Άμυνα
Εμείς, τί διεκδικούμε;

Όσο κι αν προσπαθώ να πιστέψω ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη σκοπεύει πραγματικά να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της πατρίδας μας απέναντι στις ιταμές τουρκικές προκλήσεις, δυστυχώς δεν πείθομαι. Είναι πάρα πολλές οι ενδείξεις που με καθιστούν απαισιόδοξο. Το ύφος και ο τόνος των δηλώσεων των κυβερνητικών παραγόντων δεν συνάδουν με το ξεκάθαρο και αυστηρό μήνυμα που θα έπρεπε να εκπέμπει η χώρα μας προκειμένου να αποτρέψει τις τουρκικές προκλήσεις. Ουσιαστικά η ελληνική αποτροπή έχει καταρρεύσει διότι είναι πασιφανές ότι απουσιάζει η αναγκαία πολιτική βούληση για χρήση στρατιωτικής βίας σε περίπτωση που απειληθούν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.
Οι Τούρκοι υπουργοί που ακούν τον Πέτσα, τον Δένδια ή τον Παναγιωτόπουλο να απαντούν με βαρετή προβλεψιμότητα στο ερώτημα πώς θα αντιδράσει η Ελλάδα αν παραβιαστούν τα κυριαρχικά της δικαιώματα, με την υπεκφυγή «θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί», απλώς γελάνε μαζί μας και προχωρούν ακάθεκτοι τα σχέδιά τους.
Λυπάμαι πολύ για την εικόνα που δίνει σήμερα η Ελλάδα διεθνώς, και για την κατάντια στην οποία έχει οδηγηθεί από την ανυπαρξία εθνικής στρατηγικής και από την άρνηση των πολιτικών ταγών της διαχρονικά να αντιληφθούν τι συμβαίνει στη γειτονιά μας και στον κόσμο και να διδαχτούν από τα ιστορικά παραδείγματα. Θα ήμουν ο πρώτος που θα χειροκροτούσε την κυβέρνηση Μητσοτάκη αν διαπίστωνα ότι τη διακρίνουν η σοβαρότητα και η αποφασιστικότητα. Δεν διακατέχομαι από στείρα αντιπολιτευτική διάθεση. Δεν μου αρέσει να γκρινιάζω ούτε να γίνομαι μάντης κακών. Δεν θα ήθελα καθόλου να συμβαίνουν αυτά που συμβαίνουν στην πατρίδα μου, αλλά δεν μπορώ να κλείσω και τα μάτια στην πραγματικότητα και να υποκριθώ ότι όλα πάνε μια χαρά και δεν τρέχει τίποτα.
Δυστυχώς, όλες οι ενδείξεις με οδηγούν στο θλιβερό συμπέρασμα πως η συνθηκολόγηση της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας και η φινλανδοποίησή της, έχουν ήδη συμφωνηθεί παρασκηνιακά μέσω της μυστικής διπλωματίας. Δεν μπορώ να ερμηνεύω διαφορετικά τα όσα κωμικοτραγικά συμβαίνουν στις σχέσεις μας με την Τουρκία, ούτε τα περιστατικά ξεδιάντροπης κοροϊδίας εκ μέρους των κυβερνώντων όταν προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν έγινε τίποτα με τον πλου του τουρκικού ερευνητικού σκάφους «Ορούτς Ρεΐς» τον Ιανουάριο και με την καταπάτηση ελληνικού εδάφους στον Έβρο τον Μάιο. Πριν λίγες μέρες κατά τη διάρκεια του 5ου Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών, ο Μητσοτάκης δήλωσε πως «είμαστε πάντοτε ανοιχτοί σε διάλογο με την Τουρκία, στο ζήτημα που έχουμε στο τραπέζι και είναι η οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών μας».
Η κρίσιμη λέξη εδώ είναι το «πάντοτε» – πράγμα που σημαίνει πως ό,τι κι αν κάνει η Τουρκία σε βάρος μας, δεν θα έχει απολύτως καμία επίπτωση και κανένα κόστος για αυτή, αφού εμείς «πάντοτε» θα συζητάμε μαζί της σαν να μην τρέχει τίποτα. Επομένως γιατί να μην αποθρασυνθεί η Τουρκία σε βάρος μας; Αλλά και ο υπουργός Ενέργειας και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κωστής Χατζηδάκης έχει δηλώσει επανειλημμένα, σχετικά με τα όσα είπε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μ.Τσαβούσογλου για «διάλογο με την Ελλάδα» και πιθανή συμφωνία για τις ΑΟΖ, πως «αν η Τουρκία θέλει μια συμφωνία παρόμοια με εκείνη που έχουμε συνάψει με την Ιταλία, είμαστε εδώ για να την συζητήσουμε».
