Ερώτηση: Ποιος πιστεύετε ότι κατασκεύασε τη Covid-19;

Thierry Meyssan : Η ανάλυσή μου είναι αποκλειστικά πολιτική. Δεν γνωματεύω για ιατρικά θέματα, αλλά μόνο για πολιτικές αποφάσεις.
Μια επιδημία είναι γενικά ένα φυσικό φαινόμενο, αλλά μπορεί επίσης να είναι μια πράξη πολέμου. Η κινεζική κυβέρνηση ζήτησε δημοσίως από τις ΗΠΑ να ρίξουν φως για το περιστατικό που έλαβε χώρα στο στρατιωτικό εργαστήριό τους στο Fort Detrick, ενώ η κυβέρνηση των ΗΠΑ ζήτησε την ίδια διαφάνεια για το εργαστήριο της Wuhan. Φυσικά κανένα από τα δύο κράτη δεν συμφώνησε να ανοίξει τα εργαστήριά του. Το ζήτημα είναι στρατιωτικό και όχι κακής πρόθεσης μεταξύ των δύο.
Ωστόσο, είναι άνευ σημασίας γιατί, με την πάροδο του χρόνου, οι δύο υποθέσεις φαίνεται να είναι λάθος: καμία από αυτές τις δύο δυνάμεις δεν ελέγχει αυτόν τον ιό. Από στρατιωτική άποψη, δεν είναι όπλο, αλλά μάστιγα.

Επομένως, δεν αποκλείετε ότι αυτός ο ιός θα μπορούσε να διαφύγει κατά λάθος από ένα από αυτά τα εργαστήρια;

Αυτό παραμένει υπόθεση, αλλά δεν μας οδηγεί πουθενά. Πρέπει να αποκλείσουμε την πιθανότητα σαμποτάζ επειδή δεν θα ωφελούσε κανέναν. Η άλλη πιθανότητα είναι ότι ήταν ατύχημα. Σε αυτήν την περίπτωση, είναι άτομα που είναι ένοχα. Δεν έχει κανένα νόημα να παραπεμφθεί η ευθύνη στα κράτη.

Πώς αξιολογείτε τις πολιτικές αντιδράσεις στην επιδημία;

Ο ρόλος των πολιτικών ηγετών είναι η προστασία του λαού τους. Γι ’αυτό, πρέπει να προετοιμάσουν τις χώρες τους σε συνθήκες ειρήνης και ηρεμίας για να είναι σε θέση να αντιδράσουν σε περιπτώσεις κρίσεων. Ωστόσο, η Δύση έχει εξελιχθεί με τέτοιο τρόπο ώστε αυτή η αποστολή να έχει χαθεί από τον ορίζοντα Σήμερα, οι ψηφοφόροι απαιτούν τα κράτη να κοστίζουν όσο το δυνατόν φθηνότερα και τα πολιτικά ζητήματα να τα διαχειρίζονται σαν μεγάλες επιχειρήσεις. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχουν πλέον δυτικοί πολιτικοί ηγέτες που βλέπουν πέρα από το άκρος της μύτης τους. Άνδρες όπως ο Βλαντιμίρ Πούτιν ή ο Σι Τζίνπινγκ χαρακτηρίζονται «δικτάτορες» μόνο και μόνο επειδή έχουν στρατηγικό όραμα για τη χώρα τους, αντιπροσωπεύοντας έτσι μια σχολή σκέψης που οι Δυτικοί θεωρούν ξεπερασμένη.
Αντιμέτωποι με μια κρίση, οι πολιτικοί ηγέτες πρέπει να δράσουν, ωστόσο δεν προετοιμάστηκαν ποτέ για αυτό. Επιλέχθηκαν για την ικανότητά τους να κάνουν τους ψηφοφόρους να ονειρεύονται μέρες που τραγουδούν, όχι για την ψυχραιμία τους, την προσαρμοστικότητα και την διοικητική τους ικανότητα. Πολλοί από αυτούς είναι ανθρώπινα αντιπροσωπευτικοί των ψηφοφόρων τους, επομένως δεν έχουν καμία από αυτές τις ικανότητες. Παίρνουν επομένως δραστικά μέτρα, έτσι ώστε να μην μπορούν να κατηγορηθούν ότι δεν έκαναν κάτι..
Σε αυτήν την περίπτωση, βρήκαν έναν εμπειρογνώμονα, τον καθηγητή Neil Ferguson του Imperial College του Λονδίνου, που τους έπεισε ότι ερχόταν ο αδυσώπητος χάρος: μισό εκατομμύριο νεκροί στη Γαλλία, ακόμη περισσότεροι στο Ηνωμένο Βασίλειο , περισσότερο από το διπλάσιο στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι προφητείες του ήταν 2.500 φορές υψηλότερες από τα ποσοστά θανάτων στην Κίνα. Ωστόσο, αυτός ο στατιστικολόγος έχει τη συνήθεια να προβλέπει καταστροφές χωρίς να φοβάται τις υπερβολές. Για παράδειγμα, είχε προβλέψει ότι η γρίπη των πτηνών θα σκότωνε 65.000 Βρετανούς, ενώ προκάλεσε μόνο 457 θανάτους συνολικά [1]. Ευτυχώς, μόλις απολύθηκε από τον Μπόρις Τζόνσον από το SAGE, αλλά η ζημιά έχει γίνει [2].
Πανικοβλημένο, πολιτικό προσωπικό της Δύσης έσπευσε να συμβουλευτεί κάποια Αρχή για την υγεία. Καθώς ο Π.Ο.Υ. θεωρούσε σωστά ότι αυτή η επιδημία δεν ήταν στη προτεραιότητά του σε σχέση με άλλες πολύ πιο θανατηφόρες ασθένειες, στράφηκαν στο CEPI του οποίου όλοι γνωρίζουν τον διευθυντή, τον Δρ Richard Hatchett. Τον συνάντησαν στο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός ή στη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου. Ο Δρ Richard Hatchett είχε πλησιάσει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, όλους για να χρηματοδοτήσουν τη βιομηχανία εμβολίων.
Έτυχε, αυτός ο κύριος, όταν δούλευε στον Λευκό Οίκο, να ήταν ένας από τους δύο συγγραφείς του υγειονομικού μέρους του πολιτικού σχεδίου του Donald Rumsfeld για τον κόσμο [3]. Το 2001, ο τελευταίος σχεδίαζε μια γεωγραφική διαίρεση της παγκόσμιας οικονομίας. Οι πρώτες ύλες θα παράγονταν σε ασταθείς περιοχές, τα μεταποιημένα προϊόντα σε σταθερά κράτη (συμπεριλαμβανομένων της Ρωσίας και της Κίνας) και τα όπλα μόνο στις ΗΠΑ. Ως εκ τούτου, ήταν απαραίτητο να στρατιωτικοποιηθεί η αμερικανική κοινωνία και να μεταφερθεί η πλειονότητα των εργαζομένων στη βιομηχανία όπλων. Το 2005, ο Ράμσφελντ ανέθεσε στον Δρ Χάτσετ να εκπονήσει ένα σχέδιο υποχρεωτικού κατ’ οίκον περιορισμού ολόκληρου του πληθυσμού των ΗΠΑ. Υποτίθεται ότι θα ενεργοποιούταν κατά τη διάρκεια μιας βιοτρομοκρατικής επίθεσης ανάλογης με εκείνη που διαπράχθηκε κατά του Κογκρέσου και ενάντια σε ορισμένα mainstream media με άνθρακα το 2001.
Αυτό το σχέδιο ανέσυρε από το συρτάρι ο Δρ Richard Hatchett και το παρουσίασε στους δυτικούς ηγέτες που ζήτησαν τη συμβουλή του. Ωστόσο, μια γενικευμένη υποχρεωτική απομόνωση δεν υπήρξε ποτέ. Δεν έχει καμία σχέση με την απομόνωση των ασθενών. Δεν είναι καθόλου ιατρικό μέτρο, αλλά ένα μέσο μετασχηματισμού των κοινωνιών. Η Κίνα δεν το έχει χρησιμοποιήσει ποτέ, ούτε κατά τη διάρκεια της επιδημίας H1N1 [4] ούτε κατά τη διάρκεια της επιδημίας Covid-19 [5]. Ο περιορισμός κατ’ οίκον της πόλης Γουχάν, στις αρχές του 2020, ήταν ένα πολιτικό μέτρο της κεντρικής κυβέρνησης προκειμένου να αναλάβει τον έλεγχο αυτής της επαρχίας που κακοδιαχειριζόταν από την τοπική εξουσία και όχι ιατρικό μέτρο.
Κανένα επιδημιολογικό τεύχος στον κόσμο δεν έχει συζητήσει τον υποχρεωτικό γενικευμένο κατ’ οίκον περιορισμό και ακόμη λιγότερο δεν τον συμβούλεψε ποτέ.

Επίσης, να προσθέσουμε ότι στη Γαλλία δεν εγκλωβιστήκαμε στα σπίτια μας για την καταπολέμηση της νόσου, αλλά για να πιεσθεί η κορύφωση προς τα κάτω με αντίστοιχη χρονική επιμήκυνση , ώστε να μην υπερφορτωθούν τα νοσοκομεία, για να αποφευχθεί η επιλογή μεταξύ των ασθενών που θα μπορούσαμε να θεραπεύσουμε και αυτών που θα έπρεπε να αφήσουμε να πεθάνουμε.

Αλλά δεν είναι ούτε έτσι. Αυτό το επιχείρημα δεν ήρθε πριν, αλλά μετά την απόφαση. Είναι απλώς μια δικαιολογία από τους πολιτικούς για την κακοδιαχείριση της κρίσης. Βεβαίως, στη Γαλλία, οι ΜΕΘ των δημόσιων νοσοκομείων κορέστηκαν γρήγορα σε δύο περιοχές. Ως αποτέλεσμα, μεταφέρθηκαν ασθενείς σε μηχανική υποστήριξη σε άλλες περιοχές, ακόμη και στη Γερμανία. Αλλά υπήρχαν διαθέσιμα πολλά κρεβάτια σε ιδιωτικές κλινικές.
Είναι αυτό που έλεγα στην αρχή αυτής της συνομιλίας: οι πολιτικοί μας ηγέτες είναι ανίκανοι να διαχειριστούν κρίσεις. Η αντίληψή τους για το κράτος τους απαγορεύει να δράσουν. Είναι ανίκανοι να σκεφτούν έναν συντονισμό μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, με εξαίρεση ορισμένους προέδρους περιφερειών. Αλλά πρόκειται για την παραδοσιακή αντιπαλότητα μεταξύ του κεντρικού κράτους και των περιφερειών. Για παράδειγμα, στην αρχή της επιδημίας, τα ιδιωτικά εργαστήρια δεν είχαν τα μέσα να προβούν σε τεστ ιχνηλατήσης μεγάλης κλίμακας. Η κυβέρνηση δεν ήταν ικανή να στρατολογήσει τα εργαστήρια των Υπουργείων Έρευνας και ιδίως της γεωργίας για έκτακτη ανάγκη για τη δημόσια υγεία. Ωστόσο, ερευνητές και κτηνίατροι δεν έπαυαν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους.

Εντάξει για νοσοκομεία και τις εξετάσεις, αλλά αμφισβητήσατε επίσης τις μάσκες.

Ναι, εδώ και έναν αιώνα, οι νοσηλευτές έχουν πιστοποιήσει τη χρησιμότητα των χειρουργικών μασκών στα χειρουργεία και κατά τη μετεγχειρητική φροντίδα. Αλλά αυτές οι καταστάσεις δεν έχουν καμία σχέση με την πεμπτουσία του καθενός σήμερα.
Προς το παρόν, πολλά συνδικάτα και ακαδημίες προτείνουν την υποχρεωτική χρήση της μάσκας σε όλους στους δημόσιους χώρους. Είναι καθησυχαστικό, αλλά είναι άχρηστο ενάντια στη Covid-19. Εξάλλου, λόγω έλλειψης χειρουργικών μασκών, φτάνουμε στο σημείο να φορέσουμε οποιοδήποτε κομμάτι υφάσματος που καλύπτει τη μύτη και το στόμα, αλλά χωρίς τις ιδιότητες φιλτραρίσματος των χειρουργικών μασκών. Σε αντίθεση με τη δημοφιλή πεποίθηση, η μόλυνση δεν συμβαίνει μέσω των ίδιων των σωματιδίων σάλιου, αλλά μέσω των ιών που εξαπλώνονται στον αέρα σε απόσταση έως και 8 μέτρα από ένα άτομο που φωνάζει ή φτερνίζεται. Χρειάζεται επίσης να είναι το άτομο δεκτικό να μολυνθεί σε αυτόν τον ιό, κάτι που δεν ισχύει για όλους. Και πρέπει ακόμα να έχει εύθραυστη ανοσία για να αναπτύξει αυτήν την νόσο.
Επειδή δεν ξέρουν τι να κάνουν, οι ηγέτες μας καταφεύγουν σε γενικό κατ’ οίκον περιορισμό και μάσκες για όλους. Κανείς δεν έχει αποδείξει ότι αυτά τα μέτρα έχουν αντίκτυπο στην επιδημία, αλλά όλοι το πιστεύουν. Είναι η κατάρρευση του δυτικού πολιτισμού: στο παρελθόν, σκεφτόμασταν ήρεμα, σήμερα φοράμε γκρι-γκρι, μάσκες, ή βυθιζόμαστε στη μαγεία.

Υπάρχει ένα παιδί που πέθανε από τη Covid-19 στη Γαλλία.

Αυτό που ισχύει σε μεμονωμένες περιπτώσεις είναι απολύτως ψευδές σε συλλογικούς. Η μέση ηλικία των ανθρώπων που πέθαναν στη Γαλλία είναι 84! Αυτό σημαίνει ότι οι μισοί από αυτούς ήταν άνω των 84 ετών.

Αλλά τότε, εάν ο περιορισμός είναι παράλογος και αν οι μάσκες είναι άχρηστες, τι πρέπει να γίνει;

Δεν είπα ότι ο περιορισμός καθαυτός ήταν παράλογος. Μίλησα για ένα υποχρεωτικό και τυφλό μέτρο. Σε όλες τις επιδημίες, πρέπει οι άρρωστοι να απομονωθούν, αλλά μόνο εκείνοι. Και δεν αναγνωρίζω καμία νομιμότητα σε μια εξουσία που επιβάλλει πρόστιμα, στέλνει στη φυλακή ή ακόμη και πυροβολεί πολίτες που αρνούνται να τεθούν υπό κατ ’οίκον περιορισμό για αόριστο χρονικό διάστημα.
Η δημόσια υγεία δεν εξασφαλίζεται με περιορισμούς, αλλά με την εμπιστοσύνη. Και κανείς δεν πρέπει να προστατεύεται κατά του εαυτού του. Μου φαίνεται άτιμο να εμποδίσουν τους ηλικιωμένους να δεχτούν τις οικογένειές τους εάν το επιθυμούν. Ίσως να μολυνθούν, ίσως να αρρωστήσουν και ίσως να πεθάνουν, αλλά θα είναι η επιλογή τους. Το μόνο πράγμα για το οποίο είμαστε σίγουροι όταν γεννηθούμε είναι ότι θα πεθάνουμε. Η ζωή είναι ένας μακρύς δρόμος για να προετοιμαστούμε για αυτήν και οι ηλικιωμένοι έχουν το δικαίωμα να προτιμούν να ζουν με τα αγαπημένα τους πρόσωπα παρά μερικά χρόνια περισσότερα.
Οι επιδημίες αντιμετωπίζονται πάντα με τον ίδιο τρόπο: μέτρα υγιεινής – πλύσιμο και αερισμός – και απομόνωση των ασθενών στο σπίτι τους ή στο νοσοκομείο για να θεραπευτούν. Όλα τα άλλα είναι απλό θέατρο. Πρέπει να επιστρέψουμε στις βάσεις και όχι να φανταστούμε περιορισμούς.

Πώς είναι δυνατόν οι ηγέτες μας να μας επιβάλουν ένα φασιστικό σχέδιο των ΗΠΑ;

Καταλαβαίνω τι θέλετε να πείτε με τον όρο φασιστικό, αλλά δεν είναι πολύ κατάλληλο. Ο φασισμός είναι μια ιδεολογία που ανταποκρίνεται στην καπιταλιστική κρίση του 1929, ο Ράμσφελντ έχει σίγουρα πολλά χαρακτηριστικά του, αλλά σκέφτεται με αφετηρία ενός άλλου κόσμου.
Ο Δρ Hatchett δεν αναγκάστηκε ποτέ να αμυνθεί για το ολοκληρωτικό του σχέδιο στις ΗΠΑ Αλλά ούτε ο Ντόναλντ Ράμσφελντ. Και τελικά, κανείς δεν κατηγορήθηκε ποτέ για αυτά που συνέβησαν μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, επειδή έχουμε αποφασίσει συλλογικά να μην ρίξουμε φως στις ίδιες τις επιθέσεις. Επομένως, αυτό το αρχικό έγκλημα δεν έπαψε να έχει συνέπειες. Η κυβέρνηση Ομπάμα συνέχισε να εφαρμόζει πιστά το σχέδιο Rumsfeld στη Λιβύη, τη Συρία και την Υεμένη (δόγμα Cebrowski). Και δεδομένου ότι η κυβέρνηση Τραμπ έχει αντιταχθεί σθεναρά σε αυτό το σχέδιο, βλέπουμε τους πρώην συνεργάτες του Ράμσφελντ να συνεχίζουν το έργο του μέσω άλλων θεσμών διαφορετικών από το ομοσπονδιακό κράτος των ΗΠΑ. Είτε μας αρέσει είτε όχι, αυτό θα συνεχιστεί μέχρι να ανοιχθεί αυτός ο φάκελος.

Με συγχωρείτε να γυρίσω πίσω, αλλά εάν ο υποχρεωτικός και γενικευμένος εγκλεισμός ήταν μόνο ένα αυταρχικό μέτρο χωρίς ιατρικό σκοπό, γιατί είναι τόσο δύσκολο να από-περιοριστούμε;

Όχι, δεν είναι δύσκολο. Φτάνει να ξαναγίνουμε ελεύθεροι. Το πρόβλημα είναι ότι δεν γνωρίζουμε πολύ περισσότερα για αυτόν τον ιό από όσο πριν δύο μήνες και τώρα έχουμε εμπλακεί σε φανταστικές γνώσεις.
Οι καμπύλες της επιδημίας είναι λίγο πολύ οι ίδιες σε όλες τις πληγείσες χώρες, ανεξάρτητα από τα μέτρα που έχουν τεθεί σε εφαρμογή. Μόνο δύο είδη χωρών ξεχωρίζουν: αφενός, εκείνες που για άγνωστο λόγο δεν έχουν επηρεαστεί, όπως αυτές της χερσονήσου της Ινδοκίνας (Βιετνάμ-Λάος-Καμπότζη-Ταϊλάνδη) και αφ ετέρου, εκείνες που αντέδρασαν πολύ πιο γρήγορα από τις άλλες, απομονώνοντας αμέσως τους ασθενείς όπως η Ταϊβάν. Έτσι, ανεξάρτητα από τον τρόπο που από-περιορίζουν, σίγουρα θα υπάρχει λίγο πολύ μεγάλος αριθμός ατόμων που θα μολυνθούν, αλλά αυτό δεν πρέπει να έχει αντίκτυπο.

Θα συνεχίσουν οι κυβερνήσεις τον υποχρεωτικό περιορισμό κατ’ οίκον έως ότου ανακαλυφθεί ένα εμβόλιο;

Δεν ξέρω αν θα υπάρξει ποτέ εμβόλιο. Ψάχνουμε για ένα κατά του AIDS εδώ και 35 χρόνια. Ωστόσο, δεν είναι πιθανό η επιδημία Covid-19 να διαρκέσει περισσότερο από των άλλων κοροναϊών, SARS ή MERS.
Τόσο το εμβόλιο όσο και τα νέα φάρμακα αποτελούν σημαντικές οικονομικές προκλήσεις. Ορισμένες φαρμακευτικές εταιρείες είναι έτοιμες να κάνουν οτιδήποτε για να αποτρέψουν τους γιατρούς να θεραπεύουν τους ασθενείς τους με φθηνά φάρμακα. Θυμηθείτε πώς ο Ντόναλντ Ράμσφελντ, όταν διεύθυνε τη Gilead Science, έκλεισε το εργοστάσιο της Αλ-Σίφα που έκανε φάρμακα για το AIDS χωρίς να του πληρώσει δικαιώματα: έβαλε τον Δημοκρατικό Μπιλ Κλίντον να το βομβαρδίσει, ισχυριζόμενος ότι ανήκε στην Αλ Κάιντα, πράγμα απολύτως ψευδές. Και ακριβώς, ο Δρ Hatchett είναι σήμερα επικεφαλής της πιο σημαντικής ένωσης για τα εμβόλια, της CEPI (Coalition for Epidemic Preparedness Innovations (CEPI) Founded 2007 at‎: ‎Davos‎, Switzerland. Chief executive‎: ‎Richard J. Hatchett Locations‎: ‎>: ‎London‎, UK; ‎Washington D.C.‎, US

Τι θα συμβεί τώρα;

Βλέπουμε μια τεράστια ρήξη σε ορισμένες δυτικές κοινωνίες τις τελευταίες εβδομάδες. Στη Γαλλία, θεμελιώδεις ελευθερίες έχουν τεθεί σε αναστολή, μεταξύ άλλων το δικαίωμα των πολιτών να συναθροίζονται ή να διαδηλώνουν. 13 εκατομμύρια εργαζόμενοι τοποθετήθηκαν σε μερική ανεργία. Το σχολείο θα ξανανοίξει, αλλά δεν θα είναι πλέον υποχρεωτικό, οι γονείς θα επιλέξουν να στείλουν τα παιδιά τους εκεί ή όχι, κ.λπ. Αυτό δεν αποτελεί συνέπεια της επιδημίας, αλλά, όπως μόλις σας εξήγησα, η συνέπεια των ανίκανων πολιτικών αντιδράσεων στην επιδημία.
Ο υποχρεωτικός γενικευμένος κατ’ οίκον περιορισμός είχε σχεδιαστεί από την ομάδα του Donald Rumsfeld για να μεταμορφωθεί η αμερικανική κοινωνία. Αυτό το σχέδιο δεν εφαρμόστηκε στις ΗΠΑ, αλλά δεκαπέντε χρόνια αργότερα στην Ευρώπη. Η μετάβαση από τη μια ήπειρο στην άλλη δείχνει τον διακρατικό χαρακτήρα του χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού του οποίου ο Rumsfeld είναι καθαρό προϊόν. Δεν υπάρχει κανένας λόγος για τον οποίο αυτοί που χρηματοδότησαν την ομάδα Rumsfeld να μην συνεχίσουν το πολιτικό τους σχέδιο τώρα στην Ευρώπη.
Σε αυτήν την περίπτωση, τα επόμενα χρόνια, ένα πολύ μεγάλο μέρος των Ευρωπαίων εργαζομένων θα μεταφερθεί στη βιομηχανία όπλων. Το ΝΑΤΟ, το οποίο ο πρόεδρος Macron πίστευε ότι ήταν σε κατάσταση εγκεφαλικού θανάτου, και η πολιτική του συνιστώσα, η Ευρωπαϊκή Ένωση, της οποίας τα μέλη σχίστηκαν μεταξύ τους τις τελευταίες εβδομάδες για να αλληλοκλέψουν φορτία μασκών, θα αναδιοργανωθούν. Αυτές οι δύο οργανώσεις θα συνεχίσουν τη συστηματική καταστροφή όλων των κρατικών δομών στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, η οποία ξεκίνησε το 2001 και αργότερα της λεκάνης της Καραϊβικής.
Ωστόσο, οι άντρες του Ράμσφελντ έκαναν ένα λάθος. Κρύβοντας το σχέδιο του 2006, έδωσαν την εντύπωση ότι αντέγραψαν το μοντέλο της Κίνας όταν επέβαλαν τον υποχρεωτικό γενικευμένο κατ’ οίκον περιορισμό. Η Κίνα, και όχι οι Ηνωμένες Πολιτείες, έγινε εκ των πραγμάτων η πνευματική αναφορά των Ευρωπαίων. Επομένως, θα γίνει έμμονη ιδέα να την εμποδίσουν να συνεχίσει την κατασκευή των δρόμων του μεταξιού. Θα πρέπει να την αναχαιτήσουν.
Οι επιδημίες δεν προκαλούν επαναστάσεις, αλλά οι πόλεμοι και οι οικονομικές καταστροφές τις προετοιμάζουν. Σήμερα, από λάθη των ηγετών μας, οι οικονομίες της ΕΕ καταστρέφονται και ετοιμαζόμαστε για πόλεμο. Θα περάσουμε μια κρίσιμη εποχή από την οποία μπορεί να προκύψει το καλύτερο, αλλά και το χειρότερο.
Αυτή η εξέλιξη του κόσμου θα είναι η απάντηση στην εξαφάνιση των μεσαίων τάξεων που συνεπάγεται η οικονομική παγκοσμιοποίηση και που καταγγέλλεται από τα κίτρινα γιλέκα, καθώς ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν μια απάντηση στην εξάντληση των αποικιακών αυτοκρατοριών και στην κρίση του καπιταλισμού των καρτέλ το 1929.
Η Γαλλία έχει ήδη βιώσει ένα τέτοιο δράμα. Ήταν το 1880-81, όταν ο τότε βιομηχανικός καπιταλισμός δεν μπορούσε πια να συνεχίσει να εκμεταλλεύεται τους εργάτες γιατί οι τελευταίοι οργανώθηκαν σε συνδικάτα. Ο Jules Ferry (1832 – 1893) έκλεισε ορισμένες θρησκευτικές εκκλησίες και δημιούργησε το υποχρεωτικό κοσμικό σχολείο για να απαλλάξει τα παιδιά από την επιρροή της Καθολικής Εκκλησίας. Τα εκπαίδευσε από υποστηρικτές του μιλιταρισμού, τους «μαύρους ουσάρους». Τους έκανε στρατιώτες του αποικιοκρατικού του σχεδίου. Για 35 χρόνια, η Γαλλία υποδούλωσε πολλούς ξένους λαούς, και ύστερα βρέθηκε αντιμέτωπη με την αναδυόμενη δύναμη της εποχής, τη Γερμανία. Σύντομα βυθίστηκε στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Θα βιώσουμε στην Ευρώπη τις ίδιες συζητήσεις που βίωσαν οι Ηνωμένες Πολιτείες είκοσι χρόνια νωρίτερα. Πρέπει να αγωνιστούμε να μην εμπλακούμε σε τέτοια εγκλήματα. Θα είναι ο αγώνας των μελλοντικών χρόνων. Θα είναι ο δικός σας.