Ακολουθήστε μας

Διεθνή

Η συμβολική αξία της Λιβύης για τους νεο-οθωμανούς

Δημοσιεύτηκε στις

Hλυσσαλέα και στοχοπροσηλωμένη προσπάθεια της Τουρκίας να θέσει υπό τον έλεγχό της τη Λιβύη δεν οφείλεται μόνο σε γεωπολιτικούς, οικονομικούς και ενεργειακούς παράγοντες, αλλά ενέχει και μια εξέχουσα ιστορική-συμβολική διάσταση για τη νεο-οθωμανική κυβέρνηση του ΑΚΡ. Οι Τούρκοι βλέπουν τη Λιβύη ως ένα πρώην οθωμανικό έδαφος, το οποίο οφείλουν να επανακαταλάβουν ή να αποκτήσουν πλήρη έλεγχο και επιρροή. Μια επιτυχής τουρκική εισβολή στη Βόρεια Αφρική είναι το μεγάλο προσωπικό στοίχημα του Ερντογάν, που θεωρεί ότι με αυτόν τον τρόπο θα καθιερώσει και επίσημα την Τουρκία ως μια μεγάλη υπερδύναμη. Καθόλου τυχαίες δεν πρέπει μάλιστα να θεωρούνται και οι διεκδικήσεις νησιών του Αιγαίου από την Άγκυρα, καθώς η απώλεια της Λιβύης στις αρχές του 20ού αιώνα είχε ως αποτέλεσμα και την απώλεια των Δωδεκανήσων. Αυτό δεν το ξέχασαν ποτέ οι Τούρκοι και οι νεο-οθωμανοί επανέρχονται σήμερα, ζητώντας εκδίκηση και από τους Δυτικούς, αλλά και από την κεμαλική αντιπολίτευση, την οποία θεωρούν υπεύθυνη για την απώλειά της, εξαιτίας του πραξικοπήματος του Μουσταφά Κεμάλ στις 27 Απριλίου 1909.

«Τι γυρεύουμε στη Λιβύη;»

Στο ερώτημα της κεμαλικής αντιπολίτευσης «τι γυρεύουμε στη Λιβύη;», τα φιλοερντογανικά ΜΜΕ απαντούν: Διαβάστε την ιστορία πριν από 100 χρόνια και δεν θα τολμήσετε ξανά τόσο περίεργα ερωτήματα. Καλούν, μάλιστα, τους Κεμαλικούς να σταματήσουν «να προσβάλλουν το πνεύμα των Οθωμανών αξιωματικών και των ειδικών δυνάμεων της οθωμανικής κυβέρνησης (Teşkilât-Mahsusa) που έχουν επιτύχει σπουδαία πράγματα στην ιστορία». Πριν, όμως, από την οθωμανική περίοδο ας κάνουμε κάποια ιστορικά βήματα προς τα πίσω.

Έλληνες – Ρωμαίοι – Ιππότες

Αξίζει αρχικά να σημειωθεί πως, σύμφωνα με την ιστορική παράδοση, τον 7ον αιώνα π.Χ., οι αρχαίοι Έλληνες κατέλαβαν την Ανατολική Λιβύη, αφού πρώτα έλαβαν εντολή από το Μαντείο των Δελφών να βρουν νέο τόπο κατοικίας στη Βόρεια. Ίδρυσαν αρχικά την Κυρήνη μαζί με άλλες 4 επαρχίες. Αργότερα η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία ένωσε τις επαρχίες της Λιβύης, ωστόσο η Τρίπολη παρέμεινε καρχηδονιακή και η Κυρηναϊκή ελληνική. Τον 7ον αιώνα, η Λιβύη κατελήφθη από τους Άραβες και κατά τους επόμενους αιώνες, πολλοί ντόπιοι υιοθέτησαν ως θρησκεία το Ισλάμ και την αραβική γλώσσα και πολιτισμό. Τον Ιούνιο 1510 οι Ισπανοί κατέλαβαν τη Λιβύη. Η Τρίπολη, αργότερα, το 1530 παραχωρήθηκε στους Ιππότες του Τάγματος Αγίου Ιωάννη, με σκοπό να την χρησιμοποιήσουν ως βάση για να επιτεθούν περαιτέρω στους μουσουλμάνους στη βόρεια ακτή της Αφρικής.

Η πρώτη εμφάνιση των Οθωμανών

Το 1551, οι Λίβυοι ζήτησαν βοήθεια από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, που ήταν το Ισλαμικό Χαλιφάτο της εποχής και η κίνηση αυτή, όπως σήμερα έτσι και τότε, άλλαξε τις ισορροπίες του πολέμου. Η οθωμανική διοίκηση έστειλε τον Μουράτ Αγά, στρατιωτικό αξιωματούχο, στην Τατζουρά -ένα ανατολικό προάστιο της Τρίπολης- με έναν ισχυρό στόλο και χιλιάδες στρατιώτες, ξεκινώντας αδιάκοπη μάχη εναντίον των σταυροφόρων.

Όταν ο Τούρκος ναύαρχος Μπαρμπαρόσα (από τον οποίο πήρε το όνομά του το τουρκικό ερευνητικό σκάφος που σήμερα αλωνίζει στην Μεσόγειο) μπήκε στην οθωμανική υπηρεσία, ξεκίνησε ο έλεγχος της Βόρειας Αφρικής με την υποστήριξη των πειρατών που λειτουργούσαν στην περιοχή. Ωστόσο, μετά τον θάνατο του Μπαρμπαρόσα, οι σχέσεις μεταξύ της οθωμανικής διοίκησης και των πειρατών έπαυσαν. Στη συνέχεια ο Σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Κανούνι έστειλε τον Τουργκούτ Ρέις, μιαν από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες της τουρκικής ναυτικής ιστορίας, με αποτέλεσμα τον Αύγουστο του 1551 οι σταυροφόροι να παραδοθούν.

Ο πόλεμος της Τριπολίτιδας

Το 1878 η Οθωμανική Αυτοκρατορία αμφισβητήθηκε από τις αυξανόμενες δυνάμεις της Δυτικής Ευρώπης, εν τω μεταξύ, η Ιταλία έριξε τα μάτια της στη Λιβύη, αλλά ο Σουλτάνος Αμπντ-Χαμίντ Β έστειλε όπλα, στρατιωτική βοήθεια και 15.000 στρατιώτες για να βοηθήσει τα στρατεύματα στο έδαφος της Λιβύης. Οι κινήσεις του ανάγκασαν την Ιταλία να αναβάλει προσωρινά την επέμβαση. Ακολούθησε ο περιβόητος Ιταλοτουρκικός Πόλεμος, επίσης γνωστός ως Πόλεμος της Τριπολίτιδας στην Τουρκία, που ξεκίνησε τον Σεπτέμβριο του 1911 και διήρκεσε μέχρι τον Οκτώβριο του 1912.

Ουσιαστικά η οθωμανική κυβέρνηση χρεοκόπησε εντελώς, και χωρίς οικονομική στήριξη από άλλες μουσουλμανικές κοινότητες σε όλον τον κόσμο αποδέχτηκε ήττα και συνθηκολόγησε με την Ιταλία. Συγκεκριμένα, στις 18 Οκτωβρίου 1912 υπογράφεται σύμφωνο ειρήνης στο Ouchy της Λωζάννης, σύμφωνα με το οποίο η Οθωμανική Αυτοκρατορία αναγνωρίζει την ιταλική κυριαρχία στη Λιβύη, ενώ η Ιταλία δεσμεύεται να επιστρέψει τα Δωδεκάνησα. Ωστόσο μεσολαβεί ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος και η Μικρασιατική Καταστροφή. Η Ιταλία, που αρχικά συμμετέχει με τις Κεντρικές Δυνάμεις, υπογράφει στο Λονδίνο στις 22 Αυγούστου 1915 μυστική συνθήκη με τις δυνάμεις της Αντάντ, με στόχο να θεμελιώσει δικαιώματα για προσάρτηση της Δωδεκανήσου, ως «αντάλλαγμα» της συμμετοχής της στο πλευρό των Αγγλογάλλων. Αργότερα, με υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών (1920), οι Οθωμανοί παραιτούνται υπέρ της Ιταλίας κάθε δικαιώματος και τίτλου επί των νήσων του Αιγαίου, των Δωδεκανήσων, ενώ με άλλη συνθήκη, την ίδια ημέρα, η Ιταλία παραιτείται, υπέρ της Ελλάδας, όλων των δικαιωμάτων και των τίτλων της επί των κατεχόμενων ελληνικών νησιών.

Ο Μουσταφά Κεμάλ στη Λιβύη

Όταν η Ιταλία κατέλαβε τη Λιβύη στην ηγεσία ήταν η αδελφότητα Sanusi, μία ομάδα Μουσουλμάνων Σούφι. Η Οθωμανική Αυτοκρατορία πάλεψε με τις επιθετικές δυνάμεις της Ιταλίας και στην εποχή της ανάγκης, η αδελφότητα Sanusi ζήτησε και έλαβε βοήθεια από χιλιάδες οθωμανούς για να πολεμήσουν μαζί με τους στρατιώτες τους, που καθοδηγούνταν από πανύψηλες προσωπικότητες όπως ο Κεμάλ Ατατούρκ. Οι ειδήσεις ότι οι Ιταλοί επιτέθηκαν στη Λιβύη ενεργοποίησαν τους Οθωμανούς, που έστειλαν μέσω της Αλεξάνδρειας κρυφή αποστολή με μεταμφιεσμένους θρησκευτικούς φοιτητές, μεταξύ των οποίων και ο Μουσταφά Κεμάλ. Το ταξίδι του γκρουπ στην Τρίπολη ξεκίνησε στα μέσα Νοεμβρίου. Ο Μουσταφά Κεμάλ αρρώστησε και, όπως αναφέρουν οι Τούρκοι ιστορικοί, τον άφησαν να μείνει με έναν Έλληνα γιατρό, τον Ακάτη. Ο ίδιος δεν μπόρεσε να φύγει από την Αλεξάνδρεια μέχρι την 1η Δεκεμβρίου 1911 και πήγε να υπηρετήσει υπό την ηγεσία του Ενβέρ Πασά στην επαρχία Ντερν. Ο Μουσταφά Κεμάλ τραυματίστηκε σοβαρά στο μάτι κατά την πιο έντονη περίοδο του πολέμου.

Ο Νταβούτογλου προειδοποίησε

Στο βιβλίο του «Στρατηγικό Βάθος», το μανιφέστο του νεο-οθωμανισμού, ο Αχμέτ Νταβούτογλου έγραφε συγκεκριμένα: «Η υπεράσπιση της Τρίπολης, προς την οποία πραγματοποιήθηκαν οι στρατιωτικές αποστολές (των Οθωμανών) υπό δυσχερείς συνθήκες και κατά τη δυσκολότερη περίοδο που αντιμετώπισε με έναν υπεράνθρωπο τρόπο το Οθωμανικό κράτος, ήταν η τελευταία υπερπόντια στρατιωτική επιχείρηση, αποτέλεσμα μιας συνεχιζόμενης στρατηγικής συνείδησης παγκόσμιας κλίμακας, έχουσα άξονα την εγγύς ηπειρωτική περιοχή». Σε άλλο σημείο, γενικά για τη σημασία της Βόρειας Αφρικής και τη Μεσόγειο, σημειώνει χαρακτηριστικά: «Η Τουρκία είτε για να αποκτήσει ένα διεθνές πεδίο επιρροής στα βάθη της Αφρική είτε για να αποκτήσει δικαίωμα λόγου στις ισορροπίες της Μεσογείου, είναι αναγκασμένη να εγκαθιδρύσει μια στρατηγική γέφυρα μεταξύ της πολιτικής της για την Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή ως τμήμα της πολιτικής της για την εγγύτερή της θαλάσσια περιοχή και των πολιτικών της για τα Βαλκάνια και την Αδριατική, που είναι μέρος της πολιτικής της για την εγγύς χερσαία περιοχή της, προκειμένου από τη συγκεκριμένη στρατηγική οπτική γωνία να υποστηρίξει τις πολιτικές της για την κεντρική Μεσόγειο και τη Βόρεια Αφρική».

Το δίλημμα της Ε.Ε.

Οι Τούρκοι λαμβάνουν πολύ σοβαρά τους συμβολισμούς της ιστορίας και σήμερα βλέπουν και γράφουν ότι η ιστορία του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου επαναλαμβάνεται, αν και σε διαφορετική μορφή. Αυτήν τη φορά ως εισβολέα βλέπουν όχι την Ιταλία αλλά τον Στρατάρχη Χαφτάρ, ο οποίος προσπαθεί να καταλάβει την Τρίπολη, μια πόλη η οποία για τους Τούρκους έχει μεγάλη ιστορική και συμβολική αξία. Ο μεγάλος ηττημένος από την απώλεια της Λιβύης δεν θα είναι μόνο η Ελλάδα αλλά και ολόκληρη η Ευρώπη. Η παθητικότητα που επιδεικνύει η ΕΕ στο να λάβει δραστικά πραγματικά μέτρα καθιστά τους Ευρωπαίους ακόμη πιο ευάλωτους στον εκβιασμό των Τούρκων για τους μετανάστες, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο. Ενώ η ΕΕ όλα τα προηγούμενα χρόνια ήταν απασχολημένη βλέποντας τη Ρωσία ως τη μεγαλύτερη απειλή από τον Βορρά επέτρεψαν, λόγω αδυναμίας, ένας πραγματικά απειλητικός εχθρός στον Νότο να μεγαλώσει στον κόρφο τους. Η Τουρκία είναι ο πραγματικός εχθρός που απειλεί τόσο τα ευρωπαϊκά συμφέροντα όσο και την ενδοευρωπαϊκή σταθερότητα. Σήμερα η Λιβύη βρίσκεται σχεδόν υπό νεο-οθωμανική κυριαρχία και, αν δεν ληφθούν αποφασιστικά μέτρα ανάσχεσης, τότε η Γερμανία, η Γαλλία και η Ιταλία θα είναι ο επόμενος στόχος των «γενίτσαρων» του Ερντογάν.

Πηγή: Σημερινή

Ο Σταύρος Καλεντερίδης, ξεκίνησε τις σπουδές του στην Αθήνα, σπουδάζοντας Πολιτική Επιστήμη στο Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έπειτα από τέσσερα χρόνια συμμετοχής στα φοιτητικά όργανα συνδιοίκησης της σχολής του και σε διάφορες οργανώσεις νέων, αποφάσισε να συνεχίσει τις σπουδές του στο εξωτερικό. Στη Βοστόνη των Η.Π.Α. ολοκλήρωσε δύο μεταπτυχιακά προγράμματα, στις Διεθνείς Σχέσεις (Αμερικανική εξωτερική πολιτική) και στην Επικοινωνία (Πολιτική Επικοινωνία), ενώ παράλληλα εργάστηκε στο Ελληνικό Προξενείο της Βοστόνης, στη σχολή του ως βοηθός έρευνας και σε δύο πολιτικές καμπάνιες Αμερικανών πολιτικών (Δημοκρατικών – Ρεπουμπλικάνων). Μετά από τρία χρόνια στις Η.Π.Α., άκουσε το κάλεσμα της πατρίδας του και επέστρεψε πίσω με μεγάλο πόθο για προσφορά στην Ελλάδα. Υπήρξε ιδρυτικό μέλος δύο κοινωφελών οργανισμών, του δέλτα – πολιτική επανάσταση (πολιτικός οργανισμός) και της Λεοντίδας (ίδρυμα προώθησης θεμάτων ιστορίας, πολιτισμού και δημοκρατίας). Σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα, ασχολείται με διάφορα εγχειρήματα πολιτικής διπλωματίας και δημοκρατίας, γράφει πολιτικά άρθρα, σχολιάζει την επικαιρότητα και συνεχίζει την προσωπική του μελέτη στην ιστορία και την πολιτική φιλοσοφία.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Ένοπλος Αζέρος πέρασε στην Αρμενία και πυροβόλησε μητέρα μπροστά στα παιδιά της! Σε πόλη αδελφοποιημένη με τη Νέα Σμύρνη το περιστατικό

Απαγγέλθηκαν συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.

Δημοσιεύτηκε

στις

Αρμενικό δικαστήριο διέταξε την προφυλάκιση, για διάστημα δύο μηνών, του Αζέρου στρατιωτικού Νασίμ Ογλού Ραχίμ Μουσάγιεβ, ο οποίος κατηγορείται ότι πέρασε παράνομα στην Αρμενία και πυροβόλησε μια γυναίκα μέσα στο σπίτι της, στον οικισμό Σάκι της επαρχίας Σιουνίκ. Η πόλη απέχει 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα και 3 χιλιόμετρα από την πόλη Σισιάν που είναι πόλη αδελφοποιημένη με την Νέα Σμύρνη.

Σε βάρος του Μουσάγιεβ έχουν απαγγελθεί συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.

Δύο από τις κατηγορίες προστέθηκαν την Παρασκευή. Αρχικά, η Γενική Εισαγγελία είχε ανακοινώσει κατηγορίες για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης με τη χρήση όπλου, παράνομη κατοχή πυροβόλου όπλου και παραβίαση του απαραβίαστου της κατοικίας. Η παράνομη διέλευση των συνόρων δεν περιλαμβανόταν αρχικά, παρά το γεγονός ότι το ίδιο το Αζερμπαϊτζάν είχε επιβεβαιώσει πως ο στρατιωτικός είχε περάσει στην Αρμενία.

Την Παρασκευή οι εισαγγελικές αρχές ξεκίνησαν ξεχωριστή ποινική διαδικασία για την παράνομη διέλευση των συνόρων και το λαθρεμπόριο όπλων, η οποία στη συνέχεια συγχωνεύθηκε με την κύρια υπόθεση.

Σύμφωνα με τις αρμενικές αρχές, ο Μουσάγιεβ πέρασε παράνομα τα σύνορα και εισήλθε σε κατοικία στον οικισμό Σάκι την Πέμπτη 1η Οκτωβρίου. Όταν έγινε αντιληπτός, άνοιξε πυρ. Η 39χρονη ιδιοκτήτρια του σπιτιού τραυματίστηκε από σφαίρα στο πόδι, μπροστά στα τρία παιδιά της. Η γυναίκα διακομίστηκε αρχικά στο Ιατρικό Κέντρο Σισιάν και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Γερεβάν. Η κατάστασή της είναι σταθερή και η ζωή της δεν διατρέχει κίνδυνο.

Κατά τη διάρκεια του περιστατικού τραυματίστηκαν επίσης δύο από τα παιδιά της. Σύμφωνα με το Armenpress, πρόκειται για ένα 15χρονο παιδί, το οποίο υπέστη κάταγμα στον δεξιό καρπό, και ένα 12χρονο, που υπέστη κάκωση μαλακών μορίων. Η κατάσταση της υγείας τους χαρακτηρίζεται ικανοποιητική, ενώ τα παιδιά έλαβαν ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη.

Μετά το περιστατικό, ο Μουσάγιεβ διέφυγε από το σπίτι. Εντοπίστηκε αργότερα σε άλλη διεύθυνση στον ίδιο οικισμό και συνελήφθη. Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, όταν εντοπίστηκε δεν φορούσε στρατιωτική στολή. Οι αστυνομικοί ακολούθησαν ίχνη αίματος που είχε αφήσει πίσω του, καθώς και ο ίδιος είχε τραυματιστεί. Μετά τη σύλληψή του μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο υπό αστυνομική φρουρά.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το περιστατικό σημειώθηκε μόλις δύο ημέρες μετά την επίσημη ενημέρωση της αρμενικής πλευράς από την Υπηρεσία Κρατικής Ασφάλειας του Αζερμπαϊτζάν. Στις 29 Σεπτεμβρίου, το Μπακού είχε ενημερώσει την Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας της Αρμενίας ότι ένας στρατιώτης είχε εγκαταλείψει τη μονάδα του υπό άγνωστες συνθήκες και ότι δεν μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να είχε περάσει στην Αρμενία.

Μετά την ενημέρωση αυτή, αρμενικές και αζερικές υπηρεσίες ξεκίνησαν επιχειρήσεις για τον εντοπισμό του. Ωστόσο, ο Μουσάγιεβ κατάφερε να φτάσει σε κατοικημένη περιοχή του Σιουνίκ και να εισέλθει σε σπίτι, όπου άνοιξε πυρ εναντίον μιας οικογένειας.

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ερωτήματα για το πώς ένας ένοπλος στρατιωτικός, για την παρουσία του οποίου είχε ήδη ενημερωθεί το Γερεβάν, κατάφερε να φτάσει μέχρι κατοικημένη περιοχή χωρίς να εντοπιστεί. Παραμένει επίσης άγνωστο εάν οι κάτοικοι του Σάκι και των γειτονικών κοινοτήτων είχαν ενημερωθεί για την πιθανή παρουσία ένοπλου Αζέρου στρατιωτικού στην περιοχή.

Η υπόθεση έχει προκαλέσει αντιδράσεις στην Αρμενία. Την Παρασκευή, η νεολαία της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (ARF) πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το κτίριο της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας στο Γερεβάν. Οι διαδηλωτές ζήτησαν να μην παραδοθεί ο Μουσάγιεβ στο Αζερμπαϊτζάν χωρίς όρους και προϋποθέσεις και να εξεταστεί το ενδεχόμενο ανταλλαγής του με Αρμένιους που κρατούνται στο Αζερμπαϊτζάν.

Η Γενική Εισαγγελία του Αζερμπαϊτζάν ανακοίνωσε το βράδυ της Πέμπτης ότι ξεκίνησε δική της ποινική έρευνα σχετικά με την παράνομη είσοδο του στρατιωτικού στην Αρμενία. Το υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν, ωστόσο, δεν έχει μέχρι στιγμής προβεί σε επίσημη δήλωση για την υπόθεση.

Το περιστατικό θυμίζει ανάλογη υπόθεση που σημειώθηκε στο Σιουνίκ τον Απρίλιο του 2023, όταν δύο Αζέροι στρατιωτικοί εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και πέρασαν στην Αρμενία. Ο ένας, ο Χουσεΐν Αχούντοφ, καταδικάστηκε αργότερα σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία Αρμένιου φρουρού ασφαλείας, ενώ ο δεύτερος καταδικάστηκε σε 11 χρόνια φυλάκισης. Τον Δεκέμβριο του 2023, και οι δύο επέστρεψαν στο Αζερμπαϊτζάν στο πλαίσιο ανταλλαγής κρατουμένων, κατά την οποία το Μπακού απελευθέρωσε 32 Αρμένιους κρατουμένους.

Πηγή: Εφημερίδα Αζάτ Ορ

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Ο Αλίγιεφ αποκαλεί τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας και του Αρτσάχ «εγκληματίες πολέμου» και δηλώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερο»

Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.

Δημοσιεύτηκε

στις

του Αρντασές Γιαγουπιάν

Ενώ στην Αθήνα πραγματοποιούνταν η 6η Σύνοδος της Μικτής Διυπουργικής Επιτροπής Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν και το Επιχειρηματικό Συνέδριο Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν, με τη συμμετοχή του Χάρη Θεοχάρη και του Αζέρου υπουργού Ενέργειας για την διεύρυνση της διμερούς συνεργασίας, ο Αλίγιεφ την ίδια ημέρα εκφωνούσε μια ιδιαίτερα σκληρή ομιλία για την Αρμενία, μιλώντας για στρατιωτική υπεροχή «δέκα φορές μεγαλύτερη»

Σε μια ακόμη επιθετική και αποκαλυπτική ομιλία του, στις 2 Οκτωβρίου στο Μπακού, ο Ιλχάμ Αλίγιεφ αποκάλεσε συλλήβδην τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας «εγκληματίες πολέμου» και δήλωσε ότι «πρέπει να εκτίσουν τις ποινές τους», χωρίς να αναφέρει συγκεκριμένες δικαστικές καταδίκες ή να εξετάζει ατομικές ευθύνες.

Παράλληλα, παρουσίασε τον πόλεμο του 2020 και την επίθεση του Αζερμπαϊτζάν στο Αρτσάχ τον Σεπτέμβριο του 2023 ως «στρατιωτικές νίκες» και ως αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας του. Ωστόσο, στην ίδια ομιλία παραδέχθηκε ότι το Μπακού πραγματοποίησε ενδιάμεσες στρατιωτικές επιχειρήσεις προκειμένου να αλλάξει τις συνθήκες επί του πεδίου και να προετοιμάσει την τελική επίθεση του 2023.

Η επίθεση της 19ης Σεπτεμβρίου 2023, μετά από εννέα μήνες αποκλεισμού του Αρτσάχ, κατέληξε στην κατάλυση της de facto αρμενικής διοίκησης και στη μαζική εκτόπιση του αρμενικού πληθυσμού. Ο Αλίγιεφ εξακολουθεί να την αποκαλεί «αντιτρομοκρατική επιχείρηση» και να πανηγυρίζει την έκβασή της.

Την ίδια στιγμή, ενώ δηλώνει ότι «δεν υπάρχει πλέον σύγκρουση» και ότι υπάρχει ειρήνη στα σύνορα, ανακοινώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει «πάντα να είναι δέκα φορές ισχυρότερο» από την Αρμενία. Περίπου 9 δισεκατομμύρια μανάτ, σύμφωνα με τον ίδιο, θα κατευθυνθούν σε ζητήματα άμυνας και ασφάλειας.

Ο Αλίγιεφ δεν περιορίστηκε στην αναφορά του παρελθόντος. Καθιέρωσε ουσιαστικά την 8η Νοεμβρίου 2020 και την 20ή Σεπτεμβρίου 2023 ως δύο κεντρικές ημερομηνίες της κρατικής αφήγησης του Αζερμπαϊτζάν. Την πρώτη ως «ημέρα νίκης» του πολέμου των 44 ημερών και τη δεύτερη ως την ημέρα κατά την οποία, σύμφωνα με την επίσημη αζερική αφήγηση, αποκαταστάθηκε πλήρως η κυριαρχία του Μπακού στο Αρτσάχ. Και ενώ μιλά για ειρήνη, ο ίδιος ο Αλίγιεφ δηλώνει ότι η χώρα του πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερη» από την Αρμενία και αφήνει να εννοηθεί ότι, αν το Αζερμπαϊτζάν δεν είχε «σταματήσει εγκαίρως», μια τρίτη Αψίδα του Θριάμβου θα μπορούσε να βρίσκεται σήμερα στο κέντρο του Γερεβάν. Πρόκειται για μια ευθεία υπενθύμιση ότι, πίσω από τη σημερινή ρητορική περί ειρήνης, το Μπακού εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται τη στρατιωτική ισχύ και την επιβολή ως βασικά εργαλεία της πολιτικής του. Παράλληλα, κατηγόρησε τους Αρμενίους για «αχαριστία» και υποστήριξε ότι «μας μαχαίρωσαν πισώπλατα», επαναφέροντας γνωστά μοτίβα της τουρκοαζερικής ρητορικής περί αρμενικής «προδοσίας».

Οι δηλώσεις αυτές αποκαλύπτουν μια σοβαρή αντίφαση. Από τη μία πλευρά το Μπακού μιλά για ειρήνη, εμπόριο και τέλος της σύγκρουσης και από την άλλη, ο πρόεδρός του μιλά για μόνιμη στρατιωτική υπεροχή, χαρακτηρίζει ολόκληρες πολιτικές ηγεσίες «εγκληματίες πολέμου» και αφήνει ανοιχτές απειλητικές αναφορές ακόμη και για το Γερεβάν.

Η ειρήνη δεν οικοδομείται με το «να είμαστε δέκα φορές ισχυρότεροι», ούτε με απειλές, ιστορικούς συμψηφισμούς και συλλογικές κατηγορίες. Και ασφαλώς δεν οικοδομείται όταν η στρατιωτική κατάκτηση μιας περιοχής και η εκδίωξη του γηγενούς πληθυσμού παρουσιάζονται ως λόγος εθνικής υπερηφάνειας.

Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.

Η πραγματική ειρήνη δεν χρειάζεται δέκα φορές περισσότερα όπλα. Χρειάζεται σεβασμό, αυτοσυγκράτηση, δικαιοσύνη και κυρίως εγκατάλειψη της λογικής ότι ο ισχυρότερος έχει πάντα δίκιο.

Και η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι συμμέτοχη σε αυτή την λογική.

Συνέχεια ανάγνωσης

Διεθνή

Οι πρέσβεις των χωρών της ΕΕ στο Σουνίκ της Αρμενίας

Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.

Δημοσιεύτηκε

στις

   Από την Αρμενική εφημερίδα Αζάτ Ορ

Οι πρέσβεις των κρατών μελών της ΕΕ με τον πρέσβη της ΕΕ στη Αρμενία Βασίλη Μαραγκό συνόψισαν τα αποτελέσματα του έργου που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Βιώσιμο Σουνίκ — Ομάδα της Ευρώπης» και συζήτησαν τις μελλοντικές προτεραιότητες της διοίκησης της περιφέρειας Σουνίκ.

Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.

Ήταν ιδιαίτερα πολύτιμο να ακούσουμε την άποψη της περιφερειακής διοίκησης σχετικά με αυτό το θέμα», σημείωσε η πρέσβης της Ολλανδίας Μαρίκε ΜονρόιΒίντερ.

Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τα μέλη της αντιπροσωπείας επισκέφθηκαν γαλακτοκομείο στο Καπάν, ενημερώθηκαν για τις εργασίες βελτίωσης της πρόσβασης σε πόσιμο νερό στο Λεχβάζ και επισκέφθηκαν την εταιρεία MeghriFruits.

Με την υποστήριξη του οργανισμού «Ομάδα Ευρώπη», η εταιρεία MeghriFruits επέκτεινε την παραγωγή της, δημιούργησε νέες θέσεις εργασίας και εισήλθε σε νέες εξαγωγικές αγορές.

 

Διαβάστε τα υπόλοιπα άρθρα της εφημερίδας στο PDF

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO10 ώρες πριν

Συμπτώματα Παρακμής…

Η Τουρκία διεκδικεί ξανά πρόσβαση στη δυτική αμυντική αγορά, ενώ η Ελλάδα καλείται να μετατρέψει τους εξοπλισμούς και τις συμμαχίες...

Αναλύσεις11 ώρες πριν

Επιπτώσεις συνεχών παρατάσεων επαναφοράς ελέγχου εσωτερικών συνόρων στη λειτουργία του Σένγκεν

Οι διαδοχικές παρατάσεις των γερμανικών συνοριακών ελέγχων δοκιμάζουν στην πράξη την ελεύθερη κυκλοφορία στον χώρο Σένγκεν. Με το Βερολίνο να...

GEOPOLITICO15 ώρες πριν

Παρουσίαση του βιβλίου «Στέλιος Καζαντζίδης: Δεν με σβήνει κανένας» στη Βέροια την Παρασκευή 9 Οκτωβρίου

Η παρουσίαση θα πραγματοποιηθεί στην Αντωνιάδειο Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών, στη Σκηνή «Οδυσσέας Γωνιάδης», με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

GEOPOLITICO16 ώρες πριν

Ελληνική NAVTEX για αεροναυτική άσκηση στη θάλασσα του Καστελλόριζου

Αεροναυτική άσκηση χωρίς πυρά, νοτιοανατολικά της Ρόδου και στις θαλάσσιες προσβάσεις του συμπλέγματος του Καστελλόριζου

Πολιτική17 ώρες πριν

Η αναφορά του Γεραπετρίτη στην Κύπρο μπροστά στον Ρούμπιο! “Αναγκαία η λύση επανένωσης”

Ο κ. Γεραπετρίτης υπογράμμισε ιδιαίτερα τη σημασία της Κύπρου για την περιφερειακή ασφάλεια, τονίζοντας την ανάγκη επανένωσης της νήσου με...

Δημοφιλή