Ακολουθήστε μας

Πολιτική

Εκπαιδεύσου όπως θα πολεμήσεις… Μια Πολεμική Αεροπορία έτοιμη ακόμα και για τους τουρκικούς S-400

Δημοσιεύτηκε στις

Ακριβώς όπως έχουμε κατά καιρούς αποδώσει έμφαση στα όπλα ακριβείας, μακρού πλήγματος και ειδικά στα αερομεταφερόμενα, το ίδιο πράξαμε αναλύοντας τις δυνατότητες του ισραηλινού ατρακτιδίου στοχοποίησης Litening 5 (ή Litening + SAR) και σε δεύτερη φάση αναφερθήκαμε στο παλιό LANTIRN που εδώ και 20 χρόνια χρησιμοποιείται στα F-16 τριών εκδόσεων της Πολεμικής Αεροπορίας. Παρακάτω εξηγούμε το γιατί…

Του Στέργιου Δ. Θεοφανίδη

Χρησιμοποιήσαμε μάλιστα και τη λέξη “παρατημένα” στο σχετικό με το LANTIRN αφιέρωμα για να αποδώσουμε ακόμα μεγαλύτερη έμφαση στις καταστροφικές επιλογές των τελευταίων δέκα τουλάχιστον ετών από την πλευρά των ελληνικών πολιτικών και στρατιωτικών ηγεσιών. Οι οποίες “κρύφτηκαν” και εξακολουθούν να κρύβονται πίσω από τον Νόμο Βενιζέλου για τα εξοπλιστικά, από τη στιγμή που αυτός εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ.

Ακόμη και στο παρά ένα δηλαδή, δεν εννοούμε να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα του παρελθόντος και του παρόντος… Από την πλευρά μας, πιστεύαμε και πιστεύουμε ότι παρά τα μνημόνια και τους περιορισμούς που έφεραν, θα μπορούσαμε να προβούμε σε μία ορθότερη κατανομή κονδυλίων όλα αυτά τα χρόνια, προκειμένου κάποια επιχειρησιακά asset να διατηρηθούν διαθέσιμα σε μεγαλύτερο βαθμό.

Ένα από τα asset αυτά είναι και το σύστημα LANTIRN. Εξηγήσαμε τους λόγους… Δίνει τη δυνατότητα σε μαχητικά φορτωμένα με καθοδηγούμενα όπλα λέιζερ (πυραύλους AGM-65 Maverick και βόμβες LGB) να πετάξουν χαμηλά, αποτρέποντας έτσι τον εντοπισμό τους από τα ραντάρ της εχθρικής αεράμυνας. Φτάνουν άρα στους στόχους τους ανεντόπιστα, διατηρώντας πλεονέκτημα ΑΠΟΛΥΤΟΥ αιφνιδιασμού.

Γράφαμε στο αφιέρωμα για το ισραηλινό ατρακτίδιο στοχοποίησης Litening, ότι η Πολεμική Αεροπορία είναι από τις τελευταίες μαζί με την ισραηλινή, (αν όχι η τελευταία πλέον…), που εξακολουθεί να εκπαιδεύει ιπταμένους σε τακτικές και διαδικασίες χαμηλόυψης διείσδυσης και προσβολών ακριβείας. Και αυτό το κάνουν τρεις ελληνικές Μοίρες εξοπλισμένες με F-16, όχι μία…

Το “παρατημένα” επομένως απευθύνεται στην Ελληνική Πολιτεία αποκλειστικά! Η οποία μέσω της συμφωνίας αμυντικής συνεργασίας με τις ΗΠΑ τουλάχιστον, θεωρούμε ότι θα έπρεπε να έχει εξασφαλίσει την αναβάθμιση των ατρακτιδίων AAQ-13 και -14 στο επίπεδο LANTIRN ER, εφόσον αποδείχθηκε ότι τα παλιά ατρακτίδια του τύπου, είναι τόσο παλιά που δεν υποστηρίζονται πλέον από τους Αμερικανούς. Άλλο ένα από τα πολλά πράγματα για τα οποία η ελληνική πλευρά έπρεπε να επιμείνει στο πλαίσιο αυτής της συμφωνίας…

Στην προσπάθειά της να αντιμετωπίσει το πρόβλημα των χαμηλών διαθεσιμοτήτων του συστήματος LANTIRN, η Πολεμική Αεροπορία δημιούργησε στις τάξεις της 347 Μοίρας “Περσέας” ένα είδος ΣΜΕΤ για το LANTIRN. Οι ιπτάμενοι των F-16 εκπαιδεύονται εκεί για να καταστούν ικανοί να πετούν ημέρα και νύχτα με τη χρήση του Navigation pod (AAQ-13) σε πολύ μικρά ύψη. Υπάρχουν τρεις βαθμονομήσεις ικανότητας. Medium, Low και Very Low.

Οι περισσότεροι ιπτάμενοι και των τριών Μοιρών που προαναφέραμε, είναι διαθέσιμοι για τη διενέργεια αποστολών κρούσης σε πολύ μικρά ύψη (Very Low)! Η ικανότητα Medium αφορά στη διενέργεια αποστολών σε ύψος μέχρι και τα 1000 πόδια, η Low μέχρι τα 500 και η Very Low μέχρι τα 200! Ημέρα και νύχτα… Συμπληρωματικά δε, οι ιπτάμενοι των 340 και 335 Μοιρών εκπαιδεύονται σε πτήσεις διείσδυσης μικρού ύψους και με τη χρήση διόπτρων νυχτερινής όρασης (NVG-Night Vision Goggles) τύπου AN/AVS-9, τα τελευταία 15 σχεδόν χρόνια…

Η εκπαίδευση πληρωμάτων σε πτήσεις TFR ημέρα και νύχτα, καθώς και σε τακτικές άφεσης όπλων ακριβείας, είναι μία ιδιαίτερα απαιτητική και περίπλοκη υπόθεση. Το ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ εξυπακούεται… Αυτός είναι και ένας από τους λόγους για τους οποίους μεγάλες αεροπορικές δυνάμεις, όπως η USAF, η RAF και η Armee de l Air δεν εκτελούν πλέον αποστολές κρούσης μικρού ύψους.

Υπάρχουν όμως και άλλοι λόγοι, που εξηγούν το γιατί η Πολεμική Αεροπορία συνεχίζει αυτού του είδους την εκπαίδευση, έχοντας έναν επιπλέον “άσσο” στο μανίκι…

1. Οι αεροπορικές δυνάμεις που προαναφέραμε διαθέτουν επαρκή αριθμό όπλων ακριβείας μακρού πλήγματος, καθώς και οπλισμένων UAV (στο άμεσο μέλλον και UCAV).

2. Μπορούν υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις να εξασφαλίσουν καθολική αεροπορική κυριαρχία. Καθολική παρουσία και επικράτηση στον αέρα δηλαδή, τόσο μέσω της αδρανοποίησης και εξουδετέρωσης της εχθρικής αεράμυνας (SEAD/DEAD), όσο και μέσω της καταστροφής των αεροπορικών δυνάμεων του αντιπάλου.

3. Διαθέτουν επαρκή αριθμό αεροσκαφών υποστήριξης επιχειρήσεων σε μεγάλες αποστάσεις ή με μεγάλη χρονική διάρκεια, καθώς και αεροσκαφών που μπορούν να “διαμορφώσουν” το περιβάλλον επιχειρήσεων. Δηλαδή ιπτάμενα τάνκερ, εξειδικευμένα αεροσκάφη ηλεκτρονικού πολέμου, καθώς και ιπτάμενες πλατφόρμες ISR και C4I.

Δεδομένου ότι η Πολεμική Αεροπορία δεν έχει στη διάθεσή της όλα αυτά τα “συστατικά” για τη διασφάλιση αεροπορικής κυριαρχίας έναντι της ΤΗΚ, θα πρέπει να σχεδιάζει την προσβολή τακτικών ή στρατηγικής αξίας στόχων στο έδαφος του αντιπάλου, με συνδυασμό αξιοποίησης όπλων μακρού πλήγματος και εκτέλεση αποστολών κρούσης μικρού ύψους.

Οι τελευταίες δε είναι η πλέον ενδεδειγμένη λύση αδρανοποίησης και καταστροφής των συστημάτων S-400. Και αυτό δεν είναι κάτι που λέμε εμείς… Έχει αποδειχθεί στις επιχειρήσεις στη Συρία.

Λίγα λόγια για την εκπαίδευση των Ελλήνων ιπταμένων με το LANTIRN και τις διόπτρες νυχτερινής όρασης…

Για να δώσουμε μια εικόνα του ποια είναι τα τυπικά προσόντα που θα πρέπει να έχουν οι ιπτάμενοι για να πετάξουν τη νύχτα με LANTIRN και NVG, σημειώνουμε ότι θα πρέπει να έχουν κηρυχθεί ετοιμοπόλεμοι στα βασικά αντικείμενα και να έχουν συμπληρώσει τουλάχιστον 200+ ώρες στο F-16. Στο σημείο αυτό προετοιμάζονται για αξιολόγηση ως αρχηγοί ζεύγους και θεωρούνται έτοιμοι να ξεκινήσουν την πιστοποίηση αποστολών LANTIRN στην Κατηγορία 1.

Η Κατηγορία 1 περιλαμβάνει αρχικά δύο πτήσεις μέρα και δύο νύχτα με LANTIRN σε medium ύψος. Ακολουθούν άλλες οκτώ πτήσεις, που θα εκτελεστούν σε medium υψόμετρο τη νύχτα και θεωρούνται ως απλή συντήρηση προτού περάσουν στο επόμενο στάδιο. Η Κατηγορία 2 περιλαμβάνει τέσσερις εξόδους νύχτα και δύο μέρα σε low ύψος με LANTIRN, μέχρις ότου ο ιπτάμενος κριθεί ικανός για την επόμενη κατηγορία.

Την Κατηγορία 3. Το τελικό αυτό στάδιο προβλέπει την εκτέλεση 10 πτήσεων σε low υψόμετρο μέρα και νύχτα με την εκτέλεση της προσβολής Loft, που θεωρείται και η πιο δύσκολη με το LANTIRN.

Η αξιολόγηση για πιστοποίηση της Κατηγορίας 3 περιλαμβάνει δύο πτήσεις με διθέσιο F-16D και τελικά μια με μονοθέσιο -C. Από εκεί και πέρα για πιστοποίηση ενός ιπταμένου ως εκπαιδευτή σε αποστολές με το σύστημα LANTIRN προβλέπονται άλλες τρεις ώρες. Κάθε μια πτήση είναι μια πρόκληση (ιδιαίτερα οι νυχτερινές), ενώ παράγοντας που επηρεάζει καθοριστικά το εκπαιδευτικό πρόγραμμα στο σύστημα LANTIRN είναι και ο περιορισμένος αριθμός των ατρακτιδίων.

Για να κριθούν ικανοί να πετάξουν αποστολές νυχτερινής κρούσης θα πρέπει προηγουμένως -εκτός από άριστοι μαχητές και γνώστες του F-16- να είναι πιστοποιημένοι σε μια σειρά από επιμέρους συστήματα και όπλα, που αφορούν καταρχήν το σύστημα νυχτερινής ναυτιλίας και σκόπευσης LANTIRN, και στη συνέχεια στην αξιοποίηση πυραύλων AGM-65G MAVERICK και βομβών λέιζερ τύπου GBU- 10/24 Paveway II, προτού τελικά καταλήξουν στην εκπαίδευση για χρήση των συστημάτων που επιτρέπουν όραση στο σκοτάδι.

Πρόκειται για τα Night Vision Goggles τύπου AN/AVS-9 (V), που προσαρμόζονται σε ειδικό πλαίσιο στην κάσκα των ιπταμένων. Εντάχτηκαν σε υπηρεσία με την ΠΑ το 2005 ως οπτικό βοήθημα, που λειτουργεί με ενίσχυση του αστρικού φωτός, παράγοντας μια φωτοενισχυμένη εικόνα μετατοπισμένη ελαφρά προς το εγγύς υπέρυθρο οπτικό φάσμα.

Αξιοποιούνται αποκλειστικά από τα πληρώματα των F-16C/D Block 52+, Block 52+ Advanced και Mirage 2000-5Mk.2. Με τη χρήση των NVG, η όραση επεκτείνεται και έξω «από το παράθυρο» όρασης που παρέχει το HUD και φυσικά προς κάθε κατεύθυνση.

Η χρήση τους επιτρέπει υψηλής ποιότητας όραση τη νύχτα, ιδιαίτερα σε περιοχές με έντονο εδαφικό ανάγλυφο (βουνά, λόφοι, κοιλάδες…), προσφέροντας προφανή πλεονεκτήματα στην αντίληψη θέσης κατά τη διάρκεια της πτήσης στο σκοτάδι.

Τα πλεονεκτήματα που δίνει το LANTIRN σε μια νυχτερινή αποστολή κρούσης είναι ότι σε πετάει με ασφάλεια στα 500 πόδια και ταυτόχρονα μπορείς να εξαπολύσεις Air to Ground όπλα, εναντίον στόχων στο έδαφος. Επιπλέον, με τα NVG μπορείς να εντοπίσεις οπτικά εκτοξεύσεις βλημάτων SAM από το έδαφος και να πετάξεις σε κλειστό σχηματισμό στο σκοτάδι.

Η κορυφαία ποιότητα εκπαίδευσης των Ελλήνων ιπταμένων δεν είναι δικό μας συμπέρασμα… Είναι του ΝΑΤΟ!

Όλα αυτά δεν είναι τυπικές πληροφορίες, που παραθέτουμε για τη δημιουργία εντυπώσεων. Είναι ποσότητα και ποιότητα εκπαίδευσης που η Τουρκική Αεροπορία δεν έχει. Και αυτό το γνωρίζουν οι Τούρκοι. Το βλέπουν κάθε μέρα στο Αιγαίο και το επιβεβαιώνουν και μέσω της συμμετοχής τους στις ασκήσεις του ΝΑΤΟ. Τα τελευταία 10 χρόνια η Πολεμική Αεροπορία έχει αναδείξει πέντε Best Warrior ιπταμένους τουλάχιστον. Η ΤΗΚ πόσους έχει αναδείξει;

Οι Έλληνες ιπτάμενοι δε, δεν διακρίνονται μόνο ατομικά. Διακρίνονται και οι Μοίρες τους στο TLP και οπουδήποτε αλλού… Και παλιότερα αλλά και τα τελευταία δέκα χρόνια, που οι “εταίροι” μας στην Ε.Ε. και οι “σύμμαχοί” μας, σε αγαστή συνεργασία με το ελληνικό τέρας της γραφειοκρατίας και του ωχαδελφισμού, έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να μας απογυμνώσουν αμυντικά έναντι της Τουρκίας.

Ο ελληνικός αμυντικός μηχανισμός πέρασε από “40 κύματα” στην κυριολεξία. Πέρασε από νοοτροπίες και εγκλήματα (ατιμώρητα στο διηνεκές…) του τύπου “θα το ρισκάρουμε με την Τουρκία” που συνδυάστηκαν με καταστροφικές επιλογές και αδράνεια. Είπαμε… Ο νόμος Βενιζέλου ισχύει ακόμα!

Παρόλα αυτά λειτουργεί. Ειδικά για την Πολεμική Αεροπορία θα τολμήσουμε να πούμε ότι λειτουργεί πολύ καλύτερα και πολύ πιο αποτελεσματικά σε σχέση με την ΤΗΚ που έχει αποδεκατιστεί τα τελευταία χρόνια και παρουσιάζει αστείες διαθεσιμότητες. Και αυτό πάλι δεν το λέμε αυθαίρετα εμείς. Το λέει το ΝΑΤΟ και πολλοί άλλες πηγές.

Το ξέρει και ο Α/ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Φλώρος. Γι’ αυτό έκανε τις δηλώσεις που έκανε… Το ξέρει και ο Ερντογάν για αυτό και “καταδέχθηκε” να μιλήσει τηλεφωνικά με τον Έλληνα πρωθυπουργό. Βασικά παρακαλούσε να λάβει αυτό το τηλεφώνημα, διότι πόνταρε στους φιλειρηνικούς του γείτονες. Αλλιώς ΔΕΝ θα τα έκανε. Με τους Ισραηλινούς δεν θα τολμούσε να ακολουθήσει παρόμοια τακτική, διότι η αβεβαιότητα για το τι τον περιμένει θα “χτυπούσε κόκκινο”. Ήξερε όμως κατά βάθος ότι θα συμβεί το τηλεφώνημα. Εδώ εγείρεται βέβαια ένα ζήτημα για το πόσο φιλειρηνική είναι ή δεν είναι η πολιτική μας στην πράξη…

Η Ελλάδα δεν είναι Λιβύη… Δεν είναι Κούρδοι της Συρίας και του Ιράκ που σφαγιάζονται ανυπεράσπιστοι και μάλιστα με αμερικανικές “πλάτες”, υπό την έννοια είτε των ανόητων αποφάσεων Τραμπ είτε της στρατηγικής αμηχανίας που ολοένα και περισσότερο διακρίνεται τελευταία και συνδέεται με την εσωτερική “ανισορροπία”.  Η Ελλάδα ΔΕΝ ΒΟΗΘΗΣΕ τον Χάφταρ στο παραμικρό και μέχρι σήμερα έχει επιδείξει σχεδόν παρεξηγήσιμη υπομονή και… στωικότητα σε όλα τα τουρκικά καραγκιοζιλίκια, υπό τη μορφή επίδειξης ισχύος.

Ακόμα και η ελληνική υπομονή όμως έχει τα όρια της… Ας κοπιάσουν λοιπόν αν το επιθυμούν. Είμαστε έτοιμοι. Αν δεν πείσουμε τους Τούρκους γι’ αυτό και ίσως περισσότερο και τους “εταίρους” και “συμμάχους” μας, θα είμαστε απλά άξιοι της μοίρας μας.

www.defencepoint.gr

Σχετικά θέματα
Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Χτίζεται ισχυρός αμυντικός άξονας μεταξύ Ελλάδας και Ινδίας! Η κίνηση Δένδια και η γεωπολιτική απάντηση στη συνεργασία Τουρκίας–Πακιστάν

Η Αθήνα ανοίγει νέα σελίδα στη στρατηγική συνεργασία με το Νέο Δελχί, επενδύοντας στην αμυντική βιομηχανία, τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις και την ασφάλεια των θαλάσσιων διαδρόμων. Η συνάντηση του Νίκου Δένδια με τον Ινδό πρέσβη αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία, καθώς η σύμπλευση Ελλάδας και Ινδίας αναπτύσσεται παράλληλα με τη στενή στρατιωτική συνεργασία Άγκυρας και Ισλαμαμπάντ.

Δημοσιεύτηκε

43 λεπτά πριν

στις

8 Οκτωβρίου 2026

από τον

Η Ελλάδα διευρύνει το αποτύπωμά της στον διεθνή γεωπολιτικό χάρτη, αναπτύσσοντας στρατηγικές σχέσεις με χώρες που μπορούν να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην ασφάλεια της Ανατολικής Μεσογείου και των θαλάσσιων οδών που συνδέουν την Ευρώπη με την Ασία. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται και η εμβάθυνση της αμυντικής συνεργασίας με την Ινδία, μία από τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις παγκοσμίως.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δημοσιεύθηκαν στις 8 Οκτωβρίου 2026, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, Νίκος Δένδιας, συναντήθηκε με τον πρέσβη της Ινδίας στην Αθήνα, Ravi Shankar, με αντικείμενο τις προοπτικές περαιτέρω ανάπτυξης των διμερών αμυντικών σχέσεων και τις προκλήσεις στο περιφερειακό περιβάλλον ασφαλείας.

Η διπλωματική αυτή επαφή αποκτά ιδιαίτερη σημασία εάν εξεταστεί σε συνδυασμό με τις πρωτοβουλίες που έχουν αναλάβει οι δύο χώρες τα τελευταία χρόνια. Η Ελλάδα και η Ινδία δεν περιορίζονται πλέον σε διακηρύξεις καλών προθέσεων, αλλά έχουν ήδη αναπτύξει ένα συγκεκριμένο πλαίσιο στρατιωτικής συνεργασίας, που περιλαμβάνει κοινές ασκήσεις, ανταλλαγή επιχειρησιακής τεχνογνωσίας και ενίσχυση των δεσμών μεταξύ των αμυντικών τους βιομηχανιών.

Η συμφωνία Δένδια–Singh που άνοιξε τον δρόμο

Καθοριστικής σημασίας για την πορεία των ελληνοϊνδικών σχέσεων υπήρξε η επίσημη επίσκεψη του Νίκου Δένδια στο Νέο Δελχί, στις 9 Φεβρουαρίου 2026, και η συνάντησή του με τον Ινδό ομόλογό του Rajnath Singh.

Οι δύο υπουργοί υπέγραψαν Κοινή Δήλωση Προθέσεων για την ενίσχυση της διμερούς αμυντικής βιομηχανικής συνεργασίας, η οποία προβλέπει την επεξεργασία πενταετούς οδικού χάρτη. Παράλληλα, ανταλλάχθηκε το Πρόγραμμα Διμερούς Στρατιωτικής Συνεργασίας για το 2026.

Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία επιχειρεί να συνδέσει την ελληνική «Ατζέντα 2030» με την ινδική πολιτική αμυντικής αυτοδυναμίας «Aatmanirbhar Bharat», δημιουργώντας προϋποθέσεις για τη συνεργασία επιχειρήσεων, ερευνητικών κέντρων και αμυντικών οργανισμών.

Για την Αθήνα, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στη δυνατότητα πρόσβασης σε νέες τεχνολογίες και στην ανάπτυξη εγχώριων παραγωγικών δυνατοτήτων. Αντίστοιχα, η Ινδία αποκτά έναν πρόσθετο εταίρο στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στο ΝΑΤΟ, με στρατηγική γεωγραφική θέση στην Ανατολική Μεσόγειο.

Από τα ελληνικά F-16 στην Ινδία μέχρι τις ινδικές φρεγάτες στο Αιγαίο

Η ελληνοϊνδική στρατιωτική συνεργασία έχει αποκτήσει ήδη επιχειρησιακό περιεχόμενο.

Τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2024, τέσσερα ελληνικά μαχητικά F-16 Block 52+ Advanced της 336 Μοίρας συμμετείχαν στη διεθνή αεροπορική άσκηση «Tarang Shakti 24», στην αεροπορική βάση Jodhpur της Ινδίας.

Η συγκεκριμένη αποστολή αποτέλεσε ένα σημαντικό βήμα για την Πολεμική Αεροπορία, καθώς ελληνικά μαχητικά επιχειρούσαν σε μία ιδιαίτερα απομακρυσμένη γεωγραφική περιοχή, αποκτώντας εμπειρία συνεργασίας με αεροπορικές δυνάμεις διαφορετικών επιχειρησιακών δογμάτων.

Ανάλογη σημασία είχε και η παρουσία ινδικών μαχητικών Su-30MKI στις ελληνικές ασκήσεις «ΗΝΙΟΧΟΣ», με την αεροπορική συνεργασία να δημιουργεί δυνατότητες ανταλλαγής τακτικών γνώσεων και εμπειρίας.

Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η ναυτική άσκηση που πραγματοποιήθηκε στις 17 και 18 Σεπτεμβρίου 2025 στο Μυρτώο Πέλαγος και στο κεντρικό Αιγαίο.

Στην άσκηση συμμετείχαν η ελληνική φρεγάτα «Θεμιστοκλής», το υποβρύχιο «Πιπίνος», σκάφος ανορθόδοξου πολέμου της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών και η ινδική φρεγάτα INS Trikand.

Οι δύο πλευρές εκπαιδεύτηκαν σε αντικείμενα ανθυποβρυχιακού πολέμου, αντιμετώπισης αεροπορικών απειλών, επιχειρήσεων επιφανείας και ανταλλαγής επιχειρησιακής εικόνας.

Η παρουσία ινδικής πολεμικής μονάδας στο Αιγαίο αποκτά ιδιαίτερη γεωπολιτική διάσταση. Καταδεικνύει τη δυνατότητα του Νέου Δελχί να αναπτύσσει στρατιωτική συνεργασία πέρα από τον Ινδικό Ωκεανό, σε μία περιοχή που αποτελεί κομβικό σημείο σύνδεσης της Ευρώπης με την Ασία.

Ο παράγοντας Τουρκία–Πακιστάν

Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της ελληνοϊνδικής προσέγγισης είναι η ευρύτερη γεωπολιτική πραγματικότητα που διαμορφώνεται γύρω από τις σχέσεις Τουρκίας και Πακιστάν.

Άγκυρα και Ισλαμαμπάντ έχουν αναπτύξει στενή στρατιωτική συνεργασία, η οποία περιλαμβάνει εξοπλιστικά προγράμματα, αμυντική τεχνολογία και εκπαίδευση στρατιωτικού προσωπικού.

Η Τουρκία επιδιώκει να ενισχύσει την παρουσία της στη Νότια Ασία, ενώ το Πακιστάν αντιμετωπίζει την Ινδία ως τον βασικό στρατηγικό ανταγωνιστή του.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η προσέγγιση Ελλάδας και Ινδίας δημιουργεί ένα ενδιαφέρον πλέγμα γεωπολιτικών συγκλίσεων.

Για την Αθήνα, η Ινδία αποτελεί έναν εταίρο με σημαντικό στρατιωτικό, οικονομικό και διπλωματικό βάρος. Για το Νέο Δελχί, η Ελλάδα προσφέρει δυνατότητες συνεργασίας σε μία περιοχή όπου η Τουρκία επιχειρεί να διευρύνει την επιρροή της.

Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει δημιουργηθεί επίσημη στρατιωτική συμμαχία εναντίον της Άγκυρας και του Ισλαμαμπάντ. Ωστόσο, η σύγκλιση των στρατηγικών συμφερόντων μπορεί να αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία, ιδιαίτερα στους τομείς της θαλάσσιας ασφάλειας, της αμυντικής τεχνολογίας και της διπλωματικής συνεργασίας.

Η ουσία βρίσκεται στο γεγονός ότι η Ελλάδα αποκτά περισσότερες επιλογές στις διεθνείς συνεργασίες της, ενώ η Ινδία ενισχύει την παρουσία της στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ελλάδα–Κύπρος–Ινδία: Μια συνεργασία με προοπτική στην Ανατολική Μεσόγειο

Στην εξίσωση της ελληνοϊνδικής προσέγγισης αποκτά ξεχωριστή θέση και η Κυπριακή Δημοκρατία.

Κατά την επίσκεψη του Προέδρου Νίκου Χριστοδουλίδη στην Ινδία, στις 20–23 Μαΐου 2026, οι δύο χώρες αναβάθμισαν τις σχέσεις τους σε στρατηγική εταιρική σχέση και ανακοίνωσαν οδικό χάρτη αμυντικής συνεργασίας για την περίοδο 2026–2031.

Οι συμφωνίες περιλαμβάνουν συνεργασία στην αμυντική βιομηχανία, την κυβερνοασφάλεια, τις αναδυόμενες τεχνολογίες και τη θαλάσσια ασφάλεια.

Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί προϋποθέσεις για έναν ευρύτερο συντονισμό μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ινδίας, χωρίς να έχει συγκροτηθεί επίσημο τριμερές στρατιωτικό σχήμα.

Ιδιαίτερη σημασία αποκτά ο οικονομικός διάδρομος Ινδίας–Μέσης Ανατολής–Ευρώπης (IMEC), ο οποίος φιλοδοξεί να αναβαθμίσει τη συνδεσιμότητα μεταξύ ασιατικών και ευρωπαϊκών αγορών.

Η γεωγραφική θέση της Ελλάδας και της Κύπρου μπορεί να τους προσφέρει ρόλο στη διαμόρφωση νέων εμπορικών και ενεργειακών διαδρομών. Σύμφωνα με δηλώσεις του Γάλλου ειδικού απεσταλμένου για τον IMEC, τόσο η Ελλάδα όσο και η Κύπρος συγκαταλέγονται στις χώρες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για συμμετοχή στην πρωτοβουλία.

Η ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών, η προστασία των υποθαλάσσιων υποδομών και η ανάπτυξη ενεργειακών διασυνδέσεων δημιουργούν πρόσθετα πεδία σύγκλισης.

Drones, ηλεκτρονικός πόλεμος και αμυντική τεχνολογία

Η επόμενη φάση της ελληνοϊνδικής συνεργασίας αναμένεται να κριθεί σε μεγάλο βαθμό στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας.

Η Ινδία έχει επενδύσει στην εγχώρια ανάπτυξη πυραυλικών συστημάτων, μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ηλεκτρονικών συστημάτων και στρατιωτικών πλατφορμών.

Η Ελλάδα, από την πλευρά της, επιχειρεί να ενισχύσει τις δυνατότητες της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας και να ενσωματώσει νέες τεχνολογίες στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη, τα συστήματα αντιμετώπισης drones, ο ηλεκτρονικός πόλεμος, η τεχνητή νοημοσύνη και οι ναυτικές τεχνολογίες αποτελούν πιθανά πεδία συνεργασίας.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η δυνατότητα σύνδεσης ινδικών αμυντικών επιχειρήσεων με ελληνικές εταιρείες και ερευνητικούς οργανισμούς.

Πρόκειται, ωστόσο, για προοπτικές που μένει να αποκτήσουν συγκεκριμένο συμβατικό και παραγωγικό περιεχόμενο. Μέχρι στιγμής, η διμερής συμφωνία του Φεβρουαρίου συνιστά κυρίως το θεσμικό πλαίσιο για την ανάπτυξη τέτοιων συνεργασιών.

Το στρατηγικό διακύβευμα για την Αθήνα

Η εμβάθυνση των σχέσεων με το Νέο Δελχί έχει ευρύτερη σημασία για την ελληνική εξωτερική πολιτική.

Σε μια περίοδο κατά την οποία οι στρατηγικοί ανταγωνισμοί επεκτείνονται από την Ανατολική Μεσόγειο έως τον Ινδοειρηνικό, η Ελλάδα επιδιώκει να δημιουργήσει ένα ευρύτερο δίκτυο συνεργασιών, πέρα από τους παραδοσιακούς ευρωπαϊκούς και ατλαντικούς συμμάχους της.

Η Ινδία αποτελεί έναν σημαντικό συνομιλητή σε αυτή την προσπάθεια, καθώς διαθέτει αυξανόμενη διεθνή οικονομική επιρροή, ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις και ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ασφάλεια των διεθνών εμπορικών οδών.

Η στενότερη συνεργασία δεν μεταβάλλει αυτομάτως τις στρατιωτικές ισορροπίες στο Αιγαίο ούτε συνεπάγεται ότι το Νέο Δελχί θα εμπλακεί σε ενδεχόμενη ελληνοτουρκική κρίση.

Δημιουργεί, όμως, πρόσθετες δυνατότητες διπλωματικής συνεννόησης, στρατιωτικής εκπαίδευσης και αμυντικής τεχνολογικής ανάπτυξης.

Από την άλλη πλευρά, η Ινδία αποκτά μεγαλύτερη πρόσβαση σε ένα κρίσιμο γεωγραφικό περιβάλλον, συνδέοντας σταδιακά τα στρατηγικά της συμφέροντα στον Ινδικό Ωκεανό με τις εξελίξεις στη Μεσόγειο.

Το βασικό ζητούμενο πλέον είναι η μετατροπή αυτής της δυναμικής σε συγκεκριμένα αποτελέσματα. Οι κοινές στρατιωτικές ασκήσεις, οι συμφωνίες αμυντικής βιομηχανίας και η συνεργασία στην προστασία θαλάσσιων υποδομών θα αποτελέσουν τα κριτήρια με τα οποία θα αξιολογηθεί το πραγματικό βάθος των ελληνοϊνδικών σχέσεων.

Η συνάντηση Δένδια με τον Ινδό πρέσβη εντάσσεται, σύμφωνα με το σχετικό δημοσίευμα, σε αυτή την προσπάθεια.

Από τα ελληνικά F-16 που πέταξαν στους ουρανούς της Ινδίας έως την παρουσία της φρεγάτας INS Trikand στο Αιγαίο, Αθήνα και Νέο Δελχί έχουν ήδη κάνει ουσιαστικά βήματα προσέγγισης.

Το ερώτημα είναι αν αυτή η σχέση θα εξελιχθεί σε έναν σταθερό άξονα αμυντικής και στρατηγικής συνεργασίας, με διάρκεια και συγκεκριμένο επιχειρησιακό αποτύπωμα.

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Φαραντούρης: Ναυάγιο IMEC όπως EastMed; Η απάντηση της Κομισιόν

Δημοσιεύτηκε

2 ώρες πριν

στις

8 Οκτωβρίου 2026

από τον

Προειδοποίηση για τον κίνδυνο να ναυαγήσει το πρότζεκτ εμπορικής σύνδεσης Ινδίας – Ευρώπης μέσω Ελλάδας (ΙΜΕC), απηύθυνε σήμερα απ’ το Στρασβούργο ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νικόλας Φαραντούρης, μετά την απάντηση της Κομισιόν σε ερώτησή που είχε καταθέσει τον περασμένο Ιούνιο και στον απόηχο της ενεργοποίησης της Συμφωνίας της Μέκκα μεταξύ Τουρκίας, Σαουδικής Αραβίας και Πακιστάν.

Τι είναι ο ΙMEC

«Ο διάδρομος IMEC αποτελεί ένα στρατηγικής σημασίας έργο συνδεσιμότητας, το οποίο υποστηρίζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις ΗΠΑ, την Ινδία, τη Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ, με στόχο την ενίσχυση των εμπορικών, ενεργειακών και μεταφορικών δικτύων μεταξύ Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Ινδο-Ειρηνικού», τονίζει ο Νικόλας Φαραντούρης.

Ωστόσο, όπως επισημαίνει, Τουρκία και Σαουδική Αραβία αποφάσισαν πρόσφατα να αναπτύξουν μία ανταγωνιστική προς τον IMEC σιδηροδρομική σύνδεση μεταξύ τους, δημιουργώντας νέα δεδομένα ως προς τη στρατηγική αρχιτεκτονική των διαδρόμων συνδεσιμότητας στην ευρύτερη περιοχή.


Η γραπτή ερώτηση Φαραντούρη

Στις 15 Ιουνίου 2026 ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ κατέθεσε γραπτή ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζητώντας της να τοποθετηθεί επισήμως εάν ξακολουθεί να θεωρεί τον IMEC στρατηγικά και οικονομικά βιώσιμο υπό το φως της πρωτοβουλίας Άγκυρας-Ριάντ.

Ίσες αποστάσεις από την Κομισιόν

Στην απάντησή της η Κομισιόν δηλώνει ότι συνεχίζει μεν να στηρίζει το πρότζεκτ του IMEC, στηρίζει ωστόσο και την ανταγωνιστική πρωτοβουλία Άγκυρας-Ριάντ!

Ειδικότερα, η Επιτροπή θεωρεί ότι ο οικονομικός διάδρομος Ινδίας-Μέσης Ανατολής-Ευρώπης (IMEC) αποτελεί «πρωτοβουλία στρατηγικής σημασίας στους τομείς των μεταφορών, της ενέργειας και των ψηφιακών υποδομών» και επισημαίνει ότι πρόσφατα γεγονότα και το κλείσιμο των στενών του Ορμούζ έχουν καταστήσει τον διάδρομο IMEC πιο σημαντικό από ποτέ και έχουν κάνει εντονότερη την ανάγκη για διαφοροποιημένες οδούς εφοδιασμού».

Ωστόσο, Η Επιτροπή σπεύδει να προσθέσει ότι αντιμετωπίζει τον IMEC ως μέρος ενός συνόλου ποικίλων αλλά διασυνδεδεμένων πρωτοβουλιών που βελτιώνουν τη συνδεσιμότητα μεταξύ της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολήςκαι της Ινδίας περιλαμβανομένης της πρωτοβουλίας Άγκυρας-Ριάντ.

Σε δηλώσεις του σήμερα από το Στρασβούργο ο Νικόλας Φαραντούρης κάνει λόγο για «πράδοξα και αντιφατικά μηνύματα της Κομισιόν που υπονομεύουν, παρά στηρίζουν, το σημαντικό αυτό εμπορικό και γεωπολιτικό προτζεκτ».

Όπως σημειώνει ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ «δεν είναι δυνατόν να στηρίζεται ταυτόχρονα ένα ευρωπαϊκό έργο, και ένα μη-ευρωπαϊκό, ανταγωνιστικό έργο, που δεν περιλαμβάνει καμία ευρωπαϊκή χώρα ή ευρωπαϊκά συμφέροντα».

Και καταλήγει:

«Όσοι γνωρίζουμε από τέτοια πρότζεκτ αντιλαμβανόμαστε το προφανές: ή το ένα θα υλοποιηθεί ή το άλλο. Γι’ αυτό καλώ την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να σταματήσει την ατελέσφορη πολιτική ίσων αποστάσεων. Καλούμε επίσης την ελληνική κυβέρνηση να ασχοληθεί σοβαρά με το ζήτημα ώστε το πρότζεκ του IMEC να μην έχει την τύχη του υποθαλάσσιου αγωγού φυσικού αερίου East Med, ο οποίος μπήκε στο συρτάρι κατ’ απαίτηση της Τουρκίας το 2022».

Συνέχεια ανάγνωσης

GEOPOLITICO

Μαυρίδης προς ΕΕ: Επιβολή κυρώσεων στον επιδρομέα αντί για “θετική ατζέντα”

Παρέμβαση του Ευρωβουλευτή Κώστα Μαυρίδη ενώπιον του Ραφαέλε Φίτο, Ειδικού Εκπροσώπου της Ευρ. Επιτροπής για το Κυπριακό και Εκτελεστικού Αντιπροέδρου της Επιτροπής, στο πλαίσιο της συζήτησης με θέμα «Περιστατικά κλιμάκωσης στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο κατόπιν επίμονων τουρκικών προκλήσεων» στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο.

Δημοσιεύτηκε

2 ώρες πριν

στις

8 Οκτωβρίου 2026

από τον

Την ανάγκη επιβολής κυρώσεων στην Τουρκία, αντί της συνέχισης της πολιτικής κατευνασμού και της λεγόμενης «θετικής ατζέντας», ανέδειξε ο Ευρωβουλευτής Κώστας Μαυρίδης (ΔΗΚΟ – S&D), με παρέμβασή του ενώπιον του Ραφαέλε Φίτο, Ειδικού Εκπροσώπου της Ευρ. Επιτροπής για το Κυπριακό και Εκτελεστικού Αντιπροέδρου της Επιτροπής, στο πλαίσιο της συζήτησης με θέμα «Περιστατικά κλιμάκωσης στην Ανατολική Μεσόγειο και στο Αιγαίο κατόπιν επίμονων τουρκικών προκλήσεων» στην ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο.

Στην παρέμβασή του ο κ. Κ. Μαυρίδης ανέφερε τα εξής:

«Η σημερινή συζήτηση είναι ξεκάθαρη: Η κλιμάκωση της έντασης τόσο στην Ανατολική Μεσόγειο όσο και στο Αιγαίο εξαιτίας των επίμονων τουρκικών προκλήσεων, με πιο πρόσφατη, τη λεγόμενη νεο-οθωμανική «Γαλάζια Φαντασίωση». Κύριε Επίτροπε, δεν την αποκαλώ «Γαλάζια Πατρίδα», γιατί η γαλάζια πατρίδα είναι δική μας. Επιπλέον, συνεχίζεται, όπως όλοι γνωρίζετε, η κατοχή εδάφους της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην Κύπρο, καθώς και η παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων δύο κρατών μελών (Ελλάδας και Κύπρου) στον εναέριο και θαλάσσιο χώρο.

Ωστόσο, η πολιτική του κατευνασμού δεν αποδίδει. Οι ήπιες παραινέσεις και η λεγόμενη «θετική ατζέντα» προς την Τουρκία δεν αποδίδουν.»

Καταλήγοντας, ο Κύπριος Ευρωβουλευτής έθεσε προς τον Ευρωπαίο Επίτροπο το ζήτημα της διαφορετικής αντιμετώπισης της Ρωσίας και της Τουρκίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, αναφέροντας χαρακτηριστικά:

«Τι είναι, λοιπόν, αυτό που αποδίδει; Όπως και στην περίπτωση της Ρωσίας, οικονομικές και πολιτικές κυρώσεις εναντίον του Τούρκου εισβολέα και κατακτητή.

Κύριε Επίτροπε, μπορείτε να εξηγήσετε στους Ευρωπαίους πολίτες, όχι μόνο της Κύπρου και της Ελλάδας, αλλά σε όλους τους Ευρωπαίους πολίτες, γιατί επιβάλλουμε κυρώσεις στη Ρωσία, ως εισβολέα, και ορθώς πράττουμε, αλλά όχι στην Τουρκία, η οποία είναι επίσης εισβολέας, κατοχική δύναμη και παραβιάζει τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), το Ευρωπαϊκό Δίκαιο και τόσους άλλους διεθνείς κανόνες;»

Συνέχεια ανάγνωσης

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

GEOPOLITICO43 λεπτά πριν

Χτίζεται ισχυρός αμυντικός άξονας μεταξύ Ελλάδας και Ινδίας! Η κίνηση Δένδια και η γεωπολιτική απάντηση στη συνεργασία Τουρκίας–Πακιστάν

Η Αθήνα ανοίγει νέα σελίδα στη στρατηγική συνεργασία με το Νέο Δελχί, επενδύοντας στην αμυντική βιομηχανία, τις κοινές στρατιωτικές ασκήσεις...
GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Φαραντούρης: Ναυάγιο IMEC όπως EastMed; Η απάντηση της Κομισιόν

Προειδοποίηση για τον κίνδυνο να ναυαγήσει το πρότζεκτ εμπορικής σύνδεσης Ινδίας – Ευρώπης μέσω Ελλάδας (ΙΜΕC), απηύθυνε σήμερα απ’ το...
GEOPOLITICO2 ώρες πριν

Μαυρίδης προς ΕΕ: Επιβολή κυρώσεων στον επιδρομέα αντί για “θετική ατζέντα”

Παρέμβαση του Ευρωβουλευτή Κώστα Μαυρίδη ενώπιον του Ραφαέλε Φίτο, Ειδικού Εκπροσώπου της Ευρ. Επιτροπής για το Κυπριακό και Εκτελεστικού Αντιπροέδρου...
GEOPOLITICO3 ώρες πριν

Κεραυνοί Παυλόπουλου για Ρούμπιο: Ύμνοι στην Ελλάδα, σιωπή για casus belli και κατοχή της Κύπρου

Αιχμηρή κριτική του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας στον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών για την ομιλία του στην Πνύκα. Ο Προκόπης Παυλόπουλος...
GEOPOLITICO4 ώρες πριν

«Ελευθερία» Λονδίνου: Ισχυρό μήνυμα Ρούμπιο για την Ελλάδα, τιμή στην Κυπριακή Ανεξαρτησία και δυναμική παρουσία της ομογένειας

Στο επίκεντρο του νέου φύλλου της ιστορικής ελληνικής εφημερίδας του Λονδίνου οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις, η γεωστρατηγική σημασία της Κύπρου, η...

Δημοφιλή