Διεθνή
Τί σηματοδοτεί η στρατιωτική άσκηση του ΝΑΤΟ Cold Response 2020 που ακυρώθηκε λόγω κορωνοϊού
Στα στρατιωτικά γυμνάσια επρόκειτο να λάβουν μέρος στρατιώτες από περίπου δέκα κράτη-μέλη ή εταίρους της Ατλαντικής Συμμαχίας (Ηνωμένες Πολιτείες, Γαλλία, Γερμανία, Βρετανία, Βέλγιο, Σουηδία…) από τις 12 έως τις 18 Μαρτίου.
Η άσκηση, την οποία είχε οργανώσει η Νορβηγία, είχε σκοπό να ελέγξει την ικανότητα μάχης υψηλής έντασης σε δύσκολες χειμερινές συνθήκες.
Το πεδίο μάχης ενός ενδεχόμενου Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου
Σε αυτή τη φουτουριστική προσομοίωση με όνομα Cold Response 2020 – οι συμμαχικές δυνάμεις «θα διεξήγαγαν πολυεθνικές κοινές ασκήσεις με ένα σενάριο μάχης υψηλής έντασης σε απαιτητικές χειμερινές συνθήκες».
Με την πρώτη ματιά, αυτό μπορεί να μοιάζει με οποιαδήποτε άλλη άσκηση εκπαίδευσης του ΝΑΤΟ, αλλά ξανασκεφτείτε το.
Δεν υπάρχει τίποτα συνηθισμένο για την άσκηση Cold Response 2020.
Αρχικά, διοργανώνεται πάνω από τον Αρκτικό Κύκλο, μακριά από οποιοδήποτε προηγούμενο παραδοσιακό πεδίο μάχης στο ΝΑΤΟ, και δημιουργεί σε νέο επίπεδο τη δυνατότητα μιας σύγκρουσης μεγάλης δύναμης που θα μπορούσε να τελειώσει σε μια πυρηνική επίθεση και αμοιβαία εξόντωση.
Καλώς ήλθατε, με άλλα λόγια, στο νεώτερο πεδίο μάχης του Γ ‘Παγκοσμίου Πολέμου.
Για τους στρατιώτες που συμμετέχουν στην άσκηση, οι πιθανές θερμοπυρηνικές διαστάσεις της ψυχρής απόκρισης 2020 μπορεί να μην είναι προφανείς.
Στην αρχή, οι πεζοναύτες από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο θα προχωρήσουν σε τεράστιες αμφίβιες επιχειρήσεις κατά μήκος των ακτών της Νορβηγίας, όπως και σε παρόμοιες ασκήσεις σε άλλα μέρη του κόσμου.
Μόλις βρεθούν στην ξηρά, ωστόσο, το σενάριο γίνεται όλο και πιο διακριτικό.
Μετά την αποβίβαση αρμάτων μάχης και άλλων βαρέων όπλων προ-τοποθετημένων σε σπηλιές στο εσωτερικό της Νορβηγίας, οι πεζοναύτες θα προχωρήσουν προς την περιοχή της βόρειας Φινλανκ της χώρας για να βοηθήσουν τις νορβηγικές δυνάμεις να αποτρέψουν τις ρωσικές δυνάμεις που υποτίθεται ότι επιτίθενται στα σύνορα.
Από εκεί και πέρα, οι δύο πλευρές θα συμμετάσχουν – για να χρησιμοποιήσουν την τρέχουσα ορολογία του Πενταγώνου – τις πολεμικές επιχειρήσεις υψηλής έντασης κάτω από τις αρκτικές συνθήκες (ένας τύπος πολέμου που δεν παρατηρείται σε τέτοια κλίμακα από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο).
Και αυτό είναι μόνο η αρχή.
Η περιοχή Φινλανκ της Νορβηγίας και η γειτονική ρωσική επικράτεια έχουν γίνει ένας από τους πιό πιθανούς χώρους μάχης για την πρώτη χρήση πυρηνικών όπλων σε οποιαδήποτε μελλοντική σύγκρουση μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας.
Επειδή η Μόσχα έχει συγκεντρώσει ένα σημαντικό τμήμα της πυρηνικής ικανότητας της στη χερσόνησο Kola, μια απομακρυσμένη έκταση γης που βρισκόταν στη βόρεια Νορβηγία – οποιαδήποτε επιτυχία των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ σε πραγματικό αγώνα με ρωσικές δυνάμεις κοντά στην επικράτεια αυτή θα έθετε σε κίνδυνο ένα σημαντικό μέρος του πυρηνικού οπλοστασίου της Ρωσίας και έτσι μπορεί να προκαλέσει την πρώιμη χρήση πυρηνικών όπλων.
Για να εκτιμήσουμε πόσο επικίνδυνη είναι οποιαδήποτε σύγκρουση μεταξύ ΝΑΤΟ και Ρωσίας στο μακρινό βόρειο τμήμα της Νορβηγίας, θα πρέπει να εξετάσουμε τη γεωγραφία της περιοχής και τους στρατηγικούς παράγοντες που οδήγησαν τη Ρωσία να συγκεντρώσει τόση στρατιωτική δύναμη εκεί.
Και όλα αυτά, παρεμπιπτόντως, θα διαδραματίσουν μέσα στο πλαίσιο ενός άλλου υπαρξιακού κινδύνου: την αλλαγή του κλίματος.
Η τήξη του πάγου της Αρκτικής και η επιτάχυνση της εκμετάλλευσης των πόρων της Αρκτικής δίνουν όλο και μεγαλύτερη στρατηγική σημασία σε αυτόν την περιοχή.
Εξόρυξη υδρογονανθράκων στον Βορρά
Κοιτάξτε κάθε χάρτη της Ευρώπης και θα παρατηρήσετε ότι η Σκανδιναβία γίνεται πιο φαρδιά καθώς κατηφορίζει προς τα νότια στα πιο πυκνοκατοικημένα μέρη της Δανίας, της Φινλανδίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας.
Στο βορρά, όμως, στενεύει και καθίσταται ολοένα και λιγότερο κατοικημένη.
Στις πιο βόρειες ακτές της, μόνο μια λεπτή χερσαία περιοχή της Νορβηγίας έρχεται ανατολικά για να αγγίξει τη χερσόνησο της Ρωσίας Kola.
Στα βόρεια, η Θάλασσα του Μπάρεντς, παρακλάδι του Αρκτικού Ωκεανού, τα ενώνει και τα δύο.
Αυτή η απομακρυσμένη περιοχή – περίπου 800 μίλια από το Όσλο και 900 μίλια από τη Μόσχα – έχει, τα τελευταία χρόνια, έχει μετατραπεί σε μια δίνη οικονομικής στρατιωτικής δραστηριότητας.
Μόλις εκτιμηθεί ως πηγή ζωτικών ορυκτών, ιδίως νικελίου, σιδηρομεταλλεύματος και φωσφορικών αλάτων, αυτή η απομακρυσμένη περιοχή αποτελεί σήμερα το κέντρο της εκτεταμένης εξόρυξης πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Με τις θερμοκρασίες να αυξάνονται στην Αρκτική δύο φορές πιο γρήγορα από οπουδήποτε αλλού στον πλανήτη και ο πάγος της θάλασσας να υποχωρεί όλο και περισσότερο κάθε χρόνο, η εξερεύνηση των ορυκτών καυσίμων στη θάλασσα γίνεται όλο και πιο βιώσιμη.
Ως αποτέλεσμα, μεγάλα αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου – τα ίδια τα καύσιμα των οποίων η καύση ευθύνονται για αυτές τις αυξητικές θερμοκρασίες – έχουν ανακαλυφθεί κάτω από τη Θάλασσα του Μπάρεντς και οι δύο χώρες επιδιώκουν να εκμεταλλευτούν αυτές τις καταθέσεις.
Η Νορβηγία έχει αναλάβει ηγετικό ρόλο, εγκαθιδρύοντας στο Hammerfest στο Finnmark το πρώτο εργοστάσιο στον κόσμο πάνω από τον Αρκτικό Κύκλο για την εξαγωγή υγροποιημένου φυσικού αερίου.
Με παρόμοιο τρόπο, η Ρωσία έχει ξεκινήσει προσπάθειες για την εκμετάλλευση του πετρελαίου μαμούθ Shtokman στον τομέα της θάλασσας του Μπάρεντς, αν και δεν έχει ακόμη επιφέρει τέτοια αποτελέσματα.
Για τη Ρωσία, ακόμα πιο σημαντικές προοπτικές πετρελαίου και φυσικού αερίου βρίσκονται περαιτέρω ανατολικά στις θάλασσες Kara και Pechora και στη χερσόνησο Yamal, μια λεπτή επέκταση της Σιβηρίας. Οι ενεργειακές της εταιρείες έχουν ήδη αρχίσει να παράγουν πετρέλαιο στο πεδίο Prirazlomnoye στη Θάλασσα Pechora και στο πεδίο Novoportovskoye στη χερσόνησο (και στο φυσικό αέριο και εκεί). Αυτά τα πεδία αποτελούν μεγάλη υπόσχεση για τη Ρωσία, η οποία παρουσιάζει όλα τα χαρακτηριστικά ενός πετρελαϊκού κράτους, αλλά υπάρχει ένα τεράστιο πρόβλημα: ο μόνος πρακτικός τρόπος για να φτάσει αυτή η παραγωγή υδρογονανθράκων στην αγορά είναι μέσω ειδικά σχεδιασμένων δεξαμενόπλοιων που πλέουν μέσω της θάλασσας του Μπάρεντς Νορβηγία.
Η εκμετάλλευση των αρκτικών πόρων πετρελαίου και φυσικού αερίου και η μεταφορά τους στις αγορές της Ευρώπης και της Ασίας έχει γίνει μια σημαντική οικονομική προτεραιότητα για τη Μόσχα, καθώς τα αποθέματα υδρογονανθράκων κάτω από τον Αρκτικό Κύκλο αρχίζουν να γίνονται πιο προσιτά λόγω του γεγονότος ότι λιώνουν οι πάγοι.
Παρά τις εκκλήσεις στο σπίτι για μεγαλύτερη οικονομική ποικιλομορφία, το καθεστώς του Προέδρου Putin εξακολουθεί να επιμένει στην κεντρική θέση της παραγωγής υδρογονανθράκων στο οικονομικό μέλλον της χώρας.
Στο πλαίσιο αυτό, η παραγωγή στην Αρκτική έχει καταστεί βασικός εθνικός στόχος, ο οποίος με τη σειρά του απαιτεί ασφαλή πρόσβαση στον Ατλαντικό Ωκεανό μέσω της θάλασσας του Μπάρεντς και των υπεράκτιων υδάτων της Νορβηγίας.
Σκεφτείτε ότι αυτή η πλωτή οδός είναι ζωτικής σημασίας για την ενεργειακή οικονομία της Ρωσίας με τον τρόπο που το Στενό του Ορμούζ, που συνδέει τον Περσικό Κόλπο με τον Ινδικό Ωκεανό, είναι για τους Σαουδάραβες και άλλους περιφερειακούς παραγωγούς ορυκτών καυσίμων.
Η στρατιωτική διάσταση
Εκτός από τις γιγάντιες εταιρείες ενέργειας της Ρωσίας, το ρωσικό ναυτικό πρέπει να έχει πρόσβαση στον Ατλαντικό μέσω της θάλασσας του Μπάρεντς και της βόρειας Νορβηγίας.
Εκτός από τους λιμένες της Βαλτικής και της Μαύρης Θάλασσας, που είναι προσβάσιμοι στον Ατλαντικό μόνο μέσω διαδρόμων που εμποδίζονται εύκολα από το ΝΑΤΟ, το μοναδικό ρωσικό λιμάνι με απεριόριστη πρόσβαση στον Ατλαντικό Ωκεανό βρίσκεται στο Murmansk στη χερσόνησο Kola.
Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι το λιμάνι είναι επίσης το αρχηγείο του βόρειου στόλου της Ρωσίας – το πιο ισχυρό του – και ο τόπος πολλών αεροπορικών βάσεων, μονάδων πεζικού, πυραύλων και ραντάρ, μαζί με ναυτικά ναυπηγεία και πυρηνικοί αντιδραστήρες.
Με άλλα λόγια, είναι από τις πλέον ευαίσθητες στρατιωτικές περιοχές της Ρωσίας σήμερα.
Με όλα αυτά, ο Πρόεδρος Putin έχει ουσιαστικά ανοικοδομήσει αυτόν τον ίδιο στόλο, ο οποίος έπεσε σε «κατάθλιψη» μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, εξοπλίζοντας το με μερικά από τα πιο προηγμένα πολεμικά πλοία της χώρας.
Επίσης στην περιοχή Murmansk υπάρχουν δεκάδες προηγμένα μαχητικά αεροσκάφη MiG και μια μεγάλη ποικιλία αντιαεροπορικών αμυντικών συστημάτων.
Πιο σημαντικός είναι ο τρόπος με τον οποίο η Μόσχα ενισχύει τις πυρηνικές της δυνάμεις στην περιοχή.
Όπως και οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία διατηρεί μια «τριάδα» συστημάτων πυρηνικής μεταφοράς, συμπεριλαμβανομένων διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων (ICBM), βαλλιστικών πυραύλων μεγάλης εμβέλειας και βαλλιστικών βλημάτων που εκτοξεύτηκαν από υποβρύχιο.
Σύμφωνα με τους όρους της Συνθήκης για τη Νέα Στρατηγική Μείωση των Όπλων (New START) που υπογράφηκαν από τις δύο χώρες το 2010, οι Ρώσοι δεν μπορούν να αναπτύξουν περισσότερα από 700 συστήματα εκτόξευσης ικανά να μεταφέρουν όχι περισσότερο από 1.550 κεφαλές.
Για τη Μόσχα, με άλλα λόγια, η ίδια η δυνατότητα αποτροπής μιας πυρηνικής επίθεσης των ΗΠΑ εξαρτάται από την ικανότητά της να υπερασπίζεται το ναυτικό της οχυρό στο Μουρμάνσκ, ενώ ελιγμούς τα υποβρύχια της στην περιοχή Finnmark της Νορβηγίας.
Δεν είναι λοιπόν περίεργο το γεγονός ότι ο τομέας αυτός έχει τεράστια στρατηγική σημασία για τους Ρώσους στρατιωτικούς σχεδιαστές – και η επερχόμενη ψυχρή αντίδραση 2020 είναι σίγουρο ότι θα τους προκαλέσει πρόκληση.
Συγκέντρωση στην Αρκτική από την Ουάσινγκτον
Κατά τη διάρκεια της εποχής του Ψυχρού Πολέμου, η Ουάσιγκτον έβλεπε την Αρκτική ως σημαντική στρατηγική αρένα και δημιούργησε μια σειρά στρατιωτικών βάσεων στην περιοχή.
Ο κύριος στόχος τους: να αναχαιτίσουν σοβιετικά βομβαρδιστικά αεροπλάνα και βλήματα που διασχίζουν το Βόρειο Πόλο στο δρόμο τους προς τους στόχους στη Βόρεια Αμερική.
Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, η Ουάσιγκτον εγκατέλειψε πολλές από αυτές τις βάσεις.
Τώρα, όμως, με το Πεντάγωνο να αναγνωρίζει για άλλη μια φορά τον «ανταγωνισμό μεγάλης εξουσίας» με τη Ρωσία και την Κίνα ως καθοριστικό χαρακτηριστικό του σημερινού στρατηγικού περιβάλλοντος, πολλές από αυτές τις βάσεις επανακτούνται και δημιουργούνται νέες.
Για άλλη μια φορά, η Αρκτική θεωρείται πιθανός τόπος σύγκρουσης με τη Ρωσία και, ως εκ τούτου, οι δυνάμεις των ΗΠΑ προετοιμάζονται για πιθανή μάχη εκεί.
Αποκρυπτογράφηση της άσκησης Cold Response 2020
Η άσκηση Cold Response 2020 πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο όλων αυτών των εξελίξεων.
Λίγες λεπτομέρειες σχετικά με τη σκέψη πίσω από τα επερχόμενα πολεμικά παιχνίδια έχουν δημοσιοποιηθεί, αλλά δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τι θα μπορούσε να είναι τουλάχιστον ένα μέρος του σεναρίου: μια σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας που θα οδηγήσει σε ρωσικές επιθέσεις με στόχο την κατάσχεση αυτού του σταθμού ραντάρ στο Vardø και στην έδρα άμυνας της Νορβηγίας στο Bodø στη βορειοδυτική ακτή της χώρας.
Τα εισερχόμενα στρατεύματα θα επιβραδυνθούν αλλά δεν θα σταματήσουν οι νορβηγικές δυνάμεις (και εκείνοι οι Αμερικανοί ναυτικοί που σταθμεύουν στην περιοχή), ενώ χιλιάδες ενισχύσεις από τις βάσεις του ΝΑΤΟ αλλού στην Ευρώπη αρχίζουν να έρχονται ως ενισχύσεις.
Τελικά, φυσικά, η επίθεση θα αποκρουστεί και οι Ρώσοι στρατιώτες θα αναγκαστούν να υποχωρήσουν.
Όποιο και αν είναι το επίσημο σενάριο, ωστόσο, για τους σχεδιαστές του Πενταγώνου, η κατάσταση θα το ξεπεράσει πάρα πολύ.
Οποιαδήποτε ρωσική επίθεση κατά των κρίσιμων νορβηγικών στρατιωτικών εγκαταστάσεων θα προηγήθηκε προφανώς από έντονο βομβαρδισμό αέρα και πυραύλων και από την επίθεση πολεμικών πλοίων.
Αυτό, με τη σειρά του, θα προκαλούσε συγκρίσιμες κινήσεις από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, πιθανώς με αποτέλεσμα βίαιες επιθέσεις και σημαντικές απώλειες από όλες τις πλευρές.
Δεν υπάρχει τρόπος να γνωρίζουμε σε ποιο βαθμό αυτές οι σκέψεις ενσωματώνονται στις ταξινομημένες εκδόσεις του σεναρίου Cold Response 2020, αλλά είναι μάλλον απίθανο να λείπουν.
Πράγματι, μια έκδοση του 2016 αφορούσε τη συμμετοχή τριών βομβιστικών πυρηνικών βομβών Β-52 από την αμερικανική στρατηγική αεροπορική διοίκηση, υποδεικνύοντας ότι ο αμερικανικός στρατός γνωρίζει έντονα τους κλιμακούμενους κινδύνους οποιασδήποτε μεγάλης κλίμακας αμερικανικής και ρωσικής συνάντησης στην Αρκτική.
Με λίγα λόγια, αυτό που διαφορετικά θα μπορούσε να φαίνεται σαν μια άσκηση ρουτίνας σε ένα μακρινό μέρος του κόσμου είναι στην πραγματικότητα μέρος μιας αναδυόμενης στρατηγικής των ΗΠΑ για να επιτεθεί στη Ρωσία σε μια κρίσιμη αμυντική ζώνη, μια προσέγγιση που θα μπορούσε εύκολα να οδηγήσει σε πυρηνικό πόλεμο.
Οι Ρώσοι, βέβαια, γνωρίζουν πολύ καλά αυτό το γεγονός και αναμφισβήτητα θα παρακολουθούν την ψυχρή αντίδραση 2020 με πραγματική ανησυχία.
Οι φόβοι τους είναι κατανοητοί – αλλά όλοι πρέπει να ανησυχούμε για μια στρατηγική που φαινομενικά εμπεριέχει έναν τόσο υψηλό κίνδυνο μελλοντικής κλιμάκωσης.
Από τότε που η Σοβιετική Ένωση απέκτησε δικά τους πυρηνικά όπλα το 1949, οι αναλυτές αναρωτήθηκαν πώς και πού θα ξεσπάσει ένας πυρηνικός πόλεμος – ο 3ος Παγκόσμιος Πόλεμος.
Κάποια στιγμή, αυτό το εμπρηστικό σενάριο πιστεύεται ότι είναι πιθανότερο να προκαλέσει σύγκρουση στη διαιρεμένη πόλη του Βερολίνου ή κατά μήκος των συνόρων Ανατολής-Δύσης στη Γερμανία.
Μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, ωστόσο, οι φόβοι για ένα πυρηνικό πόλεμο εξατμίστηκαν.
Σήμερα, ωστόσο, η προοπτική ενός καταστροφικού Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου γίνεται πάλι πάρα πολύ έντονη και αυτή τη φορά, φαίνεται, ένα περιστατικό στην Αρκτική θα μπορούσε να αποδείξει τη σπίθα για τον Armageddon.
www.bankingnews.gr
GEOPOLITICO
Τουρκική οπλική υποστήριξη
Το σχέδιο TRIPP, οι νέες σιδηροδρομικές και ενεργειακές συνδέσεις, οι στρατηγικές επαφές στην Τεχεράνη και οι καταγγελίες από το Αζερμπαϊτζάν για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ κυριάρχησαν στο δελτίο «Η φωνή της Αρμενίας», με τη Λιάνα Μανουκιάν.
Η Αρμενία προσβλέπει στο άνοιγμα των συνόρων με την Τουρκία και στην αποκατάσταση των σιδηροδρομικών συνδέσεων με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν, ενώ παράλληλα ενισχύει τον διάλογο με το Ιράν για τις μεταφορές, την ενέργεια και την περιφερειακή ασφάλεια. Την ίδια στιγμή, οι αντιπαραθέσεις με το Μπακού παραμένουν ενεργές, με νέο σημείο αιχμής τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ.
Αυτή την εικόνα μετέφερε το δελτίο της δημόσιας ραδιοφωνίας της Αρμενίας, παρουσιάζοντας τις διπλωματικές κινήσεις του Ερεβάν και τις εξελίξεις γύρω από τις υποδομές που μπορούν να μεταβάλουν τον οικονομικό χάρτη του Νοτίου Καυκάσου.
Πασινιάν: Προσδοκίες για ανοιχτά σύνορα και νέες διασυνδέσεις
Μιλώντας στο Αρμενοβρετανικό Επιχειρηματικό Φόρουμ στο Ερεβάν, ο πρωθυπουργός Νικόλ Πασινιάν δήλωσε ότι αναμένει, στο άμεσο μέλλον και παράλληλα με την ανάπτυξη του έργου TRIPP, το άνοιγμα των αρμενοτουρκικών συνόρων και την έναρξη σιδηροδρομικών συνδέσεων Αρμενίας–Αζερμπαϊτζάν και Αρμενίας–Τουρκίας.
Οι δηλώσεις εκφράζουν τις προσδοκίες της αρμενικής κυβέρνησης, χωρίς στο δελτίο να αναφέρεται συγκεκριμένη ημερομηνία έναρξης λειτουργίας των συνδέσεων.
Ο Πασινιάν αναφέρθηκε επίσης στην προοπτική σιδηροδρομικής σύνδεσης του Περσικού Κόλπου με τη Μαύρη Θάλασσα, ως αποτέλεσμα της ευρύτερης άρσης των μεταφορικών αποκλεισμών. Παρουσίασε έναν σχεδιασμό που περιλαμβάνει οδικές αρτηρίες, ενεργειακές υποδομές και δίκτυα επικοινωνιών, στο πλαίσιο της αρμενικής πρωτοβουλίας «Σταυροδρόμι Ειρήνης».
Σύμφωνα με όσα μετέδωσε το δελτίο, εξετάζονται δυνατότητες κατασκευής πετρελαιαγωγού και αγωγού φυσικού αερίου, ενώ πραγματοποιούνται συζητήσεις για γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας. Ο Αρμένιος πρωθυπουργός υπογράμμισε και τη σημασία των καλωδίων επικοινωνιών, συνδέοντας τις υποδομές με τις νέες επενδυτικές ευκαιρίες.
Επαφές στην Τεχεράνη για το TRIPP και την περιφερειακή ασφάλεια
Στην Τεχεράνη, ο υπουργός Εξωτερικών της Αρμενίας, Αραράτ Μιρζογιάν, έγινε δεκτός από τον πρόεδρο του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, οι συνομιλίες επικεντρώθηκαν στην πορεία υλοποίησης του TRIPP, στην ανάπτυξη υποδομών για την άρση των αποκλεισμών και σε αμοιβαία επωφελή προγράμματα ενεργειακής συνεργασίας. Συζητήθηκαν επίσης ζητήματα περιφερειακής σταθερότητας και ασφάλειας, καθώς και η συμμετοχή του Ιράν σε υψηλό επίπεδο στην COP17 του Ερεβάν.
Ο Μιρζογιάν συναντήθηκε και με τον πρόεδρο του ιρανικού Κοινοβουλίου, Μοχαμάντ Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ. Οι δύο πλευρές υπογράμμισαν τον στρατηγικό χαρακτήρα των αρμενοϊρανικών σχέσεων και τη σημασία της διακοινοβουλευτικής συνεργασίας.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στις υποδομές που συνδέουν τις δύο χώρες και στην απρόσκοπτη μεταφορά εμπορευμάτων. Ο Αρμένιος υπουργός παρουσίασε τις δυνατότητες ανάπτυξης του σιδηροδρομικού δικτύου που, κατά την αρμενική πλευρά, δημιουργεί η υλοποίηση του TRIPP.
Γέφυρα, ηλεκτρική διασύνδεση και εμπόριο με το Ιράν
Στις συνομιλίες του Μιρζογιάν με τον Ιρανό υπουργό Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, εξετάστηκαν η κατασκευή δεύτερης γέφυρας στα αρμενοϊρανικά σύνορα, η ταχεία ολοκλήρωση της τρίτης γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας και η απλοποίηση των εμπορευματικών μεταφορών.
Το δελτίο ανέφερε ότι το Ιράν επιβεβαίωσε την υποστήριξή του στην πρωτοβουλία «Σταυροδρόμι Ειρήνης», με έμφαση στην επίλυση των περιφερειακών προβλημάτων μέσω διαπραγματεύσεων.
Παράλληλα, μεταφέρθηκε εκτίμηση ειδικού σε θέματα Ιράν ότι στην ατζέντα της επίσκεψης ενδέχεται να βρίσκονται η στάση του Ερεβάν απέναντι στις αμερικανικές κυρώσεις, ειδικά στον τομέα των αερομεταφορών, και η πιθανή αύξηση των προμηθειών ιρανικού φυσικού αερίου. Πρόκειται για εκτίμηση που παρουσιάστηκε στο δελτίο, χωρίς να αποδίδεται ως επιβεβαιωμένο περιεχόμενο των επίσημων συνομιλιών.
Ενεργειακές συνομιλίες Αρμενίας–Τουρκίας
Στο πεδίο των αρμενοτουρκικών επαφών, ο αρμόδιος υπουργός της Αρμενίας, Νταβίτ Χουντατιάν, υποδέχθηκε αντιπροσωπεία της τουρκικής εταιρείας μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.
Οι συζητήσεις αφορούσαν την αποκατάσταση και λειτουργία της γραμμής μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας Γκιουμρί–Καρς, στο πλαίσιο της διαδικασίας εξομάλυνσης των σχέσεων των δύο χωρών.
Σύμφωνα με το δελτίο, υπογραμμίστηκε η σημασία της σύνδεσης των ενεργειακών συστημάτων τόσο για τη διμερή όσο και για την περιφερειακή συνεργασία.
Αντιπαράθεση για τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ
Ξεχωριστή θέση στο δελτίο είχε η αντιπαράθεση γύρω από τον πυρηνικό σταθμό Μετσαμόρ, ενόψει της COP17 για τη βιοποικιλότητα, που θα πραγματοποιηθεί στο Ερεβάν από τις 19 έως τις 30 Οκτωβρίου 2026.
Το δελτίο χαρακτήρισε τις πρόσφατες παρεμβάσεις από το Αζερμπαϊτζάν ως νέα ενημερωτική εκστρατεία κατά της Αρμενίας. Παρουσίασε δηλώσεις εκπροσώπων αζερικής περιβαλλοντικής οργάνωσης που ζητούν το κλείσιμο του σταθμού, επικαλούμενοι την παλαιότητα του εξοπλισμού και τον κίνδυνο διασυνοριακής ραδιενεργού ρύπανσης σε περίπτωση ατυχήματος.
Οι αιτιάσεις αυτές καταγράφονται ως ισχυρισμοί των συγκεκριμένων εκπροσώπων. Το δελτίο αντιπαρέβαλε τις αναφορές του γενικού διευθυντή του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας, Ραφαέλ Γκρόσι, κατά την επίσκεψή του στην Αρμενία το 2022, για τις βελτιώσεις στην ασφάλεια και τη συνέχιση της υποστήριξης του Οργανισμού.
Παρουσιάστηκαν επίσης καταγγελίες από την αζερική πλευρά για το μεταλλευτικό έργο Αμουλσάρ, τη χρήση υπόγειων υδάτων στην κοιλάδα του Αραράτ και τη λίμνη Σεβάν.
Το δελτίο υπενθύμισε ακόμη την απειλή που είχε διατυπώσει εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν τον Ιούλιο του 2020 για πιθανό πλήγμα στον Μετσαμόρ, αναδεικνύοντας το υπόβαθρο ασφαλείας της αντιπαράθεσης.
Τουρκική υποστήριξη στο Αζερμπαϊτζάν στον πόλεμο του Καραμπάχ
Στο τελευταίο θέμα παρουσιάστηκαν δηλώσεις Τούρκου αναλυτή για την υποστήριξη της Άγκυρας προς το Αζερμπαϊτζάν κατά τον πόλεμο στο Καραμπάχ.
Σύμφωνα με όσα του αποδίδει το δελτίο, η Τουρκία μετέφερε πυρομαχικά με μεταφορικά αεροσκάφη από δικές της αποθήκες και από ορισμένες συμμαχικές χώρες. Ο ίδιος υποστήριξε επίσης ότι αφαιρούνταν ηλεκτρονικά συστήματα από τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να παραδοθούν στο Αζερμπαϊτζάν.
Οι δηλώσεις παρουσιάζουν, κατά τον συγκεκριμένο αναλυτή, μια τουρκική εμπλοκή που υπερέβαινε την πώληση οπλικών συστημάτων και περιλάμβανε ενεργή υποστήριξη κατά τη διάρκεια των επιχειρήσεων.
Αναλύσεις
Η Ινδία πληρώνει με αίμα τη δράση τρομοκρατικών οργανώσεων με έδρα το Πακιστάν
Νεκροί, εκτοπισμένες οικογένειες, πλήγματα στον τουρισμό και διαρκείς ανάγκες στρατιωτικής ετοιμότητας συνθέτουν το κόστος της τρομοκρατίας για την Ινδία. Δημοσίευμα των European Times εξετάζει τη δράση οργανώσεων με έδρα το Πακιστάν ως μηχανισμό παρατεταμένης φθοράς, ο οποίος επιβαρύνει την ασφάλεια, την κοινωνία και την ανάπτυξη της χώρας.
Το αποτύπωμα της τρομοκρατίας στην Ινδία εκτείνεται πολύ πέρα από τον άμεσο απολογισμό κάθε επίθεσης. Αφορά οικογένειες που χάνουν τους ανθρώπους τους, κοινότητες που εγκαταλείπουν τις εστίες τους και τοπικές οικονομίες που βλέπουν την προσπάθεια ανάκαμψης να ανατρέπεται μέσα σε λίγα λεπτά.
Σε δημοσίευμα της 3ης Οκτωβρίου 2026, οι European Times υποστηρίζουν ότι η διασυνοριακή δράση ένοπλων οργανώσεων αποτελεί εργαλείο έμμεσης αντιπαράθεσης του Πακιστάν με την Ινδία. Η βασική θέση του άρθρου είναι ότι οι επαναλαμβανόμενες επιθέσεις επιβάλλουν στο Νέο Δελχί μια διαρκή κατάσταση επιφυλακής, με σωρευτικό ανθρώπινο, στρατιωτικό και οικονομικό κόστος.
Η Ινδία κατηγορεί επί χρόνια το Πακιστάν ότι υποστηρίζει οργανώσεις που πραγματοποιούν επιθέσεις στο έδαφός της. Το Ισλαμαμπάντ απορρίπτει τις κατηγορίες περί στήριξης της ένοπλης βίας στο Κασμίρ και δηλώνει ότι παρέχει πολιτική, διπλωματική και ηθική υποστήριξη στους Κασμιριανούς.
Η δράση οργανώσεων και η καταγγελία περί πολέμου δι’ αντιπροσώπων
Το δημοσίευμα περιγράφει ένα δίκτυο στρατολόγησης, εκπαίδευσης, χρηματοδότησης και διείσδυσης μαχητών μέσω της Γραμμής Ελέγχου στο Κασμίρ. Αποδίδει στις πακιστανικές υπηρεσίες πληροφοριών και σε τμήματα του στρατιωτικού μηχανισμού ρόλο υποστήριξης αυτής της δραστηριότητας.
Οι συγκεκριμένες αναφορές αποτελούν ισχυρισμούς του άρθρου και συνδέονται με τις ευρύτερες ινδικές καταγγελίες για τη διασυνοριακή τρομοκρατία. Χρειάζεται, ωστόσο, διάκριση ανάμεσα στην ευθύνη μιας ένοπλης οργάνωσης για συγκεκριμένη επίθεση και στην τεκμηρίωση κρατικής καθοδήγησης ή συμμετοχής.
Στην επιχειρηματολογία των European Times, η δράση οργανώσεων όπως η Lashkar-e-Taiba και η Jaish-e-Mohammed επιτρέπει τη συντήρηση της έντασης χωρίς διαρκή συμβατική πολεμική αναμέτρηση. Η Ινδία υποχρεώνεται έτσι να διαθέτει δυνάμεις και πόρους για την αντιμετώπιση μιας απειλής που μπορεί να εκδηλωθεί σε στρατιωτικούς στόχους, αστικά κέντρα ή χώρους συγκέντρωσης αμάχων.
Το Παχαλγκάμ και η εύθραυστη ασφάλεια του τουρισμού
Η επίθεση της 22ας Απριλίου 2025 στο Παχαλγκάμ ανέδειξε με δραματικό τρόπο την ευπάθεια των πολιτών και της τοπικής οικονομίας. Ένοπλοι επιτέθηκαν σε επισκέπτες στην κοιλάδα Μπαϊσαράν, σκοτώνοντας 26 ανθρώπους.
Οι ινδικές υπηρεσίες συνδέουν το Μέτωπο Αντίστασης, που εμφανίστηκε να αναλαμβάνει την ευθύνη, με οργανώσεις που έχουν έδρα στο Πακιστάν. Το Ισλαμαμπάντ αρνήθηκε εμπλοκή.
Η σφαγή προκάλεσε νέα κρίση στις διμερείς σχέσεις, με περιορισμούς στις μετακινήσεις και διπλωματικά μέτρα. Παράλληλα, επέφερε άμεσο πλήγμα στον τουρισμό του Κασμίρ: επισκέπτες εγκατέλειψαν την περιοχή και επιχειρήσεις βρέθηκαν αντιμέτωπες με ακυρώσεις.
Για τους κατοίκους που ζουν από ξενοδοχεία, μεταφορές, εστίαση και υπηρεσίες προς τους ταξιδιώτες, μια τρομοκρατική επίθεση μετατρέπεται γρήγορα σε απώλεια εισοδήματος. Το πλήγμα αφορά ολόκληρη την αλυσίδα της τοπικής οικονομίας.
Οι πληγές στις οικογένειες και στις κοινότητες
Οι European Times δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στις κοινωνικές συνέπειες της βίας. Η απώλεια συγγενών, ο φόβος επανάληψης μιας επίθεσης και η αναγκαστική απομάκρυνση από τον τόπο κατοικίας αφήνουν επιπτώσεις που διαρκούν για χρόνια.
Στο Κασμίρ, ο εκτοπισμός των Παντίτ κατά τη δεκαετία του 1990 παραμένει χαρακτηριστικό παράδειγμα της διάλυσης κοινοτήτων μέσα σε συνθήκες απειλών και ένοπλης βίας. Η εγκατάλειψη μιας εστίας συνεπάγεται απώλεια περιουσίας, επαγγελματικών δεσμών και καθημερινής επαφής με τον τόπο καταγωγής.
Για τα παιδιά εκτοπισμένων οικογενειών, οι συνέπειες επεκτείνονται στην εκπαίδευση και στις προοπτικές τους. Για τους επιζώντες επιθέσεων, η επιστροφή στην καθημερινότητα μπορεί να συνοδεύεται από επίμονο φόβο και ανάγκη μακροχρόνιας ψυχολογικής υποστήριξης.
Οι δαπάνες ασφαλείας και το κόστος των χαμένων ευκαιριών
Η οικονομική επιβάρυνση έχει πολλές μορφές. Περιλαμβάνει τη φύλαξη συνόρων, τις επιχειρήσεις πληροφοριών, την προστασία εγκαταστάσεων και τη διατήρηση στρατιωτικών δυνάμεων σε ετοιμότητα.
Σε περιόδους κλιμάκωσης προστίθενται οι μετακινήσεις μονάδων, η χρήση εξοπλισμού και πυρομαχικών, καθώς και οι ανάγκες ανεφοδιασμού. Παράλληλα, η αβεβαιότητα επηρεάζει επιχειρηματικές αποφάσεις, εμπορικές δραστηριότητες και τουριστικές ροές.
Το άρθρο παραθέτει υψηλές εκτιμήσεις για το συνολικό οικονομικό κόστος. Χωρίς σαφή παρουσίαση των πρωτογενών μελετών και της μεθοδολογίας τους, όμως, δεν μπορεί να προσδιοριστεί με ασφάλεια πόσο μεγαλύτερη θα ήταν σήμερα η ινδική οικονομία εάν δεν υπήρχαν οι συγκεκριμένες απειλές.
Το ουσιαστικό ζήτημα είναι η δέσμευση πόρων που θα μπορούσαν να κατευθυνθούν σε υποδομές, εκπαίδευση και ανάπτυξη, καθώς και η δυσκολία διατήρησης σταθερού οικονομικού περιβάλλοντος σε περιοχές που πλήττονται επανειλημμένα από τη βία.
Μόνιμη απειλή κλιμάκωσης στη Νότια Ασία
Κάθε μεγάλη επίθεση δημιουργεί επίσης κίνδυνο ευρύτερης αντιπαράθεσης ανάμεσα σε δύο πυρηνικές δυνάμεις. Η ανάγκη απόδοσης ευθυνών, η πίεση για στρατιωτική απάντηση και οι αμοιβαίες κατηγορίες περιορίζουν τα περιθώρια διπλωματικής αποκλιμάκωσης.
Η κεντρική προειδοποίηση του δημοσιεύματος αφορά ακριβώς αυτή τη συσσώρευση συνεπειών. Η τρομοκρατία επιβαρύνει την Ινδία με ανθρώπινες απώλειες και ταυτόχρονα συντηρεί την ανασφάλεια που δυσκολεύει την κοινωνική αποκατάσταση και την οικονομική πρόοδο.
Για το Νέο Δελχί, η αντιμετώπιση της απειλής περιλαμβάνει την προστασία των πολιτών, την εξάρθρωση δικτύων και την αποτροπή νέων επιθέσεων. Περιλαμβάνει όμως και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στις πληγείσες περιοχές, ώστε οι κάτοικοί τους να μπορούν να εργάζονται, να επενδύουν και να σχεδιάζουν το μέλλον τους.
Διεθνή
Ένοπλος Αζέρος πέρασε στην Αρμενία και πυροβόλησε μητέρα μπροστά στα παιδιά της! Σε πόλη αδελφοποιημένη με τη Νέα Σμύρνη το περιστατικό
Απαγγέλθηκαν συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.
Αρμενικό δικαστήριο διέταξε την προφυλάκιση, για διάστημα δύο μηνών, του Αζέρου στρατιωτικού Νασίμ Ογλού Ραχίμ Μουσάγιεβ, ο οποίος κατηγορείται ότι πέρασε παράνομα στην Αρμενία και πυροβόλησε μια γυναίκα μέσα στο σπίτι της, στον οικισμό Σάκι της επαρχίας Σιουνίκ. Η πόλη απέχει 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα και 3 χιλιόμετρα από την πόλη Σισιάν που είναι πόλη αδελφοποιημένη με την Νέα Σμύρνη.
Σε βάρος του Μουσάγιεβ έχουν απαγγελθεί συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.
Δύο από τις κατηγορίες προστέθηκαν την Παρασκευή. Αρχικά, η Γενική Εισαγγελία είχε ανακοινώσει κατηγορίες για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης με τη χρήση όπλου, παράνομη κατοχή πυροβόλου όπλου και παραβίαση του απαραβίαστου της κατοικίας. Η παράνομη διέλευση των συνόρων δεν περιλαμβανόταν αρχικά, παρά το γεγονός ότι το ίδιο το Αζερμπαϊτζάν είχε επιβεβαιώσει πως ο στρατιωτικός είχε περάσει στην Αρμενία.
Την Παρασκευή οι εισαγγελικές αρχές ξεκίνησαν ξεχωριστή ποινική διαδικασία για την παράνομη διέλευση των συνόρων και το λαθρεμπόριο όπλων, η οποία στη συνέχεια συγχωνεύθηκε με την κύρια υπόθεση.
Σύμφωνα με τις αρμενικές αρχές, ο Μουσάγιεβ πέρασε παράνομα τα σύνορα και εισήλθε σε κατοικία στον οικισμό Σάκι την Πέμπτη 1η Οκτωβρίου. Όταν έγινε αντιληπτός, άνοιξε πυρ. Η 39χρονη ιδιοκτήτρια του σπιτιού τραυματίστηκε από σφαίρα στο πόδι, μπροστά στα τρία παιδιά της. Η γυναίκα διακομίστηκε αρχικά στο Ιατρικό Κέντρο Σισιάν και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Γερεβάν. Η κατάστασή της είναι σταθερή και η ζωή της δεν διατρέχει κίνδυνο.
Κατά τη διάρκεια του περιστατικού τραυματίστηκαν επίσης δύο από τα παιδιά της. Σύμφωνα με το Armenpress, πρόκειται για ένα 15χρονο παιδί, το οποίο υπέστη κάταγμα στον δεξιό καρπό, και ένα 12χρονο, που υπέστη κάκωση μαλακών μορίων. Η κατάσταση της υγείας τους χαρακτηρίζεται ικανοποιητική, ενώ τα παιδιά έλαβαν ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη.
Μετά το περιστατικό, ο Μουσάγιεβ διέφυγε από το σπίτι. Εντοπίστηκε αργότερα σε άλλη διεύθυνση στον ίδιο οικισμό και συνελήφθη. Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, όταν εντοπίστηκε δεν φορούσε στρατιωτική στολή. Οι αστυνομικοί ακολούθησαν ίχνη αίματος που είχε αφήσει πίσω του, καθώς και ο ίδιος είχε τραυματιστεί. Μετά τη σύλληψή του μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο υπό αστυνομική φρουρά.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το περιστατικό σημειώθηκε μόλις δύο ημέρες μετά την επίσημη ενημέρωση της αρμενικής πλευράς από την Υπηρεσία Κρατικής Ασφάλειας του Αζερμπαϊτζάν. Στις 29 Σεπτεμβρίου, το Μπακού είχε ενημερώσει την Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας της Αρμενίας ότι ένας στρατιώτης είχε εγκαταλείψει τη μονάδα του υπό άγνωστες συνθήκες και ότι δεν μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να είχε περάσει στην Αρμενία.
Μετά την ενημέρωση αυτή, αρμενικές και αζερικές υπηρεσίες ξεκίνησαν επιχειρήσεις για τον εντοπισμό του. Ωστόσο, ο Μουσάγιεβ κατάφερε να φτάσει σε κατοικημένη περιοχή του Σιουνίκ και να εισέλθει σε σπίτι, όπου άνοιξε πυρ εναντίον μιας οικογένειας.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ερωτήματα για το πώς ένας ένοπλος στρατιωτικός, για την παρουσία του οποίου είχε ήδη ενημερωθεί το Γερεβάν, κατάφερε να φτάσει μέχρι κατοικημένη περιοχή χωρίς να εντοπιστεί. Παραμένει επίσης άγνωστο εάν οι κάτοικοι του Σάκι και των γειτονικών κοινοτήτων είχαν ενημερωθεί για την πιθανή παρουσία ένοπλου Αζέρου στρατιωτικού στην περιοχή.
Η υπόθεση έχει προκαλέσει αντιδράσεις στην Αρμενία. Την Παρασκευή, η νεολαία της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (ARF) πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το κτίριο της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας στο Γερεβάν. Οι διαδηλωτές ζήτησαν να μην παραδοθεί ο Μουσάγιεβ στο Αζερμπαϊτζάν χωρίς όρους και προϋποθέσεις και να εξεταστεί το ενδεχόμενο ανταλλαγής του με Αρμένιους που κρατούνται στο Αζερμπαϊτζάν.
Η Γενική Εισαγγελία του Αζερμπαϊτζάν ανακοίνωσε το βράδυ της Πέμπτης ότι ξεκίνησε δική της ποινική έρευνα σχετικά με την παράνομη είσοδο του στρατιωτικού στην Αρμενία. Το υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν, ωστόσο, δεν έχει μέχρι στιγμής προβεί σε επίσημη δήλωση για την υπόθεση.
Το περιστατικό θυμίζει ανάλογη υπόθεση που σημειώθηκε στο Σιουνίκ τον Απρίλιο του 2023, όταν δύο Αζέροι στρατιωτικοί εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και πέρασαν στην Αρμενία. Ο ένας, ο Χουσεΐν Αχούντοφ, καταδικάστηκε αργότερα σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία Αρμένιου φρουρού ασφαλείας, ενώ ο δεύτερος καταδικάστηκε σε 11 χρόνια φυλάκισης. Τον Δεκέμβριο του 2023, και οι δύο επέστρεψαν στο Αζερμπαϊτζάν στο πλαίσιο ανταλλαγής κρατουμένων, κατά την οποία το Μπακού απελευθέρωσε 32 Αρμένιους κρατουμένους.
Πηγή: Εφημερίδα Αζάτ Ορ
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας