Διεθνή
Μια ερώτηση και μια διερώτηση σχετικά με τη συνέντευξη του κ. Μητσοτάκη στη Θεσσαλονίκη
Χρήστος Γκουγκουρέλας
Οι συμφωνίες περί οριοθέτησης ΑΟΖ με την Ιταλία και την Αίγυπτο, που υπογράφηκαν τον Ιούνιο και τον Αύγουστο, αντίστοιχα, ανάμεσα στη χώρα μας και τα δύο άνω κράτη, υπήρξαν, ανεξαρτήτως του περιεχομένου τους και των ειδικότερων προβλέψεων τους, δύο ιστορικές συμφωνίες όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά και για την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου. Η Ελλάδα, κινούμενη ενεργητικά στη διπλωματική σκακιέρα, ίσως εν όψει και των καταιγιστικών εξελίξεων στη γεωγραφική γειτονιά μας, για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία της συνήψε και υπέγραψε συμφωνίες περί οριοθέτησης ΑΟΖ με κράτη με τα οποία εδικαιούτο να συμβληθεί βάσει του διεθνούς δικαίου της θάλασσας.
Μάλιστα, αν και τέτοιες συμφωνίες, θεωρητικά τουλάχιστον, θα ήταν δυνατόν να υπογραφούν εδώ και σχεδόν 40 χρόνια, από την υιοθέτηση και εφαρμογή δηλαδή του διεθνούς δικαίου της θάλασσας -και παρά που τούτα τα σχεδόν 40 χρόνια πέρασαν πάνω από 10 κυβερνήσεις από τη διακυβέρνηση της χώρας- ωστόσο απολύτως καμία μέχρι τούδε ελληνική κυβέρνηση δεν κατάφερε να συνομολογήσει ούτε μία διεθνή συμφωνία σαν κι αυτές (τις δύο) που η τωρινή κυβέρνηση συνήψε με την Ιταλία και την Αίγυπτο.
Από την άλλη πλευρά, η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ) είναι το forum που παραδοσιακά και πάγια, κάθε χρόνο, ο εκάστοτε Έλληνας Πρωθυπουργός απαντά, κατά τη διάρκεια της καθιερωμένης συνέντευξης που δίδει, σε δεκάδες ερωτήσεις δημοσιογράφων απ’ όλη τη χώρα επί βασικά κρίσιμων και σοβαρών θεμάτων που σχετίζονται με την οικονομική κατάσταση και προοπτική της χώρας, τη διεθνή θέση της και την εθνική πορεία στον άμεσο αλλά και στον απώτερο χρονικό ορίζοντα.
Με βάση τα παραπάνω, το μεγάλο ερώτημα, που μένει στα χείλη της κοινής γνώμης, μετά την παρακολούθηση της τρίωρης συνέντευξης του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη, είναι ακριβώς αυτό:
Γιατί ούτε ένας από τους δεκάδες δημοσιογράφους που υπέβαλαν ερωτήσεις προς τον Πρωθυπουργό (στα μέσα Σεπτεμβρίου του 2020) δεν ρώτησε κάτι, οτιδήποτε, έστω και εμμέσως, έστω και υποτυπώδες ή ‘‘λειψό’’ για τις ‘‘μεγάλες και ιστορικές συμφωνίες’’ (του Ιουνίου και του Αυγούστου του 2020), που η Ελλάδα συνυπέγραψε με την Ιταλία και την Αίγυπτο;
Θα περίμενε κανείς να ρωτηθεί ο Πρωθυπουργός για τον τρόπο που η ελληνική διπλωματία ‘‘πέτυχε’’ τις δύο συμφωνίες, για την ιστορική σημασία τους, για το κατά πόσο αυτές (οι συμφωνίες) συνιστούν ‘‘μεταβλητές’’ του εθνικού ρου μας και της φιλοσοφίας της εξωτερικής μας πολιτικής, για τις γεωπολιτικές τους συνέπειες, για τα οικονομικά, διπλωματικά και πολιτικά τους ‘‘επέκεινα’’, για το αν αυτές οι συμφωνίες είναι ‘‘προπομποί’’ άλλων, παρόμοιων ή έστω ευρύτερων εξελίξεων, για το αν αποτελούν ένα ηχηρό μήνυμα προς την Τουρκία, για το αν συνιστούν ‘‘πολύτιμα κομμάτια’’ στο puzzle μιας συνεκτικής εθνικής στρατηγικής που έχει ή και θα έχει από εδώ και πέρα η χώρα.
Θα μπορούσαν να ρωτηθούν πολλά και ενδιαφέροντα. Αντ’ αυτών, όμως, βουβαμάρα, απόλυτη σιγή. Και το ερώτημα είναι: γιατί; Μήπως διότι σ’ αυτές τις συμφωνίες, αν ‘‘άνοιγε’’ ο διάλογος μεταξύ των δημοσιογράφων και του Πρωθυπουργού, θα θίγονταν εκ των πραγμάτων ‘‘ευαίσθητα’’ σημεία των συμφωνιών αυτών; Μήπως διότι θα ετίθετο ζήτημα για την περιορισμένη επήρεια στις θαλάσσιες ζώνες των Διαπόντιων νήσων και των Στροφάδων, όσον αφορά τη συμφωνία μας με την Ιταλία, και της αντίστοιχα περιορισμένης επήρειας της Κρήτης στις θαλάσσιες ζώνες της, όσον αφορά τη συμφωνία μας με τους Αιγύπτιους; Εγώ, απλά, ένα ερώτημα θέτω και ας αιωρείται τούτο…
Πάντως, όταν κάποιος ερωτήσας εκεί κάπου προς το τέλος της τρίωρης συνέντευξης, ανέφερε κάτι σχετικά με το πώς θα καταφέρει η Ελλάδα στις διεθνείς επαφές της με την Τουρκία, ή αργότερα επί ενός διεθνούς δικαστηρίου, να διατηρηθεί η πλήρης επήρεια του Καστελόριζου στις θαλάσσιες ζώνες του, ο Πρωθυπουργός απάντησε ότι ‘‘δεν μπαίνει σε καμία τεχνική συζήτηση για τον τρόπο που θα αντιμετωπίσουμε την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ με την Τουρκία για ευνόητους λόγους’’. Διπλωματική η απάντηση του βέβαια, αλλά ας υπενθυμιστεί ότι αυτό που εν τέλει ενδιαφέρει τον ελληνικό λαό δεν είναι οι ‘‘τεχνικές συζητήσεις’’ ή οι ‘‘διπλωματικές απαντήσεις’’, αλλά το πρακτικό πολιτικό αποτέλεσμα, ως ιστορική πραγματικότητα, αν και όταν αυτό παραχθεί.
Πέραν όμως της άνω ερώτησης, υπάρχει και μια…διερώτηση. Δεν ξέρω πόσοι άλλοι στη χώρα μας ασχολήθηκαν, προσωπικά πάντως ανέδειξα το θέμα που προέκυψε με την από 21-8-2020 επιστολή στον ΟΗΕ του κ. Sinirlioglu, ήτοι του μόνιμου αντιπροσώπου της Τουρκίας στον Οργανισμό. Ο Τούρκος αντιπρόσωπος ισχυρίστηκε ότι Ελλάδα και Τουρκία συζητούν επί μιας ευρείας ατζέντας θεμάτων (ακόμα και για τις ‘‘γκρίζες ζώνες’’ και την αποστρατικοποίηση των νησιών μας) και όχι βεβαίως μόνο για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ. Αναρωτήθηκα τότε αν θα τον διέψευδε κανείς και αν τελικά ο κ. Sinirlioglu ήταν ψεύτης και προβοκάτορας.
Στη Θεσσαλονίκη, ο Κυριάκος Μητσοτάκης πολλές φορές τόνισε ότι η μόνη διαφορά μας με την Τουρκία, άρα και το μόνο αντικείμενο συζήτησης μας με τους Τούρκους, ακόμα και στις διερευνητικές επαφές, είναι η οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών (που ως τέτοιες διευκρίνισε θεωρεί την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ). Επίσημη και ξεκάθαρη, λοιπόν, η έμμεση επίσημη ελληνική απάντηση στον Τούρκο αντιπρόσωπο και δη εν μέσω δημόσιας και ανοικτής συνέντευξης του Έλληνα Πρωθυπουργού.
Ωστόσο, το θέμα δεν φαίνεται να είναι ακόμη ‘‘στεγανά τελειωμένο’’. Τον Αύγουστο στο Βερολίνο, η διπλωματική αντιπρόσωπος του Πρωθυπουργού, κ. Σουρανή, ο διπλωματικός αντιπρόσωπος του Ερντογάν, κ. Καλίν, και ο αντίστοιχος της κ. Μέρκελ, ο κ. Χέκελ, συμφώνησαν για το εύρος του αντικειμένου του ελληνο-τουρκικού διαλόγου. Μάλιστα κρατήθηκαν και πρακτικά, τα οποία ο Πρωθυπουργός σε πρόσφατο άρθρο του στους Times, την Frankfurter Allgemeine Zeitung και την Le Monde ονόμασε στα αγγλικά ως ‘‘written understanding’’ (έγγραφη κατανόηση). Στο γερμανικό κείμενο ο άνω όρος αποδίδεται ως ‘‘έγγραφη συμφωνία’’ (scriftliche Vereinbarung).
Όταν, λοιπόν, ρωτήθηκε (και δη πολλές φορές), ο Πρωθυπουργός στη Θεσσαλονίκη για το περιεχόμενο αυτής της κρίσιμης συμφωνίας του Βερολίνου (που δεν είναι βέβαια επίσημη διεθνής συνθήκη, αλλά μια άτυπη γραπτή συμφωνία, ενδεικτική ωστόσο των προθέσεων και της εθνικής στρατηγικής κάθε πλευράς), απέφυγε να απαντήσει, λέγοντας ότι ‘‘υπάρχουν τεχνικές συζητήσεις οι οποίες γίνονται (ανάμεσα στους διπλωμάτες της Ελλάδας και της Τουρκίας) οι οποίες είναι καλό να μένουν μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Αυτό δεν συνιστά μυστική διπλωματία. Είναι πάγια πρακτική στη διπλωματία.’’ Και πάντως τόνισε ότι αφού η συμφωνία του Βερολίνου δεν πρόκειται να εφαρμοστεί, με υπαιτιότητα των Τούρκων, είναι αδιάφορο πια το τι προέβλεπε.
Προσωπικά, όμως, δεν ‘‘ησυχάζω’’. Διαβάζοντας την Sueddeutsche Zeitung (30-8-2020, Berlin vermittelt auf beiden Seiten, ίδετε στον ιστότοπο της εφημερίδας https://www.sueddeutsche.de/politik/mittelmeerkonflikt-griechenland-tuerkei-vermittlung-1.5014711) ένα σχόλιο, η διερώτηση μου…ήρθε αυθόρμητα. Η γερμανική εφημερίδα γράφει (Sowohl die türkische als auch die griechische Regierung sorgten sich, dass eine Veröffentlichung des Deals von nationalistischen Kreisen missbraucht und als Schwäche ausgelegt werden könnte)
ότι υπήρχε ανησυχία και στις δύο πλευρές, την ελληνική και την τουρκική, ότι η συμφωνία (ή άλλως έγγραφη κατανόηση, κατά τα ανωτέρω) που ολοκλήρωσαν στο Βερολίνο οι κ.κ. Σουρανή, Καλίν και Χέκελ, θα αμφισβητούνταν από ‘‘εθνικιστικούς κύκλους’’ και στις δύο χώρες και θα έφερναν σε … ‘‘αδυναμία’’ (ή κατά μια πιο ελεύθερη μετάφραση, σε ‘‘αδύναμη θέση’’ , σε ‘‘δύσκολη θέση’’) τις δύο κυβερνήσεις (ελληνική και τουρκική). Αν, λοιπόν, και επαναλαμβάνω αν, είναι αλήθεια αυτό που έγραψε η γερμανική εφημερίδα, τότε διερωτώμαι τι ήταν αυτό που συμφώνησαν στο Βερολίνο Έλληνες και Τούρκοι, που θα έφερνε σε ‘‘δύσκολη θέση’’ τις δύο κυβερνήσεις απέναντι στους λαούς τους; Τι άραγε; Τι εννοεί η γερμανική εφημερίδα; Και τι να ξέρει άραγε;
Την απάντηση δεν θα τη μάθουμε προς το παρόν. Ίσως την ανακαλύψει ο Ιστορικός του μέλλοντος. Ίσως, ελπίζω, τη γράψει η κ. Σουρανή στα…απομνημονεύματα της. Ποιος ξέρει; Πάντως, ας είμαστε όλοι σε εγρήγορση. Ζούμε σε εποχή μεγάλων και συγκλονιστικών εξελίξεων…
Κατερίνη, 16/9/2020
ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΚΟΥΓΚΟΥΡΕΛΑΣ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
LLM IN INTERNATIONAL COMMERCIAL LAW
LLM IN EUROPEAN LAW
Cer. LSE in Business, International Relations and the political science.
Διεθνή
Ένοπλος Αζέρος πέρασε στην Αρμενία και πυροβόλησε μητέρα μπροστά στα παιδιά της! Σε πόλη αδελφοποιημένη με τη Νέα Σμύρνη το περιστατικό
Απαγγέλθηκαν συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.
Αρμενικό δικαστήριο διέταξε την προφυλάκιση, για διάστημα δύο μηνών, του Αζέρου στρατιωτικού Νασίμ Ογλού Ραχίμ Μουσάγιεβ, ο οποίος κατηγορείται ότι πέρασε παράνομα στην Αρμενία και πυροβόλησε μια γυναίκα μέσα στο σπίτι της, στον οικισμό Σάκι της επαρχίας Σιουνίκ. Η πόλη απέχει 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα και 3 χιλιόμετρα από την πόλη Σισιάν που είναι πόλη αδελφοποιημένη με την Νέα Σμύρνη.
Σε βάρος του Μουσάγιεβ έχουν απαγγελθεί συνολικά πέντε κατηγορίες, μεταξύ των οποίων παράνομη διέλευση των κρατικών συνόρων της Αρμενίας, λαθρεμπόριο στρατιωτικού υλικού, πυροβόλων όπλων και πυρομαχικών, παράνομη διακίνηση όπλων και πυρομαχικών, παράνομη είσοδος σε κατοικία παρά τη θέληση του ιδιοκτήτη και πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης υπό επιβαρυντικές περιστάσεις, μεταξύ άλλων με τη χρήση πυροβόλου όπλου.
Δύο από τις κατηγορίες προστέθηκαν την Παρασκευή. Αρχικά, η Γενική Εισαγγελία είχε ανακοινώσει κατηγορίες για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης με τη χρήση όπλου, παράνομη κατοχή πυροβόλου όπλου και παραβίαση του απαραβίαστου της κατοικίας. Η παράνομη διέλευση των συνόρων δεν περιλαμβανόταν αρχικά, παρά το γεγονός ότι το ίδιο το Αζερμπαϊτζάν είχε επιβεβαιώσει πως ο στρατιωτικός είχε περάσει στην Αρμενία.
Την Παρασκευή οι εισαγγελικές αρχές ξεκίνησαν ξεχωριστή ποινική διαδικασία για την παράνομη διέλευση των συνόρων και το λαθρεμπόριο όπλων, η οποία στη συνέχεια συγχωνεύθηκε με την κύρια υπόθεση.
Σύμφωνα με τις αρμενικές αρχές, ο Μουσάγιεβ πέρασε παράνομα τα σύνορα και εισήλθε σε κατοικία στον οικισμό Σάκι την Πέμπτη 1η Οκτωβρίου. Όταν έγινε αντιληπτός, άνοιξε πυρ. Η 39χρονη ιδιοκτήτρια του σπιτιού τραυματίστηκε από σφαίρα στο πόδι, μπροστά στα τρία παιδιά της. Η γυναίκα διακομίστηκε αρχικά στο Ιατρικό Κέντρο Σισιάν και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο Γερεβάν. Η κατάστασή της είναι σταθερή και η ζωή της δεν διατρέχει κίνδυνο.
Κατά τη διάρκεια του περιστατικού τραυματίστηκαν επίσης δύο από τα παιδιά της. Σύμφωνα με το Armenpress, πρόκειται για ένα 15χρονο παιδί, το οποίο υπέστη κάταγμα στον δεξιό καρπό, και ένα 12χρονο, που υπέστη κάκωση μαλακών μορίων. Η κατάσταση της υγείας τους χαρακτηρίζεται ικανοποιητική, ενώ τα παιδιά έλαβαν ιατρική και ψυχολογική υποστήριξη.
Μετά το περιστατικό, ο Μουσάγιεβ διέφυγε από το σπίτι. Εντοπίστηκε αργότερα σε άλλη διεύθυνση στον ίδιο οικισμό και συνελήφθη. Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, όταν εντοπίστηκε δεν φορούσε στρατιωτική στολή. Οι αστυνομικοί ακολούθησαν ίχνη αίματος που είχε αφήσει πίσω του, καθώς και ο ίδιος είχε τραυματιστεί. Μετά τη σύλληψή του μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο υπό αστυνομική φρουρά.
Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το περιστατικό σημειώθηκε μόλις δύο ημέρες μετά την επίσημη ενημέρωση της αρμενικής πλευράς από την Υπηρεσία Κρατικής Ασφάλειας του Αζερμπαϊτζάν. Στις 29 Σεπτεμβρίου, το Μπακού είχε ενημερώσει την Εθνική Υπηρεσία Ασφάλειας της Αρμενίας ότι ένας στρατιώτης είχε εγκαταλείψει τη μονάδα του υπό άγνωστες συνθήκες και ότι δεν μπορούσε να αποκλειστεί το ενδεχόμενο να είχε περάσει στην Αρμενία.
Μετά την ενημέρωση αυτή, αρμενικές και αζερικές υπηρεσίες ξεκίνησαν επιχειρήσεις για τον εντοπισμό του. Ωστόσο, ο Μουσάγιεβ κατάφερε να φτάσει σε κατοικημένη περιοχή του Σιουνίκ και να εισέλθει σε σπίτι, όπου άνοιξε πυρ εναντίον μιας οικογένειας.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ερωτήματα για το πώς ένας ένοπλος στρατιωτικός, για την παρουσία του οποίου είχε ήδη ενημερωθεί το Γερεβάν, κατάφερε να φτάσει μέχρι κατοικημένη περιοχή χωρίς να εντοπιστεί. Παραμένει επίσης άγνωστο εάν οι κάτοικοι του Σάκι και των γειτονικών κοινοτήτων είχαν ενημερωθεί για την πιθανή παρουσία ένοπλου Αζέρου στρατιωτικού στην περιοχή.
Η υπόθεση έχει προκαλέσει αντιδράσεις στην Αρμενία. Την Παρασκευή, η νεολαία της Αρμενικής Επαναστατικής Ομοσπονδίας (ARF) πραγματοποίησε συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το κτίριο της Εθνικής Υπηρεσίας Ασφάλειας στο Γερεβάν. Οι διαδηλωτές ζήτησαν να μην παραδοθεί ο Μουσάγιεβ στο Αζερμπαϊτζάν χωρίς όρους και προϋποθέσεις και να εξεταστεί το ενδεχόμενο ανταλλαγής του με Αρμένιους που κρατούνται στο Αζερμπαϊτζάν.
Η Γενική Εισαγγελία του Αζερμπαϊτζάν ανακοίνωσε το βράδυ της Πέμπτης ότι ξεκίνησε δική της ποινική έρευνα σχετικά με την παράνομη είσοδο του στρατιωτικού στην Αρμενία. Το υπουργείο Άμυνας του Αζερμπαϊτζάν, ωστόσο, δεν έχει μέχρι στιγμής προβεί σε επίσημη δήλωση για την υπόθεση.
Το περιστατικό θυμίζει ανάλογη υπόθεση που σημειώθηκε στο Σιουνίκ τον Απρίλιο του 2023, όταν δύο Αζέροι στρατιωτικοί εγκατέλειψαν τις θέσεις τους και πέρασαν στην Αρμενία. Ο ένας, ο Χουσεΐν Αχούντοφ, καταδικάστηκε αργότερα σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία Αρμένιου φρουρού ασφαλείας, ενώ ο δεύτερος καταδικάστηκε σε 11 χρόνια φυλάκισης. Τον Δεκέμβριο του 2023, και οι δύο επέστρεψαν στο Αζερμπαϊτζάν στο πλαίσιο ανταλλαγής κρατουμένων, κατά την οποία το Μπακού απελευθέρωσε 32 Αρμένιους κρατουμένους.
Πηγή: Εφημερίδα Αζάτ Ορ
GEOPOLITICO
Ο Αλίγιεφ αποκαλεί τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας και του Αρτσάχ «εγκληματίες πολέμου» και δηλώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερο»
Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.
του Αρντασές Γιαγουπιάν
Ενώ στην Αθήνα πραγματοποιούνταν η 6η Σύνοδος της Μικτής Διυπουργικής Επιτροπής Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν και το Επιχειρηματικό Συνέδριο Ελλάδας–Αζερμπαϊτζάν, με τη συμμετοχή του Χάρη Θεοχάρη και του Αζέρου υπουργού Ενέργειας για την διεύρυνση της διμερούς συνεργασίας, ο Αλίγιεφ την ίδια ημέρα εκφωνούσε μια ιδιαίτερα σκληρή ομιλία για την Αρμενία, μιλώντας για στρατιωτική υπεροχή «δέκα φορές μεγαλύτερη»

Σε μια ακόμη επιθετική και αποκαλυπτική ομιλία του, στις 2 Οκτωβρίου στο Μπακού, ο Ιλχάμ Αλίγιεφ αποκάλεσε συλλήβδην τους πρώην ηγέτες της Αρμενίας «εγκληματίες πολέμου» και δήλωσε ότι «πρέπει να εκτίσουν τις ποινές τους», χωρίς να αναφέρει συγκεκριμένες δικαστικές καταδίκες ή να εξετάζει ατομικές ευθύνες.
Παράλληλα, παρουσίασε τον πόλεμο του 2020 και την επίθεση του Αζερμπαϊτζάν στο Αρτσάχ τον Σεπτέμβριο του 2023 ως «στρατιωτικές νίκες» και ως αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας του. Ωστόσο, στην ίδια ομιλία παραδέχθηκε ότι το Μπακού πραγματοποίησε ενδιάμεσες στρατιωτικές επιχειρήσεις προκειμένου να αλλάξει τις συνθήκες επί του πεδίου και να προετοιμάσει την τελική επίθεση του 2023.
Η επίθεση της 19ης Σεπτεμβρίου 2023, μετά από εννέα μήνες αποκλεισμού του Αρτσάχ, κατέληξε στην κατάλυση της de facto αρμενικής διοίκησης και στη μαζική εκτόπιση του αρμενικού πληθυσμού. Ο Αλίγιεφ εξακολουθεί να την αποκαλεί «αντιτρομοκρατική επιχείρηση» και να πανηγυρίζει την έκβασή της.
Την ίδια στιγμή, ενώ δηλώνει ότι «δεν υπάρχει πλέον σύγκρουση» και ότι υπάρχει ειρήνη στα σύνορα, ανακοινώνει ότι το Αζερμπαϊτζάν πρέπει «πάντα να είναι δέκα φορές ισχυρότερο» από την Αρμενία. Περίπου 9 δισεκατομμύρια μανάτ, σύμφωνα με τον ίδιο, θα κατευθυνθούν σε ζητήματα άμυνας και ασφάλειας.
Ο Αλίγιεφ δεν περιορίστηκε στην αναφορά του παρελθόντος. Καθιέρωσε ουσιαστικά την 8η Νοεμβρίου 2020 και την 20ή Σεπτεμβρίου 2023 ως δύο κεντρικές ημερομηνίες της κρατικής αφήγησης του Αζερμπαϊτζάν. Την πρώτη ως «ημέρα νίκης» του πολέμου των 44 ημερών και τη δεύτερη ως την ημέρα κατά την οποία, σύμφωνα με την επίσημη αζερική αφήγηση, αποκαταστάθηκε πλήρως η κυριαρχία του Μπακού στο Αρτσάχ. Και ενώ μιλά για ειρήνη, ο ίδιος ο Αλίγιεφ δηλώνει ότι η χώρα του πρέπει να είναι «δέκα φορές ισχυρότερη» από την Αρμενία και αφήνει να εννοηθεί ότι, αν το Αζερμπαϊτζάν δεν είχε «σταματήσει εγκαίρως», μια τρίτη Αψίδα του Θριάμβου θα μπορούσε να βρίσκεται σήμερα στο κέντρο του Γερεβάν. Πρόκειται για μια ευθεία υπενθύμιση ότι, πίσω από τη σημερινή ρητορική περί ειρήνης, το Μπακού εξακολουθεί να αντιλαμβάνεται τη στρατιωτική ισχύ και την επιβολή ως βασικά εργαλεία της πολιτικής του. Παράλληλα, κατηγόρησε τους Αρμενίους για «αχαριστία» και υποστήριξε ότι «μας μαχαίρωσαν πισώπλατα», επαναφέροντας γνωστά μοτίβα της τουρκοαζερικής ρητορικής περί αρμενικής «προδοσίας».
Οι δηλώσεις αυτές αποκαλύπτουν μια σοβαρή αντίφαση. Από τη μία πλευρά το Μπακού μιλά για ειρήνη, εμπόριο και τέλος της σύγκρουσης και από την άλλη, ο πρόεδρός του μιλά για μόνιμη στρατιωτική υπεροχή, χαρακτηρίζει ολόκληρες πολιτικές ηγεσίες «εγκληματίες πολέμου» και αφήνει ανοιχτές απειλητικές αναφορές ακόμη και για το Γερεβάν.
Η ειρήνη δεν οικοδομείται με το «να είμαστε δέκα φορές ισχυρότεροι», ούτε με απειλές, ιστορικούς συμψηφισμούς και συλλογικές κατηγορίες. Και ασφαλώς δεν οικοδομείται όταν η στρατιωτική κατάκτηση μιας περιοχής και η εκδίωξη του γηγενούς πληθυσμού παρουσιάζονται ως λόγος εθνικής υπερηφάνειας.
Ο Αλίγιεφ έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται τα συμφέροντα του Αζερμπαϊτζάν. Δεν έχει, όμως, το δικαίωμα να μετατρέπει την ισχύ των όπλων σε μέτρο δικαιοσύνης, να αποδίδει συλλογική ενοχή σε έναν ολόκληρο λαό και ταυτόχρονα να ζητά από τον κόσμο να πιστέψει ότι η στρατιωτική υπεροχή αποτελεί εγγύηση ειρήνης.
Η πραγματική ειρήνη δεν χρειάζεται δέκα φορές περισσότερα όπλα. Χρειάζεται σεβασμό, αυτοσυγκράτηση, δικαιοσύνη και κυρίως εγκατάλειψη της λογικής ότι ο ισχυρότερος έχει πάντα δίκιο.
Και η Ελλάδα δεν πρέπει να είναι συμμέτοχη σε αυτή την λογική.
Διεθνή
Οι πρέσβεις των χωρών της ΕΕ στο Σουνίκ της Αρμενίας
Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.
Από την Αρμενική εφημερίδα Αζάτ Ορ
Οι πρέσβεις των κρατών μελών της ΕΕ με τον πρέσβη της ΕΕ στη Αρμενία Βασίλη Μαραγκό συνόψισαν τα αποτελέσματα του έργου που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας «Βιώσιμο Σουνίκ — Ομάδα της Ευρώπης» και συζήτησαν τις μελλοντικές προτεραιότητες της διοίκησης της περιφέρειας Σουνίκ.
Σύμφωνα με την πρεσβεία της Ολλανδίας στην Αρμενία, «αυτές οι συναντήσεις αποτελούν μια σημαντική πλατφόρμα όχι μόνο για την αποτίμηση των αποτελεσμάτων, αλλά και για τον από κοινού καθορισμό των μελλοντικών κατευθύνσεων της συνεργασίας μας.
Ήταν ιδιαίτερα πολύτιμο να ακούσουμε την άποψη της περιφερειακής διοίκησης σχετικά με αυτό το θέμα», σημείωσε η πρέσβης της Ολλανδίας Μαρίκε ΜονρόιΒίντερ.
Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, τα μέλη της αντιπροσωπείας επισκέφθηκαν γαλακτοκομείο στο Καπάν, ενημερώθηκαν για τις εργασίες βελτίωσης της πρόσβασης σε πόσιμο νερό στο Λεχβάζ και επισκέφθηκαν την εταιρεία MeghriFruits.
Με την υποστήριξη του οργανισμού «Ομάδα Ευρώπη», η εταιρεία MeghriFruits επέκτεινε την παραγωγή της, δημιούργησε νέες θέσεις εργασίας και εισήλθε σε νέες εξαγωγικές αγορές.
Διαβάστε τα υπόλοιπα άρθρα της εφημερίδας στο PDF
-
Αναλύσεις3 εβδομάδες πρινΤο τελεσίγραφο Καλίν την ώρα που η Τουρκία προετοιμάζεται για πόλεμο!
-
Άμυνα3 μήνες πρινΡωσσικό ΜΜΕ: Ελληνικό «μπλόκο» στην απαίτηση για Patriot – Πώς γνωρίζει το Κίεβο απόρρητα στοιχεία για τους πυραύλους μας;
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΠακιστανός με καναδική υπηκοότητα ο υπαίτιος της πυρκαγιάς στον Έβρο! Πιθανόν να μετέφερε μετανάστες
-
GEOPOLITICO1 μήνα πρινΤο διέρρευσε ο Παπαχελάς! Έφεραν τον Καλίν στο Μαξίμου – Τί συζήτησε με τον Μητσοτάκη;
-
Αναλύσεις1 μήνα πρινΚαραγκιούλ: «Αν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ επιτεθούν στην Τουρκία, ο χάρτης του Αιγαίου θα αλλάξει»
-
ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ2 μήνες πρινΞέσπασμα της μητέρας της Μυρτούς για την υπόθεση Τζαβέντ Ασλάμ: «Δεν ξεχνώ ποτέ» – «Δήμαρχος των Πακιστανών ο Δούκας»
-
GEOPOLITICO3 εβδομάδες πρινΤί λέει Τούρκος δημοσιογράφος για Σάββα Καλεντερίδη; «Έκανε πολύ καλά τη δουλειά του για τη χώρα του – Δεν μπορούσε να τον στριμώξει η ΜİΤ»
-
Αναλύσεις3 μήνες πρινΕάν η Τουρκία απορρίψει τη συμφωνία αποχώρησης από την Κύπρο θα απομακρυνθεί δια της βίας