Μερικές από τις ενδείξεις που μου δείχνουν ότι παίζεται πολύ άσχημο παιγνίδι στις πλάτες του ελληνικού λαού, είναι οι εξής:
1) Οι απόψεις και η ιδεολογία των συμβούλων εξωτερικής πολιτικής και άμυνας που έχει επιλέξει ο Μητσοτάκης να τον περιστοιχίζουν και τους οποίους βεβαίως ακούει.
2) Οι επανειλημμένες δηλώσεις τόσο του Μητσοτάκη όσο και του Δένδια ότι όχι μόνο δεν πιστεύουν στη χρησιμότητα της στρατιωτικής ισχύος ως εργαλείου άσκησης εξωτερικής πολιτικής, αλλά τη θεωρούν αναχρονιστική. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός δήλωσε προσφάτως πως «δεν είναι η εποχή για τη διπλωματία των κανονιοφόρων, αυτού του τύπου η λογική ανήκει σε άλλους αιώνες». Ο Δένδιας επανέλαβε επίσης στις 14 Ιουνίου ότι «η Ελλάδα είναι φιλειρηνική χώρα και δεν κατατάσσει τη χρήση στρατιωτικής βίας στις επιλογές της». Τι μήνυμα στέλνουν άραγε αυτές οι δηλώσεις στους άρπαγες Τούρκους; Ασφαλώς όχι το μήνυμα της αποφασιστικότητας.
3) Πριν λίγες μέρες ο Α/ΓΕΕΘΑ στρατηγός Κωνσταντίνος Φλώρος δήλωσε ξεκάθαρα σε στρατιωτικούς συντάκτες πως «είναι πολιτική επιλογή της χώρας να μην αντιμετωπίζονται με πυρά οι καθημερινές τουρκικές προκλήσεις σε αέρα και θάλασσα, επειδή δεν παράγουν ποτέ αποτέλεσμα όσο δεν υπάρχει κατοχή σε έδαφος». Δηλαδή αποκάλυψε ότι η πραγματική «κόκκινη γραμμή» των ελληνικών κυβερνήσεων (αν όντως υπάρχει) είναι η εισβολή τουρκικών στρατευμάτων σε κατοικημένο ελληνικό έδαφος – σε κάθε άλλη περίπτωση η Ελλάδα έχει αποφασίσει ότι δεν αξίζει το ρίσκο να αντιδράσει στρατιωτικά. Ακόμη κι αν οι Τούρκοι πετούν καθημερινά πάνω από τα νησιά μας ή αγκυροβολούν δίπλα στις ακτές μας, αυτό κρίνεται ότι «δεν παράγει αποτέλεσμα». Και ο πλέον αδαής αντιλαμβάνεται συνεπώς ότι τα περί υπεράσπισης της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ είναι απλώς φληναφήματα.
4) Παρ’ ότι ο υπουργός Άμυνας Νίκος Παναγιωτόπουλος έχει δηλώσει πως «ένα ερευνητικό που έρχεται να πραγματοποιήσει έρευνες νότια της Κρήτης, θα συνιστά παραβίαση του κυριαρχικού μας δικαιώματος» και ότι «η Ελλάδα δεν θα ανεχθεί καμία αμφισβήτηση των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, θα αντιδράσει», διάφοροι έγκριτοι διεθνολόγοι, μεταξύ των οποίων και ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Άγγελος Συρίγος, διαχωρίζουν την αντίδραση της Ελλάδας ανάλογα με το είδος της τουρκικής πρόκλησης. Υποστηρίζουν πως η χώρα μας δεν έχει δικαίωμα να παρεμποδίσει ένα ξένο ερευνητικό σκάφος να κάνει μετρήσεις στην υφαλοκρηπίδα μας διότι πλέει εντός διεθνών υδάτων, και ότι ΜΟΝΟ αν η Τουρκία αγγίξει καθ’ οιονδήποτε τρόπο τον βυθό εντός της υφαλοκρηπίδας μας θα δικαιούμαστε να την εμποδίσουμε. Άρα η κυβέρνηση έχει ήδη έτοιμη τη δικαιολογία για τη μη αντίδρασή της όταν οι Τούρκοι στείλουν ερευνητικό σκάφος στην υφαλοκρηπίδα μας.
5) Η Ελλάδα είναι μια χώρα μειωμένης εθνικής κυριαρχίας, και οι πολιτικοί μας δεν λειτουργούν με γνώμονα το εθνικό συμφέρον αλλά ως τοποτηρητές ξένων συμφερόντων. Θεωρώ ότι δεν υπάρχει ούτε μία περίπτωση στο εκατομμύριο να διατάξει ελληνική κυβέρνηση τις ένοπλες δυνάμεις να ανοίξουν πυρ αν δεν πάρει πρώτα την έγκριση των Αμερικανών – και οι Αμερικανοί ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΠΟΤΕ να μας δώσουν μια τέτοια έγκριση διότι έχουν συμφέρον να κρατήσουν την Τουρκία ως σύμμαχό τους.
6) Οι Τούρκοι αλωνίζουν επί 13 μήνες στην κυπριακή ΑΟΖ με τα πλωτά τους γεωτρύπανα και βιάζουν συστηματικά την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά η Ελλάδα, παρ’ ότι είναι εγγυήτρια Δύναμη του νησιού, αδιαφορεί και δεν έχει πράξει το παραμικρό.
7) Η Ελλάδα όχι μόνο δεν τόλμησε να παρεμποδίσει τη μεταφορά χιλιάδων μισθοφόρων μαχητών και τεράστιων ποσοτήτων οπλισμού από την Τουρκία στο καθεστώς Σάρατζ στη Λιβύη, παρ’ ότι χρησιμοποιήθηκε επανειλημμένα το FIR Αθηνών και υπήρχε σαφής απόφαση του ΟΗΕ που μας έδινε το δικαίωμα να επέμβουμε, αλλά ούτε καν τόλμησε να άρει την αναγνώριση της κυβέρνησης Σάρατζ η οποία ξεκάθαρα διάκειται εχθρικά απέναντί μας.
Όλα αυτά με κάνουν να πιστεύω ότι η νέα εθνική ήττα αποτελεί ήδη ειλημμένη απόφαση και απλώς η κυβέρνηση προσπαθεί να βρει έναν ανώδυνο τρόπο για να μας τη σερβίρει. Ο στόχος είναι να καθίσουμε με τους Τούρκους στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, το οποίο βεβαίως θα παρουσιαστεί ως η μόνη ρεαλιστική λύση. Όπως δήλωσε ο Μητσοτάκης «μπορούμε να συζητήσουμε έντιμα (με τους Τούρκους) κι αν τελικά συμφωνήσουμε ότι διαφωνούμε, υπάρχουν πάντα τρόποι να μεταφέρουμε το θέμα στο Διεθνές Δικαστήριο, στη Χάγη, ύστερα από κοινή συμφωνία για το πώς μπορούμε να λύσουμε αυτό το ζήτημα, αλλά πάντα με απόλυτο σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο». Φυσικά, το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης έχει ήδη συμφωνηθεί στα κρυφά, και θα είναι η μεγαλύτερη στρατηγική και γεωπολιτική πανωλεθρία που θα έχει υποστεί η Ελλάδα μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή του 1922. Θα αποδεχθούμε μειωμένη επήρεια των ελληνικών νησιών στην ΑΟΖ, όπως κάναμε με την Ιταλία και όπως προτείναμε εμείς οι ίδιοι στην Αίγυπτο, και το κακόγουστο θέατρο της δήθεν αποφασιστικότητας της ελληνικής κυβέρνησης να υπερασπιστεί τα κυριαρχικά μας δικαιώματα θα λάβει άδοξο τέλος. Αυτό θα είναι το «καλό σενάριο» όπου οι Τούρκοι θα πάρουν αυτά που ζητούν χωρίς να πέσει ούτε τουφεκιά.
Το «κακό σενάριο» θα είναι να επιχειρηθεί να τρομάξει και να σοκαριστεί ο ελληνικός λαός με ένα θερμό επεισόδιο το οποίο θα προκαλέσει θύματα μόνο στην ελληνική πλευρά (διότι κατά πάσα πιθανότητα δεν θα δοθεί άδεια στις ένοπλες δυνάμεις μας να απαντήσουν με πυρά στον εχθρό), ώστε να μας πουν μετά οι κυβερνώντες πως «δεν μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα με την Τουρκία ούτε είμαστε πρόθυμοι να θυσιάσουμε τους νέους μας σε έναν πόλεμο, άρα οι διαπραγματεύσεις είναι μονόδρομος». Οπότε πάμε σε διμερή διαπραγμάτευση και παθαίνουμε ακόμη χειρότερη πανωλεθρία από ό,τι στο «καλό σενάριο».
Για να ρίξουν όμως οι Έλληνες και οι Τούρκοι πολιτικοί στάχτη στα μάτια των αφελών και αδαών Ελλήνων, θα πρέπει να κάνουν αυτή τη νέα εθνική προδοσία (μετά από εκείνη της Μακεδονίας) να φανεί ως μία έντιμη και ισορροπημένη συμφωνία – και συνεπώς πρέπει να φανεί ότι η Ελλάδα δεν έδωσε μόνο αλλά πήρε και κάτι. Ποιο θα είναι το αντάλλαγμα που θα πάρει η Ελλάδα για την εκχώρηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της; Κυριολεκτικά, αέρας κοπανιστός. Από αυτά που βλέπω και ακούω τους τελευταίους μήνες εικάζω ότι το αντάλλαγμα που θα μας δώσουν οι Τούρκοι για τον ορυκτό πλούτο που θα μας αρπάξουν θα είναι η δέσμευσή τους ότι η Αγία Σοφία στην Κωνσταντινούπολη θα παραμείνει μουσείο και δεν θα γίνει τζαμί, και πιθανώς ότι θα επαναλειτουργήσει η Θεολογική Σχολή της Χάλκης η οποία έχει κλείσει από το 1971 – κάτι ανάλογο δηλαδή με τα καθρεφτάκια και τις χάντρες που έδιναν στους ιθαγενείς οι Ισπανοί κονκισταδόρες όταν τους άρπαζαν το χρυσάφι.
Γι’ αυτό βλέπουμε τον τελευταίο καιρό να εντείνονται οι απειλές εκ μέρους των Τούρκων ότι τάχα θέλουν να μετατρέψουν την Αγία Σοφία σε τζαμί, ώστε να μπορούν να πουν μετά τη συνθηκολόγηση της Ελλάδας ότι έκαναν κι αυτοί μία μεγάλη παραχώρηση από την πλευρά τους και να κοροϊδέψουν τον ελληνικό λαό σε αγαστή συμπαιγνία με την ελληνική κυβέρνηση. Τίποτα από αυτά που κάνουν και λένε οι Τούρκοι δεν είναι τυχαίο και τίποτα δεν γίνεται στον βρόντο.
Και βέβαια τα ελληνικά φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ παίζουν καλά το παιγνίδι της μυστικής συμφωνίας εξάπτοντας το θυμικό των Ελλήνων ώστε να δεχτούν τελικά ως αντάλλαγμα τον κοπανιστό αέρα που θα μας δώσουν οι Τούρκοι.
GEOPOLITICO
Η Ινδία ανοίγει αμυντική αγορά στην Κεντρική Ασία: Τατζικιστάν και Τουρκμενιστάν επιλέγουν Akash
Νέους πελάτες στην Κεντρική Ασία αποκτά η ινδική αμυντική βιομηχανία, με το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν να προστίθενται στους αγοραστές του αντιαεροπορικού συστήματος Akash. Η εξέλιξη ενισχύει την εξαγωγική παρουσία του Νέου Δελχί σε μια περιοχή όπου κυριαρχεί ακόμη ο σοβιετικός και ρωσικός εξοπλισμός.
Την εξαγωγή των συστημάτων στις δύο χώρες επιβεβαίωσε ο γραμματέας Άμυνας της Ινδίας, Ρατζές Κουμάρ Σινγκ, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο Asian News International στις αρχές Οκτωβρίου, σύμφωνα με δημοσίευμα της Catherine Putz στο The Diplomat, στις 13 Οκτωβρίου 2026.
Ο Ινδός αξιωματούχος παρουσίασε το εγχώριας σχεδίασης και παραγωγής κινητό αντιαεροπορικό σύστημα μέσου βεληνεκούς ως παράδειγμα της προόδου της αμυντικής βιομηχανίας της χώρας.
Όπως ανέφερε, πρώτη πελάτισσα ήταν η Αρμενία, η οποία απέκτησε πολλαπλές πυροβολαρχίες. Ακολούθησαν οι εξαγωγές προς το Τατζικιστάν και το Τουρκμενιστάν. Ο ίδιος πρόσθεσε ότι η παραγωγή έχει σταθεροποιηθεί, υπάρχουν επιπλέον παραγγελίες για τις ινδικές Ένοπλες Δυνάμεις και αναμένονται νέοι πελάτες από άλλες περιοχές του κόσμου.
Επιβεβαίωση από την Ινδία, χωρίς λεπτομέρειες για τις συμφωνίες
Οι δηλώσεις Σινγκ επιβεβαιώνουν προηγούμενο δημοσίευμα του ινδικού επιχειρηματικού περιοδικού BW Businessworld, τον Ιούλιο, το οποίο επικαλούνταν επίσημα στοιχεία και περιλάμβανε τις δύο χώρες στους εξαγωγικούς προορισμούς του Akash.
Σύμφωνα με το ANI, την προσθήκη τους στον κατάλογο των αγοραστών επιβεβαίωσαν τόσο ο Οργανισμός Αμυντικής Έρευνας και Ανάπτυξης της Ινδίας, DRDO, όσο και το ινδικό υπουργείο Άμυνας.
Ωστόσο, ούτε το Τατζικιστάν ούτε το Τουρκμενιστάν έχουν τοποθετηθεί δημοσίως, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Δεν έχουν γνωστοποιηθεί ο αριθμός των συστημάτων, η αξία των συμφωνιών και τα χρονοδιαγράμματα παραδόσεων. Συνεπώς, η ινδική επιβεβαίωση δεν αρκεί για να προσδιοριστεί σε ποιο στάδιο βρίσκεται η παραλαβή και η επιχειρησιακή ένταξή τους.
Περισσότεροι προμηθευτές στην Κεντρική Ασία
Η επιλογή ινδικών συστημάτων εντάσσεται στη σταδιακή διαφοροποίηση των προμηθευτών των κρατών της Κεντρικής Ασίας. Παρότι μεγάλο μέρος του εξοπλισμού τους παραμένει σοβιετικής ή ρωσικής προέλευσης, στις ένοπλες δυνάμεις της περιοχής προστίθενται κινεζικά, τουρκικά, ινδικά και δυτικά μέσα.
Το The Diplomat, επικαλούμενο σχετικό ρεπορτάζ του RFE/RL, αναφέρει ότι το Τουρκμενιστάν παρουσίασε στην παρέλαση της ανεξαρτησίας του, στις 27 Σεπτεμβρίου, το κινεζικό σύστημα αεράμυνας FK-2000. Παρουσιάστηκαν επίσης βραζιλιάνικα αεροσκάφη A-29 Super Tucano και ιταλικά εκπαιδευτικά Leonardo M-346.
Το Τατζικιστάν έχει εμφανίσει κινεζικά συστήματα αεράμυνας HQ-17AE και τεθωρακισμένα οχήματα κινεζικής κατασκευής, ενώ το Κιργιστάν έχει αποκτήσει τα τελευταία χρόνια διάφορους τύπους τουρκικών στρατιωτικών drones.
Η εικόνα δείχνει ότι οι κυβερνήσεις της περιοχής αναζητούν περισσότερες επιλογές για την κάλυψη των αμυντικών αναγκών τους. Αυτό δεν σημαίνει άμεση ανατροπή της θέσης της Ρωσίας, αλλά διεύρυνση των διαθέσιμων συνεργασιών.
Το προηγούμενο της Αρμενίας
Η Αρμενία αποτελεί το προηγούμενο εξαγωγικό παράδειγμα για το Akash. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η πρώτη πυροβολαρχία παραδόθηκε τον Νοέμβριο του 2024 και περιλάμβανε τέσσερις εκτοξευτές και ένα ραντάρ Rajendra. Δεύτερη παράδοση φέρεται να πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2025.
Τα στοιχεία αυτά προσφέρουν μια εικόνα της εξαγωγικής πορείας του συστήματος, χωρίς να επιτρέπουν συμπεράσματα για το μέγεθος ή τη σύνθεση των παραγγελιών του Τατζικιστάν και του Τουρκμενιστάν.
Η παλαιότερη σχέση με το Τατζικιστάν
Η αμυντική παρουσία της Ινδίας στο Τατζικιστάν έχει βαθύτερες ρίζες. Το The Diplomat επικαλείται έκθεση της Oxus Society, σύμφωνα με την οποία η συνεργασία αναπτύχθηκε από τη δεκαετία του 1990 και τις αρχές του 2000, με σημαντικό σταθμό την ανακαίνιση της αεροπορικής βάσης Αϊνί.
Τα σχέδια για εγκατάσταση ινδικών στρατιωτικών μέσων στη βάση δεν προχώρησαν, καθώς η Ντουσάνμπε στράφηκε στη Μόσχα και συμφώνησε να επιτρέψει τη χρήση της από ρωσικές δυνάμεις. Η Ινδία είχε επίσης πρόσβαση στην αεροπορική βάση Φαρχόρ, κοντά στα σύνορα με το Αφγανιστάν, χωρίς μόνιμη παρουσία.
Κατά το δημοσίευμα, πριν από τις συμφωνίες για το Akash δεν είχαν καταγραφεί ινδικές πωλήσεις αμυντικού εξοπλισμού στις δύο χώρες.
Η νέα εξαγωγική εξέλιξη προσφέρει στο Νέο Δελχί ένα επιπλέον έρεισμα στην Κεντρική Ασία. Για τους αγοραστές, όμως, η διεύρυνση των προμηθευτών συνοδεύεται από την πρόκληση της διαλειτουργικότητας: διαφορετικά συστήματα πρέπει να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά μέσα στην ίδια αμυντική δομή.
GEOPOLITICO
Δένδιας–Πιστόριους στην Κρήτη: Αμυντική συνεργασία και SPARTAN ARROW στο επίκεντρο
Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
Συνάντηση με τον Γερμανό υπουργό Άμυνας Μπόρις Πιστόριους πραγματοποιεί σήμερα, Τετάρτη 14 Οκτωβρίου, στο Πεδίο Βολής Κρήτης ο Νίκος Δένδιας, με αντικείμενο την ευρωπαϊκή ασφάλεια και τη διμερή αμυντική συνεργασία.
Σύμφωνα με την προαναγγελία του ΥΠΕΘΑ, οι συνομιλίες θα επικεντρωθούν στις προκλήσεις άμυνας και ασφάλειας που αντιμετωπίζει η Ευρώπη, στη συνεργασία Ελλάδας–Γερμανίας στους τομείς της αμυντικής βιομηχανίας και της τεχνολογίας και στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών αμυντικών δυνατοτήτων.
Η συνάντηση θα συνδυαστεί με παρακολούθηση βολών στο πλαίσιο της άσκησης αεράμυνας «SPARTAN ARROW – 26».
Οι δύο υπουργοί αναμένεται να παρακολουθήσουν βολές των συστημάτων PATRIOT και LEFLASYS-OZELOT, καθώς και βολή πιστοποίησης του νέου συστήματος IRIS-T SLM. Η άσκηση διοργανώνεται κάθε χρόνο από τις γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις στο NATO Missile Firing Installation, το Πεδίο Βολής Κρήτης.
Οι κοινές δηλώσεις στον Τύπο έχουν προγραμματιστεί περίπου στις 14:40.
Η ατζέντα συνδέει τη συζήτηση για την ευρωπαϊκή άμυνα με την πρακτική συνεργασία στη βιομηχανία, στην τεχνολογία και στην εκπαίδευση. Το ενδιαφέρον στρέφεται πλέον στις δηλώσεις των δύο υπουργών και στο κατά πόσο θα προκύψουν συγκεκριμένα επόμενα βήματα.
GEOPOLITICO
«Πυρπολητής»: Ελληνική σχεδίαση και ναυτική κρούση χωρίς πλήρωμα – Το επόμενο βήμα για τον Στόλο
Το Πολεμικό Ναυτικό παρουσίασε στον Σκαραμαγκά το δικό του μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας. Επιτήρηση, αναγνώριση και προσβολή πλεόντων στόχων στις αποστολές του, με στόχο την παραγωγή σε μεγάλους αριθμούς.
Ένα νέο εργαλείο για τη θαλάσσια επιτήρηση και τις επιχειρήσεις κρούσης παρουσίασε το Πολεμικό Ναυτικό, εντάσσοντας την εγχώρια ανάπτυξη μη επανδρωμένων συστημάτων στον σχεδιασμό ενίσχυσης του Στόλου.
Ο «Πυρπολητής», μη επανδρωμένο σκάφος επιφανείας που σχεδιάστηκε, αναπτύχθηκε και κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από το Πολεμικό Ναυτικό, αποκαλύφθηκε την Τρίτη 13 Οκτωβρίου στο Ναυτικό Οχυρό Σκαραμαγκά. Η παρουσίαση έγινε κατά τα εγκαίνια του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων, παρουσία του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια.
Η σημασία του προγράμματος βρίσκεται τόσο στις αποστολές που μπορεί να αναλάβει όσο και στην ελληνική προέλευση της σχεδίασης και της κατασκευής του. Ο στόχος παραγωγής σε μεγάλους αριθμούς δίνει στο εγχείρημα προοπτική ευρύτερης αξιοποίησης από τον Στόλο, υπό την προϋπόθεση της επιτυχούς ολοκλήρωσης των δοκιμών.
Επιτήρηση και δυνατότητα προσβολής στόχων
Το σκάφος έχει μήκος πέντε μέτρων και μέγιστη ταχύτητα άνω των 40 κόμβων. Η αυτονομία του χαρακτηρίζεται υψηλή, χωρίς να έχουν ανακοινωθεί συγκεκριμένες τιμές επιχειρησιακής εμβέλειας ή διάρκειας αποστολής.
Διαθέτει ηλεκτροοπτικό σύστημα, ραντάρ επιφανείας, συστήματα επικοινωνιών και αισθητήρες για την πλοήγηση και την επιχειρησιακή χρησιμοποίησή του.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της παρουσίασης, έχει σχεδιαστεί για τρεις βασικές κατηγορίες αποστολών: συλλογή πληροφοριών, επιτήρηση και αναγνώριση· επιχειρήσεις εναντίον στόχων επιφανείας· και επιθέσεις μονής κατεύθυνσης με μεταφορά εκρηκτικού φορτίου.
Στην τελευταία περίπτωση, το ίδιο το μη επανδρωμένο σκάφος αποτελεί το μέσο προσβολής. Προβλέπονται επίσης δυνατότητες περαιτέρω αναβάθμισης και διεύρυνσης των αποστολών του.
Οι ενσωματωμένες δυνατότητες αυτόνομης λειτουργίας βρίσκονται στο τελικό στάδιο δοκιμών. Η διάκριση έχει σημασία: η απουσία πληρώματος από το σκάφος και η αυτόνομη εκτέλεση λειτουργιών αποτελούν διαφορετικά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να αξιολογούνται χωριστά.
Η επιχειρησιακή κατεύθυνση που περιέγραψε ο Δένδιας
Ο υπουργός Εθνικής Άμυνας ανέφερε ότι ο «Πυρπολητής» μπορεί «να συλλέγει πληροφορίες, να επιτηρεί, να αναγνωρίζει, να λειτουργεί —όπως το όνομά του λέει— σαν σκάφος δυνατοτήτων επίθεσης εναντίον πλεόντων στόχων».
Παράλληλα, επισήμανε τη δυνατότητα μεταφοράς μέρους των αποστολών επιτήρησης και περιπολίας σε μη επανδρωμένα και αυτόνομα μέσα, με αντίστοιχη μείωση των ημερών παραμονής του προσωπικού στη θάλασσα.
Αυτή η κατεύθυνση αναδεικνύει τον συμπληρωματικό ρόλο των νέων συστημάτων στον Στόλο. Η αξιοποίησή τους μπορεί να διευρύνει τις επιλογές επιτήρησης και κρούσης και να επιτρέψει διαφορετική κατανομή των αποστολών μεταξύ επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Από τα πυρπολικά στην ελληνική τεχνογνωσία
Η επιλογή του ονόματος συνδέει το πρόγραμμα με την παράδοση των πυρπολικών της Επανάστασης του 1821: τη χρήση μικρότερων σκαφών για την προσβολή ισχυρότερων εχθρικών μονάδων.
Στον σύγχρονο «Πυρπολητή», η ιστορική αναφορά συνοδεύεται από συστήματα αισθητήρων, επικοινωνιών και πλοήγησης, με το πλήρωμα να απουσιάζει από το μέσο που εκτελεί την αποστολή.
Το ουσιαστικό ζητούμενο είναι η διατήρηση και η εξέλιξη αυτής της τεχνογνωσίας. Η εγχώρια ανάπτυξη αποκτά επιχειρησιακή αξία όταν συνοδεύεται από αξιόπιστη παραγωγή, υποστήριξη και δυνατότητα αναβαθμίσεων σε βάθος χρόνου.
Εκπαίδευση σε ευρύ φάσμα θαλάσσιων συστημάτων
Το νέο Κέντρο Διακλαδικής Εκπαίδευσης προορίζεται για την εκπαίδευση και την εξοικείωση του προσωπικού με μη επανδρωμένα και αυτόνομα θαλάσσια μέσα.
Στην παρουσίαση περιλαμβάνονταν συστήματα επιφανείας για επιτήρηση, συλλογή πληροφοριών, υδρογραφικές έρευνες και αποστολές έρευνας και διάσωσης, καθώς και υποβρύχια μέσα για εντοπισμό και εξουδετέρωση ναρκών.
Μεταξύ αυτών ήταν τα FLEXUS, NIRIIS, BLUE BOAT, ΜΕΣΕ και ΚΑΝΑΡΗΣ «1» και «2», καθώς και τα υποβρύχια PLUTO PLUS και PLUTINO MIKI. Η ποικιλία των μέσων δείχνει ότι η εκπαίδευση καλύπτει περισσότερες αποστολές από την αποκλειστική χρήση σκαφών κρούσης.
Στα εγκαίνια της Διακλαδικής Σχολής Μη Επανδρωμένων, αλλά και των Αυτονόμων Συστημάτων Θάλασσας. Ένα περαιτέρω βήμα, που δημιουργεί τεράστιες δυνατότητες για το Πολεμικό Ναυτικό μας στο Αρχιπέλαγος, με τα Αυτόνομα Συστήματα τα οποία μπορούν να προσφέρουν απεριόριστες δυνατότητες στην επιτήρηση και αναγνώριση, στην προστασία των λιμένων, στον ναρκοπόλεμο και στην ασφάλεια των υποδομών.
Αυτό το νέο Πολεμικό Ναυτικό με τις σύγχρονες πλατφόρμες, θα μπορεί να προστατεύει όχι μόνο την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα, αλλά και τα ενεργειακά και επικοινωνιακά δίκτυα στον βυθό, τα οποία είναι επίσης απαραίτητα για την ασφάλεια της Πατρίδας.
(από τον χαιρετισμό μου στην τελετή των εγκαινίων του Κέντρου Διακλαδικής Εκπαίδευσης Μη Επανδρωμένων και Αυτόνομων Θαλάσσιων Συστημάτων στο Κέντρο Εκπαίδευσης ΠΑΛΑΣΚΑΣ του ΠΝ)
#HellenicNavy
— Nikos Dendias (@NikosDendias) October 13, 2026
Το αίτημα για τα Corsair
Ξεχωριστή θέση είχε το Corsair της Saronic, μη επανδρωμένο και αυτόνομο σκάφος επιφανείας μήκους επτά μέτρων, με ταχύτητα άνω των 35 κόμβων.
Σύμφωνα με την ενημέρωση της παρουσίασης, διαθέτει δυνατότητα συνεργατικής αυτόνομης δράσης σε σμήνη και μπορεί να αναλαμβάνει αποστολές επιτήρησης, επιχειρήσεων κατά στόχων επιφανείας, επίθεσης μονής κατεύθυνσης και έρευνας και διάσωσης.
Το Πολεμικό Ναυτικό έχει πραγματοποιήσει δοκιμές και αξιολόγηση του συστήματος και έχει αποστείλει σχετικό Letter of Request για προμήθεια σκαφών μέσω του μηχανισμού Foreign Military Sales των ΗΠΑ. Η αποστολή του αιτήματος αποτελεί βήμα στη διαδικασία προμήθειας και δεν ισοδυναμεί με ολοκληρωμένη αγορά ή παράδοση.
Το κρίσιμο βήμα είναι η παραγωγή
Η παρουσίαση του «Πυρπολητή» αποτελεί αφετηρία για την αξιολόγηση ενός ελληνικού μη επανδρωμένου μέσου με πολλαπλές αποστολές. Η ολοκλήρωση των δοκιμών, η οργάνωση της παραγωγής και η ένταξή του στις διαδικασίες του Στόλου θα καθορίσουν το πραγματικό επιχειρησιακό του αποτύπωμα.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν δημοσιοποιηθεί συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, το εκρηκτικό φορτίο, το κόστος ανά μονάδα ή το χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής. Τα διαθέσιμα δεδομένα τεκμηριώνουν τις κατευθύνσεις του προγράμματος· η συνολική αποτίμησή του θα απαιτήσει τα αποτελέσματα των δοκιμών και τις αποφάσεις για την παραγωγή.
-
Αναλύσεις4 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ3 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις2 μήνες πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO4 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας