρχική του κίνηση, αλλά μια επιλογή όντως ερευνών στα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, αυτό θα σηματοδοτούσε την πρώτη απόπειρα να κάνει πράξη την υποτιθέμενη νέα οριοθέτηση.
Ιδίως εάν αναλογιστούμε ότι το συγκεκριμένο τμήμα της γεωγραφικής έκτασης της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στο οποίο κινήθηκε το τουρκικό σκάφος προσδιορίζεται από την επήρεια των ελληνικών νησιών, συμπεριλαμβανομένου του Καστελόριζου, δηλ. την κατεξοχήν περιοχή που η Τουρκία αμφισβητεί, αλλά εκεί και που θα θεωρούσε ότι θα μπορούσε να έχει και τα οφέλη σε μια διαπραγμάτευση ή διευθέτηση.
Η Αθήνα επέλεξε πάντως σε επίπεδο ρητορικής να υποβαθμίσει το γεγονός, υποστηρίζοντας ότι δεν επρόκειτο περί έρευνας, όμως τόσο η κινητοποίηση της φρεγάτας «Νικηφόρος Φωκάς», της ίδιας που τον Οκτώβριο του 2018 είχε σταλεί για την αντιμετώπιση των κινήσεων του «Μπαρμπαρός», ενός άλλου τουρκικού ερευνητικού σκάφους, εντός των γεωγραφικών ορίων της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, όσο και οι συσκέψεις που έγιναν παραπέμπουν σε ένα αρκετά πιο σοβαρό περιστατικό.
Η πρόταση για μορατόριουμ ερευνών και ο τουρκικός υπολογισμός
Η πρόσφατα διατυπωμένη τουρκική θέση για κοινό μορατόριουμ στις έρευνες μέχρις ότου επιλυθεί η διαφορά μεταξύ των δύο χωρών, αποτυπώνει με έναν τρόπο και μια πλευρά του τουρκικού σχεδιασμού.
Η Τουρκία προφανώς και γνωρίζει ότι δεν πρόκειται να κατοχυρώσει το σύνολο των αξιώσεών της. Ταυτόχρονα, δείχνει να πιστεύει ότι μια συμπεφωνημένη προσφυγή στη Χάγη δεν θα τις έδινε όλα όσα θα ήθελε, ακόμη και εάν η απόφαση δεν ακολουθούσε το γράμμα του διεθνούς δικαίου και ιδίως της Διεθνούς Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας και επέλεγε και χρήση κριτηρίων ευθυδικίας.
Γι’ αυτό το λόγο και δείχνει να προτιμά τη δημιουργία τετελεσμένων πριν εκείνο το είδος απευθείας διαπραγμάτευσης που θα της έδινε αυτό που στα μάτια της φαντάζει δικαιότερη λύση. Σε αυτό το πλαίσιο, εντάσσονται και οι διάφοροι χειρισμοί που κάνει και η προσπάθεια έμπρακτης κατοχύρωσης αξιώσεων.
Είναι η επιδίωξη να διαμορφωθεί η εικόνα μιας διαφοράς και μιας αντιδικίας που πρέπει να λυθεί με τον τρόπο που η ίδια ορίζει τις αμοιβαίες υποχωρήσεις. Άλλωστε, όσο περισσότερες αξιώσεις προβάλλεις τόσο μεγαλύτερο περιθώριο έχεις να επιδείξεις μετά διάθεση υποχωρήσεων, που όμως θα κατοχυρώνουν σημαντικά κέρδη.
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας