Διεθνή
Τι επιζητεί πραγματικά η Κίνα; Τίποτε λιγότερο από την παγκόσμια ηγεμονία
Του Hal Brands
Μπορούμε επιτέλους να επαινέσουμε το ΚΚ Κίνας για το γεγονός ότι εννοεί πραγματικά όσα διακηρύσσει και για το ότι ξέρει τι θέλει; Αυτό πιθανόν να είναι το “κλειδί” για την κατανόηση των στρατηγικών φιλοδοξιών του Πεκίνου για τις ερχόμενες δεκαετίες.
Μια σταθερή αφήγηση στη συζήτηση στις ΗΠΑ σχετικά με αυτό το θέμα είναι ότι η ίδια η Κίνα δεν ξέρει τι επιδιώκει να επιτύχει, δηλαδή ότι οι ηγέτες της δεν έχουν ακόμη υπολογίσει ως πού πρέπει ή θα μπορούσε να φτάσει η επιρροή του Πεκίνου.
Ωστόσο, υπάρχει ένα αυξανόμενο σύνολο αποδεικτικών στοιχείων, τα οποία συγκεντρώνονται και ερμηνεύονται από ταλαντούχους ειδικούς επί ζητημάτων Κίνας, που συντείνουν στο ότι η κινεζική κυβέρνηση στοχεύει πράγματι στην κατοχύρωση στάτους παγκόσμιας δύναμης και ίσως παγκόσμιας κυριαρχίας εντός του χρονικού ορίζοντα της επόμενης γενιάς – ότι επιδιώκει να ανατρέψει το ηγεμονευόμενο από τις ΗΠΑ στάτους κβο και να δημιουργήσει τουλάχιστον μια ανταγωνιστική παγκόσμια τάξη στη βάση των συμφερόντων της.
Δεν χρειάζεται απαράμιλλη δύναμη επαγωγικής σκέψης για να καταλήξει κανείς σε αυτό το συμπέρασμα. Κορυφαίοι Κινέζοι αξιωματούχοι και μέλη της διπλωματικής κοινότητας της χώρας γίνονται όλο και πιο ξεκάθαροι όταν αναφέρονται σε αυτό το ζήτημα.
Το όραμα του Xi
Ο πρόεδρος Xi Jinping εξέθεσε τον συγκεκριμένο στόχο παραπάνω από υπαινικτικά στην ομιλία – ορόσημό του στο 19ο Συνέδριο του κόμματος τον Οκτώβριο του 2017. Η συγκεκριμένη ομιλία αντιπροσωπεύει μία από τις πιο έγκυρες εκθέσεις της πολιτικής και των στόχων του ΚΚ Κίνας. Αντικατοπτρίζει το πώς κατανοεί ο Xi όσα έχει επιτύχει η Κίνα υπό την κομμουνιστική εξουσία και το πώς πρέπει, κατά τον ίδιο, να προχωρήσει στο μέλλον.
Ο Xi διακήρυξε εκεί ότι η Κίνα “ανορθώθηκε, έγινε πλούσια και πλέον γίνεται ισχυρή”, καθώς και ότι “ανοίγει ένα νέο μονοπάτι για άλλες αναπτυσσόμενες χώρες”, προσφέροντας “την κινέζικη γνώση και προσέγγιση για την επίλυση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα”.
Μέχρι το 2049, ο Xi υποσχέθηκε ότι η Κίνα θα καταστεί “παγκόσμιος ηγέτης όσον αφορά την πολυπαραγοντική εθνική δύναμη και τη διεθνή επιρροή” και θα οικοδομήσει μια “σταθερή διεθνή τάξη”, στο πλαίσιο της οποίας θα μπορούσε να επιτευχθεί πλήρως η “εθνική αναζωογόνηση” της Κίνας.
Τα παραπάνω αποτελούν διακήρυξη ενός ηγέτη ο οποίος βλέπει τη χώρα του να μην συμμετέχει απλώς στις διεθνείς υποθέσεις αλλά να καθορίζει τους όρους υπό τους οποίους αυτές εξελίσσονται και δίνει καθοδηγητικά στοιχεία για δύο κεντρικά ζητήματα της συζήτησης γύρω από την εξωτερική πολιτική της Κίνας.
Ο στόχος για αναδιάταξη του στάτους κβο
Το πρώτο είναι μια βαθιά σκεπτικιστική στάση έναντι του υπάρχοντος διεθνούς συστήματος. Οι Κινέζοι ηγέτες αναγνωρίζουν ότι το υπάρχον παγκόσμιο καθεστώς όσον αφορά το εμπόριο ήταν απαραίτητο για την οικονομική και στρατιωτική άνοδο της χώρας τους.
Ωστόσο, όταν εξετάζουν τα βασικά χαρακτηριστικά του κόσμου που έχουν δημιουργήσει η Ουάσιγκτον και οι σύμμαχοί της, βλέπουν ως επί το πλείστον απειλές κατά της Κίνας.
Κατά την άποψή τους, οι αμερικανικές συμμαχίες δεν έχουν ως κύριο άξονα τη διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας. Αντίθετα, συμπιέζουν τις δυνατότητες της Κίνας και εμποδίζουν τις χώρες της Ασίας να παράσχουν στο Πεκίνο εκείνα που του οφείλονται.
Υπό αυτό το πρίσμα, η προώθηση της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν είναι ούτε ηθική ούτε καλοπροαίρετη, αλλά μια προπαγανδιστική εκστρατεία στη βάση ενός επικίνδυνου δόγματος, το οποίο απειλεί να απονομιμοποιήσει την κομμουνιστική κυβέρνηση και να ενεργοποιήσει τους εχθρούς της εντός Κίνας.
Οι διεθνείς θεσμοί υπό την ηγεσία των ΗΠΑ εμφανίζονται ως εργαλεία για την επιβολή της βούλησης της Αμερικής επί των πιο αδύναμων χωρών. Το Κομμουνιστικό Κόμμα αναγνωρίζει ότι η φιλελεύθερη διεθνής τάξη έχει αποφέρει οφέλη, γράφει ο Nadege Rolland, ανώτερος συνεργάτης του Εθνικού Γραφείου Ασιατικών Ερευνών των ΗΠΑ, ωστόσο “το κόμμα απεχθάνεται και τρέμει” τις αρχές επί των οποίων αυτή βασίζεται.
Η ανάγκη υπεράσπισης του πολιτικού αυταρχισμού έναντι της δυτικής δημοκρατίας
Το δεύτερο ζήτημα είναι ότι η διεθνής τάξη πρέπει να αλλάξει – όχι λίγο, αλλά πολύ – ώστε η Κίνα να καταστεί πλήρως ευημερούσα και ασφαλής. Οι Κινέζοι ηγέτες είναι κάπως αόριστοι – κι αυτό είναι κατανοητό – ως προς την περιγραφή του κόσμου που επιθυμούν, ωστόσο το περίγραμμα του οράματός τους γίνεται ολοένα και πιο ευδιάκριτο.
Αν κάποιος μελετήσει τις δηλώσεις του Xi και άλλων ανώτερων Κινέζων αξιωματούχων, συμπεραίνει η ειδικός επί ζητημάτων Κίνας Liza Tobin, εκείνο που προκύπτει είναι ένα όραμα στο οποίο “ένα παγκόσμιο δίκτυο εταιρικών σχέσεων με επίκεντρο την Κίνα θα αντικαταστήσει το αμερικανικό σύστημα στρατηγικών συμμαχιών”, ενώ ο κόσμος θα βλέπει τον κινεζικό πολιτικό αυταρχισμό ως προτιμότερη μορφή διακυβέρνησης σε σχέση με τη δυτική δημοκρατία.
Με βάση μια παρόμοια ανάλυση, ο Rolland συμφωνεί ότι η Κίνα εκδηλώνει “λαχτάρα για μια τουλάχιστον μερική ηγεμονία”, δηλαδή για μια χαλαρή κυριαρχία πάνω σε μεγάλες περιοχές του παγκόσμιου “Νότου”.
Όσον αφορά την παγκόσμια διακυβέρνηση, όπως δείχνουν άλλα στοιχεία, το Πεκίνο επιθυμεί ένα σύστημα στο οποίο οι διεθνείς θεσμοί θα υποστηρίζουν και δεν θα “ραπίζουν” τα αυταρχικά καθεστώτα. Την ίδια ώρα, οι Κινέζοι σχεδιαστές στρατηγικής και ακαδημαϊκοί συζητούν ανοιχτά για την οικοδόμηση μιας “νέας παγκόσμιας οικονομικής τάξης με επίκεντρο την Κίνα”.
Φιλοδοξίες παγκόσμιου και όχι περιφερειακού χαρακτήρα
Υπάρχουν ελάχιστες έως καθόλου ενδείξεις, σε όλα αυτά, ότι ο στρατηγικός ορίζοντας του Πεκίνου περιορίζεται μόνον στον Δυτικό Ειρηνικό ή ακόμη και στην Ασία.
Η επίκληση του Xi για μια “κοινότητα με κοινό μέλλον για την ανθρωπότητα” υποδηλώνει την αίσθηση ενός παγκόσμιου ταμπλό στο οποίο η αύξηση της κινεζικής επιρροής τίθεται ως στόχος. Δεν χρειάζεται να διαβάσει κανείς ανάμεσα στις γραμμές για να καταλάβει ότι αυτή η ατζέντα θα απαιτούσε ουσιαστική αναδιάταξη της τρέχουσας γεωπολιτικής ισορροπίας. Όπως είχε αναφέρει ο Xi πριν από αρκετά χρόνια, η Κίνα πρέπει να εργαστεί αποφασιστικά προς ένα “μέλλον όπου θα κερδίσουμε την πρωτοβουλία και θα έχουμε την κυρίαρχη θέση”.
Προφανώς και δεν είναι ορθό να παίρνουμε τοις μετρητοίς όλα όσα λένε οι εθνικοί ηγέτες, ακόμη και όταν οι θέσεις τους διατυπώνονται σε επίσημες ομιλίες. Ωστόσο, στην περίπτωση του Πεκίνου, οι Κινέζοι ηγέτες λένε στην πραγματικότητα λιγότερα σε σχέση με όσα κάνει η χώρα τους στην πράξη.
Είτε πρόκειται για το ναυπηγικό πρόγραμμα που “γεννά” πλωτά σκάφη με εκπληκτικά ταχύ ρυθμό, την προσπάθεια ελέγχου των υφιστάμενων διεθνών οργανισμών και τη δημιουργία νέων, την προβολή στρατιωτικής δύναμης στην Αρκτική, στον Ινδικό Ωκεανό και σε άλλα σημεία του πλανήτη, την προσπάθεια οικοδόμησης κυριαρχίας στους κλάδους υψηλής τεχνολογίας ανά τον κόσμο, τις ολοένα και πιο συστηματικές προσπάθειες για την υποστήριξη αυταρχικών καθεστώτων και την αποδυνάμωση των δημοκρατικών θεσμών ή την πρωτοβουλία Belt and Road που περιλαμβάνει πολλές ηπείρους, η Κίνα δεν ενεργεί διόλου ως μια χώρα που της λείπει ο στρατηγικός γεωπολιτικός σχεδιασμός μεγάλης κλίμακας.
Όπως συμβαίνει με πάμπολλές πτυχές του ανταγωνισμού ΗΠΑ – Κίνας, είναι δυνατός κάποιου είδους παραλληλισμός με την εποχή του Ψυχρού Πολέμου. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, ορισμένοι κορυφαίοι Αμερικανοί σοβιετολόγοι επέμεναν ότι η Μόσχα γινόταν όλο και περισσότερο μια χώρα ικανοποιημένη στο πλαίσιο του στάτους κβο.
Ο συγκεκριμένος ισχυρισμός, ωστόσο, απαιτούσε να αγνοηθούν όσα έλεγαν οι Σοβιετικοί ηγέτες για την διεθνή ύφεση και την ειρηνική συνύπαρξη (ότι δηλαδή τα παραπάνω ήταν ένας τρόπος να εξασφαλιστεί ο “θρίαμβος του σοσιαλισμού” χωρίς πόλεμο), καθώς και οι προσπάθειές τους να οικοδομήσουν στρατιωτική ανωτερότητα και θέσεις επιρροής και δύναμης στον Τρίτο Κόσμο. Τα προειδοποιητικά “σήματα” ήταν εμφανή τότε, όπως είναι και σήμερα.
Η Κίνα πιθανότατα δεν έχει μια λίστα “βήμα προς βήμα” για την επίτευξη παγκόσμιας υπεροχής, όπως δεν είχε και η Σοβιετική Ένωση στη δεκαετία του 1970. Οι Κινέζοι ηγέτες δεν αγνοούν το κόστος και τα εμπόδια: ο Xi μπορεί να επαναδιατυπώνει “τελετουργικά” τη σημασία της ενοποίησης του κινεζικού έθνους, ωστόσο αυτό δεν σημαίνει ότι είναι προσανατολισμένος σε έναν πόλεμο για την ανάκτηση της Ταϊβάν.
Οι ΗΠΑ δεν πρέπει να υποτιμούν το Πεκίνο
Το Πεκίνο μάλιστα μοιάζει να μην έχει αποφασίσει ποιος από τους δύο δρόμους προς την κατάκτηση παγκόσμιας επιρροής είναι προτιμότερος: η εγκαθίδρυση κυριαρχίας στον Δυτικό Ειρηνικό και στη συνέχεια η περαιτέρω επέκταση ή η υπερφαλάγγιση της θέσης των ΗΠΑ στην περιοχή, με την ενίσχυση των οικονομικών και πολιτικών θέσεων της Κίνας σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο.
Τέλος, η Κίνα ενδέχεται τελικά να μην κατορθώσει να επιτύχει τίποτε απ’ όλα αυτά. Ίσως ο κορονοϊός να αποδυναμώσει τόσο τις ΗΠΑ όσο και τη φιλελεύθερη διεθνή τάξη, που να επιταχύνει σημαντικά την άνοδο της Κίνας. Ή ίσως η Κίνα να αντιμετωπίσει τόσα πολλά εσωτερικά προβλήματα και τόση εξωτερική αντίσταση, που η κίνησή της να “βαλτώσει”.
Ωστόσο, πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι η συζήτηση για το τι επιζητεί η Κίνα διερύνεται, καθώς οι ηγέτες και η συμπεριφορά του Πεκίνου δίνουν όλο και περισσότερες και πιο σαφείς απαντήσεις σε αυτό το ερώτημα. Όταν ένας υπερήφανος και ισχυρός διεκδικητής της ηγεμονίας αρχίζει να διαφημίζει τις παγκόσμιες φιλοδοξίες του, οι Αμερικανοί θα πρέπει να τείνουν να τον λαμβάνουν στα σοβαρά.
capital.gr
Διεθνή
Ένοπλος Αζέρος πέρασε στην Αρμενία και πυροβόλησε μητέρα μπροστά στα παιδιά της! Σε πόλη αδελφοποιημένη με τη Νέα Σμύρνη το περιστατικό
Απαγγέλθηκαν συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.
Αρμενικό δικαστήριο διέταξε την προφυλάκιση, για διάστημα δύο μηνών, του Αζέρου στρατιωτικού Νασίμ Ογλού Ραχίμ Μουσάγιεβ, ο οποίος κατηγορείται ότι πέρασε παράνομα στην Αρμενία και πυροβόλησε μια γυναίκα μέσα στο σπίτι της, στον οικισμό Σάκι της επαρχίας Σιουνίκ. Η πόλη απέχει 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα και 3 χιλιόμετρα από την πόλη Σισιάν που είναι πόλη αδελφοποιημένη με την Νέα Σμύρνη.
Σε βάρος του Μουσάγιεβ έχουν απαγγελθεί συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.
Δύο από τις κατηγορίες προστέθηκαν την Παρασκευή. Αρχικά, η Γενική Εισαγγελία είχε ανακοινώσει κατηγορίες για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης με τη χρήση όπλου, παράνομη κατοχή πυροβόλου όπλου και παραβίαση του απαραβίαστου της κατοικίας. Η παράνομη διέλευση των συνόρων δεν περιλαμβανόταν αρχικά, παρά το γεγονός ότι το ίδιο το Αζερμπαϊτζάν είχε επιβεβαιώσει πως ο στρατιωτικός είχε περάσει στην Αρμενία.
Την Παρασκευή οι εισαγγελικές αρχές ξεκίνησαν ξεχωριστή ποινική διαδικασία για την παράνομη διέλευση των συνόρων και το λαθρεμπόριο όπλων, η οποία στη συνέχεια συγχωνεύθηκε με την κύρια υπόθεση.
Σύμφωνα με τις αρμενικές αρχές, ο Μουσάγιεβ πέρασε παράνομα τα σύνορα και εισήλθε σε κατοικία στον οικισμό Σάκι την Πέμπτη 1η Οκτωβρίου. Όταν έγινε αντιληπτός, άνοιξε πυρ. Η 39χρονη ιδιοκτήτρια του σπιτιού τραυματίστηκε από σφαίρα στο πόδι, μπροστά στα τρία παιδιά της. Η γυναίκα διακομίστηκε αρχικά στο Ιατρικό Κέντρο Σισιάν και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Γερεβάν. Η κατάστασή της είναι σταθερή και η ζωή της δεν διατρέχει κίνδυνο.
Κατά τη διάρκεια του περιστατικού τραυματίστηκαν επίσης δύο από τα παιδιά της. Σύμφωνα με το Armenpress, πρόκειται για ένα 15χρονο παιδί, το οποίο υπέστη κάταγμα στον δεξιό καρπό, και ένα 12χρονο, που υπέστη κάκωση μαλακών μορίων. Η κατάσταση της υγείας τους χαρακτηρίζεται ικανοποιητική, ενώ τα παιδιά έλαβαν ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη.
Μετά το περιστατικό, ο Μουσάγιεβ διέφυγε από το σπίτι. Εντοπίστηκε αργότερα σε άλλη διεύθυνση στον ίδιο οικισμό και συνελήφθη. Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, όταν εντοπίστηκε δεν φορούσε στρατιωτική στολή. Οι αστυνομικοί ακολούθησαν ίχνη αίματος που είχε αφήσει πίσω του, καθώς και ο ίδιος είχε τραυματιστεί. Μετά τη σύλληψή του μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο υπό αστυνομική φρουρά.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το περιστατικό σημειώθηκε μόλις δύο ημέρες μετά την επίσημη ενημέρωση της αρμενικής πλευράς από την Υπηρεσία Κρατικής Ασφάλειας του Αζερμπαϊτζάν. Στις 29 Σεπτεμβρίου, το Μπακού είχε ενημερώσει την Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας της Αρμενίας ότι ένας στρατιώτης είχε εγκαταλείψει τη μονάδα του υπό άγνωστες συνθήκες και ότι δεν μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να είχε περάσει στην Αρμενία.
Μετά την ενημέρωση αυτή, αρμενικές και αζερικές υπηρεσίες ξεκίνησαν επιχειρήσεις για τον εντοπισμό του. Ωστόσο, ο Μουσάγιεβ κατάφερε να φτάσει σε κατοικημένη περιοχή του Σιουνίκ και να εισέλθει σε σπίτι, όπου άνοιξε πυρ εναντίον μιας οικογένειας.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ερωτήματα για το πώς ένας ένοπλος στρατιωτικός, για την παρουσία του οποίου είχε ήδη ενημερωθεί το Γερεβάν, κατάφερε να φτάσει μέχρι κατοικημένη περιοχή χωρίς να εντοπιστεί. Παραμένει επίσης άγνωστο εάν οι κάτοικοι του Σάκι και των γειτονικών κοινοτήτων είχαν ενημερωθεί για την πιθανή παρουσία ένοπλου Αζέρου στρατιωτικού στην περιοχή.
Η υπόθεση έχει προκαλέσει αντιδράσεις στην Αρμενία. Την Παρασκευή, η νεολαία της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (ARF) πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το κτίριο της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας στο Γερεβάν. Οι διαδηλωτές ζήτησαν να μην παραδοθεί ο Μουσάγιεβ στο Αζερμπαϊτζάν χωρίς όρους και προϋποθέσεις και να εξεταστεί το ενδεχόμενο ανταλλαγής του με Αρμένιους που κρατούνται στο Αζερμπαϊτζάν.
Η Γενική Εισαγγελία του Αζερμπαϊτζάν ανακοίνωσε το βράδυ της Πέμπτης ότι ξεκίνησε δική της ποινική έρευνα σχετικά με την παράνομη είσοδο του στρατιωτικού στην Αρμενία. Το υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν, ωστόσο, δεν έχει μέχρι στιγμής προβεί σε επίσημη δήλωση για την υπόθεση.
Το περιστατικό θυμίζει ανάλογη υπόθεση που σημειώθηκε στο Σιουνίκ τον Απρίλιο του 2023, όταν δύο Αζέροι στρατιωτικοί εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και πέρασαν στην Αρμενία. Ο ένας, ο Χουσεΐν Αχούντοφ, καταδικάστηκε αργότερα σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία Αρμένιου φρουρού ασφαλείας, ενώ ο δεύτερος καταδικάστηκε σε 11 χρόνια φυλάκισης. Τον Δεκέμβριο του 2023, και οι δύο επέστρεψαν στο Αζερμπαϊτζάν στο πλαίσιο ανταλλαγής κρατουμένων, κατά την οποία το Μπακού απελευθέρωσε 32 Αρμένιους κρατουμένους.
Πηγή: Εφημερίδα Αζάτ Ορ
GEOPOLITICO
Ο Αλίγιεφ αποκαλεί τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας και του Αρτσάχ «εγκληματίες πολέμου» και δηλώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερο»
Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.
του Αρντασές Γιαγουπιάν
Ενώ στην Αθήνα πραγματοποιούνταν η 6η Σύνοδος της Μικτής Διυπουργικής Επιτροπής Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν και το Επιχειρηματικό Συνέδριο Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν, με τη συμμετοχή του Χάρη Θεοχάρη και του Αζέρου υπουργού Ενέργειας για την διεύρυνση της διμερούς συνεργασίας, ο Αλίγιεφ την ίδια ημέρα εκφωνούσε μια ιδιαίτερα σκληρή ομιλία για την Αρμενία, μιλώντας για στρατιωτική υπεροχή «δέκα φορές μεγαλύτερη»

Σε μια ακόμη επιθετική και αποκαλυπτική ομιλία του, στις 2 Οκτωβρίου στο Μπακού, ο Ιλχάμ Αλίγιεφ αποκάλεσε συλλήβδην τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας «εγκληματίες πολέμου» και δήλωσε ότι «πρέπει να εκτίσουν τις ποινές τους», χωρίς να αναφέρει συγκεκριμένες δικαστικές καταδίκες ή να εξετάζει ατομικές ευθύνες.
Παράλληλα, παρουσίασε τον πόλεμο του 2020 και την επίθεση του Αζερμπαϊτζάν στο Αρτσάχ τον Σεπτέμβριο του 2023 ως «στρατιωτικές νίκες» και ως αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας του. Ωστόσο, στην ίδια ομιλία παραδέχθηκε ότι το Μπακού πραγματοποίησε ενδιάμεσες στρατιωτικές επιχειρήσεις προκειμένου να αλλάξει τις συνθήκες επί του πεδίου και να προετοιμάσει την τελική επίθεση του 2023.
Η επίθεση της 19ης Σεπτεμβρίου 2023, μετά από εννέα μήνες αποκλεισμού του Αρτσάχ, κατέληξε στην κατάλυση της de facto αρμενικής διοίκησης και στη μαζική εκτόπιση του αρμενικού πληθυσμού. Ο Αλίγιεφ εξακολουθεί να την αποκαλεί «αντιτρομοκρατική επιχείρηση» και να πανηγυρίζει την έκβασή της.
Την ίδια στιγμή, ενώ δηλώνει ότι «δεν υπάρχει πλέον σύγκρουση» και ότι υπάρχει ειρήνη στα σύνορα, ανακοινώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει «πάντα να είναι δέκα φορές ισχυρότερο» από την Αρμενία. Περίπου 9 δισεκατομμύρια μανάτ, σύμφωνα με τον ίδιο, θα κατευθυνθούν σε ζητήματα άμυνας και ασφάλειας.
Ο Αλίγιεφ δεν περιορίστηκε στην αναφορά του παρελθόντος. Καθιέρωσε ουσιαστικά την 8η Νοεμβρίου 2020 και την 20ή Σεπτεμβρίου 2023 ως δύο κεντρικές ημερομηνίες της κρατικής αφήγησης του Αζερμπαϊτζάν. Την πρώτη ως «ημέρα νίκης» του πολέμου των 44 ημερών και τη δεύτερη ως την ημέρα κατά την οποία, σύμφωνα με την επίσημη αζερική αφήγηση, αποκαταστάθηκε πλήρως η κυριαρχία του Μπακού στο Αρτσάχ. Και ενώ μιλά για ειρήνη, ο ίδιος ο Αλίγιεφ δηλώνει ότι η χώρα του πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερη» από την Αρμενία και αφήνει να εννοηθεί ότι, αν το Αζερμπαϊτζάν δεν είχε «σταματήσει εγκαίρως», μια τρίτη Αψίδα του Θριάμβου θα μπορούσε να βρίσκεται σήμερα στο κέντρο του Γερεβάν. Πρόκειται για μια ευθεία υπενθύμιση ότι, πίσω από τη σημερινή ρητορική περί ειρήνης, το Μπακού εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται τη στρατιωτική ισχύ και την επιβολή ως βασικά εργαλεία της πολιτικής του. Παράλληλα, κατηγόρησε τους Αρμενίους για «αχαριστία» και υποστήριξε ότι «μας μαχαίρωσαν πισώπλατα», επαναφέροντας γνωστά μοτίβα της τουρκοαζερικής ρητορικής περί αρμενικής «προδοσίας».
Οι δηλώσεις αυτές αποκαλύπτουν μια σοβαρή αντίφαση. Από τη μία πλευρά το Μπακού μιλά για ειρήνη, εμπόριο και τέλος της σύγκρουσης και από την άλλη, ο πρόεδρός του μιλά για μόνιμη στρατιωτική υπεροχή, χαρακτηρίζει ολόκληρες πολιτικές ηγεσίες «εγκληματίες πολέμου» και αφήνει ανοιχτές απειλητικές αναφορές ακόμη και για το Γερεβάν.
Η ειρήνη δεν οικοδομείται με το «να είμαστε δέκα φορές ισχυρότεροι», ούτε με απειλές, ιστορικούς συμψηφισμούς και συλλογικές κατηγορίες. Και ασφαλώς δεν οικοδομείται όταν η στρατιωτική κατάκτηση μιας περιοχής και η εκδίωξη του γηγενούς πληθυσμού παρουσιάζονται ως λόγος εθνικής υπερηφάνειας.
Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.
Η πραγματική ειρήνη δεν χρειάζεται δέκα φορές περισσότερα όπλα. Χρειάζεται σεβασμό, αυτοσυγκράτηση, δικαιοσύνη και κυρίως εγκατάλειψη της λογικής ότι ο ισχυρότερος έχει πάντα δίκιο.
Και η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι συμμέτοχη σε αυτή την λογική.
Διεθνή
Οι πρέσβεις των χωρών της ΕΕ στο Σουνίκ της Αρμενίας
Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.
Από την Αρμενική εφημερίδα Αζάτ Ορ
Οι πρέσβεις των κρατών μελών της ΕΕ με τον πρέσβη της ΕΕ στη Αρμενία Βασίλη Μαραγκό συνόψισαν τα αποτελέσματα του έργου που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Βιώσιμο Σουνίκ — Ομάδα της Ευρώπης» και συζήτησαν τις μελλοντικές προτεραιότητες της διοίκησης της περιφέρειας Σουνίκ.
Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.
Ήταν ιδιαίτερα πολύτιμο να ακούσουμε την άποψη της περιφερειακής διοίκησης σχετικά με αυτό το θέμα», σημείωσε η πρέσβης της Ολλανδίας Μαρίκε ΜονρόιΒίντερ.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τα μέλη της αντιπροσωπείας επισκέφθηκαν γαλακτοκομείο στο Καπάν, ενημερώθηκαν για τις εργασίες βελτίωσης της πρόσβασης σε πόσιμο νερό στο Λεχβάζ και επισκέφθηκαν την εταιρεία MeghriFruits.
Με την υποστήριξη του οργανισμού «Ομάδα Ευρώπη», η εταιρεία MeghriFruits επέκτεινε την παραγωγή της, δημιούργησε νέες θέσεις εργασίας και εισήλθε σε νέες εξαγωγικές αγορές.
Διαβάστε τα υπόλοιπα άρθρα της εφημερίδας στο PDF
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας